Geruchtmakende Helingszaak 2 JAAR GEVANGENISSTRAF GE-EISCHT Incident in de rechtzaal Vooelooper van de Negenrode-zaak INBREKERS ALS GETUIGEN Het Gerechtshof te Amsterdam, onder presidium van mr. Joh. M. Jolles, behandelde in hooger beroep de zaak tegen den Amsterdamschen koopman 8., verdacht van heling, subs. schuldheling. De ' Arrondissementsleehtbank had hem te dier zake veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf. Op 25 Augustus van het vorige jaar werd er ingebroken ineen- perceel aan de Reguliersgracht, te Amsterdam, waar een geldkistje met ongeveer f 3000. werd buit gemaakt, ook een damesring met diamanten bezet, was verdwenen. Later bleek, dat de inbraak was gepleegd dooreen broer van den bewoner van het perceel, in „samenwerking” met een vriend- Aan verd. B. was ten laste gelegd, dat hij in vereeniging met M. G. omstreeks einde Augustus twee bankbiljetten van duizend gulden, drie van f 200. en één van f 100.—, welk geld van diefstal afkomstig was, heeft ingewisseld tegen kleinere bankbiljetten en zilvergeld. Voorts zou hij het geld eveneens uit winstbejag in zijn huis hebben bewaard en verborgen. In de tweede plaatswas afzonderlijk ten laste gelegd, dat hij f 200. van de daders aan de inbraak ten geschenke had aangenomen. Behalve B. werd ook M. G. door de rechtbank veroordeeld wegens heling. Een van de inbrekers was bij M. G., den compagnon van 8.. gekomen en had het geld daar gelaten. Bij de wisseling en uitbetaling zou zoo had de inbreker verklaard B. aanwezig zijn geweest. Evenals voor de rechtbank bleef verd. B. volhouden, dat hij volkomen onschuldig was en met de geheele zaak niets had uitte staan. Trouwens zoo vertelde de man er bij hij hoefde zich met dergelijke dingen niet op te houden, daar de revenuen uit zijn bedrijf zeer voldoende waren. Getuigen-verhoor Nadat de beide rechercheurs Loman en De Weilé hun verklaringen hadden afgelegd, werden de inbrekers, die hun straf reeds hebben ondergaan, als getuigen gehoord. Zij waren naar M. G-, B.’s compagnon gegaan, waar zij het geld voor een deel hadden gewisseld, voor een deel achtergelaten. Later was eender inbrekers, v.d. L.. weer inde zaak teruggekomen, om de rest van het geld op te halen. Toen had hij gesproken met den verd., die thans terecht staat. B. had toen volgens get. hem het geld gewisseld en wel teruggegeven- Pres. (tot get.): ’t Is toch v/el vreemd, dat je ’t eerst aan M. G. gaf en toen terugkreeg van B. Getuige handhaaft echter zijn verklaring. Pres.: Heb je een reden tot vijandschap tegen dezen verd.? Getuige: Ik heb niets tegen hem! Pres.: Dus je handelt niet uit wraak? Verd.: ’t Is heel logisch, dat hij volhoudt, hij heeft dat nu eenmaal gezegd en wil het niet terugtrekken- Ik weet niets van dezen v.d. L., ik heb hem nooit gezien. Mr. F. A. Kokosky, de verdediger van 8., ondervraagt get. scherp en maakt hem opmerkzaam op verschillende onnauwkeurigheden in zijn verklaringen, die niet overal kleppen met wat hij vroeger voor den rechter-commissaris en de Rechtbank heeft verklaard. De compagnon van verdachte, de koopman M. -G hij werd eveneens tot drie jaar veroordeeld, doch berustte in zijn straf werd hierop gehoord. Ook hij had aanvankelijk ontkend, doch toen hij in voorarrest zat,, had hij een volledige bekentenis afgelegd, terwijl hij zich tevens voornam een beter leven te beginnen. Met klem verklaart hij, dat B. absoluut niets met de zaak te maken heeft en onschuldig veroordeeld is. Getuige had zijn compagnon heelemaal buiten de zaak gelaten. Pres. (tot