NEDERLANDSCH-INDIK Ongegrond optimisme Naar men zich zal herinneren werd wederstaand telegram een dezer dagen gepubliceerd: Weder een Chineesch communist uit Indië verwijderd. Batavia, 28 Jan. (Aneta). De Chineesche Schepcling, die kortgeleden werd gearresteerd naar aanleiding van de jongste Communisti-sch» Propaganda te Tandjong Priok door jd-ddel van roede vlaggen en pamfletten, is wans uit Ned.-Indië verwijderd. De propaganda ging uit van Singapore. Aangenomen Woïdt, dat thans alle soortgelijke Chineesche bW'Pagandisten een 20-tal verwijderd 2lin. Kijk, wanneer men een dergelijken optlhjhstischen kijk op de zaken heeft als uit de s‘°tzin van dit telegram spreekt, wel, dan 2al het ons niet verbazen als weldra Indië Slordig communistisch zal zijn. geïnfecteerd. Bat- dergelijke lectuur in Indië geïmporteerd pleegt te worden door Chineesche c.q. plandsche schepelingén, wisten wij reeds ahg. Er is hierop in dit blad enkele malen nadruk'gewezen en gevraagd om maatdelen. om dit euvel te beteugelen. De controle blijkt tot dusverre niet afboende te zijn geweest. Mogelijk zal dat veranderen. Maar op grond waarvan nu J'oidt aangenomen, dat alle soortgelijke Chiheesche propagandisten verwijderd zijn, is jd een absoluut raadsel. Er zijn honderd«Uizenden Chineezen in Indië en er is een Sloot va et vient van deze lieden. Boven-Qieh is de Chinees een gebaren liefhebber Vah geheimq genootschappen en vergaderin-Son en zullen er dus onder die duizennog wel meer te vinden zijn, die voor of uit overtuiging aan den import van lectuur mede willen werken. Door aan te nemen, dat er nu geen „soortgelijke propagandisten meer zijn, begaat men hellicht een even groote fout als door de aanname, dat zij ook niet meer zullen komen. Men zij terdege waakzaam en bedenke dat hiofylactie beter kan zijn dan genezen. GEEN NIEUW DAGBLAD. Eenigen tijd geleden hebben wij, naar Aanleiding van mededeelingen inde Indictie Pers, medegedeeld, dat door de heeren fte. Hamer, Mr. Wormser en Kalm, tespreklngen werden gevoerd, om te genaken tot oprichting vaneen blad, dat in tet bijzonder het „Boer. Handelsblad” en “sszelfs hoofdredacteur zou moeten bestrijden. De mededeeling werd door ons van ®en kort commentaar voorzien. Thans lezen wij terzake in het „Soer. Kbld.” het volgende onder het hoofd: „Complimenteus”: „Het is voor ons een zeer complimenteus gericht: de oprichting vaneen nieuw dagblad om ons blad, en „deszelfs hoofdredacteur” te bestrijden. Besten dank! Overigens: de heer Hamer verklaarde, dat «em van deze besprekingen niets bekend 18 i hij heeft den heer mr. Wormser in twee laren niet gesproken. En nóg een „overigens”: Als men de „Java-Bode” en „deszelfs” Eataviasche hoofdredacteuren zou willen bestrijden, zou niemand er aan denken dit ba doen door de oprichting vaneen nieuw blad te Batavia. De bestrijding dier hoofdtency, en van het reiniging,swezen, doch redacteuren blijft eene zaak van accounstaat volkomen buiten journalistiek in haar Normalen vorm.” Er schijnt dus geen plante bestaan, tot het voeren vaneen journalistieken krijg! Gelukkig maar. Overigens laat bovenstaande mededeeling geinig twijfel omtrent de appreciatie, welke bij een deel der pers t.a.v. vaneen ander teel bestaat. EEN AVONTUUR VAN DE „SLAMAT” VOOR COLOMBO „Man overboord”. 