ROOFOVERVAL IN CELEBESSTRAAT „Eender kerels heb ik herkend!” zegt mevrouw v.d. Kooy Spaargeld in de klok was voor inrichting van de nieuwe woning Nu gaat de voordeur stevig op slot (Vaneen onzer verslaggevers) Een van de twee kerels, die zijn revolver op me richtte toen ik inde huiskamer weer bij kwam en weg wilde lopen, heb ik beslist herkend als de man, die ons in Augustus voor tweehonderd gulden heeft opgelicht.” Mevrouw Van de Kooy kleine, donkere vrouw die Zaterdagmorgen omstreeks half acht in haar woning Celebesstraat 11 door twee mannen werd overvallen en van zevenhonderd gulden beroofd, wrijft nog wat zenuwachtig over het verband, dat ze om de pols draagt, die vol krassen met geronnen bloed zit. Die heeft ze opgelopen toen ze, vermoedend dat er een postbode belde om iets af te geven, de voordeur open deed en meteen een fikse stomp inde maagstreek kreeg, achterover tuimelde en buiten bewustzijn raakte. De man in het P.T.T.-uniform, zegt ze, heeft ze niet in het gezicht kunnen zien. Want toen ze bij kwam, tot haar verwondering ineen stoel gezeten, stond de pseudo-postbode volgens mevrouw V.d. Kooy met de rug naar haar toe. „Maar die andere stond pal voor me. *.H°u je mond of ik schiet je dood”, zei hij toen ik me verroerde. Ik zag meteen dat het dezelfde van de vorige keer was. Hij was een half hoofd groter dan ik, had een lichte gabardine regenjas -aan en droeg het zwarte haar achterover.” ~Van de zomer kwam die kerel aan de deur, zogenaamd met een briefje van mijn man, die chef van de gieterij is ineen metaalwarenfabriek. Zoals in het briefje werd gevraagd gaf ik hem tweehonderd gulden mee en de stamkaart, omdat mijn man iets voor het huishouden kon kopen. Achteraf bleek mijn man er niks van te weten. En nu was hij er weer.” Kans schoon „Op een gegeven ogenblik draaide hij zich even om en toen zag ik de kans schoon. De deur naar de vestibule stond open. Ik sprong er heen en waarschuwde m’n ene dochtertje die lagen alle twee nog op bed, mijn man was om zeven uur al naar zijn werk gegaan dat ze op de ramen moest bonzen om de buren te waarschuwen Ik zelf ging naar buiten en gilde wat ik kon. Toen een paar buurvrouwen kwamen waren de kerels verdwenen. Intussen had ik doodsangsten uitgestaan, want er stonden ook nog twee splinternieuwe fietsen. Gelukkig waren die er nog. Maar uit de boekenkast was mijn huishoudgeld, uit de klok ons spaargeld verdwenen. Bij elkaar zevenhonderd gulden ongeveer. We hadden vijfhonderd vijf en twintig gulden gespaard, omdat we graag willen verhuizen en er dan altijd heel wat komt kijken. Het huishoudgeld inde kast was nog honderdtien gulden. Vier gulden kolengeld lagen er bij en achttien gulden voor het vast recht.”, : Natuurlijk hebben de buurvrouwen, die Onmiddellijk de politie waarschuwden, nog gekeken waar de twee mannen bleven. Aan de achterzijde van het huis konden ze echter naar drie kanten ontvluchten. Ze zijn dan ook niet meer gezien. Mevrouw Van de Kooy vertelde ons, dat ze geen idee heeft waar ze de daders zullen moeten zoeken. „Mijn man en ik hebben Zondag de hele dag al van alles óverwogen. In November vierden we onze koperen bruiloft. We hadden toen een hele aanloop en je kon niet overal het oog op houden. Wij dachten: wie weet, heeft iemand toen iets ontdekt, 't Is ook mogelijk dat ze op het geld van de rijpot van de buurt aasden, dat ik Zondagmorgen had opgehaald. Maar dit bewaar ik niet zelf.” Foto’s bekeken Tot drie uur Zaterdagmiddag is de politie inde woning van de familie v.d. Kooy bezig geweest met haar onderziek Mevrouw heeft in het hoofdbureau ook de foto’s van verdachte personen bekeken. Op niet een er van heeft ze de man met het zwarte, achterover gekamde haar herkend, vertelde ze. Vanmorgen waren rechercheurs