get.): Waarom? Getuige: In verband met het onderzoek naar den moord op het Rokin had v.d. Lmij uitdrukkelijk gevraagd mijn compagnon B. buiten de zaak te laten. Incident Vander L. wordt Weer voorgeroepen en M. G. herhaalt zijn verklaring. Plotseling vliegt v.d. L. op M. G. af en geeft hem een stomp in het gezicht. De veldwachter maakt er spoedig een eind aan. Van de tribune Wordt geroepen: „dat moet je mij buiten eens doen”. Pres. (tot verd.): Stelde u een onderzoek in naar de moordzaak op het Rokin? Verd.: Ja. Pres.: Wat had v.d. L. daarmee te maken? Verd.:Dat weet ik niet Getuige v.d. L. is inmiddels wat gekalmeerd, geëscorteerd dooreen veldwachter, neemt hij achter inde zaal plaats. Getuige M. G. zet zijn veThaal voort: „alles wat er in deze zaak gebeurd is. heb ik gedaan, ik heb het groote geld in ontvangst genomen en den volgenden dag heb ik aan v.d. L- kleingeld uitbetaald. De uitbetaling had plaats inde z.g.n. „nieuwe zaak”.. Da compagnons hebben n.l. twee winkels in dezelfde straat. Volgens get. was B- bij de transactie niet aanwezig geweest. Een paar dagen na het wisselen was v.d. L. weer gekomen om wat geld in „depót” te geven. De procureur-generaal mr. Bauduin: Waarom bent u inde eerste instantie niet a décharge opgetreden? Mr. Kokosky beantwoordt deze vraag: Aanvankelijk zouden de zaken tegen B. en M. Ggevoegd worden behandeld, ze werden gesplitst en op denzelfden dag behandeld. Bovendien had ik geen oogenblik verwacht, dat B. zou worden veroordeeld, temeer daar 8., zoowel door de rechtbank als het Hof uit de voorloopige hechtenis was ontslagen. Getuige M. G„ die op een stoel voor het Hof zit, is zijn aandoening niet meer meester, herhaaldelijk barst hij in tranen uit, terwijl hij roept: B. is onschuldig, hij moet vrij! Uit zijn ietwat verwarde verklaringen blijkt, dat M. G. eerlijk de waarheid gezegd heeft, omdat hij zooals hij het noemt het „leven” uit wil. Get. v.d. L. wordt weer voorgeroepen. Pres.: Waarom stoof u zoo op, toen de moord op het Rokin ter sprake kwam? Get. v. d- L.: Hij wilde me vuile dingen in m’n schoenen schuiven. M. G. vraagt of hij nog wat mag zeggen, hij verklaart dan, dat hij heelemaal niet ten gunste van B. verklaart om hem te helpen. Hij get. is heelemaal niet zoo op B. gesteld. Pres-: Zou hij, als hij vrij was, weer inde zaak komen? Getuige M. G.: Nooit! Nooit! De procureur-generaal mr. Bauduin requireerfc daarna terugwijzing van de zaak naar den rechter-commissaris, om naar verschillende punten nog een onderzoek in te stellen. Mr. Kokosky: Het zou beter zijn, dat de procureur-generaal zijn requisitoir hield, dan kon ik pleiten en de onschuld van verd. zou het Hof dan duidelijk worden. Zoowel de Raadkamer van de rechtbank, als die van het Hof ontsloegen verd. uit de voorloopige hechtenis, omdat ér géén bewijzen bestonden Procureur-generaal: Meneerde president, ik protesteer tegen het feit, dat mr. Kokosky thans op zijn pleidooi vooruitloopt. President: Het Hof zal in Raadkamer gaan-Mr. Kokosky: Het is de bedoeling zeker, dat verd. in voorloopige hechtenis blijft, tot de Nyenrode-zaak achter den rug is, ook daarvoor zit hij preventief. Het Hof gaat daarna in Raadkamer. Het Hof wenschte de zaak voort te zetten en eerst het requisitoir en het pleidooi te hooren. Requisitoir De procureur-generaal, mr. Bauduin zegt, dat de zaak staat en valt met de verklaring van getuige v.d. L. Zijn verklaringen zijn van den aanvang af gelijkluidend en pertinent geweest. Reden om gebeten op B. te zijn heeft