Residentienieuws. De heer C. Bosman, oud-burgemeester van Brouwershaven, thans burgemeester van Gent (Overbetuwe), is inde plaats van den heer Dijckmeester, thans gemeente-ontvanger te Arnhem, tot controleur der gemeentefinanciën alhier benoemd. Hij zal zijne betrekking binnenkort aanvaarden. Een zeer geacht geneesheer alhier, dr. H. F. van Praag Heijmans, is gisteren na een langdurig iyden inden ouderdom van 57 jaren overleden. Ofschoon herhaaldelijk daartoe aangezocht, wenschte dr. Heijmans* geen openbare betrekkingen te bekleeden, maar zich uitsluitend te wyden aan zijne uitgebreide praktijk, die hy meer dan 30 jaren met groote voorliefde en toewijding beoefende. Be cholera te Sclicvenlugen in 1833. Door den heer dr. R. Krul is in het Ned. Tijdschrift voor Geneeskunde een zeer lezenswaardig artikel geplaatst over het heerschender cholera te Scheveningen in 1832, Wat daarin zeker het merkwaardigst mag heeten, de heer Krul heeft «aan de hand van gedrukte, geschrevene en mondelinge mededeelingen» eene poging aangewend om de oorzaak van het o verb r e nge n der ziekte in dat jaar te ontdekken. Inderdaad mag den heer Krul hulde worde gebracht 'voor dien niet geringe inspanning vergenden arbeid. In het jaar531 waren door de Nederlandsche regeet'ing inderdaad krachtige maatregelen tegen de invasie-ziekte genomen. En te Scheveningen was bij publicatie van 3 Juli 1831 door B. en W. bevolen, dat het strand tusschen den vuurtoren en de paal, 300 el van het badhuis, voor iedereen beschikbaar was; de genoemde grenzen vermocht niemand te overschrijden; landwaarts-in bestond geen beperking. Patrouilles wandelden langs den waterkant om die bepaling kracht bij te zetten; des avonds waren zy zichtbaar door lantarens! Den 8n kreeg elke pink, die landde, een schutter aan boord als dwarskijker. Den 18n verrees bij den vuurtoren een quarantaine-ioods van riet, een rieten keet, door strandwachters bewaakt, onder oppertoezicht van dr. W. F. P. Kiehl, uit Den Haag. Tevens herinnert dr. Krul, hoe de Staatscommissie, benoemd om de cholera te bestudeeren in Duitschland, bij «Algemeen Rapport» van 7 April 1832 ronduit verklaarde, dat de cholera niet besmettelijk is, welke uitspraak de verspreiding natuurlijk niet weinig inde hand werkte. Plotseling, terwijl de gezondheidstoestand niets te wenschen overliet, brak de cholera in het zeedorp uit, op 24 Juni 1832. Hoe kwam zij daar? heeft dr. Krul zich afgevraagd en getracht, vooral hier het antwoord te vinden. Laten wij dr. Krul aan het woord; «De zeeman Pieter Keus en zijn wederhelft worden aangetast. «M’n borstrok èt ut um edaen !» verzucht hij. Beiden bezwijken. Mr. Bausch heeft gezien, dat gezegde borstrok geen Scheevelingsche was. Na beider verscheiden is een massa wollen goederen gevonden «uit zee opgevischt». Zekere zeevrouw draagt een gouden ijzer, de opbrengst van rood en zwart laken, in Den Haag bij een kleermaker verkocht. Een gouden ijzer wordt bijna nooit door de visschersvrouw gedragen; dat durft zij niet vanwege de vrouw of de reederes. Er moet dus plenty money zyn geweest. «In het begin van Juni koopt de kaarsenmaker W. Huygens in Den Haag van de zeelui ettelijke vaten tjalk of talk, en geruimen tijd wordt deze om spijzen te bereiden en ko okebakkeu of pannekoeken te bakken door de wijven gebezigd. Het volk ziet verband tusschen het gebruik var. de talk en de ziekte of cholera. «Je mot iet op ut vet werken, ór! w’ebben der iet van ne geeten, mester», klinkt het onophoudelijk. De verhouding tusschen cholera