Uit het Buitenland. DE DIRECTE ONDERHANDELINGEN. Von Hösch bij Poincaré. Frankrijk bereid tot onderhandelingen, doch met reserves. De quaestie der bezetting van Rijnland en Ruhrstreek mag niet worden besproken. Het separatisme. Gisteravond hebben we gemald, dat Vont Hösoh, die Dnitsche zaak gei as t i göe te Parijs, vandaag1 een onderhond zen hebben met Poinetaiïé. Volgens de Berlijnsohe ibladien aal Von Hösch naar alle waarschijnlijkheid het verzoek van zijn regeering overbrengen, dat zij, nn het lijdelijk verzet in heit bezette gebied in feite is gestaakt, onder,han deiinge n wensebt te openen, o:p d© eerste plaats over het Hij n- en Ruiir vraagstuk en in het algemeen ook over het geheel© sohadevenS'oe dings vraagstuk. In strijd met andersluidende berichten wordt er op gewezen, dat de Duitsehe zaakgelastigde geen nieuwe voorstellen namens de Duiteohe regeering zal overhandigen. Dij de onwetendheid, waia.ri n men zich thans te Parijs nog bevindt ten aanzien van de officieele voornemens van de Duiteehe regeering, meent de diplomatieke medewerker van Havas in taille .vrijheid de ,algemeen© beginselen te kunnen weergeven, waarop naar alle waarschijnlijkheid d© houding van Frankrijk zal zijn geïnspireerd. Daar de voorwaardien, door de Franeehe regeering vastgesteld voor dfe hervatting van de onderhandelimgen met Duitisicihland nia de volledige staking van het lijdelijk verzet, zijn vervuld, zal men er te Parijs geen enkel bezwaar in zien, dat opnieuw onderhandelingen tusschen de beide landeni worden aangeknoopt door tusschenkomst van Von Hiösch, of een nieuwen gezant, wanneer de Dnitsche regeering gelooft een nieuwen gezant te moeten benoemen. Thans zal men met belangstelling luisteren naar alle opmerkingen, welke de Dnitsche regeering nopen® het vraagstuk der schadevergoedingen zal maken, De Fransehe regeerimg zou echter niet kunnen handelen tegen' de prerogatieven, die de Commissie van herstel heeft krachtens het Verdrag van Versailles. Zij zal zich dan ook bepalen tot het geven aan zijn' gedelegeerde van de noodige aanwijzingen dienaangaande. Frankrijk zal niet toestaan, diat Duitschland terugkomt op de quaestie der 'beizetting van het Buihrgebieid. Frankrijk en Beligë zullen, zcoa.ls reeds «fficaoel i® aangekoudigd, alleen) afstand doen van e pand naar mate van de betalingen, eubegen is de Framsehe regeering , ” ’ zich te verstaan met de genwooröigens van Dnitech a , ‘ ‘ Zien van de her bezetting en aail zij zich niet verzetten tegen de besprekingen der verpachting van het V. esttelsehe kolenbekken. De contracten, rechtstreek® door de xndustneeien met de Mtcurn gesloten), zullen ter gelegenheid fviaw hun hernieuwing, in) April aanstaande, aanleiding bunnen geven, het onderwerp van officieel© ibeisprekinigen te doen natmaken tusseihen ‘Parijs en Berlijn. 'Evenmin! mag de militaire 'bezetting te horde worden gebracht, welker voorwaardten en termijnen van ontruiming, waarin' het Verdrag van Vensaillets voorziet, onaantastbare formeele bepalingen zli m. Ta geval Dniitsehland de a&che'idingisbe'.vegirug in Rijnland ter sprake zon willen brengen, is het twijfelaelbtig of Frankrijk fa: een bespreking zon treden. overeen Onderwerp, dat zuiver behoort tot Duitsdhlanös ibimnenlaudsehe aangelegenheden. Frankrijk, dat ten aanzien van de Dnitseher.s in! de bezette gebieden oen volstrekte neutraliteit in acht neemt, kan zich met dit vraagstuk niet inlaten. Er is reden om aan te nemen dat België eed houding zal aainnemen, welke overeenkomt miet die van Frankrijk. Er had reeds een gedaclhbeiuwi&selimg over dit onderwerp tusschen de beid© landen plaats, De Parijsche correspt' van het „Hdbld.” voegt hieraan toe: Zoonls de commentaren dier ochtendbladen van