get. niet. Naar spr.’s meening heeft get. M. G. op deze zitting comedie gespeeld, aan zijn verklaringen wenscht hij geen enkele beteekenis te hechten. Spr. requireert bevestiging van het vonnis van de rechtbank, behalve wat betreft de straf, die hij terug zou willen zien gebracht tot twee jaar. Pleidooi „Ds wegen des rechts zijn ondoorgrondelijk”, zoo ving mr- Kokosky zijn pleidooi aan. Dit werd mij nog duidelijker, aldus spr., toen de rechtbank dezen man veroordeelde tot drie jaar gevangenisstraf. Zelfs de Officier van Justitie heeft ineen memorie toegegeven, dat de zaak.niet sterk stond. Op 16 Februari weigerde de rechtbank de verdere gevangenhouding van verd,, het Hof een andere Kamer bevestigde deze beschikking. Verd. werd na het uitspreken van het rechtbankvonnis onmiddellijk in vrijheid gesteld en later heeft pi, zich afgevraagd, of dez-e gevangenneming in verband met de Neijenrode-zaak stond en haar schaduw reeds vooruit wierp. Zoowel de Officier als de procureur-generaal grondvesten 'het bewijs uitsluitend op de verklaringen van get. v, d. L„ welke verklaringen door niets worden bevestigd. Het is zeer begrijpelijk, dat getuige v.d. L. niet op zijn oorspronkelijke verklaring is teruggekomen. Dan zou hij zich blootstellen aan een vervolging wegens meineed! Wonderlijk is het, dat de procureur-generaal nu de verklaringen. van v.d. L. „betrouwbaar” noemt en.... M. G. vindt hij totaal onbetrouwbaar. Uitvoerig bespreekt pl. vervolgens de dagvaarding en de daarin ten laste gelegde feiten. Spr. concludeert daarop, dat een veroordeeling van verd. niet mogelijk is, temeer daar B. géén compagnon van M. G. was, maar een employé. Er bestaat in deze zaak dat staat heel vast, aldus mr. Kokosky een uiterst groote twijfel, en een terugwijzing naar den rechter-commissaris zal géén bezwarend materiaal tegen verd., brengen- • Een veroordeeling—- zóó groot is de twijfel mag niet worden uitgesproken. Met klem drong pl. aan op vrijspraak. Na re- en dupliek werd de uitspraak op 21 September vastgesteld. --- Telescoop op auto gemonteerd. – De fabric atie van dit fraaie instrument uit Califomië Telescoop op auto gemonteerd. De fabricatie van dit fraaie instrument uit Califomië kostte 20 00 dollars. --- BINNENLAND. DE STEUNNORMEN IN DRENTE Op de vragen van het Tweede Kamerlid Wijnkoop in verband met de bedragen der voor georganiseerden en ongeorganiseerden in Emmen en. andere Dr.entsche gemeenten vastgestelde steunnormen en kindertoeslagen, heeft de Minister van Sociale Zaken o.m. geantwoord:' Het Is . den Minister bekend, dat inde gemeente Emmen en andere Drentsche gefneenten t.a.v. land- en veenarbeiders en ongeschoolde bouwvakarbeiders dein deze vraag bedoelde steunnormen zijn vastgesteld onderscheidenlijk voor uitgetrokkenen eenerzijds, dubbel-üitgetrokkenen, nog niet-rechthebbeödeh .en ongeorganiseerden anderzijds. T.a.v. fabrieksarbeiders en geschoolde bouwvakarbeiders , zijn hoogere steunnormen vastgesteld. Deze steunnórnïsn stemmen overeen met die, welke m soortgelijke gemeenten voor overeenkomstige categorieën arbeiders werden vastgesteld. T.a.v. de verstrekking van kleeding inde gemeente Emmen is het den Minister bekend, dat bereids een bedrag ten behoeve van dit doel is beschikbaar gesteld door het Nat. Crisls-Cömité. Met betrekking tot geneeskundige hulp merkt de Minister op, dat in voorkomende gevallen na overlegging van medisch advies versterkende middelen worden uitgereikt door het Burg. Armbestuur. --- KON. LUCHTVAART MIJ. Inde vergadering van