VANHEIHDE ENVER Op soek naar erfgenamen. Speciale New-Yorksche Vrijdagavondradiodienst. MEEVALLERTJES DOOR DEN ETHER. De New-Yorksche radio zoekt naar erfgenamen. Eenigen tijd geleden deelde zij den gelukkigen toehoorders mede dat eén sommetje vaneen half millioen dollars op ®rfgenamen ligt te wachten. Er doet zich aamelijk in Amerika, doordat zooveel avontuurlijke personages hier hun tweede vaderland vonden, het merkwaardige verschijnsel voor, dat soms voor groot© vermogens geen 'erfgenamen te ontdekken zijn. De erflaters zijn dikwijls uit hun vaderland vertrokken, óffldat zij dé vervolgingen van* overheden of anderen vreesden en hebben zich in Amerika ónder een vreemden naam gevestigd, zonder in hun nieuwen werkkring over hun verleden te reppen. Zij hebben daartoe nog minder aanleiding, wanneer zij rijk zijn geworden. Als nu zulke millionairs sterven, is er meestal geen aanknoopingspunt om uitte maken, wie de erfgenamen zijn, omdat de afgestorvenen slechts in enkele gevallen nauwkeurige mededeeiingen of testamenten achterlaten. Daarom wordt thans van dergelijke erflatingen door de radio mededeeling gedaan, wijl men op deze manier hoopt, een grooten kring van belangstellenden te bereiken. Niet alleen worden de omstandigheden vermeld, waaronder de erflater leefde, maar ook, voor zoover dit mogelijk is, de feiten, die op hem' en op zijn erfgereehtigde familie betrekking hebben. Daar de radio ook het buitenland bereikt, hoopt men op die wijze de erven beter te vinden dan met oproepingen in LAmerikaansche dagbladen, die door de buitenlanders zelden gelezen worden. Het „zoeken” naar erfgenamen heeft eiken Vrijdag plaats. Hoe lang de overheid soms moet speuren, blijkt uit het feit, dat onlangs Duitsehe erfgenamen werden opgeroepen, die ia aanmerking komen voor een vermogen dat een Duitsch landverhuizer te New-YóTk reeds in 1880 had nagelaten. --- GROEIENDE BELANGSTELLING VOOR DE ZEILSPORT IN FRANKRIJK. Een zee voor jonge meisjes. De van-dag-tot-dag-schrijver inde Matin betoogt, dat in Frankrijk de zeilsport toeneemt. Hij zet dat op de volgende manier uiteen: De zee en ik hebben elkaar altijd maar slecht verdragen. Er is tusschen ons onvereenigbaarheid van humeur, er zijn wederzijdsche reacties, die alleen maarte betreuren zijn. Toen ik dan ook kortgeleden een dag aan de Normandiscne kust doorbracht, heb ik wel degelijk geaarzeld voor ik de uitnoodiging aannam om aan boord vaneen zeiljacht inde acht meter klas den wedstrijd mee te maken. „Ik ben bang om zeeziek te worden!” „Zeeziek? ’t Is ’n zee voor jongemeisjes 1” Jongemeisjes? Ik heb me met 'n zekere vrees laten overhalen: in ieder'jongmeisje sluimert een toekomstige schoonmoeder.» .„ Enfin, ik heb het vertrek van de jachten uit de haven bijgewoond: een prachtig schouwspel. Dertig groote driehoekige zeilen wierpen zich inden wind, stoutmoedig als vliegtuigen. De ras-booten vertrokken minder om de golven dan om de hemelen te overwinnen. In één woord vèrrükkelijk! ■ Er waren beroemde Engelsche jachten, met rijkaards van den anderen kant van het kanaal aan boord. De Fransche schepen waren kleiner: het bransche fortuin kan moeilijk verder gaan dan een achtmeter-schip. Ik heb den wedstrijd meegemaakt, verrukt en bezield dooreen welbehagen, dat de zeelucht, de ruimte, de snelheid,de golven ons geven. Teruggekeerd heb ik kennis