Wedvlucht „De Postduif” Gebr. Kok hadden snelste duif. De Postduif vloog Maandag van Libramont af. afstand 296 km. In concours waren 112 duiven, die ’s middags 12.35 met met N.Westenwind gelost werden.. Aankomst eerste duif 18.02.12 uur, gemiddelde snelheid 906.64 meter per minuut. De uitslag was: Gebr. Kok 1,5. 7 en 221 M. K. Holtland 2 en 18; G. v.d. Weerd 3,11, 12 en 20; A. Kranenburg 4 en 10; W. B. Meuleman 6; H. A. Bottenberg 8 en 16; B. v.d. Beid 9; J. v.d. Berg 13; F. J. de Munnik 14; A. Wymer 15, Chr. Kuipers 17; H. Bouwes 19; G. Abma Jzn. 21. Overduif H. A. Bottenberg. Gebr. Kok legden beslag op de beker. Concours uit Roermond. Aan het concours uit Roermond voor jonge duiven werd door 307 duiven deelgenomen. De lossing geschiedde Zondagmorgen 8.45 uur met een Zuidwesten wind. Eerstaankomende duif vloog met een gemiddelde snelheid van 1041.25 meter per minuut. De volledige uitslag was: B. v.d. Beid I, 2.7, 19. 43, 53, 56 en 63; G. v.d. Weerd 3,4, 5, 9. 11,27, 33, 45, 46. 54, 55, 66 en 69; H. v.d. Brink 6 Gebr. Kok 8. 14, 20, 26. 39, 50, 51 en 61; D. Brokkelenkamp 10, 22, 41, 57! K. v. 't Veen 12. 17. 21, 32, 35, 49 en 70; W. B. Meuleman 13, 24. 31, 58 en 601 M. K. Holtland 15, 37, 40, 52 en 76; G. Abma Dz. 16. 44 en 72; J. J. P. de Kleine 18 en 34! A. Duiveman 23 en 25; F. J. de Munnik 28; H. Warnar 29 en 62; J. W. v.d. Berg 30; W. H. C. Kasperink 36; G. Aalderink 38; H. Bouwes 42, 47 en 65; J. v.d. Berg 48; H. v.d. Brink 59; H. A. Bottenberg 64 en 73: W. Meuleman 67; H. Klappe 68; G. Abma 71; H. Abma 74; K. Kanis 75; F. J. Kallis 77. B. v.d. Beid wint de beker, en werd eveneens winnaar van de derby-prijs. A.s. Vrijdag inkorven van oude duiven voor wedvlucht van Marbehan; jonge duiven voor concours van Maastricht, dat tevens rayon-concours is. --- Uitbreiding land- en tuinbouw in en om Elburg noodzakelijk Burgemeester besprak toekomstmogelijkheden voor de vissers Na de opening van de Land- en tuinbouw-tentoonstelling hield burgemeester Folkerts inde refter van het nieuwe gemeentehuis een rede voor genodigden betreffende de toekomst van Elburg. Spr. zei dat naast vele moeilijkheden, er toch ook enkele lichtpunten zijn aan te wijzen. Zo wil deze tentoonstelling niet inde eerste plaats zijn een grote show, maar zij wil veeleer een poging weergeven tot opvoering van het kunnen en van het streven naar verbetering, dat de tuinders bezielt. Met grote nadruk wees spr. op het feit dat lang niet alle vrijkomende krachten uit het visserijbedrijf geschikt zullen zijn om te werken inde fabrieken en voor hen moet een plaats gezocht worden inde agrarische sector. Een aantal mogelijkheden om deze krachten een goede plaatste verschaffen werden door de burgemeester aangewezen. De uitbreiding van de landen tuinbouw heeft de volle belangstelling van het gemeentebestuur en met de Dienst Zuiderzeewerken zijn reeds besprekingen gevoerd. Noodzakelijk zal zijn inde eerste plaats dat de vakkennis wordt opgevoerd, intensivering van de bestaande bedrijven vraagt eveneens de aandacht. Een onderzoek naar de mogelijkheid van het in cultuur brengen van het gedeelte IJsselmeer tussen de noordelijke strekdam en de kust, een oppervlakte van ongeveer 100 ha is gaande. De oplossing tot uitbreiding van de land- en tuinbouw zou ons gelegenheid geven, aldus de burgemeestr, de vissers een werkgelegenheid te kunnen verzekeren. Reeds nu heeft de veiling een omzet van ongeveer f 200.000 per jaar en deze omzet zal wanneer de uitbreiding doorgang zou kunnen vinden belangrijk kunnen worden opgevoerd. Met zeer waarderende woorden sprak de burgemeester zijn dank uit tot al degenen die tot het welslagen van deze tentoonstelling hadden bijgedragen. Drukke tentoonstelling. Het