FEUILLETON. LORD WEATHLEY EN ZIJN EILAND. Naar het Engelsoh 52 o Ik geloof niet, dat hij mijn heengaan wenschte. Ik was de mosterd bij zijne salade, ’t zout voor zijn spijze, de pikante kruiderij bij zijn maaltijd waarnaar de lekkerbek reeds bij voorbaat watertandde. Zoo verliepen de dagen en ik werd steeds meer ongeduldig, meer verbitterd, en vast besloten iets te ondernemen. Denny vroeg mij al niet meer, hem gezelschap te houden, want hij wist, dat ik niet uit de naaste omgeving van het huis weg te krijgen was. Ik lag op den loer, de Pacha eveneens ; hij trachtte de hinderpalen, die zich voor hem opdeden, uit den weg te ruimen, ik, hem nieuwe inden weg te leggen ; hij had het vaste voornemen, Phroso voor zich te winnen, en hoewel ik nog geen vast plan gevormd had, wenschte ik hartstochtelijk dit voornemen te verijdelen. Op een donkeren, stormachtigen avond, toen de regen in stroómen neerviel en de wind wild om het oude huis gierde, was het mij gelukt* Hm Mouraki’s gezelschap te ontkomen en dwaalde ik weer doelloos rond. Ik had mij ongeveer honderd schreden van het huis verwijderd, en keerde mij nog eens naar de kamer van den gouverneur, waar het licht, als een zinnebeeld zijner eigen onvermoeide pogingen, nog steeds helder en gelijkmatig brandde, toen een verwensching, diep uit mijn gepijnigd hart komend, mijne lippen ontviel. Plotseling klonk daarop viak naast mij een geheel onverwacht antwoord. „Hij handelt, terwijl gij het maar bij woorden laat, Mylord. Hij werkt, terwijl gij u vergenoegt met verwenschingen. Wie zal er zegepralen V Zoo sprak een ernstige stem dicht bij mij, en de mannelijke, edele gestalte van Kortes werd voor mij zichtbaar. „Hij werkt, zij weent, en u vloekt. Wie zal overwinnen ?” vroeg hij nog eens, de armen over de borst kruisend. „In uw vraag klinkt wel tegelijk uw eigen antwoord,” zei ik toornigi „Ja, indien de vraag juist gesteld is.” Er klonk een toon van verachting uit zijn stem, die mij boos maakte. „Ja, de vraag houdt haar eigen antwoord in, indien gij er mee tevreden zijt, de dingen hun loop te laten.” „Tevreden ? Mijn God !” Hij trad naderbij en fluisterde: „Hedenochtend heeft hij haar zijn voornemen meegedeeld ; van avond heeft hij weer met haar gesproken, en terwijl wij hier werkeloos staan, tracht hij hare bewilliging aftedwingen. Wie beschermt haar 1” „Zij wenscht mijne bescherming niet, wil zelfs niet met mij spreken.” »Hoe -kunt gij haar ook bescliernieu als ge niets beters weet te doen dan vloeken V„Genoeg, Kortes, dat weet ik nu wel”, zei ik. „Ik ben een dwaas, een ellendeling en alles wat ge nog meer wilt; maar mij dunkt, dat je verachting ook niet veel doelmatige]; is dan mijn v,oeken. Wat meent gij wel. dat er gebeuren moet V’ „Moet gij uw woord houden tegenover do dame in uw vaderland 2” „Hoe weet gij daar iets van 2” „Door mijne zuster, die in Prinses Euphrosine’s dienst is.” „Och zoo! Ja, ik moet mijn woord houden.” „Ook tegenover Mouraki 2” vroeg hij. Onze gedachten kruisten zich. Ik pakte hem heftig bij den arm ; het was mij öogenblikkelijk volkomen klaar, wat hij bedoelde. „Wat wilt ge daarmee zeggen, Kortes 2” „Nu, ik dacht, dat u zoo nauwgezet van geweten waart,, mylord .” „Ik zou er mijn geweten niet door bezwaard gevoelen, als ik Mouraki kon bedriegen.” „Des te beter, mylord,” antwoordde hij grirhmig. „Ik dacht waarachtig, dat wij sa- ■ men op het huwelijksfeest zouden meedansen.” „Het huwelijk !” riep ik. „Neen, dat geloof ik niet. Wat dunkt u, Kortes, zou ik hem”,— en ik maakte een niet te miskennen gebaar. „Maar”, voegde ik er dadelijk bij, „het moet ineen openlijken strijd geschieden.” „U moogt hem geen haar krenken. Het geheele eiland zou er voor moeten boeten.” Een oogenblik zwegen wij beiden. Toen stiet ik een korten lach uit. „Mijn goede naam gaat mij alleen aan ! als ik dien bevlek is dat mijn zaak !” „Het zou toch ook maar alleen zijn inde oogen van Mouraki Pacha”, antwoordde Kortes glimlachend. „Maar zal zij het begrijpen ? Er mag geen misverstand plaats hebben!” „.Zij zal. het begrijpen, u zult zelf met haar spreken” „.Kunt gij zorgen, dat dit gebeurt 2” „Met de hulp mijner zuster, ja. Wilt u eerst met Mouraki spreken 2” „Neen, eerst met haar. Zij wil misschien van ons plan niets weten.” „Zij heeft te veel afschuw van Mouraki, om ons plan niet in elk geval goed te keuren.” „Goed, zooals je wilt, en wanneer ?” „Dezen nacht nog ; zij zal hem wel spoedig verlaten.” „Maar hij geleidt haar altijd tot bij haar kamer.” „Gij weet toch, mylord, dat er twee uitgangen zijn ?” „Ja, ja, over ’t dak ; maar een ladder —” „.Die, is binnen een uur voor u klaar.” „En gij, Kortes ?” „Ik zal onder aan de ladder wachten, en al kwam do Pacha zelf, hij zou niet levend boven komen.” „Gij stelt een groot vertrouwen in mij, Kortes.” Ik weet, dat ik dat kan. Indien u niet een man waart, waarop men kon vertrouwen, zoudt ge nu datgene in werkelijkheid doen, waarvan gii nu slechts den schim aanneemt.” „Ik hoop, dat ge gelijk hebt, Kortes; maar de gedachte alleen haar te zullen zien, zet mij in vuur !” „Dat begrijp ik, Mylord”, zei hij met een, weemoedig lachje. „Je bent een prachtkerel, Kortes !** „Ik hen de Stephanopoulos trouw toegedaan !” „En zal uwe zuster haar alles ophelderen vóór ik kom 2 Ik zou het haar zelf niet durven zeggen.” „Ja„zij zal alles weten, vóór gij komt, My«. lord.” „Goed, dus overeen uur ?” „Overeen uur,” eu zonder een woord verder ging hij zijns weegs ; ik drukte hem hartelijk de hand, en nu stond ik weer alleen iu de duisternis, maar niet meer met nutt-e-looze verwenschingen inden mond, doch met een plan in het hoofd, een wapen inde hand. Geheel vervuld van de rol, die ik ging spelen, begon ik rusteloos op en neer te wandelen. Het was een moeilijke rol, maar een dankbare. Ik zou Mouraki met zijn eigen wapens bevechten. Mijn koelbloedigheid zou de zijne overtreffen, mijne onverschilligheid voor de eischen die ons eergevoel stelt, zou tegen zijn schaamteloos misbruik maken van angst en geweld opwegen. Het glimlachen zou niet langer alleen aan de zjjde van den Pacha zijn, ik wilde daar ook mijn deel van hebben ! en zelfs zoodanig dat ’t een schaduw- zou werpen op zijn ondooij grondehjk gezicht. [Wordt