HELICOPTERS BOVEN WATERLOO (Van onze Brusselse correspondent) Van 30 Mei af zal de Sabena elke Zondag een vlucht boven de slagvelden van Waterloo organiseren. De helicppters zullen aan de voet van de 40 meter hoge heuvel starten en landen. De vlucht, die tien minuten duurt, kost 150 francs of 11.5 gulden. --- RTC achter gesloten deuren Waarom geen grotere openbaarheid? (Van onze parlementaire redacteur) De „Ronde Tafel Conferentie-West” waarin thans het ontwerp-statuut ter discussie is gesteld, voltrekt zich achter gesloten deuren en voor zover de delegatieleden zich in het openbaar vertonen, betrachten zij ’n grote mate van geslotenheid. Niettemin schijnt de algemene indruk wel gerechtvaardigd, dat de sfeer waarin het gesprek wordt gevoerd, op de eerste dag althans bijzonder goed was en dat er aanleiding is voor een gematigd optimisme. Dat is niet een conclusie,, welke uitsluitend gebaseerd is op wat er inde begroetingsredevoeringen tot uiting werd gebracht. De vorbereidende besprekingen inde zogenaamde „kleine commissie” hebben reeds aangetoond, dat er een algemeen verlangen is om nu eindelijk tot zaken te komen. Het is met dat verlangen, dat de delegaties uit de West naar Nederland zijn gekomen en de eerste contacten zullen er toe hebben kunnen bijdragen, dat de gesprekspartners van overzee gesterkt zijn inde overtuiging, dat het begrip „gelijkwaardigheid” geen fagade is, waarachter egoïstische bedoelingen schuil gaan. Enscenering niet gelukkig. Eén opmerking, tijdens de openingszitting door de voorzitter van de Antilliaanse delegatie, dr Da Costa Gomez, gemaakt, heeft echter duidelijk gemaakt, dat de enscenering van deze conferentie ook naar het oordeel van de West een weinig gelukkige is. Want zo ooit dan had men door grote openbaarheid de zaak, waarover in Den Haag beslissingen moeten worden genomen, thans meer direct in het centrum van de publieke belangstelling kunnen plaatsen! De voorlichting over Suriname en de Nederlandse antillen is bepaald gebrekkig en te enenmale onvoldoende. Daarin is de West te kort geschoten, maar de tekortkomingen liggen ook aan Nederlandse zijde. Een behandeling van de toekomstige verhouding tussen Nederland en de West achter gesloten deuren is zeker niet dienstig om de belangstelling gaande te houden. Gisteravond heeft de regering ter gelegenheid van de R.T.C. inde Ridderzaal gerecipieerd. Vele leden van de delegaties, ministers, leden van de raad van staten, kamerleden en vooraanstaande figuren xrit het bedrijfsleven woonden deze receptie bij, waar minister president dr Drees en minister Kernkamp hun gasten ontvingen. --- Ir Damme treedt af als directeur „Werkspoor” Tijdens de jaarvergadering van Werkspoor N. V. werd het dividend op 9 procent bepaald voor de aandelen a en £-40 voor de aandelen b. De verga; dering verenigde zich met een uitkering aan aandeelhouders vaneen bonus in contanten ad 5 procent ten laste van de reserve diverse belangen. Ir M. H. Damme sr, die thans 73 jaar is, heeft de wens te kennen gegeven als président-directeur af te treden. De voorzitter, ;mr F. H. Fentener van Vlissingen, memoreerde het vele, dat de heer Damme, die in 1912 in dienst is getreden, voor Werkspoor heeft gedaan ineen uiterst moeilijke tijd. In 1931 werd hij tot directeur benoemd. Nu hij aftreedt laat hij een gezonde, bloeiende zaak achter. --- Geen kiesrecht in VS met achttien jaar De Amerikaanse Senaat heëft president Kiscnhowers verzoek om verlaging van dé kiesgerechtigde leeftijd van 21 tót 18 jaar verworpen. Er wérden weliswaar 34 stemmen voor en 24 tegen uitgebracht, maar voor de betrokken wijziging van de grondwet was twee derde der stemmen vereist, eist. --- Advertentie Waf U mooi vindt en echt bij.U past, dat moet TJ nemen. U bent volkomen vrij. beslist • eens eenbezoek aan de talrijke