Bethanië. zoek lBe v°ldoen wij aan het vereetu'rr °°f ouderstaande aanbeveling te stmin • aa^Sru'm*:e *n 0DS hlad keruiQtl'^aw ?emen de ondergeteetevfin 11 <*e vrÜh®id, bescheiden, doch de anni116!*,. vriende,ÖkeiQ aandrang, huln ’ *c vestigen op en de hfvhln- te r0RPeu voor het Zeistersche velen m^400rd Bethanie. Dat zeer bliif • W- u hoe gezegend een verneni,«S deze *e midden van dentióff SS? gelegen ruime inrichriik« blükt reed» nit de talvan „ aanTragen, welke inkomen deren Uder8> die er voor hunne kinzon, ’i en van geneesheeren, die er tiênten iS"6* herstellende jonge paom po, ' ®matsmg begeeren. Het doel, aan ij; j\angenaam verblijf te bereiden of deren, die krank zijn geweest behoefteen u?fc 008 °P hunne zwakte deffeliit- t 6 ■ en aan gezond voedsel, luehfU toezicht en gezonde buitenheooff(lWOrj* doür Bttlianïé nietenkei GodsVi ,doch onder den zegen die bereikt.Kinderen, kunnen b?8“etteUike ziekten lijden, de ma; -ni8- wor5 378499 --- Officieele bekendmakingen. Inspectie der Verlofgangers. * Het onderzoek van dein deze Gemcen'e aanwezige verlofgangers der Militie te laml tal plaats hebben in bat Gymnastieklokaal der Aleianderkazerne (ingang liek Uornccstraat), te weten : Donderdag 2 Juni (90* voor de lichting 189ö en van vroegere jaren; Vrijdag 3 Juni a.s. voor de lichting 1807. Maandag 6 Juni as. voor dd lichtingen 1898 en 1899. Dinsdag 7 Juni a.s. voor de lichting 1900 Woensdag 8 Juni a.s. voor de lichting 1901. Donderdag 9 Juni a.s. voor de lichting IvOd. Vrijdag 10 Juni a.s. voor de lichting 1903. Aan bedoeld onderzoek moeten deelnemen alle verlofgangers, zoowel gehuwden als engehuwden van bovenbedoelde lichtingen, die in het genot zijn van onbepaald verlof, uitgezonderd sjj, die dit jaar onder de wapenen zijn geweest of mootah komen. Eane persoonlijk» oproeping wordt niet aan de woning gezonden. * Aan dit onderzoek wordt niet deelgenomen door d« verlofgangers behoorende tot de Land w e e r. Vergunolngen. B. en W. maken bekend, dat aan B. W. Tienhoven vergunning is verleend tot hel oprichten van pene sraed » r ij in perceel Turfmarkt no. 23a; aan Th. J. B. Logher, tot het oprichten van eene huis- en kachelsrn e d e r ij in perceel Witte de Withstraat no. 15*; aan VV. J Karpes, tot het oprichten van eene kalkb I u s – scherij inde perceelen Zuid Binnensingel nos. 82—8*. Afsluiting openbare «rep. De Kcrta Poten zal van Maandag 9 Mei a.s. voor het verkeer met rij- en voeituigen zijn afgesloten. --- Residertienieuws. löftÈKfaStfc ®'«rfc Hij*8 het vß J'h , b*aanrfl* Sr-" ?’^lrie onr a^uB ÜjSjSn n.VQdei' feSisjsS S@}.%ö J&fc&Wï'Sfc E& %.- rMISi0 C’>t dg ]S\S%^ub CSS |> ys Jü w®**»,- iïfVer- W2.’»hN*.d,i r?°»erlwS,rkï^Min /■ww l ïü WCS,, kke*d |„Xy^*Ha. ffV 7 kpßge,sloten zijn. want z(j werkt ver-Ww, en demovaügeerend- Voor den in ,33aD moet steeds het bedongen van 7erzekera ;>i« t( |kV^\fl oett>eo. ®V nJ%Nr *°eten iKSSf» l.S.'t iN/"1 4? lW IwS^c?2 \N\k is«- \SS I *o(^9ü 6j naar mate de eene taal Een’« e,r^Ween de audere. Het eVrU voorbeeldze twn • nn een meisje, dat, toen Jaar oud was> sïecbts de kantryow, *PaPa” en „mama” zeide. “aamdeme«m.dJ b,egon ze zooge" gebruit zei*bedachte woorden te Verston^U,en °.fscboon zij zeer goed zelve utaaT, ZÖ zeide, gebruikte zij jooffPr »6(18 eigen woorden. Haar io leeft-;-rJoer*;ie> byna