gisteren reeds deden voorzien, schijnt de Framscihe regeering geneigd, aan de Dnitsche poging tot oniderhan Men zooveel mogelijk tegemoet te komen. De houding, die zij waarschijnlijk zal aannemen, wordt als volgt aangeduul: op het stuk dter reparaties kian Frankrijk niet anders dan herhalen, dat alleen de Commissie van herstel competent ia. Ten aaüzieu van het Rurhgebied moeien de overeenkomsten, met de inidustrieelen aangegaan, worden uitgevoerd, maar kan reeds thans worden overlegd, wat er gebeuren zal, als zij in April moeten worden hernieuwd. Wat eindelijk het Rijnland aangaat, ook diaar zijn reed® verschillende quaesties opgelost, speciaal de exploitatie der spoorwegen door de Fransc.h-Belgische regie, maar over andere vraagstukken kan van gedachten worden gewisseld tussehen Berlijn en Parijs, op conditie, dat Frankrijk zich niet ban en wil uitspreken over de verhouding tusschen de Rijnlanders en Berlijn, omdat het zich niet wil mengen inde ibiunenlandscthe Duitsché aangelegenheden. Het vraagstuk van het B-ijmlaud besprekend, schrijft G auvain in het „Journal des D'ébats”, diat de onthulling van de separatistisch© beweging den horizon heeft cpgeklaiard. Men weet vooriaan, dat noch de Belgische, noch de Fransehe -egeeriing de Rijnlanders wil dwingen en men hen geheel wil vrijlaten, maar tevens is bewezen, dat 'de Rijnlanders verlangen naar, en behoefte hebben aan een afzonderlijke positie. Het o ogenblik is than.s voor de Belgen en voor ons gekomen, te zeggen, hoe wij ons die positie denken, zoodanig dat tegelijk de belangen van Duitschland en die van de geallieerden gewaarborgd worden. Als wij' ©bae meerling op diit delicate punt uiteenzetten, zullen wij zeker da Fnan®e!heni prikkelen, die grootere plannen hadden en de vrees opwekken van de vreemdelingen, diie onze bedoelingen wantrouwen. Tceih is hét moedig, misveffstarn■den weg te ruimen en ronduit te zeggen, wat we willen. --- De moorden te Macroom. De „Daily Mail” vertelt, dat het geheim van den moord op de drie Britsehe officieren en hun chauffeur, die 26 April 1922 inde nabijheid van Maoroom (graafschap Gcrk) werden ontvoerd, gedeeltelijk is epigelost. nu mien hun lqiken heeft ontdekt dn «en put. De lijken zijn thans op bevel der regeering van dén lersicihen Vrijstaat naar boven gebracht, nadat zij onmiddellijk van de vondst mededeeling had gedaan aan het Dep. van Oorlog te Londen en had aangeboden, alle moigelijke faciliteiten te verleenjen nij het overbrengen van de lijken naar Engslianid, De lijken zijn gisteren overigebraeht maar Aldershot, wiaiar zijl met militaire eer zijn begraven. Br rijn ] mmi.d'deis eenige nadere büzon'derheden aan het lioht g'"'komen ten a.a.nrien van den moord. Blijkbaar waren de bijzon derhedien van de miisdiaaid reeds maanden inde streek bekend, maar d'e inwoners waren bang iets te zeggen. Volgen® berichten uit Maeroom moesten de vermoorde mannen helpen 'bij 'bet delven van bun eigen graf, Hielt eerste slachtoffer van de kogels der moordenaars was het hondje van' e-en der officieren. De lijken werden begraven eip het land vaneen boor, die ee.ru voorstander wa.s van het Engelsieh-lerscbo verdrag en daarom niet in die gunst stond bij de republikeinen ter plaats©. --- Zin Uw handen en lippen pijnlijk, schraal of gesprongen door de koude, gebruik dan de heerlijk verzachtende en snel genezende Purol. In doozen van 30, 60 en 90 ets. Bij apoth. en drogisten. Een valsche graaf. Hij kwam een paar maanden geleden uit Brussel te Londen en nam als graaf Troubetskey intrek ini dure appartementen in eender hotels, van Wést-end. Zijn inremsndle manieren en zij.rt onderhoudomd© conversatie bezorgden hem, .met zijn kwaliteit van voornaam .Russisch edelman, al gauw