toom-. kamers bij; JYiboiirg’s Meubilering Hoogstraat Nachtegaalplein Zwolle – Telefoon 6535 --- Suske en Wiske in De Knokkersburcht (57) --- erfenis in Nieuw Zeeland DOOR DOROTHY EDEN I 54 Ze opende de deur en een vaag verlichte ruimte werd zichtbaar. ..Dat is, denk ik, degene die u zoekt,” zei ze ademloos. „En ik laat u haar alleen zien, omdat ik me bezorgd over haar maak. Ze hadden me verteld, dat ze voorgoed weggegaan was, maar ze is teruggekomen en ik vind het allesbehalve aangenaam. Ik heb het gevoel, dat iemand dit moet weten.” Ze greep Dougal’s arm opnieuw vast en staarde hem met haar scherpe kleine ogen dringend aan. „U zegt het aan niemand, hè, dat ik u dit heb laten zien!” Het volgend ogenblik hield ze vol spanning haar adem in, als hoorde ze iets, dat haar alarmeerde, en even later liep ze haastig, maar behoedzaam de keldertrap weer op. Dougal betrad het kille keldervertrek, waar slechts één walmende kaars brandde, en onmiddellijk viel zijn oog op een klein, tenger, levend wezen, dat ineen gedoken op een primitief bed ineen hoek van het vertrek zat. Dit bed was het enige meubel. „Wie bent u?” vroeg Dougal vol ontsteltenis. De tengere vrouw op het bed hief haar hoofd op. In het vage licht zag Dougal, dat haar wangen nat van tranen waren. „Het lijkt me, dat u nu voldoende gezien hebt, bemoeizieke meneer Conroy,” klonk opeens spottend een stem achter hem, en voordat hij z’n hoofd kon omdraaien, kwam de slag... Toen ze hard wegholde, was er in Tony’s hoofd slechts één gedachte: zo snel mogelijk de bewuste kamer in het onbewoonde gedeelte van het huis te bereiken, waarvandaan naar ze meende onlangs ook dat klaaglijk huilen gekomen was. De lange rok van haar avondjurk opnemend, rende ze de smalle trap op. Ze keek niet om, of Dougal haar volgde. Ze had op dat moment geen tijd om hem op de hoogte te stellen van haar ingeving. Het allerbelangrijkste was, om in die kamer te komen, voordat de deur op slot gedraaid zou worden en het licht uitgedraaid. Alleen dan zou ze er achter kunnen komen, wie daar om hulp zat te roepen, wie daar eenzaam en verlaten z’n leed uithuilde... De deur bleek niet op slot te zijn. Hij ging vlot open, toen ze de knop omdraaide. Het vertrek was in duisternis gehuld; alleen het maanlicht, dat door hét raam naar binnen scheen, zorgde voor een vage spookachtige verlichting. „Is hier iemand?” vroeg Tony op fluisterende toon. Ze had het gevoel, dat zich in het duister iets bewoog. Haar hart bonsde, terwijl ze naar de knop van het licht zocht. Even later knipte ze het licht aan ... De kamer was volkomen leeg! Er lag nog steeds een dikke laag stof. Er waren enkele vage voetsporen zichtbaar, maar die had ieder willekeurig persoon inde afgelopen dagen daar kunnen achterlaten. Er waren allerlei werklieden inde onbewoonde vleugel, aan het werk geweest. Op de schoorsteenmantel had iemand met een vinger door het stof geveegd. Maar wacht eens... waren dat niet wéér die wonderlijke lettertekens? Ze onderscheidde duidelijk de letter M. Tony staarde aandachtig naar de vegen in het stof. Vaag drong het tot haar bewustzijn door, dat de deur, die ze half open had laten staan, dicht ging. Hoe was het mogelijk, dat dit zo geruisloos gebeurde? De wind kon het niet zijn, want dan zou de deur met enig lawaai zijn dichtge* vallen. Ze hield even haar adem in en liep snel op de deur toe. Ze draaide de knop óm, maar... de deur ging niet open! Het slot was omgedraaid! Opeens vervulde haar een dodelijke angst. Ze rammelde aan de knop en riep zo hard als ze kon: „Maak open die deur! Wié daar ook aan de andere kant is, maak open die deur! Wat is dit voor misselijk grapje!” Er kwam geen antwoord. Ze herinnerde zich, hoe de vorige keer de deur van deze kamer óók op slot gedraaid was, maar toen had zij op het portaal gestaan en had ze kunnen