DE WEDLOOP NAAR DE ZUIDPOOL Op zoek naar „Terra Incognita" DE TOEGANG TOT HET EEUWIGE IJS Onlangs hebben vier onderzoekers van naam den aanval geopend op het Zuidpoolgebied: Ellsworth, die het sterkste vliegtuig ter wereld uitrustte, Byrd, die over den Oceaan en over beide Polen vloog, Wilkins, die na zijn mislukte poging om de Noordpool ineen duikboot te bereiken, hetzelfde aan de Zuidpool wil beproeven en Rdser Larsen, de onverschrokken practicus. -: --- ZUIDPOOLVAARDERS AAN HET WOORD Welke voordeelen brengt de verovering van de Pool? De Zuidvoot van meer beteekenis dan de Noordpool VEEL NUT VOOR DE LUCHTVAART Toen eenige jaren geleden Byrd en Amundsen hun succesvolle Poolvluchten uitvoerden, richtte het bekende Fransche tijdschrift „Je sais tout” een rondvraag tot verschillende geleerden over de voordeelen welke konden worden verwacht van de verovering van de Pool. De antwoorden waren toen zeer uiteenloopend. De sterrekundige Bigourdan zeide kort en bondig, dat hij geen enkel voordeel verwachtte, zeer zeker niet voor de sterrekunde. Dr. Charcot, zelf poolonderzoeker en poolvaarder, liet zich in tegengestelden zin uit. De Zuidpool verklaarde hij is van meer beteekenis dan de Noordpool. Aan de Zuidpool strekt zich een continent uit, dat grooter is dan Europa en Australië tezamen. Er is reeds goud ontdekt en de walvischvangst is hier winstgevender en minder gevaarlijk dan aan de Noordpool. Eveneens verwachtte Grandidier de aardrijkskundige, van het Poolonderzoek groote voordeelen, speciaal voor de luchtvaart. Thans hebben de proefvluchten nog ’n overwegend sportief belang, maar wanneer daar eens landingsplaatsen met hangars, voorraden enz. zouden zijn ingericht, zou de luchtvaart daarvan groot nut kunnen hebben. Om een voorbeeld te geven voor de Noordpool: de kortste weg tusschen Londen en Tokio leidt over die Pool en niet over Berlijn en Moskou. De dierkundige Joubin verwachtte voor zijn wetenschap allerlei nieuwe gegevens van het Poolonderzoek, vooral wat betreft de zoogdieren, visschen en het plankton. Het is bekend, dat aalscholvers en pinguins tot dicht bij de Zuidpool leven, terwijl ook de visschen het daar kunnen uithouden, want ten eerste bevat het zeewater genoeg zuurstof om te kunnen ademhalen en ten tweede neemt de temperatuur met de diepte toe. Het meest belangwekkend waren de beschouwingen van Prof. Berget. Hij verklaarde, dat met groote zekerheid kan worden gezegd, dat direct bij de Noordpool zich geen vasteland bevindt. Een systematisch onderzoek van beide Polen achtte hij voor de menschheid van groote beteekenis. Inde Poolstreken is de sleutel te vinden voor de climatologische en meteorologische wetenschappen. Zóóver de geleerden. Wij laten nu Richard Byrd, Elisworth en George Wilkins zelf aan het woord. --- De Witte Eenzaamheid door GEORGE H. WILKINS Te zes uur inden morgen startten wij in ons vliegtuig naar het onbekende gebied. Onze uursnelheid bedroeg 150 kilometer, de temperatuur was inde lucht hooger dan op den beganen grond. Te 8.15 vlogen wij overeen kloof in het ijs van anderhalven kilometer breed. Het wateroppervlak was op sommige plaatsen bevroren; elders kon men het rustige, heldere water zien. Op onze hoogte was de wind toegenomen. Vijftien minuten later dook een nevelbank voor ons op. Wij vlogen wat hooger om den mistte vermijden. Tot 9.30 vlogen wij ononderbroken inde wolken, die