DUIKKAMPIOEN VAN VIJF DUIKKAMPIOEN VAN VIJF JAAR OUD Deze beide foto’s tonen Eric Six, die volgens Franse duikexperts de „jongste zeebodemonderzoeker inde wereld’’ is. Eric is 5 jaar oud. Hij is de zoon van een chemicus, die gevestigd is te Monte Carlo, doch komt uit Walthamstow bij Londen. Wanneer dit aardige blonde jongetje is uitgerust met het zuurstofmasker en „de duikschoenen” daalt hij met genoegen een meter of twaalf onder de zeespiegel, waar hij met gemak zwemt. Binnenkort zal Eric geen onderzoekingstochten meer kunnen ondernemen langs de zeebodem nabij Monte Carlo, want zijn ouders gaan verhuizen naar Oost-Afrika. Hij hoopt, dat hij daar ook, evenals in' Monte-Carlo, lid zal kunnen worden vaneen duikclub. De Franse duikexpert Dimitri Rebikoff maakte een speciale film van b-t rV --- Advertentie i de keel beginnen enkele di gevaarlijkste aandoeningen. Neem bij de geringste klacht, zoals kriebel, of gezwollenheid foK. de snelwerkende TT t .1.1.1 M ¥V --- 22.000 krijgsgevangenen Overdracht in Korea door Indiërs begonnen Tot dusver geen incidenten De Indische bewakingstroepen in Korea zijn vandaag te ongeveer 9 uur inde ochtend (plaatselijke tijd), begonnen met het overdragen van de 22.000 anti-communistische krijgsgevangenen ,die zij onder hun hoede hadden, aan de Geallieerden. Een lange rij Chinese krijgsgevangenen overschreed weldra de grens tussen de neutrale zone en het Geallieerde gebied. De Chinezen zongen en droegen spandoeken mee. De eerste overdracht geschiedde zonder incidenten. Kort na 9 uur werden de eerste Chinese krijgsgevangenen op transport gesteld naar Formosa. De anti-communistische gevangenen zijn vier maanden onder Indische bewaking geweest. Vandaag zullen slechts de anti-communisten overgedragen worden. De pro-communistische krijgsgevangenen zullen voorlopig onder de hoede van de Indische troepen blijven. Het zijn 325 Zuid-Koreanen, 21 Amerikanen en een Britse marinier. Een uur nadat de eerste Chinezen uit de neutrale zone vertrokken, begonnen de Koreanen hun kampen te verlaten. De Indiërs zijn tot de overdracht overgegaan ondanks het feit, dat de Noordelijken gisteravond de eis stelden, dat de krijgsgevangenen nog 120 dagen langer onder Indische hoede zouden blijven. Terwijl de anti-communistische krijgsgevangenen uit de neutrale zone naar het Geallieerde gebied werden, geleid, kwamen de Noordelijke en Geallieerde verbindingsofficieren te Pan Moen Dj on weer bijeen om te trachten de onderhandelingen overeen hervatting van de voorbereidende besprekingen voor een politieke conferentie weer op gang te krijgen. Volgens radio-Peking heeft de neutrale commissie van toezicht het verzoek afgewezen een onderzoek in te stellen naar gedwongen recrutering door de Noordelijken van Geallieerde krijgsgevangenen. Over paar dagen vrije burgers De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Foster Dulles, verklaarde, dat de anti-communisten in Geallieerde handen op 22 Januari te middernacht als burgers zullen worden beschouwd; dat is het laatste tijdstip waarop de gevangenen door ’t opperbevel van de Ver. Naties mogen worden vastgehouden, aldus Dulles. Nationalistisch China heeft het secretariaat-generaal der Ver. Naties meegedeeld gekant te zijn tegen het Indische voorstel de Algemene Vergadering der V.N. 9 Februari a.s. bijeen te roepen ter bespreking van het Koreaanse vraagstuk. Tot dusver hebben acht der zestig leden-staten der Ver. Naties, namelijk de vijf landen van het Russische blok, Irak, Guatemala en Liberia, zich voor het Indische voorstel uitgesproken. --- Administratieve systemen en kantoormachines in de V.S. Steeds belangrijker rol van electronenbuis, ponskaart, magnetische en papieren tapes Rapport van studiereis door Amerika (Eigen berichtgeving) De „Contactgroep