Kees Broekman gaf Andersen ook op de 10.000 m. geen schijn van kans Onze landgenoot won drie afstanden in Oslo OSLO, 9 Jan. Op de tweede dag van de landenwedstrijden in het Bisletstadion waren wederom 25.000 toeschouwers op de tribunes verzameld om de prestaties van de Noorse rijders tegen de beste Nederlanders en Zweden te aanschouwen. Reden tot tevredenheid voor het publiek bestond er ongetwijfeld, want Noorwegen won beide landenwedstrijden op overtuigende wijze. Maar Hjalmar Andersen stelde zijn supporters opnieuw teleur. Werd hij Vrijdagavond door Kees Broekman op de 5000 meter op duidelijke wijze verslagen, inde laatste rit van de 10.000 meter het publiek was tot de laatste man blijven wachten op dit duel heeft Kees Broekman laten zien, dat hij dit seizoen een ernstige gooi -wil doen om zijn Europese titel te behouden. Want van strijd is er tussen hem en de grote Hjallis geen sprake geweest en zoals de laatste nu reed, is hij een schim van de jaren 1951 en 1952. Ongetwijfeld moet men bij de beoordeling van de zware nederlaag van Andersen rekening houden met het feit, dat Kees Broekman in vergelijking met het vorig jaar weer vooruit is gegaan en dat Andersen dit seizoen niet alleen te vechten heeft tegen Broekman en de andere Nederlanders, maar ook tegen de sterkste Russen als Goncharenko, Sakunenko, en Boris Shilkov en zelfs ook tegen Sigge Ericsson, die de Zweedse experts verraste met prachtige tijden. ZWEEDSE CRACK IN OPKOMST? Voorts vecht Andersen op het ogenblik ook tegen zich zelf en mentaal is hij dan ook niet ongeschokt aan de start gekomen. De stelling, dat zelfs een rijder van extra klasse niet ongestraft een jaar buiten de wedstrijdsport kan blijven, is opnieuw bewezen. Sigge Ericsson had vóór Broekman en Andersen gereden en liet een tijd van 17 min. 17 sec. voor zich afdrukken. Op dit schema vertrok Kees Broekman, een tactiek, welke volkomen terecht door Klaas Schenk werd toegepast. Want de Nederlandse coach was aan het rekenen geslagen en daarbij bleek, dat Broekman drie seconden sneller zou moeten rijden op de 10 km dan de Zweed om de eerste plaats in het officieuze persoonlijke klassement te bezetten. De weersomstandigheden waren gedurende de gehele dag dezelfde. Er stond vrij veel wind, vooral toen de 1500 meter werd gereden, het ijs was goed en de temperatuur was weer enkele graden beneden het vriespunt. Kalme start Vijf tot zes ronden bleef Kees Broekman bij Andersen liggen, toen ging onze landgenoot in de buitenbaan over zijn tegenstander heen en van dat ogenblik af werd h$t verschil steeds groter. Toch was Broekman niet al te snel begonnen en voor zijn 5000 meter noteerde hij ongeveer 8 min. 40 sec., een tijd, welke twee seconden boven de tussentijd van Ericsson lag. Toen voelde Broekman, dat hij de onzichtbare Zweed kon slaan. En na enkele ronden lag hij al vier tot vijf seconden beneden het schema van Ericsson, terwijl Andersen steeds verder afzakte. In de prachtige tijd van 17 min. 13.1 sec., een echte „Bislettijd”, ging Broekman door de finish, Andersen niet minder dan veertien seconden achter zich latende. De tweede 5000 meter had onze landgenoot dus gereden in 8 min. 33 sec.! Held van de dag Broekman was inderdaad de held van deze tweedaagse wedstrijden. Niet alleen dat hij Hjalmar Andersen op diens onaantastbare afstanden — had de Noor te Moskou niet de allerbeste Russen verslagen? — op besliste wijze had overwonnen, maar bovendien noteerde hij op drie nummers (de 1500, de 5000 en de 10.000 meter) de snelste tijden van alle deelnemers. De 1500 meter reed Broekman