anderhalf jaar had i «d “et ba'ar verschillende, geBDrekw taal geleerdi hield beele a' ••ne*'baar *n »zusjes taa^’’ hruikfo s, "h met mama sprak, gegeenasL0hl) <|e .moedertaal”. Eu beide u-8 de gesprekken, die Btoou,^mderen hielden, hortend of in Ti – gevo®rd, neen, gemakkelijk, door dilB^6 *aa*’ werd gesproken vier b»,6 . de dreumesen van ruim ‘ «n ruim twee jaar. vau ,feze a£d i® meer bekend dan Rrenion oorgaande. Tal van éenletterde |,gt 'Toorden zijn opgeteekend en °ok:is nagegaan. regeH „ de Weioige spraakkunstige taal vo vaarnaar zich schijnbaar deze hebben 6 ~ ’ bestudeerd, en daaraan eenige d.?s. te danken, dat wy 7^ kunnen maken van n„? , van kinderen en die Fk^chaafden. reeds overpui.i aan’ en Kewezen op de groote 0? d*e er is iu klank en babv i>W j sschen de taal van onzen Manden volwassen Polynesiër, geliilol meer n°f? leert ons de ver-Ze 1 tusschen beide talen. Taardi»”-0118’ hoe bitter onrechtderen^“ soma tegenover de kin- ZV)U, wanneer wij ze berispen, omdat ze niet goed spreken, ze herhaaldelijk en herbaaldelijk lastig vallen met vermauiugeu. Wij begrijpen niet dat, wanneer wij van een kind, dat onduidelijk spreekt, eischen goed te spreken, wij feitelijk iets onmogelijks vergen. Slechts wat geduld, een zacht wijzen op minder goede uitspraak inde hoop dat de noodwendige evolutie daardoor iets sneller zal ontwikkelen op dit punt, zou ons even snel en rechtvaardiger tot hetzelfde doe] brengen. Wij allen weten, hoe moeilijk het kind medeklinkers uitspreekt by ’t begin en eind van ’t woord. Voor zie zegt ’t „ie”, voor „jouw” ,ou’ • En wij begrijpen, dat het kind moeite moet hebben met die medeklinkers onzer taal, omdat inde taal, waarmede de baby-taal het meest overeenkomt, slechts zéér weinig medeklinkers worden gevonden. wordt gewoonlijk de e aan ne begin vaneen woord weggelaten en spreekt het van „oen” m P>aat3 van „schoen”. Del wordt ook door n vervangen en wy herinneren ons allemaal de bekende regels: Leentje leerde Lotje loopen Langs de lange liudenlaan , welke zoo menige lenaap, die del niet zeggen kan, moet opdreuneu. En terwijl ge by ’t bovenstaande aan uw jonge jaren terug dacht, viel het u in, dat ge ook kinderen gekend hadt, die de r met konden zeggen en deze vervingen doorn, ol dezelfde letter, warmee onze brabbelaar van zooeven del verving. Ln wederom treft het ons, dat er talen bekend zijn, waarin de r en de t beide doorn vervangen worden, en verbaasd vragen wij on» af, hoe ’t dan toch komt dat de kinderen die del noch de n kunnen zeggen, allen spreken van „neentje” voor Leentje of „nika” voor Rika en waarom niet de éen door deze en andere door die letter del of r vervangt. Zoo worden inde kindertaal d voor g, m voor n of ng, t voor k, ƒ voor s, b voor t gebruikt, terwijl del en de r eerst later uitgesproken worden. In het algemeen zou men over het uitspreken van onze woorden door onze kinderen dit kannen zeggen: dat ze een neigin gr hebben om bet woord te „onthoofden”, om het zoo eens te noemen. De eerste letters vau t woord worden niofc uitgesproken, tenvyl de laatste eveneens niet gehoord wordeD, ingeslikt dus. De romp van het woord blijft alleen over. Lu by liet uitspreken van dit laatste valt ons op, dat er een neiging bestaat om het woord te verkleinen, als het ware in elkaar te schuiven. Ik