Uit Overzeesche Gewesten NA DE ONLUSTEN TE BANDOENG. Belooningen uitgereikt. Terugkeerende van schietoeiemngen te Tjimahi, stelden de tweede en derde compagnie van het 15de bataljon infanterie te Bandoeng zich met de muziek, onder commando van kapitein Lankamp, voor het departement van Oorlog op, terwijl bij en terzijde van den hoofdingang nagenoeg bet geheeie personeel van het D. v. O. zich verzamelde zulks om twee militairen te huldigen die in hetgeen vannacht geschiedde, een flinke rol hebben gespeeld. Het waren de Menadoneesche miantenst iste kl. Rawoeng, die den gevluchten Wo'entoe in het kampement van het 15e bataljon ontdekte en onmiddeiijk den commandant van de wacht, sergeant Fleur waarschuwde, Waarop zij gezamenlijk dezen opstandige arresteerden. Het b'.eek toen, dat hij zijn revolver al had weggegooid. Deze werd echter later teruggevonden, nog geladen met drie dum-dum-kogels. Een ontbrekend gedeelte ervan werd naderhand nog gevonden op de plaat3, waar het gevecht niet de wacht van de P. W. was geleverd. De inspecteur van het wapen der infanterie generaal-majoor H. Gramberg, sprak het eerst der sergeant Fleur toe, om het leit te gedenken, waarvoor men bijeen was. Da generaal reikte dezen onderollicier het schriftelijk bewijs over, hoe de commandant van het leger Hink optreden waardeert. Het was een tevredenheidsbetuiging, bij de overgave waarvan: de opperofficier zeide, overtuigd te zijn, dat de beteekenis van dit schriituur door den betrokkene op waarde zal worden geschat. De generaal wenschte hem van harte geluk. Vervolgens vverd de infanterist Rawoeng toegesproken, die als een voorbeeld werd gesteld aan zijne Menadoneesche kameraden, waarbij er op gewezen werd, dat men met heeft te imsteren naar het omong kossong van de commumsten. Rawoeng werd tevens tot korporaal bevorderd, het. onder- van welken rang door den generaal persoonlijk op de unnorm werd bevestigd. Na di ie krachtige hoera’s op H, M. de Koningin speelde de muziek het Wilhelmus. Kat was een indrukwekkend oogenblik. Vervolgens trad de heer C. Versiuys naar voren, de hoofdambtenaar van het D. v. 0., die vertelde van de ontroering, welke gevoeld was bij het vernemen der gebeurtenissen van hedennacht. Hij sprak woorden van groote waardeermg voor het Indische leger, dat immer klaar staat om goed en bloed te geven voor de handhaving van rust en orde en overhandigde namens het personeel van het D. v.O. aan de beide hooidpersonen der plechtigheid een groot portret van de Koninklijke familie. Hartelijk en langdurig applaus klonk op. Alsnu begaven zich de waarnemend commandant van het leger, de inspecteur der infanterie, de regiments-, en plaatselijk commandant en andere officieren met den resident, den regent, den hoofdcommissaris en den patin naar het hoofdbureau van politie op Tjitjendo, terwijl de bataljonsmuziek per auto volgde. Hier zou een zevental politieambtenaren en beambten gehuldigd worden. Resident van Gesseler Ver schuit nam hiertoe het woord. Spr. zeide dat spontaan de civiele en hoogste militaire autoriteiten deze plechtigheid hadden georganiseerd. Om te beginnen sprak de resident den hoofdagent Dorland toe, die getoond had, naast tegenwoordigheid van geest een moed te bezitten, welke boven allen lox verheven is. Vandaar «lat de gouverneur zijn volle tevredenheid ter zake deed betuigen. Alsnu werd de politie-opziener Verzijden gecomplimenteerd, die. aan het optreden van Dorland kracht had bijgezet tegenover de actie der communistische belhamels, dooreen groot gedeelte van hen gevangen ta nemen, waaronder tevens eender