Het Katholieke Belgische Het Katholieke Belgische Kamerlid Renkin heeft een brochure over de verdediging van Antwerpen uitgegeven. De schrijver bestrijdt verschillende argumenten tegen het havenontwerp en zegt, dat men Antwerpen moet ontmantelen of het ernstig versterken. Nu heeft, zoo zegt hij, niemand, hoe intransigent ook, nog durven voorstellen, de plaatste ontmantelen, Het tegenwoordige defensie systeem, dat van Antwerpen het laatste bolwerk van België’s onafhankelijkheid maakt, is reeds in 1859 vastgesteld, en men kan er niet van afwijken zonder de internationale verplichtingen van België te schenden en ’s lands verdediging inde waagschaal te stellen. --- Het verbond van Berlijn- Het verbond van Berlynsche metaalfabrikanten heeft besloten, gemeene zaak te maken met de firma’s inde electrische nijverheid en de fabrieken inden middag van 14 dezer te sluiten. --- Sedert de laatste opgaaf, Sedert de laatste opgaaf, zyn er in Pruisen geen gevallen van cholera aangegeven. --- Tisza publiceert in de Tisza publiceert inde bjsag een artikelenserie over het algemeen kiesrecht. Hij verklaart zich voor uitbreiding van het kiesrecht maar beslist tegen het algemeen stemrecht, daar het Hongaarsche Parlement ook tot dusver geen klassenheerschappy heeft gedreven en voor de demagogie de deur niet mag worden opengezet. --- In de tweede sectie (me- Inde tweede sectie (medische pathologie) van het tuberculose-congres te Parjjs heeft professor Giessiel gisteren rapport uitgebracht over de vergelijkende studie van verschillende soorten van tuberculose. Tussehen de doctoren uit Lyon, voorstanders van de theorie der gely ksoortigheid tusschen de dierlijke en de menschelyke tuberculose, en die uit Berlijn, die deze meening niet deelen ontstond een het resultaat was het uitspreken der meening,dat men moet aaunemen dat dierlijke tuberculose door den mensch kan worden o vergen omen. Inde derde sectie Hield dr. Mayen een pleidooi voor het verwijderen van kinderen uiteen familie waar tuberculose heerseht. --- Een Fransche senatoren Een Fransche senatoren een Kamerlid hebben een telegram ontvangen, melding makende van vrij ernstige troebelen naar aanleiding van het optreden der overheid bij gelegenheid van de verkiezingen op Guadeloupe. Er werd met revolvers geschoten en er vielen dooden en gewonden. Verscheiden arrestaties hadden plaats en de opwinding is zeer groot. Een telegram aan het departement van Koloniën bevestigt het bovenstaande. --- De Spaansche bladendee- De Spaansche bladendeelen belangrijke verklaringen mede van Montero Rios, over plannen van de Regeering om den wisselkoers te verbeteren, en de wet op de samenstelling van de Staatsbank te wijzigen. De wetgevende macht zal deze ontworpen onderzoeken, welke een uitstekenden indruk hebben gemaakt. --- De Neue Freie Presse ver- De Neue Freie Presse verneemt uit Boekarest: „De ministerraad heeft verschillende maatregelen tegen Griekenland genomen en besloten een nota aan de mogendheden te zenden. Lahovary heeft er krachtig op aangedrongen, dat Roemenië met geschikte jnaatregelen zou antwoorden op Griekenland’s dreigementen.” --- Te Koudestrio op Kreta, Te Koudestrio op Kreta, heeft een hevig gevecht plaats gehad tusschen opstandelingen en Engelsch e troepen, versterkt door gendarmes. Bijzonderheden over ’t gevecht zijn nog niet bekend, maar men spreekt van twee gedoode en drie ernstig gewonde opstandelingen, terwijl de rest der bende zou omsingeld zyn. ’t Bericht komt dit ter waarschuwing uit Engelsche bron. --- Gisteren heeft de geheime Gisteren heeft de geheime raad te Tokio de behandeling van het vredesverdrag reeds beëindigd en er