tentoonstellingsterrein ziet er keurig verzorgd uit. Op het voorterrein ziet men diverse land- en tuinbouwmachines. Is men de hal binnengetreden dan ziet men een keur van de beste producten die op verschillende gronden door onze tuinders zijn gekweekt, het is alles een lust voor het oog en dagelijks worden de producten ververst. ’s Avonds was het op de tentoonstelling gezellig druk en algemeen was men de mening toegedaan dat hier iets te zien werd gegeven dat alle verwachtingen verre overtrof. Medegedeeld werd nog dat verscheidene demonstraties met de landen tuinbouwmachines zouden worden gegeven, o.m. het machinaal melken op Vrijdagavond en het grasmaaien op de Mheen alsmede het ploegen van tuinbouwgronden op de Weerden. Tegelijk met deze tentoonstelling wordt een braderie door enkele middenstanders gehouden. De etalages zien er wel verzorgd uit en in elke etalage vindt men iets wat betrekking heeft op de land- of tuinbouw. Het was de eerste avond zeer druk inde stad. --- Wie is zijn kanarie kwijt? Gevonden voorwerpen over het tijdvak van 28 Juni tot 21 Juli Bankbiljet van f 25 en f 10, muntbiljetten van f 1 en f 2.50, loonzakje met inhoud, portemonnaies (met en zonder inhoud). jonge hond, "kanarie, parapluhoes, dames schoudertas, dameshoed, 1 damespantoffel. nikkelen damespolshorloge, capuchon, broche, wollen shwal, ceintuur, 1 paar br. kinderschoenen, verschillende handschoenen (glacé), haarlint, alpinomuts, lapje zwarte stof, kindertasje, dasspelden, ringetje, kettinkje, psalmboekje, speldjes, streng koralen, lepeltje, armbandjes, idem met 3 sleuteltjes, album, broekriem, sok. bril, bruin lederen boodschappentas, met inhoud, schort, jongensjas, windjack, 2 paar gymnastiekschoenen, rozenkrans, diverse sleutels vulpotlood, schooletui, ballpoint, vulpen in etui, zakhorloge, zakmes, vistuig, ijzeren plaat, passer, schoffel, Eng. sleutel, duimstok, timmermansbeitel, schroevendraaier, autoped, hand-fietspomp, zakmes, slipover. j opper, zwarte regenbroek, colbertjas ’inh. vulpotlood, haak vaneen laadbak. Inlichtingen zijn hieromtrent te verkrijgen aan het bureau van politie alhier; elke werkdag tussen 11 en 12 uur en tussen 12 en 18 uur. Telefonisch worden geen inlichtingen verstrekt. --- De beste gidsen naar Kampen zijn... goede en gezellige wegen Zij leggen de stad open voor de „prins die haar wakker moet kussen Kampeh heeft belangrijke perspectieven, maar het is de kwestie of Kampen tijdig begrijpt welke kansen er liggen, en hoe men ze moet grypen. Het wegennet speelt een belangrijker rol, dan menigeen vermoedt. Een dubbele iol. Inde eerste plaats de rol vaneen goed gidsencorps, dat mensen van heinde en ver naar Kampen trekt om ze in kennis te brengen met de stedelijke aantrekkelijkheden en kwaliteiten van Kampen en van deze kennisJ moeten wij het voor de toekomst toch hebben. Inde tweede plaats laat men aldus „de prins” uit het sprookje van Doornroosje binnen de stadspoorten om Kampen wakker te kussen tot betere instelling op de eisen, die de perspectieven aan onze stad stellen. , , In het hier volgende artikel vergelijkt een medewerker Kampen met de Zuid-Hollandse stad Schoonhoven inde hoop, dat wij uit de vergelijking lering zullen trekken. Schoonhoven: „Doornroosje” Wie zich aan anderen spiegelt, spiegelt zich zacht... In Zuid-Holland ligt Schoonhoven, een stil stadje aan de Lek. Het is er stil, doodstil, maar het is er ook mooi, schilderaohtig mooi. De mensen, die er wonen zijn brave beste mensen en zij gluren over de horretjes en van achter de gordijntjes als er iemand door het straatje of langs het grachtje loopt. Men leeft er keurig netjes en is op zijn fatsoen gesteld. Er is ook een garnizoen in Schoonhoven. Daar bergt men al