Opvoering Productiviteit” heeft een rapport uitgegeven dat belangrijke en nuttige gegevens bevat ten aanzien van het doelmatig gebruik van kantoormachines en van de opleiding daartoe, en tevens materiaal verschaft overeen aantal administratieve systemen en in Nederland nog onbekende kantoormachines. Het rapport is samengesteld door een commissie, welke voor deze studie een reis van ruim vier maanden door de Ver. Staten heeft gemaakt. Na uitvoerige beschouwingen (114 pagina’s druks) komt de commissie tot de volgende conclusies: 1. Het rendement van de kantoorarbeid ligt in Amerika in het algemeen op een hoger niveau dan in Nederland. Voor dit hogere rendement bestaan verschillende oorzaken, o.a. de goede opleiding van de emploj'é’s, de intensieve productiecontröle, de uitnemende planning van het werk, werkvereenvoudigingsprogramma’s en dergelijke, ter voeding van de critische instelling ten opzichte van de uitte voeren taak, de vakkundige chefs aan wie een grote mate van verantwoordélijkheid en zelfstandigheid is gegeven, en vaak ook de toepassing van prestatielonen., De belangrijkste factor is echter naar de mening van de commissie het verschil in mentaliteit, in denkwijze tussen enerzijds de Amerikaanse ondernemer en employé en anderzijds hun Nederlandse collega’s. 2. Aan het probleem van normbepaling van de kantoorarbeid wordt inde Verenigde Staten bijzonder veel, en nog steeds toenemende, aandacht besteed. 3. De Amerikaan heeft de gave ingewikkelde problemen eenvoudig en duidelijk te stellen. Dit uit zich ook inde administratieve organisatie (doe het werk zo eenvoudig mogelijk en streef niet te veel naar perfectionisme, ook niet op het gebied van de interne controle). 4. De leidinggevende Amerikaanse employé heeft over het algemeen meer kostenbesef en in het bijzonder meer kosten-inzicht dan zijn Nederlandse collega. In het bijzonder geldt dit voor de ambtenaren. 5. Het Amerikaanse kantoor is meer gemechaniseerd dan het Nederlandse. Hierbij moet niet uit het oog worden verloren dat in verband met het hoge loonpeil en de relatief lage prijzen van de apparatuur, mechanisering eerder economisch verantwoord is dan in Nederland. Hoewel weinig nieuwe (althans dezerzijds geheel onbekende) machines werden aangetroffen, zijn er toch enkele machines, waarvan een toepassing ongetwijfeld voor tal van gevallen in Nederland belangrijke perspectieven opent. 6. De indruk van het team is dat de gemiddelde Amerikaan meer „machine minded” is dan de Nederlander en een bredere kennis van het bestaan en de functie van de mechanische kantoorapparatuur heeft. Het gebruik van kleine machines (tel- en .schrijfmachine) is zeer populair. 7. Er wordt in Amerika op de kantoren over het algemeen niet „harder” gewerkt dan in Nederland doch wel economischer („don’t work harder, but smarter”, zegt de Amerikaan), terwijl veel aandacht besteed wordt om tot spreiding van het werk inde tijd te komen. 8. De Amerikaanse bedrijfsleider weet snelheid van administratie naar waarde te schatten. Hij ziet deze tot uiting komen bij het ontvangen van gedetailleerde, dagelijkse, wekelijkse en maandelijkse efficiency-overzichten, in het gering aantal pendagen, bij het hem verschafte inzicht inde voorraden e.d. 9. Over het algemeen wordt inde Amerikaanse magazijnen geen bewarings- (stellingkaart) administratie gevoerd. De voorraadadministratie per artikel, voor zover deze gevoerd wordt, is hoofdzakelijk van kwantitatieve aard waarbij tevens opvallend is dat inde producerende onderneming veelal beheer en administratie van de productievoorraden niet gescheiden zijn. De comptabele administratie beperkt zich in deze gevallen tot een overallcontróle. 