op onderzoek inde buurt van haar huis. De politie deelt ons mede, dat zij nog niets heeft toe te voegen aan haar eerste bericht van Zaterdag. Ook mevrouw v.d. Kooy heeft, zo zei ze ons vanmorgen, nog niets naders gehoord. „Het geld zal wel niet terugkommen,” zei ze verdrietig Maar we zullen al blij zijn als ze die kerels arresteren. Dan weten we eindelijk eens, wie ’t ons nu al twee keer heeft gelapt. En waarom wij? Ik leg nooit iemand iets inde weg.” Toen we weggingen mevrouw v.d. Kooy stond ons inde deuropening te woord, ze heeft nu de schrik te pakken hoorden we dat ze ’t slot omdraaide Wel zo zeker! --- Mr. Robini onthult „geheimen” Mr Robini, een Utrechts telepaath, heeft Zondagavond inde blauw zaal van de Stadsschouwburg een aantal experimenten gedaan, die zijn publiek volkomen hebben bevredigd.. Even dreigde er een stemming te ontstaan die hem het werken moeilijk maakte. Een der aanwezigen was van mening dat mr Robini tevoren had moeten laten controleren of de doek, waarmee hij geblinddoekt werd, wel dezelfde was welke hij had rondgegeven. Maar het publiek koos de zijde van de telepaath. Hij wandelde eerst geblinddoekt door de zaal, hield bij verscheidene personen halt, om hen te beschrijven of om vaak zeer frapperende bijzonderheden mee te delen over hun werkkring, hun persoon of de route, die zij moesten volgen om weer thuis te komen. Voor de pauze bestond het programma verder uit het geblinddoekt natekenen vaneen dooreen der aanwezigen- gemaakte schets en uit het onder hypnose brengen vaneen der aanwezigen. Na de pauze beantwoordde Robini tal van schriftelijk gestelde vragen. Op verrassende wijze wist hij met behulp van bijgevoegde foto's hij was weer geblinddoekt bijzonderheden mee te delen over personen en zaken, mededelingen die vrijwel in alle gevallen klopten met de werkelijkheid. Slechts in enkele zaken moest hij het antwoord schuldig blijven. --- Watt en half Watt in Tivoli We kenden Watt en half Watt reeds jaren van de film, doch op het toneel waren we deze rare snaken nog ' niet tegengekomen, totdat wij ze Zondagmiddag in Tivoli ontdekten. Het Rotterdams kindertoneel had ze geïnviteerd. De kennismaking is vrij genoeglijk geweest. Het spel van het R.K/T. stond op een veel hoger plan dan de twee voorgaande opvoeringen, hl. die van ,De gelaarsde kat” en ~Hans en Grietje”. Misschien ligt het sprookje de Rotterdammers minder goed dan een klucht als Watt en half Watt. Wat hebben de kinderen een plezier gehad met de dolle fratsen van Watt die zich ditmaal voor notaris uitgaf. Hij had zich zo goed vermomd dat toen de echte notaris opdook niemand meer wist, wie nu wel de ware „Jacob” was. Alles kwam natuurlijk weer op z’n pootjes terecht. --- Zondagavond is de kleine Periklis Zondagavond is de kleine Periklis Dimitopoulos, die vier maanden en één week oud is, volgens de Grieks-katholieke ritus gedoopt. De archimandriet Konstandimidis uit Antwerpen verrichtte ■de plechtigheid, die plaats vond in de Oud-Katholieke kerk, omdat de grieks-katholieken in Utrecht geen eigen bedehuis hebben. Peetooms van de druipende, niet bepaald vrolijke Periklis zijn de heren Psomas en Chiotakis. --- Advertentie '!r Hoekse/na REINIGEN en BIJVULLEN van MATRASSEN --- Ir. W. F. H. van Rijekevorsel vandaag 70 jaar Vandaag viert ir. W. F. H. van Rijekevorsel, oud-directeur der Nederlandse Spoorwegen, zijn zeventigste verjaardag. Hoewel hij niet veel naar buiten optrad, moet men toch constateren, dat zijn prestaties van grote betekenis zijn geweest voor de ontwikkeling van het railverkeer in ons land. Ruim 43 jaar heeft ir. Van Rijekevorsel de spoorwegen in velerlei functie gediend. Twee en twintig jaar was hij toen hij te Delft het diploma voor civiel-ingenieur verwierf. In November 