zijn goedkeuring aan gehecht. --- Uit Caracas wordt ge- Uit Caracas wordt gemeld, dat de Fransche Kabelmaatschappij in Venezuela de Regeering heeft meegedeeld, dat zy toestemde ito het sluiten van haar bureaus in de Venezolaansche hoofdstad en legen dien maatregel geen verdere bezwaren zal inbrengen. Daaruit zou men byna afleiden, dat Castro ditmaal eens in zyn recht was; immers, tot dusver heeft meu nooit tegen dwangmaatregelen tegenover hem opgezien. --- Gisteravond heeft ds. Colenbrander, Gisteravond heeft ds. Colenbrander, emeritus-predikant alhier, zyn eerste lezing gehouden van den cursus over „De oorsprong en de inhoud der Bijbelboeken.” De volgende lezing heeft 15 October plaats. --- Wantrouwen is een bijl aan den spijer i;er}ja een bijl aan den --- Het Nieuws Modeblad. tjHn WÜ aftn de daar' ,{> Üet tll ao• *• 6e Jaar'*i ?ü di3 ,7aarl«k .en ™ W!e’ bni„‘ *ls of die gladde, (H h söt h«a atae diplomaat, die het buif.’".zUn pypen laat dansen S.°f trachtll^80116 Rogeeringen St ,eft \r • BPelen, het erop ju i.zÓqv ’, ai'ianne te doen blozen hWpe& „i„ben:iinnelykkeid. Van i1»». i Ülflieia0o®en de woorden van f*s|fï. in» ’ interviews met S‘Ü geuit. Nu \ ,te Baden- Baden weer fyw, ‘MervinWërker der Temps %Vü w Wea> met blijkbaar töHd,,' 00rdenrijker dan i’ iljj sban,Be nd zab zoo verzekerde Si8? ouZo'ler’ mits uw koloniale \bb?eU aai'digheid en han**ietB bedreigt, u niet «On „ln deQ weg leggen, f(U lBhf(] a°odig helpen. Tittoni .* bij niet aan e' öiaar jrQltschen oorlog ge\üj do*,! •ga eerder en noem ijl 6 zoo’n oorlog on®lfeaa- j°emen. Beide landen %j. doen-B do?)r een oorlog teveel 11(11111 Begeeringen voelen Sï11 C°,ordelükheid te zeer 'ti l, lak de heftige uitingen der meeBleepen.Frankrijk y >Ï>W en Duitsch,'H Aweo. j6 v°9r°ordeelen helpen i'ij.bsurj,® fuimen. En het kan ■t t?? uitn>’ X Duitschland met ?LutlBc}ut>I1^e.nde relaties heeft. Ht *btl j:Us?iseh verbond heeft Xt„Sr W°oit ■ argwanend gete» 8 n°01t het aanvallende 'lp dat 11 Duitschland heeft '\ö8 i„ 11 zekere andere toe-LjjStjjg megeschreven. Het Jt6e(Jzaevenwicht wordt door \>ek«T bondgenootschap\S« VeJd; het Italiaanschff°nd en de Duitsch- Nadering. Men moet flri,?? e6h atlsch-Italiaansche toe,S,f;lveö atlti-Duitseh karakter en evenmin aan de i che toenadering een En wat is JSk ■ Qan zich daaraan te De Rijkskanselier wenschte. dat de overeenstemming tusschen beide landen over Marokko zal leiden tot wederzijdsch vertrouwen. De publieke opinie in Duitschland za.l dat stellig graag zien, zoodra zij zeker is dat te Parijs niemand er meer aan denkt, Duitschland te isoleer en. Inden loop van het gesprek heeft de journalist opgemerkt, dat „zekere uitingen der Duitsche politiek in Frankrijk een slechte stemming hebben veroorzaakt.” . Hij noemde o.a. Tattenbach’s optreden. „Ik weet het”, antwoordde de Rijkskanselier, en ik betreur het dat men in Frankrijk dezen indruk heeft gekregen; maar ik geef u mijn woord als gentleman, dat van onzen kant nooit bijgedachten gekoesterd zijn. Er is een betrenrenswaardig misverstand geweest, dat is alles. Overigens hebben wij inde thans tot een goed einde geleid hebbende onderhandelingen onze oprechtheid bewezen.” * * * En gelsche-llussisclie toennderi» g. De Temps merkt ineen artikel over de Engelsch-Russische toenadering, welke door de kranten van beide landen blijkbaar wordt voorbereid, op dat het juist de quaestie is welke hen vroeger verdeelde, die thans als een middel tot mogelijke toenadering wordt aangehaald. De Russen schijnen zoo wijs te zijn zich by den toestand in Azië neer te leggen, en het Nowoje Wremia heeft erkend, dat Rusland, Frankrijk noch de Vereenigde Staten