en talk, hoewelk tamelijk onverschillig, is een vingerwijzing, dat ook andere zaken zijn verdonkeremaand. Daarbij komt, dat bijna alle visschers, die op de schuiten ziek worden, spoedig overlijden. Toen, o p bevel van hoogerhand, zijnde pinken berookt geworden; het aantal zieken vermindert en de aangetasten lijden niet zoo hevig. Of dit aan de berookingen is te wijten? Hoofdzaak is, dat de schuit is opgeruimd en schoongemaakt; de vaten met talk zijn w egge m o ff e 1 cl, voorafgedaan of gevolgd door andere sluikgoederen: das istdes Pudels Kern. «Een en ander bewijst, dat er een groot schip moet zijn verongelukt en door de Scheeveünger visschers geplunderd. «De geheele bemanning wasdood», schrijft d’Aumerie den 14 Juli 1832; «een ontmand in zee gevonden schip», zegt Arntzenius: bedoelende, dat het schip door de bemanning was verlaten en door de gezegde visschers geplunderd. Zoo is het. Mijn vader vertelde er nog bij, dat koeien en schapen zijn opgepikt, waarvan de zeelui smulden: «er was nog leven in,tenminste waren zij nog warm !» Toen de ha n gvrees verdween, kwamen de tongen los. Zoo kwam de cholera te Scheveningen». De ziekte heerschte er gedurende ongeveer tien weken. Officieel zijn aangegeven 615 aangetasten met 262 dooden, t.w. 258 mannen en 357 vrouwen, waarvan stierven 109 mannen en 153 vrouwen, totaal-sterfte 42.6 pet. De burgerlijke stand heeft in genoemd tijdsverloop 378 dooden. Men kan dus gerustelijk aanuemen zegt dr. Krul dat meer dan 1/4 of 12Va pet. aan cholera leden, zeker wel 1/lt of 6*/t pet. De verhouding was ongeveer als volgt: 600 lijders op 4800 inwoners 1 : 8 en 262 dooden op 4800 inwoners = 1 : 18. «Terugziende op den oorsprong der cholera te Scheveningen, zegt dr. Krul aan het slot van zijn betoog staat het feit vast, dat da visschers hebben gevischt of geroofd goederen van verdachten aard. De zeeman is gewoon des Zaterdags te landen, om op Zondag de kerkte bezoeken, een gewoonte van eeuwenher; alleen overmacht kan hem daarin dwarsboomen, alleen omstandigheden onafhankelijk van zijn wil hem daarin verhinderen. De eerste twee gevallen betreffen den stuurman Leendert Knoester en één zijner matrozen. Waarom landt hij op Zondag en nog wel des avonds ten elf ure? Het weder was kalm geweest in de laatste dagen en beider ongesteldheid had de tehuiskomst moeten bespoedigen. Maar het kloppertje van binnen —! Voeg daarbij den borstrok van Pieter Keus, het verkochte laken, de talk en wat er verder is geborgen , doch vooral het fabeltje van den nevel (*) dat n e v e 1 a c h t i g e verdichtsel, dan blijft er geen twyfel over aan den invoer van besmette goederen». (*) De aangetaste visschers hadden namelijk geklaagd overeen hevigen en stinkenden nevel, gedurende huu tocht op zee ontmoet. --- BINNENLAND. 29 October. jl(!er van Financiën heeft lai} personen, met spoorf Net • binnenkomende, ea « •*: Zleh voerende, welke naar r tis;,atl. en eersten ambtenaar ItH a*1B als handelsgoederen I’ «« p en> kan worden vrijgeef tttrdere“ sau *iet eerste lïla^ea, onder de volgende J aking zal plaats hebben ' 'w Van de reisbagage, met II \ (OlD ‘egevoerd. 