1— Hulde aan officieren en manschappen.” Aan boord van de „Slamat” heeft zich een teama af g espeeld. Op den dag vóór aankomst in Colombo, vlak voor de lunch, werten de passagiers plotseling opgeschrikt door den roep „man over boord!”, aldus vertelt de „Deli Crt”. Het bleek dat een Chiheesehe passagier van boord was gesprongen. Ondanks de hooge zee ter plaatse werd Ohnnïddellijk een boot uitgezet onder comhiando van den eersten officier; op aanwijzingen, vanaf de brug gegeven, werd de boot haar den Chinees gedirigeerd. Op de boot kon men zelf namelijk door de hoogte der golven niets zien De Chinees kon niet zonder moeite worden opgehaald; reeds inde boot, en later aan boord, werd kunstmatige ademhaling teagepast, evenwel zonder resultaat: de man te overleden. Door de hooge zeeën is do eerste officier op terugvaart naar de „Slamat” 'hit de ooot geslagen. Dit gebeurde vlak bij teet schip en gelukkig was de zeeman weer 'dadelijk present. De dood van den Chinees bleek later een 'lang van tevoren met zórg in scène gezette telfmoord te zijn; hij had zijn papieren ternistigd en zich met zijn beste plunje aan °ver boord laten vallen. Da tweede restaurateur had nog getracht hom te grijpen. Op verzoek van het Chineesche deel der 'bemanning is d-e man in zee begraven, hst‘SOen geschiedde met het merkwaardig Chi'hessch ritueel voor deze gelegenheden: de doode kreeg dominosteenen mede. ; Aan het kapiteinsdiner heeft de naar zijn host terugkeerende directeur van Gouverhements-bedrüjven, ir. De longh, hulde gebracht aan officieren en bemanning voor bun moedig en kordaat gedrag bij de pogingen tot redding van den Chinees. De kapitein huldigde in zijn antwoord speciaal den terstsn officier, den heer Baggus. De kapitein deed rondseinen dat het vinten vaneen boei van de „Slamat” geen reden tot ongerustheid behoefde te zijn, ■Want men was de reddingspogingen begonnen op de gebruikelijke manier, n.l. door den Chinees een boei toe te werpen, waarvan deze echter klaarblijkelijk opzettelijk geen gebruik maakte.. --- WANGEDRAG DOOR PERSONEEL VAN ONZE MARINE? [=] Inde Telegraaf laz~n wij ineen entrefilet, dat tot strekking had er op te wijzen, dat voor militair of maritiem vlagvertoon wel, voor wetenschappelijk vlagvertoon geen geld beschikbaar was, het navolgende: „Men schrijft ons: Er is een Nederlandsch eskader naar Aust-alië geweest. Inde haven van Adeiaïde hebben zich aan boord niet nader te beschrijven toor-eelen afgespeeld. Dronken vrouwen moesten door de Australische politie vaneen Nederlandsch oorlogsschip worden verwijderd. Australische bladen stonden vol onvriendelijk commentaar en zelfs werd er in het Parlement over geïnterpelleerd. Kortom: een publiek schandaal. Aan zulk „vlagvertoon” legt de Nederlandsche staat tienduizenden guldens ten koste.” Dat het wel eens zal zijn voorgekomen, dat de bemanning van oorlogsschepen in vreemde havens, aan de fuif zijnde, een weinig over de grens geraakt, och, dat weten we allen wel. Wat wij niet wisten, is, dat dergelijke ergerlijke gedragingen tijdens het jongste bezoek aan Australië zou zijn vóórgekomen. Inde Indische bladen hebben wij daarover in dezen geest niets aangetroffen. Van tweeën één: Indien dit bericht waarheid en niets dan de waarheid behelst, dan is een onderzoek naar hetgeen zich ginds heeft afgespeeld, en, is dat reeds gehouden, publicatie van de