voornaamste aanvoerders. Ook hier de tevredenheid van den gouverneur, welke tevens werd betuigd aan de agenten Ardi, Madja, Armat en Karioredjo, die den heer Verzijden assisteerden. Tenslotte was de assistent-wedana der recherche, Raden Machmad, aan de beurt een bescheiden Werker Van groo.e beteekenis, die het thans ontmaskerde complot ontdekt heeft en sedert Maart met noesten ijver de gegevens Verzamelde. Naast zijne gelukwenschen bracht spr. de bijzondere tevredenheids-betuiging van den gouverneur over. De resident memoreerde met groote ingenomenheid de uitstekende samenwerking tusschen civiel en militair bestuur, waardoor werd mogelijk gemaakt, hetgeen bereikt is. Ook m de toekomst wérd deze verwacht om blijvend resultaten te hebben. . . Tot de ovenge in grooten getale verzamelde politiemenschen richtte spr. een hartëiijke dankbetuiging. „Velen uwer hebben meer gedaan dan uw plicht, zeide hij. En tenslotte werden drie hoera's op de Koningin aangeheven.. Aan de zeven politiemenschen, die zich onderscheiden hadden, werd ieder een enveloppe ter hand gesteld. Drie hoera’s klonken nu op voor het politiecorps van Bandoeng. Generaal Cramer complimenteerde de gehuld ïgden uit naam van het leger, Wat onaerstreept werd door generaal Gramberg en de andere o meieren. Vervolgens zette de muziek het Wi 1- heimus, m, dat m plechtige stilte staande werd aangehoord. En daarmede behoorde een mooie gebeurtenis tot het verleden. --- VERVOER VAN CONTRACTANTEN. Toch wel anders dan vroeger! Een redacteur van c;e „Deli Crt.” heeft te Belawan het ontschepen der contractanten, waarvan de K. P. M- stoomer „Piancius” er elke week een lading aanbrengt, eens gade te Taan. De „Plancius” kan tweeduizend man bergen inde ruime tusschendekken, die zich over het geheeie schip uitstrekken en die speciaal voor .de koelie-transporten. zijn ingericht. Het is natuurlijk niet te verwacnten, dat de verblijven van de armsten van Java die naar Deli komen om een goed stuk brood te verdienen, weelderig zijn* Maar ruim en hygië n is c h zijn Ze in hooge mate. Alles is op helderheid gericht, waaraan cok streng d.e hand wordt gehouden. Zoo warden allen tweemaal per dag door den dokter geïnspecteerd, terwijl d.e kapitein ook dagelijks op verschillende tijdstippen de ronde doet. De koelieverblijven zijn voorzien vaneen groet aantal wind.roosters, die Zorg dragen, dat er geregeld een zoo gering mogelijke warmte heorscht. Gelegenheid om te baden is er in overvloed, terwijl ook voor een behoorlijk aantal W.C.’s gezorgd is. Voorts is er onbeperkt gelegenheid om te c. door d.e watertanks, die over – het geheeie schip staan opgestsld en waartoe d. koelies d.ag en nacht toegang hebben. Eiken d.ag is 't appsl, worden d.e koelies, die onder leiding staan vaneen Euvopeeschen koelieopziehter, geteld, maar verder zijn zij geheel vrij zich te bewegen waar zij willen, alleen natuurlijk niet op de dekken der eerste en tweede klasse. ’s Nachts wordt er door het scheepsvolk op het tusschendek wacht gehóuden om te zorgen, dat er geen ongerechtigheden geschieden, wat bij een zoo groot en. gemengd gezelschap uit alle deelen van J ava (de koelies komen aan boord te Soerabaja, Semarang en Priok) natuurlijk niet uitgesloten zou Zijn, vooral ook niet omdat het in d.e meeète gevallen niet d.e besten zijn onder d.e Javanen d,e immers zeer aan hun d.essa gehecht zijn, die naar de Buitengewesten emigreeren. Het licht blijftin d.e koelieverblijven dan ook den geheelen nacht branden. Dat er aan boord door d.e dames en heeren geweldige hoeveelheden rijst verwerkt word,en laat zich