gaan waar ze wilde... Ze was toen ook angstig geweest en vol vragen, maar ze was vrij geweest. Nu was zij degene, die inde kamer zat! Opgesloten, als een gevangene! Ze begon met haar vuisten op de deur te slaan. „Luisteren jullie eens, wie haalt het in zijn hoofd om zo’n misselijk grapje met mij uitte halen? Vooruit, maak die deur open!” Er was thans een hysterische klank in haar stem. Toen ze even ophield met roepen, hoorde ze opeens aan de andere kant van de deur iemand lachen. En even later hoorde ze de stem, die ze ook in Auckland door de telefoon gehoord had, langzaam en fluisterend zeggen: „Heb nog even geduld, lieve Tony, je komt zó aan de beurt!” Hierna hoorde ze sluipende voetstappen, die zich verwijderden. Ze kon geen geluid meer 'óver' haar lippen krijgen en in doodsangst leunde ze tegen de gesloten deur. Toen ze na enige ogenblikken zichzelf weer enigszins inde hand had, liep ze naar het raam en trachtte dit te openen. Het raam klemde echter, waarschijnlijk doordat het in lange tijd niet gebruikt was. en ze kon het niet verder dan enkele centimeters opschuiven. Dit hielp haar niéts verder. Het was een hele sprong naar beneden en .op deze plaatswas geen handige brandladder om haar te helpen. Er was langs deze weg dus geen ontsnappingsrriogelijkheid, tenzij een sprong, dwars door de ruit heen, naar omlaag te verkiezen bleek bovenhetgeen haar in deze kamer te wachten zou staan. Wie was toch de man, met die slome, onaangename stem? De enige man, die momenteel, naar haar wetén, in huis aanwezig was, was Dougal! Dougal kon het toch niet geweest zijn ...? Simon, of Ralph Bealey of de zo onschuldig uitziende Gordon Halstead waren misschien achter haar aan gekomen? Maarde mogelijkheid was ook niet uitgesloten, dat ze hier te maken had met een volkomen onbekende ... Hoe dan ook, ze had het gevoel vaneen nachtmerrie. Ze had het koud in haar dunne avondjurk en klappertandde. Het vreselijkste was, dat ze niet wéér om hulp durfde roepen. Ze herinnerde zich die andere klaaglijk huilende stem. Hadden ze deze persoon, die kennelijk in nood verkeerde, zó behandeld dat hij (of zij) thans zweeg? Dougal, waar bén je. Waarom kwam je niet achter me aan? Wat is er gebeurd, Dougal? Hebben ze jou ook iets gedaan... óf...? Aan dit laatste wilde ze echter niet denken. Het was eenvoudig uitgesloten, dat Dougal hier iets mee te maken had! Leunend tegen de muur van de verlaten. stoffige kamer, bleef ze opeens roerloos staan. Het klaaglijk huilend geluid vaneen mens in nood was opnieuw hoorbaar. Het kwam van ergens beneden en was veraf, maar drong toch duidelijk tot haar door. Ze kon zelfs horen, wat er geroepen werd: „Waar is Louise?” riep de stem klaaglijk. „Louise! Red Louise! Arme Louise!” Toen het geluid weggestorven was, meende Tony Iris’ angorakater inde tuin te horen miauwen. Ze moest denken aan Iris’ opmerking: „Een goede kat krijgt op de duur altijd z’n prooi..Was zij Tony óók een prooi, waarop men had geloerd? Maar wié was de kat dan? „Louise...!” hoorde ze de huilerige stem inde verte opnieuw jammeren, ’t Was een vrouwenstem... Tony stopte haar vingers in haar oren en barstte opeens in hevig snikken uit. De oude Henrietta had sinds Gussie’s verdwijning over weinig anders meer gepraat. Ze had Dougal geen ogenblik met rust gelaten. „Neem het van mij aan,” had ze gezegd, „dat die jongen niet zo maar van de rotsen gespoeld is. Daarvoor is hij veel te handig!” (Wordt vervolgd) --- Vandaag Misschien, als de 33-jarige G. O. Verburg niet gehuwd en vader van acht kinderen was geweest, had hij niet zo’n gedegen en tevens degelijke voorstudie kunnen maken voor het boek dat hij van plan is te gaan schrijven over het levender Nederlandse immigranten in Zuid-Afrika. Hij is met de „Waterman” meegevaren en had zich aan boord tijdens de reis een model