BUITENLAND Beschuldigingen weerlegd Beweringen van generaal Bourgeois en senator Eccarts beantwoord DOOR RIJKSWEERMINISTERIE In verband met de debatten inde Fransche Kamer-commissie voor buitenlandsche zaken, verklaart het ministerie voor Rijksweer inzake de Duitsche bewapening: Volgens de beweringen van generaal Bourgeois en senator Eccard zou Duitschland in strijd met het verdrag van Versailles een machtig leger hebben georganiseerd. Dit wordt gemotiveerd met het feit, dat een groot aantal onderofficieren ontslag neemt bij de Rijksweer om plaatste maken voor recruten. Voorts wordt beweerd, dat tal van officieren in verboden scholen worden opgeleid. Duitschland is hierdoor in staat in geval van oorlog een sterk „stootleger” op de been te brengen, waarvoor een militaire geest wordt gewekt door veelvuldige bijeenkomsten der nieuwe eenheden met leden van de vroegere weermacht. Deze beweringen zijn onwaar. Het aantal ontslagen en aanstellingen is nauwkeurig vastgelegd inde legerwet, volgens voorschrift van het verdrag van Versailles. G-een onderofficier verlaat de Rijksweer voor beëindiging van den 12-jarigen diensttijd, tenzij bijzondere wettige motieven (als ondergeschiktheid voor den dienst) hiertoe nopen. Het aantal dezer om bijzondere redenen uit den dienst tredende soldaten overschrijdt jaarlijks in geen geval het bij het verdrag van Versailles vastgestelde quotum van 5 pet. van de geheele sterkte. Een officiersopleiding in verboden scholen is reeds alleen daarom niet mogelijk, daar het geringe aantal Duitsche officieren noodig is voor den dienst bij den troep en er in het geheel geen verboden scholen zijn. De legersterkte In het Duitsche Rijksleger dienen slechts 3300 troepofficieren, terwijl het aantal actief dienende Fransche officieren meer dan 30.000 bedraagt. Indien generaal Bourgeois spreekt vaneen Duitsch „stootleger”, dan vergelijke hij dit met het ongeveer 50 divisies sterke Fransche „Armée de couverture”. Dit heeft een oorlogssterkte van meer dan anderhalf millioen man, terwijl de sterkte van het Duitsche Rijksleger in oorlogs- en vredestijd slechts 100.000 man bedraagt. Onverklaarbaar is, hoe de „bijeenkomsten” generaal Bourgeois gebruikt deze uitdrukking welke slechts kameraadschappelijk verkeer beoogen, van leden van de Rijksweer met soldaten van de vroegere, roemrijke weermacht, de veiligheid van Frankrijk in gevaar kunnen brengen. Er zijn in Duitschland slechts de troepeneenheden, welke zijn vastgesteld bij het verdrag van Versailles. De oorlogsindustrie Indien generaal Bourgeois spreekt van de mogelijkheid vaneen snellen opbouw van de Duitsche groot-industrie voor legerleveranties, dan is hierop het antwoord, dat geen industrie, geen fabriek en geen Duitsche arbeider zich zoo snel kan omzetten op de vervaardiging van oorlogsmateriaal, ais de machtige Fransche bombardements-eskaders het iedere bescherming tegen luchtaanvallen ontberende Duitsche gebied kunnen overvliegen. Generaal Bourgeois levert geen enkel bewijs voor de bewering, dat den kinderen op school revanche wordt ingeprent .Zeer zeker kan niet de bij de grondwet van Weimar voorgeschreven opvoeding der schooljeugd inden geest van de verzoening der volkeren meer storen, dan de politieke methoden, welke Frankrijk de laatste twaalf jaren heeft toegepast. Duitschland zou tevreden zijn indien de Fransche schoolboeken de kwestie van de schuld aan den oorlog en de beschrijving' van den wereldoorlog in denzelfden geest van waarachtigheid behandelden als de Duitsche. Dc uitgaven De beweringen van senator Eccard inzake de Duitsche militaire uitgaven worden