BUITENLAND. Algemeen Overzicht. Onder de talrijke moeilijkheden, waarmede vorst Alexander van Bulgarije te worstelen had, behoorde ook het bijeenroepen vaneen Groot-Bulgaarsche volksvertegenwoordiging. Ook hier was het Rusland weder, dat aan den vorst den voet dwars wilde zetten. De Oost-Rumelische provinciale vergadering is namelijk op een anderen leest geschoeid dan de Bulgaarsche Sobranja; zij bestaat namelijk uit ambtenaren, benevens uit gekozen en benoemde leden. "Voor de verandering van het organisch statuut nu was het den Vorst niet mogelijk hierin verandering te brengen wilde hij niet door Rusland.van een revolutionair en onwettig optreden beschuldigd worden. Aan den anderen kant bliezen de door Rusland betaalde opruiers den Oost Rurneliërs, die bovendien over de resultaten van hunne September-revolutie niet zoo bijzonder tevreden zijn, aanhoudend het verlangen naar een gezamenlijke Bulgaarsche volksvertegenwoordiging inde ooren. Vorst Alexander, die zich aldus door het tweesnijdend zwaard van het officieele en het officieuze Rusland bedreigd zag, heeft, naar het schijnt, een vrij bruikbaren uitweg uit deze zwarigheden gevonden. Uit het korte bericht omtrent het door hem uitgevaardigde decreet valt namelijk op te maken, dat hij slechts voor Noord-Bulgarije verkiezingen uitschrijft en de leden der tegenwoordige Oost-Rumelische vergadering uitnoodigt om vergaderingen der uit die verkiezingen onstane „volksvertegenwoordiging te komen bijwonen”. Of de Oost-Rumeliers ook recht van stemming zullen hebben wordt geheel in het midden gelaten. Wellicht gelukt het op deze wijze om de Oost-Rumeliers tevreden te stellen en tegelijk aan Rusland alle aanleiding tot politieke schermutselingen te ontnemen. Naar uit Sofia gemeld wordt heeft vorst Alexander den Grootvizier thans officieel hel volgende geantwoord: „Onder handhaving van mijn bekend voorbehoud, verklaar ik, tegenover de een parige beslissing der mogendheden, dat ik mij een deze internationale handeling onderwerp.” De Grieksche Kamer heeft, gelijk men weet, zich met een motie van vertrouwen jegens de regeering vereenigd. De beraadslagingen, welke dit besluit voorafgingen, waren zeer onstuimig. Sprekers, die verklaarden dat alle Grieken hun bloed voor de bevrijding hunner stamgcnooten veil hadcien, werden uitbundig toegejuicht. Vooral was dit het geval, toen een der afgevaardigden, Cretenser van geboorte, verklaarde dat alle Cietcnsers als één man de wapenen zouden opvatten, wanneer de strijd tegen de_ Turken een aanvang nam. Eender opposiliomannen wees op Griekenlands onmacht en op de eervolle wijze, waarop de Grieken, voor de overmacht der mogendheden bukkende, tot ontwapening konden overgaan. Bij die verklaring ontstond er echter zulk een rumoer inde zaal en op de tribunes, dat de voorzitter het publiek moest laten verwijderen. Bij de voortzetting van het debat over de lersche voorstellen bestreed lord Randolph Ghurchil de daarin voorkomende bepalingen op het bestuur in lerland, omdat de suprematie van het Rijksparlement en het gezag der Koningin over lerland er door vernietigd worden. Hij betreurde, dat het niet gebruikelijk is, de eerste lezing eenerwelsvoordracht te weigeren. De heer G. Russel (attorney-general) verklaarde, dat het Rijksparlement de wetten voor lerland öf te laat, öf niet inden geest van het lersche volk heeft vastgesteld. Gladstone’s voorstellen hebben ten doel de regeling der welgeving in lerland, waarvan zekere zaken zijn uitgesloten. Maar juist door deze uitzonderingen wordt de souvereiniteit van de Koningin en het Rijksparlement gehandhaafd. De berichten omtrent de benoemingen van gisteren worden thans officieel bevestigd. De opper-kamerheer, lord Kemmare, en de opper-stalmeester, lord Cork, hebben hun ontslag genomen, De Standard vernam dat Gladstone heden in het Lagerhuis gewichtige veranderingen in zijne lersche voorstellen zou