het personeel waar wat bijzonders mee aan de hand is, bijv. dat altijd hoofdpijn heeft of desertie-neigingen, kortom dat personeel waar Jan Soldaat de kernaohtige naam „Kneusjes” voor uitgevonden heeft. Alleen als er helemaal vrede is en het leger in ruste, dan is er een „normaal” garnizoen of zelfs geen garnizoen. _ , . .. Het enige vertier. In dat stadje is alleen wat vertier als de boeren komen markten, dan lijkt het nog heel wat. Verder is er een pontveer waarmee men over de Lek naar de Alblasserwaard kan varen. Als men zich verveelt dan gaat men naar het veer kijken, want dan zie je nog eens wat. Hoe rond worden die ogen en hoe ver vallen die monden open als er buitenlanders te zien zijn. Dat ] rond worden en openvallen wordt maximaal als daar dames in vacantiedracht bij zijn. Vrucht der stilte. Verder heeft Schoonhoven mooie gebouwen en dat die bewaard bleven danken we aan de stilte, de grote stilte van Schoonhoven. Tenslotte was die stilte ook nog vruchtbaar om de zilversmeedkunst tot ontwikkeling te brengen. Het is een werkje van toegewijde concentratie om gram voor gram aaneen te voegen tot sierlijke voorwerpen als armbanden, broches, lepeltjes, hele serviezen. Bloemmotieven, vogels, dieren, molentjes en oude stadjes worden vaak met gracieuze vlotheid in het metaal afgeheeld. Voorwaar de stilte draagt goede vruchten. Gevels: vervlogen welvaart. En toch geeft het stadje de indruk te dromen al honderd, misschien wel honderd vijftig jaar lang. De oude welvaart tot uitdrukking gebracht inde stijlvolle architectuur van de oude ongetwijfeld is het er netjes, het blinkt gevels klopt niet met de zuinige burgerlijkheid daarachter. Het is er netjes, u tegen. Maar toch krijgt men de indruk, dat de mensen er geen vin durven en kunnen verroeren, omdat anders hun stille kapitaaltje te snel op zou teren en zij hun eindje niet zouden halen. , „ . Wat een leven! Hoe doelloos, hoe zinloos, welk een contrast met de weelde van de zomerse natuur op de landen rondom het stadje. Welk een contrast met de doening op de rivier waar grote schepen stoer en bewust langs het stadje varen. Hun vlaggen en namen vertellen van vele landen in Europa, van grote bedrijvige steden waar de harteklop van het leven, het volle leven haast dreunend slaat. Ik was door Schoonhoven gereden met mijn auto’tje en stond mij op de pont te verwonderen over dat stadje. Hoe is het mogelijk dat het nog leeft. Je kunt er met fatsoen niet komen langs de wegen. Smal bochtig, sloten, diepliggende sloten aan weerszijden. O jawel er is asfalt op die wegen, zo op dezelfde manier als op de Haatlanderdijk voorbij Schokbeton. Uitwijken Als je er een autobus tegenkomt, dan moet je uitwijken op een erf om hem voorbij te laten. Soms kom je ook nog een veewagen tegen, dat soort is nog breder en de bestuurders daarvan Als je helemaal pech hebt rij je een melkauto achterop. Daar blijf je achter tot de chauffeur tenslotte je uit verveling laat passeren, nadat hij eerst bij zeven boeren stopte om bussen af en op te laden. En daar zit de kneep! Er zijn geen wegen naar Schoonhoven, er zijn slechts drie verharde paden; naar Rotterdam over de Lekdijk naar Gouda over Stolwijk en naar Utrecht over Oudewater. Als je erop durft te rijden, dan kijken de chauffeur van de bus, en die van de veewagen en nog meer die van de melkauto je aan alsof ze denken ■ „wat doe jij hier! Wij alleen hebben het recht de stilte van Schoonhoven te verstoren”. Het is er stil in Schoonhoven als m het kasteel van Doornroosje. Het wachten is op de prins die door de dikke haag van landerijen zijn weg baant naar de Schone Slaapster. Toen ik er de laatste keer kwam zag ik hoe zelfs twee Prinsen zich een weg baanden. De een was de