1902 trad hij in dienst van de Hollandse Ijzeren Spoorweg-Mij, welke hij diende te Amsterdam, Alkmaar, Apeldoorn, Rotterdam en Den Haag, totdat hij eindelijk op 1 Januari 1916 werd benoemd tot afdelingschef le klasse te Utrecht. Toen in 1938 de H.IJ.S.M. opging inde N.S., werd hij een van de directeuren der nieuwe N.V. Het goederenvervoer was het speciale terrein van ir. Rijckevorsels werkzaamheden. Hij organiseerde voor het stukgoederenvervoer het z.g. groepsstelsel. Ook het gebruik van autolaadkisten was een van zijn ideeën. Ir. Van Rijekevorsel, die ridder is inde Orde van de Nederlandse Leeuw, verliet op 1 Maart 1946 de N.S. wegens het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd. Ir. W. F. H. VAN RIJCKEVORSEL, oud-directeur van de Nederlandse Spoorwegen. --- Bach-herdenking Programma voor de kamermuziek Het programma voor de Bach-herdenking door de Utrechtse studenten, serie B: Kamermuziek, is thans gereed. Het luidt als volgt: 19 Januari; Wohltemperirte Clavier I Hans Brants Buys clavecymbel. 26 Januari: Wohltemperirte Clavier II Hans Brandts Buys clavecymbel. 27 Januari: Wohltemperirte Clavier II Hans Brandts Buys clavecymbel. 16 Februari: Violoncello.suites. Carel van Leeuwen Boomkamp, viola da gamba, *violoncello, violoncello piccolo; Hans Brandts Buys, clavecymbel. 1 Sonate in G voor viola da gamba en clavecymbel ; 2 Suite discordable in.C voor violoncello-solo; 3 Suite in D voor violoncello-piccolo-solo. 30 Maart: Diesconcert (Tivoli) Utrechts Koor en Orkest o;l.v. Hans Brandts Buys. 1 Ouverture No IV; 2 Kaffee Cantate; 3 Cantate ~Der Streit zwischen Phoebus und Pan”. 27 April: Clavecymbel Concerten, Utrechts Instrumentaal Kwintet solist: Hans Brandts Buys: 1 Concert in A; 2 Concert in d ; 3 Concert in a. 11 Mei; Brandenburgse Concerten, Utrechts 'Studenten Concert 0.1.v. Hans Brandts Buys: 1 Brandenburgs conc. no II; 2 Vioolconcert in E; 3 Brandenburgs conc. no V. 16 November: Kunst der Fuge, Hans Brandts Buys clavecymbel. Alle concerten worden gegeven inde grote zaal van het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen aan de Mariaplaats. --- Utrechters wonnen solistenprijzen Tijdens het solistenconcours, dat Zaterdag te Haarlem is gehouden, behaalden tien leden van de Melkcentralé Harmonie (dirigent de heer D. C. Wisman), de volgende onderscheidingen: le Afdeling, E. van Gasteren, fluit, le prijs; A. Doeser, clarinet, 2e prijs; Th. van Schaik, clarinet, le prijs; E. Stellaard, B. Bas, le prijs (met lof); afd. uitmuntendheid G. van Londen, clarinet, 2e prijs; D. van Maurik, piston, le prijs; P. Stellaard, trompet, le prijs; B. Hendriks, Tenor Sax, 2e prijs; ere-afdeling: J. de Wit, Tuba, Ie prijs, J. C. Jenke, schuiftrombone, le prijs (met lof). De jury bestond uit de heren Jos de Klerk, Haarlem en C. Kat, Wormerveer. --- Lezing over de Stille Zuidzee van de NRV De actieve Utrechtse afdeling van de Nederlandse Reisvereniging biedt haar leden Donderdagavond inde kleine zaal van de Stadsschouwburg een interessante avond. De journalist Gerard Pilger zal een lezing houden over de Stille Zuidzee. Hij zal o.m de bevolking, het parelduiken, het leven op Hawaii en de ananas-cultures behandelen, Exclusieve lichtbeelden en Hawaii-muziek dienen ter illustratie. --- Royal geeft voorstelling met „Eva Bonheur” De toneelgroep „Royal” geeft Woensdagavond 25 Januari inde Stadsschouwburg een voorstelling met Herman Heijermans „Eva Bonheur” De opvoering vindt plaats in het kader van de Heijermans-herdenking en geldt tevens als wedstrijdstuk voor de toneelcompetitie van de afdeling Utrecht van de N.A.T.U. --- Advertentie (Ingez. Med.) 5 sLAAij&^^ STERKE È }loc per rol De grootste en de beste! --- DE AVONTUREN VAN KAPITEIN ROB 1180. Maar het is geen snelle