Rotterdammertjes. F JN hee[n°nwaardige aanbeveling. N keer e*n //Rotterdammerfje", ilt wel '0 itie '?eds in Ver een zaak, waarvan l ;|e«* een mijner „Rotterdam-Cbfcheb gemaakt. iL Nr Va ni,\ de candidatuur van NN de ; n Citters, den wethouder, doofden gemeenteraads-vertiei| de jj. Sevallen, en die thans 6 .kiesvereeniging op, Sesteld. ?°o Sj. * de heer Van Citters ls.geval] in stem- Jtöi. C'&esm.6in’ keb ik als mijn oor«JSs&». e ’ ln gesprekvorm, het OanH-j^eZeod : N die' aat van Citters is N«ha1D Relfti°eoer burgemeester N; .bij RottSbaven. Toen Delftsw''’ttL°V(:repnLerdarn kwam, was het dat Van Citters worden, en dat is toen gebeurd. Nu is de zaak deze, dat men eerst Raadslid moet wezen, om wethouder te kunnen worden, omdat een wethouder gekozen wordt uit de Raadsleden. Je moet weten, dat Van Citters géén kapitalist is, en 21 jaar wethouder is geweest. Waarom moeten wij nu dien man, waarop niets ten nadeele te zeggen valt, uit zijne betrekking verdrijven, door hem niet te kiezen als Raadslid ?” Het biljet is niet onderteekend, en dus weet ik niet, wie ik voor den inhoud er van aansprakelijk moet stellen. Maar het wil me voorkomen, dat de vrienden van den heer Van Citters, die dit biljet verspreid hebben, hem daarmee geen dienst bewijzen. Immers nu daar met zoo verwonderlijke openhartigheid gezegd wordt, dat de heer Van Citters, die eenmaal krachtens de uitspraak der kiezers is gevallen, daarom opnieuw wordt aanbevolen, omdat hij „bij overeenkomst" 21 jaar geleden wethouder is geworden en onbemiddeld is, en niet omdat hij met zijn capaciteiten voor het Gemeentebestuur zulk een groote, waardevolle kracht is, nu dient er toch op gewezen, dat het niet opgaat, op die gronden iemand aan te bevelen voor een functie, voor een stad als Rotterdam van zoo buitengewoon groote beteekenis! Jaar op jaar hoort men het Gemeentebestuur zélf klagen over den velen arbeid dien het college moet verrichten. Is het dan verantwoord, waar er slechts 4 wethouders zijn, éen er van in functie te houden, niet omdat Rotterdam hem, maar omdat hij Rotterdam noodig heeft ? Ik heb niets, niets, tegen den persoon van den heer v. C., maar ik wilde er slechts tegen waarschuwen, zulk een element inden strijd te brengen ! v.d. L. --- Verkeersveiligheid. Aan de „N. Ct." wordt bericht, dat een aantal personen in ons land het initiatief hebben genomen tot het oprichten vaneen Vereeniging ter bevordering der verkeersveiligheid. Een groot aantal personen uit verschillende streken hebben met dit voornemen reeds hun sympathie betuigd. Het voornemen is, een voorloopige commissie samen te stellen, waartoe zullen worden uitgenoodigd personen, die inde allereerste plaats dagelijks met de wetgeving ter regeling van het verkeer te maken hebben; voorts personen met de praktijk van het verkeer bekend en vrouwen en mannen, die reeds metterdaad getoond hebben op dit gebied hun sporen te hebben verdiend. Ineen waarschijnlijk in September te houden algemeene vergadering zullen dan de statuten worden vastgesteld. Reeds dadelijk zal de vereeniging haar vertakkingen hebben of trachten te verkrijgen in zoo mogelijk alle plaatsen van ons land, zich doen voorlichten door bekende autoriteiten op het gebied van het verkeerswezen, alsmede door technisch ontwikkelde personen; gegevens verzamelen uit binnen- en buitenland; van den aanvang af overleg plegen met de besturen der groote sportverenigingen, welke