aankondigen. liet Russische Heerenhuis heelt heden een aanvang gemaakt met de beraadslaging over het ontwerp op de kerkelijke wetgeving. De rapporteur der commissie, de heer Adams, betoogde de noodzakelijkheid van het herstel des vredes op kerkelijk-staatkundig gebied. De bisschop Kopp erkende dankbaar de tegemoetkoming der Regeering, maar meende toch, dat de wetsvoordracht niet ver genoeg ging. Ilij beval daarop zijne eigene voorstellen aan, als grondslag voor verder overleg. Prins Bismarck voerde daarop het woord. De Regeering, zeide hij, heeft inde quaestie nog geen stelling genomen. Spreker handhaafde het nut der Mei-wetten als „Kampfgesetze” en achtte die volkomen verantwoord ; maar het was ten eenenmale onjuist te beweren, dat de Mei-wetten eene soort van palladium voor Pruisen waren. Er is nimmer aan gedacht, om ze tot eene duurzame instelling te maken. De waardigheid des Konings kan er niet onder lijden, wanneer men tracht den wenschen der katholieke onderdanen naderbij te komen. De Regeering heeft van den aanvang al liet oog gevestigd gehouden op het herstel van den vrede. Spreker geloofde dat het tijdstip tot opheffing der „Kampfgesetze” is aangebroken. Hij heeft zich de lijn gesteld tot welke de Koning gaan kan om zijn katholieken onderdanen te gemoct te komen, zonder in eenig opzicht aan zijne waardigheid te kort te doen. Prins Bismarck zeide verder: „Ik gaf er de voorkeur aan om met den Paus te onderhandelen, omdat bij hem meer welwillendheid jegens Duitschland en Pruisen wordt verondersteld dan bij de meerderheid van den Rijksdag gevonden wordt. Ik wil niei eer met het centrum onderhandelen, voordat ik mij met den Paus volkomen heb verstaan. Ik verzoek u het regeeringsvoorstel aan te nemen. De Regeering behoudt zich dan een verder gebied voor onderhandelingen voor. Overigens wenscht de Regeering zelve de herziening der Meiwelten ” De heer Kleist Retzow achtte een spoedig einde van den „Kulturkampf” des te noodzakelijker, daar de Staat er de meeste schade bij geleden had. Prins Bismarck bestreed deze laatste opvatting. Het voorstel der Regeering vindt zijn oorsprong niet in bestaanden nood, maar enkel inde behoefte des Keizers aan vrede. Indien door den „Kulturkampf” eenigerlei schade was geleden, dan trof zij het Rijk, waar de centrum-partij, met de haar ter zijde staande sociaal-democraten, de Elzassers, de Polen en de Fortschrittpartij, de meerderheid vormt. De lieer Miquel verklaarde het wetsvoorstel niet te kunnen aannemen, omdat het geen duurzamen vrede waarborgt. Hij was voor aanneming der resolutie-Bemuth. Graaf Zur Lippe was vóór de besluiten der commissie, met de amendementen van bisschop Kopp. De algemeene beraadslagingen werden daarop gesloten verklaard. Morgen zullen de artikelen in behandeling komen. De uitslag der interpellatie over Decaze ville inde Fransche Kamer op Zaterdag jl. (zie ons vorig nummer) heeft de levenskracht van het Kabinet De Freycinet voldingend bewezen. De meerderheid toch, die ten slotte voor de motie van vertrouwen stemde, bestond uit 159 leden van de rechterzijde en 200 republikeinen, terwijl de 64 leden, met Ciemenceau aan het hoofd, op twee na, allen tot de uiterste linkerzijde behoorden. Van stemming onthielden zich 20 leden van de rechterzijde en 49 republikeinen, waaronder 'l6 radicalen. Zooals deze getallen bewijzen, hoeft de regeering nog geen reden tot klagen, want gesteld dat de geheele rechterzijde tegen de Regeering gestemd had, dan zoude het votum toch nog met 259 stemmen aangenomen zijn. Blijkens de verklaring van den minister Baïhaut wordt de toestand te Decazeville gunstiger. De opgewondenheid over de inhechtenisneming der opruiersRoche enDuc Qtiercy begint te bedaren. Ook zal de afgevaardigde Basly weldra naar Parijs moeten terugkeeren. De tijd van zijn verlof is verstreken en de Kamer heeft geweigerd om hem verlenging toe te staan. Wanneer Basly niét op zijn tijd terug is, zal de vergoeding, welke hij als afgevaardigde geniet, worden ingetrokken, en wordt zijn afwezigheid zonder verlof, in het Journal Officiel vermeld. --- – Met het toezicht op den telegraaf- en Met het toezicht op den telegraaf- en seindienst bij de Exploitatie-maatschappij is belast de ingenieur voor het seinwezen der spoorwegdiensten J. D. C. M. De Roos. Het toezicht op het stoomwezen is aan den ingenieur F. Ph. J. Mahieu en den adj.