10. Zeer veel aandacht wordt besteed aan het omlaag brengen van de voorraden, zowel voor de productie als voor de verkoop. Deze aandacht voor de productievoorraden wordt bepaald door de mate, waarop de voorraden invloed hebben op de vermogensinvestering. Ook de toepassing van technische hulpmiddelen, in het bijzonder voor communicatie zoals telautograph, telex, ponstapes, draagt tot dit systeem bij. 11. Er is een belangrijke, nieuwe ontwikkelingsfase inde status van de kantoormachine. De opneming van de kantoormachine inde cyclus van administratieve handelingen, zoals wij deze reeds uit het ponskaartensysteem kenken, gaat, dank zij nieuwe vindingen, in sterke en volgens de verwachting in steeds toenemende mate voort. Deze vindingen liggen vooral inde toepassing van de electronica en ook ineen „successieve verbinding” van meerdere kantoormachines door middel van intermediaires, zoals de tape in zijn verschillende vormen. Deze ontwikkeling, aldus de commissie, moet nu reeds onze volle aandacht hebben. Evenals inde V.S. op uitgebreide wijze geschiedt, zal, door middel van causerieën, discussies en tijdschriftartikelen, in Nederland de voedingsbodem gelegd moeten worden voor deze komende ontwikkeling. --- Hollanders graag gezien, maar Australiërs zijn naijverig op hun succes Samengroeiing van oorspronkelijke bevolking en immigranten echter binnen een generatie verwacht AI te drastische maatregelen voorgesteld (Van onze correspondent in Australië). Het zou dom zijn over de emigratie naar Australië en het leven van de immigranten in het grote „Zuidland” te schrijven, zonder de vinger te leggen op zwakke plekken, die onze landgenoten hier aantreffen. Ik bedoel hiermee te zeggen, dat er vele problemen zijn, waarvoor ondanks alle goede wil, geen directe oplossing bestaat. Zo is er een vraagstuk, dat pas in zijn ware proporties zal worden gezien wanneer de uitkomst ervan al lang als een uitgemaakte zaak wordt geaccepteerd, namelijk de assimilatie, of beter gezegd de tegenwoordig veel gepropageerde integratie, d.i. samengroeiing van Australiërs en immigranten. Ontelbare malen is mij door vooraanstaande personen in Australië verteld dat men op „Dutchmen” zoveel prijs stelt. In Adelaïde, (hoofdstad van de staat Zuid-Australië) verklaarde het hoofd van het arbeidsbureau mij: „de reactie van de Australiër in Zuid-Australië tegenover de Hollandse immigranten is buitengewoon goed. Men stelt bij voorkeur prijs op Hollanders als zij Engels verstaan”. • De premier van Zuid-Australië, mr Tom Playford, heeft een Hollands gezin in huis opgenomen. Dit yverd als voorbeeld gesteld hoe graag men de Hollanders wel mag. „Energieke en ondernemende lieden” De minister voor Immigratie, Harold E. Holt, zei mij in Melbourne: „De Hollanders zijn energieke en Ondernemende lieden, die zich spoedig aan de Australische verhoudingen aanpassen. Zij geven ons veel minder zorg dan andere nationaliteiten. Als wij een boer vragen of hij een immigrant kan plaatsen, dan is zijn antwoord lauw, maar niet zodra zeggen we dat het óm een Hollander gaat, of hij wordt enthousiast. Dat is een prettige ervaring”. De premier van West-Australië heeft ook al een Hollands gezin in zijn huishouding opgenomen en tijdens een receptie, die de gouverneur van de staat Queensland, sir John Lavarack, ons in zijn prachtige witte paleis bij Mount Coottha bereidde, werd ik bediend door een butler, die een Hollander bleek te zijn en Willem Mastenbroek heette. In Brisbane bleek mij, dat de universiteit de jonge Rotterdamse econoom A. J. Reitsma aan zijn staf van lectoren had verbonden. De dominee van de Presbyteriaanse kerk in Adelaïde, rev. R. S. C. Blance, verklaarde ongevraagd dat de Australiërs zeer tevreden waren met de Hollandse immigranten. De Hollanders waren zulke goede werkers, voegde hij er aan toe. De co-adjutor bisschop van Brisbane zei: „Wij zien de Hollanders