De ronde van Frankrijk Wagtmans verovert de gele trui in tweede etappe Overmoedige Nolten moest zware tol betalen (Vaneen speciale verslaggever) ROUBAIX, 8 Juli. De wereldkampioene in het harmonicaspelen, de jeugdige Frangaise met haar lange golvende haren, Yvette Horner, die de eer te beurt valt aan de finish van elke etappe een schone gele trui aan de leider in het algemeen individuele klassement uitte reiken, kwam op de wielerbaan te Roubaix glimlachend op Wout Wagtmans toe. Glimlachend, omdat zij inde kleine Nederlander een oude bekende zag het vorig jaar heeft Wagtmans immers van haar aan het slot van enkele etappes ook de leiderstrui ontvangen en omdat het zwarte stof van de Noordfranse wegen het kleine kale kopje, waarin de ogen wit en fel schitterden, onherkenbaar had veranderd. Een natte spons, een kam, een schone handdoek en binnen enkele seconden zag de kopman van de Nederlandse ploeg er weer toonbaar uit. Yvette hielp Woutje het gele tricot over de smalle schouders trekken en naast Wagtmans stond de barmhartige Samaritaan van de Franse nationale ploeg Antonin Rolland, de man met het eeuwig goede humeur, die de sprint met nog geen half wiel verschil op Wout Wagtmans had gewonnen met Fred de Bruyne, van wie iedereen verwacht had dat hij de sprint zou winnen, op de derde plaats. Ook opmars in het ploegenklassement Het verhaal van de tweede etappe, van Dieppe over 204 kilometer naar Roubaix, door het heuvelland van Picardië met het nog lang niet gerijpte graan en het mijnengebied van Lens, is betrekkelijk simpel. Toen er 120 km was gereden ineen rustig gangetje, trok Jan Nolten er tussen uit. Spoedig had hij 500 meter voorsprong op het peloton, dat niet direct reageerde. Pellenaars ging, nadat de Zuid-Limburger enkele kilometers alleen had gereden, naar hem toe. De witte volgwagen van de ploegleider perste zich tussen de talrijke auto’s en motoren door en de Pel had toen een privé-gesprekje met één van zijn belangrijkste mannen uit de ploeg. Het gesprek moet ongeveer de volgende inhoUd hebben gehad: „We hadden toch af gesproken, dat je je voor de bergen geen enkele extra inspanning zou getroosten, Jan?” Waarop Nolten antwoordde: „maar ik voel me prima en ik zal me niet forceren”. Achter Nolten kwam de grote achtervolgingskampioen, de Normandiër Claude le Ber aandraven en enkele kilometers verder had hij Nolten te pakken. Maar deze ontvluchtingspoging vaneen tweede man had onrust gebracht in het rennersveld en al spoedig sprongen Telotte weg met De Bruyne, de Italiaan Benedetti, Daan de Groot, de Oostenrijker Schneider, de Fransman Rolland van de natinale ploeg en Wagtmans. Daan de Groot viel dooreen lekke band al spoedig terug in het peloton. Spoedig had de kleine groep Nolten en Le Ber ingehaald, zodat de kop uit de beide Nederlanders Nolten en Wagtmans bestond, verder uit Rolland, Benedetti, De Bruyne, Le Ber, Telotte en Schneider. Deze vluchtelingen hadden een voorsprong van ongeveer 2 Vs minuut op het peloton. Er werd inde kopgroep hard aan getrokken, waarbij Wagtmans zich kennelijk spaarde voor de verschrikkelijke straten van het Noordfranse industriegebied, de beruchte keiwegen van de klassieker Parijs—Roubaix, welke