WORGPOLITIEK? Weer een ideaal, dat gevaar loopt, omhah te worden gebracht? De Volkenbond en de mandatenkwestie. – Wat Duitschland’ s vraag beteekent. Het is goed, nu binnenkort de Volkenbond weer bijeenkomt, even het licnt te laten vallen op de pogingen, die er in zekere kringen in het werk worden gesteld, om nog een ideaal van den Volkenbond zoo stilletjes-weg om hals te brengen. De ergerlijke worgpolitiek, die we ten aanzien van Voikenbonds-idealen sedert eenigen tijd hebben kunnen waarnemen, wordt daardoor nog eens duidelijk gedemonstreerd. Thans gaat het om de mandatenkwestie. Duitschland heeft namelijk een verzoek om kolomale mandaten bij den Bond ingedienc. en daarmee zal de Volkenbond zicli in tember hebben bezig te houden. Frankrijk of althans bepaalde kringen aldaar, van Wie men geen illusies omtrent opbouwende politiek behoeft te koesteren verzet zich heftig tegen dit denkbeeld en daar,'.oor is meteen de juridische zijde van de mandatenkwestie op het tapijt gebracht. Hetgeen wel eens heel noodig kon blijken te zijn, reden waarom men Duitschland d.ankbaar zou kunnen zijn, dat bet de gelegenheid daartoe Ecniep. Wat een mandaat eigenlijk is? Wel, toen nog geen io jaar geleden het vredesverdrag werd opgesteld, werd daarin, als een sclutterende belofte voor een nieuw principe m het wereldbestuur, het Mandaat opgenomen. Voor de eerste' maal inde geschiedenis werd door de overwinnaars uit d.en gtoo oorlog overeengekomen, dat de hun krachtens d.e overwinning toevallende gebieden niet zouden worden beschouwd als privaat bezit. Met het mandaat werd het nieuwe beginsel ingevoerd, dat die veroverde gebieden, welke om een of andere red.en het bestuur of den raad van het blanke ras zouden noodie hebben, geregeerd of geadviseerd zouden Worden onder bepaalde voorwa arden. Krachtens d.eze voorwaarden erkence die staat, die een Mandaat voor een of ander gebied op zich nam, verantwoordingsplicht tegenover den Volkenbond. Want, wac zegt art. 22 van Het Verdrag van Versailles woordelijk? Dit: „De mate van gezag, controle of beheer, uitte .oefenen door den mandataris zal, indien niet vooraf door de leden van den bond overeengekomen, duidelijk omschreven worden door den Volkenbonasraad. . , , Ook stond er in dat zelfde artikel 22 _ dat op zulke koloniën en gebieden het „principe zou worden toegepast dat het welzijn en de ontwikkeling van zulke volken een heilig pand der beschaving vormen”, alsook dat de waarborgen voor de uitvoering van dit „heilige” voogdijschap vastgelegd zouden worden in het Volkenbondsverdrag. Deze waarborgen werden gegeven door de instelling va*l een Permanente Commissie • welke ’t recht en de plicht neeft „de jaarverslagen van de Mandatarissen te ontvangen en te onderzoeken en den Volkenbondsraad te adviseeren in alle zaken betrekking hebbende op de naleving der Mandaten. Ten opzichte van het ideaal der Mandaten nu hebben verschillende staten een zuivere Worgpolitiek gevolgd. Artikel 22 verbiedt uitdrukkelijk de militaire training van inwoners der mandaatgebieden voor andere dan politioneele doeleinden e.i de verc.ec.igmg van let grondgebied. De voorwaarden eciter voor iet Franse ie mandaat voor Kameroen en Fransch Togoland staan toe, dat die troepen gebruikt kunnen worden door de Mandaat-mogendheid in geval van algemeenen oorlog buiten het mandaatsgebied! De Engelsche autoriteiten streven m jezelf de richting, ■ vandaar dat Chamberlam mets te spreken is over de Mandatencommissie en vorig jaar zelfs te Geneve durfde protesteeren tegen de vragen, die de Mancatencommissie wenschte te stellen aan de iiancatarissen. Hij ging nog verder en de de Permanente commissie meen memorandum, haar plichten en verantwoordelijkheden verkeerd op te vatten ’. Thans is een heftige discussie gaande over de taak van de permanente Commissie voor de mandaten. Londen en Parijs en Brussel willen den geest van artikel 22 van het verdrag van Versailles worgen, het „heilig pand ” ten eigen bate aanwenden en ce Permanente