een kennissenkring inde upper-ten der Britsehe bcofdstad. Het duurde niet lang, of .hij organiseerde kaartavonidieni, waar d'e Engelsche aristocratie hem dapper partij 'stomdy maar waar het ook weldra "opviel, dat het geluk hem meer dan normaal gunstig was. In het begin waagde niemand het, 'hom te verdenken. Zijn air van „nichard” en zijn zeldzame distinctie ontwapenden al wat argwaan was, De vriendelijke maar correcte kleine mam, met zijn zwaren, donkeren knevel die er altijd uiteag om door een ringetje te halen en even royaal was als gastvrij' voor zijn vrienden, genoot aanzien zonder bijgedachten. Maar een feit was _en bleef het, dat de beste en rijkste vrienden na zoo’n kaartavondjo regelmatig honderden penden armer vertrokken, dian ze waren gekomen. G raaf Trouibetskoy Het zich ' bet geluik welgevallen met de vorstelijke onverschilligheid vaneen man, voor wien heit er toch niet op aankomt. Ten slotte echter begonnen, de commentaren op zijn al te hardnekkig gelukkig gesternte los te komen. Toen. de tongen in beweging waren, was er geen 'honden meer aanl Hij: gold ailis bloedverwant van den reeds j.aren te Londen woonachtigen prins Troubetskoy. Reeds was het opgevallen, dat hij niet bet minst op dezen leek, maar nu kwam er bovendien een verklaring van den prins, dat hij absoluut geen mannelijke familieleden van den zelfden ' nlaiam' beaat Dat verbrak de betooverimg, die de „graaf” rond zich had weten te bewaren. Er kwam uit, dat hij geen graaf, geen rijkaard, ja zelfs geen Ruis was, maar een Pool van niet die ministe maatschappelijke standing. De directeur van zijn hotel vernam dat óók en verzocht den .gast beleefd maar dringend, zijn rekening te betalen, zijn boelt je te pakken en heen te gaan. En mijnheer de graafwas zoo goed niet, of hü vond bet, ter voorkoming van erger, beter weer naar het vasteland te vertrekken. Sun Yat Sen en de donane-ontvangsten, De oorrasp. te Honkopig van de „Times” maakt melding , van eeiq, verklaring van dr. Sun, .waarin deize zegt, dat hij tot dusver niet fa. staat geweest is, den wederopbouw die® laii'ds ter hand te nemen ten gevolge van de wanordelijkheden en de 'invallen der Tej ili-partij, die volgens hem gefinancierd wordt met het overschot der inlkomist-en van 'het land, hetwelk via Peking door die. ibudteintaudisiohe mogendheden wordt afgestaan. Zijn regeering wenscht daarom het recht op te eisclien op de macht over, en de aanwending van die inkomsten der prov. Kwantung. Hij eisicfht van de douane-ambtenaren, diat zij alle ontvamigsten, binnen Kwantung geïnd ter beschikking zulleni houden van zijn regeering zoolang die donane-in,komsten van het overige deel van China voldoende zijn om öe yerplicihtdngen na te komen, D© buitenlandisebe miogendheden hebben volgens hem .geen recht, tussrihenbeid© te komen zoolang er geen in ,gebreke blij ven is, daar öe ibesabiklking over het surplus geheel enl al een binnen lamdsche Chineeiaohe quaestie i.s. Hij' verklaart, dat zijn regeering bereid is om, wanneer de, inkomsten van het overige deel van China omvoldbende zijn cm aan de buitenlandisiche verplieMingen tegemoet te komen, liet tekort aan te vullen. De schadevergoedingscoinmissie. Gasteren, den vregendag in die Fransehe Kamer, heeft de socialist Blurn den jnin.