graag. Zij assimileren gemakkelijk en zijn zichzelf respecterende mensen, die zich goed gedragen. De Hollanders zijn een deel van ons, Australiërs. Zij leren vlug Engels en tonen de minste neiging om een eigen, nationale, groep te vormen. Overigens willen wij geenszins zeggen dat de Hollander zijn eigen traditie loslaat, want dan zou hij niets hebben oih ons te geven. Wij hebben juist iets van de cultuur van de Hollanders nodig”. De secretaris-generaal van het ministerie van Immigratie, T. H. Heyes, verklaarde openhartig dat de Hollanders meer initiatief tonen om een huis te krijgen dan anderen, zelfs Australiërs. Hij voegde er aan toe dat „Hollanders boven elke andere nationaliteit van immigranten werden geprefereerd (na de Engelsen natuurlijk), want: zij veroorzaken ons minder last dan de anderen, zoals gebleken is tijdens de terugslag in 1952. Zij helpen zich zelf meer en beter dan anderen”. Kloof als gevolg van achterdocht Zulke lofzangen, die ik op mijn rondreis door Australië heb aangehoord, mogen prettig in de oren klinken, de verhouding tussen immigrant en Australiër is nog niet dienovereenkomstig gunstig. De naijver van de Australiër tegenover de immigrant, die het gemeenlijk goed gaat door hard werken en spaarzaam leven, is groot al is de kloof tussen beide categorieën ten dele een gevolg van de achterdocht van de Australiër tegenover mensen, die een hem onbekende taal spreken. Klachten over het feit, dat immigranten wèl huizen kunnen krijgen en Australiërs niet, zijn veelvuldig. De Australiërs bedenken daarbij niet dat emigranten harder werken en zuiniger leven, maar wijten hun eigen tekortkomingen aan het feit, dat de „woningpositie verslechterd is doordat nieuwe Australiërs in de gelegenheid zijn gesteld sleutelgeld te betalen en de huizen over de hoofden van de Australiërs heen te kopen”. Vele Australiërs zijn, zo zeggen zij, uit hun huizen gezet door nieuwe Australiërs, die deze huizen kochten en voor zover de immigranten geen huizen hebben, „worden ze voorzien van goedkope huisvesting en goedkoop eten in kampen, terwijl Australiërs in de open lucht moeten slapen, allemaal als gevolg van de immigratie op grote schaal”. Neiging tot beroving van persoonlijkheid Het is merkwaardig dat velen, onder wie ook absoluut onbevooroordeelde personen, tot meningen overhellen, die louter neerkomen op een onbewuste neiging tot beroving van persoonlijkheid. Irving Douglas, die als journalist een naam heeft te verliezen, schreef in de „Daily Mirror”, dat de immigranten er toe moeten worden gebracht hun geboorteland zou gauw mogelijk te vergeten. Als één der middelen prijst hij aan, hen te beletten hun nationale klederdrachten te dragen en hun nationale liederen te zingen! Ook maakt hij bezwaar tegen het vormen van clubs van immigranten, daar hij vreest dat er anders splijtzwammen op politiek gebied uit voortvloeien, die „ook Europa zo verscheuren”. Irving Douglas, die dit probleem voor zijn 350.000 abonné’s tot een nationaal vraagstuk heeft gebombardeerd, refereert aan Zuid-Afrika ten tijde van de Hugenoten-vluchtelingen, toen de Boeren-regering gedwongen assimilatie nastreefde en dit bereikte door o.a. een verbod van onderwijs inde Franse taal op speciale scholen. De nieuwe Australiërs moet de hand worden toegestoken, zegt Douglas, maar in zij n opvatting wordt' dat een omarming van één kant. Het is typerend, dat blijkens een onderzoek naar de publieke opinie het merendeel volgelingen der Labor Party (arbeiderspartij) vermindering van de omvang van de immigratie wenst. En ook zelfs onder de regeringsaanhangers (liberalen en Boerenpartij) zijn er nog velen, die sceptisch tegenover de immigratie staan. Desondanks gaat de federale regering voort met haar programma, dat een uitbreiding van het aantal