begrijpen. Er zijn 2 kombuizen waar voor dé koelies gezorgd wordt. Het eten halen is militairement geregeld., Allen gaan achter elkaar in d.e rij, tukken op naar de keuken, laten hun etenskaart knippen (dit – omdat anders de voedselyerdeeling niet te controleeren is) en verdwijnen weer om het maal te gaan verorberen. Alles even regelmatig en zeker. -Over den geest van het gezelschap aan boord/ valt over het algemeen niet te klagen. Ze gedragen zich geWoonlijk ordelijk, hoewèl onrustige elementen onderdoor loopen. – Hoewel de contractanten voor hun vertrek van Java gekeurd worden, is met de inrichting van het schip rekening gehouden met mogelijke ziekte. Er zijn 2 hospitaaltjes een voor vrouwen en een voor mannen, die elk ruimte bieden voor 6 personen. Inde onmiddellijke nabijheid hiervan bevindt zich het vertrek van den dokter, die bij zijn Werk Wordt bijgestaan dooreen ziekenverpleger. Een apotheker maakt den médischen stal voltallig. On middellijk na aankomst van het schip gaande koelies van boord, rijen armelijke menschen, die hun heele hebben en houden meen bundeltje bij elkaar gepakt hebben, Waarbij zich dan dikwijls nog de meest ónmogelijke voorwerpen bevinden. Voor hun vertrek- naar de ondernemingen worden zij op de terreinen der D. P. V. ondervraagd naar eventueele klachten. Zijn zij op de ondernemingen, dan gaan zij zonder uitzondering naar het pndememingshospitaal, waar zij weer onderzocht worden. Geen koelie gaat aan het werk indien hij eenig lijden heeft, dat van eenig belang is. ' Zoo trekken week m Week uit drommen Javanen naar Deh, maar toch pooit genoeg om aan de buitengewoon groote vraag haar arbeidskrachten in verband met de groote . uitbreidingTn de cultures op de Buitengewesten te voldoen. Delf kan vrijwel een onbeperkt aantal menschen gebruiken, meer blijkbaar dan er dén laatsten tijd uit Java komen. De verslaggever, die het bovenstaande verhaalt, heeft ook het vertrek gade. geslagen van de Plancius, met naar Java terugkeerende koelies aan boord. Het ig een groot verschil, het transport heen en dat terug. Ondervoed en ellendig komen zij, goed gevoed, goed gekleed en met aanmerkelijk meer bagage dan zij kwamen, gaan zij naar hun .dessa terug. Waar zij op het Java waar elke vierkante me'ter grond bebouwd is, ernstig met bestaansmoeilijkheden te kam pen hebben, biedt het dun bevolkte Deh eiken goedwillende, óen behoorlijk bestaan meen behoorlijke omgeving. Dat is de tegenprestatie voor den Javaan voor het verlaten van zijn dessa. --- Successen der kortegolf STIJGENDE INKOMSTEN VAN MALABAR. Naar wij vernemen, boekt Malabar Radio dat is de verzamelnaam voor d.e. verschillende zend- en ontvang-stations steeds betere financieele resultaten. Dat dankt men in hoofdzaak aan d.e korte golf,’ die zelfs in deze atmosferisch slechte maanden (Juni—Augustus) uitnemend, werk levert. Om den anderen middag wordt gewerkt van Malabar en vanuit-het laboratorium te Band.oeng, terwijl bovendien Soerabaja en Weltevreden hun eigen sleutels hebben om op Nederland en Amerika te seinen. Zelfs is men er nagenoeg in geslaagd, het beruchte „gat” hetwelk des middags tusschen 5 en 8 uur inde verbinding werd geslagen, te overbruggen. Toch moet nog altijd een vrij belangrijk d.eel d.er correspondentie over den kabel worden verzonden. Om nu bovenbedoeld geldelijk resultaat te illustreeren, zij medegedeeld, dat van. 1 tot en met 7 Juli voor uitzendingen en binnengekomen radiogrammen werd ontvangen rond 33 mille, tegen in d.ezelfd.e week van het vorig jaar f 22.000 en over het. tijdvak I tot en met 7 Juni j.l. 23 