in voortreffelijke stijl. Hij was niet al te snel begonnen, maar gooide er een schitterende laatste ronde uit. Geïnspireerd ook door het voortreffelijke rijden van zijn tegenstander, Knut Tangen, die een uitstekende indruk achter liet. Met 2 min. 19.7 sec. was onze landgenoot de enige deelnemer, die beneden de 2 min. 20 sec. grens was gebleven. Wim van der Voort kreeg het met Hjalmar Andersen aan de stok op de 1500 meter. Helaas hadden beide rijders zeer veel last van een1 hevige wind, waardoor hun tijden ongunstig werden beïnvloed. Maar Van der Voort liet zijn tegenstander op besliste wijze achter zich. Hij voelde zich bovendien niet meer zo slap als op de eerste dag, zodat de conditie van de Westlander binnen enkele dagen wel weer prima zal zijn. Huiskes uit vorm Anton Huiskes reed zijn bochten slecht. Hij miste zelfvertrouwen, het ging niet met hem en er zal in de komende weken nog heel wat moeten gebeuren, wil hij zijn goede vorm van het vorig seizoen weer bereiken. Gerard Maarse en Wim de Graaff gaan steeds vooruit. De eerste heeft geen last meer van zijn kniebandje en hij slaagde er in zijn persoonlijk record op de 10.000 meter van 18 min. 15.7 sec. terug te brengen tot 18 min. 14.4 sec. Belangrijker evenwel was, dat hij meer op de 10.000, zijn minst sterke afstand, in zijn mars heeft. Want hij reed de eerste 5000 meter te snel. Zou hij rustiger zijn begonnen — hij trachtte Knut Tangen bij te hóuden — dan zou ook hij binnen de 18 minuten zijn binnengekomen. Het is een goede les voor hem geweest, welke hij volkomen heeft begrepen. En Wim de Graaff reed voor de tweede maal in zijn schaatsenrijdersloopbaan de 10.000 meter. Hij heeft al eens een tijd van 18 min. 55 sec. gemaakt en ditmaal, in dit sterke gezelschap, rukte hij zijn persoonlijk record met niet minder dan een minuut omlaag. Zijn teamgenoten plaagden hem er mee en voorspelden, dat hij in zijn volgende 10 km er wel weer een minuut van af zou doen.... Ook op de 1500 meter verbeterde De Graaff zijn persoonlijk record. Op 22 Februari van het vorig jaar had hij te Gjoevik 2 min. 26.3 sec. gereden en nu noteerde hij 2 min. 24.5 sec., een vooruitgang, welke te loven viel. Wim de Graaf in het Nederlandse klassement Door de uitstekende tijden, welke Wim de Graaft te Oslo heeft gemaakt, heeft hij een plaats veroverd op dé Nederlandse ranglijst der vijftien beste rijders van alle tijden. Op de 500 meter is zijn beste tijd 45.6 sec., daterend van het vorig seizoen, terwijl hij te Oslo op de andere afstanden heeft gemaakt 2 min. 24.5 sec. op de 1500 meter, 8 min. 49 sec. op de 5000 meter, en 17 min. 55.7 sec. op de 10.000 meter. Hierdoor verkrijgt hij in ’t klassement over de vier afstanden 200.452 punten en bezet de negende plaats, daarbij passerend van onder naar boven Charisius, Keyzer, De Koning, Jaad Eden, Van ’t Oever, Buyen en Dijkstra. De tijd op de 10.000 meter is uitzonderlijk goed, vooral indien men bedenkt dat Jaap Eden indertijd 17 min. 56 sec. heeft gereden. Persoonlijk klassement Zoals wij reeds hierboven opmerkten heeft de Zweed Sigge Ericsson op deze wedstrijden bijzonder verrast. Met zijn tijd van 17 min. 17 sec. is hij plotseling op de wereldranglijst van alle tijden over de tien km gekomen, waarop hij de twaalfde plaats inneemt. De held van de dag was evenwel Kees Broekman, die drie nummers won, Hjalmar Andersen tweemaal versloeg in een strijd van man tegen man en in het klassement Over de vier afstanden, opgemaakt van alle Noorse, Zweedse en Nederlandse rijders die aan deze wedstrijden deelnamen, de eerste plaats