het uitzicht belemmerden. Te 9.45 noteerde ik: „Sedert 45 K.M. geen kloof in het ijs. Nog geen werkelijk, oud ijs gezien”. Te 10.20 sloeg de motor een of twee maal terug, liep daarna drie minuten lang on- --- Ingericht als voor een nieuwen Ijstijd.... door RICHARD BYRD Wij zullen ons naar schatting twee jaar in het Zuidpoolgebied ophouden, want nadat ik de vorige maal over de Zuidpool heb gevlogen en zonder tusschenlanding ben teruggekeerd, heb ik het nut en de waarde vaneen langer durende expeditie ingezien. Wij willen ditmaal probeeren, zoo vèr mogelijk over de Pool te komen, want daar liggen de grootste onontsloten gebieden. Wij hebben ons ingericht als voor een nieuwen ijstijd. Twee schepen staan ter beschikking van de expeditie de stalen „Pacific-Fir”, 8800 ton groot, en de afgedankte Amerikaansche douane-kotter „Bear”, die voor onze doeleinden is ingericht. Het gewichtigste is natuurlijk het vliegtuig, dat met zijn 700 PTC. 18 personen kan vervoeren met een snelheid van 250 K.M. en dat vooral berekend is op landingen ook op de moeilijkste ijsterreinen. Wij zijn met 70 man en 150 Poolhonden. Onder mijn metgezellen zijn een aantal mannen, die hun sporen op het gebied van het Poolonderzoek reeds verdiend hebben. Wij zullen ons best doen, door onze onderzoekingen tien tot twaalf verschillende gebieden der wetenschap te dienen. Zoolang er nog onbekend land op aarde is, acht ik het mijn plicht, mijn werk voor te zetten. En wie twijfelt aan de toekomst van het Zuidpoolgebied, die zij slechts herinnerd aan het woord van Tacitus: „slechts oorlog of uiterste dwang zou een mensch kunnen noodzaken te leven inde barre, met ijs bedekte gebieden ten Noorden van de Alpen.” Uit iet werk „VluoM ow>t de IJazee” rustig om zich dan te herstellen. 10.30: „Ondanks mijn slechte antenne heb ik sedert den start uit Barrow ieder half uur radioberichten uitgezonden: ik betwijfel echter of zij doorkomen”, Te 10.50 vermeldt het logboek: „Motor slaat thans voortdurend terug. De wind is Z.0.”. Van 10.55 tot 11.05 werkte de m,otor zeer slecht. Vijf minuten later schreef ik een briefje aan Ben: hier is het ijs geschikt voor een landing: willen we niet liever dalen en den motor in orde brengen? Te 11.15 waren wij beneden op smerig, grijs, effen ijs zonder kloven. Prachtige, op bloemen gelijkende kristallen bedekten de oppervlakte. Mijn eerste' gedachte was: echopeilingen. ' Nadat ik acht minuten bezig was geweest een gat in het ijs te maken, dat bijna een meter dik was, brak het houweel. Ik repareerde het m,et een paar schroeven en maakte ongeveer 30 meter verder het tweede gat, dat voor de peiling noodig was. Eielson schoot de patroon af en ik constateerde een tijdsverloop van 7,3 seconde tusschen knal en echo, waaruit bleek, dat de diepte der zee hier meer dan 5000 meter bedroeg. Daarna gingen wij over tot het repareeren van den motor. Twee uren waren wij daarmee bezig en ondertusschen lieten wij steeds even den motor draaien om hem, warmte houden. Het was een aangenaam werk voor de vingertoppen bij een kcude van 34 graden. Tien minuten nadat wij weer waren opgestegen begon de motor weer terug te slaan. Zoodat ons niets anders overbleef dan opnieuw te landen. De scherpe wind maakt onze vingers stijf en de olie hard. Eielson had vier bevroren vingertoppen.... EEN ONOVERWINNELIJKE IJSBARRIeRE RIJST VOOR HET SCHIP OP --- Een Land der