de eerste tien jaar in Azië een stap kan doen zonder verlof van Engeland en Japan. Rusland erkeht den stand van zaken; en daarbij heeft het in Azië niets te verliezen en wint het in Europa. Als het, naar het Nowoje Wremia raadt, het verdrag erkent, verhoogt het de kansen op wereldvrede en bereidt het terrein voor tot een regeling van de met Engeland bestaande geschilpunten. De vrede is voor alle volken noodzakelijk, maar in het bijzonder voor Rusland. Hij stelt het in staat, de binnenlandsehe quaesties op te lossen, zijn militaire macht te herstellen en zjjn economischen rijkdom te ontwikkelen. Afstand doen vaneen aanvallende politiek in Oost-Azië beteekent volle vrijheid van handelen terugkrijgen in Europa en de Levant. De Russische voorstellen vonden in Engeland een gunstig onthaal, wat wel bleek uit het Twnss-artikel. En de Engelsch-Russisehe handelsbetrekkingen, zoo belangrijk inde zeventiende en achttiende eeuw, zouden er door herleven. --- Buitenlandsche Berichten. De Oostenryksche Kamer. By de voortzetting van de beraadslaging over de verklaring van de Regeering, keurde de minister-president de te Brünn bedreven buitensporigheden af. By verzekerde, dat er een gerechtelijk onderzoek ingesteld zal worden, om uitte maken, wie schuld heeft. Alle noodige maatregelen om verdere uitspattingen te voorkomen, zyn genomen. Nochtans zal de Regeering geen uitzonderingsmaatregelen voorschrijven. De minister deed een beroep op alle partijen om de hartstochten tot bedaren te brengen. Hy wraakte de op de Regeering geoefende critiek. De Regeering zal alle party en met dezelfde billijkheid blijven behandelen en nooit wijken voor „de argumenten van de straat.” Tijdens deze rede ontstond een hevige woordenstrijd tusschen de radikale Tsjechen en de radikale Duitschers. Wolf viel graaf Sternberg inde rede. Sternberg verzocht hem zijn mond te houden. Daar Wolf doorging er tusschen door te spreken, gooide Sternberg een glas water over Wolfs borst uit. Groot misbaar. De voorzitter riep Sternberg tot de orde en schorste de vergadering. By de hervatting van de vergadering betuigde de voorzitter Vetter opnieuw zyn leedwezen over de manier van doen van Sternberg. Sternberg verontschuldigde zich, erbij voegende dat hy een daad van wettige zelfverdediging heeft verricht, van verdediging tegen lieden die de Kamer schrik willen aanjagen. (Eumoer.) De voorzitter ontnam Sternberg het woord. Het leven duurde voort, en de voorzitter verklaarde de vergadering te sluiten. --- De koning van Saksen De koning van Saksen heeft zijn proees tegen den redacteur der Schwabische Tagwacht, die ineen satiriek opstel het optreden tegenover de gewezen kroonprinses hadgehekeld, verloren. De journalist is vrijgesproken. „II y a des juges en Saxe”. --- De uitslag van de ver- D|e uitslag va n _d e verkiezing van 30 Saksische Kamerleden is, dat gekozen zjjn 19 conservatieven, 8 nat.-liberalen, en eën antisemiet, een radicaal en een socialist. De conservatieve meerderheid, die 3/s bedroeg, is wat verminderd; zy hebben nu 53 van de 82 zetels bezet. --- De Berl. Volksztg. heeft een De Bert. Volhztg. heeft een satiriek verhaal opgedischt over wat er inde „literaire commissie” van den Jenaschen partijdag zou geschied zyn. Nadat men zich had verzekerd dat niemand aan het sleutelgat luisterde, trad „Genosse” Strobel nader en klaagde Eisner, redacteur van de Vorwarts, aan van onwetenschappelijkheid en inbreuk op de heiligste beginselen der party. Eisner was 1— hornbile dictu geen socialist. De beschuldigde werd, om der bourgeoisie een voorbeeld te geven, gehoord, en Strobel las een artikel uit de Vorwarts voor, bij eiken zin