bezette. Het persoonlijk klassement na de tweedaagse wedstrijd te Oslo ziet er als volgt uit: '1. Kees Broekman (Nld.) 194.572; 2. Sigge Ericsson (Z.) 194.930; 3. Hjalmar Andersen (N.) 196.150; 4. Sverre Haugli (N.) 197.495; 5. Hroar Elvenes (N.) 197.508; 6. Knut Tangen (N.) 197.563; 5. Torsten Seiersten (N.) 198.623; 8. Knut Johannesen (N.) 199.215; 9. Gerard Maarse (Nld.) 199.337; 14. Wim de Graaff (Nld.) 202.652; 15. Anton Huiskes (Nld.) 202.950. Wim v. d. Voort is niet geplaatst omdat hij niet uitkwam op de 10.000 meter. Uit deze persoonlijke lijst blijkt reeds, dat Noorwegen met flink verschil de landenwedstrijd heeft gewonnen. KEES BROEKMAN WINT DE 5000 EN 10.000 METER – Kees Broekman (rechts) en Hjalmar Andersen naast elkaar inde baan. --- Wielrennen. Coppi-verering tot in het graf Italiaanse weilerdwaasheid MILAAN, 10 Jan. Dat Fausto Coppi door zijn landgenoten vereerd en zelfs verafgood wordt, is algemeen bekend. Daarover zijn tal van verhalen, de meeste authentiek, in omloop. Toen de ronde van Frankrijk, een paar jaar geleden, over Italiaans grondgebied voerde, ging één van zijn aanhangers zo ver, dat hij het spoor kuste, dat de fietsbanden van de „Campionissimo” op de stoffige weg had achtergelaten. Men is dus op dit gebied nogal wat gewend. Maar zelfs de Italianen stonden versteld toen dezer dagen het testament geopend werd van de heer Ottavio Casadei, een eerzame kapper, die te Bologna is overleden. Zijn laatste wil hield de wens in, dat men zijn grafsteen zou sieren met een afbeelding van Coppi en met een knipsel uiteen dagblad, waarin Coppi’s zege in het wereldkampioenschap op de weg te Lugano beschreven werd --- Schaken. Twee winnaars in Hoogoventournooi Krijgt Bouwmeester meestertitel? BEVERWIJK, 10 Jan. Onze landgenoot Bouwmeester en de Zuidslaaf Pirc hebben de eer in het Hoogovenschaaktournooi te Beverwijk gedeeld. Beiden eindigden met 6 punten op de eerste plaats. Bouwmeester komt door dit resultaat in aanmerking voor de meester-titel, omdat aan het tournooi meer dan vijf meesters hebben deelgenomen. Hij zal als zodanig door de K.N.S.B. bij de internationale federatie worden voorgedragen. " De eindstand luidt: 1/2. Bouwmeester en Pirc 6 pnt; 3. Prins 5% pnt; 4. Van Scheltinga 5 pnt; 5/6. Beni en Rellstab 4% pnt; 7/8 Kramer en Kottnauer 4 pnt; 9. Vlagsma 3 pnt; 10. Klager 2'A pnt. --- Voetbal. Gevaarlijk voetbal in Argentinië Zuidslaaf Zebec ernstig gewond BUENOS AIRES, 10 Jan. Partisan, de bekende voetbalclub uit Zuid-Slavië, verloor met I—2 van Racing (Buenos Aires), één van de beste Argentijnse verenigingen. De wedstrijd had een zeer ruw verloop en vier Zuidslavische spelers moesten het veld verlaten wegens blessures. Eén van hen was de linksbuiten Zebec, die in Londen in het F.1.F.A.-team tegen Engeland heeft gespeeld. Hij moest ernstig gewond van het veld worden gedragen. --- Beroepsvoetbal niet in Goffert Hoe staan de zaken in Nijmegen? NIJMEGEN, 10 Jan. Van de zijde van de stichting „Goffertpark en stadion” te Nijmegen deelt men mede, dat de gemeente het stadion niet zal kunnen verhuren aan de afdeling Nijmegen van de Nederlandse Beroepsvoetbal Bond in verband met het feit, dat N.E.C. de vaste bespeler is van het veld en alleen recht heeft op het organiseren van voetbalwedstrijden, waarvoor deze club jaarlijks een extra bedrag betaalt. De heer Lankwarden, lid van het comité voor het oprichten vaneen beroeps voetbalclub te Nijmegen, heeft verklaard, dat de Nijmeegse initiatiefnemers reeds over zo vele spelers beschikken, dat zij een scherpe selectie moeten toepassen. Na