uitgekozen inde persoon van de 21-jarige Ellen Dirksen uit Rotterdam. Zijn bedoeling is nu, dit meisje gedurende drie maanden te schaduwen, zogezegd op de voet te volgen, teneinde zich een natuurgetrouwe voorstelling te vormen van wat er al zo ineen emigrant omgaat de eerste tijd, dat hij of zij moet wennen aan, zich moet inleven in, de nieuwe omgeving waar men een blijvend bestaan hoopt op te bouwen. Tevens wil onze. Verburg Ellen geregeld fotograferen, tijdens haar werk, als zij winkelt, ’n buurpraatje maakt en verzint u zelf maar verder. Het ging aan boord aanvankelijk niet zo vlot, want het meisje stond eerst wel ietwat wantrouwig tegenover de haar maar nevelig duidelijke bedoelingen van de romanschrijver-in-voorbereiding. Maar blijkbaar hebben zijn leeftijd en zijn achtvoudig vaderschap haar tenslotte van de eerzaamheid zijner plannen overtuigd. Ze had groot gelijk; zó voorbeeldig is de wereld (tegenwoordig) niet en als je dan voor ’t eerst met je maagdelijke 21 jaar naar het (verre) buitenland reist, is het verstandig, de moederlijke raadgevingen niet direct te vergeten. Maar gelukkig voor onze Verburg is het allemaal goed terecht gekomen en nu zijn we al benieuwd, wat voor ’n boek er straks uit de bus zal komen. Mèt foto’s van onze Ellen. --- De zoveelste in Paraguay.... Onbloedige revolutie (met 10 doden) zonder dat men precies wist waarvoor Rode-halsdoekendragers aan de macht (Vaneen bijzondere medewerker) We hebben vijf dagen in het duister gezeten, hier inde Paraguayse hoofdstad. Geen eigenlijk duister, want het electrische licht brandde uitstekend. Maar politiek duister: we wisten, dat er een revolutie aan de gang was, al sinds Dinsdagavond 4 Mei, maar we wisten niet waarom, hoe, wie noch waartoe. Thans is de sluier zo’n beetje opgelicht en we weten tenminste wat er gebeurd is, maar omtrent het waarom en het waartoe verkeren we nog in het duister. Inde nacht van Dinsdag op Woensdag hadden we schieten gehoord, maar veel was het niet: wat geweerschoten, geen artillerie of bommen. Woensdagochtend gingen we er op uit. Klaarblijkelijk was ’t schieten voorbij; we kwamen er dat er gevochten was tussen infanterie, politie en cavallerie, dat althans één persoon met een zekere rang, de hoofdcommissaris van politie gevallen was en dat er waarschijnlijk nog een dozijntje doden was. Maar dat was al: wie de revolutie gemaakt had, en wie er zich tegen verzet had, wie thans aan het bewind was en wat er verder gebeuren zou, bleef onbekend. De kranten verschenen niet. De radio-omroepen er zijn er verscheidene in Asuncion, een van de regering en andere particuliere zwegen. De telefoonverbindingen waren verbroken, redacties en telegraafagentschappen gesloten, de winkels hadden de luiken voor hun ramen gedaan, de banken waren dicht. Er was publiek noch politie op de straten en de regeringsgebouwen, met inbegrip van het Congrespaleis, werden door politie bewaakt, die niemand toeliet . Man op de achtergrond: Peron van Argentinië We liepen van het kastje naar de muur, trachtten collega’s te vinden, maar het hielp niets, en collega’s die we aantroffen wisten al even weinig als wij. Natuurlijk: er gingen geruchten en elk particulier huis, dat we bezochten en elke particulier, die we aantroffen, wist iets, maar alles bijwijze van gerucht, niets stelligs. Nu is, gelijk gezegd, de sluier opgelicht, ten dele althans. De regering van president Chaves is gevallen. De Colorado-partij (de vertaling is Rode partij, maar dat beduidt alleen dat haar aanhangers rode halsdoeken dragen, niet dat zij links zou zijn) heeft het heft in handen, het leger dat in opstand gekomen was tegen de regering — met uitzondering van de cavallerie, die trouw was gebleven — heeft president Chaves afgezet en toen een „comité” benoemd, bestaande uit vier militairen en vier leden