Wegens den dood van de voorma- Wegens den dood van de voormalige koningin Isabeila van Spanje is van de Spaansche gezantschapswoning aan den Kneuterdijk de vlag halfstoks uitgestoken. --- De Haagsche afdeeliug van den De Haagsche afdeeling van den Ned. Zuid-Afrikaanschen Jongeliedenbond hield Zaterdagavond een jaarljjksche ledenvergadering, waarin ondermeer ter tafel kwam liefeerste jaarverslag dezer afdeeling. In dit overzicht er teleurstelling over uitgesproken dat verschillende door het bestuur in toepassing gebrachte propagandamiddelen, om de afdeeling tot meerderen bloei te brengen, niet aan de verwachtingen hebben beantwoord. De algemeene toestand der afdeeling is dan ook verre van rooskleurig. Het aantal leden bedraagt thans weder < 0, een gelijk getal als bjj de oprichting in December 1902. Ondanks de ondervonden wederwaardigheden, uit het bestuur zjjn vertrouwen in de toekomst. Het doet daarom een beroep op de Haagsche jongelieden, zich bij de Vereeniging aan te sluiten- --- Een 10-jarig zoontje van da voer- Een 10-jarig zoontje van d-a voerman S., te Vknloo, hielp by het verhuizen, en zou ook eenigeflesscben naar de nieuwe woning brengen. In éene was jenever, en daarvan werd een flinke slok genomen, eindelijk nog een en nog een, en... het ventje werd smoordronken door de politie opgenomen en naar het bureau gebracht. Hier achtte men het noodig een dokter te roepen. Na geneeskundige behandeling werd de kleine naar moeder gebracht. --- FEUILLETON. DE AANHOUDER WINT. Naar het Engelsch. van W.W.JACOBS 41 KS&nT''' , V W *aarr?°0(h'g RV: NlK. VOür -p?V 5ieUu-Uhe- Wft|; JjTTTT T~~" —■ ■ – ■■ • lUa»ie ar 1 eßgen heeft?” vroeg Kate jjj a[geloo3. zei* haa- Waar je bent, juffrouw,” dat bii +„ ader.’ *^k w'f niet hebben, dat hii rBen ;,e sPreekfc; ik wil niet, , Ható* ie k«kt-Ik zsd ” baii()en JHe de aarde van zijn vuile Jein Har^Q sfhreed op het huis af. de katno u^ond °P> toen de kapitein blik vaül r;lnnentrad, negeerde zijn Wensplnf? ,groote verwondering en »Wat\hem goeden middag”.' kaPitein j® doen?” vroeg de sterk i» P omP weg en keek hem »Ik h de.BOgen* ken orer'Y gekomen om t0 sprezei ,je üet huwelijk van uw zoon,’’ lange,; T^r’. het nog uw ver»Hot s-,het verhinderd wordt?” Senomenh 1110 ®’. dat >ie die raoeite toon van tf 4 ze' de kapitein op een ik je nu dwohgen toorn: „en mag Hardv •lagl,n mhn huis te verlaten?” u geston^oB:,‘ »Hei BPyt me, dat ik •*£r ffv bel>,” zeide hij kalm, Waar8cliii,,rn een Plan> dat uw zoon zal he 'n wk Ult d« moeilijkheid wenseh -i”’ en al» man van zaken D wat uitte slaan”. , aan m ?, ,ln keek hem miuachtend dat'delf*11' deed hem genoegen, zijn 011 ,uaPPe, succesvolle zoon van minne vijand zich met zulke Tan hen&aiaren bezoedelde. In plaats werd *«7 >uit ket huis te gooien, »Hoeveeloo” b^Ba vriéndelijk. Vl'oeghifl m°Cfc je hebben?" *^es W®l beschouwd vraag ik heel wat”, was het antwoord. „Hoeveel?”i herhaalde de kapitein ongeduldig. Hardy aarzelde. „In ruil voorden dienst vraag ik verlof hier een bezoek te brengen wanneer het mij belieft”,zeide hij ten laatste; „bijvoorbeeld tweemaal inde week”. De kapitein kon geen woord uitbrengen ; geeD van zijn gewone termen scheen krachtig genoeg voor dit geval. Hjj keek zijn bezoeker aan, wees op de deur en stotterde woedend: „Mijn huis uit!” „Het spijt mij, dat ik onbescheiden geweest ben”, zeide Hardy, toen hij de kamer doorging en nog even stil