per jaar toe te laten emigranten betekent van 80.000 tot 90.000. Dat is maar goed ook, want uiteindelijk is het de enige manier om Australië tot ontwikkeling te brengen. En wat de integratie betreft, ook zonder de drastische maatregelen, die Irving Douglas graag zou zien toegepast, komt zij binnen een generatie wel tot stand. Daarvan is zelfs de gewone Australische burgerman overtuigd. --- Geld gewisseld bij automaten Hoge Raad: niet strafbaar De sigarenwinkelier J. B. V. te Schiedam werd ontslagen van rechtsvervolging door de economische rechter te Rotterdam van de hem ten laste gelegde overtreding der winkelsluitingswet. Hij wisselde dooreen luikje, naar de winkel leidende, geld ten behoeve van het kopen na sluitingstijd van de winkel door middel vaneen automaat. De economische rechter zag hierin een „bedienen” inde zin der wet. De Hoge Raad heeft een tegen dit vonnis door de officier van justitie ingesteld cassatieberoep verworpen. De Hoge Raad overwoog, dat de bediening niet met betrekking tot het inde winkel uitgeoefende bedrijf is geschied, doch met betrekking tot _ het bedrijf, dat hij uitoefende door middel van automaten, terwijl deze vorm van bediening nergens strafbaar is gesteld. --- VECHTPARTIJ MET DODELIJKE AFLOOP Kellner krijgt 1½ jaar gevangenisstraf De 22-jarige kellner A. J. V. afkomstig uit Nijmegen, doch de laatste jaren woonachtig in Amsterdam, tegen wie veertien dagen geleden vijf jaar gevangenisstraf werd geëist, is door de Amsterdamse rechtbank wegens zijn aandeel ineen vechtpartij met dodelijke afloop op de Nieuwendijk in Amsterdam veroordeeld tot anderhalf jaar gevangenisstraf met aftrek. Bij deze rel, die vorig jaar inde nacht van 23 op 24 Juli ontstond, was een aantal „zware jongens” van de Zeedijk betrokken, doch alleen verdachte V. beter bekend als „Nol”, heeft ervoor terecht moeten staan. Het slachtoffer was een man, die in een café aan de Nieuwendijk ruzie zocht. Het gevolg was, dat de kastelein in samenwerking met de portier een tiental lastige klanten de straat op werkte. Onder hen bevond zich V.. Deze had volgens verklaringen van getuigen een aanloop genomen en was „als een panter” tegen de man opgesprongen. Deze viel achterover en kwam zo hard met zijn hoofd op straat terecht, dat hij bewusteloos bleef liggen. Hij werd naar een ziekenhuis gebracht waar hij tien dagen later overleed. Volgens de verdediger was het twijfelachtig of het slachtoffer inderdaad aan de opgelopen hersenschudding was overleden. Pleiter zeide veertien dagen geleden nl. dat de dienstdoende arts geconcludeerd had: „deze man is alleen maar stomdronken, breng hem naar de cel”. Dat zou toen geschied zijn en pas de volgende ochtend zou het slachtoffer zijn behandeld. Volgens de verdediger had de man een dubbele longontsteking opgelopen. Hij geloofde dat de kans om het slachtoffer inleven te houden groter zou zijn geweest, indien onmiddellijk tot behandeling was overgegaan. --- Archief in voormalig ghetto van Lodz gevonden Het Joods Historisch Instituut te Warschau heeft bekend gemaakt, dat arbeiders bij het opruimen van de ruïnes van het ghetto te Lodz enige kisten hebben gevonden. Bij onderzoek door deskundigen bleek, dat de 60 kisten een compleet archief bevatten over de lotgevallen van de Joden in het ghetto te Lodz van de eerste dag der Duitse bezetting af tot de opheffing van het ghetto, aldus het Alg. I-Ibd. De documenten waren geschreven inde vorm van dagboeken en losse notities door zowel gewone burgers als door Joodse leiders. Aangezien alle Joodse leiders uit het toenmalige ghetto te Lodz door deportatie zijn omgekomen, was er over de lotgevallen der Joden in Lodz onder de Duitse bezetting niets bekend. De experts zijn begonnen de geschriften op hun belangrijkheid te onderzoeken, waarna