9 W6r handelsgoederen kan ijoeö0eö '•usschen zonsonder-en hP z°ndag, mits tegen bekt “sten, Vorenbedoelde goederen tyjN* aangifte ten invoer Ij] overeenkomstig art 120 lijjn? a'gemeene wet van 26 , Zij worden verder als |A6|l behandeld. j.e vorenbedoelde goede'i j bij den invoer vrij't ;an kunnen zij worden ’ 'te 6er>e door de spoorweg-Va te wijzen voor sluiting / 'tgjp aats< onder beheer van ‘ Ij/ aer invoerrechten. Ve& a opslag mag niet . lij, dan drie dagen na den Tjtte ’ behoudens verlenging in ?evahen door den eersten V°c°. Is binnen dien tijd a gedaan, of wel, bestaat V(ja°he'd tot opslag volgens de gooderen behandeld o v°et al® is bepaald ten , Coderen, met vrachtlijsten tg A t!!landeling der reisbagage i klein-Utie van 16 April 1872 door reizigers W v “agage medegebracht, t renataande geene ver—— ,°ver l P'ge verslag der Tweede vijfde hoofdstuk der jßinnenlandsche Zaeen c. de afdeeling: Natio-b8 Oh C^u((ei'yen de volgende Belip-rfte^’ng vaneen l*d. Pinnige «men» aaniïïffi»? lad men uiteen |kr i dagbladen vernomen, dat eere-lidmaatschap van j dschen Schutterij-Kadert|)| a»vaard. Aannemende dat \,|*iat was, vroeg men, of mocht worden tj ee° uit handen van den sjj .Verwachten voorstel tot i.v schutterijen». *>tt ea kennis, genomen van 'e Si aer Commissie uit de !(ioJlteö omtrent de aan de toe te kennen schadejVo^a der vaartvcrbetebVj den Hollandschen IJsel jji | 'aa den Haarlemmer\|ji ehben Gedeputeerden ‘Ben tegen het voorstel \ ?nder de aandacht van S \S a* Ste gedeelte an dat aai'lijksche vergoeding en bediening der Binnen-Gouwe,met daarin begrepen werken, op f 12000 te bepalen in plaats van op f 9450, zooals Gedeputeerden voorstelden, kunnen zij zich, na de door Gouda aan de Commissie ingediende nadere nota, wel vereenigen. Een overwegend bezwaar bestaat echter by hen tegen het voorstel der Commissie om, boven de door hen voorgestelde vergoeding van f 232,692.60, aan Gouda te restitueeren de kosten voor het openen van de binnenvaart door de stad, ten behoeve van groote schepen met opstaanden mast en die voor de vernieuwing of bevestiging van de Gouwekaden-werken, sedert 1869 gemaakt. Het komt hen voor, dat dit voorstel miskent de geschiedenis der bestaande heffingen, die voor de gemeente zoo bijzonder gunstig uitvielen. De Commissie plaatst op den voorgrond den financieelen nood van Gouda, maar Gedep. Staten meenen,dat onder de kosten der vaartverbetering niet gebracht kan worden een kapitaal, aan Gouda toe te kennen op grond van benarde financieele omstandigheden. Zij meenden mitsdien te moeten ontraden de voorstellen der Commissie anders aan te nemen, dan o. a. in zooverre geamendeerd, dat het aan de gemeente Gouda uitte keeren bedrag worde teruggebracht van f463,595.22 tot f232,692.60. DeGroothertogin van Saksen-Weimar heeft beslist, dat de gelden, die Haar by Haar gouden bruiloft werden aangeboden, zullen worden aangewend voor het Goethe —Schiller-archief. --- Uit alle deelen des lands. Naar het Handelsblad mededeelt, was de besloten vergadering, door de sommissie tot bevordering van de oprichting van particuliere arbeidsraden Donderdagavond te Amsterdam bijeengeroepen, flink bezocht en hadden slechts weinigen aan de uitnoodiging der commissie geen gehoor gegeven. In beginsel werd tot de oprichting besloten en eene commissie, bestaande uit 3 gezellen, 2 patroons en 2 leden der commissie, werd tot het ontwerpen der statuten aangewezen. Als een bewijs van de tegenwoordige lage veeprijzen kan dienen, dat inde vleeschhal aan de Gedempte Botersloot te Rotterdam best rundvleesch te bekomen is tegen den prijs van 25 c. per */, KG. De waarnemende inspecteur van het geneeskundig staatstoezicht in Zuid-Holland heeft te Dordrecht het roodvonk epidemisch heerschend verklaard. ©e Geü©li. Gisteren had de proeftocht plaats van Vlissingen naar Rotterdam met het voor rekening van de Rotterdamsche Lloyd te Rotterdam bij de maatschappij