resultaten dezer enquête dringend noodig. Immers, een en ander zou v/ijzen zoowel op gebrek aan tucht, als op plichtsverzuim bij de officieren, die dergelijke orgieën niet zouden hebben weten te voorkomen. Met dergelijke gebeurtenissen wordt het ar.ders groote belang van vlagvertoon tot geringe proporties teruggebracht. Maar is het door „Men” geschrevene niet juist, is het tendentieus cf sterk overdreven, dan dient ’s mans bewering krachtig te worden tegengesproken, omdat zij een blaam werpt op onze Koninklijke Nederlandsche Marine en dit. stukje is verschenen ineen onzer groote Nederlandsche bladen, vanwaar uit het zijn weg wel verder zal hebben gevonden, o.m. om te worden gebezigd, ook ,daar, waar zulks niet zal behooren.” --- (=] UIT DE TIJSCHRIFTEN De Rijkseenheid No. 18 Onder het hoofd: „de wettelijke verhouding tusschen Europeeseh en Inlandsch Bestuur in Ned.-Indië” wordt betoogd, atd tusschen beide takken van bestuur een meer of minder omlijnd verschil dient te bestaan. De Inlandsche ambtenaren voeren, onder toezicht van het Europeeseh bestuur, het gezag over de inheemsche bevolking. Dit toezicht dient te blijven bestaan, wil men niet tot den vroegeren toestand terugkeeren, toen de Inlandsche hoofden een soort leenmannen waren instede van ambtenaren. „Een ambt, dat macht geeft over niet-Inlanders is geen post van Inlandsch Bestuur meer”, zegt de schrijver. Behoudens een hoogst enkel uitzonderingsgeval. Vermelden wij voorts een artikel van pro.f C. Spat, getiteld: „Oud-Heidensche voorstellingen omtrent de zielen”, en diverse mengelwerk-r übriéken. * . * Nederïandsch-Indië Afl. 5 Bevat de uiteenzetting der door de V. C. tc volgen Richtlijnen, waarover reeds is : gesproken in ons blad van 29 dezer. Van den verderen inhoud vermelden wij een artikel over de nieuw te ontwerpen Verlcfsregeling voor ambtenaren; en een verhandeling, getiteld: „Een moeilijk Indisch probleem’”, waarin wordt geschreven over het Europeesche element in het leger. • * • Koloniaal Weekblad No. 5 Wij troffen aan een uitvoerige beschouwing over de Britsch-Indische (z.g. Ronde-Tafeï) Conferentie. Het artikel zal worden vervolgd. Voorts nog enkele gegevens nopens de vruchtencultuur. Wellicht mogen wijden schrijver van dit artikel verwijzen naar hetgeen inde Mem. van Antw. Sur. Begrooting, dezer dagen verschenen, op pag. 6 is gezegd? * Nederlandsch-Indië. Oud en Nieuw no. 10. De heer V. I. van de Wall geeft een interessant verhaal over Nederlandsche oudheden in Celebes aan de hand van mooie foto’s. Vervolgd wordt het artikel van D. J. Balfoort over Indische instrumenten in het museum Scheurleer. Ook dit artikel wordt door platen verduidelijkt. * * • De Indische Post. No. 1. Het eerste nummer onder den nieuwen hoofdredacteur den heer Zentgraaff, die den nieuwen jaargang Inleidt met een inleidend woord, getiteld: „De nieuwe Periode.” Ook onder den nieuwen hoofdredacteur wenschen wij dit belangrijke periodiek toe, dat het in alle opzichten moge bijdragen tot het bereiken van het schoone doel: het verspreiden van kennis omtrent en het wekken van meer belangstelling voor ons schoone gebiedsdeel in Oost-Azië, Nederlandsch-Indië. Vervolgens het begin eener artikelenreeks van Z., getiteld: „Dat wat men wist”. In deze artikelen wil de schr. zoo het een en ander vertellen van hen, die na het