aandeelhouders der Kon. Luchtvaart Mij. voor Nederland en Koloniën N.V., werd het aftredend lid van den Raad van Bestuur, ir. J. Blackstone, als zoodanig herkozen. --- RHEUMATISCHE PIJNEN De lijder kent maar al te goed de eilende, welke veroorzaakt wordt door rheumatische pijnen inde ledematen, lendenen, heupen of gewrichten, doch gewoonlijk is hem de werkelijke oorzaak van deze pijnen niet bekend. Het is juist, dat een verblijf ineen vochtige omgeving, gevatte koude, tocht, enz., dikwijls rheumatische pijnen teweegbrengen, maarde werkelijke oorzaak schuilt in het urinezuur, dat zich tengevolge van trage werking van bepaalde organen in uw lichaam kon afzetten. Het bloed, dat niet meer goed gezuiverd wordt, voert dit urinezuur op zijn omloop door het lichaam mede en dit kan zich afzetten inde gewrichten of holle gedeelten van . het, lichaam, En de scherpe kanten dezer urinezuur-afzettingen veroorzaken de ellendige pijnen, die gij voelt, als gij u beweegt,, bukt of inspant. Foster’s Rugpijn-Nieren-Pillen worden sinds de dertig j aren, waarin Holland ze leerde kennen en waardesren, door ' personen uit uw eigen omgeving . aanbevolen tegen dergelijke verschijnselen. Zij. verschaffen goed gezuiverd, levengevend bloed. Zij zorgen, dat alle onzuiverheden, die zooveel narigheid veroorzaken en leiden kunnen tot allerlei zeer ongewenschte , verwikkelingen, dagelijks uit het lichaam worden verwijderd. Verkrijgb. bij apoth. en.drog. a f 1.-, f 1.75 en f 3,-p. doos Let vooral op den juisten naam. --- TEGEN KAMPEER- EN BADEXCESSEN De raad der gemeente Eist besloot een verbodsbepaling in het leven te roepen tegen het kampeeren van jongelui van tweeërlei kunnen. Met overgroote meerderheid werd een verordening vastgesteld op het baden en zwemmen inde gemeente, terwijl het in het algemeen verboden werd ontkleed of in onvoegzame kleeding te verschijnen daar waar anderen plegen te. vertoeven, hetzij in of buiten een badinrichting of zwemgelegenheid. --- Advertentie DOE WEL i OM --- TROUWBELOFTEN Een bewoonster van de Rijnstraat te A’dam deed aangifte bij de politie, dat zij dooreen handelsreiziger voor ƒ 2371,20 is ópgèlicht. De man had haar trouwbeloften gedaan, had geld geleend en was daarna verdwenen. Reeds vroeger heeft hij een dergelijke' oplichting gepleegd en zijn naam en adres zijn bekend. --- ONDER DE LEESLAMP „Het bede jaar rond”, door Éliza Hese—Binger. Uitg. N.V. Uitgeversmaatschappij ■ Errirm, te An sterdam. 1933. Een aardige kalender van groot formaat, met een mooien. etevigen band en in eerete-klas uitvoering. De kinderen vinden tier, van dag tot dag, gezellig» verejee, raadsels en anecdoten. De gedichtjes zijn vlot en vele hebben opvoedkundige waarde. Op som» migo datums wordt ruimte gegeven om teekeningen te maken, plaatjes in te plakken, of andere versieringen aan te. brengen, b.v. vair gedroogde bloemen. Nu de avonden langer worden, zulle» de kinderen er een aardig tijdverdrijf in vinden. En er zijn prijzen aa» verbonden, waar zij, door middel van 12 bons, naar kunnen meedingen. De illustraties zijn alleraardigst. We weuechen de samenstelster er euCces nee. --- FEUILLETON. KNAP JIJ' TMAAR OP JEEVES! EEN INTERESSANT VERHAAL VAN DEN BEKENDEN ENGELSCHEN AUTEUR P. G. WODEHOUSE Er is vaak in het groote zooveel kleins en in het kleine zooveel groots. Vertaling van F. van Velsen 15 Ik ging naar de voordeur. Jeeves had gelijk. Motty lag op den stoep en kreunde •zachtjes. Hij moet een of andere hevige attaque gehad hebben, zei ik. Ik bekeek hem nog