- president verweten eenst te hebben teegesteimd in het bijeenroepen vaneen congres van deskundigen en daarna allerlei excepties en voorbehoud te hebben opgeworpen tegen een diergelijk congres. Poincaré heeft daarop in dan .breede geantwoord, dat hij zich heeft verzet tegen een internationaal congres van deskundigen aangetzien zulks de beveegdheden van de Commissie van herstel zo'n hebbent aangetast, doch dat hij .steeds d'e mleendng is tcegediaian geiwesst, dat de commissie zelf het volste reiclht heeft, een commissie van deskundigen te benoemen, gelijk de tekst van he t vredesverd'rag aangeeft. Blurn zette vervolgens uiteen hoe hij de taiaik van de Commissie van de®kunid.igien opvalt, welke stuk voor stuk de wezenlijke bronnen van rijkdom van Duitsdhland zon mioeten opsporen en dat 3 and zou moeten helpen, zijn begroeting in1 evenwicht te brengen. Men kan dan op Duit®ahe onderpanden credo©t-eperaties vestigen, welke in dan beginne gering zullen zijn, doch «Leed® groeier zullen worden en Frankrijk In staat zullen stellen, zijn bnmdddiellijke behoeften te dekken en langzamerhand rijn voorschotten af te lossen, Poincaré merkte o.p, dat Blum niets anders heeft gedlaian, dan' de meening van de reigeering weergeven. „Gij zult haar vinden inde brieven vain Juni, die cpgen'omen zijn in het Geelboeik”, zeide hij en veegde er aan tce, dat Frankrijk en Engeland alleen niet tot. oivereenstemmnng zijn geikconen óver het vraagstuk van den algemeenen cimimng van het onderzoek en over diat van de vermindering der schuld, daar Engeland zoo vriendelijk en kiesek is geweest het vraagstuk van het Rnhrbeklken' niet aan te roereni. Op db ibeiwiering vain Blurn, dat er ernstig verschil bestaat tuesichleni Frankrijk en België antwoordde Poinearé, dat Jaspar Oiet tegendeel heeft beweerd; terwijl hij ten slotte, cip BI u.m’.s verwijlt, dia.t hij de kolenbeliaisting zou hebben opgei,geven, antwoordde met het voorlezen van den tekst der overeenkomst met de mijn magnaten en er nadr.uk op legde, diat de industrioele quaesties, ondanks de rampispcedige voorstellingen van db socialisten, met goeden uitslag zijn bekroond en vreedzaam voortgang vinden. Le Troequer mengde zich in het debat constateerde, dat, in tegen.stelling met de voorspellingen van Blum', b©t vervoer der voorraden zomdier bloedvergieten heeft plaats gehad. Hij voegde eraan toe: De productie inde Riuhr ie hooiger dan tijdens het Dnitsche bewind. Poincaré herhaalde, dat de bezetting heeft plaats gehad omdat Duitsehland weer een moratorium van drie jaiar vroeg en Frankrijk verklaarde, diat Londen en Parijs niet in eien dergelijk moratorium zouden toestemmen zonder panden te nemen. De burgeroorlog in Mexico. De gisteren te New-York uit Mexico ontvaugen telegrammen wijzen uit, dat er reeds voorhcedegevechten plaats hebben tusischen de opruikkende rebe'llien en de vensclia.raste bemölstroepen, die den toegang tot Mexico City, de hoefdstad, versperren. De rebellen zouden een spoorwegstation, genaamd O'riental, na een zwaar gevecht hebben veroverd en thans slaags zijn met O'bregon’s troepen te Sia.n Marc.cs, een belangrijk kruispunt van twee spoor lijnen. De Amerik. burgers vertrekken zoo snel moigelijk uit Yera Cmz, daar zij waarschijnlijk vreezen dat, ingeval De la Hu.er tal’s troepen de nederlaag lijden, plunderpartijien zullen plaats hebben. Kardinaal Faulhaber. Mien1 zal zich herinneren, dat kardinaal Faudhaiber, de aartsbisschop van Münohen onmiddellijik na het mislukken van den Staatsgreep van CHlitler, d'oor de Beiiefsche nationaal-so'cdalisten op de grofste .wijze is .beleed’iigd en 'belasterd. Op straat werd hij zelfs lastig gevallen en bedreigd. De kardinaal verklaarde, dat de ergste spartacisten ten tijde van de radenregeering te Milnchien zich fatisoenlijlkex tegenover hem' hebben gedragen dan' de rechts radicale jugd na den jongsten Staatsgreep; Nog inde afgeloopen week is het op niets fberuis'tendie praatje uitgeisitrooid, dat dö kardinaal zou heulen met de micnaroki'Sten dn Hoinigarije en dat ex-boningin Zita langen tijd te zijuent zou hebben vertoefd. Het central© Katholieke comité te Mirnchen heeft thans aan de Beie.xsche re.geeripg