De Schelde gebouwd prachtige stoomschip Gedeh, bestemd voor den maildienst tusschen Rotterdam en Java. Dit is het zevende stoomschip, voor genoemde vennootschap aan de fabriek De Scheldt gebouwd. De afmetingen van het schip zijn: lengte over alles 358, breedte grootspant 38 en holte 27 Eng. voet. Het schip zal onder stoom eene waterverplaatsing van 5750 ton bezitten bij een diepgang van 23 Eng. vt., en heeft een laadvermogen van pl. m. 3500 ton. Het heeft drie dekken. Het bovenste is van teakhout, het tusschendek van staal, bekleed met Amerikaansch grenen, terwijl het onderdek van gewoon grenenhout is. Het keurig ingerichte ruime salon bevindt zich onder het campagnedek; daarachter en daarvoor zijnde hutten der le klasse-passagiers, terwijl by die hutten ruime en nette bad- en mandiekamers aanwezig zijn. Op het campagnedek zijn een sierlijk muzieksalon en een rooksalon aangebracht met trap en portaal naar het benedensalon. Midscheeps heeft men het verblijf voor de 2de klasse-passagiers. Ook iiier is een flink, net salon, waarin alles van blank hout is afgewerkt. Aan beide zijden van het salon inde zijdekbuizen, zijn geriefelijke hutten voor 24 passagiers. Vóór de campagne bevindt zich op het opperdek eene kinderkamer. De kapiteinsliut en de kaartenkamer zijn op het brugdek geplaatst, terwijl de hutten voor den dokter met apotheek, officieren en machinisten zich onder de brug bevinden. Eene koude luchtmachine met koel- en vrieskamers is in het achter-tusschendek aangebracht, om de scheepsvictualie in bevroren toestand te bewaren en daarmede ijs te maken. De bakkerij en de slachterij met 2 keukens bevinden zich onder de brug. Het schip heeft eene stoomsluurmachine, een stoomankerspil en eene machine om zoetwater te disüiteeren. In het schip zijn 5 waterdichte schotten aangebracht. Onder de machinekamer en gedeeltelik onder het groot laadruim is een waterballasttank. Het is als schooner getuigd met 2 polemasts en geheel electrisch verlicht. Het stoomschip, geheel van staal, is volgens de hoogste klasse der Rules van Veritas gebouwd, alsmede onder toezicht der Vereeniging van Nederlandsche Assuradeuren. De stoommachine is van het vierdubbele compoundstelsel. Zij is in staat bij 70 omwentelingen per minuut een vermogen van 2000 I. P. K. te ontwikkelen. Behalve de gewone voedingpompen, heeft deze machine nog een volledig stel Weir’s patent-voedingpompen, alsmede een hulpcondensor, een verwarmingstoestel en een distilleermachir.e, welke laatste in staat is 10,000 liter water per dag te maken, om zoodoende het water inde stoomketels voortdurend op peil te houden, zonder bijvoeging van zout water. De voor de machine benoodigde stoom wordt geleverd door twee stalen stoomketels, op eene werkende drukking van 200 lbs., elk van 4 geribde vuren voorzien. De schroef is vierbladig, van Griffith’s model. Het schip zal worden gevoerd door kapitein E. W. Sikemeier. --- RECHTSZAKEN. Kantongerecht te ’s-Hage Zitting van 27 October 1892. Veroordeeld: C. S., tot f 15 of 3d., Pn. H. Z., tot f 10 of 3d., C. J. de K. tot f 5 of 3d., S. W. v. d. L., J. C. L., tot 2 X f 1 of 2 X 1 d., B. H. N. ten H., A. J. H., P. J. W., J. A. H, tot f 1 of 1 d., H. A., J. C. v. E., Th. C. v. d. M., W. K., A. v. 0., J. J. F., M. Z., G.. V. lot f 0.50 of 1 d., allen wegens open-' bare dronkenschap. P. J. D., C. F. K, C. J.L.jC.J.H., A. V., tot f 3 of 2 d., 5. 