afsluiten hunner Indische carrière, in deze stemming naar het Moederland terugkeerden. Van hun geluk, en van hunne desillusies.” Wij zijn benieuwd zijne indrukken ter 70 v.c» tep G. v. L. bespreekt „het Jaar 1930”: de heer D. Hans de combinatie „Kamerlid-Ambtenaar” en dan is het weder de heer G. v. L., die felle critiek uitoefent op „de Utrechtsche comedie”. (Wij zullen dit artikel afzonderlijk bespreken). --- [=) KANTTEEKENINGEN FRANSCHEN EN NEDERLANDERS Enkele Franscbe en Nederlandsche kopstukken, onder wie onze gezant te Parijs, en prof. mr. Treub voor Nederland, de heeren Sarraut, oud G.G. van Indo-China en Pasquier, tegenwoordig Landvoogd van dit gewest, hebben in Parijs geconfereerd over nauwere samenwerking op koloniaal gebied tusschen Frankrijk en Nederland. De heer Treub waarschuwde tegen de bolsjewistische agitatie inde koloniën daartegen kan niet genoeg worden gewaarschuwd – en de heer Sarraut achtte een nauwer contact gewenscht tusschen de bewindslieden der diverse koloniseerende mogendheden, ten einde een eenheidsfront te kunnen vestigen teï zake van de koloniale verdediging tegen te veel hyper-rood gevaar. Waarmede accoord. Daarop gaf de heer Pasquier een overzicht over de resultaten der samenwerking tusschen de bestuurders van Indo-China en Ned.-Indië. De heer Pasquier prees den bewonderenswaardigen arbeid der Hollanders in Ned.-Indië, die grootsche resultaten bereikten, dank zij hun klaarheid van geest en vasthoudendheid. Zietdaar weder eens een bultenlandsch oordeel over ons werk in Nederlandsch-Indië. En, de heer Pasquier is heusch de eenige niet, die zich in dergelijken geest heeft uitgelaten. Uit en over Suriname. Inde Mem. van Antwoord, dezer dagen verschenen, verklaart de Minister, dat het denkbeeid van sommige leden om een commissie in te stellen, teneinde de mogelijkheid tot economischen ophouw van Suriname te bestudeeren, volgens hem weinig doelmatig is. Hij is er van overtuigd, dat de conclusiën ten slotte niets anders zouden opleveren dan hetgeen door den minister wordt gedacht en is verkondigd. Kijk, wij hebben respect voor ieders overtuiging, dus. ook voor die van den Minister en zijn adviseurs. Maar, die „sommige leden” zullen met hun voorstel wel niet voor den dag zijn gekomen om weer eens een voorstel te doen of om ineen commissie benoemd te worden. Ook zij hebbenden overtuiging en ook deze zal wel niet zonder fundamenten zijn. Het antwoord van den Minister is, n.0.m., weinig deugdelijk; geeft zoo iets te kennen als: „ik voel er niets voor omdat ik er nu eenmaal niets voor voel”. En, wanneer de leden, die dit voorstel in overweging gaven, daarvoor goede redenen hebben gehad, kunnen en mogen zij zich door de „argumenten” uit de Mem. v. Antw., niet laten weerhouden, op deze zaak terug te komen en, na uiteenzetting van hun motieven, met een bepaald voorstel voor den dag te komen. lets verder wordt gesproken over de critiek op het beleid van den Gouverneur uitgeoefend. Daarbij worden bepaalde feiten genoemd, waarvan de Minister beweert, dat ze niet juist zijn weergegeven. Er is dus door „eenige leden” critiek uitgeoefend. Welnu, deze leden zullen thans wél doen, met bewijzen aan te komen voor hetgeen zij hebben beweerd. Zij zijn dat verplicht èn aan de zaak zelve èn aan den Gouverneur, die door deze critiek feitelijk is