Prinses Louise van Co- Prinses Lonise van Coburg heeft in overleg met haar Parfischen rechtskundigen raadsman vier deskundigen benoemd, die haar geestestoestand zullen onderzoeken. Het zijn de doctoren Maguan, Joffroy, Toulouse en Garnier. --- De groote uitsluiting in De groote uitsluiting in de houtindustrie te Berlfin heeft tot dusver nog geen groote afmetingen aangenomen. De eerste dagen bedroeg het aantal uitgeslotenen nauwelijks 100; eerst sinds het begin dezer week bedraagt het 1000. De industrie geeft in ’t geheel 8000 arbeiders werk. De werkgevers verklaren den geringen omvang der uitsluiting daardoor, dat de arbeiders nog mogen afmaken, wat zfi onderhanden hebben. Intusschen worden er reeds pogingen gedaan om arbeiders en patroons tot elkaar te brengen. --- Het internationaal vre- Het internationaal vredesbnrean te Bern heeft aan alle staten een memorandum gericht, waarin wordt aangedrongen op het houden van een conferentie door alle onderteekenaars van het verdrag van 1878, met het doel, het verslag der Russische en Oostenrfiksche Regeeringen over de resultaten van hun jongste diplomatieke interventie in Constantinopel aan te hooren. PJen wil de Macedonische quaestie scheidsrechterlijk doen oplossen, als de mogendheden het talmen der Porte moede zfin geworden. Naar aanleiding van de aankondiging door de Regeering, dat de keizer van Oostenrijk-Hongarije de „quote” voor de gemeenschappelijke bijdragen van de beide deelen der Monarchie voor een jaar heeft vastgesteld, richtte Jügron gisteren in ’t Hougaarsche Huis van Afgevaardigden de heftigste verwijten tegen het Oostenrijksche regeeringssysteem, dat perfide, laf -en listig werd genoemd. Oostenrijk heeft slechts in schijn een Parlement, beweerde de afgevaardigde ; de Regeering heeft geen meerderheid en doet alles af met paragraaf 14 (de bekende bepaling dat de Regeering in sommige gevallen eigenmachtig kan optreden.) Tisza verdedigde het Oostsnrijksche systeem. --- In militaire kringen te In militaire kringen te Parfis is men boos over het aan vijftig officieren verleende verlof om Koning Peter I — met wien zij te St. Cyr gestudeerd hebben — te gaan bezoeken. Men vreest dat dit verlof zal worden uitgelegd als een officieele manifestatie der Frausche Regeering ten gunste van het nieuwe régime in Servië. Het gerucht loopt dat minister André er in de Kamer over zal geïnterpelleerd worden. Eigenaardig is, dat een feestmaal, dat de Servische officieren hun Franschen collega’s zoudsn aanbieden, later is „afgeeommandeerd”, onder voorwendsel van het ontbreken eener geschikte zaal- --- De verwijzing der vier De verwijzing der vier Fransche officieren naar den krijgsraad, in verband met de zaak-Dautriche, is geschied, omdat Dautriche een der op naam van „Austerlitz” gestelde quitanties eerst dit jaar beeft vervalscht, nadat hij als getuige voor de strafkamer van het cassatiehof is verschenen. Deze vervalsching is natuurlijk niet door de Amnestiewet gedekt. --- Te Rome wordt thans een Te Rome wordt thans een merkwaardig proces gevoerd,namelijk over den ... Vesuvius. Vier omliggende gemeenten betwisten elkaar het recht op den vulkaan, en de Raad van State is nu geroepen te beslissen. De gemeente Resina staat het sterkst met onde documenten, waarvan de echtheid echter wordt ontkend. Zfi‘ beroept zich ook op grenssteenen, die 80 jaar geleden door haar om den krater zijn geplaatst; maar die zijn sedert onder de lava bedolven geraakt. --- Alle radicale Italiaan- Alle radicale Italiaansche Kamerleden hebben zich van de uiterste linkerzijde, waarmee zij zooveel jaren samenwerkten, afgescheiden, omdat zij bang zijn, niet zonder de hulp der Regeering hun zetels in de Kamer te kunnen behoudeu. De verkiezingsstrijd is zeer levendig; er zijn al 2000 eandidaturen. --- De oorlog in Oost-Azië. 4V' $ ï,«SS’'■".