gemaakt met een ouden zeerob, een kenner van de zeilsport. Hij zeide: Zeilwedstrijden! Niets kweekt zulke goede zeelui, maar ongelukkigerwijze heeft deze sport voor het groote publiek weinig aantrekkelijks. Het Ziet den strijd te veel uit de verte. De eigenaar van het winnende schip komt niet de toeschouwers bedanken, het paard bij den teugel voerend. Tegenwoordig moet men een zeer gedistingeerdén aard hebben om zich met een bescheiden genoegen tevreden te stellen. Deze elegante kant van het leven gaat verloren.... Ondanks deze pessimistische uitlating heb ik mij laten vertellen, dat het aantal zeiljachten in Frankrijk snel toeneemt. Zooveel te beter. Want met de herleving van dé liefde voor de zee, herleeft er inde zeilsport iets smaakvols, dat zeldzaam is geworden; het smaakvolle, dat genoeg smaakt neeft om geen leven te maken! --- GEHEIMZINNIGE GOUDSTUKKEN IN ALBANIE. Geen Wettig betaalmiddel, doch niet valsch. Uit Albanië komt tot de „Voss. Ztg.” het bericht, dat daar inden laatsten tijd goudstukken in omloop zijn gebracht, die op den eenen kant het beeld van den Albaneeschen volksheld Skanderberg ver toonen, aan den anderen kant den Venetiaanschen leeuw. Het goudgehalte dezer munten is hetzelfde als dat van het inheemsche goudstuk, den „Napoleon d’or” (20 francs), zoodat men eigenlijk niet vaneen valgche munt kan spreken. Niemand weet intusschen, wie deze munten heeit geslagen en in het verkeer heeit gebracht. De Albaneesche minister van Financiën verklaart ineen circulaire, dat dez« goudstukken geen wettig betaalmiddel zijn en niet als Albaneesch geld worden erkend. De veritalianiseerde Albaneesche staatsbank wil er ook niets uitstaande mee hebben. Dus blijft het raadsel bestaan, waar deze munten vandaan komen en welk doel men er mee nastreett. Het is strafrechtelijk een raar geval, want de schuldigen brengen niets minderwaardigs in circulatie, er aan verdienen kunnen zij niet, en de valsche munten zijn goed beschouwd heelemaal niet valsch. --- FEUILLETON. Kamer Negentien. Uit het Engelsch van FLORENCE WARDEN. 28 Et is hier niemand in huis die zooveel belang in u stelt als iK en iü ben bereid alles te doen om het te bewijzen. Stelt u me maar op de proef. De eenige dienst dien hij haar op het oogenbliK kon bewijzen was onverwijld weg te gaan en haar door te laten om zelf een onderzoek in te stellen. Maar dat kon ze hem natuurlijk niet vragen! U bent werkelijk heel vriéndelijk, zei ze met een glimlach, maar ik voel me hier zoo gelukkig dat ik niet zou weten wat u voor mij zoudt kunnen doen. Hij lachte ongeloovig en keek haar met een sluwe uitdrukking aan. U zult mij geen rad voor de oogen draaien, hoor! Een rad voor de oogen draaien? Ja U höeft er voor mij heusch geen doekjes om te winden. Werkelijk, ik begrijp niet wat u bedoelt, kapitein Dalmaine. Niet? Nu ik mag natuurlijk niet zegjen dat ik u niet geloof; ik geloof altijd alles wat een aardig meisje zegt. Maar ik heb u dikwijls zien kijken alsof u veel gelukkiger was dan u inderdaad bent. Bij voorbeeld als Wright tegen u spreekt, reageert u erop als de bladen vaneen kruidje-roer-meniet. Mabin staarde hem nu werkelijk ontsteld aan. Is het heusch? zei ze snel. En u bewaakt dien kleinen jongen veel te angstvallig om heelemaal gelukkig te kunnen zijn. Een gouvernante.... heeft een groote verantwoordelijkheid, Zei