deze selectie zijn er 20 spelers overgebleven, aldus de heer Lankwarden. Bij. informatie bij de besturen van de voetbalclubs in Nijmegen kwam vast te staan, dat hun niets bekend is dat één of meer van de prominente spelers zouden overgaan naar de beroepsvoetbalclub. --- Scheidsrechters organiseren spelregelcompetitie De scheidsrechtersvereniging „Zwolle en Omstreken” gaat een spelregelcompetitie organiseren voor alle clubs uit de afd. Zwolle. Negentig clubs (Zaterdag- en Zondag) hebben een uitnodiging ontvangen om deel te nemen. De scheidsrechtersvereniging wil trachten om via deze competitie de spelers van de clubs uit het rayon Zwolle de spelregels beter bij te brengen. Het heeft in het verleden vaak aanleiding gegeven tot moeilijkheden, doordat een speler de spelregels niet voldoende onder de knie had. De speler zelf ondervond dan, dat hij niet alleen zelf, doch ook de vereniging had gedupeerd. Ook wordt ieder jaar een belangrijk bedrag door verschillende clubs uitgegeven voor strafzaken en protesten. Betere spelregelkennis had tot gevolg gehad, dat de vereniging dit geld nog inde kas zou hebben. De deelnemende Verenigingen worden geografisch ingedeeld inde komende spelregelcompetitie. ledere club is vertegenwoordigd dooreen ploeg van vier mensen, die echter allen actief speler moeten zijn. Er zullen waarschijnlijk twintig afdelingen komen. ledere afdeling bestaat gemiddeld uit vijf clubs. De winnaar van iedere afdeling komt inde volgende ronde. Voor de winnaars zijn een drietal fraaie prijzen beschikbaar gesteld. We twijfelen er niet aan of de clubs uit deze contreien zullen gehoor geven aan de uitnodiging van de Zwolse scheidsrechters.. --- Ontsnappend gas eist weer slachtoffer In Appingedam is de heer S. Smidts door gasverstikking om het leven gekomen. Hij had zich naar de badkamer begeven en bleef daar zo lang, dat de huisgenoten ongerust werden. Zij gingen op onderzoek uit en vonden hem in bewusteloze toestand. Geruime tijd is getracht door middel vaneen zuurstofapparaat de levensgeesten op te wekken, doch zonder resultaat. De oorzaak is zeer waarschijnlijk uit de geyser ontsnapt gas. --- Oplichter (villabewoner) gegrepen De politie te Vught heeft een zekere K. Kouteren gearresteerd, die er van wordt verdacht in samenwerking met een vrouw in verscheidene delen van het land particulieren en winkeliers voor duizenden gulden te hebben opgelicht. De man, die sinds een half jaar een villa in Vught bewoont, zou voordien zijn „jachtterrein” o.a. te Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en verscheidene gemeenten in het Zuiden van het land hebben gehad. Voor zover de politie thans na kan gaan zou met deze zwendel een bedrag van f 15.000 tot f 20.000 zijn gemoeid. --- SCOOTERCLUB OPGERICHT Ook internationale samenwerking Te Z-wolle is onlangs opgericht de regionale afdeling Zwolle en omstr** ken, deel uitmakende van de lijke scooter-organisatie in Nederland. De regionale afdeling zal zich naast de algemene behartiging van het tourisme per scooter, in het bijzonder bezig houden met het organiseren van allerlei excursie-tochtjes, puzzle-ritten enz. Voorts vernemen wij, dat niet alleen landelijk, doch ook internationaal het tourisme per scooter georganiseerd wordt. Opgericht werd het Europees Scooter Vriendschaps Verbond, waarbij reeds vele landen of plaatselijke organisaties zijn aangesloten. Het doel van dit verbond is om tot uitwisseling tijdens vacantiereizen te komen. Op voorstel van Oostenrijk is besloten, dat de individuele leden tijdens hun vacantiereizen in het buitenland