commissie tot een dood lichaam maken. . , Maarde Permanente commissie voor haar leven en het ideaal van het Mandaat, dat een deel is van het grootc Volkenbonc.sideaal. En daarbij vindt zij zij het ook uit opportunistische overwegingen – Duitschland aan haar zijde. Duitschland, dat ook Mandaten vraagt, en waartegen Frankrijk geen bezwaren kon hebben, indien Frankrijk zich. aan den geest en de letter van art. 22 hield. Te rechter tijd heeft Duitschland’s vraag de Mandatenkwestie voor het voetlicht gebracht. En daarmee de kans vergroot om dit volkenbondsideaal van worging te vrijwaren, wanneer meteen inden Volkenbond Engeland en Frankrijk open kaart zullen moeten spelen, --- SMOKKEL IN VREEMDELINGEN. Valsche pasvisa voor Amerika. Door de samenwerking' van de Amerikaansche en Canadeesche immigratie-inspecteurs is een internationale organisatie ontdekt, waarvan het hoofdkantoor te Hamburg is gevestigd, welke ten doel heeft vreemdelingen in -de Vereenigde Staten binnen te smokkelen. Deze organisatie verschafte valsche visa voor de V. S. en voor Canada. Deze organisatie kwam aan het licht door de aanhouding van elf Italianen, die allen in, het bezit waren van paspoorten met valsche visa en die op weg waren naar Hamilton in Ontario. Vijf Italianen bekenden van 10Q—500 dollar voor de valsche visa te hebben betaald. Be anderen verklaarden de visa langs den gewonen, weg te hebben verkregen. --- MEVR. KLEPIKOVA TERECHTGESTELD. Uit het land waar men doodvonnissen beweent Mevr. Klepikova, die wegens spionnage ten giinste van Engeland ter dood is veroordeeld, is terechtgesteld. --- TEGEN PANGALOS. Vertrouwen in de Regeering. De Kamer heeft met 159 tegen 16 stemmen en 2 onthoudingen een motie van vertrouwen in het Kabinet Zaimis aangenomen. --- Des Duivels voornaamste bezit. Een evangeliste klaagt de kleeding, het dansen en het flirten aan. Volgens Mrs. Victoria Booth Demorest, kleindochter van generaal Booth, zijnde vrouweno des duivels voornaamste bezit. Zij spreekt deze beschouwing uit, zegt de „Central News” inden loop vaneen lezing in Montreal, waarin zij krachtig het flirten, de moderne dansen en de rage voor overdreven takken van sport onder meisjes aanklaagt. De moderne kleeding kreeg haar aandeel ineen verpletterend commentaar van Mrs. Demaresh cue verklaart dat, nadat zij haar jeugd m Parijs heeft doorgebracht ze ontsteld was over de onbehoorlijke kleeding en manieren van bet Amerikaansche meisje. „Flirten wordt niet langer als een zoude beschouwd, gaat ze verder. De moderne dans haalt het vrouwelijke omlaag, terwijl er een zeker soort muziek is dat inde bel geboren is. De manier, waarop de moderne dans wordt uitgevoerd, is niets minder dan zedeloos. --- DE STRIJD OM ZWART ROOD GOUD. De magistraat besloot inde toekomst de hotels, die op grondwetfeesten niet de Rijksvlag uitsteken, te mijden. Reeds beeft opperburgemeester Boes het bijwonen van verschillende feestelijkheden, die in dergelijike hotels plaats vonden, afgeslagen, seint men ons uit Berlijn. --- BEZOEK AAN DE JUNKERSWERKE. De Engelsche luchtmaarschalk Brachker bracht op zijn terugreis van de internat: ale Zwitsersche vlieghijeenkomst, een bezoek aan de Junkerwerke te Dessan. --- BEZOEK AMERIKAANSCHE TORPEDOBOOTEN. Te Danzig zullen Donderdag a.s. een tweetal Amerikaansche torpedojagers aankomen. De stad treft reeds voorbereidingen voor de te houden feestelijkheden. --- AFSCHAFFING VAN DE DOODSTRAF. De commissie, die eene wijziging van liet Zwitsersohe wetboek vaü strafrecht voorbereidt, heeft volgens een draadloos bericht een voorstel ingediend tot afschaffing van de doodstraf. --- SACCO EN VANZETTI Vanzetti heeft in de gevan genis zijn memoires geschreven SACCO’S AFSCHEIDSBRIEVEN Zooals men weet hebben Sacco en Vanzetti den laatsten tijd in. de gevangenis veel geschreven. Vanzetci neeft echter de dagen voor zijn dood niet meer kunnen schrijven daar deze bezigheid hem te veel inspande. Hij leed van tijd tot tijd aan verstandsverbijstering. Hij was reeds