waarvan de „driemaal socialistisch gezeefde” Strobel, Mehring en Kautsky verklaarden, dat het „onwetenschappelijk” en „uiet socialistisch” was. De beschuldigde redacteur verdedigde zich, maar eindigde tot grooten schrik der aanwezigen met te verklaren, dat het artikel niet van hem, maar aan de toelichting van Karl Kautsky op het Erfurter program was ontleend. \ De Vorwarts protesteert ernstig tegen deze spottende voorstelling. --- Het heette, dat te Moskou Het heette, dat teMoskou gisteravond inden tuin van het Consistorie van geestelijken een bom ontploft was. Volgens een nader bericht is er slechts een zak met ontplofbare stoffen gevonden en geen schade aangericht. De Russische krijgsraden hebben last ontvangen om politieke misdadigers niet meerden kogel te geven, maar hen op te hangen, aangezien doodschieten een te eervolle terechtstelling voor hen is. De Poolsehe revolutionnairen maken thans veel werk van het vernielen van Russische monumenten te Warschau. Zij wierpen een bom by het standbeeld, inde voorstad Vola opgericht ter herinnering aan de Russische soldaten die in 1830 by het innemen van die voorstad zyn gevallen. Het monument werd grootendeels vernield. Drie monumenten, in het centrum der stad opgericht voor, de Polen die de nationale zaak vereerden, moeten thans aan de beurt zijn. De moordenaar van den industrieel Kumtzer is gepakt. --- Op 16 kilometers afstand Op 16 kilometers afstand van Seatile (N. A.) hebben bandieten inden nacht van 2 op 3 October, een trein aangehouden en zich meester gemaakt van 50,000 dollars, welke iü een waggon geborgen waren. Zij lieten den trein stoppen en haakten den wagen met de waarde, welke dadelijk achter den locomotief en tender was vastgekoppeld, af. Zy dwongen toen den machinist dien wagen een eind ver te rijden en braken daarna de geldkist open. Toen zij den buit te pakken hadden, vluchtten zij en kon de machinist met de locomotief teruggaan en den trein halen. Honderd politieagenten zetten de dieven na. Het getucbt loopt, dat dezen omringd zijn. --- Diusdagavond heeft een Diusdagavond heeft een bende Chi'nêezen eendoor Joden gehouden afgelegen winkel te Klipfontein aan den Oost-Rand (Transvaal) aangevallen. De Joden boden verzet, doch werden door de Chineezen met riemen geslagen, waaraan een hunner bezweek; een andere verkeert in levensgevaar, terwyl twee licht werden gewond. De politie tracht de bende op te sporen. --- Residentienieuws. Het vermoedelijk bedrag, door het Ryk over 1905 uitte keeren aan de bijzondere scholen als bijdrage voor de onderwijzers en inde kosten om te voorzien inde behoefte aan schoollokalen, bedraagt voor het district ’s Gravenhage respectievelijk f 177,000 en f 22,4-2.50, totaal f 199,412.50. --- In de gisteravond gehouden ver- Inde gisteravond gehouden vergadering van het bestuur van den Haagschen Sestuurdersbond is in tegenstelling met den Amsterdamschen Bestuurdersbond na ernstige overweging besloten, de stakende bouwvakarbeiders te Amsterdam moreel en financieel te steunen. Een openbare vergadering zal worden belegd en honderden lijsten' zullen in omloop gebiracht worden. --- Prov. Staten van Zuid-Holland. Ged. Staten van Zuid-Holland stellen voor, inde kosten eener in 1907 te ’s Gravenhage te houden Nationale en Internationale Tentoonstelling aan het hoofdbestuur der Hollandsche Maatschappij van Landbouw een subsidie toe te kennen van 4 pet. van de geraamde uitgavey ad f 125.000 tot een maximum van f 5000. Er is behoefte geblekep aan verdere voorziening ten opzichte van het geneeskundig gesticht voor krankzinnigen te ’s Gravenhage tengevolge van den bouw en de inrichting van het