gratis telkens op één plaats, voor ten hoogste twee dagen, kunnen logeren bij tevoren bepaalde adressen van aangesloten leden. Verder zal eveneens op basis van wederkerigheid hulp verleend worden bij diverse moeilijkheden in het buitenland, waaronder ook financiële moeilijkheden. Wie meer vaneen en ander wil weten als leden kunnen toetreden alle eigenaars of berijders van scooters kan zich wenden tot de volgende adressen in Zwolle: Luttekestraat 42 en Deventerstraatweg 177. --- Bondsdagfunctionaris verried geheimen Heden, Maandag, is in Bonn een proces begonnen tegen Willi Kutscher, gewezen persfunctionaris van de West-Duitse Bondsdag. Hij wordt beschuldigd van het onderhouden van „verraderlijk contact met de Sovjet-Russische inlichtingendienst”. Zijn vrouw zal berecht worden op beschuldiging van medeplichtigheid. Volgens de beschuldiging heeft Kutscher in 1952 twee reizen naar Oost-Berlijn gemaakt, om daar in contact te treden met leden van de Russische inlichtingendienst. Deze reizen werden door genoemde inlichtingendienst betaald. Inde beschuldiging wordt gezegd, dat het „onvoldoende duidelijk” is dat Kutscher staatsgeheimen heeft verraden. Wel werd hij betaald voor zekere inlichtingen. Kutscher werd het vorige jaar gearresteerd. --- Geen vordering bespreking in Korea De neutrale terugzendingscommissie in Korea is vandaag, na een bijeenkomst van twintig minuten, waarop de Zweedse afgevaardigde er bij de voorzitter, de Indische generaal Thimaya, op had aangedrongen de nietteruggezonden krijgsgevangenen na middernacht van 22 Januari in vrijheid te stellen, opgeschort. Waarnemers te Pan Moen Dj on dachten, dat generaal Thimaya zijn regering hierover wil raadplegen. De Tsjecho-Slowaakse en de Poolse afgevaardigden waren tegen het Zweedse voorstel, dat door de Zwitserse gedelegeerde werd gesteund. --- Landbouwtractor besteld 'in ruil voor twee vrouwen Een Eskimo-familie uit Zuid-Groenland heeft bij een Engelse firma te Birmingham een landbouwtractor besteld in ruil tegen „twee vrouwen" of „zo het aanbod als onvoldoend'’ mocht worden beschouwd, stellen wij een partij van 100 vossenvellen voor”. De firma in kwestie heef nog geen besluit getroffen wat het aanvaarden van beide vrouwen betreft, maar heeft reeds het advies vaneen pelsenhandelaar ingewonnen. --- De moedige samenzwering Kort verhaal door Robert E.Cooper De lucht was warm. Het leek alsof een slapende draak z’n adem over het eiland blies. Dokter David Malcomn liep naar de veranda van het ziekenhuisje en ging ineen schommelstoel zitten. Z’n benen legde hij op de balustrade. Hij staarde naar de dikke en hoge heg van bougainvilles, welke de weg markeerde. Boven de lange lijn van purperen bloemen zag hij de producten van het eiland, die onzichtbare dragers op hun hoofden torsten, voorbij glijden. Een ananas kwam aanzweven, gevolgd dooreen tros bananen en van de andere kant kwam een oliekan. In de verte naderde een steen, die even zwart was als het krulhaar er onder. David volgde deze steen, die plotseling stil bleef staan en enige ogenblikken later zijn richting uitkwam. Het hek kraakte en een forse neger kwam naderbij. Hij lichtte de steen op alsof hij wilde groeten en haalde er een stuk papier onder vandaan. „Dit is voor u, boss!” Het was een briefje van Pat Hammond: „David, ik zag je vanmorgen inde auto voorbijkomen. Zou je op de terugweg even aan willen komen bij de fabriek? Er is iets dat ik dringend ,met je moet bespreken.” De arts schreef: „Kom om zes uur” onderaan ’t briefje en gaf ’t terug aan de neger, die het papiertje weer