eenigen tijd gereed met het schrijven van zijn mémories waarin hij o.m. vertelt'. Over mijn leven is niet veel te vertellen. Tot mijn dertiende jaar wo inde ik bij mijn, ouders ineen klein stadje in Piemont, ging naar school eu was van plan mijn studies later voort te zetten. Mijn vader was echter ’n arm man en zoodoende moest ik zoo jong mogelijk aan het werk. Van zes uur des morgens tot tien uur des avonds bij vreemden werken. Zes jaar hield ik dat vol, toen Werd ik ziek. Mijn moeder, die altijd zoo goed voor mij is geweest, liet mij naar huis komen en verzorgde mij. Acn, ik heb bijna vergeten hoe zacht en liefdevol handen kunnen zijn. Toen ik weer hersteld was zou ik naar Amerika vertrekken, naar het „Beloofde Land waar vervuld zou worden hetgeen ik in mijn eigen land niet had kunnen bereiken. Doch voor mijn vertrek werd mijn moeder ziek. Het kleinste geruisch veroorzaakte haar last en meer dan eens verzocht ik den jongens op straat ergens anders te gaan spelen omdat zij met hun spel mijn moeder stoorden. Eindelijk stierf zij zonder mijn verdriet te hebben gezien. Dat is de laatste herinnering aan mijn vaderland, het zonnige Italië. Toen kwam Amerika. De quarantaine was de eerste verrassing. Ik zag dat de landverhuizers dcor Amerikaansche ambtenaren als wilde dieren werden behandeld. Bij mijn aankomst te New York had ik niet veel geld meer op zak. Na lang zoeken kreeg ik een baantje als vatenspoeler. Dag en nacht werd in het restaurant, waar ik werkte gestookt, de hitte was onclragelijk en ik kon des nachts niet slapen. Een jaar duurde dit leven. Ik was weer zonderwerlc en leefde van halfrotte aardappelen die ik tusschen afval opzocht. Ik zwierf van farm tot farm om werk te vinden. Twee jaar werkte ik nog inde mijnen van Connecticut.” Dan verhaalt Bartilo Vanzett dat hij aan pacifistische werkzaamheden deelneemt en meer en meer inden revolutionairen hoek gedreven wordt. Daardoor wordt _hij onmogelijk gemaakt en krijgt overal zijn ontslag. Hij trekt van New York Amerika door. Tij lensden oorlog, toen de Amerikanen opgeroepen werden dienst te nemen in het leger stond Vanzetti met zijn vriend Sacco op. Zij predikte den oorlog aan den oorlog en spoorden aan de Wapens weg te werpen. Zoo kwamen zij in Plymouth. Hier spraken zij op een voksvergadering en werden gearresteerd, beschuldigd van den moord op een bamdooper. Sacco heeft eenigen tijd geleden een brief geschreven aan zijn dochteitje Ines. Hij hoopte toen nog inleven te Kunnen olijven Deze brief van den man, verdacht van moord, luidt.: Mijn Kleine Ines., Ik zou willen, dat je Kon begrijpen, hetgeen ïk je schrijven ga, met mijn gepijnigde ziel en de diepte mijner aandoeningen. Altijd, tot den laatsten dag van mijn leven, zal iic op mijn arme haic den brief dragen, dien jij mij hebt geschreven. Ik zal zelfs vragen dat men mij toestaat, hem mee te nemen in mijn graf. Hoe gaarne zou iK hebben willen leven met jou, met je broer Dante cn je moedet, ineen huisje, verborgen in het groen van een bosch, vereenigd ineen gemeenschappelijK streven en in Wederzijdsche teederheid. Op de zomernamiddagen, gezeten in de schaduw vaneen eix, met jou op mijn Knieën, zou is je hebben leeren lezen, schrijven, liefhebben en gelooven! Maar zoo heeft het niet mogen wezen. De slechtheid der menschen heeft het niet gewild. Een vijandig noodlot heeft ons gescheiden. Deze oude stervende maatschappij heeft mij wreed ontruKt aan de armen van je moeder en aan jelui diepe liefde, mijn Kleine, en tevergeefs zult gij mij wachten.. Maar iK weet dat jelui goede Kinderen zult zijn. Ik weet, dat jelui er van overtuigd zijn, dat iic jelui bij mij voel, ieder oogenblix, en dat iK voortdurend tot jelui spreeK van mijn liefde en mijn smart. Breng mijn danK over aan alle vrienden, die voor mijn vrijheid hebben gestreden, en weet, dat iK in gedachten je tel Kens weer omhels, jou, je broer en je moeder. je Vader Nicola Sacco. Den dag vóór zijn terechtstelling heeft Sacco een afscheidsbrief geschreven aan