8., tot f 1 of 1 d., allen wegens het wekken van nachtgerucht. F. R., J. G. v. d. H., C. M., tot f 40 of 8 d., J. Z. v. W, tot f 30 of 6 d., A.S., tot f 5 of 2 d., allen wegens drankwetovertreding. A. v.d. H., tot f 0.50 of 1 d., wegens hel rijden in verboden richting, J. C. W. G., tot f 1 of 1 d., wegens het gebruiken vaneen stat. rijtuig, dat niet goedgekeurd is.— J. G. K., tot f 10 of 3d., J. H., H. J. D., tot f 0.50 of 1 d., wegens het plegen van straatschenderij. G. 0. W., H. S.. tot f 3 of 1 d., wegens het niet voldoen aan eene wettelijke verplichting tot aangifte van geboorte. G, F., tot f5 of 2 d., wegens het invoeren van vleesch zonder liet te laten keuren. E. M. D. v.d. S., tot f 10 of 3 ö., wegens het als veehouder het schriftel\jk bewijs van keuring van vee niet den bepaalden lijd voorhanden hebben en niet op aanvrage vertoonen. H. L. H., tot f 3 of 1 d., S. W. huisvr. L. V., L, V., N. P„ tot f 3 of 1 d., A. L. H. G., tot f 2 of 1 d., E. B. S., tot f 0.50 of 1 d., wegens het zich als reiziger ineen spoortrein bevinden zonder voorzien te zyn vaneen behoorlijk plaatsbewijs. W. v. M., tot f 2 of 1 d., wegens het als reiziger niet voldoende schadevergoeding geven voor het onrein maken vaneen spoorwegryluig. E. H., tot f3 of 3d., wegens het niet voldoen aan de bevelen der politie. H. A. 8,, tot f 3 of 1 d., wegens het verontren nigen der straat. J. S., J. H. S., J. A. de W., tot f 3 of 1 d., wegens het als bestuurder vaneen rijtuig het tramspoor niet verlalen. J. R., tot 2 X f 1 of 2 X 1 d., wegens het ryden zonder licht.— F. J. v.d. W., tot f 4 of I d., wegens liet laten staan vaneen wagen. J. F. G.f .1. v.d. K., tot f 1 of 1 d., wegens het zondor verg. varkens houden. C, v. 8., G. M., tot f 3 of 2 d., wegens het te laat tappen. E. M. tot f 2 of 2 d., wegens het niet voldoen aan de bevelen der politie. W. R., W. v. K., P. J. D. J. P. D., tot fl ofl d., wegens het zich te laat ineen bierhuis bevinden. —■ VV. A. T., tot f2O of 4 d., wegens het aanhitsen vaneen dier opeenmensch. M. J. de W., tot f 3 of 1 d., wegens het op straat rjjden met een rijtuig met het doel het te verhuren. P. v. 8., tot f 10 of 4 dr, wegens het inslaat van dronkenschap een trekdier besturen. W. de J. tot eene hechtenis van drie weken en opzending naar eene Rijkswerkinrichting voor den den tijd vaneen jaar. H. L. tot eene hechtenis van 3 weken en opzending naar een Rijkswerkinriehtiog voor den tijd van zes maanden. W. P. tot eene hechtenis van 2 weken; J. de R., A. A. M. tot 3 dagen; F. H. M. tot f 10 of 3d.; C. G. tot f5 of 2 d.; H. A. v. 8., L. C.F.F., M.J.J. H„ tot f 3 of 2 d.; J. K. tot f 2 of 2 d.; G. M. M. S., H.3..A.K., H.J. N., tol fl ofl d.; E. K., A. B. F. W., M. G., G. F., B. V., E. W, W. 8., C. D., S. T., H. E. R., S. P. J. v.d. B. J. S. 8., C. D., W. F. v. D„ H. J. C. G. G., G. P. J., L. J. M., M. R., tot f 0.50 of 1 d., allen wegens openbare dronkenschap ; J. C., J. M. v. D., M. H. 8., tot f3 of 1 d., wegens het verwekken van nachtgerucht; M. H. 8., tot fls of 8 d., A. C. B„ tot f 15 of 8 d., wegens het opgeven vaneen valschen naam ; H. R., tot f 0.50 of 1 d., wegens het verontreinigen der straat; J. M. v. T., tot 2 X f 3 of 2 XI d., wegens het onbeheerd laten staan vaneen trekdier en als stat. koetsier geen bulletin aan den huurder uitreiken ; J. H. N., tot 4 dagen, wegens het met een rijtuig op straat rijden met het doel het te verhuren. A. A. P. P., tot 2 X f3 of 2XI d., wegens het onbeheerd laten staan vaneen trekdier en als stat. koetsier niet zorg dragen, dat in zijn rijtuig een bulletin is opgehangen. W, J. G. 8., tot fl of 1 d., wegens fret laten loopen vaneen hond des