** !'* J? *»« ïéh' d-“ i:' «ft ® Matste r leviBe 4 hu Ho,***»» geil V#ri» Li °rtduren-V,°P3o lrilee®t uit vi9 VTfat ten Z. V CB(de gevech-KBI)el ïit uden d“s 5 JeSl V ‘ KoeJ? be«°nnen. iSt6 Patkm een k%J® verbergen, 3|.HiliKe^Bn.Wordeil om N!S fcs kCffvno*met dat'^ewegia‘ (taSer geeu van J,WSi Pannerß «r % reiken sf et öiet Hhtten te A d°or veriW öiöS(JtoTld,dat l{ *ti *fJlever,f den NfcttSSftTO* 11 «at de r'jSwen °,rdeßua-Se Nsebe86 bebben S'ChWPnBtel-«ke i% , «Sn 1 “Un-81-ho tótef»lea^n,ekki« NïSi-WÏW* X>°ea !’ 6 KM-I ( ,N*\aan’. maar zijn BS?.C*‘ Tati\S«.ï.*•» oi «D i «ok r 7erbin\C^iZe |NO T®cbt van WN bracht ®Bïst – naderi 4 Sectie- RW 6a een IkSt 8 tnina?6noinen. IvC 80 kJens z®« 1 kounei>- llt VefJ bedreigt |V “de achtertiSNute„ l’li una?n den IhC tlgei kokio IV'L1 Mm lïVt Ret lip6,)* de n ïet Z v5ette> dat KNi v>ter*e*dei» te■V* l*1* et ,ln kun Ik* ihtWoV8 m®er-Iw>sShX .l-“ I »•« ?•' *e !8,1° KSS.'s „•«»« verbindingslijn met de Jalu zullen trachten af te snijden. De Japanners beweren terrein te winnen en de aanval op Ilsien-Chwang is afgeslagen ... Dat Koeropatkin op aandringen van Alexejeff tot den aanval zou hebben besloten, wordt dooreen Fransch blad ontkend; Koeropatkin zou, volgens goedingelichte menschen, reeds einde September tot den aanval besloten hebban. * * * Port-Arthur. De tsaar zou volgens het Petit Journal verklaard hebben, dat, als Port-Arthur het nog twee maanden uithoudt, d* oorlog vóór de lente uit zal zijn. Dit is waarschijnlijk een praatje van den correspondent bfi gebrek aan gewichtig nieuws. De officieele belichten luiden, dat de Russen nog alle in hun bezit zfinde forten kunnen verdedigen. Volgens de Engelsche kranten hebben de Russen, blijkens een telegram van Stöszel aan den tsaar de Japanners viermaal teruggeslagen en tien Hotchkiss-kanonnen genomen. Het heet dat de bezetting nog steeds op ontzet hoopt,! en volgens de Daily Mail zouden er nog overvloedig levensmiddelen zfin, al is de kwaliteit er naar, terwijl de bronnen voor voldoende drinkwater zorgen. De Russische generaal Welitchko verklaart in de Ruskoje Sobranje, dat hfi de ontwerpen voor de versterkingen der vesting heeft uitgewerkt; hfi en Koeropatkin zfin ervan overtuigd, dat zfi niet stormenderhand kan genomen worden. De generaal achtte de berichten over het doorbreken van schepen met levensmiddelen verzinsels en meent, dat er nog geconserveerd vleesch en visch genoeg voorhanden is, zoodat Port-Arthur het wel zou uithouden tot er ontzet komt opdagen. * * * Verspreido berichten. De Transsiberische spoorweg. — Uit Kiefif verneemt de Standard, dat prins Chilkofl: den dienst op den Transsiberischen spoorweg zoodanig heeft gereorganiseerd, dat meD voortaan maandelijks 35,000 man naar het oorlogsveld kan vervoeren, zonder het vervoer van munitie enz. te vertragen. — De Oostzeevloot vertrok gisteren naar Libau. —D e O o s t – A z i a t i s c h e winter. — In Transbaikalië is in de laatste dagen de winter plotseling ingevallen. Uit Chita werd Vrijdagmorgen j.1. reeds gemeld, dat het daar 17 graden C. gevroren had; uit Nertsjinak, dat de thermometer daar Zaterdag tot op 15 graden onder nul was gedaald. Dat is een veel strenger vorst dan ook daar uit het jaargetijde zon volgen, aaDgezien op beide plaatsen tegenwoordig temperaturen van slechts 2 tot 3 graden onder het vriespunt normaal waren. Ook in Wladiwostok, waar de temperatuur Dinsdag 5 dezer ’s morgens nog pl.m. 18 graden C. en Vrijdag j.1. nog pl.m. 9 graden C. was, is de thermometer Zaterdag tot op—1 gr. O. gedaald— De Petersburgsche correspondent der