stond bij de deur; „het, is natuurlijk mijn zaak piet. Ik dacht, dat ik een gelegenheid zag, uw zoon een goedon dienst te bewijzen hïi is een vriend van mii eu tegelijk een oude schuld met Kybird en Nathan Smith af te doen. Ik dacht daarom, dat ik er u eengenoepen mee zou doen. GoedeD middag. Hii ging de gang door, bereikte de voordeur en was erg onhandig met hot openen van het slot. JJe kapitein beschouwde zijn pogingen in grimmige stilte en daarna begonnen nieuwsgierigheid en verleiding hun werk te doen. „Wat is dat wondermooie plan van jou?” vroeg hij hoonend. „Dat moet vooreerst een geheim blijven”, zei de ander. Hij kwam lerug van de deur en volgde den kapiteip ongenood weer naar de kamer. „Waarvoor wensch je mijn buis hier te bezooken ?” vroeg de laatste op een afschrikkenden toon. „Om uw dochter”, zei Hardy. De kapitein kreeg een nieuwen schok. Hij had niet verwacht, de waarheid te hooren, en toen die op den meest daadzakelijken toon gezegd werd, was hij geheel onvoorbereid. Zijn eerste gedachte was, zijn waardigheid er aan op te offeren en zijp bezoeker krachtdadig uit zijn huis te gooieD, maar verstandiger gedachten wonnen het. _ „Ben je zoo zeker, dat je bezoeken mijn dochter aangenaam zouden zijn?” zeide hij minachtend. Hardy schudde het hoofd. „Ik kon oogensehünlük komen om ü te bezoeken,” zeide hU opgewekt; „om een PUP mei u te rocken. „Rooken/" stotterde de kapitein uitbarstende; „een pijp rooken met mij f' „Waarom niet?” zei de ander. „Ik bied u mijn diensten aan en de eeue dienst is den anderen waard. Ik geloof wel, dat ieder van ons liever zjjn pijp onder aangenamer omstandigheden zou rooken. Wat hebt u toch tegen mij ? Het is mijn schuld niet dat u en mijn vader gebrouilleerd zijn.” „Ik heb niets meer tegen je te zeggen,” zei de kapitein streng. „Ik heb je eenmaal de deur gewezen. Moet ik krachtdadige maatregelen nemen ?” Hardy haalde ziiu breede schouders op. „Het spijt mü,” zeide bij, weer naar de deur gaande. „Mij ook”, zei de ander. „Het is jammer”, zei Hardy spijtig. „Zoo’n kans komt uw heele leven niet weer. Ik had er mijn zinnen op gezet Kybird .eu Smith er leelijk in te laten loopen, en nu is al mijn moeite voor niet. Nathan Smith zou anders zoo’n klap geen kwaad °De kapitein aarzelde. Zijn bezoeker scheen vol vertrouwen, en hij zou er heel wat voor over hebben als bet huwelijk van zijn zoon belet werd en zjjn schuld aan den sluwen heer Smitii gedelgd was. Boveudien scheen het een prachtige gelegenheid de brutaliteit van zijn bezoeker te straffen door hem hij z\jn woord te nemen. „Ik geloof niet, dat u veel plezier zou hebboD van de pijpen, die u hier zou rookeu”, zeide hij kortaf. „Die kans wil ik loopen”, zei de ander. „Het zal ineen paar weken beslist zijn, en als ik niet slaag, houd ik er mee op.” „En als het je gelukt, moetik dan je bezoeken voor de rest van mi)u leven dnlden ?” vroeg de kapitein. „Dat zal dan aau u staan om te beslissen,” was hetantwoord. „Neemt u het aan ?” De kapitein keek hem aan en dacht na- „Goed. MaandagseuDonderdags,’ ?,eide hij laconiek. Hardy begreep den list en lmdzyu aniwoosd klaar. <>Nu Bwauu ziek is, kan ik niet altijd weg, wanneer ik wil,” zeide hü zorgeloos. „Ik zal maar komen, wanneer ik vrij ben. Goeden dag!” Hij opende de deur, uit vrees, dat de ander zijn plan op het laatste oogenblik zou veranderen en liep vlug langs het paadje naar het hek. De kapitein