nachts zonder toezicht. J. H. N., tot f5 of 2 d., wegecs het te hard rijden. H. P., tot f 5 of 2 d., A. v. 8., tot f 10 of 2 d., wegens het te laat tappen; T. P., tot f3 of 1 d., wegens het spannen vaneen hond naast de kar. W. 8., J. E., tot tl of 1 d., wegens het zonder vergunning als besteller postvatten. S. L., tot f3 of 4 d., wegens het werpen van vuil in een gracht. A. Z. S., O. D.l tot f5 of 3d., wegens het als eigenaar vaneen hofje niet zorg dragen, dat daarin goed drinkwater is. F. Th. V., tot f5 of 3 d.,wegens het niet voldoen aan de bevelen der politie. —B. J. A. v. 8., Th. P. v. K., Th. H., W. M., A. M„ H. A. v.d. V., tot f 0.50 of 1 d., wegens het rjjden in verboden richting. L. L., tot fl of 1 d., wegens het laten staan van een wagen. Th. J. v.d. H., tot f 0.50 af 1 d„ J. T., tot f 3 of 1 d., wegens het rq'den zonder licht. H. J. 8., L. S., H. B. G., F. J. S., J.J. M. d.M., totf 1 ofl d., W. A. C. S., tot f 0.50 of 1 d., wegens het zich te laat ineen bierhuis bevinden. Vrijgesp rok e n: W. L., van de aanklachte van zich in kennelijken staat van dronkenschap bevonden te hebben. J. T., h/v L. K., van de aanklacht van bedorven visch ten verkoop in voorraad te hebben gehad. Vervallen verklaard: de vonnissen dd. 14 Juni, 23 Juni en 14 Juh 1892, waarvan W. Z. in verzet was gekomen en waarbij hij wegens jachtovertredingen veroordeeld is tot f3 of 2 d., f5 of 3d., f5 of 3d. het verzet van het vonnis dd. 23 Juni 1892, waarvan S. C. Z. in verzet was gekomen en waarbij hg wegens jacht* wetovertreding is veroordeeld tot flO of 3d. Het gerechtshof te Leeuwarden heeft, met aanvulling der gronden en verbetering, bevestigd het vonnis der rechtbank te Assen, waarbij F. de Jonge, oud 39 jaar, geboren te Groningen, verpleegde in het 2e gesticht te Veenhuizen, is veroordeeld tot 3 jaren gevangenisstraf, omdat hij den 26n Juni den opzichter van den veldarbeid L. B.v. Eisden, met het voorafberaamde plan om dezen te dooden, met een mes in de richting van zgne linkerborst gestoken, maar niet getroffen heeft, omdat Van Eisden zich van links naar rechts emdraaide. Naar men verneemt, heeft Lubbert de Vries hooger beroep aangeteetend legen het vonnis der rechtbank te Winschoten, waarbij hq is veroordeeld tot 18 maanden gevangenisstraf, omdat hq‘ den 13n Augustus 11. te Muntendam den burgemeester heeft bedreigd hem den nek te zullen breken, inde sloot te zullen werpen en te zullen verdrinken; en 20. dienzelfden dag ’s morgens 10 uur, op den trekweg van Scheemda naar Zuidbroek, een hond den staart heelt afgesneden. --- FEUILLETON. DUBBEL LEVEN, Roman van H. LEWIS. J ' 75 I *'!IgSte HOOFDSTUK. ' ure. [J6|i 'pfe’'‘ge vreugde straalde M ReIeWor’3 ernstig gelaat LS i-f6' van innige riankl‘ield hij de half’ ''^Ur^6 aan zUn hart. \ r dj*4» z°ide hij, «liet voor-N nacht is mij tot gebleven». ttS? %r. pot-end en de mar» '' |Stu,ovig aan. N«gunï, zei de oude > 'r <># , lir.t> 01 u nog zeer goed. voordeelig uit> 4y{»o* i romantische ge-1,'ilt 3 hebt te vertellen?» Jij (.