SÉgvolgd-i De schulden, die men betaalt, maken gaten ƒ de schulden, die men niet betaalt, maken vlekken, Ignotüs. --- ONDERGANG? (Uit „God’s Prevailing Word”, Tan Rev.R. J. Campbell, Chr. Comm. Wealth 28 April ’l5). Het is een religieuse gemeenplaats, dat een goddelijk plan wordt uitgewerkt inde geschiedenis. Maar geen luchthartig optimisme is mogelijk in betrekking tot dat werelddoel. Wat ook het goddelijk plan is, waartoe wij behooren, het moet ’n plan zijn welks voltooiing ver boven, deze wereld Uitreikt, want hier op aarde schijnt elke vooruitgang in menschelijkheid te worden gevolgd dooreen overeenkomstige n teruggang. De christelijke leer bevestigt inderdaad, dat we een gevallen geslacht zijn, in het verre verleden ergens op een of andere wijze afgeweken van zijn •eigen lijn van goddelijke ontwikkeling. Babylon is er een illustratie van. Wie kon inde dagen van zijn grootste macht gedroomd hebben, dat het ooit zou vergaan? En toch, waar is het nu, waar zijn al de heerlijke werken, waarom het zoo beroemd was, inde geheele oude wereld? Enkele | kollossale bouwvallen,waar half wilde stam;men omheen zwerven, zijn het eenige, dat Svan deze zoo trotsche beschaving is overgebleven. Zijn groote mededinger, Egypte, tot een verleden van tienduizend jaren voor Christus teruggaande, kan nog grootscher herinneringen aan zijn wonderlijk verleden toonen, maar het i:- een dood verleden; zoo volkomen is het uit onze waarnemingssfeer verdwenen, dat we thans onmachtig zijn, om meer dan een deeltje te weten te komen van de grootheid en pracht, waarvan het eens de zetel was. Van Griekenland en 'Rome behoeven we nauwelijks te spreken; jdle zijn ons meer bekend of we meenen het tenminste; die schijnen dichter bij, toegankelijker voor onze onderzoekingen, meer aan ons zelf gelijk; ze zijn niet zoo gesluierd voor ons als het vage, mystieke Egypte is. Maarde waarheid is, dat we zelfs daarover slechts fragmenten 'kennen. Wat we Grieksche en Latijnsche klassieken noemen, zijn slechts de toevallige overblijfselen van die eens zoo enorme literatuur, welke verloren is gegaan. Ik hoor, dat als de Bondgenooten Constantinopel veroveren, de geleerden begraven en jvergeten manuscripten hopen te vinden, even verdienstelijk als iets dat we thans reeds uit dezelfde bron kennen. Ik vrees, dat we daarin teleurgesteld zullen worden; de Turken hebben nooit bijzonder veel respect voor bet groote en' schoone getoond. Maar men kan zeker zeggen, dat er dichters en wijsgeeren in dat gouden tijdperk waren, wier namen we nimmer gehoord hebben, en die waardig waren , naast Homerus, Plato, Sophocles, llorace of Virgilius genoemd te worden. We roemen de Grieksche bouwwerken; wat zouden we wel doen, als we dat hadden kunnen zien, wat verdwenen is door barbaarschen lust tot verwoesting! We lezen van Grieksche schilderijen minstens van dezelfde waarde als de marmerbeelden; waar zijn ze? De naam van één hunner meesters heeft ons bereikt Apel-7es maar niet het minste voortbrengsel van zijn penseel is in onze handen. Helaas, dé bestendigheid van den menschelijken vooruitgang wordt er niet dóór bewezen. En Homerus sprak vaneen overlevering vaneen nog grooter Griekenland, een Griekenland in vergelijking waarvan zijn eigen tijd ruw en onbeholpen moest zijn en hij bad zijn tijdgenooten te luisteren naar d9 •legenden van die glorierijke, vergeten eeuwen. Moderne lezers van zijn onsterfelijke verzen plachten te gelooven, dat dit slechts inde verbeelding van den blinden dichter bestond, evenals dichters van lederen landaard gaarne een wereld van voorspoed, glans en zaligheid schilderen, een gelukkiger wereld dan de onze, naar welker wederkomst zij ons doen uitzien. Ongelukkig is er niet veel bewijs, dat zulk een wereld ooit heeft bestaan; maar ik geloof, dat ze er van zingen, omdat we allen ons bewust zijn, onduidelijk of helder, dat we behooren tot een hoogere wereld dan deze, en er steeds naar smachten als naar het ware tehuis voor'ziel. Daar heeft ook een grooter Griekenland bestaan vóór Homerus’ dagen, een Griekenland waaromtrent thans slechts de flauwste sporen zijn te onderscheiden, groot in gedachten en werk, groot in kunst en wetenschap, groot in levensbeschaving en levenskunst. Het is alles voorbij: het klassieke Griekenland, dat we kennen, is heelemaal niet het door Homerus bedoelde, maar eeuwen jonger. Het oudere, waarop Homerus zinspeelt, is lang geleden weggevaagd dooreen lawine van barbaarschheid uit niemand weet welke richting. In Centraal Amerika thans ep inde wildernissen van Brazilië en op andere plaatsen van dat zuidelijk vastland zijn verwoeste steden, tempels, monumenten, nauwkeurig die van het oude Egypte gelijkend, en een standaard van beschaving aanduidend, niet onwaardig om met de onze vergeleken te worden. Wat weten we van de geslachten, die dat voortbrachten? Eigenlijk niets; ze zijn verdwenen van de aarde, en alleen deze geheimzinnige scheppingen blijven om van de idealen te getuigen, die ze eens koesterden en tot zekeren graad wisten uitte drukken, doch die onverstaanbaar voor ons zijn. Was er eens een vastland, waar nu de Atlantische Oceaan spoelt? Was Egypte verbonden met het land, dat de moderne tijd herontdekt en Amerika genoemd heeft? We vragen tevergeefs. Nog vreemder is Wellicht, dat op sommige eilanden in .den Stillen Oceaan blijkt, hoe ook daar eens een vasteland bestond, waar thans duizenden vierkante mijlen water zich uitstrekken, een vastland, bewoond dooreen krachtig en intelligent volk, een volk dat er van hield om dingen op een kollossale schaal te vervaardigen. Hun beelden vertellen ons dat. Waar zijn ze? Wat konden ze nog meer? Wanneer leefden ze? Wat werd er van hen? Hoe kwamen ze om? Werden ze met al hun betrekkingen weggezweept in een of andere verschrikkelijke stuiptrekking der natuur; zonk hun heele wereld plotseling onder de golven, die onze schepen thans doorklieven? Wie weet het? Zij zijn weg en hun geschiedenis is met hen verdwenen. De reden waarom ik hierover spreek is, dat het best mogelijk is, dat al, wat we thans belangrijk achten en duurzaam als het resultaat van het menschelijk streven, uiterlijk zal vergaan, weggevaagd uit het bestaan alsof het er nimmer geweest was. Het