atoommotorboot, die Rob en zijn vrien den belaagt maar een bestuurbare potvis, met Yoto inde glazen cockpit. Rob schrikt wel even, wanneer hij dit monster met grote sneL heid naderbij ziet komen, maar hij is toch niet van plan zich zo maar over te geven. Te. vergeefs probeert hij de motor weer te repareren; wagen 2, die nu meer op een duikboot lijkt, loopt nog wel vaart, maarde snelheid is niet groot De potvis U w I4- J _ 1 J. 1 – T-» haalt de boot snel in. Rob laat de tanks vol stromen en de boot duikt, maarde potvis kent dat kunstje ook. Yoto stuurt zijn vis regelrecht op de boot af en wanneer hij er vlak boven is laat hij de potvis weer omhoog duiken, zodat de booj een enorme klap krijgt, waardoor het roer wordt gekraakt. De boot is nu stuurloos en zinkt langzaam inde diepte, naar de koraalbedding. --- Slechtziende kinderen gewoon naar school Bijzondere methode maakt normaal onderwijs mogelijk „De Werkplaats” heeft Europese primeur (Vaneen onzer verslaggevers) BILTHOVEN Zoals reeds eerder werd gemeld worden er op het ogenblik voorbereidingen getroffen om in „De Werkplaats” van Kees Boeke te Bilthoven onderwijs te gaan geven aan kinderen met een beperkt gezichtsvermogen, ’t Aantrekkelijke van de vorm, waarin dit onderwijs wordt gegeven is vooral daarin gelegen, dat de lessen voor een belangrijk deel zullen worden gegeven tezamen met de normaal ziende kinderen. Deze methode van onderwijs voor slecht ziende kinderen werd tot nu tot alleen in Amerika gevolgd en voor Europa zal Nederland derhalve naar alle waarschijnlijkheid de primeur hebben. Wel wordt ook in Engeland speciale zorg besteed aan dit soort onderwijs, maar daar worden de kinderen met een beperkt gezichtsvermogen geïoleerd van de anderen, waardoor zij toch altijd nog tot een afzonderlijke categorie worden gestempeld. Het bestuur van „De Werkplaats” wil dit voorkomen en heeft het hele omvangrijke vraagstuk van deze nieuwe tak van onderwijs aan zijn instelling aan een uitgebreide studie onderworpen. Mevrouw ir K. C. Lambert-Anema die daarvan deel uitmaakt zal naar aanleiding vaneen studiereis door Amerika een brochure over dit nieuwe onderwijs schrijven. Zoals gezegd zullen de leerlingen zoveel mogelijk het onderwijs tegelijk met de normaal ziende kinderen krijgen. Dit deel wordt dan ook door de gewone klasse-onderwijzers gegeven. Alleen voor die vakken, waarmee de kinderen moeilijkheden hebben, worden afzonderlijke lessen gegeven door leerkrachten die daarvoor een speciale opleiding zullen krijgen. Zij toch dienen enige kennis van de bouw van het oog te hebben en van het materiaal dat voor deze kinderen kan worden gemaakt. Waarom „De Werkplaats?” Er v/aren verscheidene redenen, die er toe hebben geleid, dit onderwijs op „De Werkplaats” te beginnen. Inde eerste plaats leent de progressieve onderwijsmethode, welke hier wordt toegepast, zich uitstekend voor deze nieuvie tak van het onderwijs. Bovendien is deze onderwijsinrichting centraal gelegen, wat een gelukkige omstandigheid is. en tenslotte is er als derde omstandigheid het feit, dat in Utrecht de oogheelkunde en alle studie die daarmee in nauwer of wijderverband staat, altijd veel belangstelling heeft gevonden. Daar komt nog bij dat een nieuwe regeling ten aanzien van de wet op het buitengewoon lager onderwijs de mogelijkheid opent in deze tak van onderwijs te voorzien, inzonderheid ook wat de subsidieregeling betreft. Men hoopt nog dit jaar met het nieuwe onderwijs op „De Werkplaats” te beginnen, al staat het wel vast dat er nog heel wat moet geschieden voor aan alle voorwaarden daarvoor is voldaan. Een van de zaken, die voor die tijd moeten worden geregeld, is ’t contact met de bestaande blindeninrichtingen, want deze wil het bestuur van „De Werkplaats” in