mille. (A. I. D.). --- DE FLESSCHENTREKKERS IN INDIE. Een leemte in de wet. Het weerzinwekkende gedoe om van het crediet dus het goede, vertrouwen der handelaren gebruik te maken zich te verrijken, d.i. dus koopen met den opzet, om niet te betalen, is in Indië nog niet strafbaar, aldus de „N. Soer. Ct.” Dit misbruik van vertrouwen pleegt men flesschentrekkerij te noemen. Oplichting en flesschentrekkerij zijn eigenlijk broertje en zusje, maar het misdrijf van oplichting is m het Wetboek van Strafrecht omschreven wat men flesschentrekkerij met het geval is. In Nederland heeft dit kwaad m de laatste ]aren zoo’n omvang genomen, dat sedert kort het W. v. S. is gewijzigd en aangevuld met bepalingen, welke ook deze kwade practijken strafbaar stellen. In Indië komt flesschentrekkerij met veel voor. Wel heeft jarenlang een Chinees te Soerabaia, die zich later te Bangil vestigde op die wijze geopereerd. De politie en de Handelsvereeniging hebben toen herhaaldelijk, handelaren tegen dezen ondei steeds andere namen optredenden schurk gewaarschuwd. Wij hebben daarna geruimen tijd niets meer van hem gehoord, tot wij nu m „De Koener” lezen, dat deze gladakker weer bezig is. Het blad meldt, dat de heeren v.d. Hoop en Faber te Tsjisaroea van zekeren Tjiong Kiong Liem handelend onder het merk Hok Liong Hoo en gevestigd (?) Dwarsstraat 226 te Soerabaia een bestelling van groote hoeveel heden aardappelen kregen. De prijzen Waren verlokkend genoeg: ƒ .12 per pikol voor witte en /14 voor gele aardappelen. Ook aan andere kleine landbouwers in den omtrek werden soortgelijke bestellingen gedaan en daarbij werd eveneens om X maand crediet gevraagd. De truc mislukte echter, dank zij de waarschuwingen van de Fnesche Terp en den heer Van Ham uit Pengalengan, die indertijd door zekeren Oey Giok Lm ook te Soerabaia voor resp. ƒ 2000 en ƒ 3000 opg.elicht werden. Zooals ~De Koerier” vertelt, mag de truc dan ditmaal niet. gelukt zijn, anderen zullen èr nog weleens in vliegen. Het ergste is, dat tegen deze oplichters niets te doen is. Men kan sléchts een civiele vordering instellen, doch geld krijgt men met, daar die lieden vlot failliet gaan, Eenigen tijd daarna duiken zij onder een nieuwen kongsienaam op. Het is te hopen, dat de Indische regeerino spoedig het voorbeeld der Nederlandsche zal volgen en flesschentrekkerij eveneens strafbaar zal stellen. P.e strafwet beschermt het publiek tegen velerlei vorm van bedrog; behoort dit misbruik daartoe soms met? --- De film „Mooi Bandoeng”. Verleden jaar heeft Willy Mullens een film opgenomen, in opdracht van de vereeniging „Bandoeng Vooruit”; van Nederland naar Java door ’n zesdaagsch bezoek aan Bandoeng en omstreken. Maanden verliepen, sinds de bekende filmopnemer hier aan het werk was geweest men hoorde nauwelijks meer over het filmbeeld spreken Tot in Juni de bussen met de rolprent in Priok arriveerden, en na zorgvuldige keuring door do film-contröle werden doorgelaten. . Voor een klein gezelschap: den burgemeester, de bestuursleden van „Bandoeng Vooruit” en de pers, wend gistermiddag de film inde „Ooneordia”-bioseoop voor het eerst afgerold, De heer Mullens heeft, als troostprijs voor het lange wachten, er heel wat berijmde teksten b «gevoegd, door den bekenden Clinge Doorenbos bedacht. Ook de teksten in proza zijn van Willy Mullens, zoodat onze geachte collega’s inde kuststeden straks niet „Bandoeng Vooruit” en zijn voorzitter in discredict behoeven to brengen, als ze den tekst soms te „chauvinistisch” vinden, zegt het „A, I. D,” Wij Zullen Van de film niet te veel vertellen. Heel Bandoeng moet ze