is in geen geval verstandig het tegenovergestelde te denken, zooals we geneigd zijn. De zaak is vroeger gebeurd; waarom zou het niet weer gebeuren? Met oneindige vlijt, lijden en volharding bouwen we een paleis van gedachten en gevoelens op, en werken dan om het te vernietigen; en denk er aan, we kunnen het vernietigen. Het ia heel wel denkbaar, dat de wereld van thans regelrecht terugglijdt, naar het barbarisme. Zijn we niet reeds bezig het te doen? Is deze vervloekte, wreede, verwoestende oorlog niet het begin vaneen snelle ontbinding? Het is de wanhoop van idealisten. Zou het twaalf maanden geleden denkbaar zijn geweest, dat beschaafde menschen zoo ruw en woest, als sommige onzer vijanden te land en ter zee konden te keer gaan? De dolle haat, die tot deze onbarmhartige daden leidde, is een slecht teekeu voor de toekomst; en het ergste is, dat we er aan gewend raken; we beginnen deze monsterlijke dingen voor geoorloofd te houden, Worden we er door gedemoraliseerd? Zullen al de legers van Europa zich als wilden gedragen, wanneer het bankroet der maatschappelijke orde meer en meer zijn voltooiing nadert? God verhoede het! Maar wat macht kan dit verhinderen? Zelfs als de oorlog morgen uitwas, zouden we alles geheel van voren af moeten beginnen en van den grondslag af weer opbouwen. En welke grondslag? Kunnen we beginnen met eenvoudig trouw en eer en broederlijke genegenheid te toonen, of hebben het bajonet en de onderzeeër, en militairisme en diplomatieke leugens en bedrog de wereld geleerd tot in verre geslachten niet meer te gelooven in deze dingen? We zullen zien. Het zal lang duren vóór we geschikt zijn voor de vestiging van God’s Koninkrijk in ons midden; het hangt alles van ons zelf af en van den geest, waarin we ons tot Hem keeren na deze orgie van bloed en gruwel. Maar Hij js niet verslagen; Hij kan wachten; Hij is eindeloos geduldig, wijs en rechtvaardig. Hij moge slecht materiaal gehad hebben om er mee te werken, doch we kunnen Hem niet eeuwig weerstaan; Zijn plan zal uitgevoerd worden. Zijn doel ligt achter en boven het hoogste, dat we kunnen bespeuren in deze wereld, en Zijn woord zal niet ledig tot Hem wederkeeren. Het doet er weinig toe, wat .er van aardsche welvaart en voldoening terecht komt, om niet te spreken van aardsche glorie en de zichtbare vruchten van onze moeite en zorgen; al ons heil 'ligt geheel in Hem, hopende op de toekomstige volmaaktheid. We depken onszelf uit de hand van God te kunnen losrukken, zooals een visch, die opspringt uit het'water, dat zijn natuurlijk element is, maar we moeten telkens er weer in terugvallen. Shakcspeare zegt hetzelfde: „There’s a divinity that shapes our ends, „Rough-hew them how we will.” We staan bewust of onbewust tegen God op; we zoeken onzen eigen weg, volgen onze eigen dwaze doeleinden na, trachten een verbond met de wereld te sluiten en leven of er niets anders bestond. Het baat alles niet; het eeuwige woord zal vroeg of laat ovenvinnen. Het is Gods wil ons te zegenen; inde kern van alle dingen is vreugd, maar hier inde gevangenis des tijds is dikwijls het tegengestelde, inderdaad en we moeten het besef daarvan pijnlijk ervaren. En wé worden ongeduldig; we kunnen niet goed wachten, ons niet voegen inde discipline van verlies en zorg. We voelen, we hebben recht op vreugde, en in dit besef hebben we gelijk; we zijn voor vreugde aangelegd – juist daarom lijden we en als we aardsche verwachtingen in puin zien storten rondom ons, dan voelen we dat als een aanslag op de ziel. En in zeker opzicht is dat waar; we worden uit onze erfenis teruggehouden. De gronclfactor van het. heelal is vreugde; het is de essentie van alles. Eeuwig leven is eeuwige vreugde. En Gods belofte -aan ons hart is die van onbenevelde vreugde, de vervulling van al de schoonheid en grootheid, die we gedroomd hebben. Dit is ook hot Evangelie van Christus. E, --- De Oorlog. Aan belt W e s 4 e r f tr o n> t. – Het officieel© Fransche communiqué van 21 dezer luidt: Bij den aanval op Souehez hebben do Fransche'n verscheidene Duitsche -loopgraven genomen. Zij naderden bet N.AV. deel van liet dorp. Gedurende den _ geheelen afgeloopen nacht is er' een art il leriegevech t. geleverd bij ’Dompière. ten W. van Péronne. Een aanval der Huitschei's, voorafgegaan, dooide ontploffing van 3 mijnen, is door de Fransche troepen afgeslagen. Op de hoogten aan. de Maas liebben de Franscheu 2 linies van den vijand verin eest erd en 70 gevangenen gemaakt, waaronder 2 offi'eieren- Zij hebben huil winst behouden, in weerwil vaneen buitengewoon hevigen tegenaanval, die hedenochtend om 4 uur weerd ondernomen. In Lotharingen hebben de Franschen hij Reülon de eerste vijandelijke linie ever een front van 1500 meter vermeesterd. Gisteravond trachtte een sterke vijandelijke colonne een tegenaanval te ondernemen, doch zij werd uit elkaar gedreven. Fransche verkenners drongen door tot hij C ha zei les en Remabion. De Duitschers hadden het gevechtsterrein ontruimd- Alle Duitsche loopgraven, die de Franschen hebben bezet, zijn vol lijken. Inde streek van de Bonhomme hebben de Franschen Eperon stormenderhand genomen. Ten O. van den kruisheuvel van de Bonhomme zijn do Franschen over de naburige hoogten vooruitgekomen en hebben zij den zoom van het d-orp Bonhomme bereikt. In het dal van de Fecht maken de Franschen aanhoudend vorderingen. Zij zijn voorbij het kerkhof van Metzeral gekomen. In het Z.W. deel wordt een gevecht van man tegen man geleverd, waarbij de Franschen eveneens terrein hebben gewonnen ©n 150 gevangenen hebben gemaakt, waaronder 4 officieren en 11 onderofficieren. AJan (bet O ofst e> r f r o n t. Officieel wordt op 21 dezer uit Weenen gemeld: De troepen detr Bondgenooten zijn dóórgedrongen tot Zolkiew, tot inde nabijheid van Lemberg en ten Z. van de stad tot aan de Szczerzee-beek. De Russisch© troepen op deze linie worden overal aangevallen. Bij Mikolajow en Zvdaczow houdt de vijand stand aa-n den Dnjestr. Troepen van Planzer’s leger hebben verwoede aanvallen der Bussen ten Z.W- van Po tok Zloty bij Zateszcyki en in liet Bessarabiscke grensgebied weder met zware verliezen voor den vijand af geslagen. Voor ’t overig©-is dé toestand onveranderd. ~ De „Lok. Anz.” meldt uit Weenen: De veldheel' der verbonden troepen, generaal von Mackensen, heeft, na overweldigende voorbereiding door de heele beschikbare arillerie, me.t zijn sterken linkervleugel aangevallen op de hoogten die den spoorweg van Lubaczow naar Bawa Ruska aan heide zijden beheerschen. Deze aanval werd onafgebroken, voortgezet tot aan den spoorweg van Bawa Ruska naar Zolkiew. De rechtervleugel van d© Bussen was tussehen Niemirow en Magierow doorbroken, naar het scheen althans ronden efr daar nog Russische troepen hij Bawa Ruska. In allé geval was nu de spoorwegverbinding van Lemberg over Bawa Ruska met Bolz af gesneden en de bondgenooten waren Zaterdagavond ten N. van Zolkiew slechts twee dagma.rschèn van, Krasno verwijderd, het knooppunt van spoorwegen ten N O. van Lemberg. Als teeken, dat de weerstandskracht van den vijand gebroken is, kan' worden beschouwd, dat het Russische front aan de Werescyca door de aanvallen van het leger van generaal Boekm Erniolli. die in bet front plaats hadden, onhoudbaar werd. Doordat hot centrum van de bondgenooten zich thans Oostwaarts verplaatste, werd de situatie voor de Russen die met het front naar het. Z. gericht aan en over de Dnjestr streden, onhoudbaar. Ook de Russische troepen, die bij Hikolajew en ten N-O. van Stry.f veehten, zullen terug moeten om een omsingeling te ontgaan. Dit zou de positie van het legér van generaal Pflanzén-Baï-Hn aanzienlijk verbeteren. Aan h© t Italiaanse ik e front. Uit Weenen wordt d.d. 21 dezer gemeld: In dén nacht'van 19 op 20 hebben onze dappere troepen bij Plava weder twee Italiaansche aanvallen afgeslagen. Hier verscheen een Italiaansch officier ‘ meteen witte vlag en een hoornblazer voor onze stelling om. een verzoek aan den brigade-commandant te doen. Daar deze personen zich niet met een schriftelijke volmacht legifcimeeren, werden zij gevangen genomen en als krijgsgevangen beschouwd. In het gebied ten N.W. van den Kra is de vijand uit die zadelstelling geworpen, waarbij vooral afdeelingen van het Dobxlecaiiner Honved-infankerie-regament zich hebben onderscheiden. Onze zware artillerie heeft met goed gevolg deelgenomen aan den strijd in het gebergte aan de Ivarmthiscko grens. '• De rijan.delijke aanval in het gebied ten O. van Plöken is nog altijd vruchteloos. In het Tiroolsché grensgebied ie niets van belang gebeurd. Het vuur van het zware Italiaansche geschut op onze versterkingen blijfts ronder uitwerking. – Schending van de witte vlag. – Terwijl enkele O os tenrij kst -h e officieren, ridderlijkheid en edelmoedigheid ten opzichte van Italiaansche gewonden hebben betracht, worden er ook tal van voorbeelden van trouweloosheid en bedrog verteld. Verschillende malen is de witte vlag geheschen alleen om de Italianen uitte lokken om zonder dekking; vooruit te komen, waarbij er dan op hten gevuurd werd. Op ambulances van het Rood© Kruis is ook herhaalde!ijk geschoten. Op deze verraderlijke wijze zijn gisteren twee Italiaansche soldaten gedood en zijn een officier en verscheidene soldaten gewond hij den opmarseh naar Rovereto Geen orde verdiend- De bewering, van Parijs uit. verspreid, dat de orde 7xlll r le mérite zou zijn verleend aan den onderxeebooteommandant die de „Lusitania” heeft doen zinken, wordt te Berlijn ien stelligste tegengesproken. Deze orde is wel toegekend aan den, kap i tem-luitenan t ter zee Herring van! de „U 51” voor zijn tocht van 5000 K.M. naar de DardaneUen en voor het doen zinken van twee Engelsch© oorlogsschepen.' zoodat de verwarring wellicht hieraan i* toe te schrijven. Een Japansche gift aan België. De heer Murayama, uitgever van de Asahi, heeft naar de „VI. St.” meldt, aan de Belgische legatie de som van 28.802 yen, ter hand gesteld, zijnde het bedrag eener inschrijving in zijn blad geopend. De legatie zal binnenkort nog 25.000 yen ontvangen van de Japansche dameskomiteit voor de Belgen, terwijl reeds is ingekomen aan ' diverse giften 900 yen, welke met de bovengenoemde 35.000 yen dus een bedrag van 34.000 yen vormen. De eerste storting is dus totaal 28,802 en 34.000, totaal 82.000 yen, wat gelijk staat, met 161.000 franken. Uit naam van het Belgische volk heeft de, gezant den edelmoedigen geefsters en gevers allerhartelijk', dank betuigd. De brand te De Panne. Men schrijft van de grens aan de „Tel.”: 111 den nacht van 16 Juni woedde hij De Panne een hevige brand; 5 ambulanee-paviljoenen werden een prooi dev vlammen- Het was een vreeselijk schouwspel en men beleefde uren van groeten angst, want inde paviljoenen lagen veel gewonde soldaten. Wel pleit het voor de stiptheid en vast beradenheid van het personeel en de soldaten, die ter hulpe snelden, dat niet één gewonde letsel bekwam. Alle verpleegden werden gered; ook de meeste bedden kon men buitenhalen. De brand hield twee uur aan. Dadelijk werden de noodige maatregelen genomen, om de verpleging op, dezelfde degelijke wijze als vroeger voort te zetten. Bij de redding werden de bedden langs liet. strand gezet, de burgers namen de gewonden op. Den volgenden morgen reeds sloeg men flink' de hand aan het' werk, om nieuwe verblijfplaatsen in te richten. I n Mi d cl e n-A frik». Tegenover Fransch fceriiit over de gevechten in Mifldeu-Afrika stelt de „Lok. Anz-” berichten dié het blad over/Genève heeft ontvangen. Volgens die berichten heeft de tegen Duitscii Monso o percelen de Fransche Sangha-kolonne zware verliezen geleden en zabbze eens groote aanvulling noodig hebben om den op«i rnarech m de richting van Besam ten Zu’.d-Oosten van Lcmi, voort te zetten. De Franschm geven toe dat de Duitschers, wat getalsterkte betreft, inde minderheid waren en gedurende i dagen met heldenmoed streden. De Duitschers, wier betere terreinkennis hun te stade kwam, verloren geen enkel stuk geschut.. \ emcheidena Europeanen zijn door de Franschen gevangengenomen. Te vroeg gevlagd. De „Lok. Anz.” meldt: Vanochtend liep in Berlijn het gerucht, dat Lemberg gevallen waas. Eenige huizen staken de vlag uit. Berichten uit Weenen vertelden, dat het bericht, dat Lemberg was gevallen daar aan de beurswas meegedeeld, al was ©r ook officieel nog niets van gemeld. Ook te Berlijn was er tot uur geen officieel© bevestiging van dit bericht dat op