vrouwen-paviljoen Op Oud-Rozenburg. De kosten voor bouw en inrichting hebben de raming aanzienlek overschreden en de aanvankelijke illusie, dat alle kasmiddelen voor den bouw aangewend kunnen worden, moest worden opgegeven. Het meest rationeel komt ’t voor, de som aan de stichting van wege de proviueie ter leen verstrekt, alsnog met foÖ.OOO te verhoogen, waardoor de stichting over kasgeld tot ruim f 33.000 blijft beschikken. Men plaatst zich dan op het standpunt, dat nagenoeg de kostën van den gekeelen bouw uiteen leening bestreden moeten worden. Eene zoodanige overeenkomst is evenwel thans niet tijdig te treffen, omdat daarbij moet nagegaan worden welke voorwaarden met het oog op het nauw verband tusschen de provincie en de stichting bij de overeenkomst kunnen en moeten worden gesteld. Yoorloopig wordt derhalve inde ontwerp-statuten voorgesteld de begrooting aan te vullen met een som van f50,000, voor het tijdelijk voorschot, tegenover een post van ontvang tot gelijk bedrag (teruggave van het voorschot.) Voorts is aan de goedkeuring van Prov. Staten onderworpen een overeenkomst waartoe de provincie zich verbindt, aan de Vereeniging tot Christelijke verzorging van krankzinnigen en zenuwlijders in Nederland, ten behoeve vaneen vierde krankzinnigengesticht, ongeveer in het midden des lands, aanvankelijk in te richten voor 350 patiënten derde klaese, tegen 4 percent rente te leenen een kapitaal groot 75/350 van hetgeen voor aankoop van tuinen, bouw en inrichting van het gesticht noodig zal zijn, doeh niet meer dan f125,000 en af te lossen binnen 50 jaar na het sluiten der overeenkomst. De commissie uit de Prov. Staten van Zuid-fïolland, in wier handen is gesteld het voorstel van de heeren De Geer c.s., om „op het besluit tot het zenden vaneen adres aan Hare Majesteit de Koningin, in zake de uitbreiding van de grenzen der gemeente Delft terug te komen”, heeft daarover rapport uitgebracht. Het is het ernstig streven der Commissie geweest om, ondanks alle verschil van gevoelen, tot een eenparige conclusie en een eenstemmig advies te komen. Z(j is hierin ten slotte geslaagd. Overwogen heeft zjj, dat door verreweg de meesten van hen, die zich, beiderzijds,in de Delftschegrensquaestie hebben uitgelaten, is toegestemd dat in elk geval een nadere grensregeling, op welke wijze dan ook, behoort tet stand te komen. O. a. heeft ook de afgetreden minister van Binnenl. Zaken zich in dien zin uitgesproken. Overwogen heeft z(j voorts, dat ook die leden uit haar midden, die in intrekking van het genomen besluit een bedenkelijken terugtred zagen, dit hun voornaamste bezwaar getemperd moesten achten, wanneer tegelijk met die intrekking op de een af andere wijze sympathie werd betuigd met den reeds betoonden ijver van Ged. Staten in deze zaak. Een en ander heeft haar als ’t ware bjj compromis tusschen dein haar midden heersehende gevoelens en, naar zjj vertrouwen mag, ook tusschen dein Prov. Staten bestaande stroomingen, er toe geleid eenstemmig aan de Staten teadviseeren, het voorstel tot intrekking van het besluit om een adres aan fl. M. te zenden aan te nemen en daarnevens aan te nemende volgende motie: „De Vergadering der Prov. Staten, oordeelende dat een nadere grensregeling tusschen de gemeenten Delft, Hof van Delft en Vrijenban noodzakelijk is, noodigt Ged. Staten uit, te dezen aanzièn diligent te blijven inde tot dusver door hen gevolgde richting.” Ten einde, in verband met de jongste wijziging van de Provinciale Wet, het aan de orde stellen der provinciale begrooting inde Julizitting vast te leggen, geven Ged. Staten in overweging om in hunne instructie een bepaling in te lasschen, waarin