De oorlog in Oost-Azië U'v Ni1 *»£todeh*e“- v «l^kAde 'tN *t#kkV*olaw>1 NJüY/ on c«en Sl* ?; ie t ftsf* l&iïfx 4S, |bf c|>t *’ °fKoe,rtruk-IV (~t MoekfIr'i L ,Ni». kt,e« ***®t t.| mC^ istö'fe KL ‘Cht A»- De \w\ZUn fstós&ü*. :iSVi85.n? iMfit K'N ÏU „r.,at>t iKj*V,,4ï*, netplan van Koe r opa t, lu weet niemand, misschien de saar. Men kan er echter van overu|gd zijn, dat Koeropatkin Liaojang I ODtruimen, maar niet vóór hy den spanners groote verliezen heeft ezorgd. Hij zal niet aarzelen om ?rug te trekken, wanneer de voorz'ehtigheid het hem gebiedt; hij zal Raau naar Moekdeu ,en zoo n y.° K nog ver d e r.’ Ziehier een nader bericht van acharoff over het overtrekken der aitze-rivier. Onze nieuwsgierigheid ®vredigen doet het allerminst: ir >bieden trokken gedeelten van – oeroki’s leger van den rechterever van de ïaitze inde buurt van an-kwan-toong naar den overkant; 0 rivier maakt daar een bocht.Om vijf s ochtends constateerden onze ■ 'ld wachten, dat een divisie infaute-10 unet artillerie en cavalerie de dooraadhare plaatswas doorgetrokkeu. •ooniafwaarts hebben zij zich nog iet vertoond. De Japanners trokken 11 twee richtingen op: naar het esten en inde richting van Jantai. 0 overgestoken troepen begonnen en gevecht, om de aandacht van en Vorderen overtocht af te leiden”. * * * Verspreide berichten. T0 Tokio verwacht men den van Port Arthur tegen einde September. Een Japansche torpedoboot is aughai binnengevallen, waarbnljjk oni telegrammen voor de vloJ>t te halen (?). p . Prins Friedrich Leopold van gaat nog niet naar het oorgsterrein, wegerts het gevaar van ,orlJ’eling van den spoorweg door loertgoezen. onr Bij de Moskwa streden in 1812 lo man; hij Leipzig 440,000; „®^erino 310,000; bjj Sadowa joliOOO; hij Sedan 370,000 man ; bij aterloo 192,000 man. De slag bij ~jla°jang is dus een record! --- Buitenlandsche Berichten De ontvoerde prinses. Te Weeneu beeft de vlucht van prinses Louise van Coburg groote opschudding veroorzaakt. De prinses gaf Woensdag bevel haar thee, die zij anders te 8 uur ’s morgens gebruikte, eerst tegen 10 uur te brengen. Toen het kamermeisje om 10 uur de thee binnenbracht, was de prinses verdwenen. Ritmeester Mattachich heeft den laatsteutijd een aantal personen in Elster trachten over te halen hem bij de schaking van de prinses behulpzaam te zijn. De prinses had in Ifetliner Hof zeven kamers op de eerste verdieping gehuurd. Daar woonde zjj met een geneesheer, een hofdame en twee bedienden. Eiken nacht werd een wachter op de gang geplaatst. Sedert eenige dagen merkte men op dat vele heeren, waarschijnlijk vrienden van den ritmeester, talrijke brieven aan de prinses stuurden. Het toezicht werd toen verscherpt. Zij heeft op haar vlucht alle kostbaarheden eu al haar geld meegenomen. ’3 Avonds werden inde omgeving talrijke wachten opgesteld om te trachten den automobielbestuurder op de terugreis aan te houden. Het gevolg van de priuses is nog niet vertrokken. --- De strijd der nationaliteiten in Oostenrijk. Dr. Von Körber, de Oosteurijkache premier, ontving te Lemberg deu Roetheneu-leider Komanczück. Hij gaf den Roethenen deu raad een natioualen „Ausgleich” met de Polen te vormen. Dit deelde Romanczuck ’s middags mede ineen groote Roethenen-bijeenkomst, die in groote opwinding geraakte. Men hoorde roepen: „Körber is een Poolseh minister!” Uit de vergadering begaven zich ongeveer 4000 Roethenen, onder wie vele geestelijken en vrouwen, naar het stadhouderlijk paleis, waar