ze haastig, , Ja. Vooral de gouvernante vaneen kind dat erg ongelegen komt. Ongelegen? Nee, dat dat is niet waar, gaf het meisje met vuur ten antwoord. Lord Moorhampton houdt al heel veel van den jongen, hij houdt van hem alsof het zijn eigen kind was. ' —t Misschien nog meer, zei Dalmaine droog. En er zijn anderen wien dat niet bijster naar den zin is. Kijk maar niet zoo boos, het is mijn schuld niet, dat ik het opmerk. Mijn eenig doel is u te laten zien dat ik heel veel belang in u stel en dat ik u graag van dienst zou willen zijn. Onverschillig hoe. Onverschillig hoe, hoort u? Hij kwam met zijn gezicht dichter bij het hare en buute zich om haar inde omlaaggeslagen oogen te nijKen. Het kon nooit kwaad, nietwaar, om een vriend te hebben waar men op kan vertrouwen ineen omgeving waar zooveel tegenstrijdige belangen zijn als hier, r— Dank u. Ik ben u heel dankbaar, zei Mabin zenuwachtig. Wat hij zei waste waar om haar aangenaam inde ooren te klinken en kapitein Dalmaine bemerkte dat ze onrustig pmzich heen zag en hem niet aankeek. Hoor eens, zei hij, – U moet niet bang voor mij zijn, U kijkt me aan alsof u denkt dat ik u op Zal eten. Het is waarachtig net andersom! Andersom? U denkt toch niet dat ik u op zal eten? zei Mabin vroolijk; ze beheerschte zich nu beter en was er zich ten volle van bewust dat het beter was hem niet tot vijand te maken, ofschoon ze hem allerminst tot vriend begeerde. Dalmaine had kolossaal plezier in deze grap. Het scheen tenminste, dacht hij, dat er een kansje was om met haar op dien voet van vertrouwelijkheid te komen, waarop hij graag stond met een meisje, dat zoo knap was als Mabin. Verdraaid! Dat is een uitstekende mop, zei • hij. _Hij lachte luid en trachtte weer een blik uit haar mooie oogen op te vangen. Maar terwijl hij dat deed en Zijn heele houding zijn belangstelling in het aardige meisje verried, gebeurde er iets dat voor beiden fataal was. Zijn lachen was inde gang hoorbaar, het volgend oogenblik werd het zware gordijn opgelicüt en keek Lady Moorhampton naar hem. Grooter catastrophe ware niet denkbaar geweest. Daar stond aan het andere einde van de gang haar tamme huiskat, kapitein Dalmaine, de verknochte vriend en toegewijde raadsman, die haar de eentonigheid van het buitenleven. hielp verdrijven, die haar gasten bezighield, haar japonnen hielp uitkiezen die met haar uit rijden ging en luisterde naar haar gezang iets waarin niemand anders tot nog toe was geslaagd! kennelijk en brutaal te flirten met die kleine indringster die al Zooveel kwaad aan ericht had! De groote oogen van lady Moorhampton gloeiden van verontwaardiging toen ze het gordijn achter zich liet vallen en met een houding van beleedigde majesteit de gang doorschreed. Kapitein Dalmaine had haar nog niet gezien; hij waste verdiept in Mahin. Het meisje ontdekte de vertoornde dame het eerst, toen ze kwam aanruischen: Willy! zei lady Moorhampton op een toon, die haar ontstemming meer dan voldoende uitdrukte. Hij was er de man niet naar om te laten blijken dat hij schrikte. Dadelijk wendde hij zich tot Zijn gastvrouw en deed alsof hij erg verheugd ,was haar te zien. Oh! Het is goed dat je hier komt, Edith, zei hij en trad op haar toe, terwijl hij Mabin bij d.e deur liet staan. lemand heeft miss Wrest een poets gebakken en ik vond haar hier erg geschrokken. Ik heb geprobeerd