reeds door haar belachelijkheid gelogenstraft. Het geheel der Duitsche militaire uitgaven bedroeg in het jaar 1930-1931 volgens de mededeelingen van den Volkenbond 707 millioen mark, terwijl de Fransche militaire uitgaven voor het hetzelfde jaar volgens de officieele mededeeling der Fransche regeering 13.8 milliard franken hebben bedragen, dus meer dan driemaal die van de Duitsche uitgaven. In het jaar 1931-1932 zijnde Duitsche uitgaven voor de weermacht aanzienlijk verminderd. Het Fransche militaire budget bereikt in hetzelfde jaar de ongehoorde sem van 18 a 19 milliard franken Eccard wendt zich voorts tegen de door Duitschland nagestreefde opklaring van de openbare meening inzake het ontwapeningsvraagstuk. Hierop is te antwoorden, dat Duitschland niet zal ophouden de ontzaglijke wanverhouding aan recht, macht en veiligheid, welke door het verdrag van Versailles is geschapen, de openbare meening der wereld verder voor oogen te houden. --- ELLIE BEINHORN TE RANGOON Op haar Mlucht van Calcutta naar Nederlandsch-Indië is de Duitsche vliegster Ellie Beinhom te Rangoon aangekomen. Tengevolge van het ongunstige weer had zij vertraging gehad. Bovendien kon zij het vliegveld niet dadelijk vinden en om niet door de duisternis overvallen te worden maakte zij een landing bij een dorp, waarbij de vleugel van het toestel licht beschadigd werd. De schade kon echter spoedig hersteld worden. zoodat zij den volgenden ochtend Rangoon kon bereiken. Zij heeft da reis naai' Bangkok voortgezet. --- De Berlijnsche onderwereld Geheel verschillend van de romantische Parijsche Apaches. Streng burgerlijk georganiseerd GEVOED DOOR WERKLOOSHEID Ledigheid, ’s duivelsorkussen bonden en vereenigingen (Bijzondere correspondentie.) Berlijn, Januari. Wereldsteden plegen haar „onderwereld” te hebben. „Whitechapel”, de misdadigerswijk van Londen, i.s wel de meest bekende internationale centrale, die zelfs in tal van romans en tooneelstukken een hoofdrol speelt. Natuurlijk hebben ook Parijs, New York, Chicago vooral en nog vele andere steden van overgroot formaat zulke nesten van de misdaad, waar de lichtschuwe elementen kunnen onderduiken als de politie haar „razzia’s” onderneemt, waar ze hun vereenigingen en bonden hebben, hun feesten vieren en gestolen goed onderbrengen. Berlijn is in dit opzicht niet zoo romantisch als men wellicht zou gedacht hebben. En toch heeft vooral de laatste jaren de „Berlijnsche onderwereld” in tal van processen een rol van beteekenis gespeeld. We willen er ditmaal eens eenige bijzonderheden over vertellen. Het is al dadelijk typisch Duitsch, en heusch niet verwonderlijk ineen land, dat zijn kracht zoekt en vindt ineen fabelachtige organisatie op elk gebied, dat ook de misdadigers streng georganiseerd zijn en niet weinig tjl tsch op hun bonden en vereenigingen. Het bedrijf van den misdadiger bloeit na den oorlog in geheel Duitschland en inde wereldstad Berlijn in het bijzonder. Geen wonder. Vijf millioen en meer menschen zijn op het oogenblik in dit land werkloos en werkloosheid beteekent ledigheid' oftewel des duivels oorkussen. Men kan het velen ongelukkige elemenen niet eens zoo erg kwalijk nemen, dat honger en wanhoop hen tot misdaad, tot roofmoord en diefstal verleidt, waar ze onder gunstiger omstandigheden zeker eerlijke, fatsoenlijke staatsburgers gebleven zouden zijn. Oorlogsvruchte'n Maar ook de oorlog zelf heeft misdadigers gekweekt. Een staat, die plotseling zijn krachtige, jonge burgers op die vaneen anderen staat loslaat en het neersabelen, neerschieten, doorsteken van medemenschen niet alleen sanctionneert maar zelfs