laatste juist alle trachten het toerisme te bevorderen, allereerst door het geheele volk tot vriend te verkrijgen of te behouden. Ónder de mededeeling staan de namen van de heeren dr. C. P. C. Bosch, arts, en S. H. F. Hoffmann, oudartillerie-officier, beiden in Den Haag. --- Spoorweg-congres. Ter voorbereiding van het spoorweg-congres, waarop besproken zullen worden de wensehen en bezwaren ten aanzien van de dienstvoorwaarden voor het spoorwegpersoneel, naar welker inwiliging of uit-den-weg-ruiming allereerst door het personeel wordt gestreefd, heeft het het hoofdbestuur van de „Nederlandsche Vereeniging van spoor- en tramwegpersoneel", op wiens initiatief het congres bijeengeroepen wordt, een vergadering van besturen der deelnemende vereenigingen uitgeschreven op Zondag 29 September, te Utrecht. De groepsvertegenwoordigingen der vier groote spoorwegmaatschappijen zijn mede tot deze bijeenkomst uitgenoodigd. --- Gemengde Berichten. Naar het „Hbl." verneemt is de gemeentebegrooting van Amsterdam, dank zij het ruim vloeien der middelen, sluitend gemaakt kunnen worden zonder belastingverhooging, niettegenstaande er rekening is gehouden met verhooging van loonen voor verschillende categorieën van werklieden en ambtenaren. De Stakingen. De werkstaking, die Donderdag uitbrak op de spiegelfabriek „De Atlas" te Amsterdam, behoort weer tot het verleden. Al de meisjes zijn weer aan het werk gegaan; de directie heeft de eischen van loonsverhooging niet ingewilligd, naar de „Echo" meldt. De meubelmakersstaking bij de firma Engelen te Kampen is geëindigd. Ze heeft 15 weken geduurd. De burgemeester van Bloemendaal heeft den Gemeenteraad doen weten, dat de benoeming van den heer C. Bergman, secretaris van Haarlemmerliede-Spaarnwoude, tot gemeente-seeretaris door hem ter vernietiging zal worden voorgedragen, op grond dat, zooals nader is gebleken, na de stemming nog een herstemming had moeten gehouden wordeD, alvorens tot loting mocht worden overgegaan, ingevolge artikel 51 der Gemeentewet. Eea postkantoor in zee Op ongeveer een uur afstand van het eiland Vlieland ligt ter reede geankerd een scheepje, de uitlegger der loodsen genaamd. De/ bemanning is zoo welwillend, om van voorbijkomende schepen brieven en brieven en couranten in ontvangst nemenen later, als de Terschellinger postboot voorbij stoomt, daar met de roeiboot ter verdere verzending aan boord te brengen. De postboot op haar beurt geeft weer brieven enz. af, bestemd voor hier en daar verspreid liggende schelpzuigers of te verwachten schepen en binnenvaartuigen. De belanghebbende komen dan van den uitlegger de voor hen bestemde correspondentie afhalen. Deze postgelegenheid in zee voldoet uitstekend. Zondag 1 Sept. zal het 250 jaren geleden zijn dat het eerste vaartuig door de pas gegraven trekvaart van Leiden naar Haaklem voer, voor welke gelegenheid een gedenkpenning werd geslagen die nog bewaard is. Met het graven dezer vaart was ia Februari 1656 begonnen. Onder de leden van het Dag. Bestuur van Delft heeft zich een eigenaardige quaestie voorgedaan. De burgemeester was met verlof en van de drie wethouders slechts een aanwezig, zoodat twee raadsleden, daartoe door den gemeenteraad gekozen, tijdelijk de wethoudersfunctie bekleedden. Toen nu inde eerste vergadering van B. en W. eender tijdelijke wethouders, die het oudst in jaren was, de leiding der vergadering op zich ' wilde nemen, werd hem dit door den