Körber vertoeft. De Roethenen raakten handgemeen met de politie, waarbij zij Diet stokken en regenschermen op haar insloegen. Talrijke Roethenen en politieagenten werden gewond ; vele Roethenen, onder wie twee geestelijken, zyn gearresteerd. De minister aanschouwde het tooneel vanaf het balkon van het stadhouderlijk paleis. --- Volgens te Berlijn loo Volgens te Berlijn loopende geruchten , zou de Regeering besloten hebben, kolonel Leutwein uit Zuid-West-Afrika terug te roepen en in zyn plaatste benoemen deu heer Von Lindequist, consul-generaal te Kaapstad. --- Von Mirbach heeft nu ont Von Mirbaeh heeft nu ontslag genomen als kabinetssecretaris van de keizerin en beheerder van haar particuliere kas, eu ook als bestuurslid van verschillende kerkelyke vereeuigingen. De heer von Mirbaeh schijnt toch wèl kranten gelezen te hebben, eu spotbladen ook! --- Een dikwijls goed in ge- Een dikwijls goed ingelicht Duitsch nieuwsbureau zegt, dat de Pruisische minister Vor Schönstedt niet, zooals beweerd wordt, aan altreden denkt. De Frankfurter schrijft naar aanleiding hiervan, dat er misschien nog nooit een minister is geweest, die met zjjn wetsontwerpen bjj den Landdag zoo weinig succes beeft gehad als Von Schöustedt. Maar hij heeft don steun der rechterzijde, en dat wil in Pruisen heel wat zeggen ; daarom zal hij wellicht aan het bewind blijven, tenzij by zelf er genoeg van heeft. Ook meent het blad, dat de geruchten over het spoedig aftreden van minister Möller, naar aanleiding van de Hiberniaaaugelegenheid, onjuist zijn. --- De veelbesproken Prui- De veelbesproken Prui-3ische sociaal-democratische afgevaardigde Schippel is trots zijn protectionistische ketterijen zeker van. zijn kiezers te Ohemnilz. Zij hebben op een meeting een resolutie aangenomen, waarin hem absolutie van zonden werd verleend, ouder herinnering aan een reeds vroeger aangenomen resolutie, waarin werd gezegd, dat hij alleen te veroordeeleu zou zijn, als hij inde tariefquaestie openlijk iu strijd met de partijbesluiten bad gehandeld; en dit heeft hij nooit gedaan. --- In de Juristen ztg. schrij ft Inde Juristen Ztg. schrijft een rechtsgeleerde over het beruchte Koningsberger proces wegens hoogverraad tegen Rusland: „Op de bank der beschuldigden bevond zich ten slotte de binnenlaudsehe politiek van Rusland, die voor den rechterstoel der historie de scherpste beoordeeling vond. Helaas heeft echter ook de Pruisische justitie bjj het proces wat veeren laten zitten. Den beklaagden waren, afgezien vau de heimelijke samenzweriug („Geheimbüudelei”), hoogverraad tegen Rusland (par. 102) en beleediging door woorden van den tsaar (par. 103) ten laste gelegd- Deze feiten zjjn echter volgens de duidelijke woorden van de par. 102 en 103 slechts dan strafbaar, wanneer inde andere staten van het Duitsehe Ryk wederkeerigheid is gewaarborgd. Wat. was dus de eerste verplichting? Toch dezo, dat de autoriteiten inde eerste plaats uitmaakten, of er wederkeerigheid bestond. Wat geschiedde échter? Arrestaties hadden plaats, klachten werden ingediend, het proces werd begonnen, het voornaamste was al afgehandeld —en eerst toen besloot het gerechtshof, dank zij het optreden der verdediging, het bewijs te doen leveren of er eigenlijk wel wederkeerigheid iu Rusland gewaarborgd was”. De autoriteiten zijn, zoo concludeert de schrijver, op onvolledige inlichtingen afgegaan. Ja, daartoe komt men al licht, als men zooveel ijver toont in het naaide oogen zien vaneen