haar te overtuigen dat ze zich noodeloos angstig maakt. Misschien heb jij meer succes dan ik. Wat bedoel je? vroeg lady Moorhamp* ton scherp en liep naar het eind van de gang waar Mabin bleek en opnieuw verschrikt was blijven staan. Wat voor poets? ■— Het is geen poets. Kapitein Dalmaine heeft het verkeerd begrepen. Toen ik de studeerkamer uit kwam meende ik hier iemand te zien. Maar ik heb me vergist, dat is alles. Lady Moorhampton, geprikkeld doof de leugenachtige verontschuldigingen die beiden naar haar meening maakten, deed juist Wat Mabin Uad willen voorkomen: ze ging naar de deur en ondertusschen wekte , het schichtige kijken van het meisje opnieuw haar achterdocht op. Ze draaide den knop van de deur om en ging naar buiten. Het was nutteloos te trachten haar tegen te houden en het eenige dat Mabin kon doen was bevend en koud binnen de deur blijven staan. Ze klemde haar handen in elkaar en luisterde als betooverd of ze niet een kreet hoorde die er op zou wijzen dat lady Moorhampton een verrassende ontdekking had gedaan. Kapitein Dalmaine, die niet meer tegen haar durfde spreken, bleef halverwege de gang staan. Oplettend en belangstellend wachtte hij, maar Mabin had hem vergeten. Haar gedachten waren geconcentreerd op de dingen die buitenshuis konden gebeuren achter de deur waar ze hpt bleeke gelaat gezien had. Het wachten duurde een eeuwigheid. Nog steeds vreesde ze buiten een uitroep te zullen hooren. Blijkbaar was lady Moorhampton er niet mee tevreden geweest om vluchtig rond te kijken; ze moest een eind den tuin zijn afgeloopen. Langzaam en onbewust schoof Mabin dichter en dichter naar de deur toe totdat ze naar buiten kon gluren. Ze kon de langzame en voorzichtige stappen en het geruisch van de kleeren van lady Moorhampton die ergens op de paden liep, hooren, maar ze kon zelfs de omtrekken van haar figuur niet zien, omdat deze door het hooge struikgewas aan haar oog onttrokken was. Maar een ander geluid hoorde ze niet en op het grint buiten was geen spoor te zien dat er op wees dat er even te voren nog een ander zou zijn geweest. ' (fmdt vervolg®* --- Strijd vaneen vrouw tegen het bolsjewisme Dochter van een tsaristisch Generaal trekt als luitenant mee ten oorlog BIJ EEN GEVECHT IN SMOLENSK GEDOOD. De dochter vaneen tsaristisch generaal, Eiisabeth Sohultz, trad op 20-jarigen leeftijd tot het Russische Ronde Kruis toe. Zij voelde echter een meer actieve rol inden oorlog te kunnen spelen, verdween plotseling en meir hoorde weer pas van haar, tóen de militaire artsen ontdekten, dat een jong huzarenluitenant, die gewond was binnengebraeht, een vrouw was. De luitenante bekende de papieren vaneen jong recruut te hebben gestolen en gaf haar naam op als Zarkartsjenko (den naam van haar man). Toen dé oorlog ten einde was streed Elisabeth mede inde legers van generaal Wrangel en ging toen naar Parijs. Mhar ze kon het daar niet stellen, verdween opnieuw en begaf zich naar Rusland. Thans is bericht binnen gekomen van vrienden, die voor dé Roode Terreur zijn gevlucht, dat „luitenant Zarkartsjenko” ónder de veler is geweest, die den laatsten tijd zijn doodgeschoten. Een medewerker van de „Morning Post” voegt hieraan toe1 Op 5 Jüli is een bericht ingekomen van een gevecht inde provincie Smolensk tusschen drié „terroristen”, onder zekere mevr. Zarkartejenenko, en een afdeeing