verzocht, de Katholieke kerk en haar hengsten waardigheidsbekleeders te willen beechemnen. De bevolking wil zich dergelijke provocaties niet nogmaals laten welgevallen. Zij zal zich, indien moedig, zelf weten te verdédigen. f t Alelxandre Steinlenl. Uit Parijs wordt het overlijden inden onderdomi van bijna 64 jaar gemeld van Th. A. Steinlen, den grooten teelkeuaar. Hij is 20 Nov. 1805 .geboren te Genève, doch kwam reeds als even 19-jarige naar Parijis, waar hij bleef wonen. Aanvankelijk legde hij zich toe op het teekeneu van wei zeer bijzondere en stellig nog niet overtroffen aanplakbiljetten, terwijl van zijn later werk wel het meest bekend zijn zijn illustraties in da „Aseiette ara. beurre” en de „Chat ncir”. Zijn roem hoeft hem geen rijkdom gebracht en ook hij is overleden in behoeftige omstandigheden, De separatistische beweging. De gemeenteraad van Ludwigsliafen heeft, naar uit DusseUlorf wordt gemeld, met algemeene stemmen geweigerd den eed van trouw af te leggen aan de autonome regeering van de Palts. --- Advertentie Oe goedkoopste Brandstoffen Eierbrskets a f 2,©0 per H.L. en Prima Pare!cokss steeds voorhanden HAAGSCHE STEEfJ KOLEN MIJ. v/h j. kemps, TEL. H. 2120 --- De burgeroorlog in Mexioo. Hipipolito Villa, broeder 'van den .3) Juli vermoorden zeer bekenden rebellenleider, aan het hoofd van zijn troep insungenten. --- FEUILLETON. DRIFTKOPJE. Vele menschen stellen de deugd meer tn het berouw hebben over fouten, dan tn het vermijden er van. Lichtenberg. Naar het Engelsab. Mimi werd gekleed. Miss Middleton liad zoo zeer gesnikt over de voorbereidende maatregelen dat Mimi haar verzocht had de taak op te geven. De oude getrouwe was nu op haar eigen kamer; trachtte de laatste hand te leggen aan haat eigen toilet, maar de tranen stroomden haar over de wangen, en de handen trilden zóó zeer, dat zij niet verder kon. De bruid deed precies al, wat de kamenier en haar helpsters wenschten; maar toonde in het minst geen belangstelling. Eindelijk was ze dan klaar; ze zag er uit haast net zoo wit, als haar bruidssluier. De rijtuigen met de gasten en de bruidsmeisjes waren al weg en oom Dick begon wezenlijk te vreezen, dat de bruid heel laat zou komen. „Lieveling!” zei Miss Middleton. „Lievehng Toe geef het nu op het laatste oogenbhk nog op!” _ „Ik zal woord houden”, antwoordde Mimi; steeds even klankloos en eentonig. „’t Is niet goed, Er kan nooit goeds van komen. Ik ken je nu al vijf jaren en ik heb je lief, als mijn eigen kind. Toe geef het op!” „Ik zal mijn woord houden”, herhaalde Mimi. Het was Miss Middleton ten eenenmale onmogelijk, getuige te zijn van de plechtigheid. Zij liet Mr. Venne dus weten, dat ze zich niet wel genoeg voelde om naar de kerkte gaan. „Toe lieve kom nu!” drong oom Dick aan, . trok haar handje door zijn arm en geleidde de bruid. Bij het'binnentreden van de kerk, keek ze niet op, of om „Wat ziet ze cr verschrikkelijk uit!” zei Mrs. King—Venne tot haar dochter. „Ik heb wel altijd gezegd, dat zij leelijk was!” Een oogenblik later stond John. Hall naast haar en was de dienst begonnen. Werktuiglijk herhaalde Mimi hetgeen haar voorgezegd werd. Voor het laatst, zooals er beweerd werd, schreef ze haar meisjesnaam in het register en toen wandelde ze weg aan den arm van kapitein Hall. Het orgel speelde; inde consistoriekamer regende het gelukwenschen ,maar het was of niets v;an de plechtigheid tot haar doordrong. Bij het verlaten van de kerk strooiden de kinderen bloemen en de dorpelingen juichten haar toe. Inde verte rolde de donder en het jong-gehuwde paar haastte zich. dus in het rijtuig. De klok begon te luiden. Miss Middleton wist nu ook dat de noodlottige plechtigheid voltrokken was. Toen het rijtuig keerde ratelde er een