eens Jeeves, ik denk, dat iemand hem vleesch gegeven heeft. . —Hoezoo, mijnheer? Hij is vegetariër, weet je en ik denk, dat hij biefstuk of dergelijk krachtvoer heeft gegeten. Haal direct een dokter. Ik geloof niet, dat het noodig is, mijnheer. Wilt u zijn beenen maar nemen, dan zal ik Allemachtig, Jeeves, je gelooft toch niet, dat hij Ik ben' er zoo goed als zeker van mijnheer. En waarachtig, hij had gelijk. Als je goed keek, was er geen twijfelen aan. Motty was kachel; als een kanon, meneer!. Het gaf mij een geweldigen schok. Je kan er toch maar nooit van op aan, Jeeves! Zeer zelden, mijnheer. Als de kat van honk is, dansen de muizen op tafel. Precies, mijnheer. Stille waters hebben diepe gronden, vindt je niet, Jeeves? Dat blijkt bijna altijd, mijnheer. Willen wij hem maar binnensjouwen? Best, mijnheer. Wij transporteerden hem en Jeeves bracht hem naar bed. Ik stak een sigaret op en dacht over dit novum na; mij bekroop een soort voorgevoel, dat mij veel onaangenaams te wachten stond. Zoodra ik den volgenden morgen mijn thee had opgeslurpt, ging ik op onderzoek naar de slaapkamer van Motty. Ik verwachtte een menschelijk wrak te zullen aanschouwen, doch daar zat me dat heerschap rechtop in z’n bed; vroolijk en wel zat hij de „Gingery Stories” te lezen! Heidaar! zei ik. Heidaar, riep Motty, – Heidaar. Heidaar! Heidaar, Heidaar, Heidaar! Hierna scheen het wel eenigszins moeilijk, om op dezelfde wijze de conversatie voort te zetten. Hoe voel je je vanmorgen? vroeg ik. Als kip, man! Heerlijk! antwoordde hjj onbeschaamd ongedwongen. Ik moet zeggen, vervolgde hij, dat die knaap van jou, die Jeeves, een knappert is. ’n Koppijn, dat ik had, toen ik wakker werd! Treurig gewoon! Maar hij bracht mij een soort donker droeserig drankje en dat knapte mij hocus pocus op. Hij zei dat hij ’t zelf had uitgevonden. Als dat waar is, verdient hij een standbeeld. Jongen, jongen, wat een knappert is dat! ik kon me niet voorstellen, dat dit de suffer was, die gisteren als maar op z’n wandelstok zat te zuigen. Je hebt gisteren zeker iets gegeten, dat je niet goed bekomen is, zei ik, om hem in de gelegenheid te stellen voor een excuus, doch dat scheen hij in het geheel niet noodig te vinden. Neen, zei hij op beslisten toon; Alles wat ik gegeten heb, is mij best bekomen. Maar ik heb te veel gedronken, veel te veel, plassen, meneertje! En wat meer is,' ik ben van plan er mee door te gaan. Als je me ooit nuchter ziet, ouwe jongen, vervolgde hij met nadruk, tik mij dan even op m’n schouder en zeg dan „Pas op”. Ik zal dan direct mijn verontschuldiging aanbieden en de fout herstellen. Maar zeg, hoe moet ik daarmee aan? Jij er mee aan? Ja, ik ben om zoo te zeggen verantwoordelijk voor je. Ik bedoel maar, dat als je doorgaat, ik leelijk inde penarie zal raken. —• Daar kan ik geen rekening mee houden, zei Motty vastberaden. Luister eens goed naar mij, kerel: dit is de eerste maal in mijn leven, dat ik werkelijk inde gelegenheid ben eens aan de verleiding vaneen groote stad toe te geven, Waar dienen die verleidingen vaneen groote stad voor, als er niemand is, om er aan toe te geven, ’t Zou reuze ontmoedigend voor zoo’n groote stad zijn. Bovendien heeft moeder zelf gezegd, dat ik mijn oogen goed open moet houden en mijn indrukken noteeren. Ik zat op den rand van het bed en de theorieën van dien ellendeling maakten mij duizelig. Ik begrijp je teleurstelling volkomen, oude jongen, zei Motty troostend. En als mijn beginsel het veroorloofde, zou ik mij ten gerieve van jou graag