zorgvuldig onder de zwarte steen legde. Enkele ogenblikken later zweefde de steen weer boven de heg. David keek op z’n horloge. Het was bijna drie uur. Hij vroeg zich af, wat Pat zo dringend met hem wilde bespreken. Na vijftien jaar van kalm werken, ieder jaar iets meer drinken, steeds minder zeep en scheermesjes gebruiken, moet ’t toch wel heel belangrijk zijn om iets dringend te maken * • De lamp op de veranda van de fabriek suisde hard. Pat schonk de glazen vol met rum en sodawater en de twee mannen zaten enige tijd zwijgend tegenover elkaar. Tenslotte verbrak Pat de stilte: „David, je moet weten dat Elizabeth komt. Ik geloof dat haar moeder gestorven is. Ze gaat nu wonen bij haar zuster in Antigua. Ik kreeg vanmorgen ;en brief van haar. Ze komt over ongeveer een week hier enkele dagen logeren.” „Mooi is dat’ Na alles wat gebeurd is. Ben je blij?” „Blij? Natuurlijk ben ik dat!” David glimlachte Hij was getroffen doordat „natuurlijk”. Het kon voor Pat niet gemakkelijk geweest zijn, dat te zeggen. Er waren op het eiland nog genoeg mensen, die zich konden herinneren wat vijftien jaar geleden was gebeurd. Zij zouden vast en zeker met een zeker leedvermaak aan iedereen, die ’t niet meegemaakt had, vertellen, hoe ’t met Pafs ondergang begonnen was. Al die mensen zouden de pracht kans, die hun nu geboden werd, niet willen missen. Het leek wel, alsof Pat David's gedachten gelezen i had. „Misschien is ’t wel niet „natuurlijk”, zei hij. „’t Is somber genoeg, maar ’t zal goed zijn, haar weer eens te zien. Maar ze mag me niet zien, zoals ik nu ben; en dat zal moeilijk genoeg zijn. Ik ben er op ’t ogenblik nogal slecht aan toe, geloof me.” David dacht aan dat „nogal slecht”. Het had al bijna zes weken geduurd: slechts een keer of zes was Pat nuchter genoeg geweest om zich voor ’t naar bed gaan uitte kleden. „David, je vindt me misschien een oude zeurpot, maar zou je me kunnen helpen?” ,Je weet dat ik dlles wil doen! Maar wat had je gedacht?” „De avonden zijn ’t ergst. Ik krijg ’t dan te pakken en ga naar de club. En zodra ik daar kom, ben ik verloren, ’t Zou een geweldige steun voor me zijn, als je nu en dan eens kwam kijken.” „Natuurlijk wil ik dat wel, maar ” David zweeg en toen zei hij impulsief: „Kijk eens, Pat, waarom kom je niet een week naar het ziekenhuis? Je bent dan niet alleen en ik zou een goed oogje op je kunnen houden”. „Bedankt voor ’t aanbod”, zei Pat grinnikend, „maar kun je je niet voorstellen hoe onze vrienden op de club zouden reageren? Ik wél hoor!” David antwoordde niet. Hij dacht aan de chaos in Pafs huis: rommel, afval, lege flessen „Je zult de boel eens flink moeten opruimen”, zei David. „Ik kom morgen wel langs om je te helpen.” * * Er waren slechts vijf auto’s op het eiland. Toen Dave bij de club kwam, stonden de vier anderen er al. De bar was vol. David zag Carter staan praten met de vrouw van de administrateur. Toen ze David zag, verhelderde haar gezicht. Ze begroette hem met een glimlach, die ze zélf veroverend vond. „Dokter, komt u hierheen?” David liep op haar toe. Hij was blij, dat hij de kans kreeg, met de twee meest venijnige kletskousen van ’t eiland te praten. Hij wachtte op een goede gelegenheid om ’t gesprek op Pat te brengen, maar ’t was Carter, die dit onderwerp aanroerde. „Ik hoorde dat je bij de fabriek bent geweest”, zei hij. „Laten we hopen, dat onze vriend Pat niet wéér een van z’n aanvallen heeft gehad”. „Ja, ik ben even bij hem aangelopen. Hij maakt het overigens uitstekend. Hij vertelde me dat Elizabeth Freeman voor een paar dagen komt”. Het duurde enkele