verdoovende donderslag gevolgd dooreen verblindend weerlicht De paarden stonden een seconde op de achterpooten en sloegen toen op hol!.. Mimi zat recht-overeind met gevouwen handen. Ze kon niet gelooven, dat er zulk een gelukkige oplossing voor haar zeu zijn als uit den weg geruimd te worden dooreen ongeluk. Haar echtgenoot sloeg zijn armen om haar heen en fluisterde haar toe, dat zij niet bang moest wezen, hij zou over haar v/aken. Andermaal een donderslag en.... in hun doodschrik renden de paarden blindelings tegen een muur op. Zoo’n geweldig gekraak was gevolgd, dat het gehoord werd door allen, die nog op .hun rijtuigen wachtten, of te voet den kleinen afstand zouden afleggen naar huize Latton. Ocm Dick, voorafgegaan door Diehard en Willie Lester, ijlden naar de plek des onheils. Gom Dick zag doodsbleek en had den arm van zijn zoon gegrepen. Het rijtuig lag tegen den muur geslingerd. Het eene paard dat er onder bedolven was, deed al zijn best, om vrij te komen. Het andere schopte en trapte tegen de overblijfselen van het rijtuig en trachtte inde ruimte zelve door te dringen.. • • De ongelukkige koetsier lag bewusteloos, midden op den v. eg. i Willie Lester met behulp vaneen anderen man trok het paard weg,, dat inde ruimte trachtte te dringen. Diehard rukte het portier open. Met behulp van vele anderen, die intusschen naderbij geijld waren tilden ze John Hall uit het rijtuig: Hij had zich op Mimi geworpen, om mét zijn lichaam haar te beschermen tegen de hoefslagen van het paard. Hij zag er afgrijselijk verminkt uit. Oom Dick moest bij dien aanblik met zijn volle gewicht op den arm van ziin geleider steunen. "Bedek zijn gelaat!” gaf iemand den raad. Want Hall was onherkenbaar. Richard had Mimi intusschen uit het rijtuig geholpen. Het bloed van haar echtgenoot droop aan alle kanten over haar bruidsgewaad, en bewusteloos, rustte haar hoofdje op den schouder van haar neef. • Onder de gasten bevond zich ook een dokter, die Richard raadde de bezwijmde in huis te dragen. Richard droeg haar over de oprijlaan. Een van de vrouwelijke bedienden droeg den sleep van Mimi over den arm, dat Richard er niet over struikelen zou. O, wreede bespotting, al dat feestvertoon nu! Gelukkig, dat een van allen den moed had gehad, den koster van de kerk te waarschuwen dat het klokgelui moest ophouden. Toen Miss Middleton dat abrupte ophouden hoorde v/as ze wel ten zeerste verwonderd. Ze begreep, clat er iets gebeurd was en liep naar beneden, naar o.en hall. „Strenge heeren regeeren niet lang madam!” trachtte Rogers haar al gerust te stellen. „De bui zal wel gauw over zijn!” Maar ” hij bleef midden inden zin steken, want daar kwam juist Richard de oprijlaan in, gevolgd door de sleepdraagster en door enkele gasten. „Wat is dat voor bloed daar op haar sluier ?” riep zij ontsteld. „Het rijtuig.... viel om!” antwoordde Richard. Ze moet naar haar kamer.” Hij droeg Mimi nu de trap op, naar de kamer, die zij pas een half uur geleden verlaten had, in het vooruitzicht van de plechtigheid. Ze lag roerloos. „Is ze gekwetst?’,’ vroeg Miss Middleton. „Ze heeft geen letsel gekregen. Hall redde haar! ” „En hij ?” Richard’s blik was veelzeggend genoeg. Miss Middleton barstte in snikken uit.. Dit was dan toch een einde ,waar zij nooit aan gedacht had. Richard ging naar beneden. Er viel nog heel wat te doen. Dat ellendige bruidsmaal moest zoo gauw mogelijk weggeruimd worden, en nog allerlei maatregelen betreffende de gasten hadden eenbesprekingnoodif met het dienstpersoneel. Reeds werden de voetstappen vernomen van degenen, die mej John Hall kwamen aandragen. In alle stilte werden groen en vlaggen en alle mogelijke versieringen weggenomen; de gasten vertrokken en Richard moest voor dit