Provinciale Waterstaat van Utrecht, de ander die van Zuid-Holland. Beide waren druk bezig met het aanleggen van m brede rijwegen, waarlangs gescheiden fietspaden. Utrecht zal het wel winnen. Het zal mij benieuwen hoelang dan nog de stille droom van Schoonhoven duurt. Wegen, wegen, wegen Wie zich aan een ander spiegelt, spiegelt zich zacht. Wil Kampen voor uit, wil de stad weer leven, werken, bloeien als eeuwen geleden, dan moeten er wegen komen. Geen ultramoderne autowegen die als met messen uit ’t. levende lijf van ons Hollandse land gesneden zijn. Geen wegen die gapen als een open wonde, maar van die gezellige gerieflijke provinciale wegen. U weet het ook wel, zo’n weg waarop je geen last hebt met je tegenliggers, omdat de fietsers een apart tegelpad [hebben en de boeren met hun paardenwagens op een parallelwegje rijden. Zo’n weg die een ommetje maakt om een erf, een paar mooie bomen of een landgoed. Etaleren! Een weg zonder moeilijke bochten en nauw aansluitende bebouwingen waar altijd ongelukken gebeuren. Je kunt op zo’n weg ook nog genoeglijk naar een boerenbedrijf kijken met zijn geschuurde blinkende emmers, zelfs de zeven paar kinderklompjes op de stoep ontgaan je niet. Laten we het maar kort zeggen, zo’n weg waar de buitenlanders ronde ogen maken en de monden openvallen. Niet wij, want wij kennen ons landje wel en genieten in stilte,, maar zij, omdat zij van de ene verbazing en het ene wonder in het andere vallen. Etalages worden bekeken, nog eens bekeken en dan wordt gekocht. Weet u wat ik zou willen hebben? Een weg van Kampen naar Meppel, en ook eén naar Elburg, en een extra brug inde buurt van Cramer. De weg naar Flevoland is inde maak, dat weten wij, maar ik zou ook nog wat vlugger naar Apeldoorn willen komen, al was het maar tot Heerde. Die route is er, maar bij Wezep is het zo verwarrend en van Wezep naar Heer| de zo smal. Als we het zelf niet kunnen, dan moeten we het toch écht willen en naar Sinterklazen zoeken. Stel u gerust ik weet het wel van Sinterklaas, maar toen ik nog echt in hem geloofde heeft hij mij nooit teleurgesteld en later.... ik geloof toch nog in hem. --- Wat is er te doen? Heden: City, 19.30 uur: „Strassenbekanntschaft” (18 j.); Koornmarktspoort 9—12, 14—17 en 19—20 uur: Fototentoonstelling. Vrijdag: City, 19.30 uur: „Am Brunnen vor dem Tore” (a.1.); Koornmarktspoort, zie heden; Nieuwe Markt, 13.30 uur: beëdiging officieren. Zaterdag: City, 18.45 en 21 uur, „Am Brunnen vor dem Tore” (a.1.); 15.30 uur: „De grote race” (a.1.); Koornmarktspoort: zie heden. --- ZWOLLE Heden. De Kroon 2, 4.30, 8 uur: De witte hel. Vrijdag. De Kroon 2, 4.30, 8 uur: The Robe. --- Familiebericht Burgerlijke stand Van 21 Juli. Geboren: Stijntje, d. van K. van Oene en A. Westendorp (wonende te IJsselmuiden). --- Stadsmemorandum Op het publicatiebord dezer gemeente is een bekendmaking aangeplakt betreffende een aanvraag van W. J. Siebrand te Kampen om een vergunning ingevolge de Hinderwet tot het oprichten vaneen herstelinrichting voor bromfietsen en een op-1 slagplaats voor motorbrandstof (benj zine met olie) in drums van 60 liter ! in het perceel Gasthuisstraat no. 10. I —De Technische School reikt Vrijdagavond inde Gehoorzaal aan de leerlingen diploma’s uit. Vanmiddag wordt de speeltuin v/h Grote aan de Burg. Van Engelenweg heropend. --- Provinciale VW vandaag in Kampen te gast Commissaris van de koningin onder gasten Vandaag wordt de ledenvergadering van de Provinciale Overijsselse Vereniging voor Vreemdelingenverkeer in Kampen gehouden, onder voorzitterschap van burgemeester J. Voetelink te Steenwijk. Onder de aanwezigen waren de commissaris van de koningin in Overijssel ir J. B. G. M. ridderde van der Schueren, drie