achterlijke Regeering. --- De Petite République meldt De Petite République meldt, dat Oombes Woensdagavond mgr. Geay’s ontslagaanvraag nog niet had ontvangen ; een Italiaansch blad had beweerd dat dit was geschied. Volgens het Qiornale d'ltalia zal de Paus acte nemen van de onderwerping van den rebelschen bissehop en tengevolge van zyn ontslagaanvraag het disciplinair proces, dat tegen hem hangende was, voor geëindigd verklaren. --- Minister Tisza heeft ge- Minister Tisza heeft gezorgd voor een kalmeerend middeltje tegen de opwinding, veroorzaakt door de tegen Hongarije vijandige redevoerigen van baron Beek. Er is namelijk thans een verordening uitgeven, waarin het schriftelijke dienstverkeer vau het gemeenschappelijk leger met de Hongaarsche autoriteiten en particuliereu regelt en waarlijk de Hongaarsche taal dezelfde rechten krijgt als de Duitsche. --- De weet te verte De weet te vertellen, dat iu een besloten vergaderiug van de stakers te Marseille de revolutie is gepredikt; er zou besloten zijn, dat vrouwen en kinderen aan het oproer zouden deelnemen en de kolensjouwers zoo noodig de ladingen in zee gooien. De Débals schijnt vrij lichtgeloovig te zijn. --- Te Toul is een werkman Te Toul is een werkman gearresteerd, die verdacht wordt tijdens zijn Werk in de forten spionuagediensten te hebben gedaan. --- Te Rome staken de huur Te Rome staken de huurkoetsiers ; zij weigeren de pelgrims te vervoeren, ’t Schijnt, dat bij de komst dier pelgrims elk jaar een koetsiersstaking uitbreekt en men brengt dit volgens de Temps in verband met bet auti-clericalisme ! De bevolking ziet die pelgrims liever niet dan wel en men vreest anticlericale betoogingen. --- Prius George van Grie- Prins George van Griekenland vermorst nutteloos geld met zijn rondreis: volgens de Politische Korresp, hebben verschillende Regeeringeu den prins en de Grieksche Regeering meegedeeld, dat er geen de minste kans bestaat op verwezenlijking van den wenscli van Kreta’s vereeniging met Griekenland. --- Uit Bij sk (gouvernement Uit B jj sk (gouvernement Tornsk) wordt gemeld, dat de eenige weken geleden plotseling verschenen ,profeet” Ainot gevangen genomen is en de door hem veroorzaakte onlusten onder de Kalmukkeu onderdrukt zijn. De profeet had eenige duizenden aanhangers. Men gelooft dat hij door vrienden der Japanners of door de Japanners zelf betaald werd om een beweging tegen de Russen op touw te zetten (!). --- Als opvolger van Pleh we Als opvolger van Plehwe wordt nu weer gedoodverfd prins Swjatopolmirski, \gouverneur van Wilna, die adjunct van den minister van Binneulaudsche Zaken geweest is ton tijde vau Sipjagin. De justitie meent thans de zekerheid te hebben dat het Sazonof, Plehwe’s moordenaar, I te doen is geweest om de gruwelen van Kiscliinof te wreken. Sazonof is bijna hersteld : over een dag of acht wordt hjj uit het hospitaal naar de gevangenis gebracht. --- Te Lodz (Rusland) is het Te Lodz (Rusland) is het groote bankiershuis Tykotchiu failliet gegaan; ’t passief bedraagt 1 */, millioen roebels. Over ’t algemeen komen in Rusland en Russisch Polen den laatsten tyd veel groote faillissementen voor, welke men toeschrijft aan de gevolgen van deu oorlog. --- Twee passagierstreinen Twee pa s s agie rstre i n e n vad.den Grand Trunk Railway zyn nabij Richmond (Quebec) in botsing gekomen. Negen reizigers werden gedood, terwijl later nog 2 aan hun wouden bezweken; 25 passagiers werden gewond. Onder de gedooden bevond