% ai zei Negun .5lj ’t .e!.s den dood nabij, n‘et verzwegen, K(‘, hi; Vrie en Gretlio Wilms, v ln> herinnerde mij ** ü' 5 Iiïla_ande mij, niet 0 |LSe a u*t het leven te vertel ons W 8 'n Vl(d de markies VH , %'lf rede. %',?llen rU i'ea °P Marga-3en Sof3 bedienden hem «Mylord», zei de zieke, op een toon van onloochenbare waarheid, «mylord, men heeft u gedurende al die achttien jaren bedrogen en misleid. Mijnheer Gotfried Trewor beging de misdaad niet, waarvan u hem beschuldigt en waarvoor u hem bij nacht uit het huis hebt gedreven, als eer. moordenaar en een dief». «Maar ik zag hem met mijn eigen oogen, den bloedigen dolk inde hand!» Negun lette niet op dit gezegde. «Mijnheer de markies», ging hij rustig voort, «in dien nacht zaten uwe beide neven, Gotfried Trewor en Eduard Ormond, inde kamer van hunnen oom, toen ik, naar ik meèn ongemerkt door mijn jongen meester, de aangrenzende voorkamer binnentrad. Lord Ormond had een punchbowl gereed gemaakt en ik zag, hoe hij heimelijk een klein'fleschje met een doorzichtige vloeistof uit zijn zak haalde en in het glas van zijn neef goot. Ik zeide niets, omdat ik de zaak voor tamelijk onschuldig hield, maar lette toch van dat oogenblik af met de grootste opmerkzaamheid op lord Ormond. Mijnheer Gotfried dronk de punch, die voor hem gereed was gemaakt, slechts met weerzin en op aanhoudend aandringen van zijn neef. Toen het glas was geledigd, stelde Ormond voor, dat zy eens een proef met opium-eter» zouden doen,— een opiumroes zou zoo iets buitengewoons zijn. Mijnheer Gotfried scheen ondanks de weinige hoeveelheid punch, die hij had gebruikt, niet meer geheel bij kennis. Hij at wat lord Ormond hem tusschen de tanden schoof, Ormond gebruikte niets van de opium». «Tot zoover herinner ik mij de gebeurtenissen van dien nacht nog vrij duidelijk», zei Gotfried Trewor, «maar wat nu volgde, weet ik niet meer; ’t is geheel en al uit mijn geheugen gegaan. Wat gebeurde er toen, Negun?» «Lord .Ormond begaf zich naar uw kamer, nam den dolk, dien u als een zeldzaam exemplaar zorgvuldig in uw kast bewaarde; daarna bracht hy u, zacht als een meisje loopend, inde kamer van uw oom; ik sloop op de teenen achter hem aan. Lord Ormond luisterde en toen hij het regelmatige ademen van mijnheer den markies hoorde, trok hij u in diens slaapkamer mee; u waart willoos als een kind. Mijnheer de markies lag in diepen slaap. Lord Ormond boog zich over hem heen, boorde hem met eigen hand het staal inden schouder, drukte daarna echter het bloedige mes in uwe rechterhand en vloog weg. Dat is de waarheid, mijneheeren, zooals ik die met alle heilige eeden wil bezweren». Ormond uitte een woeste verwensching. Na eenige oogenblikken van ademlooze stilte ging Negun voort: «U allen weet wat er na dat voorval gebeurde: de beschuldiging van mynheer Gotfried Trewor en zijne schandelyke verdrijving uit het kasteel. Nog denzelfden nacht zeide ik lord Ormond, dat ik alles had gezien; hij bood my voor mijn zwijgen eene aanzienlijke som en betaalde mijn overtocht naar Australië. Tot vóór weinige weken bleef ik daar; als verder loon voor mijn zwijgen had hij mij eenige duizenden toegezegd, die ik zou bekomen, wanneer hij bezitter van de goederen der Trewor’s zou zijn. Dat is de geschiedenis, die ik u heb te vertellen, mijnheer de markies, en ik ben op ieder uur bereid, de waarheid ervan te bevestigen». De markies vestigde zijne strenge oogen op het bleeko gelaat van Negun. Hij las slechts waarheid, oprechtheid en berouw erop; daarna zag hij naar Gotfried, wiens blik den zijne zonder vrees ontmoette, en eindelijk zag hij Ormond in het verwoeste gelaat. De ontmaskerde ellendeling wendde zich af. Het duistere geheim was eindelijk opgelost enGotfrieu’s onschuld bewezen, waaraan totdusver slechts één edel vrouwenhart vast ea onwankelbaar had geloofd. «Mijn God!» riep de markies uit, in wiens ziel de waarheid zich als een lichtstroom ontwikkelde. «Welk bitter, onvergeeflijk onrecht heb ik u aangedaan , Gotfried !» Hy zeeg neer voor zijn diepgekrenkten neef en de