geen enkel opzicht concurrentie aan doen. Er zullen dan ook geen totaal blinde kinde- | ren op school worden genomen, iets wat in Amerika wel. gebeurt. Men wil slechts kinderen, die normaal zijn, maar die door hun beperkte gezichtsvermogen gehandicapt zijn. zoveel mogelijk normaal onderwijs geven en hen ineen milieu brengen dat een gunstige uitwerking heeft op hun karaktervorming. Normaal leerplan Tot nu toe konden zij alleen onderwijs inde blindeninrichtingen volgen, wat voor hun gevallen nu niet bij uitstek het meest geschikt was. Het leerplan zal eveneens zoveel mogelijk aansluiten aan het normale en weinig extra’s bieden. Daarbij zal het aan de intelligentie afhangen wat er met hen te bereien het karakter van de kinderen ken valt. --- Ongeval op de veemarkt De veehandelaar J. v. G. uit Schalkwijk viel Zaterdagmorgen omstreeks negen uur op het Veemarktplein tussen enkele koeien. Een van de dieren ging op een been van de man zitten. Het brak en Van G. moest naar het Stadsen Academisch Ziekenhuis worden gebracht. --- SLACHTVEEMARKT UTRECHT UTRECHT, 16 Jan. Aangevoerd werden 76 runderen, 27 nuchtere kalveren, 1 graskalf. Prijzen: rundvee ƒ 2—2,40 per kg levend gewicht; nuchtere kalveren ƒ 38— 54 per stuk. Handel vlug. --- RONDOM de DOM T\ 7 IJ moesten, een colle*'» ga en ik, naar de F. C. Brandstraat, Nieuw-Zuilen. Geen van beiden hadden wij ooit van de F. C. Brandstraat Nieuw-Zuilen gehoord. De plattegrond van Utrecht gaf geen uitsluitsel, maar wij begaven ons blijmoedig op weg. Een beetje avontuur lokt altijd en wij zouden heus wel geholpen worden. Behulpzame lieden zijn er nog altijd genoeg. Een eindje vóór de Demka dachten een paar Zuilense politiemannen, door mijn collega ondervraagd, heel diep en lang na, om tot de conclusie te komen, dat er wel een M. Brandstraat bestond, niet op Nieuw-Zuilen, maar dicht bij het Ondiep, dus nog onder Utrecht, doch geen F. C. Dat ging er bij ons niet in. Ook de politie kan zich vergissen redeneerden wij. Bovendien had ’n juffrouw ineen slagerswinkel slagers zijn gewoonlijk wandelende adresboeken! positief verklaard, dat de F. C. Brandstraat zich in eender nieuwste wijken van Nieuw-Zuilen moest bevinden. De politie schudde heftig het hoofd, maar desondanks reden wij verder inplaats van, zoals zij wilde, terug. Zit eeps op een fiets en keer op je „schreden” om. Dan heeft een mens haast evenveel weerstand te overwinnen als een scheepsschroef, die plotseling op volle kracht achteruit moet. Wat een zwerftocht haalden wij ons op de hals. De ene nieuwe woningwijk na de andere, stuk voor stuk door groen gebied gescheiden. Er is een titel vaneen blijspel: „waar stad en land elkaar ontmoeten.” Letter- I lijk van toepassing op deze \ streek. Hoeveel Utrechters : hebben, benul van de ont- i wikkeling die hier inde : • omhelzing van Nieuw- en ■ Oud-Zuilen heeft plaats ge• grepen! Eer. kwitantie-lo■ per, bij wie wij informeer■ den ja, geen straatven■ ter, bakker, huisvrouw-aan' de-deur was voor ons veilig! vertelde, dat er een stuk of vijf straten waren, waar hij, zelfs hij, nog nooit was doorgedrongen. Daar zou de F. C. B. ook wel toe behoren. Je zou zo zeggen: een ideaal-oord voor mensen, die beu zijn geworden van de deurwaarder. Ondanks de teleurstelling die het gaf, was het toch ’n vruchtbare tocht. Ik zou elke Utrechter die zijn stad wil „bijhouden” en weten wil, hoe Groot-Utrecht er uit kan komen zien, de raad willen geven ook eens naar de F. C. Brandstraat te zoeken. Er wordt ook hier, koortsachtig gebouwd. Binnen een paar jaar is alles onherkenbaar veranderd. Puttenrijen voor toekomstige straten lopen dwars door boomgaarden heen. Er moet zelfs op sommige punten geheid worden. De Vechtstreek is altijd nog verraderlijk wat de kledderige