zich een lid van het Cauadeesch Parlement. --- Een griezelig bericht Een griezelig bericht komt uit New-York. De farmer Gerson Marx is gearresteerd ouder d« beschuldiging, op zyn boerderij een soort van moordkuil te hebben ingericht. Hij sloeg, naar beweerd wordt, zyn arbeiders dood, zoodra zy om hun loon vroegen; marskramers en voorbijgangers gaf hy vergiftigde whisky te drinken en begroef dau de lyken. Zyn schuld aan vier moerden moet reeds zyn bewezen. Dö 80-jarige Marx heeft 27 kinderen (nog geen een ervan vermoord?); zyn tegenwoordige vrouw is eerst 30 jaar. --- Residentienieuws. Gouv.-Gen. Van Heutsz. Tydens het diner, dat de miaistei van Koloniën gisteravond den Gouverueur-Generaal Van Heutsz in het Hotel Den Ouden Doelen aanbood, stelde de gastheer den eersten dronk in op de gezondheid van H. M. de Koningin. Daarna richtte de Minister, ook uit naam der genoodigden aan dit gastmaal, een woord van afscheid tot den benoemden Landvoogd, die op het punt staat naar Indië te vertrekken. „Ik acht my gelukkig, generaal Van Heutsz”, zeide de Minister ongeveer, „u als zoodanig te mogen begroeten. „Ik zal niet uitweiden over hetgeen door Uwe Excellentie ineen schitterende loopbaan is verricht in het belang van Indië, eu dus in dat van ons vorstenhuis eu vaderland. Anderen hebben dit gedurende de laatste weken gedaan in woord en schrift, op welsprekender wijze dan het mij mogelyk zou zyn- Als krijgsman en als troepenaanvoerder zjjn door Uwe Excellentie de schoonste lauweren verworven, die voor een Nederlandsch militair beschikbaar zyn: het grootkruis van onze Militaire Willemsorde siert uwe borst. Maar daarnaast zyt gy er iu geslaagd om hetgeen door het zwaard gewonnen werd door wijs beleid en verstandig overleg te pacificeeren en zoo door sterker banden dan wapengeweld leggen kan te hechten aan ons schoon bezit over zee. „Koningin en Vaderland zjjn u daarvoor dankbaar. „En thans wordt weder een beroep gedaan op uw werkkracht en toewijding, op uw kennis en beleid tot de vervulling vaneen taak, zeker niet minder zwaar dan die welke in Atjeh door u werd volbracht. „Het is volkomen overbodig om tegenover Uwe Excellentie, die land on volk kent, die het beste deel van uw leven aan Indië gaaft, het gewicht te betoogen van het ambt en de zwaarte van de taak, waartoe het Koninkljk vertrouwen u roept. Uwe Excellentie heeft niet zelf dit ambt gezocht: u wenscht het te aanvaarden als een plicht, die wordt opgelegd in het belang van Indiè' en Nederland saam. U aanvaardt dien plicht, zooa's een man zulk een plicht aanvaardt. Mot diepen ernst, maar ook met blijden moed. De moeieljkheden kennende en ze u niet ontveinzende, maar met den vasten wil om ze te overwinnen. „Nog eens Generaal, het is mj een voorrecht uwe Excellentie als benoemd Gonverneur-Generaal te mogen begroeten”. „Niet slechts omdat uwe gaven én uw verleden waarborgen, dat door u de schoonste tradities van uw voorgangers zullen worden hoog gehouden, maar ook,? en niet minder, omdat de samensprekingen, die wj den laatsten tjd hielden, mijne overtuiging bevestigd hebben, dat vruchtbare samenwerking tusschen ons mag worden verwacht. Uwe Excellentie weet dat u op mijn steun kunt rekenen bij datgene wat u in het belang van ludië noodig acht. „/& weet dat uw bestuur ln reeht zal wortelen en daaraan zijn kracht zal ontleenen: dat het gericht zal zijn op de bevordering vau de geestelijke en stoffelijke belangen van de inlandsche bevolking; dat wj