de gebeurtenissen vooruit loopt. Dat echter de hcofdstad van Galïcaë den langsten tijd in handen der Kussen is geweest, betwijfelt men waarschijnlijk nergens. ■’s Pausen verontwaardigt ng. ■— Volgens de „Roma” heeft Oostenrijk gedreigd de kathedralen van Milaan en Verte, tiën dooreen luchteskader te laten bombardeeren, naar aanleiding hiervan heeft de Kans een forschen brief aan Keizer Frans ■Jozef geschreven, waarin hij hem en de ge hee'e keizerlijke familie met de ergste vergeldingsmaatregelen dreigt, in geval deze eerbiedwaardige gebouwen van het katholicisme niet zouden worden ontzien. De Paus is, volgens genoemd blad, besloten, ook voor de strengste maatregelen niet terug te deun* zen. —. S pr e e k t li ij de waarheid? De „Lok. Anz.” behelst een verklaring van den matroos Grabe, thans woonachtig te Hamburg, omtrent de bewapening van die ~Lusdtania”> door dezen matroos voor een officieel© autoriteit te Hamburg afgelegd. Hij verzekert ten stelligste dat de verklaringen van dien te New-York gearresteerden Duitechen zeeman Stahl juist zijn en de beweringen van de reederij daarentegen onwaar, tfrabe zegt dat hij meermalen op de ..Lusitania” en ook on de „Mauretania” heeft gevaren, die beide bewapend waren.Er bevonden zich op de ,„Lusitania” 5 of 6 12 c-M—kanonnen, welke steeds miert zwaar zeildoek waren bedekt- Herhaaldelijk heeft hij bijgewoond dat de aan boord aanwezige marino-reservisten oefeningen hielden— Vredesgétruchterr. Men schenkt te Londen aandacht aan de merkwaardige uitlatingen met betrekking tot den vrede, die dezer dagen van Duitschland zijn uiltgegaan. De keizer zelf heeft ineen onlangs geschreven brief verklaard, dat de vrede wel sneller zou kunnen worden gesloten dan men wel denkt. Twee andere staaltjes van die vredespraatjes zijn niet mindier belangwekkend. De voorzitter van den Pruisischen Landdag heeft gezegd niet te kunnen gelooven ineen vrede, die Duitschland tegen een herhaling der hedendaagscho aanvallen zal vrijwaren. De leider van ile landbjuwpartnj inden Rijksdag verklaart aich anderzijds tegen lederen overhaasten- vrede gekant, voortvloeiend uiteen zwak toegeven aan bedreigingen van over den Atlantuscheii Oceaan. Wat heeft diit vredesgemompel inden Germaanschen luchtkring veroorzaakt? Zeker niet een uitnoodiging vanwege de bondigenooten. Er is geen sprake van een spoed!gen vrede, noch in Groot-Brittannië, noch in Frankrijk, noch in België of in Rusland. De Duitschers ziin alleen voor die geruchten verantwoordelijk. TurkscKe officieren gevangen. Een Eransehe torpedojager heeft tusschen Kaap Matapan en Kreta een klein Grieksch zeilschip genomen, dht met valsche scheepspapieren voer en een afvaardiging van Turkpche t officieren aan boord, had, die door Enver pacha naar Tripolis was gezonden om geschenken aan te bieden aan de Senoessi’s— Honderden m il lioenen pond s t e rl i n g n o o d' i g. Bij de indiening van de leeningsvoorstellen in liet Lagerhuis deed minister McKenna een beroep op de vaderlandsliefde in den lande, opdat de machtige hulpbronnen zouden worden aangewend tot vruchtbare voortzetting van den oorlog, , ,voor onze bomdgenooten en voor' ons zalven.” Na te hebben meegedeeld dat de leeninjg zal worden uitgegeven tegen den parikoera en 4A procent zal renten, verklaarde hij dat er geen grensbedrag was vastgesteid voornamelijk omdat het onzeker is in welke mate er gebruik kan worden gemaakt van gelegenheden die zich kunnen voordoen tot conversie van do vroegere oor logs] eemngen cn van consuls. Bezitters van stukken der oude oorlogsleening zullen bij inteekening op die nieuwe leening op vertoon van certificaten der oude leening, die tegen 95 procent werd uitgegeven, met bijbetaling- van vijf pond per honderd, een overeenkomstig bedrag aan certificaten der nieuwe leening tegen den parikoers ontvangen. Houders van console kunnen .bun bezit geconverteerd krijgen inde nieuwe leening tegen den huidigen koens van de consols, 06 2/3, indien zij intcekenen voor een overeenkomstig bedrog inde nieuwe leening. Voorts zeide McKenna, dat de Staat ihefa recht aal Kobben do leemdnjj in 1925 tegen pari _ af te lossen; anders zal de houder delging; kunnen eischen in 1945. Aan alle klassen der bevolking zal deelneming mogelijk zijn, hetzij door stukken te nemen van. 100 pond sterling en honger door bemiddeling van de Engelsche bank of door bon-s en obligaties te nemen van 5 shilling tot 25 pond sterling, verkrijgbaar door de postkantoren, do vakvereemgingen en andere instellingen. Er ziin honderden millioenen noodig. Men moet zich thans niet alleen inspannen om den oorlog voort te zetten, maar ook om Engeland’s finaneieelen voorrang? na den corlog te handhaven. Door thans te sparen en in te teekenen zal dje inteekenaar in staat ziin om aan de moeilijkheden na den, oorlog het hoofd te bieden- De inteekenaar zal later erkentelijk zijn voor de inspanning die hij zich thans getroost- Nog kostbaarder zal hem echter zijn die wetenschap het vaderland te hebben geholpen en het vaderland zal hem zegenen om zijn voorzienigheid en edelmoedigheid (toejuichingen-) Het leeningsvoo-rs-tel is met algemeene stemmen aangenomen- Nog steeds a,an het onder h a-n--delen. De „Corner© della Sera” ver. neemt uit Nisj dat daar het antwoord van Bulgarije aan de eritente-mogendheden als een afwijzing wordt beschouwd en derhalve wordt aangenomen dat er een overeenkomst tusschen Bulgarije en Oostenrijk-Hongarije bestaat. Aan de Servische regiering zou geen mededeeling zijn gedaan van de aan Bulgarije aangeboden schadeloosstelling, noch zou zij daarover zijn. geraadpleegd, De half-officieuse „Samaprauva” is van gevoelen dat het verdrag van Bukarest een politieke fout van Bulgarije is, geweest. Het zego echter tevens dat niemand het recht lieefo van Servië te eischen dat het op grond van. gemeenschappelijke belangen aan Bulgarije concessies moet doen voor en aleer Bulgarije zich voor die gemeenschappelijke belangen heeft uitgesproken. De openbare meening is tegen dien afstand van grondgebied door Servië aan Bulgarije en behoudt zich ’t récht voor om eerst na afloop van den oorlog een beslissing te nemen. ïeg e n st. rijdl i g e belangen. Onder het opschrift „Bulgarije’s afzegging