aanmoedigt en beloont, om welke nog zoo vaderlandslievende motieven dan ook, moet er zich op voorbereiden, dat de generaties, welke deze „vrijheid” genoten hebben, nog tientallen jaren lang mes en revolver wat losjes inden broekzak hebben zitten en de waarde vaneen menschenleven niet meer zoo hoog schatten als dat vóór den oorlog het geval was. Berlijn een middelpunt van, de misdaad geworden en de politie, die hier terecht een gunstige reputatie geniet, kan desondanks slechts een betrekkelijk gering aantal misdadigers achter slot en grendel krijgen. Vooral, omdat de stedelijke financiën en die van den staat Pruisen er zóó ongunstig voorstaan, dat voor de politie in het algemeen en de crimineele in het bijzonder, slechts zeer weinig geld kan worden uitgegeven en de' afdeeling officieele detectives „Ccotland Yard”, van Berlijn, dan ook hoogst middelmatig ondanks den meer dan zwaren dienst gehonoreerd wordt. ..Burgerlijke organisatie Het merkwaardige van deze Duitsche misdadigers is hun neiging tot typisch „burgerlijke” organisatie. Dat is natuurlijk ten deele toe te schrijven aan den wensch en de noodzakelijkheid om tegenover de met staatsmacht samenwerkende organisatie der politie' een tegenwicht te scheppen. Maarde vorm, waarin dit geschiedt, is toch wel bijzonder merkwaardig. Het sentimenteele, naar het romantisch neigende Duitsche volk voelt blijkbaar toch veel minder voor „romantiek” dan bijvoorbeeld het Fransche. Ik weet niet, hoe op dit gebied op het oogenblik de toestanden in Parijs zijn. Maar een feit is toch, dat een kwarteeuw geleden en nog langer, de Parijsche „apache” zich een wereldreputatie wist te verschaffen en inde litteratuur, in theater en muziek een eereplaats kreeg. De „Valse des Apaches”, waarin ik Max Dearly en Mistinguette zeker twee-en-twintig jaar geleden inde sindsdien afgebrande, oude „Mouliri Rouge” kon toejuichen, is klassiek geworden en deed de ronde over den geheelen aardbol. Da Berlijnsche „Gannove” is even onbekend als. zijn Parijsche collega beroemd is, en tot klassieke dansen hebben deze nuchtere broeders het nimmer gebracht. Wie typische Berlijnsche „onderwereld-menschen” en hun mentaliteit wil leereu kennen, leze bijvoorbeeld Döblin’s prachtigen roman „Berlin Alexanderplatz” en zal tot de ontdekking komen, dat men de mentaliteit dezer menschen volkomen anders beoordeelen moet. Zoodra ze met „het werk” klaar zijn en hun „Ding gedreht” hebben, zijn ze typische, kleinburgerlijke menschjes en ze kennen geen hooger geluk dan voor zulken door en door degelijken en fatsoenlijken „kleine middenstand” te worden aangezien. Geen geheimdoenerij Hun bonden en vereenigingen kennen strenge tucht naast groote gemoedelijkheid. Het zichtbaar gedragen insigne is merkwaardig genoeg, waar ze toch immers alle openbaarheid behoorden te schuwen bij al deze vereenigingen van misdadigers, die als een soort micYeleeuwsch gilde opgebouwd I zijn, schering en inslag. Men heeft clublokalen, vereenigingsvaandels, eigen muziekavonden en stichtingsfeesten, een onderling begrafenisfonds en de verplichting om gestorven medeleden de laatste eer te bewijzen. Voor kransen worden bij voorkeur enorme bedragen uitgegeven. Statuten worden gedrukt en de vereenigingen krijgen ontschuldige namen, waardoor ze op kegelclubs en stamtafels gelijken. De jaarlijksche bals zijn voor den georganiseerden misdadiger het hoogtepunt van zijn leven, en menig onschuldig balbezoeker, die daarheen verdwaald is, zal nauwelijks bemerken, dat de keurige heeren in rok en smoking den vorigen nacht nog een inbraak gepleegd of een bankbeambte ond-weg beroofd