wethouder betwist, die meende waar art. 77 der Gemeentewet «preekt van 'de vervanging van den burgemeester door eea wethouder, hier slechts sprake kan zijn vaneen wethouder, welke als zoodanig is benoemd en niet vaa een raadslid, dat slechts tijdelyk die betrekking waarneemt. De tijdelijke wethouder, vaneen ander gevoelen, won advies in bij een lid van Ged. Staten, welk lid den tijdelijken wethouder gelijk gaf. De vaste wethouder echter stoorde zich hier niet aan, doch bleef tot de terugkomst van zijn ouderen ambtgenoot optreden als voorzitter van het college van B. en W. Onder de leden van den gemeenteraad is de meening verdeeld. Moord te loeiden. 0 Onze correspondent uit Leiden meldt: Zaterdagavond is hier een moord gepleegd dooreen 16-jarigen knaap, terwijl de verslagene ook nog maar 17 jaar out was. De jongens, die onder den invloed van sterken drank waren, kregen om een kleinigheid twist, Welke ineen vechtpartij ontaardde, waarbij Marinus Schreuder, een warmoeziers knechtje, het mes trok en den koopman en venter Piet Koppeschaar, een steek toebracht in de rcchterlong, die den dood tengevolge had. De getroffene werd nog het „St. Elizabethflgesticht" binnen gedragen, doch dr. Kruimel, de inmiddels ontboden arts, kon slechts den dood eonstateeren. De dader begaf zich eerst naar de woning zijner moeder inde Groenesteeg, doch stelde zich daarna ter beschikking der politie. De broeders van den verslagene, die thuis hooren inde Gortestraat kwamen inden nacht nog inde Groenesteeg aan om wraak te nemen, doch Schreuder was reeds in verzekerde bewaring op het politiebureau, waar hij blijkbaar kalm den nacht doorbracht. Heden door den waarnemenden Commissaris in verhoor genomen, bekende hij volledig. Het lijk is ter gerechtelijke schouwing naar het Akademisch Ziekenhuis vervoerd en de Justitie heeft de zaak in handen. Tot wethouder van Texel is benoemd •ie heer J. S. Dijk. De Utrechtsche Trammpij. heeft jtterdag te Utrecht een vergadering «houden over het voorstel tot liquidatie, waarbij de Pers niet werd toematen. Naar het „Vad." verneemt werd nog geen besluit omtrent de liquidatie genomen en zal over 14 dagen weer «en vergadering van aandeelhouders worden gehouden. Joodscbe jongelieden. S Men schrijft ons uit Utrecht : Ineen gisteren (Zondag) alhier gehouden bijeenkomst is, naar wij vernemen, in beginsel besloten tot oprichting vaneen Bond van Joodsche jongelieden, ten doel hebbende bij de jonge Israëlieten het Joodsche bewustzijn meer tot verwezenlijking te doen komen dan tot heden blijkt het geval te zijn. Deze nieuwe vereeniging zal dit doel trachten te bereiken door het bestndeeren van Joodsche geschiedenis en aardrijkskunde, van Joodsche traditiën, wetenschap en kunst. Tot leden van het voorloopig be – stuur zijn gekozen de heeren Van Son te “Deventer, voorzitter; Cohen, student te Leiden, secretaris, en mej. Van Pool, penningmeesteresse. ES De „Vereeniging tot bevordering der pluimveehouderij en tamme konijnenteelt in Nederland" hield Zaterdagmiddag te Utrecht een buitengewone algemeeue vergadering, onder voorzitterschap van den heer C. G. J. A. van Genderen Stort te Groningen. Negen provinciale afdeelingen hadden afgevaardigden gezonden. Tamelijk langdurige besprekingen werden gehouden over de al- of niet-wettigheid der vergadering. Enkele aanwezigen uitten 'hun verwondering over de korte bijeenroeping der vergadering; o. a. de heer