-ingenieur .1. J. F. Pennink opgedragen. Allen hebbe hunne standplaats te ’s Gravenhage. --- Verspreid Nieuws. Iletsyndicaat, dat zich, zooals wij reeds onlangs medede’elden, te Londen gevormd heeft met het doel om Brussel dooreen rechtstreeksche kanaalverbinding met de Schelde lot een zeehaven te maken, heelt, na voorloopige besprekingen met het dagelijksche bestuur, Vrijdag j.l. een formeele aanvraag om concessie bij den Brusselschen gemeenteraad ingediend. Aan de aanvraag zijn toegevoegd een gedetailleerd plan en financieele voorstellen. Waarschijnlijk zal de concessie-aanvrage reeds ineen der eerstvolgende raadszittingen aan de orde komen. De burgemeester, de heer Buis, heeft althans beloofd dat de zaak onverwijld en met de grootste nauwkeurigheid zou onderzocht worden. De advocaat Vander Smissen, de laaghartige moordenaar van zijn vrouw, heeft werkelijk nog hoop dal er een jury (e vinden is, die hem vrijspreekt, en weigert daarom zijn ontslag te nemen als afgevaardigde inde Kamer voor Brussel. Door den plolselingen dood van het Kamerlid, den heer Pienson, zal te Brussel binnen vier weken toch een nieuwe verkiezing moeten plaats hebben, waarbij burgemeester Buis de liberale candidaat zal zijn. Hoewel de wonden van mevrouw Vander Smissen tengevolge van de antiseptische behandeling reeds nagenoeg genezen zijn, blijft de toestand tengevolge van het doorboren der long toch vrij hopeloos. De ongelukkige lijdt verschrikkelijk. De heer Verhardt, directeur van het „Théatre royal de la Monnaie” te Brussel, is in staat van faillissement verklaard. Hoewel de recettes over het algemeen grooter waren dan in vorige jaren, moei het passief meer dan 100,000 francs bedragen. De gezamenlijke artisten zullen den schouwburg tot op 3 Mei, het einde van het séizoen, voor gemeenschappelijke rekening exploiteeren. Prinses Elisabeth vanSaksen-Weimar, die thans te Bordighera vertoeft, heeft zich met hertog Johan Albrecht van Mecklenburg-Schwerin verloofd. Tusschen St.-P etersburg en Berlijn is een uit eerstgenoemde plaats per post verzonden aangeteekende briefinhoudende een waarde aan papieren van ruim f150,000, verloren gegaan. Ongelukkig zijn de nummers der stukken onbekend. De Stanley-club geeft morgen in het Hotel Continental te Parijs onder voorzitterschap van den Amerikaanschen gezant, den heer Mac-Lean, een feestmaal ter eere van Pasteur. De Sultan van Turkije -zendt aan Pasteur, door middel vaneen speciaal afgevaardigde, het grootkruis van de Medjidieh-orde, benevens 'lO,OOO francs als persoonlijke bijdrage voor zijne inrichting. Mevrouw Costi, de echtgenoote vaneen hoogleeraar aan de Universitcit te Athene en mejuffrouw Philemon, een nicht van den burgemeester der Grieksche hoofdstad, zijn dooreen klein schoothondje gebeten. Beide dames zijn naar Parijs vertrokken om zich onder behandeling van Pasteur te stellen. --- – De heer 11. G. Vander Poel, lid van De heer 11. G. Vander Poel, lid van de Prov. Staten van Utrecht, is gisteren benoemd tot wethouder en ambtenaar van den burgerl. stand te Venendaal. --- Feuilleton. ADVOCAAT DEBERRES. ROMAN. 