hebben, en dat 'vele „dames” in groot avondtoilet dienzelfden dag nog inde Friedrichsstrasse uren lang op en neer gewandeld hebben om „boertjes van buuten” te lokken of ais „hoteiratten” in Esplanade of Adlon „gewerkt” hebben om den rijken gast van den inhond zijner zwaarlederen koffers te ontlasten. Waarom de politie niet ingrijpt De meesten dezer bonden en vereenigingen zijn der politie, die haar succes bijna altijd aan verklikkers te danken heeft, natuurlijk bekend. En typisch voor de zeer nauwe samenwerking tusschen politie en misdadigers is, dat over het aigemeen de criminalisten liever met deze clubs in vrede leven dan dat zij tegen zulke organisaties die bovendien toch onmiddellijk onder andere namen weer zouden opduiken van haar macht gebruik maakt. Voor de politie zijn vereenigingen van menschen, die aan den zelfkant der sa. menleving wonen, zelfs gewenscht, omdat ze er een zekere clubeer op nahouden, voor discipline zorgen, verraders uitstoot en meestal de „schwere Jungs”, dat zijnde moordenaars en gevaarlijke „schietende” inbrekers niet alleen niet opnëmen, maar ook gaarne aan de politie in handen spelen. Voor welken dienst zij dan omgekeerd een zekere tolerantie voor hun vereenigingsleven verlangen. In vorige jaren zijn deze vereenigingen herhaaldelijk in groote processen betrokken geweest, nadat ze, wat vroeger zelden voorkwam, zich tot onderlinge straatgevechten hadden laten verleiden. En bij zulke gelegenheden is gebleken, hoe groot de macht der misdadigersclubs is en hoe weinig neiging de crimineele politie toont, hier met al te harde hand in te grijpen Zelfs de strafrechter vermag het spinneweb van draden, welke hier dagelijks gesponnen worden, nimmer voldoende te overzien. Misdadigerswijken Natuurlijk speelt zich het leven van de Berlijnsche „onderwereld’ niet altijd in. het openbaar af. We hebben hier ook onze misdadigerswijken inde oude City, rondom den Alexanderplatz en den Schlesischen Bahnhof en zelfs in buurten, waar men ze minder dan ooit verwachten zou. Daar weten de dames en heeren der. verschillende gildes elkaar eiken avond en eiken nacht te vinden en ook de rechercheurs zijn daar kindaan-liuis. Er wordt een jargon besproken, dat alleen de ingewijde kent, en ofschoon in zulke „Bouillonkelder” en kleine koffiehuizen met penningen gerekend wordt, de consumptie dus zeer goedkoop is, gaat er toch zooveel om, dat verschillende bazen van deze kroegen een dubbel leven kunnen leiden, inde dure westelijke wijken eigen villa’s bezitten en per eigen auto naar hun kroeg kunnen rijden. Wonderlijke types, die den teekenaar en den romanschrijver vermogen te inspireeren, vindt men natuurlijk ook in Berlijn. Maarde romantiek is ver te zoeken. Deze menschen zijn arm, als ze niet toevallig een •goeden greep gedaan hebben, waarna de buit meestal in weinige uren tijds aan alcohol en vrouwen uitgegeven wordt. Men bedelt zich door het leven heen. De nieuwsgierige bezoeker wordt onmiddellijk gedwongen rondjes te geven, oude schulden te betalen en zijn voorraad. aan sigarén en sigaretten op te offeren. Doet hij dit niet, dan is zijn leven weliswaar niet bedreigd, maar merkt hij toch al heel spoedig, dat hij tot verbetering van de atmosfeer niet bijdraagt en kans loopt, dat men straks inde donkere straat een ernstig woord met- hem wil spreken. Van is in zulke kringen niet veel te ontdekken. De misdadigers in Berlijn dragen hun lot niet met zwier en onverschilligheid. Ze zijn „werkers” op hun gebied, vatten alles „gründllch” op en hebben geen grein van de charme van den Parijschen apache . Bohémiens kent Berlijn wel, maar