beschuldigd. Voorts lezen wij omtrent het uitoefenen van dwang op ouders, om hun kinderen scholen van niet door hen gewenschte richting te doen bezoeken, dat daarvan slechts in zoover zou mogen worden gesproken, dat 'in gevallen, waarbij inde omgeving Van de Woonplaats der ouders of verzorgers geen keuze van school bestaat, de bepalingen op den leerplicht tot het bezoeken van eene school van afwijkende richting zouden kunnen nopen, eene omstandigheid, welke in gevallen als de hier bedoelde zoowel degenen treft, die aan openbaar- als degenen, die aan bijzonder onderwijs de voorkeur geven. Het doet wel eenigszins zonderling aan, te lezen van leerplicht, welke is opgelegd, terwijl degene, die dezen plicht voorschrijft, zelf niet zorgt voor de mogelijkheid van uitvoering. Dat schijnt echter in Suriname te kunnen bestaan. --- DE EERSTE PARACHUTE-SPRONG OP KALI DJATI Door nljudant Ocnincx Dezer dagen werd op Kali Djati de eerste parachute-sprong vanuit een legervliegtuig gemaakt. Ter zijde vaneen Fokker-toestei, bestuurd door den luUenant-vüegenier Zomer, was een stalen ladder aangebracht, waarvan de parachutist „afstapte”. De sprong werd gemaakt door den adjudantvliegenier J. A. J. Oonincx, vanaf een hoogte van 1060 meter. Onmiddellijk ontplooide zich de parachute en rustig daalde deze met den menschelijken ballast. Aldus de Locomotief. Deze eerste sprong is door meerdere gevolgd, en dat dergelijke experimenten niet bepaald gevaarloos zijn, heeft ons het ongeval, den kapitein Kengen dezer dagen overkomen, geleerd. --- INDISCHE TELEGRAMMEN. Mandoer vermoord Door 40 koelies aangevallen DADERS GEARRESTEERD MEDAN. 30 Jan. (Aneta). Een 40-tal koelies van de onderneming Soemoet. gelegen iri het district Kota Pinang (S. O. K.), viel een mandoer met stokken en parangs aan. De mancloer is aan de gevolgen van de bekomen verwondingen overleden. De daders werden aangehouden. Vijf hunner bekenden schuld, --- Advertentie -Vraagt niet „EEN LAMP • ' ■ • • – ... ' " • • ljkw3iusdf BHIUPS LAMP! ®'ï Is een kleinigheid, maar een die Uwstroomrekening – laag houdt. --- BUITENLAND. Samenzwering ontdekt te Belgrado? Veertien officieren opgehangen REVOLUTIE HET DOEL Hette Boedapest verschijnende sociaal-democratische orgaan neemt een bericht over vaneen te Arad, een vesting in Zevenburgen verschijnend blad, ’twelk dit bericht zou hebben van den uit Zuid-Slavië gevluchten ritmeester Stevo Tomitsch. Volgens dit bericht zou te Belgrado een samenzwering zijn ontdekt, waarbij zestig officieren betrokken waren. Aan het hoofd der samenzweerders moeten de chef van den Generalen Staf Peschitsch en de generaals Kostitsch, Tomitsch en Wizcwitsch gestaan hebben. Eender samenzweerders, majoor Ristowitsch, zou de zaak aan een journalist hebben verraden en deze moet de regeering hebben ingelicht, waarop veertien officieren op de binnenplaats van het militair gerechtshof te Belgrado werden opgehangen. In verband met deze gebeurtenissen zouden te Belgrado een aantal aanslagen zijn gepleegd. Het doel der samenzwering moet een revolutie zijn geweest. Eenig voorbehoud omtrent de geloofwaardigheid van dit bericht lijkt niet overbodig. --- De vermoorde taxi chauffeur Bende auto-dieven gearresteerd DE DADER NOG NIET GEVONDEN De moord op den taxi-chauffeur Ponick uit Steglitz, waarvan wij dezer dagen