roode troepen, De rooden verloren eenige manschappen, maar-het einde was dat de drie „rebellen” werden gedood. Deze correspondent heeft in 1919 op ’n rivierboot op de Tigris (Mesopotamië), deze dame en haar man leeren kennen. Hij was op weg van Bagdad naar Delhi en er waren weinig passagiers aan boord. Daar Mesopotamië in dié dagen alles behalve een touristenland was. viel het vreemde tweetal zeer op. Het bleken Russische réfugiés te zijn, de na de ineenstorting uit Bakoe over de Kaspische Zee naar Enzell in Noord-Perzië waren gevlucht en langs de Perzische heirbaan naar Bagdad gekomen. De man, kolonel Zarkartsjenko, bleek een fameus officier en ruiter en Op haar mans successen in laatstgenoemde hoedanigheid was het vrouwtje al buitengewoon trotseh. Eeiden verklaarden naar Indië te willen gaan en vandaar naar Zuid-Ruslan and terug, om in Denikin’s leger opnieuw voor Rusland te strijden. Daarop vertelde de kolonel de verbazingwekkende geschiedenis Van zijn vrouw,, een figuurtje, zeker niet hooger dan 1.55 meter, tenger, en met een lief en rustig gezichtje. Zij was cavaleriste geweest in grootvorstin Olga’s garde-dragonders-regiment, na speciaal verlof daartoe van de grootvorstin te hebben gekregen. Voor haar dapperheid aan het front zij was de Benige vrouw in haar troep had zij hit kruis van St. George ontvangen. Op zekeren dag had zij zelf een gevangene aangebracht, een reusachtigen Bulgaar, door haar zelf gêattrappeerd. Mevr. Zarartsjenenko was op-en-top ’n aristocrate. Ztj bezat twee huizen in Rusland. Reeds to Basrah bleek zij ongelooflijk goed té kunnen paardrijden. De eorrespondent zag beiden later nog te Delhi, sindsdien heeft hij hen niet weergezien. De man moet echter al eenige . aren geleden gesneuveld zijn. Zijn vrouw droeg de mannelijke uniform, toen zij sneuvelde. Men kan zich flauw voorstellen wat dit vastberaden dametje, met het hart vaneen leeuwin, verduurd heeft in de acht jaren van haar strijd tegen de bolsjewiki. --- MENU Vrijdag 5 Augustus Sla van princesseboonen met tomaten Gebakken aardappelen Gebakken bot Moes van roode bessen en bananen --- Verraderlijke deuken. Roekeloos kamerklid veroordeeld wegen een aanrijding. HIJ LIET ZIJN SLACHTOFFER KALM LIGGEN. René de Chavagnes, de republikeinschs.ocialistische afgevaardigde van het departement Loir-et-Cher, is door het Hot te Blois tot drie maanden gevangenisstraf, tweehonderd francs boete en tienduizend francs schadevergoeding veroordeeld wegens het veroorzaken van dood door schuld. De afgevaardigde had op een avond in Februari de kar vaneen boer, Hahusseau, aangereden, tóen deze voor zijn huis stilstond en af wilde stappen. Het wiel van de kar was afgebroken, de boer werd van zijn wagen geslingerd en overleed korten tijd later aan de gevolgen van hersenschudding. Bij de botsing waren verschillende getuigen aanwezig, die ter terechtzitting verschenen en verklaarden, dat de bestuurder van de auto na de aanrijding had nagegaan of er groote schade aan zijn machine was toegebracht en daarna Was doorgereden zonder zich om zijn slachtoffer te bekommeren. Twee getuigen hadden het nummer van de auto genoteerd, welke,: zooals later bleek, toebehoorde aan het Kamerlid. Gedurende het geheele proces heeft de Chavagnes vol'gehouden, dat hij niet bij het ongeluk betrokken is geweest en dat de deuken en krassen