hun wordt opgedragen de begrooting jaarlijks inde zomer z i 11 in g in te dienen. Als bewijs van belangstelling in de werkzaamheid van den Nederl. Bond van Gemeenteambtenaren en hun streven tot verheffing van de gemeentelijke administratie, hebben Gedeputeerden aan Prov. Staten voorgesteld een bijdrage van f 50 te verleenen inde kosten eener in den loop van ’t volgende jaar te Amsterdam te houden tentoonstel 1 i ngjop ’t gebied der gemeenteadministratie. --- FEUILLETON. De misdaad van Gramercy Park. rd Bt Engelsoh ' *• GR EENE. 8 j.'T'*— 8 slll tuis, waar je ’ van de familie V%j Was’ en da* tet leeg lij; niet wat er bij C'V6*1 voPbeurt- weef a^een tjj' voile ?eöden dag een groote At “N 4“, ,mi.in rijtuig vond, Cet> ,ee). 1 luliken was gesneden % ‘“Ü ïïeagSltW?rden gedragen.” kwam verklaren, AtA ej) üacht van den moord k^tP^ketten Vr°uw, die beiden ï^tte?.treetteu dr°egen,uit Twentym,bi; v> a,.. zien komen, '/ij !>, ten °°li)k. Een poos later VïA bB?0g eens> nu zonder A .Mijt scbeen dat zij toen V* «Air h ?estemd waren. De >j%r Alsschien nog wel een 'W lbeleriue. maar dat koes PyizUll geweest. u°oa bijvoorbeeld?” „Nu, niet voor zoo’ngrooten hoed als ze tegenwoordig dragen,” Eindelijk kwam Franklin van Burnam binnen. Dadelijk toonde het publiek meer belangstelling. Hjj was een man van middelbare lengte met zwarte oogen maar een blonde snor en blozend teint. Hij zag er gedistingeerd uit en zoodra hjj sprak of glimlachte, kreeg de gewoonlijk wat strenge mond een vriendelijker uitdrukking. Hij scheen een gunstigen indruk te maken; men ziet dat gauw aan de meerdere of mindere aandacht, waarmee een getuige wordt aangehoord. | |§„Zijn er twee sleutels voor de deur van uw, vaders huis?” vroeg de coroner. „Neen,” antwoordde Franklin. ,Een onzer bedienden komt wel eens met een anderen sleutel, maar die geeft alleen toegang tot het onderhuis. Den ochtend van den 17en had ik mijn huissleutel aan mijn broer gegeven, en wel in onze kantoren. Hij zei, dat hjj misschien in het huis moest zijn eer papa thuiskwam. Waarom, zeide hij niet, en ik gaf hem den sleutel zonder er hem naar te vragen. Meestal geef ik dien sleutel niet af zonder te weten waarom; maar dat geldt natuurlijk niet tegenover mijn broer. Ik heb don sleutel niet teruggekregen en ik zou hem misschien niet dadelijk herkennen.” ,Meneer Van Burnam, het spijt me dat ik over uw familie-aangelegenheden moet spreken, maar hoe komt het, dat gjj en uw broer elkaar zoo weinig ziet, als gy dan geen oneenigheid hebt ?” „Hij heeft in Connecticutgewerkt en ik heb te Long Braneh gewoond. My dunkt, dat is een geldige reden. We ontmoeten elkaar nu en dan op onze bureaux in New-York. Onze verhouding was den laatsten tjjd niet meer zoo hartelijk als vroeger, maar oneenigheid hebben wij niet: ik heb groote achting voor mijn broer. Zyn huwelijk beviel ons echter geen van allen. De echtgenooten pasten niet bij elkaar. Ik was de eenige, die haar kende, maarde anderen waren door het huwelijk nog meer ontstemd ;dan ik, en wy konden onze opinie onmogelyk verbergen. Mijn broer heeft groote genegenheid voor ons, maar hy heeft tevens een groote dosis trots en hjj heeft nooit laten merken dat hjj onder de veranderde verhouding leed. Ik heb mijn vader wel eens hooren zeggen dat hjj zich uit de handelszaak zou terugtrekken, als Howard het niet deed. Maar ik betwijfel of hjj dat zou gedaan hebben; myu vader heeft zeer veel rechtsgevoel, al oordeelt hjj soms schijnbaar wat hard. Intussohen droeg mijn broer van die bedreiging kennis.” „Hoe dikwijls heeft u mevrouw Howard van Burnam gezien ?” „Verscheiden malen, daar ik veel moeite deed om indertijd het