oude liefde voor den trouwhartigen knaap met de zonnige blauwe oogen en het kinderlijk reine gemoed schitterde uit iederen trek van het nobele gelaat. Hij strekte zijne hand naar hem uit, maar liet die snel weer zinken. «Neen», zuchtte hij, «het is te laat. Ik heb te zwaar tegen hem gezondigd om vergiffenis te mogen verwachten. Hij haat rnij thans, gelyk ik ’t verdien. Laat mij in mijne eenzame ellende terugkeeren en eenzaam en verlateD sterven, gelijk ik geleefd heb». De oogen met de hand bedekkend, om de opwellende tranen te verbergen, wankelde hij naar de deur, maar nog had hij den drempel niet bereikt, of een lichte tred kwam achter hem aan en zachte armen, hem omvattend, hielden hem terug. Het was Giraida’s gelaat, dat zjjne wangen streelde. «Dierbare oom», riep zij uit, «u naoogt niet van ons gaan. «Ik heb u lief, zooals ik van het eerste uur van onze ontmoeting van u hield. U zult uwe Giralda niet verlaten». De markies zag haar ongeloovig aan. Hij had haar herhaalde verzekering, hare hartelyke liefkozingen noodig, om ervan overtuigd te worden, dat zij niet meer boos op hem was. Gaarne liet hij zich door haar naar Gotfried brengen, die de verandering van zyne positie nog niet scheen te begrijpen. «Papa, wilt u niet met oom verzoend worden?» vroeg het meisje. «Hij heeft u lief en u hebt hem lief, en ik zou nooit gelukkig zijn, wanneer ik niet ook hem gelukkig wist». Oom en neef hielden elkaar omarmd. Gelukwonschen, omhelzingen en kussen werden van alle zijden gewisseld. Graaf Berril zag met trotsche vreugde op zijne kleinkinderen neer, naar zijne schoone, van geluk stralende dochter. Temidden van deze verwarring ontrukte lord Ormond zich aan de handen der politiebeambten en vloog, als door demonen voortgejaagd, weg. «Laat hem maar loopen», zei de markies. «Hij draagt zijn straf in eigen borst meê». Onteerd en verarmd, haastte Ormond zich uit Engeland te vluchten. Weinige maanden later kwam het bericht uit eene kleine, Fransche stad, dat hij daar was gestorven. Het huwelijk van den jongen lord Grosvenor en Giralda werd niet lang uitgesteld. Er is geen gelukkiger gezin dan op het kasteel den «Adelaarshorst», geen hartelijker echtgenoot dan Paul en geen lieftalliger, jong vrouwtje dan lady Giralda Grosvenor. Inde schaapshut in het gebergte woont een rechtschapen, tevreden echtpaar; Margarelhe’s liefde en gezelschap heeft wonderbaar veredelend op Georges Negun gewerkt. De bekenden en vrienden van Beatrice waren als uit de wolken gevallen toen zij vernamen, dat de veelbegeerde dame reeds sinds vele jaren gade en moeder was. Gotfried Trewor werd door de aanzienlijke kringen met open armen ontvangen en zijne lijdensgeschiedenis bleef langen tijd het onderwerp der dagelijksche gesprekken. De familie Trewor leeft gedurende een deel van het. jaar op het slot «Trewor», het andere in het Londensch paleis van den markies, die zich steeds inden kring van zijne jeugdige verwanten beweegt, Magda en Marie Fleck hebben zich van hare meesteres niet gescheiden en staan nog steeds in hooge gunst. Gotfried Trewor’s oogen staan weer vroolijk en zonnig als vroeger. Zijne zonen musiceeren in het eerwaardige huis, waar hy zijnejeugd doorbracht en de grijze lord Trewor, die zich in Gottried’s kinderen verjongd ziet, acht zich den gelukkigste! aller stervelingen. De avond van zjjn leven biedt hem de reinste vreugde, de hoogste aardsche zaligheid. Graaf Leonor Berril maakt zich volstrekt niet. meer beangst over het geheimzinnige, dubbel leven zyner dochter. Einde. ---