van de Colorado-partij, de enige sinds jaren geoorloofde partij. Dat comité heeft de twee kamers bijeen geroepen in gemeenschappelijke zitting, en deze hebben een nieuwe doch slechts voorlopige president benoemd: dr Tomas Romero Pereira, ingenieur, architect en beroeps-officier, leider der Colorado-partij die aangekondigd heeft, dat begin Juli algemene verkiezingen gehouden zullen worden. De vorige regering had — wat voor Paraguay héél lang is — vier jaren geduurd. Naar verluidt, zal de opperbevelhebber van ’t leger, generaal Strössner, candidaat gesteld worden voor het presidentschap als de algemene verkiezingen gehouden worden. In Buenos Aires iceten ze meer Er zijn tien doden gevallen, wat bewijst, dat de revolutie vrij onbloedig was. Bij de Zuid-Amerikaanse legatie en ambassades in Asuncion hebben geen politieke vluchtelingen asyl gevraagd, gelijk gebruikelijk pleegt te zijn bij zulke gevallen en dat wijst er op, dat de kwestie in der minne bijgelegd is. Ex-president Chaves is niet gearresteerd of gevlucht, maar bevindt zich rustig in zijn particuliere woning. Naar verluidt zou de militair — civiele „junta” (comité) hem zelfs aanvankelijk hebben verzocht als president aan te blijven, wat hij geweigerd zou hebben. En, tenslotte: de op 8 Mei weer verschenen bladen en de weer werkende radio-omroepen verkondigen, dat weldra alles weer normaal zijn gang zal gaan. Maar wat we nog niet weten is: waarom de revolutie is ontstaan en wat het gevolg ervan zal zijn. Dat zullen we waarschijnlijk eerst later weten, voorlopig zoekt men het antwoord op die vragen in .... Buenos Aires, de hoofdstad van Argentinië. U kent misschien het opschrift op de grote klok in de toren te Gent: „als ik klink, is er brand, als ik luid, is er storm in Vlaanderen”. Zo gaat het ook hier in Asuncion, maar .... de klokketoren staat in Buenos Aires. Argentinië is de grote politieke invloed in Paraguay. Buenos Aires maakt mooi of lelijk weer in Asuncion. De Paraguayse verbindingswegen met de buitenwereld, zowel per trein als per boot, lopèn over Argentijns gebied, en als er hier wat gebeurt, is het niet „cherchez la femme” (zoek de vrouw) maar „cherchez Buenos Aires”. Enige maanden geleden is president Peron van Argentinië hier op bezoek geweest, naar aanleiding van de op zijn voorstel gesloten economische en monetaire overeenkomst tussen Argentinië en Paraguay, die hij een „economische unie” noemt, net als de soortgelijke verdragen met Chili en Ecuador. Maar net als in die twee landen gaat dat „economische unie” er hier niet in. Een handels- en betalingsovereenkomst? Natuurlijk. Handel en betalingsverkeer tussen Argentinië en Paraguay zijn voor Paraguay steeds uiterst belangrijk geweest. Maar unie? Het klinkt zo .... horig. Argentinië te intiem Sinds dat bezoek is er in sommige kringen in Paraguay, militaire zowel als burgerlijke, een zeker verzet opgekomen tegen al te grote intimiteit met Argentinië, welke van Argentijnse zijde klaarblijkelijk beschouwd werd als een soort bescherming. Dat verzet groeide na het bezoek van president Peron dusdanig, dat de Paraguayse president Chaves, naar men zegt op energieke vertogen uit de kringen van het leger en Rode partij, 4 hooggeplaatste regerings-persoonlijkheden, die beschouwd werden als partijgangers van president Peron, ontslagen heeft: zijn minister van Binnenlandse Zaken, zijn minister van Financiën, de directeur der Staatsbank en dé chef der politie. Men beweert, dat président Chaves zelf niet erg ingenomen was met het stijgen van de Argentijnse invloed, en dus de op hem uitgeoefende druk niet ongaarne gezien had Op 14 Mei zou president Peron ten tweede male op bezoek komen. Ditmaal met een zeer vriendschappelijke missie. Inde jaren 1865—1870 hadden Argentinië, Brazilië en Uruguay oorlog gevoerd tégen Paraguay. Argentinië