wegen naar het schijnt elk jaar ineen slechtere toestand komen te verkeren. Nolten viel terug Schneider viel terug en in Henin-Lietard „zwom” Jan Nolten moedeloos alleen. De te grote krachtsinspanning bij zijn ontvluchtingspoging had zich gewroken op de bollende kasseien. Zijn lange benen draaiden met moeite rond, af en toe trokken er krampscheuten omhoog en tot overmaat van ramp zat zijn zadel los. Ook voor Benedetti, de soepele Italiaanse wegrenner met zijn grote sprinterskwaliteiten, was dit werk veel te zwaar. Zo bleven er nog vijf renners in het kopgroep je over. Inde laatste zestig kilometer door de hel van Noord-Frankrijk, zoals dit gebied reeds vele jaren door de renners en de volgers wordt genoemd, voelde Wagtmans zijn krachten toenemen. Intuïtief wist hij, dat hier zijn kans lag om de gele trui te veroveren. Hij zorgde er voor, dat het tempo hoog bleef, maar ook Rolland deed veel werk, terwijl De Bruyne, met slechts 28 seconden achterstand op Wagtmans in het algemeen klassement, evenals inde eerste, met een inzinking te kampen had en nauwelijks mee kon komen. Tweede in eindsprint Met Wagtmans op kop reed het vijftal de prachtige wielerbaan van Roubaix op. Toen de bel voor de laatste ronde luidde, sprintte Rolland naar voren met Wagtmans aan het wiel. Het was duidelijk dat dit tweetal om de zege zou kampen. Met een uiterste krachtsinspanning bracht Wagtmans zijn voorwiel naast het achterwiel van de Fransman. Nog enkele meters waren af te leggen, maar onze landgenoot kwam precies een kwart wiel tekort voor een etappezege. Maarde dertig seconden bonificatie voor de tweede plaats in deze etappe was reeds voldoende om hem in het bezit te stellen van de gele trui. Haan kon wel huilen Inde achterhoede viel een minder vreugdevolle noot voor de Nederlandse ploeg te kraken. Nolten, die uit het leidersgroepje in Henin-Lietard was gelost, had niet voldoende kracht en misschien ook niet meerde moraal om het peloton, waar hij weldra in was opgenomen, te volgen. Hij zakte steeds verder af en met meer dan achttien minuten achterstand arriveerde hij op de baan te Roubaix. Zijn streekgenoot Piet Haan kon wel huilen, toen hij bij zijn aankomst hoorde, wat er met Nolten was gebeurd. „Ik heb Jan hélemaal niet gezien, anders was ik heus wel bij hem gebleven”. Wat is er met Nolten aan de hand? Waarom luistert hij niet naar het verstandige advies van de ploegleider? Waarom dwingt hij zichzelf zijn reservekrachtenlaan te spreken ineen situatie, waarin dat helemaal niet nodig is? Of demarreerde Nolten misschien om op te vallen, om die ene minuut goed te maken, welke hij Donderdagmiddag inde tijdrit te Dieppe had verloren? Het vorig jaar heeft Nolten ook een enkele maal „dom” gereden, was hij gedemarreerd ineen vlakke etappe zonder er enig succes mee te behalen. Mist hij elk tactisch inzicht of heeft hij zo’n moeilijk karakter, dat hij zich niet aan de ploegdiscipline kan houden, zelfs tegen beter weten in? Want met Jan Nolten staat het zo, dat iedereen de Limburger een zeer succesrijke Tour toewenst en dat men grote dingen van hem verwacht inde bergen. Maar het vorige jaar en ook nu weer, schudden alle vrienden van Nolten het hoofd. Wat er