veenbodem betreft. Misschien komen er zelfs nog wel meer voorvaderlijke Vikingschepen voor de dag!... Tenslotte kwamen wij op het politiebureau terecht. O, niet, omdat wij als landlopers, bedelaars of verdachte zwervers werden ingepikt; al wantrouwde het jonge meisje mij, die ook haar de stereotiepe vraag stelde, hevig in ’t oog der politiemannen bleven wij „heer”. Neen, wij wandelden vrijwillig het bureau binnen, een eenzaam landhuisje, bomen er voor, wer kelijk een idylle. Van de politie alleen verwachtten wij uitkomst, wilden wij niet in Maarssen terechtkomen: de rokende fabrieks- < pijpen kwamen steeds nader ... Wij veranderden nu finaal en definitief van koers. Wij verloochenden de briefschrijver, die ons had uitgenodigd en zijn eigen woonstraat met F. C. Brand had betiteld, radikaal en stevenden doelbewust af op de M.-dito. Nu gingen alle ondervraagde monden gemakkelijk open en geen verbijsterde, verstijfde blikken meer. Zelfs een paar Zwarte Pieten bij een kolenwagen bleken een blanke inborst onder de donkere schors te bezitten en op hun kompas raakten wij aan ons doel. Inderdaad moesten wij inde M. Brandstraat zijn. Nog altijd vraag ik mij af, hoewel ik onze dwaaltocht geen moment betreur, hoe iemand ten aanzien van zijn eigen straat zo slecht georiënteerd kan zijn. Wel heb ik mij ootmoedig voorgenomen de mens is nooit te oud om te leren de raadgevingen van de politie nooit meer inde Zuilense wind (of welke wind ook) te slaan! Klachten over I De heer D. v.d. Roemer, de strijder voor het behoud van de kermis en iemand die ongetwijfeld de meeste rekesten aan de Gemeenteraad van Utrecht op zijn naam heeft staan heeft thans weer een bezwaarschrift ingediend over de dienst van buslijn I. Hij beschrijft een rit met deze bus Tuindorp-Station waar hij gezond inging om geradbraakt te zijn bij aankomst. Lijn I noemt hij een uitermate gevaarlijke lijn met de vele haarspeldbochten en de verweerde bomen inde Breedstraat en daarom is het zo buitengewoon gewenst, vindt hij, dat zo min mogelijk staande passagiers in deze bus worden vervoerd. Bovendien is de tijdsruimte van de ene bus tot de andere te lang. Beter is het maken vaneen dubbele lijn: lijn I naar Tuindorp en lijn Ia door de P. Nieuwlandtstr., via Blauwk, weg, KI. Singel, Wittevrouwensingel stadwaarts. De bewoners van de wijk Willem v. Noort worden nu uitdagend lachend aangekeken door de bevoorrechte Tuindorpbewoners die de bus al vullen, voordat zij op het W. v. N.-plein arriveert. Ook pleit adressant voor de weder-invoering van retourbiljetten „Al meent de Directie van de N.S. dat de reizigers voor haar monopolistisch spoortje geboren zijn, dan behoeft deze stalling niet door het busbedrijf te worden overgenomen.” Aldus de heer v.d. Roemer, wiens argumentatie wij niet altijd bewonderen. Portemoané verloren Neen, : niet maar alleen een „portemonné” met inhoud (volgens elk neutraal gemengd bericht). Want deze portemonné betekent een week leven voor een heel gezin! Het ganse weekloon van de man zat er in, het geld voor de bakker, de melkslijter en de groenteboer. Men moet zelf loontrekker zijn om het leed dat zo’n verlies inhoudt, volkomen te beseffen. De vrouw ging naar de groentehandel, twintig passen van haar huis vandaan. Zij had het rode damesportemonneetje in huis bij zich gestoken, toen zij inde winkel stond was ze ’t kwijt, ’t Gebeurde inde Albatrosstraat. Waar is de eerlijke vinder? Bij de politie heeft hij zich nog niet gemeld noch aan de woning zelf. En toch kan hij zijn ingelicht over het adres. Er zaten ook een huurkwitantie en meer papiertjes met aanwijzingen in. Geen spoor echter, noch van de beurs, noch van de eerlijke vinder. Laat ons nog niet wanhopen! Zaterdagavond is inde A.M.V.J.