Kölniiche] houdt de waarheid van zfin bericht over de ongeregeldheden bij de oproeping der reservisten in Z. Rusland staande. De reden was volgens hem de slechte verzorging der troepen. Uit tien plaatsen kwamen van betrouwbaren kant mededeelingen, die dit bevestigen. De Carisbrook, uit Glasgow, is, toen zjj van Cardiff naar Algiers stoomde, 29 September inde Golf van Biscaye aangehouden door den Russischen hulpkrniser Terek. Nadat een schot gedaan was, kwam een Russische officier aan boord, orn de scheepspapieren na te zien. Na een oponthoud van anderhalf uur mocht het schip doorvaren, maarde gezagvoerder was eerst nog gedwongen, een verklaring te teekenen, dat hij zijn lading te Algiers zou lossen. --- Buitenlandsche Berichten. Uit Waideck-Itousseau’s papieren. De Figaro tracht uit Waldeck-Rousseau’s nagelaten papieren aan te toonen, dat de overleden staatsman de te strenge uitlegging der anticongregatie-wetten veroordeelde en een tegenstander was van de scheiding van Kerk en Staat. Zijn politiek was een van verzoening en transactie, die van den tijd meer verwacht dan vaneen heftig optreden. Men weet, dat de Figaro iemands woorden graag in haar eigen geest uitlegt, men zal dus op lange uittreksels uit die papieren moeten wachten, eer men aan die beweringen van het blad geloofslaati --- De partijkas der Duitsche De partijkas der Duitsche sociaal-demoeraten is in Sept. weer met 54000 Mark gestijfd. De grootste bron van inkomsten was de boekhandel, gedreven door de directie der Vorwdrts, waaruit de partijkas 25,000 Mark trok. --- Ta Berlijn is man wat boos Te Berlfin is men wat boos over Bülow’sinterventiein de quaestie der erfopvolging in Lippe, in den vorm van een brief aan den afgevaardigde Hoffmann; men zegt, dat de Keizer door zfin telegram is tusschenbeiden gekomen op het oogenblik, waarop de grootste discretie noodzakelfik was enz. De Reichsbote zegt spottend, dat Bülow beter had gedaan met het keizerlijk telegram tegen te houden dan er later een uitleg van te geven, die er geheel mee in strijd is. Bülow wil de beslissing bespoedigen, o: '.onminste het begin van de werkzaa aheden der scheidsrechters: op een . nterpellatie kan hfi dan het zwfigen doen. --- De kabelverbinding naar De kabelverbinding naar Swakopmund is ten Z. eu ten N. dier stad onderbroken. Berichten uit Duitsch Z.-W. Afrika zfin dus vooreerst niet te wachten» --- Te Madrid verwacht men Te Madrid verwacht m e n binnenkort de verloving van de infante Maria Tkeresia met haar neef prins Ferdinand van Beieren. De bruid is twee jaar ouder dan prins Ferdinand. Het huwelijk zal in het aanstaand voorjaar voltrokken worden. De infante is 12 November 1882 te Madrid geboren ; prins Ferdinand is 10 Mei 1884, eveneens te Madrid, geboren. Intusschen krijgt de Frankfurter een vrij stellige tegenspraak van het bericht dezer verloving. --- De Russische oud-ortho De Russische ou d-o r t h odoxen, die omstreeks 1840 naar Pruisen verhuisd ziju, hebben op voorspraak van den nieuwen Russischen minister van Binnenlandsebe Zaken verlof gekregen om naar Rusland terug te keeren. Er wordt land, dat aan den staat toebehoort, tot hun beschikking gesteld. De Pers wordt onder den tegenwoordigen minister groote vrijheid gelaten. Zoo critiseerde dezer dagen een inzender in het Novoje Wremia op heftigen toon de misbruiken der Russische bureaucratie en verweet deze de eerste nederlagen in Mandchoerije en al de misbruiken, die dooreen niet vooruitziend en onvaderlandslievend ambtenarencorps in zwang zijn gekomen. De inzender concludeerde tot de noodzakelijkheid van een algemeen» campagne in de kranten om de toestanden te verbeteren. Onder Plehwe zou zoo’u artikel de krant hebben doen