nu is gebeurd, was totaal onnodig. Hij heeft het geheel aan zichzelf te wijten en de achterstand is na twee etappes reeds zo groot geworden, dat zijn kansen op een goede plaats in het eindklassement reeds bij voorbaat verkeken zijn, ook al verricht hij misschien wonderen inde Alpen en inde Pyreneeën. Wim van Est, Gerrit Voorting, Jos Hinsen, Hein van Breenen en Adri Voorting kwamen in het grote peloton, met 2 min. 23 sec. achterstand op het groepje van Rolland en Wagtmans binnen. Wies van Dongen had het tempo in de laatste kilometers, op de keien niet kunnen volgen en arriveerde een minuut later dan het peloton op de wielerbaan. Piet Haan en Daan de Groot noteerden een achterstand van bijna tien minuten op de winnaar. De klassementen De uitslag van de tweede etappe luidt: 1. Rolland (Frankrijk) 5 uur 54 sec.; 2. Wout Wagtmans (Ned.) z.t.; 3. De Bruyne (België) z.t.; 4. Telotte (Ile de France) z.t.; 5. Le Ber (West) z. t.; 13. Wim van Est (Ned.) z.t.; 39. Jos. Hinsen (Ned.) 5.56.23; 40. He i nv. Breeneïi (Ned.) z.t.; 41. Adri Voorting (Ned.) z.t,; 42. Gerrit Voorting (Ned.) z.t.; 86. Wies van Dongen (Ned.) 5.57.28; 96. Piet Haan (Ned.) 6.03.50; 100. Daan de Groot (Ned.) z.t.; 108. Jan Nolten (Ned.) 6.12.02. Het algemeen klassement luidt: 1. Wout Wagtmans (Ned.) 8.49.26; 2. De Bruyne (België) 8.50.24; 3. Telotte (Ile de France) 8.50.25; 4. Rolland (Frankrijk) 8.51.14; 18. ex aequo Van Est, Van Bree n e n en Ger rit Voorting, allen 8.54.32; 21. Louison Bobet (Frankrijk) ex aequo niet enkele andere Franse renners 8.54.37; 71 Adri Voorting 8.55.37; 72. Jos. Hinsen 8.55.38; 76; W iesvanDongen 8.56.42; 93. Daan de Groot 9.02.51; 100. Piet Haan 9.04.10; -106. Jan Nolten 9.11.02. Het puntenklassement (om de groene trui) ziet er na de tweede etappe als volgt uit: 1. Wagtmans (Ned.) 6 ,p.; 2. Telotte (Ile de France) 9 p.; 3. De Bruyne (België) 10 p. Het ploegenklassement van de tweede etappe luidt: 1. Frankrijk (Rolland, J. en L. Bobet) 17.45.46; 2. West (Le Ber, Varnajo en Buitel) 17.46.00; 3. ex aequo Nederland (Wagtmans, Van Est, Hinsen); België (De Bruyne, Impanis, Adriaenssens) en Ile de France (Telotte, Vitre, Bober (allen 17.46.16). Het algemeen ploegenklassement na de tweede etappe luidt: 1. Ile de France 26.37.14 ; 2. België 26.37.41, 3. West 26.38.09, 4. Nederland 26.38.30. Antonin Rolland (rechts) van de Franse nationale ploeg stuift, op één banddikte na gelijk met Wout Wagtmans, over de finish van de tweede etappe van de „Tour”. --- Piekerhoek Bij de opgave van deze week moet de schaar er aan te pas komen! Uiteraard kunnen op vele manieren de twee kleine vierkanten A en B langs de lijnen zodanig in stukken worden verdeeld, dat daaruit het grote vierkant C kan worden gelegd. De vraag luidt: hoe verdeelt men één van de twee of beide kleine vierkanten met zo weinig mogelijk rechte lijnen in zo weinig mogel'ijk vierkanten, zodat uit de stukken het grote vierkant kan worden gemaakt? De oplossing van de rebus van vorige week luidt: Men behoeft niet te hopen om te beginnen, noch te slagen om vol te houden. --- Humor vierde hoogtij op de Berlinale Ann Miller wilde niet dansen met Johan Heesters Knap werk van De Sica (Vaneen