die zitten inde koffiehuizen aan den Kurfiirstendamm, leven op kosten van vrienden en vriendinnen, doen aan hooge politiek, zijn overigens ook al aan het uitsterven. Berlijn is een nuchtere stad, ondanks het vele groen en de ontelbare balcons met bloempotten. Zelfs de misdaad loopt hier nog liefst rond met een clubvaandel en met den hoogen hoed. --- DWIGHT DAVIS TE PARIJS De voormalige Amerikaansche minister van Oorlog en Gouverneur der Philippijnen Dwight Davis is te Parijs aangekomen. Naar verluidt heeft hij van President Hoover speciale opdrachten voor de Fransche regeering gekregen. Davis verklaart echter, dat zijn bezoek een strikt particulier karakter heeft, daar zijn vrouw te Parijs «Si geneeskundige behandeling moet ondergaan. --- De onbekende zoon DOOR ZIJN MOEDER VERMOORD Een reeds lang als; dood opgegeven soldaat keerde dezer dagen uit Siberië in zijn geboorteplaats, het dorp Neuner in het Bohemerwoud, terug. Begrijpelijkerwijze werd hij na zoo lange afwezigheid door niemand hei-kend. Aan een herbergier vertelde hij evenwel wie hij was, .zeggende zijn ouders te willen verrassen. Hij trok naar de ouderlijke woning en vroeg om nachtverblijf, waartoe hem de stal werd aangewezen. Zijn hebzuchtige moeder onderzocht intusschen de bagage van den „vreemdeling” en vond daarin een belangrijke geldsom. Zij stelde haar man voor den gast te dobden en het geld te behouden, maar die wilde van dat voorstel niets weten en ging naar de herberg. Daar vernam hij, dat de vreemdeling zijn zoon was en hij haastte zich terug naar huis. Hij kwam echter te laat: zijn vrouw had „den vreemde”, haar zoon, den hals afgesneden. --- Draadlooze rechtzaak ROLLEN VERVULD DOOR AMATEURS Mrs. Euth Judd, die, zooais wij reeds meldden, beschuldigd wordt twee vriendinnen, Mrs. A. Leroi en Miss H. Samuelson, na een woordenwisseling te hebben gedood en de verminkte lijken in koffers naar Los Angeles te hebben gezonden, waar zij op het station dntdekt werden, zal dezer dagen te Phoenix (Arizona) terecht staan. Ds hotels zijn tot den" nok toe gevuld met belangstellenden uit alle deden: der Ver. St. De bevolking wenschte de installatie van microfoons inde rechtszaal en uitzending van het proces naar het plaatselijk stadion, waar plaats is voor 10.000 menschen. Rechter Speakinan weigerde echter dit verzoek, maar het locale radiostation heeft medegedeeld dat het dagelijks een verkort verslag van het proces zal uitzenden, waarin de rollen van Mrs. Judd en andere hoofdpersonen door plaatsdijkë amateurs gespeeld zullen worden. --- CHINEESCHE GRUWELEN Inde laatste 2 jaren zijn in Hoepei (China) niet minder dan 164.551 menschen door bandieten vermoord, volgens een juist verschenen statistiek. Voorts werden 946.000 personen vermist en 7800 door roovers gevangen genomen, terwijl 310.000 woningen door bandieten in brand zijn gestoken. Dein die periode aangerichte schade wordt op 800 millioen Mexicaansche dollars geschat. --- RUSSISCH PROTEST TE PARIJS Het Volkscommissariaat voor buitenlandsche. zaken heeft door bemiddeling van den Russischen ambassadeur te Parijs aan. de1 Fransche regeering laten mededeelen, dat de bewering, van generaal Bourgeois, dat Rusland den Volkenbond valsche inlichtingen over zijn bewapening heeft verstrekt, niet met de feiten overeenkomt. De Sovjet-regeering protesteert tegen dergelijke beweringen en verklaart, dat deze niet in het belang zijn van den vrede en het slagen der aanstaande ontwapeningsconferentie. --- RUSSISCHE PETROLEUMPRODUCTIE Volgens officieele mededeelingen bedroeg de Russische petroleumproductie in het jaar 1931 22 millioen