maar gaan zien, zegt liet blad, en genieten van het leuk opgezette verhaal, van de bekende stadsgezichten en van de duizenden onzer ónbekende mooie omstreken. Als de commissie hier en daar een wat rauw woord nit de versjes van Dooren bos dooreen ander vervangt, dan kan ze zonder bezwaar Alle schoolbevolkingen van Bandoeng verwachten om van de vertooning te genieten. EJr zijn verrassend mooie stukken in —1 ook gekleurde natüur-opnamp- —en zit in •de spoor, in auto’s, in vliegtuigen boven stad en ommelanden het is een plelzicr om de film te zien. De heer Avoooaat juist nit Holland overgekomen, had nog een verrassing meegebracht ’n film van de plechtige teraardebestelling van Van Heutsz, in het praal* graf te Amsterdam, die alle vereerders van den grooten man hier in Bandoeng, dat wil dus inde eerste plaats zeggen; al qnze militairen, met diepe belangstelling zullen aanschouwen. --- Radio-Programma VOOR WOENSDAG 24 AUGUSTUS, Hilversum, 1050 M. 12.00 Politieber. 12.35—-2.00 Lunchmuziek door het Trianom trio. S. Sjouwerman, viool. J. de Jong. cello. H. Ryff, piano. 4.45—5.45 Concert door het ANRO-orkest. Henri J. v. Praag, viool (Dirigent uit Pasadena, Calif.U.S.A.) Miss Go. v. Praag, vleugelbegel. 5.45_„6.20 Kruiige vertellingen van den zilten waterkant door den heer L. A. Stofkooper uit Middelburg. 1 Van vischkoopen en nog wat. 2. Oude kennissen. 6.20— -7.00 (Vervolg) Concert door het ANRO-orkest. 6.45—-7.45 Concert door het vocale mannenkwartet „Die Tiaghe”, dirig. Joh, C. Vinkesteyn (N.0.V.). 7.45 Politieber. , _ . 8.15 Aansluiting van het Kurhaus te Scheveningen. Het Residentie-orkest 0.1.v-Prof. Schnoevoigt. 10.30 Persber. Emmy Kryger, sopraan. 10.30—12.00 Cabaret. Fientje de la Mar, Hollandsche liedjes. Kees Pruis, humorist, en conférencier. Willy Matthies, gesyncopeerde pianosoli en begeleiding. Daventry 1600 PA, en Londen 361 IV!. 12.20 De radio-dansband en solisten (liedjes a.d. piano). 1.20 -2.20 Örkestconcert. 3.20 Licht klassiek concert. Daventrystrij kkwartet en solisten (sopraan, bariton, piano). 5.35 Kinderuurtje. 6.20 Orgelbespeling. 6.40 Tuinpraatje. 6.50 Tijds., weerber., nieuws. 7.05 Orgelbespeling (vervolg). 7.20 Lezing: A lesson in the new yale blues. 7.35 De sonates van Beethoven. 7.50 Kneller Hall band. Willie Rouse. humorist. 9.20 Weerber., nieuws. 9.40 Causerie, , 0.55—11.20 Kamermuziek. S. Fjscher, sopraan. A. Morrisson, piano. Hall, trompet. F. Almguli en A. Halfpenny, ■ fluit. 8. Kneale Kelley, E. Wyatt, viool. A. Blakemore, viola. Ph. Nifosa, cello. G. Hatton, dubbele bas. Parijs, „Radio-Paris ,1750 M. 10.50 Concert. 12.50 2.10 Orkestooncert. 5,05 5.55 Örkestconcert. 8.50 10,50 Operafragmenten. Groot orkest koor en solisten. Langenberg, 469 M. Munster 242 M. en Dortmund, 283 M. 1.30—2.50 Örkestconcert. 5.50 6.60 Dansmuziek. 8.55 Koor- en örkestconcert. Werag-koor er. Werag-orkest. Koorwerken van Schubert en Brahms. Ofkestwerken van Bach, Sohumann en Volkmann. Daarna tot 12.20 Dansmuziek, ' Königswüsterhausen, 1250 M. 12.20—8.05 Lezingen en lesson. 8.30 „Die schone Rivalin , operette. 10.50 12.50 Avondconcert. Orkest en zang. Brussel, 509 M. 5.20 Trioconcert. 8.20 Fragmenten van „La damnation de Faust”, Berlioz. Hamburg, 395 M. 4.35 Liefdesscènes uit Shakespeare’s kluchten, 6.20 Dansmuziek, 6.20 Concert. 