alles inspringen want zijn vader was niet tot iets instaat. Eerst tegen den avond ging er weer wat orde heerschen inde huishouding op Latton. De bruid was van de ééne bezwijming in de andere gevallen; geen wonder, na dien schok,, in aanmerking genomen vooral, de ziekte die zij toch zoo kort geleden pas had doorgemaakt. Nog heel, heel zwak was zij, toen enkele dagen later een andere stoet langs de oprij laan ging; ditmaal niet met al die vroolijke voorbereiding; maar in die.pen rouw. Hall werd betreurd dooreen ieder die hem gekend had; zoowel in zijn werk, als om zijn persoon. Den grooten ontdekker werd dan ook alle eer bewezen en alom werd hij .herdacht. Vele lange maanden verliepen er eer Mimi sprak van den gedenkwaardigen, treuvigen dag. Toen ze sterk genoeg was, nameï (Zie vervolff 2de caerinaJ oom Dick en Miss Middleton haar mee, op een lange zeereis. O, ik zal het nooit vergeten Müly! zei Mimi toen. Ach, was ik toch maar met hem gestorven!” Maar Miss Middleton was wel overtuigd, dat er nog eens geluk zou aanbreken voor dit jonge vrouwtje. Richard was niet op Latton gezien sinds hij zijn vriend de laatste eer had bewezen. Hij was zich nu weer inde politiek- gaan verdiepen, maar dezen zomer zou hij toch op Latton doorbrengen en nu ontvingen de reizigers al vast lange brieven van hem betreffende al, wat de plaats aanging. „De volgende maand begint de jacht”, zuchtte Mr. Venne senior op een goeden avond. „Maar, zoolang mijn meisje er nog niet wat beter uitziet, gaan we niet naar huis." Mimi gin8 intusschen goed vooruit. Een teer kleurtje verfde haar wangen en haar 00- gen begonnen weer te schitteren. Ze had geen enkelen keer meer gerept den naam van haar echtgenoot; maar ze droeg natuurlijk den gladden trouwring aan den vinger. De reis en de verandering van omgeving hadden echter wel de wonderen verricht, die er maar van everwacht konden worden. „Op Kertmis zullen we wel weer in Latton zijn”, zei Mimi, bij een andere gelegenheid. Op Kerstavond waren ze dan ook op Latton, en Richard kwam ze daar aan het kleine stationnetje halen. Mimi was heel stil, gedurende den rit naar huis. Een huivering beving haar, toen ce de plek voorbij reden, waar het rijtuig was omgevallen. Maar een oogenblik later waren ze aan de hall-deur en de begroetingen van het dienstpersoneel verdreven, voor het «ogenblik, de gedachten aan ieder ander Jing. Bovendien sprak Richard zóó kalm en natuurlijk of het een doodgewone thuiskomst was. „Blijf niet te lang weg”, fluisterde hij Mimi in het oor, toen ze hem voorbijging, om op haar kamer, van klecren te verwisselen. Toen ze even later dan ook weer beneden kwam en den salon betrad, meende ze m het eerst, dat er niemand was Maar daar trad iemand te voorschijn, die zoolang bij eender breede vensterbanken had gestaan. „Richard! Dick!” Vijf minuten later trad oom Dick binnen en kon haast zijn oogen niet gelooven. „Hè?.... Wat beduidt dit? ” „’t Is alles in orde sir, Mimi heeft mij tot één van haar onderdanen gepromoveerd. „En ik dacht nogal, dat jullie niet zoozeer op elkaar gesteld was?” Richaxd lachte Zijn vader viel mee in en tikte hem op den schouder. „Ik had niets liever verlangd, jongen!” Miss Middleton ontving het nieuws met de bezadigde vreugde, die het verdiende..,. Nog enkele maanden zou de verloving gehe m blij en. „Richard”, zei Mimi scherschter, „ik geloof niet dat ik nu ooit meer zoo’n driftbui zal hebben”. „In waarheid overwonnen dus!” „In waarheid!.... Daar komt oom Dick!” „Wat zal hem dat goed doen!” dacht de oude heer. „Ik was al bang, dat hij zoo’n droge politicus zou worden, met geen oog voor iets anders dan zijn vak. Maar nu breekt er zeker een gezegende tijd aan op Latton!” En dit was o ok zoo!” EINDE. ---