verbieden. --- Rosidentienieuws. Een ontrouw ambtenaar. Onder dit opschrift meldt de IV.CÏ.: .Bjj de gasfabriek alhier is een kantoor, waarvan de ambtenaren belast zjjn met de exploitatie o. a. van de cokes. De chef van dat bureau, de adjunct-boekhouder H., schijnt sedert eenige jaren onregelmatigheden te hebben gepleegd inde administratie en verrekeningder gelden, welke de opbrengst van de cokes vormden. Het bezorgen der cokes inde stad is uitbesteed aan een expediteursfirma, die dagelijks ordebrbriefjes ontvangt van het aantal H.L. cokes, dat in de stad moet worden besteld. Nu iB ontdekt, dat sedert geruimen tijd de adjunetboekhouder inde opgave aan de administratie veel minder aantal H.L. geklopte coces opgaf en dit mindere getal voegde bp het aantal H. L. ruwe kokes. Hierdoor kwam het totaal uit met de briefjes der expediteursfirma, doch het verschil in prfis van geklopte en ruwe cokes van het aantal H.L., dat minder werd gedeclareerd voor het eene en meer voor het andere, werd ten eigen bate aangewend. In geheime vergadering van het college van B. en W. werd Maandag besloten den ambtenaar te schorsen en wegens verduistering te doen arresteeren. Des namiddags te 2 uur werd hfi van het kantoor dooreen paar rechercheurs naar het Huis van bewaring vervoerd, waar hij bp het eerste verhoor bekende zich aan het ten laste gelegde te hebben schuldig gemaakt. De betrokken ambtenaar heeft 27 dienstjaren”. i De verduisteriïajsen hebben, naqr iwij nader vernemen, een grooten omvaug; hoewel H. zich, doorbet als verkocht noteeren’van ongeklopte sin plaats van geklopte cokes, slechts op iederen Hectoliter 5 cent wist toe te eigenen, werd door hem op die w\jze sedert 1 Januari j.l. eer» bedrag van ruim t S6OO verduisterd. Volgens zijne eigen bekentenis werd in vorige jaren de gemeente door hem voor ongeveer een gelijk bedrag benadee'd. De aangehoudene beweert, dathij omstreeks4 jarengeleden voör ’t eerst tot zijn verkeerde handelingen is overgegaan. Aanvankelijk bedreef hjj ze om onwillekeurige kleine tekorten in zijn kas te dekken. Toen hij evenwel bemerkte dat de door hem bedreven verduisteringen niet werden ontdekt, begon hij er allengs zyn dagelijksch werk van te maken. --- FEUILLETON. PIDE LIED. Naar het Duitsch DOOR ARIE DIERS. 14 Kt °V6r lx^*adS ] \} g> wblond6 «, SS vi-chort-RtSSt^^d-eRu liiSï* **h*\ «<} «5HkKB.*edui-I>S «tewas «tV'V als ofoveii ■SS Hel]?* elke kSu *f#l al n,deren ■kV *l8 ■ ReWi lutUle «WH het uen> 111 I b.i I tQIIVyeD8 ook niet ontloopen; de eeue buurman bemoeide zich voortdurend met den ander, möe3t dat ook weldoen. Men kende elkaar van den tijd af dat men als kinderen met elkaar had gespeeld, wist de geschiedenis van ieders ouders en grootouders. De relaties strekten zich zoowel inde diepte als inde breedte uit, maar vooral inde breedte. Wolf Eggers ondervond voornamelijk het laatste, maar hield zich tot nogtoe zooveel mogelijk buiten schot. De collega, wiens praktijk hij waarnam, was nog niet oud, maar had voor een ontvettingskuar naar Karlsbad moeten vertrekken. Ja, moeten ! Want zijn goed, gemakkelijk leventje in Wüstewalde, waar hij zich slechts van het schaakbord liet halen wanneer het hèm goeddacht, had een gednchten stoot gekregen. Sedert Nieuwjaar was er een tweede dokter bjjgekomen, een jonge man, meteen goede reputatie wat zijne bekwaamheid betrof en zeer voorkomend en bereidwillig. Eerst keken deWiistewalders hem een beetje wantrouwend aan, maar toen hjj een paar „gelukkige gevallen” had gehad, begon men vertrouwen in hem te stellen. Toen werd den goedeD, gemoedelijken bierbuik, dokter Waldemar Schneider, die nooit over zijn embonpoint had geklaagd, zijn buikje plotseling tot last. Hij kon met den besten