7.20 Concert. ,■ 8.35 Moderne balladen van Ferd. Gregori, door Bernhard Jakschtat, Daarna dansmuziek tot 11.10. --- De herfst in ons leven zij als de De herfst in ons leven zij als de herfst der natuur; verkleuring ja van het groen, maar verkleuring vol schoonheid. Laurillard. --- FEUILLETON ZES DAGEN door ELI NOR GLYN Vertaald door M. F. DE BAS. i HOOFDSTUK I. Met opgewonden geest verliet David Laraont het bureau van den minister. De opdracht, welke hij gekregen had was moeilijk, en het feit, dat hij gekozen was uit verscheidene anderen, die eveneens in aanmerking hadden kunnen komen, schonk hem groote voldoening. De voorzitter van den ministerraad was voor een poos aanwezig geweest! zij hadden zacht en ernstig gesproken, en één zin zou David totaan 't eind van zijn leven bijblijven: „Gij hebt natuurlijk gelezen „De Boodschap aan Gare ia”, Majoor Lamont laat dit uw leiddraad wezen op deze moeilijke missie.” Zijn moeder had hem het boek geschonken kort nadat het in Amerika was verschenen na den oorlog met Cuba, en het had een geweldigen indruk gemaakt op zijn gemoed en zijn jeugdig bestaan. Hu moest hij sterk genoeg en oprecht genoeg wezen, om op zijne wijze „de boodschap van Garcia” over te brengen. Vreemd, dat de voorzitter juist dit genoemd zou hebben! Het plein overstekend ging hij nog eens na wat hem was opgedragen. Om te beginnen moest hij zich de volgende week met de Olympic naar Europa begeven. Zijn trouwe knecht Fergusson zou hem vergezellen Fergusson, die, niettegenstaande het feit dat een heele nieuwe generatie in Amerika was opgegroeid even Schotsch gebleven was als zijn vader, toen deze Aberdeen verlaten had. Fergusson had den geheelen oorlog met Majoor Lamont meegemaakt, hoewel zij geen van beiden ooit te voren gediend hadden. David’s reputatie in ’t leger was even onberispelijk als die weke hij zich voor den oorlog als man van zaken in New Torn gemaakt had. Nu hij drie en dertig jaren oud was, moest hij deze eene enkele taak nog vervullen, voor hij zich in ’t particuliere leven kon terugtrekken om zijn bestaan en zijne talenten te wijden aan wat thans zijn doel geworden was het bestuur van zijn land. De Lamonts waren steeds menschen van fortuin geweest, inde buurt van Washington Square, onafhankelijk van den gang van zaken en geenszins .er op uit om geld op te stapelen. Doch grondbezit ineen dicht bezette buurt is een stevige geldbelegging. David was door den modernen geest bezield hij moest iets zijn en iets doen. Hoewel hij reeds veel dingen gedaan had, was hij van plan nog veel meer te doen. „Twee maanden lang zult gij geheel van het tooneel moeten verdwijnen, Majoor Lamont”, had de minister gezegd. „Gij moogt aan niemand rekenschap geven van uw doen en laten. Ook moet gij het ontmoeten van oude vrienden vermijden en geen nieuwe vriendschapsbanden aanknoopen, In Parijs zult gij aan de ambassade volledig onderricht worden, Gij zult er over twaalf dagen zijn en aanstonds beginnen uw opdracht uitte voeren.” Het doel van zijn missie lag ergens in het nabijgelegen Oosten, meer behoeven wij niet te weten. Fergusson zou alles in gereedheid maken om te vertrekken. Hij Was gewend aan die plotselinge vliegreizen van zijn heer. David was van plan in Washington te blijven totaan ’t vertrek van den nachttrein naar New York. Hij had nog een uurtje en zou daarom even aanloopen bij een oude vriendin, van zijne familie in Massacnusets Avenue. Hij was een heel knappe kerel om te zien zooals hij daar rechtop,. lenig goed gekleed het plein overliep. Sommige menschen vonden dat hij er voor zijn leeftijd te ernstig uitzag toch vond iedereen hem aantrekkelijk. Zijn haar was gitzwart en zeer dik. Hij droeg het glad van zijn voorhoofd naar achteren gekamd en het glom als een spiegel. Er lag een olijfkleurige tint op zijn gelaat, niet *al te donker, met een blauwachtige schaduw van zijn