samenstemmen in waardeering voor de christenmissie, als in het waarachtig belang dier bevolking. Wij mogen dus verwachten dat ons gezamenlijk streven onder God’s zegen zal strekken in het belang van Nederland en ludië beide. „Uwe benoeming tot Landvoogd, gene! aal, is vrij algemeen met meer dan gewone ingenomenheid begroet. Daarin ligt natuurlijk iets opwekkends en streelends. Maar het komt mjj voor dat inde wijze, waarop zich hier en daar die ingenomenheid heeft geuit, en inde ver wachtiugen, die door sommigen daaraan zijn verbonden, voor een koel hoofd en een nuchter verstand, dat zaken ziet, zooals zij zijn, ook wel iets benauwends legt. Ik althans wil het benauwende in dit oogenblik niet vermeerderen door ook mijner zjds van verwachtingen te gaan spreken. Liever bepaal ik mij tot wenschen. „Dat Uwe Excellentie de zware taak, die u te Buitenzorg wacht, niet slechts met blijden moed moge aanvaarden, maar haar ten einde toe met dezelfde blijmoedigheid moge volbrengen! „Dat gezondheid en krachten Uwe Excellentie en den uwen mogen blijven bewaard, niet het minst ook aan mevrouw Van Heutsz, opdat zj ook in uw nieuwe ambt steeds en ten volle voor u kunne blijven wat zij tot nu toe voor u was! „Dat God uw bestuur over Indië zogene! Dat Hfl land en volk voor groote rampen beware! En zij het u gegeven om dat schooue land verder te brengen op den weg van ontwikkeling, zoodat eens, als de geschiedenis spreekt, uwe landvoogdij in dankbare herinnering zal big ven bj de Volken van den Archipel. „Stemmen wij samen in onze wenschen voor het welzijn van den generaal en mevrouw Van Heutsz en voor een voorspoedig bestuut van den benoemden Landvoogd!” Deze rede werd met groote enthusiasrne begroet. Generaal Van Heutsz antwoordde, dat hij hier herhaalde wat reeds vroeger doorhem met nadruk gezegd werd: dat hij als krijgsman niets zou hebben vermocht zonder de toewjding en zelfopoffering zjner uitnemende officieren en troepen. En indien hj op bestuursgebied iets tot stand had gebracht, was dat inde allereerste plaats toe te schijven naast de krachtige medewerking dor besturende ambtenaren aan de voorlichting en den steun, die hj van vele zjden ontving, zoo vau de Indische Regeering als van het departement van Koloniën, als van de Staten-Generaal, die niet nalieten hunne medewerking te verleenen waar die werd gevraagd. En wat voorts betrof het nieuwe ambt, waartoe hj geroepen was door de Regeering, kon hj niet anders .beloven dan dat hj met inspanning van alle krachten zon trachten zjn plicht te doen. In al zjne zwaarte gevoelend hef gewicht zjner veelomvattende taak, deed spreker een beroep op de voorlichting van de Regeering in Nederland en sprak ten slotte de hoop uit, -dat het gemeenschappeljk pogen voeren zou tot de erkenning, ook door andere volken, dat onze schoone 'bezittingen de best bestuurde der aarde genoemd zullen mogen worden. Ook de woorden van den nieuwen landvoogd werden met veel instemming begroet. * * * Bj hét gala-diner ten Hove heeft H. M. de Koningin Woensdag ook een dronk ïngesteld op den vertrekkenden Gouverneur-Generaal en op het welzjn van de koloniën * * * Zondagochtend om 9 uur 45 min. stadstjd vertrekt Gouv. Gen. Van Heutsz per Hollandsche Spoor uit de residentie naar Genua, om zich aldaar in te schepen voor de reis oiu Oost-Indië. Tot voorzitter van den Raad van commissarissen van het Kon. Zool. Bot. Gen. is, inde plaats van den heer A. G. Bodaan, gekozen de heer W. D. J. van Meetereu