tot publicatie zal worden overgegaan. --- Dappere lawinehonden redders van mensen Zwitserland houdt er 120 paraat Vele bewoners van de berggebieden in Zwitserland, die aan het lawinegevaar onderhevig zijn, danken hun leven aan de fijne neus vaneen zogenaamde lawinehond van de speciale reddingsdienst, welke thans in het zevende jaar van zijn bestaan is. De verschillende posten van de dienst door het gehele land houden inde gevaarlijke tijd hun honden, Duitse herders, gereed om er terstond mee naar een onheilsplaats te kunnen gaan. Want op snelheid van handelen komt het aan, wanneer er mensen onder sneeuw en puin bedolven liggen, bewusteloos of niet in staat de buitenwereld een teken te geven. Ook de honden van de reddingsdienst inde aangrenzende Franse departementen worden wel eens te hulp geroepen. Omgekeerd deden nog niet lang geleden de Franse autoriteiten van Chamonix een beroep op de reddingspost van het zeventig km verder gelegen Genève voor het speuren naar een bij de Mont Blanc dooreen lawine overvallen gezelschap. De Geneefse honden vonden de bedolvenen. Intensieve training. De honden worden voortdurend geoefend. De training begint wanneer de dieren zes a acht maanden oud zijn, met leren gehoorzamen aan eenvoudige bevelen. Geleidelijk aan worden zij dan geoefend in het opsporen van allerlei voorwerpen, eerst visueel, dan steeds meer door middel van hun reukorgaan, totdat zij iets kunnen opsporen dat een kwartier lang weggestopt is gebleven terwijl de hond elders werd vastgehouden. De meeste van de 120 lawinehonden, die Zwitserland rijk is, behoren aan de politie, douane of grenswacht. Des zomers worden speurtochten van tien km door de bergwouden gehouden, waarbij de honden allerlei langs de route of diep in het zand verstopte kledingsstukken moeten opsporen. Bij gezamenlijke oefeningen met een zeventigtal uitgekozen honden van clubs uit het gehele land laat men de honden speuren naar mensen, die onder een laag van zes meter sneeuw verborgen zijn. De honden van de douane, die vrijwel elke nacht langs de grens mee op patrouille gaan om smokkelaars te vangen, leveren de beste prestaties. --- Laffe „magnetofoon-bandiet” Compromitterend gesprek op de band opgenomen Duitse rechtbank laat nieuw bewijsmiddel toe, wat de gemoederen danig verhitte Van kwaad tot erger (Van onze correspondent te Bonn) In Stuttgart is een proces geweest, waarin voor het eerst een magnetofoon-bandopname als bewijsmiddel is toegelaten. Een koopman en zijn vriendin waren wegens meineed en andere delicten aangeklaagd. De vriendin had op aanstoken van de koopman valse verklaringen over één van diens concurrenten afgelegd. Later, toen de twee met ruzie uit elkaar waren gegaan, had zij die verklaringen herroepen, daarbij toegevend, dat zij die alleen had afgelegd om haar vriend een dienst te bewijzen. De koopman bestreed dat en werd door de rechtbank inde gelegenheid gesteld, een magnetofoonbandopname ten gehore te brengen, die hij, zonder dat zijn vriendin het wist, vaneen van hun gesprekken had gemaakt. Daar het een gesprek van intieme aard was, althans voorzover het de niets kwaads vermoedende vrouw betrof, kregen de mensen op de publieke tribune daarbij dingen te horen, die helemaal niet voor het oor van derden bedoeld waren geweest. Desondanks bereikte de koopman zijn doel niet. De rechtbank achtte inde eerste plaats hem schuldig aan de door de vrouw gepleegde meineed en veroordeelde hem tot drie maanden gevangenisstraf. De vrouw kreeg zes weken voorwaardelijk. Tot zover de rechtzaak zelf, die ook buiten Stuttgart veel stof heeft doen opwaaien, enerzijds door haar pikanterie, anderzijds door de verreikende juridische problematiek, die zij opgeworpen heeft. In het algemeen vindt men de nieuwe bewijsmethode, waartoe de