willen inbinden. Maar plicht gaat voor alles. Het is de eerste maal, dat ik ben losgelaten, en ik ben van plan er zooveel mogelijk partij van te trekken. Wij zijn maar eens jong! Leve de vrijheid. Hoera! Ik was blij, dat ik zijn moeder niet was. Heel mijn ongelukkig leven, ging Motty- voort, toen ik opgekooid geweest in ons voorvaderlijk huis te Much—Middl-efold in Shropshire en als je niet in Middlefold opgekoeld geweest bent, dan weet je niet wat opkooien is, De eenige afwisselende en opwindende gebeurtenis, die daar plaats grijpt Is, dat een van de koorknapen gesnapt wordt, als hij onder de preek aan een chocoladereep zit te zuigen.' Als dat gebeurt, praten wij er dagen en dagen over. Ik ben nu een maand in New York en ik geef je de verzekering, dat ik stof zal verzamelen voor aangename herinneringen tegen de komende lange winteravonden. En vertel mij nu eens, ouwe jongen, hoe ik met dien handigen snaak vaneen Jeeves in contact moet komen. Moet ik bellen of schreeuwen? Ik zou graag zijn advies willen inwinnen betreffende het artikel brandy en soda. Ik had een soort vaag idee gehad, dat indien ik Motty bij mij hield en met hem uitging, ik eenigszins als rem zou kunnen werken. Ik bedoel, dat ik, ingeval hij wat al te luidruchtig of onmatig zou worden, hem dan tot de orde zou kunnen roepen. Daarom nam ik hem den volgenden avond mee om te soupeeren. Dat was voor de eerste en voor de laatste maal. Ik ben een kalm, rustig type, dat altijd in Londen heeft gewoond en ik ben niet afkeerig van gepaste amusementen en lollige fuifjes. Als echter een jonge rekel met zacht gekookte eieren een electrische ventilator gaat bombardeeren, vind ik, dat hij zich wel een weinigje te in het oogloopend gedraagt. En behoorlijke vroolijkh-eid, zelfs een weinigje luidruchtig kan ik best hebben, doch het stuit mij tegen de borst, als iemand over de tafels danst, als e.en gek door de zaal springt en kellners, obers en uitsmijters op de meest tartende wijze voor den gek houdt. Toen hij die grappen uithaalde, achtte ik het tijd om weg te sluipen en naar huis te gaan. Ik stelde eens voor altijd vast, dat dit de laatste maal was, dat ik met Motty op stap was gegaan. De eenige maal dat ik hem nog eens zeer laat op een avond ben tegengekomen, was, toen ik voorbij een gewoon volksrestaurar.t kwam. Ik moest toen op zijde gaan én hem zelfs nog een duw geven om niet door den slingerenden slungel ondersteboven geloopen te worden. Mijn raadgevingen, welke ik hem van tijd tot tijd gaf, bleken vruchteloos en niettegenstaande zijn gedrag mij walgde, had ik toch ook medelijden met dit slachtoffer vaneen verkeerd doorgevoerde sobere opvoeding. Eiken avond wachtten wij geduldig op den bekenden stap of het schuifelend geluid van zijn wankele schreden; berustend brachten wij hem eiken avond naar bed en verpleegden den volgenden morgen het wrak. Ik werd er zenuwachtig onder, dat verzeker ik u. . En dan geen enkel blijk van sympathie bij Jeeves te ontmoeten! Dat deed mij werkelijk zeer! De kerel was nog steeds ontstemd over dien hoed en das; geen spoor van toenadering van zijn kant. Op zekeren morgen gevoelde ik de behoefte aan opbeuring zoo sterk, dat ik mijn Woostertrots liet varen en mij geweld aandeed, hem het eerst aan te spreken. Jeeves, zei ik, ’t begint me de spuigaten uitte loopen. Wat zegt u, mijnheer? —Je begrijpt wel, wat ik bedoel. Ons jongmensch schijnt, al wat hij in zijn jeugd aan deugd heeft vergaard, van zich af geschud te hebben. Ja, mijnheer. (Wordt vervolgd) ---