berichtten, is neg steeds niet opgehelderd. De verdenking is gevallen op drie jeugdige autodieven, die in den nacht van den moord inde omgeving waren gesignaleerd en sinds dien spoorloos waren verdwenen. Gisteren is de politie erin geslaagd, eender dieven te arresteeren. Het betreft een bende auto-dieven, die reeds meerdere malen wegens auto-diefstallen werd gezocht, doch steeds bij gebrek aan bewijs weer moest worden vrijgelaten. Ditmaal konden zij hun alibi slechts bewijzen dooreen anderen auto-diefstal te bekennen. Met den geste tón auto waren zij samen met een vriendin een tochtje inde omgeving van Berlijn gaan maken en zij waren eerst dezer dagen van hun uitstapje teruggekeerd, zoodat zij waarschijnlijk den moord niet gepleegd hebben. De politie speurt echter nog ijverig naar ander" auto-dieven, daar zij van meening is, dat de moordenaar in deze kringen, moet worden gezocht. --- In nachtgewaad gevlucht Meisjeskostschool door brand vernield GEEN SLACHTOFFERS. Inden afgeloopen nacht heeft een groote brand gewoed inde Battle Abbey, nu een meisjesschool, te Hastings. Toen de brand werd ontdekt, hadden de vlammen al ver om zich heen gegrepen. De interne leerlingen en het personeel werden door het geroep „brand!” gewekt. In allerijl trachtte men zich inde grootst mogelijke orde in veiligheid te stellen. In nachtgewaad moesten de 120 meisjes het gebouw verlaten. De school werd door den brand geheel vernield. --- Terug uit Digoel 200 BANNELINGEN TE SOERABAJA SOERABAJA, 30 Jan. (Aneta). -* Per stoomschip Reteh zijn 200 bannelingen uit boven-Digoel, wier interneering werd opgeheven, alhier gearriveerd. Hun werd tijdelijk onderdak verschaft inde politie-kazerne. --- DE POSTVLUCHTEN 10e heenvlucht voleindigd BATAVIA, 31 Jan. (Aneta). Het 10de postvliegtuig van den dienst Nederland—Indië is heden ochtend uit Medan vertrokken en om 2.20 uur op het vliegveld Tjililltan aangekomen. Het vloog later door naar Bandoeng. --- DE K. L. M. REIZIGERS VOOR BAT AVIA INSTAPPEN. Gr. O, dat is maar zoo een doodgewoon berichtje inde bladen: „De K. L. M. heeft besloten tot vervoer van reizigers op de lijn Amsterdam—Batavia over te gaan.” Jawel: we zijn een dood bedaard volk en zeggen kalm: Zóó. Dat weten we dus alweer. Maar als we even binnenskamers bedenken wat dat per slot eigenlijk zeggen wil, dan raken we toch wel even aan ons nationale hart. Want dan zeggen we tegen ons zelf: dat doen we dan toch maar in Holland. En we beseffen pas goed wat er de laatste maanden zoo stilletjes is klaar gespeeld. De pcstvluehten Holland—lndië staan precies even regelmatig inde krant als de scheepvaartberichten. Maar we zijn ondertusschen sinds deze periode, na een korte onderbreking, begon, aan de 26e vlucht en wat een paar jaar geleden ons heele volk in extase bracht, dat is op dit oogenblik al: doodgewoon. Sensationeel is het al niet meer. En de regelmatigheid die niet dooreen schokkende ramp onderbroken werd, bezegelt dubbel en dwars de veiligheid, waarmede de K. L. M. werkt. De koene vliegeniers die heen-enweer: instappen, aan het stuur gaan zitten en door de lucht een rechte lijn trekken van Amsterdam naar Batavia, staan al precies in het kader van den machinist op den Expresse. De chef fluit, geeft het groene vertrek-sein en: de motor ronkt. Onze brieven hebben een aardig stempeltje: Luchtpost. En onze verzamelaars hebben een object méér in hun album. Onze brieven komen veertien dagen eerder aan en het antwoord ligt binnen een maand weer in onze brievenbus. De zakenman krijgt de bevestiging op zijn orders: op korten termijn en het heele verdere leven gaat: op rolletjes. We kijken inde lucht en zien den zwarten vogel. Er is al geen bijzonders meer aan. Zelfs de musschen schrikken van den motor al niet meer. Wat zullen wij, menschen, ons dan druk maken? Op de film krijgen we nu en dan de illustratie: aankomst en vertrek. Het geïllustreerde weekblad geeft een plaatje. En we zeggen: ja, ja. Toch maar knap. Meer hebben we niet ter beschikking voor onze waardeering. En nu komt dat nieuwe bericht: ook gelegenheid voor passagiers. Met Uw welnemen, maar dat zat me toch te hoog, zoo’n voornemen vaneen amper 10 jaar bestaande Hollandsche onderneming die daar maar even een berichtje aan de bladen geeft: passagiers op Batavia kunnen instappen. Dat zat me te hoog en ik bel bij den heer Plesman aan. Een interview, vraagt de Directeur van de K. L. M. en zijn vraag, op dien toon, snijdt me den pas een beetje af. Kijk eens, zegt hij we doen het zoo kalmpjes aan, omdat het niet meer is dan maar één klein stapje inde goeie richting. Als we nu een paar 30-persoons vliegtuigen klaar hadden staan, en een derrig piloten die op 100 pet. staan ingeschreven, en een comfort konden aanbieden waardoor dit luchtreisje een dol plezierig akkefietje werd ziet u: dan, ja, d&n zou ik breed-uit gaan zitten en als Directeur met de hand op mijn borst slaan. Maar het is een tikje eenvoudiger. Een beetje te simpel eigenlijk voor: een Interview. Het luchtverkeer heeft zijn moderne eischen en de K. L. M. heeft in het wereld-verkeer zijn beteekenis. Inde toekomst, ja: inde toekomst zal een passagiersdienst van de K. L. M. op Indië een wereldbeteekenis hebben. Voor het oogenblik is onze bedoeling alleen maar: om tempo te houden. Telkens een stapje verder. Telkens, na zooveel maanden nieuwe ervaringen, beter oriënteering, een stapje verder. Deze passagiersvliegtochten hebben perspectief. Er staan nu al, ik weet niet hoeveel, candidaten ingeschreven. Zakenlui met spirit, die zeggen: ik wil nu deze kans even waarnemen. Zes, zeven weken kan ik wel uit mijn zaken weg om zelf even het land, waar ik zaken mee doe, te bezoeken. Met de bootreis ben ik, uit en thuis, 3 maanden kwijt. Schrijf me maar in. Hocus pocus is het niet. Er komt bij deze luchtreis ook zooveel procent: sportiviteit. Niet overal vindt u bij de landing een: Hotel Des Indes. Niet overal hebben we: dinerconcert- als we: pauseeren. Lunch neemt u mee inde cabine. De rest moet u onderweg: opdoen. Van de hand inden tand. Maar daar gaat het per slot ook niet om. Het gaat om de mogelijkheid, die we bezig zijn te scheppen. Tot zoover dit: interview. Geen regel sensatie. Geen woord: ophef. Alleen maar: het tempo. Met ingang van 1 October: een wekelijksche dienst op Batavia. Over 5 jaar.... Wat zijn vijf jaar in dit tempo? Over vijf jaar moet dit eerste berichtje nog eens gelezen worden Dan zullen we wel zien dat de K. L. M. langs veilige wegen regelrecht op haar doel afging. En het ook heeft bereikt. Lqt maar op. Ik heb mijn zin. Ons Hollandsche hart heeft toch weer even geklopt. Nationale trots is een kostbaar ding. ---