Theunissen, die meende dat in elk geval het belangrijke punt, de overneming van de Rotterdamsche eierveiling, dat niet inde afdeelingen besproken is, niet in deze vergadering behandeld kon worden. De voorzitter merkte op, dat volgens de statuten de vergadering wettig is en wegens dringende zaken eewenscht. Medegedeeld werd.dat de Regeering voor ’t loopende jaar een subsidie van f2500 aan de V. P. N. toekent. Na eenige besprekingen werd het voorstel van het bestuur om voor de overneming van de Rotterdamsche eierveiling een leenimg te skaten groot f 10.000, ad hoogstens 5 pet. sjaais, bestaande in obbgatiën van fIOU , aangenomen. Besloten werd daarna • de Rotterdamsche eierveiling over te , Een derde voorstel om een alee-1 meene commissie over het geheele lam ! te benoemen, in het belang van den afzet der producten, werd na bespreking eveneens aangenomen. De benoeming der commissies msrevolge voorstellen 1,2 er 3 « erd door de vergadering overgelaten «n het Dagelijksch Bestuur. Bene o 1 tot° leden, die het tijdelijk liootemtuur zullen versterken en als hjm>- lijke hoofdbestuursleden zullen optreden de heeren H. G. de Ponti te Oirlo bij Venray, en Otto Stork te Hengeloo. Na rondvraag werd de vergadering gesloten. ° Als een staaltje van ergerlijk laffe en schandelijke wraakneming wordt uit Havelte (Dr) gemeld, dat de arbeider E., toen hij zijn koe wilde melken, deze met een gapende wonde inden buik en afgesneden ooren dood op den grond vond liggen. Te Nieuw-Weerdinge zijn des nachts den paarden van den landbouwer S. de staarten afgesneden. In het laatste geval was men zoo gelukkigde dader op te sporen. Het was de gepasporteerde militair B. die onmiddelïijk gearresteerd werd. Ongelukken. Op den Haarlemmerweg te Amsterdam verloor Zaterdagmiddag eene oude zwerver midden op staat, het bewustzijn, juist toen een automobiel naderde, waarin een Duitsehe dame en heer zaten. De oude man kwam onder de auto terecht, zonder dat iemand het kon verhinderen. Met een gebroken been en ernstige inwendige kneuzingen werd de ongelukkige onmiddellijk inde automobiel naar het zittingslokaal van den geneeskundigen dienst vervoerd en vervolgens naar het Wilhelmina-gasthuis, waar hij na eenige oogenblikken overleed. De chauffeur had geen schuld, naar men inde „Tel." meldt. Toen mej. K. te Loosduinen Vrijdagavond van Den Haag terugkeerde, werd zij bij „Nieuw Rosen burg" ongesteld. Bij een winkelier aldaar binnengegaan, werd zij zoo goed mogelijk verzorgd. Spoedig bleek echter dat alle moeite te vergeefsch was en dat de levensgeesten waren geweken. Bij Ochten voeren Zaterdag twee schepen tegen elkaar, waardoor een der opvarenden, een 20-jarig jongeling, inde Waal viel en verdronk.— Het 8-jarige dochtertje van den heer R., wonende op den Krommen Waal te Amsterdam, werd gistermiddag op de Prins Hendrikkade aldaar door een ijskar met twee paarden bespannen overreden. Het kind kreeg een wiel over het hoofd en was onmiddelïijk dood. De veehouder V., uit het Gein, zou Vrijdag tegen den avond eén paar gasten naar het station rijden. Dicht bij Weesp schrikte het paard vooreen hondenkar, met het gevolg, dat paard en rijtuig ineen diepe sloot terecht kwamen. De voerman kwam op zijn hoofd inde modder te staan en werd bewusteloos in het hotel „De Roskam" binnengebracht. De andere inzittenden kwamen met den schrik en een nat pak vrij. Nabij Gouda aan den Gouderakschen dijk is een jongetje van 6 jaar van Van D. t6 water geraakt en verdronken. --- FEUILLETON. KAINS VRIJSPRAAK. VlUo R°lUn ÜISe westkiroh. 