Toekomst Het continent rondom de Zuidpool voor viervijfden met ijs bedekt OMWENTELING OP METEOROLOGISCH GEBIED door G. ELLSWORTH De theorie van het reusachtige ijsmassief, waaruit ’t Zuidpoolgebied zou bestaan, treedt steeds m,eer op den achtergrond in verband met de resultaten der latere onderzoekingen. Wel kan men aannemen, dat het continent rondom de Zuidpool voor viervijfden met ijs bedekt is, maar daar het waarschijnlijk is, dat de uitgestrektheid van dit gebied grooter is dan die van geheel Noord-Amerika, blijft er nog altijd een zeer belangrijk landgebied te ontdekken. Men neemt aan, dat een ijsbarrière den toegang zeer bemoeilijkt, want inde Zuidedelijke IJszee rijzen reeds geweldige bergmassieven op, die door eeuwige sneeuw bedekt zijn. Wat daarachter ligt, hopen wij te kunnen onthullen. Maar reeds het ijsgebied biedt wonderen genoeg. Men heeft al kunnen constateeren, dat nergens op de geheele wereld een zoo rijke en zeldzame fauna bestaat als inde- Zuidelijke IJszee. Wij zijn eerst aan het begin van het onderzoek dezer natuurschatten. Met de ontdekking van het continent zal wellicht gepaard gaande ontginning van enorme voorraden mineralen. En verder beteekent het onderzoek van de Zuidpool voor Zuid-Afrika en voor Australië een groote omwenteling op meteorologisch gebied. Men heeft de gedachte opgevat, rondom de Zuidpool niet slechts geologische en aardbevingsposten, maar ook meteorologische stations in te richten, die door hun voorspellingen en registreeringen groote beteekenis zouden hebben voor den landbouw inde betreffende landen. Want ten zuiden van den equator bepaalt de Zuidpool het weer! Wij behoeven er nog niet eens over te spreken, dat het Zuidpoolgebied met zijn, voortreffelijk, krachtig klimaat, met zijn constante weersomstandigheden, met zijn onvergelijkelijke gelegenheden voor toerisme en wintersport wellicht eens ’n paradijs zal zijn voor de reizigers der toekomst. Men hoopt ’t internationaal vliegverkeer te kunnen bevorderen door in deze streken een vliegbasis te vestigen. Daardoor zou de verbinding tusschen de landen van het Zuidelijk halfrond belangrijk beter worden. EENZAAM IN DE WITTE STILTE HET VLIEGTUIG ZOEKT VERGEEFS NAAR EEN PLAATS OM TE BANDEN --- Byrd op zoek naar zijn Oude Kampement Wereldraadsels wachten op een oplossing OVERBLIJFSEL VAN ’N VROEGEREN IJSTIJD Eenige wereldraadsels wachten aan de Zuidpool, in 45 graden koude op een oplossing, waarnaar nu ook Byrd zal zoeken. Hij hoopt n.l, zijn achtergelaten kampement „Little America” terug te vinden en is zeer benieuwd of hij het zal aantreffen op precies dezelfde plaats of dat het door de be■weging van den Poolgletscher zal zijn verschoven inde richting van of naar de Pool. Daaruit wil hij definitief cöncludeeren, of het Poolijs het overblijfsel beteekent van een vroegeren ijstijd, dan wel of ’t vooruitdringen van het ijs inde richting van den aequator wijst op het begin vaneen nieuwe ijsperiode. Bovendien hoopt Byrd te bewijzen, dat de door hem ontdekte woestijn niet slechts bestaat uiteen dikke laag Poolijs, maar dat zich daaronder een uitgebreid continent met bijna onuitputtelijke voorraden van 1 enkool en petroleum bevinden. Zooals bekend, ontdekte hij reeds in 1920 op het reeds bekende deel van het Zuidpoolgebied een enorm steenkolenterrein, welke exploitatie onder bepaalde omstandigheden reeds commercieel zou zijn. ---