ton tegen 17 millioen ton verleden jaar. Daarvan zijn 20 millioen ton tot bijproducten verwerkt (in 1930 16 millioen ton). De benzine productie is in het afgeloopen jaar met 40 pCt. toegênomen. --- Smijten met geld Waardoor Chicago in finaneele moeilijkheden geraakte ZELDZAME VERKWISTING IrOQlli Te Chicago is een proces begonnen 8 vroegere hoofdambtenaren van de te-administratie die er van beschu 0 = worden niet minder dan 6 millioen d gemeentegelden te hebben verbrast- J proces dezer fuifnummers is het beg® I een reeks onthullingen over de roe*e~ul I wijze waarop de vroegere gemeente-ad® w stratie onder leiding van den afgetreden ge meester „Big Bill” Thompson met I geld omsprong. Dit gemeentelijk waD c. I heer droeg veel bij tot den chaos inde ciën waaronder Chicago thans te lijden h Er bestond groote belangstelling proces. Eender verdachten is Burly I Crówe, een lersch-Amerikaan die van I naarsknecht tot bankpresident en gj van de democratische partij opklom- . i werd directeur van den stedelijken goZ°®. heidsdienst welke per jaar 60 millioen 0 lars kostte, I Er zijn 2000 getuigen gedagvaard 081, I wie danseressen, film-actrices en een rucht vrouwspersoon bekend als „Dia®0 Lill”, Peoria. die wegens moord achter zit. Allen werden betaald door den 3oz0® heidsdienst, die ook advocaten, een ne°en, predikant, doktoren, base-ball spelers, gers, muzikanten enz. toelagen verschate j Zij kregen een maandgeld van 200 tot * dollars o.a. voor het geven van voorste®® I gen voor afgevaardigden. Op kosten 0_ ’ gemeente werden dure zitplaatsen in tbe® ters en voor bokswedstrijden gekocht, dri® gelagen gearrangeerd en totaal I uitgaven gedaan. Zoo werd een koola30®" j pad aangelegd, 7 mijlen lang, ineen j legen en ontoegankelijk district. De ma4"* schappij die het werk uitvoerde, kreeg da®1" voor 114 millioen dollars hoewel de wel' J kelijke kosten slechts een vijfde van. som bedroegen. --- OPZIENWEKKENDE CARNAVALSGRAP Kaar het „Wiener ExtrablatÊ” is het bericht over de ontdekking van rad1' umhoudend gesteente in Opper-Ctostenrii' een camavaisgxap. Het bericht had over®1 zeer de aandacht getrokken en er waren ? tal van speciale correspondenten van ba1' tenlandsche couranten op af gekomen. P® politie stelt nu een onderzoek in wie voodeze mystificatie verantwoordelijk zijn. Set oorspronkelijke bericht besloeg inde „NeUe Freie Presse” een halve kolom en zag ei serieus uit. De redactie had zich echte* tot het Weensche radiuminstituut gewend» waar men nog van niets wist, doch opmerk' te, dat radiumertsen alleen gevonden plf* gen te worden op plaatsen waar ook ura»1' um-ertsen gevonden worden, wat in he* Mühlviertal bij Linz niet het geval is. --- ONOPZETTELIJKE MOORD De houtvester Blinzler te Greifswaid die 21 Nov. j.l. een wildstrik zoodanig had uitgezet, dat mevrouw von Hennigs bij d« aanraking van der. draad dooreen schot werd gedood, heeft terecht gestaan. Aan' gezien geen opzet werd aangenomen, volgde veroordeeling tot 6 maanden gevangenis' straf. --- ONTROUW KASSIER VEROORDEELD De rechtbank te Neurenberg (Dtl.) ver* oordeelde gisteren den kassier van het Neurenbergsche filiaal van de Koburger Sparkasse wegens verduistering van honderddui' zend Mark en valschheid in geschrifte tot twee jaar en twee maanden gevangenisstraf» --- Radio-uitzending vaneen vulkaan-uitbarsting. Radio-uitzending vaneen vulkaan-uitbarsting. Voor de eerste maal is men met een micro foon tegenwoordig geweest bij de uitbarsting vaneen vulkaan, n.l. op één van de Hawaiï-eilanden. Om de microfoon tegen de geweldige hitte te beschermen, was zij omwonden met doeken. ---