ogenblikken voordat Carter begreep, wat David had gezegd. „Elizabeth Freeman?! Je bedoelt toch niet dat meisje dat Pat een blauwtje heeft laten lopen? Met wie is ze er toch weer vandoor gegaan?” „Met niemand. Ze moest terug naar Barbaros. Haar moeder was ziek geworden.” De vrouw van de administrateur was een en al nieuwsgierigheid. Ze greep Carter bij z’n mouw. „Harry, vertel me alsjeblieft wat al die opwinding betekent. Wie is dat meisje Freeman?” Carter was in z’n element. ’t Is een pracht verhaal! Het is allemaal gebeurd, voordat je hier kwam. Ik geloof een jaar of vijftien geleden. Pat Hammond had toen juist z’n fabriekje geopend, en ’t ging hem lang niet slecht. ledereen dacnt, dat hij met Elizabeth zou gaan trouwen, maar dat ging niet door. Ze is weggegaan. Zou zij hem nog wel herkennen? Hij is bepaald niet in z’n voordeel veranderd!” „Het is helemaal niet nodig dat ze iets te weten komt over Pat, dat beter verzwegen kan worden”, zei David. „Waarde dokter, doe toch niet zo onnozel! Hoe kun je nu denken, dat ze hier ook maar twee minuten kan zijn zónder dat iemand haar inlicht?” „Best mogelijk, Carter. Maar ik hoop tóch dat het niet gebeurt. Pat is op het ogenblik vrij serieus. Ik zou niet graag inde schoenen staan van degene, die ’t Elizabeth zou vertellen. Er zou maar heibel van komen”. • * I Elizabeth Freeman kwam een week later met de boot van Barbaros. David haalde Pat op en bracht hem naar de aanlegsteiger. Hij amuseerde zich over al de mensen, die daar juist die morgen „toevallig” moesten zijn, en ’t deed hem goed, toen hij zag dat iedereen verbaasd was over Pafs veranderingen. Hij was heel wat vooruitgegaan! De jaren, die Pat zo veranderd hadden, bleken bij Elizabeth Freeman nauwelijks enige sporen nagelaten te hebben. Haar ovale gezicht was alleen iets magerder geworden en haar haren enigszins grijs. Maar ze gaf nog steeds de indruk van rustige zelfverzekerdheid, een zelfverzekerdheid, die haar in vroeger jaren zo gekarakteriseerd had. David keek naar hen toen zij elkaar begroetten. Zij had haar hand impulsief naar Pat Uitgestoken, maar hij vond dat haar glimlach eerder een zekere vriendelijkheid dan warmte uitstraalde. Vijftien jaren vormen een hele tijd! Vijf dagen lang volgden de op schandaaltjes beluste eiland-bewoners de bewegingen van Pat en zijn gast. Ze voelden zich enigszins beetgenomen daar het geen drama werd.... Carter deed zijn best, allerlei onvriendelijke dingen te zeggen over.de dokter, die steeds mét Elizabeth en haar gastheer op- trok, over Pat, die wel op opwekkingsmiddelen zou leven, maar ’t was een armzalige vervanging voor alle schandaaltjes, waar men op gehoopt had. Pat Hammond leefde overigens niet op opwekkende middelen, maar op z’n zenuwen. David had bewondering voor zijn moed en vroeg zich af, hoe lang hij het zou kunnen volhouden. Toen, op de zesde dag, ging de machine inde fabriek kapot. Pat moest er lang aan werken en vroeg David met Elizabeth uitte gaan. De dokter wist niet, of hij blij of verontrust moest zijn. Hij vond ’t idee, dat Pat de hele dag alleen zou zijn, niet prettig, ’s Middags ging David met Elizabeth een autotocht maken. Tot zijn verbazing zei zij plotseling: „Ik heb altijd iets waarde vols willen doen, maar ik kreeg er nooit de kans voor.” Haar gewoonlijk rustige gezicht kreeg een treurige trek. „Pat heeft je zeker wel verteld, dat ik de laatste vijftien jaar op m’n moeder heb gepast. Ze is een paar maanden geleden overleden. Toen realiseerde ik me pas hoe nutteloos en leeg mijn leven is geweest.” David werd getroffen door de