Gedeputeerden, de heren J. Haverkamp (te Kampen), J. M. Rudelsheim en G. J. Steggink, het college van B. en W. van Kampen, vertegenwoordigd door de heren D. van Dijk, S. Top en J. W. J. Mandos, ’t hoofd binnenland van de A.N.V.V. de heer v.d. Gronden. Talrijke directeuren van V.V.V.’s in Overijssel en bestuursleden onder wie talrijke burgemeesters, dagbladdirecteuren en directeuren van autobusondernemingen vormden met hen de aanzienlijke schare bezoekers van deze provinciale ledenvergadering. Na afhandeling van de huishoudelijke agendapunten inde Stadsherberg, volgde een officiële ontvangst door het gemeentebestuur van Kampen in het stadhuis. Hedenmiddag maken de gasten een excursie naar Zuiderzeewerken, binnen het kader waarvan ’n bezoek aan ’t Colijngemaal en een tocht over de (nog afgesloten) dijk Kamperzeebad—Elburg vallen. Ir Van Beek zal de excursisten van voorlichting dienen. --- 2 Augustus reclamemarkt in Kampen Vele attracties en bovendien standwerkersconcours als trekpleister De markt heeft een bijzondere functie in het openbare leven te vervullen. Zij werkt prijsregelend, stimulerend op de middenstand en bovendien, wat zou een stad veel van haar gezelligheid verliezen indien de markt werd afgeschaft. Het is inde afgelopen weken voor de marktkooplieden een bijzonder slechte tijd geweest, want vrijwel steeds goot het op Maandagochtend. En daarom is het voor hen prettig, dat er op Maandag 2 Augustus een reclamemarkt wordt georganiseerd, die zal trachten nieuw leven te blazen inde Kamper markt, speciaal wat betreft het publiek uit de omgeving. Het grote publiek houdt van de markt en zou haar niet graag willen missen, want zij schept de mogelijkheid met een smalle beurs toch inkopen te doen en bovendien betekent zij een brok gezelligheid m de stad Een van de factoren, die daar het meest aan meewerken is het optreden van de z.g. standwerkers, kooplieden, die met een lokkend babbeltje hun waren aan de man trachten te brengen. Wedstrijd in welsprekendheid, beschaving en orginaliteit Het is daarom een goede gedachte van de organisatoren van de reclamemarkt geweest ook een standwerkersconcours op het programma te zetten. Deze wedstrijden tussen een aantal standwerkers onderling hebben de laatste tijd een grote populariteit verworven. Zij zijn geboren op het Amsterdamse Amstelveld en bleken daar zo’n succes, dat tal van plaatsen ’t idee hebben overgenomen. De concoursen worden thans georganiseerd door de Centrale Vereniging voor de Markt-, Straat- en Rivierhandel en deze vereniging zal ook het concours in Kampen op touw zetten. Dit standwerkersconcours zal de reclamemarkt, die ’s ochtends om negen uur door Kampens burgemeester, dr W, P. Berghuis, officiéél zal worden geopend, een bijzonder levendig cachet geven. Het publiek weet wel, dat de standwerker over het algemeen een man is, die over een bijzonder radde tong beschikt en vooral tijdens de wedstrijd, waarbij hij natuurlijk nog eens extra zijn best doet. De standwerker van vandaag vertoont een hemelsbreed verschil met die van vroeger. Geen twijfelachtige waar. In vorige eeuwen was het een soort reizende marskramer en kwakzalver, die 't publiek twijfelachtige waar aansmeerde, doch wat hij tegenwoordig verkoopt kan men in elke winkel vinden. Het is dan ook dikwijls gebeurd, dat artikelen, die eerst inde winkel onverkoopbaar leken, later op de markt tot leven werden gebracht, zodat men ze ook inde winkel ging kopen. Het zal voor de jury, die de standwerkers tijdens het concours zal beoordelen, geen gemakkelijke taak zijn, want zij zal moeten letten op vele aspecten in het optreden van de standwerker, o.a. welsprekendheid, beschaving, originaliteit en verkoopstechniek. Naar alle waarschijnlijkheid