aan de viervoudige entente” bespreekt de Eeriijnsehe medewerker van de „Köin. Volksztg.” Bulgarije’s houding ten opzichte van den Europoeschen oorlog. Rij schrijft dat Bulgarije weliswaar zeer hoffelijk, doch feitelijk afwijzend de eischen, van de entente heeft; beantwoord. Bulgarije vraagt inde eerste plaats hóe heb met Macedonië staat en vervolgens wat de „behoorlijkè” schadeloosstelling aan Seirvië in Albanië, die de entente bad toegezegd, te beteekenen heeft, twee zaken die met elkander verband houden, In Bulgarije heeft men er belang hij dlat Seivië niet grooter en sterker wordt dan Bulgarije. Men kent in Bulgarije ootc den strijd van belangen fcbssehen Servië en Italië ten aanzien van Albanië. Daarom vraagt, de Bulgaarsche nota wat de entente onder een behoorlijke schadeloosstelling aan Servië, in Albanië verstaat en of de schadeloosstelling aan Bulgarije inden vorm van Macedonië daarvan onder alle omstandigheden afhankelijk zal .zijn. Voorts verlangt Bulgarije ook inlichtingen nopens de schadeloosstellingen die men aan Griekenland in Klein Azië heeft beloofd en wenscht het te weten wat onder heb achterland van Kavala wordt verstaan. Ten slotte dringt Bulgarije aan op nadere inlichtingen omtrent de stappen die de viervoudige entente voornemens is te Bukarest te doen, en over de waarborgen van de entente in het geval dat Rumenië niet wenscht in te gaan op heb verzoek van de etente om de Dobroedsj aan Bulgarije af te staan. —Door den Ooste nr ij k,s ch e n bril bezien- Do overwinningen in Gaiieië hebben die redactie van de „N-Fr- Pneisise” ineen zeetr optimistische stemming gebracht. Zij verbeeldt zich, dat de Entente-staten reeds den moed gaan verliezen, blijkende uit ontevredenheid en tweedracht en beweert, dat in Frankrijk Joffre het vertrouwen begint kwijt te raken. Als de Duitf,obers en Oostemriikers door de linies der Russen kunnen breken, vragen de Franschen, ’ waarom dan Joffre uiat door die van de Duitschers? En die vreesdij kc verliezen, waarop hun in hot Westen het veroveren van wat loopgraven te staan komt, worden verzwegen. Rusland mokt, omdat bet Eransehe leger niet de kracht heeft, Duitse.hland door zijn aanvallen van Galioië af tc. trekken. De oorlog in Italië duurt al vier weken en wat heeft hij opgeleverd? De Dardanellen ia een groot graf voor EngeHchen en Franschen. Servië is vergramd op don nieuwen bondgenoot en de Grieken-zijn vol wantrouwen tegen liet volk, dat ben met zijn landßionger zelfs do Egeïsche Zee wil versperren, ’t Is maar van welke züdo de zaak bekeken wordt. IJ e kathedraal te Eeims. De heer Shnyan, president der Commissie van Schoone Kunsten, verklaardte, na een ambtelijk onderzoek te hebben ingesteld, dat de aan de kathedraal te Reirus to-egebrachte schade enorm is. IJ© Staat heeft nu alle overblijfselen van beelden, gebroken ramejn en verdere kostbaarheden verzameld en op een veilige plaats giebr’-cht, zooda.t er eigenlijk van de kathedraal niets meer over is dan de mur'en- Er zijn reeds volledige plannen ontworpen om die kathedraal opnieuw te restaureeren. Wel is het niet mogelijk de oude pracht wederom te verkrijgen, doch de uiterste poging zal daartoe gedaan worden— K u i pe rij e n. De „Lupt-a”, een Rumeehsch b-lad, heeft een ion der houd gehad met een Russisch diplomaat van liberale richting, die op weg was naar Parijs. Die diplomaat verklaarde dat Rusland tegenwoordig zoomin goede soldaten als officieren heeft, terwijl ook munitie ontbreekt. Eender oorzaken van do Russische nederlagen zocht hij in kuiperijen bij den grooten generalen staf. In Rusland wordt op het 'oogenblik een strijd gevoerd tusschen de Duitseh-gezinde hofpartij en de Slaven vrienden, de liberale elementen met grootvorst Nikola.jewitsj, aan bet hoofd. Het wantrouwen tegen het hof en de toonaangevende kringen neemt ernstig toe, sedert de gebeurtenissen in Galic-ië. De hofpartij wil den vrede door met Duitschland tot overeenstemming te .geraken, 'maar he overwicht van Nikolajewit-sj is nog steeds groot. Verduisteringen. Aan het „Hamb. Fremdenblatt” wordt gemeld dat het aftreden van den Russischan minister van binnenïandsche zaken, Maklakof, verband houdt met verduisteringen, gepleegd door ambtenaren van bet ministerie bij leveiïngen. Ook was de houding van Maklokóf bij de jongst© onlusten te Moskou zeer dubbelzinnig. Daarbij was bij niet' populair. Minister Ruchlow zial eveneens wegens_ misstanden moeten aftreden, Beide ministers behooren tot de oorlogspartij. Gevonnïsd. Het honger beroep van den spion Muller tegen zijn doodvonnis is door het hof van appèl te Londen verworpen. . Wat zal Griekenland doen ? De „Gaulots” meent uit d© berichten uit Athene tot een herleving van de politieke beweging in Griekenland te mogen bésluiten. Het blad verwacht binnenkort nieuwd belangrijke gebeurtenissen en hoopt dat Venizelos er in zal slagen het Balkan-verbond, dat zijn werk en het geheim der overwinning van de verbonden Balkanstaten over de Turken was, weer samen te smeden. Hoe moeilijk dit ook zij, zoo is het toch een man als Venizelos niet ónmogelijk dit doel te bereiken, meent het blad— Een Oosten r ij k s c h e regiment weigertte vechten. – Een Tsjechisch regiment is wegens hoogverraad, gepleegd bij het Gallicische front, ontbonden. De soldaten gedroegen zich tij – dens den grooten slag inde Karpathen op de lafhartigste wijze, en zelfs maakten ; 'sommigen gemeene zaak met den vijand. Ziehier het ontbindingsbeve], door den keizer bij legerorder uitgevaardigd: „Van smart- vervuld gebied ik, dat het 27e regiment infanterie wegens lafhartigheid en hoogverraad inden strijd tegen den vijand uit mijn leger worde gestooten. Het regimentsvaandel moet aan het regiment worden ontnomen en in het legermuseum worden opgeborgen. De geschiedenis van het régiment, dat, van stonde af aan vergiftigd, niaar het slagveld is getrokken, is van heden ai ger eindigd. Frans Jozef-” Zoowel te Budapest __ als te Wcenen heeft het bevel een pijnlijken indruk gemaakt, nu de trouweloosheid der Tsjechen, welke tot dusver officieel geheim werd gehouden, aan de openbaarheid is prijsgegeven. Ik moet hier nog het eveneens verborgen pijnliike nieuws aan toevoegen, dat talrijke Tsjechen niet