-zaal aan de Mariaplaats de tweede contactavond voor uit Indonesië gerepatrieerde militairen gehouden. Een cabaretgroepje vorde een programma uit, waarmee het de ex-militairen zeer amuseerde. De artisten bleven echter niet op het toneel, doch begaven zich ook de zaal in, waar zij de „jongens” tracteerden op haring. --- Beschonkene maakt brokken Inde Vlijtstraat richtte de Utrechter P. v. H. in zijn woning een grote ravage aan. Hij sloeg het huisraad kort en klein en mishandelde vrouw en kinderen. De man was dronken. Op weg naar het politiebureau voegde hij de begeleidende agent enkele beledigingen toe. Inde cel bleek zijn vernielzucht nog niet bevredigd. Hij trapte de celdeur in tweeën. Ineen andere cel is de man ontnuchterd. --- Meuldijk heeft nu 8 jaar R.W.I. De Bijzondere raad van Cassatie veroordeelde hedenmorgen de tekenaar M. Meuldijk uit Utrecht, die door het Bijzonder Gerechtshof te Amsterdam tot tien jaar Rijkswerkinrichting was veroordeeld, tot acht jaar R.W.I. met aftrek. Meulwijk was gedurende de bezetting (tot 1944) caricaturist bij „Volk en Vaderland”, waarvoor hij inden beginne, tot 1941 ook de hoofdartikelen schreef. De procureur-fiscaal bij de Raad had tot negen jaar R.W.I. geconcludeerd. --- Vernielzuchtige jeugd Zaterdagmiddag om half één trokken en trapten een paar belhamels van 9. 10, 11 en 12 jaar aan en tegen de balie op de Oudegracht, ter hoogte van de Diaconessenstr. De balie bleek tegen deze mishandelingen niet bestand en brak. De jochies zijn na verhoor door de politie aan hun ouders mee naar huis gegeven. --- Zaterdag startten de luitenant- Zaterdag startten de luitenantvlieger De Koning, m,evrouw Van Waning en dr. Schols uit Utrecht om deel te nemen aan de rallye-Monte-Carlo. Voor zij in hun Delahaya stapten poseerden zij nog even voor onze fotograaf. --- „Van immen en imkers” Voor de afdelingen Utrecht en Bilthoven van de Vereniging tot Bevordering der Bijenteelt in Nederland, wordt Woensdagavond 18 Januari in het Botanisch Laboratorium een vertoning gegeven van de kleurenfilm „Van immen en imkers”. --- „Op hoop van zegen” blijft publiek trekken Enkele beschouwingen over de regie De voorstelling, die het Nederlands Volkstoneel inde regie van Ferd. Sterneberg Zaterdag en Zondag gegeven heeft van „Op Hoop van Zegen”, een voorstelling waaraan ik reeds een recensie wijdde na de vertoning ’n aantal weken terug voor leden van het N.V.V. roept velerlei overwegingen wakker, waaraan ik in mijn eerste bespreking niet volledig recht heb kunnen doen. De vraag dringt zich b.v. op. waarom het décor zo gekozen is als ’hier gebeurde: een kamer die niet het gehele toneel vulde, maar als een fragment in de ruimte was neergezet, zodat men ook de lucht, alias het ronde horizondoek, zag en aan eender zijden uitzicht behield op de weg: een drooglijn met knijpers danste op de wind ... Deze opvatting bood ontegenzeggelijk enige voordelen. De kamerruimte was meer in overeenstemming met de af-! meting vaneen vissershuisje, bovendien sprak de nietigheid van de mens en het menselijk gedoe tegenover de elementen suggestiever. Er waren echter ook nadelen. Als Geert de zon uitsluit blijft hij in feit« in ’t licht; als in 111 de nieuwe bezoeksters de drie kloppen op de deur laten horen een spookachtig element na het verhaal van Marietje’s droom heeft men de vrouwen van te voren zien aankomen; het geheimzinnige element werkt derhalve niet zo krachtig meer. Voor mij rijst intussen nog een vraag, ril. of het geoorloofd is ineen zuiver naturalistisch gespeeld stuk gebruik te maken vaneen décor vondst, die typisch aan de expressionistische spelstijl is t« danken. lets anders: in zijn inleiding in het programma herinnert de regisseur aan het geval-Antoine, die in Parijs zelf een der veldwachters