zal het concours elf deelnemers tellen. Men kan de standwerkers ook nog weer in verschillende categorieën onderverdelen. Daar zijn inde eerste plaats de demonstrateurs. die met hun artikelen op een kraam demonstreren, dan de z.g. zwemmers, kooplieden, die hun goederen op straat uitpakken en tenslotte de hoogwerkers, die op een kraam klimmen en van deze hoge positie uit het publiek toespreken. Vanzelfsprekend zijn er op de reclamemarkt nog meer attracties. De organisatoren hebben o.m. een originele loterij ontworpen. Het publiek zal gratis lootjes worden aangeboden, waarop nummers staan vermeld. ledere deelnemende koopman bevestigt een nummer aan zijn kraam, zodat het publiek het nummer, dat op het lootje staat kan zoeken bij de kramen. Vindt men het, dan kan men direct de prijs in ontvangst nemen. De reclamemarkt zal een zeer fleurige aanblik bieden, want iedere koopman zal zijn kraam versieren. En bovendien zijn er voor het publiek tal van extra-koopjes te halen, zodat het op Maandagochtend 2 Augustus zeker storm zal lopen op de Kamper markt. Als het weer tenminste meewerkt.... Ds Nijkamp naar Kampen Ds A. H. Nijkamp, Ned. Herv. predikant te Ballum en Hollum op Ameland heeft het beroep van Kampen, op hem uitgebracht inde vacature van ds S. P. Nijdam, aangenomen. Ds Nijkamp is in 1901 geboren en werd in 1949 candidaat in Noord-Holland. Sinds 11 September van dat jaar dient hij de gemeente van Ballum en Hollum. URK Speeltuin geopend Onder grote belangstelling heeft burgemeester G. Keyzer gistermiddag de speeltuin op Urk officieel geopend. De burgemeester wees er op dat er te Urk al jaren behoefte was aan een speeltuin. Wilde men naar een speeltuin toe dan moest men telkens Urk af. De burgemeester hoopte dat deze tuin zowel voor de ouders als de kinderen van groot nut mocht zijn. Hierna knipte hij het lint door, waarna de mooie speeltuin was geopend. Uitbreiding Noordzeevloot Voor de schipper van de U.K. 64, de heer W. de Vries, arriveerde deze week inde Urkerhaven een prachtige nieuwe Noordzee-kotter. Dit schip mag een aanwinst worden genoemd voor onze grote Noordzeevloot. Bijbelse kiosk Blijkens een afkondiging inde Geref. Kerk (synodaal) wil men een evangeliesatiepost stichten, voor de arbeid onder de talrijke vreemdelingen, die ’s zomers naar Urk komen. Het is de bedoeling vooral Bijbels en Bijbelse lectuur te verspreiden en dit te doen vaneen kiosk uit. Deze zal geplaatst worden waar dit voor het doel het meest geschikt is, bij de ingang van het dorp. Predikbeurten. Ned. Herv. Kerk: 10 en 17 uur ds C. J. Lasschuit. Geref. Kerk Z. 10 uur ds Kamper van Doetinchem: 17 uur ds H. R. Groene velt. Geref. Kerk N.: 10 uur ds Groenevelt; 17 uur ds Kamper. Chr. Geref. Kerk: 10 en 17 uur leesdienst. Geref. Kerk (art. 31 K.0.): 10 en 17 uur ds W. H. de Boer. Geref. Bond: 10 en 17 uur de heer H. R. Visser. Visafslag. Woensdag werd door 105 vaartuigen aangevoerd: 8245 pond Kuilpaling f 1.17—f 1.30; 485 pond Lijnaal f1.38 —f 1.52; 123 pond Snoekbaars f 1.02—f 1.07: DOORNSPIJK Drie eerste prijzen voor Juliana De muziekvereniging Juliana, die onder leiding staat van de heer Van der Berg uit Zwolle, behaalde gisteren op het muziekconcours in Hierden in de tweede afdeling drie eerste prijzen. Inde eoncertwedstrijd werd met 335 punten en inde marswedstrijd met 96 punten dit prachtige succes geboekt en- bovendien leverde de ere-wedstrijd nog een eerste prijs op. Een groot deel van de bevolking wachtte het corps ’s avonds bij de terugkeer op. Ook TOG van ’t Harde had zich bij de schare aangesloten en nadat de mannen vp- Juliana aangekomen waren, werd gezamenlijk een mars door het dorp gemaakt. Voor het oude bankgebouw werden door Juliana de