wil ter wereld den kranigen dr. Grünauer niet aan, en na een lang onderhoud met zijne vrouw, die zoo- iets al lang had gehoopt, gaf hfi het steunend op en schreef om een plaatsvervanger naar Berlfin. Hfi trof het niet zoo kwaad, dat zag hfi zelf wel toen hfi den jongen blonden Wolf Eggers had gezieD en gesproken, die eenige uren voor zfin, dr. Schneider’s, vertrek arriveerde. „Dat is voor de meisjes bier ook nog andere kost dan die bleeke Grünauer!” dacht hfi. Wolf bad de eer, bfi mevrouw Schneider te wonen en was reeds de eerste maal dat hfi met haar aan de koffietafel zat over al de geheimen en geheimpjes van Wüstewalde ingewijd. ’t Gaf hem verbazend veel pret, al die plannen en plannetjes, waarin zfi hem onnnddellfik met huid en haar wilde meesleepen, met een ernstig gezicht te hooren uiteenzetten, en dan in de spreekkamer,wanneer hfi op de patiënten moet wachten, even gauw een klsin epistel aan Else te schrijven. Aber so dunkei ist keine Nacht — Die Frau Postmeisterin, sie wacht. „Dr. Eggers, hebt u een meisje?” vroeg mevrouw Schneider eens op eigenaardigeu tcon. Men praat hier zoo iets in de stad.” „Een meisje? God beware! Wat zou ik met een meisje moeten, mevrouw!” „Nu, nu. nu, niet zoo overmoedig!” dreigde zfi. Zfi was intusschen al weer geheel tevredengesteld. „Hjj heeft geen meisje,” zeide zij bij het eerstvolgend koffiepraatje op beslisten toon. „Wat dat dan met die kleine [briefjes moet, weet ik niet. Ik denk toch wel dat hfi daar iemand heeft, die hfi door zoo’n briefje voor den gek houdt, want zoo’n windbuil is hij net.” Groote góden, dit maakte hem eerst recht interessant bfi de schoone sekse te Wüstewalde. Den strijd met dr. Grüuauer nam hfi niet al te ernstig op. Hfi wist veel té goed: hier was het heelemaal geen strijd tusschen twee wetenschappelijke mannen; in deze arena behaalde men den pvfis met geheel andere middelen. Daarom behoefde hfi zich volstrekt niet in te spannen ; hij behoefde zich slechts te geven zooals het voor zfin aangeboren beminnelijkheid ’t gemakkelfikst was. Maar in de donkere diepte van al die onbeduidendheid en lichtzinnigheid lag reeds het noodlot dat hem wachtte. * e * „Dokter, of u eens bfi mevrouw Wedel wilt komen ?” vroeg hetdienstmeisje, hot hoofd door de deur der eetkamer stekend. „’t Is goed, ik zal komen. Hfi schonk zich nog een glas wijn in en vroeg toen zfine beschermster: „Wat is dat voor eene dame?’' „Och, eene weduwe. Zfi woont hier met haar dochter in tamelijk bekrompen omstandigheden. En wat zal ik u er eigenlijk al meer van vertellen ? Zij is wat terughoudend en eigenwijs; in onze gezelschappen laat zij zich heelemaal niet zien. Dat ligt ’m ook wel een beetje aan haar firiancieole omstandigheden ; ze heeft heel veel verdriet gehad van een eenigen zoon, die eerst in de rechten studeerde maar eindelijk, na een hoop geld te hebben gekost, naar Amerika is getrokken en daar naar het schijnt wat rondscharrelt. Hare dochter Marianne gaat daar natuurlijk ook gebukt ouderen we hebban allemaal medelijden met haar.” „Is die oude dame al lang ziek ?” „Lieve hemel, ik weet het niet; ik kan mij eigenlijk niet voorstellen wat haar kan schelen. Want ’t zal wel heel noodig wezeD, als die om den dokter stuurt! Voor ’t overige is het nog heelemaal geen „oude dame . Enfin, u zult wel zien.” Nooit zou Wolf den dag vergeten, dat hij voor de eerste maal de donkere uitgesleteu trap besteeg van het twee verdiepingen hooge huis. Onbezorgd, een vroolfik deuntje fluitend, klom hfi de trap op en trok, boven gekomen, aan de schel waarop hfi een geluid hoorde dat hem aan de schellen der koeien in de bergen herinnerde. Een jong meisje deed hem open. Aha, dat was de dochter, Marianne, met wie