59 \h,u • "1? "'as tr.r.l n°g maar kort, \r kiUr&ndpejBegaail- Gi lang }S* VfLdt' lij;'lilf aan6? met Hjn strijd WNl^erdJ1/e kolk gestaan H?' °? telkens, om ( ofUl 'eH t 8 °.nd over de witte ..ïlMkg^esW^fll-, net hoofd, b°ïe” # i*tleste BchrP^dte ? Zinkenden *J W^en hulp°rb]J? Hij werd dol van angst. „Gerd Klunders! Halt! Blijf staan! Daar is geen weg!” Met de kracht der wanhoop riep hij het. En nu kwam er antwoord, heel bedaard, heel duidelijk. ~Ja, dat schijnt werkelijk zoo.” Janfrederik richtte zijn blikken, die aldoor langs de gevaarlijkste plekken gericht waren geweest, opwaarts. Nu ontdekte hij de gestalte van den schilder, vijftig passen zijwaarts van hem, waar een soort van vasten dam als een smalle donkere streep het zilveren vlokkengras doorsneed. Slank en hoog stond daar Gerd Klunders, geen zinkende, niet eens in onmiddellijk gevaar verkeerende. ~Blijf staan!” riep Janfrederik heftig. „Daar kanst niet vooruit.” Én voorzichtig met de geweerkolf de draagkracht van den bodem onderzoekende, betrad hij den dam en kwam langzaam op Gerd af. „Dat is een slimme plek, waar dou daar staast.” „Ik herinner mij flauw uit mijn jongensjaren, dat hier een doorwaadbare plaats moet zijn.” „Die vindst niet bij nacht.” „Ja, daar ben ik ook bang voor geworden. Daarom ben ik omgekeerd.” Janfrederik keek voor zich neer. Noodelooze zorg. Er was geen gevaar. geweest. De hemel had zijn zondigen wensch niet verhoord. Hij had wel naar huis kunnen gegaan zijn. En misschien toch ook weer niet. Juist hen, die zich er veilig wanen, dreigt op dezen bodem het grootste gevaar. „Neem mijn hand, Gerd Klunders. Ga daar af.” Aarzelend gehoorzaamde Gerd, en het scheen Janfrederik toe, dat hij voorzichtig zijn voeten zette, als niet heimelijk wantrouwen. Maarde grond werd vaster met eiken verderen stap. Reeds lagen de witte vlokken achter hen. Toen vroeg Gerd: „Is u werkelijk uit zorg voor mij teruggekomen, mijnheer Holm?” Janfrederik liet zijn hand los. „Het is een leelijk stuk aarde daar. Ik waarschuw ieder daarvoor, Toen je was weggegaan, had ik het vergeten, omdat mij wat anders in den kop omging. Later is ’t mij ingevallen. „Dat was heel vriéndelijk. Ik dank n!” „Om jouen ’t wil heb ik ’t niet daan,” zei Holm kortaf. Gerd zag hem uitvorschend aan. Hij vroeg niet verder. Wat Janfrederik gedaan had thans, was een gunstig teeken voor zijn wenschen en hopen; maar voorbarige woorden zijn vaak als de koele voorjaarswinden. Zij doen de knoppen bevriezen, waaraan zij tornen. Hij wachtte. Reeds schemerden de roggeakkers der kolonie voor hen op, een bleek golvend meer in tegenstelling met het zwart der heidevelden, dat zij welhaast achter zich hadden. Toen begon Janfrederik: „Ik weet niet, of jij er wel genoeg over hebt nadacht. Ik wil er nog emaal van spreken. Daar ’t zeer dringt. Zoo ’t mij voorkomen doet Trinai Swensen m’n Trina is man ’n boerenmeidken. Jij bent een uit de stad. Jou familie en daar je meer met omgaat, zullen zich in Trina’s aard en manieren zoo noem jullie ’t ja, inde stad? niet vinden kunnen en zij niet in die van jou omgangsmenschens. En zoo wat is niet goed. Dat kan op den duur je beidegaar lastig, zwaar worden.” „Wat u daar zegt, zou juist zijn”, antwoordde Gerd, min of meer getroffen door de buitengewone voorzichtigheid en bedaardheid, waarmee Holm