concoursnummers nog eens ten gehore gebracht. De heer H. Schenk voorzitter van TOG, feliciteerde directeur en leden van Juliana awt het behaalde succes. --- Wilsums emigrante terug naar tweede vaderland Ze was twee maanden thuis Een jaar geleden vertrok onze plaatsgenote Corrie Wielink met haar echtgenoot de heer J. F. Buist naar Canada. – Bij haar vertrek beloofde Corrie haar moeder, te trachten binnen het jaar eens even over te komen wippen. Een belofte, die ze heeft ingelost. Na een verblijf hier van twee maanden gaat ze morgen met de Johan van Oldebamevelt weer terug. Vol goede moed, want het bevalt de heer Buist en zijn vrouw uitstekend in hun nieuwe vaderland. Door het feit, dat de oüders van de heer Buist reeds enkele jaren eerder de overtocht naar Canada hadden gemaakt, stonden verscheidene relaties de jeugdige emigranten ten dienste. De heer Buist kreeg direct een goede betrekking in een houtwarenfabriek en zijn vrouw kon al spoedig na aankomst hun eigen huurhuisje inrichten. Met genoegen hebben wij geluisterd naar Corrie, die ons het een en ander over het leven daar vertelde. Het was een gezellig babbeltje want zij is goed van de tongriem gesneden! In hun buurt bevinden zich vele Nederlanders, met wie uiteraard nauw contact wordt onderhouden. De familie G. v.d. Kamp uit Wilsum woont niet zo ver van hen af. Het verenigingsleven is in Burlington niet minder dan in Wilsum, hetgeen moge blijken uit het bestaan vaneen Mannen-, Meisjes-, en Jongelingsvereniging, terwijl de zangvereniging ook reeds van zich doet spreken. Overigens is het een plaats met vogels van diverse pluimage. Aan huishuur moet veel worden betaald, maarde levensmiddelen zijn veel goedkoper dan hier. Het klimaat zint hen daar best, het weer is vaster met minder regen en meer droogte dan in ons regenlandje.Door het feit, dat vele landgenoten in hun gebied wonen wordt de Nederlandse huiselijkheid ook in Canada geuit. De Canadezen zijn minder huiselijk aangelegd. Met belangstelling vernamen we, dat vele gezinnen in het bezit zijn vaneen televisietoestel, meestal aangeschaft op afbetaling, een systeem dat vrij algemeen is. Mevrouw C. Buist-Wielink gaat morgen weer terug naar haar man. Dat het hun goed moge gaan in Canada, hun nieuwe vaderland! --- Plaatsen in Noordoostpolder moeten bloeiende Kernen zijn Ideaal is tussen de 1000 a 2000 inwoners Woon- en verzorgingscentra Wie een zo goed mogelijk dorpenplan wil maken voor een nieuw gebied als de Noordoostpolder, dient zich tevoren rekenschap te geven van de functie vaneen dorp in éen agrarisch gebied. Dat is dan ook gebeurd. Men is er inde Noordoostpolder van uitgegaan dat het dorp, samen met zijn omgeving, een eenheid behoort te vormen, een eenheid, waarvan het dorp zelf in economisch, sociaal en cultureel opzicht het centrum moet zijn, maar waartoe de boeren en de landarbeiders inde omgeving met hun gezinnen toch even goed behoren als de dorpsbewoners: de omgeving moet voor zijn dagelijkse benodigdheden op het eigen dorp georiënteerd zijn. Binnen die eenheid heeft het dorp een tweeledige functie, een verzorgende functie en een woonfunctie. De verzorgende functie houdt in, dat het dorp behoort te kunnen voorzien inde zoal niet dagelijks, dan toch wel geregeld en op korte termijn terugkerende behoeften van de bewoners van dorp en omgeving. Anders gezegd, in het dorp moeten kerken zijn en scholen, er moet een kruidenier wonen en een bakker en ook een kapper, een smid en een timmerman, er moet ook gelegenheid zijn voor het verenigings- en organisatieleven om bijeenkomsten te beleggen, kortom de bewoners van dorp en omgeving moeten ïn hun dorp alles kunnen vinden wat zij zo geregeld nodig hebben, terwijl zij voor op langere