medewerker) BERLIJN, Juli. Er is de laatste jaren geen internationaal filmfestival gehouden, waarin zoveel humoristische films in vertoning kwamen als op de Internationale Filmfestspiele Berlin 1955, het Berlijnse festival dat zojuist is geëindigd. Humor was er uit Engeland, uit Frankrijk uit Spanje, uit Italië, uit Oosterijk en uit de Verenigde Staten. Inde Britse film The Constant Husband (De trouwe echtgenoot) was er de humor van het befaamde Britse, droge soort. Inde Franse film Les Fruits de I’Eté (Zomervruchten) was de humor op Franse wijze gekruid met enige gewaagdheid; inde Spaanse film Marcellino, Pan y Yino (Marcellino, Brood en Wijn) daarentegen met enige religiositeit. De _ Italiaanse films Pane, Amore e Gelosia (Brood, Liefde en Jaloezie), Le Ragazze di Sanl'rediano (De meisjes van Sanfrediano) en Peccato che sia una Canaglia bleken gemixed te zijn met enige sociale elementen ook deze films van Italiaanse makelij spelen onder gewone mensen in gewone milieus en zijn opgenomen op straat, in stad en dorp. Inde Oosterijkse film Drei Manner im Schnee (Drie man inde sneeuw) was de humor vermengd met Oostenrijkse gemoedelijkheid en kinderlijkheid; inde Amerikaanse cinemascopefilm The Seven Year Itch (De ze ven jaarlijkse jeuk) werd zij tot een vermakelijke cocktail gemengd met de sex-appeal van Marilyn Monroe en de technicolor van Nathalie Kalmus. De cinemascope-afmetingen bleken in deze film van Billy Wilder overigens alleen maar storend; ze maakten de interieurs veel te groot. Een mislukking en een succes De breedscherm-film leed te Berlijn trouwens nog een nederlaag: Frou-Frou, een Frans-Italiaanse coproductie, onder regie van Augusto Genina, werd een mislukking, een kijkspel dat meer vermoeide dan boeide. Daarentegen bereikten de Italianen er goede resultaten mee in hun reeds te Cannes bekroonde en nu met de tweede prijs in de groep lange documentaires gewaardeerde Continente Perduto (Het verloren continent). Dlsney’s documentaire The Vanishing Prairy (De verdwijnende prairie), een soort vervolg op The Living Desert (De woestijn leeft) won het in deze categorie met een neuslengte – die film kreeg de eerste prijs. De derde was voor een Duitse film, lm Schatten des Karakorum (Inde schaduw van de Karakorum), welke een beeld geeft van een Duits-Oostenrijkse ontdekkingstocht in het gebied van de Karakorum in Pakestan. De Duitse films vielen ditmaal te Berlijn voor het eerst inde prijzen. Bij de korte documentaires kreeg een Duitse film over de spechten, Zimmerleute des Waldes (Timmerlieden van het bos) de eerste prijs; bij de speelfilms de te Berlijn vervaardigde filmbewerking van Hauptmanns tragicomedie Die Ratten, met de populaire Maria Schelt inde hoofdrol. Marcellino, Pan y Vino kreeg bij de speelfilms de tweede ..prijs. : ■ .. . y..,f L"'" Carmen Jones, de Amerikaanse, film-1 bewerking Van Bizets befaamde opera Carmen de derde. Voor Carmen Jones was de belangstelling zo groot, dat de toegangskaartjes op de bij deze gelegenheid nog eens herlevende Berlijnse zwarte markt grof geld deden!. Publiek in verrukking Er waren geen prijzen voor de beste vertolkingen van acteurs en actrices. Anders had Vittorio de Sica stellig een kans