Brouwer. --- FEUILLETON. enzen der vriendschap. ltBoh ïxS w s Rk*, Ss (x,"ï\“‘s IhWs^ï I{|ïj& 5Sö K>iNN feboojon-Ktl* 5 $ 8«»..l,e kourt”3 K\\>* ,feea(iQvUl l' Rssj6&3 I 'W^SV"» I '\ v“ch tf toe«, I ’ *Ut lmua eeri ul°eitevolleu tocht vaneen j . Uu>' had hij een weiland bereikt, de 1 nzo°ttid door de donkere toppen r donneboomeD, als een eiland uit i,en Zoe van boomen te voorschijn Kwam. bet midden daarvan stond een vervallen but, wier verwaarj s«e toestand verried, dat ze sinds „ tjjd geen jager meer tot i ““plaats diende; de oude Hans jjj baar in bezit genomen en hield 0 er Kedurende een reeks van jaren Pen tafel voor de kleine gevederde "fn>. Zijn komst scheeD met onge,? te worden verwacht, want Daude 3 • Was zÜn booge gestalte uit , duisternis van bet woud te voorin Vll,gekomen, of het werd levendig vu . ..ucbt. Een vrooljjk getjilp klonk .“ a“e kanten en een zwerm vogels ~‘e koers naar de hut, Hierernood had de oude uit'18 "6 meeKebrachte lekkernijen zfin zak genaaid, of een jot aantal meezon, musschen en in. ere.Togels, die zich in het koude hadr)6* -8 et bosch ophouden, Ho iU /‘* om bem heen verzameld. Ut*erden kleine, donkere oogjes v r,®“ rol verwachting op hem gal,Rd en honderden spitse en stompe nlelt' 6S Pakten naar debroodkrui' He», het hennepzaad, de iniorenhet en-fn meelspijzen, die hij op strooi i6l bevroren sneeuwkleed was ee“ bjjna oorverdoovend j d'P rondom den ouden man, die ar zoo eenzaam, zoo ver verwijderd wint 1 were)d, in het doodscbe winterlandschap stond. Met den welwillenden glimlach vaneen vader, die op zijn vroolyke kinderschare neerziet, beschouwde Hans het bedrijvige heen en weer trippelen en springen aan zijn voeten, Hier moedigde hjj met vriéndelijke woorden een schuchter vogeltje aan, daar kwam hjj tuasehenbeide ineen strijd waarin er twee aan het vechten waren om een lekker hapje; zoodra echter het laatste kruimpje en de laatste worm opgepikt waren, veranderden plotseling zijn trekken. Een bijna heilige ernst kwam op zijn. gelaat. Na een oogenblik spitste hij de lippen en, inden aanvang zeer zacht, maar dan langzamerhand krachtiger, floot hij een eigenaardige klagende melodie, welker van diep verborgen hartstocht gezwollen tonen inde heldere sterrenlucht sidderden. En terwijl hij floot, fladderden de kleine zangers alleen of in groepen heen en weer en zetten zich inde boomen, terwijl sommigen van hen de zeldzame tonen van den oude nabootsten. Hetzelfde wat inde woning had plaats gegrepen herhaalde zich Alleen namen deze vrije vogeltjes hst niet zoo nauw met de melodie als de geleerde bloedvink; al die zuivere keeltjes maakten echter hier den indruk des te begrijpelijker, want niettegenstaande het ruwe jaargetijde vernam men het gezang uit alle hoekon van het bosch en van de met sneeuw bedekte dennen en beuken. Plotseling hoorde Hans iets fladderen iD de twijgen vaneen grooteu beuk, zoodat een _ dichte regen van fijne bevroren sneeuwvlokken naar beneden viel en een groote zwarte raaf luid krijschend naar deD zoom van het woud vloog. Zeker had hy hier zyn slaapje gehouden en had het luide gekweel zyn rust verstoord. Misnoegd zag de oude den rustverstoorder aan. Dat plotseling onverwacht krysehen had de gewijde stemming geheel bedorven. Voor heden was het concert geëindigd, dat wist hy ; hij keerde zich om en wilde den terugtocht aanvaarden. De avond begon dan ook reeds te vallen, grauwe schaduwen strekten zich uit over den omtrek. Wilde hy dus nog vóór