in het stuk speelde en als vermaard acteur teveel de aandacht naar zich trok. Sterneberg trekt hieruit de conclusie, dat het lang niet altijd gewenst is kleine rollen te spelen door eerste-plans-krachten. Ik zou deze uitspraak willen amenderen: wanneer het stuk voor sterke spelers gespeeld wordt, is er geen enkel bezwaar Stanislafsky deed dat stelselmatig —ook de bijrollen, zelfs de kleinste, zo nu en dan door eerste planspelers te laten bezetten. Het kan echter een onjuiste accentverschuiving betekenen, als een dominerend acteur tussen zwakkere spelers plotseling ineen volkomen onbelangrijke rol verschijnt. Het kan niet de bedoeling zijnd« kwaliteiten van de verschillende spelers thans nog ,eens te gaan uitmeten of vergelijkingen te maken met vroegere of recente voorstellingen. Dat Maria Faassen de herinnering aan Kniertje van mevr. de Boer niet wegspeelt, zal haar zelf ook duidelijk zijn. Haar vertolking heeft verdiensten, niet alleen voor wie de oude Knier niet kermen; vooral de bedrijvige harten van het vissers vrouwtje komen goed naar voren; de diepere gevoelstonen en schakeringen waren minder waarachtig en haaf verhaal in 111 had zeker niet genoeg fascinerenends. Toch blijft het merkwaardig de vertolking te zien, vaneen actrice, die vijftig jaar geleden bij de première al in „De Hoop” gestaan heeft: inde rol van Marietje thans aantrekkelijk en zuiver gespeeld door de jonge Anita Menist. De voorstelling als geheel gezien vermocht, al kon zij wellicht een paar graden kernachtiger en „authentieker’* zijn er werd iets te beschaafd gespro* ken en ook door sommigen te „steeds'* van allure gespeeld het talrijke publiek te boeien. Curieus: na vijftig jaar blijkt dit stuk nog steeds, of weer opnieuw, een „trekker”. C.A.S. --- Agenda van Utrecht MAANDAG IS JANUARI STADSSCHOUWBURG: ~De Komedianten” met „Een vreemd geval” voof leden R.K. Kunstkring), 8 uur. TIVOLI: 5e Vakbondenconcert U. 5.0., 8 uur.. PIETERSKERK: Lezing van ds. N. Heijkoop (pred. Adventkerk) over „De komst van de Anti-Christ”, 8 uur. DINSDAG, 17 JANUARI GEBOUW PROV. STATEN: Vergadering van Prov. Staten, 10 uur. GEBOUW VOOR K. EN W.: Vergadering Stichting van de Landbouw, 10 uur. ESPLANADE: Alg. Vergadering van da Ned. Ver. van Bibliothecarissen, sectie voor speciale bibliotheken, 11 uur. GALERIES MODERNES: Opening tentoonstelling Hobby-club, 2 uur. PHYSISCH LABORATORIUM: Natuurkundig Gezelschap: prof. dr J. A. Prins: „Kristal, glas en vloeistof”, 7.30 uur. STERRENWACHT (Zonneburg 2): Afd. Utrecht van de Ned. Ver. voor Weeren Sterrenkunde; drs De Jager: Astronomie in Frankrijk, 7.30 uur. STADSSCHOUWBURG: „De Komedianten” met „Een vreemd geval” (voor leden van de R.K. Kunstkring), 8 uur. GEBOUW VOOR K. EN W.: Piano-recital Eileen Ralf, 8 uur. STADS- EN ACADEMISCH ZIEKENHUIS: Lezing dr W. A. J. Berghauser Pont over .Moderne tuberculosebehandeling”, 8 uur. BIOSCOPEN CITY: Enamorada (14 jaar). FLORA: Noodlottige Reis (14 jaar): na Zondag: Spionnage in New York (14 jaar). FILMAX: Actualiteiten (alle leeftijden). OLYMPIA: De Duivels var. het Wilde Westen (14 jaar). REMBRANDT: Nightsfop in Dakar (14 jaar). SCALA: Ik ben eén kleurling (18 jaar). VREEBURG: L.0.-L.K.P. (14 jaar). TENTOONSTELLINGEN MINREBROEDERSTRAAT 9; Middeleeuwse Kunst Permanente tentoonstelling van plastiek brons Ivoor en meubelen OUD KATHOLIEK MUSEUM (Maria, hoek 9) Dagelijks behalve Zaterdag 11)—12 2—5 uur Zondags 2-—5 uur INSTITUUT VOOR RELIGIEUZE EN KERK. KUNST: Tentoonstelling van lithographieën van Aart van Dobbenburgb en van Iconen KUNSTLIEFDE: Tentoonstelling van schilderijen en tekeningen van HKH Prinses Wilhelmina. tot en met 29 Januari. Geopend van 10—4 uur: ’s Zondags van I—4 uur. 's Dinsdags en Vrijdags ook van 7.30—9.30 uur. ---