termijn terugkerende behoeften op het streekcentrum, of zelfs op een verzorgingscentrum van nog hogere orde aangewezen zijn. Daarnaast heeft het dorp dus ook een woonfunctie en wel voor een groot deel van de landarbeiders, die op de bedrijven inde omgeving hun dagelijks werk hebben en voor de verzorgers van allerlei aard, winkeliers en ambachtslieden met hun personeel, maar ook onderwijzers, geestelijken, de huisdokter, enz. Bij het opstellen van het dorpenplan is er met grote zorg naar gestreefd die beide functies zo goed mogelijk tot hun recht te laten komen. Ook hier de tussenweg Om het dorp tot een aantrekkelijk en doelmatig woonoord te maken, zijn bekwame stedebouwkundigen en architecten ingeschakeld. Wil het echter ook zijn verzorgende functie op bevredigende wijze kruinen vervullen, dan is het duidelijk, dat het enige omvang moet hebben. Ineen dorp met enige honderden inwoners en met een beperkte omgeving kan misschien een kruidenier bestaan en wellicht ook een smid, maar veel meer ook niet; de scholen zullen er klein blijven en het verenigingsleven kan er niet voldoende tot ontplooiing komen; het blijft een bloedarme samenleving. Niet te kleine dorpen, moet dus de conclusie zijn. Maar aan de andere kant is ook overwogen dat in plaatsen van enige duizenden inwoners het gemoedelijke karakter vaneen plattelandsdorp verloren gaat. Ook dat werd terecht niet gewenst geacht voor een agrarisch gebied en er moest dus een tussenweg worden gezocht. Zo redenerende en verder aan de hand van voorbeelden van bet oude land is men toen tot de slotsom gekomen, dat de dorpen inde Noordoostpolder bij voorkeur 1000 a 2000 inwoners zouden moeten krijgen. Dergelijke dorpen werden groot genoeg geacht om er, in samenwerking met de omgeving, het economische, sociale en culturele leven voldoende tot ontwikkeling te laten komen en ook weer niet zó groot, dat zij meer stadjes dan dorpen zouden zijn. Dat was één kant van de zaak. Er is echter bij het opstellen van het dorpenplan ook nog met een andere factor rekening gehouden en wel met de afstanden. De afstanden enerzijds, die dein het dorp wonende landarbeiders naar en van hun dagelijkse werk op de bedrijven inde omgeving zouden moeten afleggen, anderzijds de afstanden voor de buiten het dorp wonende landarbeiders en boeren met hun gezinnen tot het dorp, waar zij immers voor allerlei doeleinden moeten zijn. Die afstanden mochten niet te groot zijn, daar was men het over eens, maar hoe groot dan wel? Men heeft gemeend dat dit niet zonder meer achter de vergadertafel mocht worden uitgemaakt en dat men niet beter kon doen dan op informatie uitgaan bij mensen van de practijk. Dat is gebeurd door middel van enquêtes in verschillende agrarische gebieden van het oude land. Aan allerlei mensen, landarbeiders, boeren en ook aan andere plattelanders, is toen o.a. de vraag voorgelegd welke afstanden naar hun mening nog aanvaardbaar waren. Het ligt voor de hand, dat de antwoorden niet eensluidend waren, maarde conclusie kon toch zijn, dat over het algemeen afstanden van 4 a 5 kilometer, zowel naar het werk als naar het dorp, redelijk werden geacht en daar is inde Noordoostpolder dan ook van uitgegaan. De totale te verwachten agrarische polderbevolking was wel ongeveer bekend en het was dus een kwestie van verdeling: grote afstanden betekenden weinig, maar grote dorpen, kleine afstanden, zouden veel- en kleine dorpen tengevolge hebben. Wonderwel verenigbaar Men wist dus nu, dat de afstanden van de bedrijven tot de dorpen en omgekeerd liefst de 4 a 5 kilometer niet moesten overschrijden en men wist ook dat de dorpen uiteindelijk bij voorkeur 1000 a 2000 zielen zouden moeten tellen. Zou dat met elkaar te rijmen zijn? ---