geschoren baard. Zijn oogen waren zoo donker als men ze maai kon bedenken en vol magnetische kracht, onder zware, rechte wenkbrauwen en dikke, zwarte wimpers. Zijn gelaatstrekken waren zoo zuiver, dat zij klassiek leken en zijne lippen vast samengesloten. Een vast besliste mond! leder gebaar, iedere blik duidde aan dat hij gewend waste bevelen. „Een leelijke klant om mee te vechten, doph een stoere vriend", zeiden zij, die hem goed kenden Hij bemoeide zich nooit met wat hem niet aanging en sprak nooit over wat hem niet gevraagd werd. Vrouwen waren dol op hem doch hij beschouwde ze alleen maar als een amusement nu en dan. Hij was volkomen vrij van algemeene toegeeflijkheid welke Amerikaansche mannen meestal toonen voor de feilen hunner vrouwen. Hij beschouwde ze zooals zij waren en zonder aureool. De meesten minachtte hij. Dame zij de nagedachtenis aan zijne moeder, die hij altijd aanbiddend had liefgehad, en die in het eerste jaar van den oorlog gestorven was, had zijn ideaal niet veel gemeen met dat van de bobharige banvisch die hij overal ontmoette als hij nu en dan, meestal met tegenzin, uitging. _ – Hij kende Europa evengoed als Amerika en was geen schuchtere nieuweling, doch een beschaafd man van de wereld. Hij was onbarmhartig en dikwijls hardvochtig, doch immer een besliste persoonlijkheid, hetgeen niemand ontging, die slechts vijf minuten met hem gesproken had, hoewel hij geen sprankje eigendunk bezat, nooit zelfs over zichzelf sprak. „Hij zal het ver brengen", had een groot© Piet van het Opperbevel gezegd, toen David bij hen was in Frankrijk. Toch schijnt het noodlot sommige menschelijke wezens, niettegenstaande hun wil en hunne bekwaamheden, ineen hoek te duwen. Toen David Frankrijk in 1920 verliet, verzonk hij, na den dood van zijn vader, totaan den nek in particuliere zaken, waar hij nu pas, na een jaar weer uitte voorschijn was gekomen, om nogmaals deel te gaan nemen aan het spel dat hij verkozen had. Toen hij de stoep opliep van mevrouw Longton’s huis', ontmoette hij een vriend, die juist hare woning verliet, Kapitein jack Lumley, een Engelschman, die vanregee, ringswege naar Amerika was overgekomen. Zij hadden tezamen gevochten, toen David in 19x8 gedetacheerd was geweest met ©en Bataljon der Engelsche Garde, Het deed beiden genoegen elkander weer terug te zien. „Hello, jack!" „Hello, David, ouwe jongen!” Zij schudden elkaar fiartelijk de hand en bleven een paar oogenblikken praten. „Ik ga terug met de Olympic ik wilde je net een telegram sturen naar New York.” „Daar reis ik ook mede”, zei David. Opdatpdat oogenblik werd de deur geopend. „Tot ziens!’’ rjep hij zijn vriend toe en ging naar binnen, terwijl Kapitein Lumley met een ernstig gezicht de straat op liep. Een, uur geleden was jack Lumley naar Mevrouw Longton gegaan om er Laline Lester te ontmoeten, op wie hij smoorlijk verliefd was. Zij was er met hare tante, Mevrouw Greening, heengegaan om goeden dag te zeggen voor haar vertrek naar Europa de eerste maal dat zij haar land verliet. Laline Lester was het type. van wat een werkelijk schoone, rijke Amerikaansche erfgename moest wezen. Zorgvuldig opgevoed, had zij prachtige oogen, mooi haar en een oeeldrig teint —* blank als een lelie. Hare handen en voeten waren onvergelijkelijk evenals haar smaak zich te kleeden. Haar leven lang was zij bedorven en vertroeteld geweest. Daar zij zich meestal op een afstand hield van den ultra modernen kring, was ’t een onderscheiding voor iedere gastvrouw die Laline onder hare gasten mocht tellen. Haar temperament was berekenend. (Wordt vervolgt?! ---