15 (jjit het Hoogduitsoh.) En dat kwam daardoor dat de twee uiterst knappe kinderen sneller vorderingen maakten in alles wat zij in hunnen stand moesten kennen. Zij zag hoe hun verstand met den dag meer ontwikkeld werd, hoe hunne kennis der moderne talen vermeerderde enz. enz., en daarmede stelde zij zich tevreden. Maar voorloopig merkte zij met op, dat naast deze aristocratische deugden ook burgerlijke gevoelens in hunne zielen ontkiemden, die met de jaren toenamen. l)e eenvoudigheidszin bij de kinderen, hunne openhartigheid en hun afkeer van het liegen, de ontbrekende huichelachtigheid, de zucht om zich voor te doen zooals zij waren en de afwezigheid van den geringsten adellijken trots dit alles zag het moederoog niet. Toen zij het eindelijk ontdekken moest, was het te laat: de karakters waren gevormd. Josepha’s verwijdering naar een jongedames-instituut en het zenden van Eduard naar een kostschool in het buitenland, niets kon er meer verandering in brengen. Mevrouw Yon Rothenburg moest bekennen dat zij een fout begaan had, maar hield al hare hoop gevestigd op de toekomst en op het, bloed, haar bloed, dat inde aderen harer kinderen vloeide. Nadat wij een bijzonder en noodzakelijk licht hebben doen vallen op de sommige verhoudingen die dikwerf tusschen personen van geheel verschillenden stand kunnen bestaan, heiveren wij ons nu de hofdame te volgen, die wij het huis van Groszman zagen betreden. Josepha Von Rothenburg trad binnen, maar vond de huiskamer verlaten. Ook in het aan deze grenzende vertrek was niemand. Aan dit vertrek grensde wederom een zaal, die tegelijkertijd tuinkamer was; maar ook hier was geen mensch te vinden. »Zij zullen inden tuin zijn,” dacht Jqsepha en liep dien in. Niemand te zien. De freule keerde in huis terug en liep een trap, die naar de beneden gelegen keuken leidde, al. Daar vond zij de oude keukenmeid Katrien, die op het oogenblik bezig was met koffiemalen. De molen maakte zulk een knarsend geluid, dat de toch al niet zeer scherpe ooren van de oude meid noch de straatdeur, noch de deur van den tuin hadden hooren openen. De piepende koffiemolen belette haar eveneens de naderende schreden te vernemen. Katrien was bijna klaar met malen, maar een stuk of vier van de laatste boonen boden heftigen tegenstand en wilden maar niet onder het raderwerk van den molen komen. „Ilier leeiijkerds, er in moet jelui, akelige l* ' zeide Katrien met woedende stem en schudde en draaide den molen in razernij rond. josepha was op den drempel van de keuken blijven slaan, zij had haren sluier opgeslagen en keek lachend naar de pogingen van de oude keukenmeid. Eindelijk waren de boonen dan toch fijngemalen. Katrien, die hare armen moe gedraaid had, stond op en zette den koffiemolen met een hevigen smak op de keukentafel. Toen eerst bemerkte zij dat zij niet alleen was. „Wel allemachtig!” riep zij verschrikt uit, „een vreemde inde keuken !” en eenige stappen vooruittredend vroeg zij barsch: „Wat komt u hier doen? Wat wilt u?” „Kijk mij toch niet zoo boos aan, Katrien 1” zeide josepha lachend. „Boos? Wel heeft men ooit van zijn leven! Ik ken u niet eens, jonge juffrouw! „Kent ge mij inderdaad niet, goede ziel? Nu, dan zal ik eens dichterbij komen, dan kunt ge mijn gezicht eens nauwkeurig bekijken.” Zij trad de keuken iets verder in en plaatste zich zóódanig dat het licht van het keukenraam haar gelaat helder bescheen. „Heer inden hoogs ten hemel!” riep Katrien, die de dame plotseling herkende, stom van verbazing uit en hield de handen boven het hoofd. „Het is, zoo waar ik leef, onze dochter in levenden lijve. En daar heb ik me nu het arme kind afgesnauwd als eene wild vreemde! Hemelsche goedheid, hoe kon ik ook weten dat onze Jo'tje in zulk eene kleeding hier zou komen. O, maar ik begrijp het wel, je bent stillekens hierheen gekomen om Heintje’s verjaardag mede te helpen vieren. Mamaatje weet er niets van, hé?’’ „Maar zeg mij nu eens, Katrien, waar zijn vader en moeder dan toch, en waar is dé jarige? Slapen de oude luidjes?" „Bewaar me, kindlief, zulke dagdieven zijn wij hier niet; mijnheer en de juffrouw zijn samen uitgegaan om nog het een en ander voor den verjaardagsdisch te koopen en Heintje is nog geheel niet hier geweest; hij liet ons gisteren weten dat hij niet vóór den namiddag kon komen, omdat het op de fabriek zoo druk is.” Op dit oogenblik klonk het schelletje dat aan de straatdeur bevestigd was en werden vlugge schreden hoorbaar. „Daar is Hendrik,” zeide Josepha. „Blijf u maar beneden, Katrien, ik zal alleen naar boven gaan om te zien of hij mij dadelijk herkent.” . Zij klom, nadat zij den sluier wederom voor het gelaat had laten vallen, nog altijd met het pakje onder den arm, de trap weder op, en daar zij den slap van Hendrik, die eveneens zijne ouders in alle kamers zocht, reeds inde tuinkamer hoorde, opende zij de deur van deze laatste. Hendrik, die juist dezelfde deur wilde openen, bleef verbaasd staan, toen bij plotseling de vreemde gestalte voor zich zag staan. „Heb ik het genoegen den heer Hendrik Groszman te spreken?” vroeg Josepha met veranderde stem. „Jawel, om u te dienen,” antwoordde de aangesprokene en maakte verlegen eene linksche buiging. „Dan neem ik de vrijheid hem met zijnen verjaardag geluk te wenschen.” „Met wie heb ik het genoegen T vroeg lendtik, wiens verlegenheid toenam. Langer kon de zoogzuster zich niet goedhouden, zij wierp het pakje op een stoel, sloeg den sluier op en vloog met uilgestrekle armen op Hendrik toe. Deze meende in het eerste oogenblik dat hij met iemand te doen had, die niet goed bij het hoofd was. Maar toen Josepha nog altijd met uitgespreide armen niet ver van hem staan bleef en thans met hare gewone stem „Heintje” riep, herkende hij haar dadelijk. Eene niet te beschrijven vreugde glinsterde op zijn gelaat en snel vooruittredend om haar een broederlijken kus te geven, bleef hij echter eensklaps slaan en scheen zich te bedenken. „Harlelijk, hartelijk gelukgewenscht met je verjaardag, Hendrik!" zeide de hofdame. „Ma0, ik dien gelukwensch zoo maar aannemenV vroeg Hendrik. „Wij zijn beiden ouder geworden, Josepha, en jij behoort nu tot een voörnameren si and; er is op dit oogenblik een groot onderscheid tusschen ons, Josepha.” „Welke gedachten, Hendrik ! Je weet toch zeer goed dat ik mij bij jelui zoo tehuis gevoel, meer dan bii ons.” (Wordt vervolgd.) --- – Te Leiden is overleden de heer dr. Te Leiden is overleden de heer dr. J. C. Drabbe, sedert 1858 eigenaar en uitgever der Leidsche Courant. De overledene wijdde vóór dien tijd eenige jaren aan het onderwijs in het Latijn en Grieksch, meer bijzonder als praeceptor aan het gymnasium te Geertruidenberg. Dr. Drabbe was lid van de maatschappij der Nederlandsche letterkunde en van het Provinciaal genootschap van K. en W. te Utrecht. De overledene behoorde tot eene zeer oude Leidsche familie. Reeds in 1685 werd van dien naam gew3g gemaakt. --- Stad en Land. ’s-GRAVENHAGE, 13 April. Naar men verzekert zal deheerFranquetti, secretaris van de Italiaansche legatie, voor een paar maanden met verlof gaan. --- – Op Clingendaal, het buitengoed van Op Clingendaal, het buitengoed van baron Yan Brienen Van de Groote Lindt, zal, naar ons wordt medegedeeld, de electrische verlichting worden ingevoerd. De firma Wisse en Piccaluga zou hiermede zijn belast. --- – De Staatscommissie, belast met het De Staatscommissie, belast met het afnemen van het examen, bedoeld bij art. 11 der wet op het notarisambt, zal hare zittingen houden in het gebouw voor Kunsten en Wetenschappen, Zwarteweg no. 7, te ’s-Gravenhage, op Donderdag 1 Juli e. k. en volgende dagen, des voormiddags te 10 uren. Hun, die wenschen tot het examen te worden toegelateD, wordt herinnerd, dat zij zich ten minste veertien dagen vóór den aanvang daarvan schriftelijk moeten aanmelden bij den voorzitter der commissie, met opgaaf of zij zich aan het geheele dan wel slechts aan één of meer gedeelten daarvan wenschen te onderwerpen, en onder overlegging hunner geboorte-akte. De verzoekschriften moeten op zegel gesteld zijn. Yan de ontvangst zal aan de belanghebbenden vóór 1 Juli e. k. worden kennis gegeven. ---