verdachte trilling in haar stem. „Gaf ’t je geen voldoening, op je moeder te passen?” „Toen ik vijftien jaar geleden weer bij haar terugkwam, was ze ernstig ziek, maar na een tijdje werd ze weer beter. Jarenlang was er toen niets met haar aan de hand. Ze was alleen bang voor de eenzaamheid. Ik had haar waarschijnlijk alleen moeten laten, maar ’t is moeilijk iemand iets te ontzeggen, die zichzelf al zoveel ontzegd heeft.” Toen de wagen de laatste bocht voor de fabriek voorbij was, zag David dat er geen licht was op de veranda. Er brandde echter een lamp inde slaapkamer. „Ik loop even naar binnen om te zien hoe ver Pat is”, zei David. „Het is nogal laat. Je wilt zeker direct naar het hotel, is ’t niet? Ik ben overeen minuut weer terug.” 1 David was al halverwege het huis, voordat Elizabeth kon antwoorden. Pat lag in een vreemde houding op bed en scheen te slapen. In de kamer rook ’t echter sterk naar rum. Toen David dichterbij kwam, draaide Pat zich om en ging op zijn rechter elleboog leunen. „Ik ben weer de oude, zie je? Blijf daar toch niet staan als een bange jongejuffrouw! Neem wat te drinken. Haal Elizabeth er bij, dan kunnen we een paar heildronken uitbrengen!” David ging op de rand van het bed zitten. „Wat is er gebeurd?” vroeg hij. „Niets. Ach, ’t heeft allemaal geen zin. Die paar dagen dat ik de sterke, zwijgzame man heb gespeeld! ’t Is allemaal een grote leugen. Ik kan er met mee doorgaan!” Hij ging rechtop zitten en begon te huilen. „Kijk naar mij”, schreeuwde hij bijna, „dit ben ik! Een dronkaard! Jij weet het. Waarom zij niet?" Hij probeerde op te staan, maar David duwde hem terug. „Doe niet zo dwaas! Zij gaat morgen weg. Je bent ’t tegenover je zelf en tegenover haar verplicht. Nog één dag. Ik zal haar nu naar ’t hotel brengen en dan kom ik hier weer terug. Eén dag kun je het toch nog wel volhouden, kerel! Je....” David hield plotseling zijn mond, daar Pat naar de deur staarde. David draaide zich toen om en zag Elizabeth met een uitdrukkingloos gezicht staan. Pat viel terug op het bed en begon hysterisch te lachen. „Hoe gaat ’t? Maak kennis met Pat Hammond. Dronken zoals steeds! Ga ; toch naar de club en ver» i tel daar ’t goede nieuws: i de ouwe Pat is weer nori maal!” l David liep op Elizabeth ’ toe. „Ga je mee? Ik zal j« naar ’t hotel brengen.” Ze liet zich zonder tegenstribbelen wegleiden. Toen de auto de fabriek ver achter zich gelaten had, 1 vroeg ze: „Hoe lang is dit al aan de gang?” „Bijna vijftien jaar.” „Dus sinds m’n vertrek." „Ja.” „Ik heb nog nooit ” begon ze, maar slikte de rest van haar woorden in. David kon de bittere klank in z’n stem niet verbergen zo iets walgelijks gezien, wilde je zeker zeggen. Als je geweten had, hoe hard hij ’t heeft geprobeerd. Hij is zwak van karakter, maar hij heeft al z’n best gedaan z’n zwakheid voor jou te verbergen. En hij was er bijna in geslaagd.” De auto stopte voor het hotel. Elizabeth stapte uit en zei: „Bedankt, David. ’t Is een erg gezellige dag geweest”. David sloeg met een luide knal het portier dicht. „Helemaal niet”, zei hij wreed. „Slaap lekker. Ik kom morgen wel langs om je met pakken te helpen.” „Maar dat is niet nodig, werkelijk niet! Ik heb besloten te blijven!” David keek haar aan, maar haar gezicht was in de duisternis nauwelijks te onderscheiden. „Het was ’n moedige samenzwering, David”. zei ze, „maar ik ben blij, dat ’t mislukt is.” Tenslotte begreep hij het. „’t Is de moeite waard”, zei hij. Hij legde zijn hand op haar schouder en voegde er zachtjes aan toe: „Ik geloof, Elizabeth, dat het nog niet te laat is!” ---