op zijn auto door een botsing met een andere auto waren veroorzaakt. Het proces trok vooral groots belangstelling door de politieke positie van den verdachte. De Chavagnes Werd Verdedigd door den beroemden advocaat Moro de Giafleri, die eveneens republikeinsch-socialistisch afgevaardigde is. Deze trachtte aan te toonen, dat de beschuldiging een gevolg was van intriges der politieke tegenstanders van de Chavagnes, die hem wilden discrediteer en. Zaterdag besloot derhalve het Hof de aanrijding ter plaatse te reConstrueeTen. De rechters m hun zWaxte toga’s en hun baretten op, begaven zich naar Fleury, de plaats van het ongeluk, waar de aangereden boerenkar inde dorpsstraat werd neergezet en plechtig door de auto van den afgevaardigde werd aangereden. Het bleek toen, dat de deuken inde auto precies pasten inde uitstekende gedeelten van de boerenkar. Ondanks de aanhoudende ontkenning van de Chavagnes en de welsprekende rede van den verdediger gaf het hof een veroordeelend vonnis, dat in zeer strenge bewoordingen was gesteld. --- Advertentie WAT 1H BBBUtB HUISHOUBIM IHMBM II F V j Ijl *«" «ET ■ IMBWMI X„ GEHEEHTEIUK EIECTBISCH BEPRPF --- Advertentie Model»V!eeschhouwenj Anton Spoor Newtonstraat 91-93 NTel. 35249 Ve4s blank KaSfsvleesch p. 5 ons. Fricandeau 1.25 Karbonade 1.00 Lappen en gehakt 1.08 Vraagt volledige prijscourant. isomboleriiirichtiiig SE BETUWE HOOFDKANTOORj Weimarstraat 205. Telefoon 37196. Filiaal: Rpswijkschewég 357, Tel, 18091 ROOMBOTER . f 0.98 MELANGE . 0.65 MARGARINE . 0.35 PLANTEN MARGARINE ♦ 0.25 LUNCHKAAS, per pond » 0,85 ROOMKAASJES „ „ * 0.48 --- Advertentie ANTON VISSER Luxe Vischbakkerlj en Zeevischhandel SCHOOLSTRAAT 4a . Telef. 15058 In wijden kring is reeds onze gebakken visoh bereid uit de beste grondstoffen, bekend Speciaal onze LEKKERBEKKEN. Beleefd aanbevelend CareIs’„PERFECTA” BTumbrood 12 V2 cis. is een geheel verpakte délicatesse ONDERDEL» V6OR ETALAGES EN GROS |||j|jj|l!||| EN DETAIL * GERARDVAN IMUIJEN LAAN II – Tel. 13882 --- DOOR HUN BLANKE BROEDERS TE KORT GE DAAN. Indianen opperhoofden voeren een proces. Voor de rechtoank tc Nancy verschenen dezer dagen een paar niet alledaagsche eischers, n.l. twee opperhoofden van de Sioux, in volle wapenrusting, met tomahawk en scalpeerrnes inden gordel, de oorlogsveeren op het hoofd! Onbeweeglijk keken beiden toe naar het gedoe der bleekgezicïiten, hoogstens krulden hun lippen nu en dan verachtelijk bij het overleggen door hun woordvoerders van weer nieuwe paperassen in hun verre, wijde prairiën placht men zoo iets (vroeger, helaas!) anders en meer af doende uitte vechten.... Zij waren indertijd aangenomen om in een rondtrekkend circus op te treden (ook getemde wilde dieren immers Worden vertoond!), maarde zonen van het' verre westen achtten hun rechten door hun blanke moe* ders te kort gedaan. De Roode Adelaar en het Scherpe Oog gingen —• procedeeren en zagen thans hun eisch toegewezen: ontbinding van het contract en schadevergoeding van ioooo frs., benevens betaling van de terugreis. Reeds een paar uur later waren zij op weg naar Antwerpen en hun wfgwams, waar hun squaws hen wachten om met de andere Krijgslieden de vredespijp te rooKen en te mijmeren over den goeden ouden tijd, hun goeden ouden tijd, toen de tomahaWK eventueele geschillen besliste en Aimard hun heldendaden te boek stelde! ---