had in die oorlog Paraguayse vaandels veroverd en Peron kwam die nu als vriendschapsgeschenk terugbrengen. Maar in Paraguay vertrouwde men in bepaalde kringen, militair zowel als civiel dezelfde kringen, die bij president Chaves op wat grotere koelte tegenover Argentinië hadden aangedrongen deze nieuwe vriendschapsbetuigingen niet. En het gevolg was deze revolutie. Een zoon van Duitse ouders Intussen staan wij nog steeds tegenover een onbekendheid. Want terwijl er geen twijfel aan is, dat de revolutie in wezen anti-Argentijns was, is er evenmin twijfel aan, dat de nieuwe voorlopige president Romero Pereira een van de vier was, die op aandringen der anti-Argentijnen door president Chaves aan de dijk gezet werden. Waarschijnlijk heeft men inde Colorado-partij, toen de revolutie eenmaal gezegevierd had, gezegd: „laten we niet onderling gaan vechten. Laten we er eens kalm overpraten en dan zien wat we doen zullen”. Omtrent de toekomstige candidaat voor het presidentschap, generaal Strössner, weet men alleen, dat hij met de voorlopige president Romero Pereira niet goed kan opschieten. Maar .... hij is een zoon van Duitse ouders, en in Argentinië heeft presi-, dent Peron geen betere vrienden dan de Duitsers, onverschillig van welke politieke instelling deze zijn .... Voorlopig heeft president Peron zijn bezoek aan Paraguay uitgesteld. En intussen zal waarschijnlijk in Paraguayse regeringskringen overlegd worden wat de toekomstige politiek ten opzichte van Argentinië zal zijn. Op andere punten bestaat er geen verschil. --- Advertentie Alledaagse wijsheden De vreugde in het werk gaat uit de deur, als altijd ailes wordt gedaan in sleur. --- „McCarthy heeft bewust onwaarheid gesproken” Harold Stassen, Amerika’s administrateur van de hulp aan het buitenland, heeft verklaard dat de rede, die McCarthy deze week inde senaat gehouden heeft, in bijna elke alinea onjuiste verklaringen bevat. McCarthy -critisëerde toen het toezicht op de handel tussen Oost en West. Hij beschuldigde Engeland o.m. van'plannen om. wapens naar het Russische blok te zenden. Volgens Stassen heeft McCarthy bewust onwaarheid gesproken. Stassen verwacht niet dat McCarthy’s verklaringen veel gewicht inde schaal zuilen leggen bij het vaststellen van het program voor 1955 van hulp aan het buitenland. „De commissies kennen de feiten”, zei hij. --- Brits protest te Moskou Groot-Brittannië heeft geprotesteerd tegen de verklaring van Sovjet-Russische zijde, dat majoor Charles Landon, Brits assistent-militair attaché te Moskou, niet aanvaardbaar is en de beschuldiging, dat hij bij spionnage betrokken is, van de hand gewezen. Een desbetreffende nota is op het Sovjet-Russische ministerie van Buitenlandse zaken overhandigd. De terugroeping van Landon werd verzocht na de uitwijzing uit Groot-Brittannië van twee luchtmacht-attaché’s van de Russische ambassade te Londen, die door de Britten van spionnage beschuldigd werden. --- Koning Haakon komt eerder Het bezoek, dat koning Haakon van Noorwegen in Augustus aan Nederland zal brengen, is enkele dagen vervroegd. De koninklijke gast zal op 12 Augustus in ons land arriveren en op 14 Aug. vertrekken. Oorspronkelijk was het bezoek vastgesteld op 16, 17 en 18 Augustus. --- Meer dan honderd arrestaties in Oost-Pakistan De Oost-Bengaalse regering heeft te Dacca, in Oost-Pakistan, twee bedrijfsleiders gearresteerd van de grootste katoenspinnerij ter wereld, in verhand met de recente wanordelijkheden, die aan bijna vierhonderd personen het leven hebben gekost. Hiermede is het aantal arrestanten op 118 gebracht. De reden voor deze jongste arrestaties werd niet medegedeeld. --- Prof. I. B. Cohen overleden Bekend Groninger Te Groningen is op 87-jarige leeftijd overleden prof. mr I. B. Cohen, oud-hoogleraar in het agrarisch recht, burgerlijk