stond eenigen tijd na zijn vertrek diep in gedachten, eü keerde daarna naar den tuin terug, waar hem handig de les gelezen werd door juffrouw Kate. „Eu wanneer mijn jonge vriend komt met zijn pijp, dan moet jjj in een andere kamer zijn,” eindigde hij waarschuwend. Juffrouw Nugent beek op en tikte hem even op zijn wang. „Wat hebt u een talent de dingen voor te bereiden,” merkte zy zachtjes op. „Een plaatsje vooralle3 eu alles op zjjn plaats. Wat gek, dat hij ineens zoo’n toegenegenheid voor u beeft opgevat!” De kapitein kuchte en keek haar achterdochtig aan. Hij was zoo voorzichtig geweest haar niet do redenen te vertellen, die Hardy noopten te komen, maar hij kon niet anders denken, dan dat zijn voorzorg nutteloos was. „Vandaag is het Donderdag,” zei Kate langzaam; „bij komt duß morgen en Zaterdag- Wat zal ik aantrekken ?” (Wordt vervolgd). --- wat de Haag sche Brief issa» i„J 7 feu b*chrilver3 ICSfwi»-: 4Su k SJ(O0»eï8,*aïertr' ■Nt* Mr Vt00r dl r 0-r Wt, l ij ( ettrel- „ K Ch°^het^i,leS8tUrge' EufW.'W op Ixf OS zek61180’1^ IS oSka«r otp. ei(J>enen . ai, ü;J®et 1 2 “0«der3 f>* ï '“ï ■J,f, biftb'eii i„ > Olaar ■ «.S ï> ovèl^veel ■yS «o £ IK – cJS 61 al» E’S <|Nt ®8«otel 'feu IVv\ fDhe w*debüï. rx!2> ”ï1»»* 0 °os „,. »>WBrWffWp WWW van col,ega Yan d® 4nii Ct. is . een eenigszius andere meening. bemn?^2211»11 Raadskring verwacht ik het zeg hij; „waarschijnlijk zal is -7^fn outsider wezen. Dit laatste ondl; , ®en voordeel. Is er onankaA ede? geen mac) wien de u.leemcg.Ms den waardigste er ipm k’ Aau 18 * verkieselijk, dat a]]pn° n)U<\ ann ’* h°°fd komt, die aan bij , clu,!geest vreemd is, die niet genen 38n- ,e®n der vriendjes en bij onwpl,-'u andersom een zeer ietwat Wh? 8u AA8' Maar wi-’ zi'u wel bennp,, ; '^ucßi'< dat bet geloof bjj deze aan ï, V*® e.en *°* sPelen zal, welke hebbe,A e?n0f,niet toekom,t- W« eeiliiir een bekwaam, werkzaam, van «6n onaibankelijk man noodig; doet Z!lk- Pjoof hy dan verder is, toe‘.De taak des borgt? Diel- alhier is veelomvattend en iemanafenaar.8’ »die slechls een bilgelatpr,rt; r?0. vorige week spottend nu ;n j • Jdumoarder dient hem nu Er Zjindo Arak. Ct. van repliek. ®n conpp Alurlyk wel schouwburg-Veer .h;, r bezoekers, zegt hij onge-Roefte L.1,11 de «stille week” bealaken m 011 otD daf bezoek te thuis om f * “eerendeel blijft den de geestverwanten van toe dwAaar^'scßrÜver hen daarleden j, '?en‘ Een paar jaar ge-d°or pp„ den Raad voorgesteld ’sGravpni ”er leden, om de alleen «stille wppt8® geldigs huichelarij der leden dpr ?p te heffen. De raadsde heer n r?£.bterziide, waartoe ook Wilde – de briefschri)- ver behoort, hadden toen een voorbeeld van ware liberaliteit (die elke partij op hare beurt beweert in pacht te hebben) kunnen geven door mee te werken aan afschaffing van den dwang. Doch dat mocht niet. De huichelarij diende voortgezet. De meeste schouwburgbezoekers blijven niet weg omdat zij-zelven den week vroom willen lijken, maar omdat zy tot thuisblijven gedwongen worden dooreen bedenkelijke discretionaire volmacht van hot hoofd der gemeente, in dezen een traditie handhavend. Er zijn in Den Haag ongetwijfeld een groot aantal burgers, die nooit ineen schouwburg komen en dit vermaak verderfelijk achten. Dat het belastinggeld, ook van die menschen, aan gemeentelijke sabsidie wordt besteed, acht ik een onbillijkheid. En dat zij zich daartegen niet krachtiger verzetten, verwondert mij