gemaakt. Hem zag men als de gendarme die wij reeds kenden uit Brood, Liefde en Fantasie, nu in Brood, Liefde en Jaloezie en vervolgens als stations-kofferdief in Peccato che sia una Canaglia, een nieuw werk van Alessandro Blasetti, die daarin opnieuw uiting kon geven aan zijn liefde voor Rome en de Romeinen. Met Sophia Loren als zijn charmante tegenspeelster bracht Vittorio de Sica in deze film het publiek in verrukking. Er waren op dit festival enkele, overigens niet-bekroonde, verrassingen. De jonge cinematografische industrie van Finland waagde zich aan een sprookjesachtige film, De Poppenhandelaar, waarin men moedig de dictatuur te lijf gaat en tevens de moeilijkheden van de filmvorm de baas wist te blijven. Van Indonesië was er' een film over de voorlichting voor en bij vulcanische uitbarstingen, de documentaire speelfilm Merapi, die langzaam van tempo is, hetgeen begrijpelijk is voor een film welke zich richt tot een Oosters, in het filmzien nog ongeschoold publiek, maar die zeer mooie beelden bevat en naar de inhoud volkomen overtuigt. ’t Wemelde van sterren Naar traditie vormde van de „entourage” van het festival ook nu een filmbal het hoogtepunt. Daar wemelde het van de „sterren”. Onze landgenoot Johan Heesters, die veel optreedt in Duitse en Oostenrijkse films (en tijdens de oorlog dapper in Duitsland bleef zitten en zijn moedertaal verleerde.... Red.) vroeg de Amerikaanse danseres en filmactrice Ann Miller ten dans, maar hij werd ten overstaan van verscheidene journalisten afgewezen. Dat was een misgreep, die de persmanager van Ann MiUers filmmaatschappij nog erger maakte door de verklaring, dat de afwijzing was geschied omdat Johan Heesters geen „ster” is. In Duitsland en Oostenrijk geniet Heesters zeer grote populariteit. Dat bleek hem trouwens wel zo gauw hij zich buiten zijn hotelkamer waagde: hij werd bestormd waar hij zich maar vertoonde, ook door mensen, die Ann Miller niet eens zagen --- Polio, Poll! en Pingo 246. Hebben jullie gezien, wie daar komt aangevaren? Het is Moeder Baars met haar kindje! Dag Moedertje Baars, kan je je kindje wel droog houden? . Oh, ja hoor, dat gaat wel. Ik vind het wat fijn, dat zij dat bootje gekregen heeft, nu heeft ze tenminste wat afleiding en hoeft zij niet altijd in het water te zijn. --- KERKNIEUWS Ned. Herv. Kerk. Beroepen te Aalst C. den Boer, cand. te Puttershoek. Aangenomen naar Oudshoorn (2e pred-- pl.) A. J. Jorissen te Wilsum, die bedankte voor Nieuwerkerk a. d. IJssel, Rhenen, Ede, Sommelsdijk en voor Vriezenveen. Benoemd tot vicaris te Berkel-Rodenrijs R. Heuzinkveld, cand. te Apeldoorn. Beroepen te Dinteloord K. Snoey, cand. te Waddinxveen. Chr. Geref. Kerken. Bedankt voor Rotterdam-C., P. N. Ribbers te Ulrum. Geref. Kerken ond. art. 31 K.O. Bedankt voor Houston (Can.) W. Boessenkool te Capelle a. d. IJssel. Geref. Gemeenten. Tweetal te Kampen A. de Blois te Rotterdam en A. Elshout, cand. te Rotterdam. Beroepen te Amsterdam (vac. Chr. v. Dam) en te Kampen A. Elshout, cand. te Rotterdam; te Boskoop, Dordrecht, Elspeet, Enkhuizen, Giessendam, Haarlem, H. I. Ambacht, Leerdam, Nieuw Beyerland, Ottersville (Can.) en te Waardenburg A. Elshout, cand. te Rotterdam. Rem. Broederschap. Tweetal