zijn 14-jarigen zoon Dante, waarin hij zijn zoon aanraadt mét te weenen, doch sterk te zijn en zijn moeder te troosten. „Ga met haar wandelen buiten op het land, pluk bloemen, rust mde schaduw van de boomen of aan den oever vaneen stillen stroom, gemetende van de rust van moeder natuur. „Denk er steeds aan de zwakken en hen, die om hulp roepen te helpen. Sta de vervolgden bij, Want zij- zijn je vrienden. Zij zijnde makkers van die gestreden hebben, van die gevallen.zijn, zij aan zij met je vader. „Ik heb veel nagedacht, toen ik inde cel des doods lag en luisterde naar het gezang en de zoete, teere stemmen van kinderen op de speelplaats. Men kan vandaag ons lichaam dooden, maar men kan den geest en de beginselen, Waarvoor wij sterven niet dooden. Deze zullen blijven voortleven. „Dante, ik zeg je nogmaals je moeder lief te hebben en haar en de verdere geliefden bij te staan in deze droeve dagen, en vergeet ook niet van mij wat te houden. Met broederlijke groeten voor alle geliefden. Zoen kleine Inez en 'moeder hartelijk. Met een hartelijke omhelzing, je vader en makker, Nicola”. ~P. S. Bartilo (Vanzetti) zendt je zijn hartelijke groeten. Ik hoop, dat je moeder je helpen zal dezen brief te begrijpen, want ik zou veel beter en eenvoudiger geschreven hebben, als ik mij goed voelde, maar ik ben zoo zwak.” --- Onlusten in verscheidene plaatsen. Parijs in staat van beleg. OPROER IN PARIJS EN LONDEN. In verband met den zwaren regen, begon de betooging tegen de executie van Sacoo en Vanzetti gisteravond te Parijs eerst om acht uur. De Amerikaansche ambassade wordt door de politie nauwkeurig bewaakt. De manifestanten trachtten zich op de groote boulevards te formeeren, doch toen eenigen tijd later het verkeer volkomen daardoor was stopgezet, besloot de politie eenige charges uitte voeren. Op verscheidene plaatsen kwamen de betoogers de café’s binnen en gebruikten daar kopjes en schoteltjes als projectielen. De politie voerde herhaaldelijk charges uit om de boulevards schoon te vegen. Eenige agenten en betoogers werden gewond. Enkele personen werden gearresteerd. Voor de bureaux vaneen courant schoolden de betoogers samen, waardoor de politie verscheidene malen een charge moest uitvoeren, waarbij de manifestanten inde omliggende straten werden verspreid. Bij een opstootje schoot een agent zijn revolver af, waardoor eenige personen werden .gewond. De betoogers beantwoorden dit met stokslagen, waardoor drie agenten en een brigadier werden gewond. Tegen 10 uur namen de betoogingen in hevigheid af en een half uur later verdween ook de belangstelling voor het Amerikaansche gezantschap. Vrij ernstige onregelmatigheden hebben plaats gehad op het Place Clichy, waar 3000 betoogers de takken van de boomen rukten, rijtuigen aanhielden, winkelruiten insloegen en het den bezoekers der café’s lastig maakten. Dit laatste werd ook gedaan op de Champs Elysées. O'P het Carrefour Réaumur richtten de betoogers barricades op, waardoor de politie genoodzaakt was charges uitte voeren. De menigte verspreidde zich in eenige magazijnen, welke werden geplunderd. Op het Place de la Bastille werd een betooger ernstig gewond; tien agenten liepen hier verwondingen op, één ernstig. Te middernacht was de rust in Parijs teruggekeerd. In totaal zijn ongeveer 200 personen gearresteerd. Inde hospitalen zijn 10 agenten ter verpleging opgenomen. Dertig andere, konden, na verbonden te zijn. huiswaarts keeren. Gisteravond heeft in het Hyde Park te Londen een protest-bijeenkomst tegen de exexcutie van Sacoo en Vanzetti plaats gehad. Na afloop van deze meeting, welke vier uur duurde, kwam het tegen 11 uur tot ongeregeldheden, waarop de politie met den gummistok eenige charges uitvoerde. Twintig personen werden hierdoor gewond; de meesten van hen ontvingen ter plaatse een eerste-hulp-behande! ing, doch twee mannen en een vrouw hadden zulke ■verwondingen opgeloopea, dat hun opname in het hospitaal noodzakelijk bleek. 