Stuttgarters rechters zich hebben laten overhalen, verre van gelukkig, ja uitgesproken unfair en zeer gevaarlijk voor het voortbestaan vaneen goede democratische rechtsbedeling. Men noemt de koopman een „magnetofoonbandiet” en vreest, dat wanneer zelfs de rechter een premie op in het geheim opgenomen gesprekken gaat stellen, dit kwaad helemaal niet meer te keren zal zijn. En een kwaad is het, alleen al omdat dergelijke opnamen als regel uit boze opzet voortkomen en door de wens zijn ingegeven, de gesprekpartner te provoceren en hem (of haar) dingen te laten zeggen, die men later tegen hem (of haar) gebruiken kan. Daarbij komt, dat geen magnetofoonbandopname definitief is. Achteraf kan men er zo betoogt men allerlei aan veranderen, er woorcjen uithalen en aan toevoegen, net zoals men wil. De techniek van de magnetofoonband- opname is even geduldig als papier. Op de keper beschouwd heeft zo’n opname dus geen enkele bewijskracht. Alle vervalsingen zijn denkbaar Strafbaar stellen? • In West-Duitsland, evenals in andere Westelijke landen, waar de magnetofoonband na de oorlog in groeiende mate voor allerlei twijfelachtige doeleinden gebruikt wordt, zint men nu op wettelijke middelen om te verhinderen dat de menselijke betrekkingen ook door deze nieuwe technische vinding, in plaats van verbeterd, vergiftigd worden. Een afgevaardigde van de CDU heeft het initiatief genomen om aan de Bondsdag de volgende aanvulling van het Wetboek van Strafrecht voor te stellen: „Wie het gesproken woord vaneen ander zonder diens toestemming op de band opneemt of zonder zo’n toestemming gemaakte opnamen gebruikt, wordt met gevangenisstraf bestraft. De toestemming is niet nodig bij het opnemen van het verloop vaneen openbare vergadering”. Kleine geniepige apparaten De vraag is echter, of het probleem langs wettelijke weg nog wel onder de knie te krijgen is. Reeds vervaardigt de West-Duitse magnetofoonband-industrie, aangezet dooreen haar gunstige conjunctuur, opnemingsapparaten, die zo klein en geraffineerd zijn, dat niemand meer kan merken op welke manier zijn woorden vastgelegd worden. Er bestaan apparaatjes, waarvan de microfoon met gemak achter das of lapel verdwijnt, of die er als een armband-horloge uitzien. --- Nog steeds op zoek naar aardolie Nu proefboringen van Amerikaans- Nederlandse onderneming (Eigen berichtgeving). Naar wij vernemen zal het onderzoek naar aardolie en aardgas inde Noordelijke provincies, waar de N.A.M. reeds verscheidene proefboringen heeft verricht, worden voortgezet dooreen Amerikaans-Nederlandse onderneming genaamd Drillvo. O.m. zal een nieuwe proefboring worden verricht inde gemeente Ruinen, waar eerder reeds aardgas is aangeboord. Enig personeel van de NAM, die zelf haar werk elders voortzet, is naar de Drillvo overgegaan. Inde Drillvo zijn Amerikaanse belangen en die vaneen Nederlandse baggeronderneming verenigd. --- Bismarck’s beeld ligt Bondsdag zwaar op de maag Uit Zwitserland is aan de West-Duitse Bondsdag een borstbeeld van Bismarck ten geschenke gezonden, dat niet alleen vreugde, doch ook moeilijkheden met zich heeft gebracht. Sedert Bismarck in het Bondsdaggebouw prijkt, wordt er voor geijverd om de koude zakelijkheid van het gebouw dooreen historische noot op te warmen. Veel afgevaardigden vinden, dat niet alleen Bismarck in het gebouw moet prijken, doch ook de na hem komende rijkskanseliers. De moeilijkheden beginnen dan reeds bij Hindenburg. De Socialisten verzetten er met hand en tand tegen, dat deze kanselier een ereplaats zou krijgen, nadat zijn handtekening het lot van de republiek van Weimar heeft bezegeld. Over Von Papen en Hitler valt natuurlijk helemaal niet meer te praten.. --- Advertentie Verstopping ieCï* Vlug, zacht en pijnloos werker» Mijnhardt’s Laxeertabletten 65 et. ---