zou u kuuuen wyzen op talen, waarbij de zooeven genoemde eigenaardigheden regel zün en menig woord dat nu in onze taal zoo eenvoudig samengesteld gelijkt, was eens vele lettorgrepeu langer, verloor kop en staart en werd a. h. w. ineengedrongen, juist zooals onze kinderen het nu nog met zoovele woorden doen. * •» * Ik hoop dat in deze reeks van artikelen, waarin ik met u de ontwikkeling der kindertaal besprak, door u andermaal gevoeld is, hoe i ook deze zich volgens geheel eigen i wetten langs een bepaalde baan bel weegt. Ik heb u eenige voorbeelden ■ gegeven, waaruit blijkt, hoe soms die [ kindertaal zich blijft voortbewegen ; op haar eigen baan, zich al moer en i ontwikkelt en er een bepaalde taal ontstaat, een taal, rijk aan woorden ! en klanken. f Het werd u duidelijk, dat twee l ongeveer even oude baby’s,vau wie de i een in Lapland isgeboren en opgevoed en de andere te Batavia hot levenslicht ■ aanschouwde en aldaar de eerste zorgen der ouders vroeg, beiden een . zelfde taal spreken, en dat, wanneer . wii bijvoorbeeld eensklaps beide kmi deren te zatnen konden brengen, zy i elkander boel wat gemakkelyker en sneller zouden begrijpen, dan wy bet de ouders zouden kunnen doen» Bü het behandelen der fouten in de kindertaal gelukte bet ons om eenigszins van te voren reeds te kunnen zeggen, welke letters het kind moeilyk, of niet zal kunnen uitspreken en welke bet zal vervangen door andere. Het was on 9 dus in zekeren zin gegeven, door de bestudeering vau de taal van onbeschaafden, de fouten in die onzer kinderen ons begrijpelijk te maken. En wy gevoelden de groote waarde, die een aergelyke studie, wanneer zij i meer en meer wordt uitgebreid, zal i hebben voor het kind, hoe wjj op s ander gebied dan de taal reeds met eenige zekerheid zullen kynnen vermoeden, dat onze vierjarige vlaskop zóo en ons zesjarig dochtertje zus zal 1 handelen. En veel, wat wij in onze – onwetendheid slecht noemen, zal , blijken de noodwendige uiting van s een bepaalde ontwikkeling te zijn. Dan zal het tersluiks iets wegnemen door het kind niet gelijk ge.»teld worden met ons stelen ; de leugen, door het kind zoo heerlijk oprecht ons voorgehouden, zal in ons oog ontdaan worden van dien leelyken naam, en op ryke fantasie ons wijzen, eeDe fantasie, die by t kimt zich op voor ons minder aaDgename ongehoorzaamheid verliest veel van haar slechte eigenschap en datgene, wat ons zoovaak verwonderde, nl. boe het niogelyk was, dat deze of gene vroeger zóó ongehoorzame lenaap later juist zoo’n gehoorzaam kind geworden was, zal dan niet langer ons verbazen, maar wjj zullen begrijpen, dut de ougahoorzaamheid van zes jaar oude kinderen niet dezelfde is als die van oudere. Maar ook menige eigenschap, die wy zoo gaarne in onze kinderen zien, zal ons dan niet meer zoo verheugen, en tot verbazing van zoo<- velen, zullen wy ons gelukkig achten als die zóo geprezen „goede hoedanigheid” by ons kind verdwijut. Eu mooier en frisscher zal ons het kinderdenken en kinderleven lijken; wy zullen gevoelen, dat ook in dat jODge gemoed een strijd gestreden wordt, vaker dan wy denken; dat het zijn vreezen en verlangen heeft wellicht sterker nog dan hst onze dat kent, en wy zullen zoo vaak hen kunnen helpen, goed0 helpen in dien voor hen vaak wel zwaren strijd. Haarlem. G. A. Kinderartt- ---