te Amsterdam (vac. dr J. F. v. Royen) J. J. v. Hille te Haarlem en H. J. de Kievid te Eindhoven. (Aangezien ds De Kievid verzocht heeft te worden afgevoerd, heeft de kerkeraad het tweetal teruggenomen), --- Holland Sport blijft in Den Haag Wel nieuw bestuur DEN HAAG, 9 Juli. In eèh bestuursvergadering van Holland Sport is het bestuur afgetreden. Tot voorzitter is nu benoemd de heer P. J. Vrolijk te Scheveningen en tot tweede voorzitter mr H. Jochems te Wassenaar. Aan de heer Th. J. Fheling te Scheveningen is de functie van secretaris-penningmeester toevertrouwd en de heer B. Vos Jzn is tot directeur benoemd. Het nieuwe bestuur heeft de spelers G. Krist, J. Koers, C. Rijshouwer, L. Bijker, C. de Jong, J. Everse, W. J. van Zuylekom jr, J. J. Heyster, B. A. Versprille en H. J. Broeders bij de KNVB op de transferlijst geplaatst. De club zal op de normale manier worden voortgezet. Feyenoord, de club die inde afgelopen weken herhaaldelijk genoemd is in verband met de reorganisatie van Holland Sport, zal generlei bemoeienis hebben met de verdere exploitatie van Holland Sport. Berichten dat Feyenoord wel het aandelenpakket heeft overgenomen, zijn echter nog niet tegengesproken. --- Gymnajuventa trekt veel belangstelling Uitstekende demonstraties ROTTERDAM, 8 Juli. Na vier dagen „Gymnajuventa” kan worden geconstateerd, dat de Nederlandse school- en verenigingsgymnastiek bij het buitenland zeker niet achter staat en dat het peil en de aard der hier onderwezen lichamelijke oefeningen een uitmuntende indruk achterlaten. Nog steeds is de belangstelling groot, vooral van de zijde der vakmensen. Ook in dit licht bezien is de „Gymnajuventa” een succes, want één der doelstellingen was kennis te nemen van de stand der gymnastiek inde verschillende landen. Zo viel er reeds van enkele hoogtepunten te genieten, bijv. van de Bode-schule uit München met haar zeer aparte en artistieke systeem voor damesgymnastiek en van dames- en herenstudenten van het Instituut voor Lichamelijke Opvoeding uit Die brachten een zeer exclusief programma van meest op volkslieden geïnspireerde rhythmische oefeningen, welke de toeschouwers tot groot enthousiasme brachten. PASSAGIERSSCHEPEN Boschfontein, pass. 9 Juli Finisterre, n. Marseille. Johan van Oldenbarnevelt, pass. 9 Juli Esperance, n. Melbourne. Maasdam, 9 Juli: te New York. Nieuw Amsterdam, 9 Juli te R’dam. Oranje, 8 Juli van Suez n. Colombo. Oranjefontein, p. 9 Juli Bathurst, n. Kaapstad.— Ruys, pass. 8 Juli Sabang, n. Mauritius. Rijndam, 9 Juli te Cobh. Sibajak, 9 Juli op 300 mijl Z.O, Ceylon, n. Aden. Tegelberg, 8 Juli te Santos. Westerdam, 9 Juli van New York n. R’dam. Willem Ruys, pass. 9 Juli Kaap Guardefui, n. R’dam. Willemstad, 8 Juli te Curagao. VRACHTSCHEPEN OP INDONESIË Borneo, pass. 9 Juli Minicoi, n. Djeddah. Blitar, 9 Juli van Port Said, n. R’dam. Indrapoera, pass. 9 Juli Kaap de Gata, n. Marseille. Japara, 8 Juli te Manokwari. Karimata, 8 Juli te Port Swettenham. Laertes, 9 Juli te Labuan. Manoeran, 9 Juli te Algiers. Polydorus, pass. 8 Juli Azoren, n. Alexandrië. Tomini, 8 Juli te Belawan. Weltevreden, pass. 8 Juli Ceylon, n. Belawan. Wonosobo, 9 Juli in Golf van Biscay», n. R’dam. ---