hebben voldaan aan hun oproep om onder de wapenen te komen. Velen zijn naar het buitenland gevlucht, anderen zijn met dr. Krawarseh, den leider der Tsjechen,. gevangen genomen. („Tijd-”) – Een beetje o n w a ar s c h ij n-1 ij k. Volgens het „Betit Journal” zouden prins RodoHn, de gewezen Duitsche gezant te Parijs, en ziin echtgeuoote, naar hun landgoed in Posen verbannen zijn, omdat de prinses, die aan de Radziwills en.de Talleyrands verwant is, blijk gegeven heeft van gevoelens, die in zeer hoogen kring misnoegen gewekt hebben. E-a gel s ch e ' z i,e n s w ij z a over het volkenrecht. – De president van het Prijzenhof zeide lieden, gedurende de zitting van dit college; „Ik ben zoo vrijmoedig om de hoop en liet geloof uitte spre'ken dat de naties van de geheeie wereld nie bevreesd behoeven te zijn dat koninklijke besluiten (orders in council) die van de Regeering van dit land uitgaaan, bet erkend© volkenrecht zullen aantasten. Onze prijsgerechten, die het volkenrecht eerbiedigen, zouden zich geroepen achten om de bepalingen van zoodanige besluiten te miskennen of zich daaraan niet te houden, indien deze besluiten bepalingen bevatten in strijd met het volkenrecht, , D e s t r ij d i n Z.-W. A f r i ka, Geraoldt .wordt, dat generaal Bofcba Emai’aru aan den spoor,vveg Sw a kop m u nd- G r eet lon te ï n heeft bezet. Er werd weinig tegenstand geboden, enkele Duitschers zijn krijgsgevangen gemaakt. Wat e r va n t e d e n k e n. Gp grond van betrouwbare rnededeeüngen is te Berlijn bekend geworden dat de entente van Bulgarije heeft verlangd dat het onmiddellTjk -zou mobiiiseeren en tegen Turkije oprukken Ais tegenprestatie zou aan Bulgarije worden tót'gekend Servisch-Macedonië, de haven van Kavala- benevens het achterland met de grenslijn Eros-Media, Tevens zou Bulgarije ondersteuning in gelrl ontvangen. Bovendien zouden de mogendheden getracht hebben Bulgarije te bewegen om de Dobroedsja terug te geven. – Rumeensche persstemmen —• De ~Aro'Ss- Ztg.” Zegt dat de Italiaansche pers kitteloorig is overeen artikel van de „Indépendance Roumaiiie”, een blad dat betrekkingen met de Bumeensek© regeering onderhoudlt, een artikel, waarin de moeilijkheden uiteen worden gezet, waarmee de Italiaansche veldtocht heeft te worstelen, en wordt geconstateerd dat men tot dusevr nog zeer geringe resultaten ziet. De Italiaansche pers vindt, dat uit deZe opmerkingen blijkt, dat Rumenië hoe langer hoe meer oen centralen naar de oogen gaat zien en een vijand wordt van de viervoudige entente. Volgens het „Berl. Tg hl.” richt de consulta bij monde van de „Tribuna” een nieuwe dringende vermaning tot Servië, Griekenland en Montenegro om de handen van Albanië af te houden. Albanië is een land, beboorend© tot het gebied van de Adriatische Zee, waar de Balkanstaten zonder toestemming van Italië niet aan mogen komen. Willen zij soms de mogendheden in Albanië voor een uitgemaakt© zaak stéllen, zoo heeft dat geen zin, want- over Albanië zal de viervoudige entente beslissen. Het wil n o g niet vl o 11e n-De „Corner© della Sera” schrijft: De entente onderhandelt- in ’t bijzonder met Bulgarije, omdat dit Mamedonië eosebt, onafhankelijk van alle schadeloosstellingen die de entente voor de ander© Balkanstate-n wenscht. Griekenland ©n Servië weigeren echter gebiedsafstand aan Bulgarije overgehaald dienen te worden. Daarom wordt nu een ingewikkelde ruilhandel voornresteld: Rumenië moet aan Servië het Banaat afstaan, dat het niet bezit, Servië moet aan Bulgarije Macedonië. dat het wèl bezit, geven. Rusland schenkt daarvoor aan Rumenië de Bukowina met Czernowice en de Pruth als grens, dus ook alweer wat het niét bezit- Zoodoende hoopt men het ingriinen van de' Balkanstaten ten gunste van de Entente te bereiken. Duitse he concentratie. De „Nowoje Wrem ja” meent te weten, dat de Duitschers bij de Bzura. krijgsverrichtingen van belangrijke strekking voorbereiden. Een nieuw Duitsch offensief tegen Warschau wordt tegemoet gezien. IJe verwachtingen op het behoud van de Poolsche hoofdstad tegen een Duitschen aanval zijn niet hoog gespannen. Legerorder. Het Oostenrijksche persbureau te velde meldt: Op gesneuvelde Italiaansche soldaten is order no. 1939-van 8 Juni 1915 van het afdeelingscommando in Karinthië gevonden waarin aan ondergeschikte commando’s werd meegedeeld, dat de Italiaansche regeering „om begrijpelijke redenen van moreelen aard” allo vervoer van lijken van gesneuvelden naar bet binnenland ten strengst© heeft verboden— Inde Adriatische Zee. 'Op 19 Juni zijnde tanks en havenwerken van Monopole dooreen Oostenrijksche torpedtoboot met goed gevolg beschoten en de stations van Bari en Brindisi door zeevliegtuigen door middel van bommen beschadigd. Van de Belgische grens. Men meldt aan. de „Tel.”: Veel opzien wekte in Vlaanderen de aanhouding van den heer Maurice Lippens, burgemeester van Moerbeke, in ’t Land van Waas. De voorname familie Lippens is in België zeer bekend en geacht. De Lippens van Moerbeke hadden dit dorp tot eender hloeiendste van Vlaanderen gemaakt. Zeer gewaardeerd werd er hun hervormingswerk. De volksscholen van Moerbeke bezaten een gunstigen naam. Onlangs meldden we, dat de directeur van de electriciteitsfabriek te Langerbrugge aangehouden was, omdat de kabel dezer inrichting doorgesneden was. Er had echter een verwarring van ambt plaats. Niet de directeur, maarde heer Lippens, president van het bestuurscoinitcit der belangrijke fabriek, werd verantwoordelijk gesteld en gevangengenomen. Ilij moest naar Duitschland. Maarte Keulen aangekomen, mocht hij terugkeeren. Hij zou nu in vrijheid zijn. Een Belgisch krijgsgevangene schreef Uit Duitsehland: voortdurend,komen hier burgerlijke gevangenen aan uit het vaderland. En zoo is het. En ’t schijnt of men gaarne voorname families treft. Veel wordt er gesproken over de aanhouding van de zéstien-jarige jonkvrouw Helene de Jonghe d’Ardoye en haar grootmoeder Beleediging van het Duitsche leger. De fabriek van Langerbrugge levert dus niet de electfïciteit voor de grensversperring; de stroom komt van Selzaete. Menschcnlevens zijn er nog niet te betreuren. Maar bij Bauchauto lieten de Duitsche soldaten de rompen der getroffen honden, katten, kippen maar