men „allemaal medelijden had”. Hij stelde zich voor, en zij geleidde hem in eene gezellige woon- kamer met groene planten en heerlijke ouderwetsche meubelen, die een liefhebber zouden doen watertanden. De groote kachel, de eenigszins lage zoldering en de eenvoudige deuren werkten volstrekt niet storend op het geheel, ze pasten er veeleer bij. Voor enkele vensters waren de jaloezieën om de zon neergelaten. In plaats van op huizen keek men door de andere vensters op hot achtergedeelte van het mooie stadsboseb, op beukeD en linden. Witte slanke berken vormden den zoom van den boschrand. Juffrouw Wedel vertelde in korte woorden wat haar moeder scheelde. Bij een onweersbui doornatgeworden, had zjj naar het scheen koude gevat; zij klaagde thans over heftige pijnen in de borst bij het ademhalen, rilde van de koorts en sprak dikwijls wartaal. De laatste nacht was heel onrustig geweest. Inde ziekekamer vond Wolf eene dame, die naar het scheen niet, veel ouder dan veertig was. Zij had zwart haar en heel mooie donkere oogeu. Zij lachte vriendelijk tegen den jongen dokter. „Mijn dochter is veel te gauw bang”, zeide zij. „Ik had mijzelf wel weer opgeknapt. Och wat wilt u toch van me V” ’t Was haar blijkbaar heel onaangenaam dat zij zich door zulk een jongmeusch moest laten onderzoeken en bekloppen. {Wordt vervolgd.) --- Presidentsverkiezingen. Volgens de Times heerscht er onder invloedrijke Amerikaansche politici slechts éeD meening: datßoosevelt’s herkiezing zoo goed als stellig is. Er is zeer weinig geestdrift, behalve onder de politici van ber«ep. De democratische partij heeft gebrek aan geld. De staat New-York blijft twijfelachtig. De plaatselijke qnaesties kunnen daar zoowel als in Wisconsin aanleiding geven tot verwikkelingen. Zooals de zaken nu staan, kanßoosevelt New-York verliezen zonder dat de kans op het presidentschap voor hem verkeken is. Daarentegen moet rechter Parker beslist New-York winnen om eenige kans te hebben. Toch kunuen deze laatste weken nog een feilen strijd brengen. Tot 8 November zullen beide partijen zonder ophouden blij ven werken. Maar nog bij geen enkelen vorigen verkiezingsstrijd is het vertrouwen der republikeinen zoo groot, de verslagenheid der democraten zoo volkomen geweest. --- Na de staking te Marseile. De georganiseerde dokwerkers te Marseille hebben Dinsdagmorgen den patroons meegedeeld, dat zij zich bij de uitspraak van den bemiddelaar neerleggen. Zonder zich op de stakers te willen wreken, zijnde reeders toch besloten de leiders der staking niet meer in dienst te nemen. Zoo zijnde afgevaardigden van de dokwerkers Dinsdag niet meer aangenomen. Misschien zal dit nog eenige onaangenaamheden tengevolge hebben; tot nu toe zijn echter geen incidenten voorgevallen. Alleen de kolendragers staken nog; zij hebben zich aaneengesloten en zjjn van plan den strijd vol te houden. De algemeene raad te Marseille heeft na een heftig debat besloten een som van 50.000 fr. af te staan aan de slachtoffers; men hoopt dat de Regeering een gelijk bedrag daartoe zal bestemmen. --- Op het britsche ministe. Op betBritscheministerie van Koloniën verklaart men het bericht van Milner’s aanstaand aftreden ongegrond. --- De eergisteren in het De eergisteren in het Noorsehe Storthing voorgelezen troonrede kondigt o.a. een nieuwe tariefwet aan, die „den nationalen arbeid beter dan tot dusver zal beschermen”. --- Roebanowitsj, de redac- Roebanowitsj, de redacteur van het te Parijs verschijnende orgaan der Russische revolutionairen, La Tribune Russe, zou te Brussel een voordracht houden over militairisme en tsarisme. De politie bracht hem echter nog dienzelfden avond over de Frausche grens, zoodat de lezing niet plaats had. ---