engagement met Louise Stapleton te doen verbreken.” „Welke kleur van haar had mevrouw Van Burnam en leek het op dit?” vroeg de coroner, terwijl hjj Franklin den haarlok liet zien,welken hij van het hoofd der doode had gesneden. „Ja, daar leek het veel op.” „Meneer Van Burnam, leek de jonge vrouw, die vermoord in het huis van uw vader is gevonden, op mevrouw Howard van Burnam ?” „Het eerste oogenblik vond ik van wel,” luidde het aarzelend gegeven antwoord. „En later.... ben ik niet van opinie veranderd. Maar mijn opinie doet weinig ter zake ; zoo goed kende ik mijn schoonzuster niet. Ik . durf echter niet verklaren, dat het slachtoffer mevrou w Van Burnam niet is.” Het verhoor eindigde daarmee, en andere getuigen kwamen dien dag niet aan het woord. Dertiendk Hoofdstuk. Den volgenden dag om tien uUr was ik weer inde zittingzaal present. Howard van Burnam zou als getuige gehoord worden. Ily toonde niet de minste ontroering en beantwoordde de eerste vragen met de grootste onverschilligheid. Hij verklaarde, dat het lyk waarschijnlijk niet dat was van iemand, die hy gekend had- Toen hy erkende, dat ook zyn vrouw eenlitteeken op den linkerenkel had, vroeg de coroner, hoe het kwam dat hij dit geen treffende overeenkomst vormt. „Ik heb niet naar punten van overeenkomst gezocht,” antwoordde hy koel, „daar ik geen oogenblik denk dat de vermoorde mijn vrouw is. Ten eerste zou mijn vrouw nooit zulke kleeren hebben gedragen als de vermoorde, en ten tweede zon z\j nooit op zoo’n uur alleen met een onbekende ineen leeg huis zyn gegaan. Zy had mij Maandagochtend verklaard, naar New-York te gaan om een onderhoud met myn vader te hebben. Zij meende, eerder kans te hebben op een vriendelijke ontvangst, wanneer zy onverwacht kwam, zonder dat hij vooraf tegen haar was opgestookt. Jk deelde die meening niet en wilde haar dus niet vergezellen. Dat ik haar vyf uren later volgde, kwam, doordat ik my ongerust maakte over de gevolgen van haar optreden. Ik dacht overigens, dat zy wel by kennissen zou logeeren en zocht haar dus by mijn komst te New-York niet dadelijk op, temeer daar de boot, die mijn vader zou overbrengen, nog niet aan was. Ik vond haar ’s middags echter niet en verliet opgewonden de stad, om naar Coney-Island te gaan. ’s Nachts kwam ik terug.” De koelbloedigheid, waarmee deze verklaringen werden afgelegd, verbaasde alle toehoorders. „Meneer \an Burman”, zoo ging de coroner voort, „wilt u eens zien of deze haarlok gelijkt op dien, welken u ineen medaillon. by u draagt, naar men my heeft meegedoeld ?” De getuige maakte kalm het medaillon open en verzocht den coroner, zelf eerst te kijken. Deze deed het en merkte op, dat de heide lokken dezelfde kleur vertoonden. Nadat de lokken ook doör de jury vergeleken waren, verzocht de coroner den getuige, ook even de gelijkenis vast te stellen. Maar hy antwoordde koeltjes, dat het woord van zyn ondervrager hem voldoende was. „Leken de handen van het slachtoffer op die van uw vrouw ?” „Ja, maar ik kan niet verzekeren, dat het de hare waren. U wilt toch niet, dat ik meineed pleeg?” „Een man moet de handen van zyn vrouw evengoed kennen als haar gezicht”. „Best mogelijk. Ik kan hoogstens zweren, dat ik die handen niet als die van myn vrouw herkend heb”. De coroner keek met gefronste wenkbrauwen de juryleden aan en vroeg toen: „Heeft u den huissleutel aan uw broer teruggegeven?” „Neen. Ik begryp, dat u my niet zult gelooven en toch kan ik naar waarheid verklaren, dat ik hem den dag waarop ik hem ontving heb verloren. Eerst den volgenden dag heb ik hem gezocht, nadat ik gehoord had... wat er in het huis van myn vader was gebeurd.” (WukU vervolgd.) ---