liggen. Een onaange’name gaux hing inde omgeving. Dagen duurde het. Een Nederlander heeft toen de militairen op het gevaar van dien stank gewezen en eindelijk bescloten de bewakers dan maarde kadavers te begraven. Van hier gezien lijkt België op een kooi. Op sommige plaatsen is er een hek inde versperring. ï, aar de vluchtenden konden natuurlijk dien koninklijken weg niet betreden. Hier en daar waren echter nog gaten inde kooi, o. a. een sluisje bij Bauchaute. Vluchtelingen kropen er door, waadden of zwommen door ’t water .en bereikten Nederland. Nu hebben de Duitschers ineen huisje bij het sluisje acht bewakers gelegerd. Maart e kooi totaal afsluiten is hoven de macht, ook van Duitse]; e organisatie. Het grensverkeer is hersteld. Maar toen Donderdag, omstreeks vijf uur, de trein van Terneuzen te Selzaete aankwam, moesten de reizigers hun reis schorsen tot den volgenden dag. ’t Personeel van ’t pasbureau ontbrak. Er was hoog bezoek te Selzaete. De prins van Wurtemberg, broeder van den opperbevelhebber van ’t Yser-leger, was met zijn gemalin per stoomjacht uit ”c.nt gekomen en de heeren hielden een "eestmaaltijd. De trein vertrok zonder reizigers, die te Selzaete maar moesten overnachten. Bryan’s opvolger. —ln de Köln. Ztg.” deelt dr. Wehberg een en ander mede over Lansing, den nieuwen minister van buitenlandsche zaken inde Ver. Staten. Lansing is evenals Bryan een voorstander van de arbitrage-idee. Hij is in 1864 te Watertown inden staat New York geboren, vestigde zich op vrij jeugdigen leeftijd in zijn geboortestad als advocaat en werd inden loop der jaren niet alleen door de Amerikaansche, maar ook door buitenlandsche regeeringen met officieele zendingen belast. Deze onderscheiding genoot hij niet alleen wegens zijn groote zakenkennis en zijn betrouwbaarheid, maar vooral wegens zijn bijzondere begaafdheid om, bij persoonlijke onderhandelingen te bereiken wat hij zich ten doel gesteld had. Als rijksadvocaat heeft hij heel wat zaken voor de Unie in orde gemaakt, In 1908 vertoefde hij voor zijn regeering in Den Haag, voor het Newfoundland-scheidsgerecht. Er is de laatste 25 jaar geen groote internationale juridische strijd gevoerd door de Ver. Staten of Lansing is daarbij betrokken geweest. Hij is medestichter van de Amerikaansche Vereeniging voor het Volkenrecht en heeft ziting in haar bestuur. Ook werkt hij ijverig mede aan de ook door hem uitgegeven „American Jour international Law”. Inde tegenwoordige moeilijke verhoudingen die er tusschen de Ver. Staten en sommige Europeesche regeeringen bestaan zal Lansing dus ongetwijfeld met kundigheid en groot beleid de belangen van zijn land behartigen. – In Dend erin on de. Ui) Dendermonde wordt aan de „Telegraaf gemeld: Juist geteld, bleven inden vree? e lijker, brand van Dendermonde 69 woningen gespaard. Dit getal moet boog schijnen voor hen, die de ontzettende ruïne van de ongelukkige stede bezochten, kort na de brand' stichting. Kleinere huizen bleven toen verdoken achter puinhoopen en bouwvallen- De ge* spaarde woningen zijn van de kleinste. Herbouwd wordt er nog niet. Men ver* blijftin kelders, tenten, barakken, en zit opeengehoopt inde gespaarde woningen gen. Dendermonde, met zijn handjevol landstormers, als bezetting, blijft een vreeselijke getuigenis tegen ’t Duitsche leger... Amerika is ook hier de reddende Engel... Altijd en overal: Amerika! Geregeld krijgen de bewoners van Dendermonde voedsel en kleederen. Maar men moet de lijsten der bedeeling zien, om te begrijpen, hoeveel beleid en zorg er van de comité-leden worde geëischt. Veel bewoners, uit Nederland terugge.keerd, vertrokken na een kort verblijf... ’t Is doodsch en triestig in Dender monde. Eén fabriek werkt: de dekenfabriek Ramelot- De „Wurtemburgsohe Brücke”, de nieuwe ijzeren brak ovbr de Schelde, daar waar in Augustus—September zoo geweldig gestreden werd, is gerégeld in gebruik. Er rijden twee' treinen daags over. Eén naar Lokeren en één van Lokeren. Naar Brussel loopen drie treinen daags en drie komen er van de hoofdstad aan. Naar Gent en St. Pieters ingelijks drie tremen. De wekelijksche markt, ,’s Maandags wordt door de boeren bezocht. Maarde eigenlijke handel ligt stil... Engeland’s vastberadenheid. Over de vastberadenheid van Birtsche volk schrijft de bekende publicist Maximilian Harden inde „Zukunft”: „Nooit, zelfs inden tijd van Napoleon en Pitt, was de Engelsche natie zóó eensgezind als nu. Een jaar geleden bekeven de unionisten radicalen, werkliedenpartijgangers, Ulstermanflen, socialisten en leren elkaar, en zou een vreemdeling hebben kunnen zweren, dat hij geen conservatief bij mevr. Asquith zou kunnen aantreffeu en dat lady Beresford nooit iemand zou uitnoedigen van wrieai zij wist, dat hij aan. de tafel van Aspuith gezeten had-. Dit alles schijnt wel ver in het verleden te liggen. Op het oogenblik bestuurt Asquith een Kabinet, waarin alle kopstukken van het Unionisme zitten. De lersche meerderheid heeft wel de macht niet aanvaard, maar zij betuigde haar loyauteit. Zóó is de geest der vastberadenheid die de eenheid der politieke partijen m Engeland bewerkte! Hij verschrikt ons niet, maar niemand onzer mag zijn beteekenis onderschatten”... De Luxemburgers. Frans W. Wittemans deelt inde „VI- St.” mede, dat 8000 vrijwilligers uit het Groot-hertogdom Luxemburg aan Belgische zijde strijden. De dienstplicht der theologe n is, naar de , ,Chronik der Christl. Welt” mededeelt, in Zwitserland als volgt' geregeld. Theologen, die nog geen predikant zijn geworden, wordt aan henzelf overgelaten, of zij vrijstelling van dienst willen hebben of niet. Verreweg de meeste, ongeveer 4/5 deel, kier zen het eerste. De overigen dienen voor het meerendeel bij de ambulance; enkelen, uitsluitend protestanten, als officier, een hunner is zelfs battaillons-commandant met den rang van majoor- De benoeming tot veldprediker geschiedt m Zwitserland op voordracht der kerkelijke en burgerlijke overheid door de militaire bewindvoerders. De veldprediker heeft den rang van kapitein. leder regiment heeft een veldgeestelijke van elk der gezindten. Derhalve zijn er in Zwitserland 60 Profestantsche en 50 Hoornsche veldpredikers, waarvan 20 bestemd zijn voor den ambulance-dienst. ---