zijn gedachten had pogen uitte drukken, „als ik öen koopman was, een officier of een ambtenaar, iemand die tot een zekere aaneengesloten kaste bshoorde. Maar een kunstenaar is in alle standen thuis. Wij zoeken omgang met wie wij willen naar onze eigen smaak en behoefte. Daarom kun je er stellig op aan, dat inden kring, waarin ik Trina brengen zal, zij beschouwd en behandeld zal worden, en bemind ook, zooals ik dat zelf doe, namelijk als een lieftallig, eenvoudig meesterstuk van , Gods. schepping,” „Een lieftallig, eenvoudig meesterstuk!” herhaalde Janfrederik zacht, en met een diepe zucht liet hij er op volgen: „Dat is zoo.”. Weer liepen ze zwijgend een eind verder. Toen bleef Janfrederik staan. „Kanst mi beloven , dat dou haar zeer gelukkig maken wilst?” „Dat is mijn eerlijke bedoeling en vaste wil.” De maan was opgekomen boven het moor. Bij zijn zuchten glans zagen die twee mannen elkander lang en vast inde oogen. Ban wendde Janfrederik zich met een snelle beweging zijwaarts. „Kom morgen vroeg in miem huus. Dam zullen wi er over spreken. Langs deze akkers gaat dien weg. Goeden nacht.” „Goeden nacht, Janfrederik Holm.” Toen Janfrederik in huis kwam, hurkte Trina bij de glimmende liaardasch. Brunn en de anderen waren gaan slapen. Toen zij de deur hoorde, sprong ze op en liep naar hem toe. „Gerd? Gerd? Heb je hem iets gedaan?” „Neen,” zei hij droog. „O, je hebt hem dus niet gevonden?! God zij dank!” De tranen kwamen te voorschijn, dikke tranen van dankbaarheid. Janfrederik zette zijn buks in den hoek. „Ik heb hem wel vonden. Daar niet zoo van op te kijken en aan t/e gaan. Ben ik dan zoo’n onmogelijk memsch? Ik had mjj zoo dacht, dat ie ’t niet geheel eerlijk met di meende en dat had mi wat wild maakt. Maar ’t kan zijn, dat ik hem daar onrecht met daan heb.” „O. oom Holm, heb je met hem gesproken? Je hebt hem dus aangehoord, lieve, lieve oom Holm? Wat was ik dan toch een dom schaap met mijn angst! Alsof jij niet altijd de verstandigste en de beste waart! Lieve, beste oom Holm.”' „Ik wol di zeggen”, zei hij langzaam, „hi komt morgen. En alste niet, werkelijk niet, zonder hem leven kanst, dan zoo ik ik wol dien geluk niet m den weg staan, verst aaste?” . Met een vreugdekreet wierp ze zich aan zijn borst en sloeg haar armen om zijn hals. „Oom .Holm”, snikte ze met haar gezicht op zijn schouder. „Als ik ’t zeggen kon, eenmaal zeggen kon, hoe ik van je houd, hoe ik je liefheb. Ik heb geen vader en geen moeder gehad. Jjj bent mjj beiden geweest en mijn thuis en leleirmeester. Ik kan nooit goedmaken, wat je aan mij gedaan 1 heb. En als ik Gerd liefheb, omdat ik niet anders kan, ik weet ■ toch, dat zelfs hij hst niet beter met mij meent.” C Wordt vervolgd.) --- Naar buiten! Op reis! u wp reis i ,0 % kari . . 06,1 na?» j Z1(dl »^e Avondpost" Porto, Q| nden tegen betaling van het öeljjg an® i ®* 005 per week. ” ” 0,10 ” ” 0„k , 4 ” » °-20 » *l° ■ men verlangen, dat de exJlbezorgd blijft en een 5 ee ïar wordt opgezonden: PlariJa vrage men een extra Do' aan. !*eniplaarStaa voor een dergelijk l*ient VnziiB' evenals een Reisabon, aatste bü °r n^ei-geabonneerden (dit Bliino , v°oruitbetaling te voldoen.) Bellij:blDd fl 0.15 per week. ®aUeniand ’’ 020 »» « 1 B>j vn , ” °-3° ” ha in jr^°mende onregelmatige. de bezorging, onderzoeke cbter»eh °f de courant wordt r,fn botel (f6n door bet personeel >**re aan°k Pensi°n, of men inforw °n(ier7r> i Postkantoor. Levert ■n