9 * Te Kaapstad hebben gisteravond personen, die met Sacco en Vanzetti sympathiseerden, op het bordes van ’t raadhuis een Amerikaansche vlag yerbrand. --- ’S WERELDS LOOP Vereenigde Staten. Volgend jaar Dec. wordt in AmeriKa de vierjaarlijicsche Presidents-veiKiezing gehouden. Thans reeds, anderhalf jaar te voren, is men aan de voorbereidende werKzaamheden, het sondeeren van de publieKe opinie en het visschen naar de gegadigden. Inden aanstaanden zomer Komen de partij-conventies bijeen en als de beide groote partijen republiKeinen en democraten dan hun favorieten hebben aangewezen, begint de bewerKing van het Kiezers Korps.. Voor het oogenbliK zijnde partijen nog slechts op zoeK naar candidaten. De democr. partij is, evenals drie jaar geleden, nog hopeloos verdeeld' in hoofdzaaK door het religie-vraagstuK en door de alcohol-quaestie. MerKWaardigerwijze loopt de lijn, die de gemoederen scheidt, ongeveer inde zelfde richting als vóór 60 jaien de Mason-Dixonlijn, wekte net slavenlroudende Zuiden scheidde van het sla ven, vrije Noorden. Thans is het Zuiden tegen Katholicisme en alcohol en daar het bovenal democratisch is, heeft het heel wat inde melK te broKKen. Door het een en het ander is Smith, de Katholieue gouverneur van New-YorK, reeds zoowat op den achtergrond geschoven, doch men heeft nog.geen plaatsvervanger, daar ei, behalve senator jim Reed, uit Missouri, niemand is wiens naam buiten zijn Staat voldoende gewicht inde schaal legt. Maar Reed is tegen de droogleggerij. Bijna nog erger staan de republiKeinen er vooi, die wel zouden willen uitKomen met Coolidge, ware het niet, dat deze zwaar is gehandicapt door zijn wel wat al te groote terughoudendheid; door zijn niet-getapt zijn bij de boeren, die hij tegenwencte door zijn veto op de te hunnen behoeve door Mc. Nary ingediende steunwet' en vooral door de ongeschreven wet, dat geen President het ambt langer mag beKleeden dan acht jaren. Washington, Jefferson, Madison, Monroe, Jacicson en Mc. Kinley hebben sticht el ij k bedamet voor „de derde Kop KOifie”; zelfs Grant en Roosevelt zetelden slechis tWee Keeren in het Witte Huis, laatstgenoemde nog wel ofschoon vóór zijn derden termijn het interregnum Taft viel. Al aanstonds toen men begon te praten over de Komende Presidents-veritiezing is in het democr. Kamp gewaarschuwd tegen Coolidge’s derden termijn en zelfs tal van republiKeinen hebben toen reeds „silent Cal” bezworen, den „adat” geen geweld aan te doen. De voorstanders tan zijn candidatuur beweren echter, dat het anderhall jaar, dat hij is ingevallen voor Harding, zijn 3 Aug. 1923 zeer onverwacht overleden vooiganger, niet meetelt en dat hij slechts éénmaal is candidaat gesteld. Waarop de tegenpartij reeds antwoordde, dat, indien Coolidge zou worden her Kozen, hij 9% jaar in het Witte Huis zou zetelen, dus 1% jaar langer dan Washington of eenig ander President ooit heeft aangedurfd. Coolidge de Zwijger liet den storm over zich heengaan en zweeg als de sphynx, tot hij 2 Aug. te Rapid, City zijn raadselachtig „Ido not cnoose to run for President in r928” sprait tegen de dagbladcorrespondenten; raadselachtig, omdat niemand weet wat hij bedoelde met „to choose”. Dat hij zichzelven geen candidaat zal stellen, is wel zeiter; doch zal hij óók weigeren, indien hem alsnog een candidatuur wordt aangeboden? Bedoelde hij te zeggen: „iK wil niet”, dan wel „iK zal niet”? Van republiKeinsche zijde noemt men reeds Charles G. Dawes, den vice-president; Nick Longworth, den „speaKer” van het Huis van Afgevaardigden; Lowden, oud-gouvemeur van Illinois; de senatoren Borah en Norris; Herbert Hoover, den min. van Economische Zaïten; en ook nog wel anderen. Eer er een definitieve Keuze zal zijn gedaan, zullen er beiderzijds nog heel wat namen worden genoemd. --- Het belangrijkste nieuws. BUITENLAND. Hoofd artikel: Worgpolitiek? Memoires en brieven van Saeco en Vanzetti. Onlusten in verscheidene plaatsen. • • a binnenland. De positie van den Middenstandsraad. Wat kosten de Landstormdagent De legeroefeningen bij Edfr ---