eu doet haast vermoeden, dat hielen daar de natuur sterker is dan de leer. De heer De Wilde bad mijn volle sympathie, toen hij inden Raad tegen een gemeente-schouwburg opkwam, al had hy beter argumenten kunnen bezigen dan het zoogenaamd onzedelijke der uitvoeringen. Maar als hij nu de Hagenaars, die geen gemoedsbezwaar hebben tegen de meedoenerij helpt dwingen, een week lang zich te onthouden en dan, als ze ’t weer gaan doen, hen beticht van schyn-vroomheid dan gaat toch de logica zoek!” Duinoorder zou hier zeer zeker „Kunst is geen regeeringszaak” willen zien toegepast. --- De Woningwet in werking. ’s GRAVENHAGE, 11 April. In dé aigemeene vergadering der Broederschap van candidaat-notarissen in Nederland en zijne koloniën, welke dit jaar te Nijmegen zal worden gehouden, zullen behandeld worden de in art. 30 der Woningwet genoemde vereenigingen, vennootschappen en stichtingen, waarover preadviezen geleverd zullen worden. --- Vertrekkende Kamerleden. Het bericht van het Vaddat de heer V. van den Heuvel, afgevaardigde t«r Tweede Kamer voor Eindhoven, en de heer Raaymakers, afgevaardigde voor Helmond, zich by de volgende periodieke verkiezingen niet weder beschikbaar zullen stellen, kan door de N- R. Ct. weer met beslistheid worden tegengesproken. --- De nieuwe Drankwet Ineen open brief aan de ministers van Binnenlandsche Zaken en vau Justitie komt de Vrije Vrouweneereeniging er tegen op, dat, volgens het wetsontwerp tot wijziging der Drankwet,geen vrouw café-, bierhuis-, logement- of restauratiehoudstor, in in éen woord: bezitster van- of werkzaam in eenige inrichting kan zyn, waar worden geschonken alcoholhoudende of gegiste dranken ; van welk verbod het gevolg zal zyn, dat minstens 10,000 vrouwen broodeloos worden gemaakt. --- De handelsrelziger en de Arbeidswet. De commissie van vakbelangen van de Handelsreizigers vereeniging Eendracht heeft een rapport gepubliceerd, waarin de vraag wordt behandeld, in hoeverre het ingedieude arbeidscontract van waarde kan zyn voor de handelsreizigers. De behandeling der verschillende wetsartikelen en de conclusies van het rapport worden voorafgegaan dooreen uiteenzetting van de bij zondere verhoudingen, waaronder de handelsreiziger arbeidt. De eindconclusie van het rapport is, dat het ingediende wetsontwerp, wordt het ongewijzigd aangenomen, de verschillende grieven van den handelsreiziger niet zal wegnemen. De provisie-reiziger, zoo wordt betoogd, komt in het wetsontwerp niet tot zijn recht, en dat zal alleen kunnen geschieden, wanneer er rekening zal gebonden worden met de zeer speciale en eigenaardige verhoudingen, waaronder hij zijn arbeid verricht. Dat deze verhoudingen, volgens het rapport, niet gewoon zyD, blijkt wel uit de wetgeving van Duitschland. Daar heeft de wetgever begrepen de noodzakelijkheid.dat, wilde hij ook ten opzichte van deze arbeiders een goede regeling treffen, dit slechts dooreen afzonderlijke behandeling kon geschieden. liet zesde hoofdstuk van het Duitsche Handelsgesetzbuch is speciaal voor de handelsbedienden bestemd. Zal dus een regeling op de arbeidsovereenkomst voor de handelsreizigers van waarde zijn, dan moet het ook, volgens het rapport, in ons land dien kant uit. --- Confectiebedlenden. De Ned. Bond van Confectiebedienden heeft ineen adres aan de Tweede Kamer doen blijken van zijn instemming met het adres, betreffende de Arbeidswet, van de vereeniging