het vallen van den nacht zijn woning bereiken, dan moest hy zich haasten. Hy trok de dikke das, die hy by het fluiten eenigszins los had gemaakt, weer vaster om den hals. Plotseling stond hij stil; de deur der hut stond aau en hy herinnerde zich toch goed, dat ze gesloten was geweest, want niet lang geleden had luj er nog zelf een kleine reparatie aan verricht. Het was duidelijk, dat hier iemand geweest moest zyn, maar wie kon hier verdwalen in dit jaargetijde, en op deze eenzame weide, en wie was hier binuengedrongen ? Dat was zijn wereld! De geheels aarde liet by gaarne over aan anderen, de geheele aarde met baar gouden glans, haateer en baar roem, haar haasten en jagen, haar prijzen en berispen, maar dat kleine stukje land, waar hy zyn belangelooze liefdadigheid uitoefende, behoorde alleen aau hèm. Hjj trad snel op de deur toe en rukte haar boos open. Daar binnen was nauwelijks plaats voor een volwassene. Een bankje stond tegen den muur, juist tegenover het eenige raampje, waardoor men het uitzicht op het bosch genoot. Verwonderd bleef Hans staan kijken. Op deze ongemakkelyke zitplaats zat een jong meisje; baar hoofd leunde achteloos tegen den met spinnewebben bedekten muur, de kleine handen lagen gevouwen inden schoot. Ze scheen te slapen. Niettegenstaande het koude jaargetijde was ze slechts dun gekleed. De dikke, vormlooze rijglaarzen toonden de sporen vaneen verren, moeitevollen tocht. Een ineen bonten doek gebonden bundel lag achteloos op den grond. Een oogeublik overlegde Hans. Zyn gramschap was verdwenen, want de kleine zag er waarlijk niet naar uit alsof ze zyn kleine beschermelingen' wilde verdringen, doeh wat ging hem dat meisje eigenlijk aau? Maar mocht hy haar hier wel aan haar lot overlaten? Ze zou dan vannacht misschien bevriezen. Hy besloot derhalve haar te wekken, en riep haar, maar ze scheen het niet te hooren. Toen greep hy haar haud: koud en levenloos schenen de viugers en onveranderlijk bleef het gelaat. Dat vervulde hem met ontzetting. Als het meisje maar niet reeds door de koude was bevangen! Hy boog zich over haar heen en legde het grijze hoofd aau haar borst. Angstig zjju adem inhoudeud, luisterde hij. Hij kon haar hart niet hooren kloppen, het bloed steeg hem naar het hoofd. Hy richtte zich weer op en staarde een tijd lang verstomd en als om hulp smoekend in het troostelooze. winterlandschap. Toen, nadat hjj zichzelf weer eenigszins meester was geworden, legde hy nogmaals het oor aan haar hart; wederom luisterde hij in angstige spanning. Én toen, heel zachtjes, als aarzelend, hoorde hy het daarbinnen kloppen—- eenmaal, tweemaal toen hield het weer op. Was nu, op dit oogenblik, de dood ingetreden ? Neen, daar klopte bet weer, nog eens en nog eens, bot scheen nu zelfs wat krachtiger te slaan. Den Hemel zy dank! Ze leefde. Maar nu moest er ook zonder talmen gehandeld worden, wilde het even opflikkerend licht niet uitgedoofd worden. Zonder verder lang na: te denken plaatste de oude man zijn stok in den hoek, hing het lichte bundeltje van het meisje aan den arm en tilde haar niet zonder inspanning op. Zoo snel hij kon, ging hy nu met zyn last naar het veld, maar hoe verder hij kwam, des te onbegaanbaarder werd de weg, en hy had al zyue opmerkzaamheid noodig om op het naar het dal leidende pad niet uitte gly'den. Zijne krachten dreigden hem te begeven, zijn adem hijgde. Gelukkig ging de maan weldra op, zoodat bij ten minste kon zien waar hjj liep. (Wordt v&rvolgdjt ---