recht, burgerlijke rechtsvordering en inleiding tot de rechtswetenschap aan de Groningse universiteit. Hij had als vrijzinnig democraat ook een werkzaam aandeel in het bestuur van zijn stad en zijn provincie. Van 1915—1931 was hij lid van de raad en van 1927—1939 van de Provinciale Staten, de laatste vier jaar als Gedeputeerde. --- Dierenbescherming protesteert bij jagers De wereldfederatie ter bescherming van dieren, heeft het onderstaand telegram aan de Koninklijke Nederlandse Jagers vereniging gezonden; „De wereldfederatie ter bescherming van dieren protesteerde ernstig tegen het onwaardige wedstrijdelement en tegen het premiestelsel bij uw actie tot bestrijding van de voor de landbouw schadelijke houtduiven en andere vogels. De wereldfederatie verzoekt dringend onmiddellijke stopzetting van da wedstrijd”. Het telegram was ondertekend door de voorzitter der wereldfederatie dr mr W. Hugenholtz. --- Nieuw Zuid-Koreaans plan voor verkiezingen De Zuid-Koreaanse minister van Buitenlandse Zaken Pjoen Joeng-Tai, leider van de delegatie van zijn land naar de besprekingen in Genève, zou heden, Zaterdag een nieuw plan van zes punten voor het organiseren van vrije, algemene verkiezingen in geheel Korea, voorleggen aan de vertegenwoordigers van de zestien staten, die in Korea aan de strijd tegen de communisten hebben deelgenomen. Zuid-Korea zou thans instemmen met het houden van verkiezingen in het gehele schiereiland, mits: de communistisch-Chinese troepen, tevoren zijn teruggetrokken; De Zuid-Koreaanse grondwet is gewijzigd, om de verkiezingen mogelijk te maken. Zuid-Korea wilde aanvankelijk slechts in Noord-Korea, onder toezicht der Ver. Naties, algemene verkiezingen doen houden, daar dit in Zuid-Korea reeds verscheidene malen was geschied. De communisten maakten bezwaar tegen een toezicht door de Ver. Naties, die volgens hen „partij” in Korea zijn. --- NIEUWS IN HET KORT Portugese president op reis. De president van Portugal, generaal Craveiro Lopes, zijn echtgenote en de minister van Overzeese Gebiedsdelen zijn met een gevolg vaneen tiental personen per vliegtuig naar Angola (West-Afrika) vertrokken voor een bezoek van veertig dagen. Verdrag tussen V.S. en Honduras. Donderdag is inde hoofdstad van Honduras, tussen de V.S. en deze middel-Amerikaanse republiek een verdrag inzake militaire bijstand getekend. Staking in Argentinië. Ongeveer 150.000 metaalarbeiders in Argentinië zijn in staking gegaan, nu de onderhandelingen overeen nieuw arbeidscontract zijn doodgelopen. Zij hadden al verscheidene weken een langzaam-aan-actie gevoerd. Tegenslag voor Britse werf. De Britse regering heeft geweigerd een vergunning te verlenen voor de uitvoer van drie visserijfabrieksschepen naar de Sovjetunie. De order voor de schepen had een waarde van ongeveer 50 millioen gulden. Donau buiten de oevers. De Donan is ten gevolge van zware regens de afgelopen 24- uur twee meter gestegen en op enkele plaatsen buiten de oevers getreden. Hierdoor werden enige wegen onbegaanbaar en liepen gebouwen schade op. Prins bjj verstek veroordeeld. De neef van ex-koning Faroek, ex-prins Adel Tousson, is bij verstek door het militaire hof van Alexandrië tot een jaar gevangenisstraf veroordeeld, omdat hij niet aan de Egyptische regering een bedrag van bijna 6000 pond had overgedragen. Naar schatting had de verkoop in het buitenland van zijn jacht Jubilea Uit bedrag opgebracht. ’ --- Stork geeft negen procent dividend De algemene vergadering van aandeelhouders van de koninklijke machinefabriek gebrs. Stork en Co N.V. te Hengelo heeft het jaarverslag van de directie, alsmede de balans en de winst- en verliesrekening over 1953 goedgekeurd. Het dividend werd, overeenkomstig het advies, vastgesteld op 8% procent voor de preferente aandelen en 9 procent voor dé gewone aandelen. ---