Buitenland. ENGELAND. VAN DEN DIPLOMATIEKEN HEMEL* De vraag waar de belangrijke ontwape hingsconferentie, die in Februari van ihet kolgend jaar moet beginnen zal worden gehouden, is nog onbeslist. De voor de handliggende stad, Genève, zetel van den Volkenbond, komt niet in aanmerking. De stad is te klein en kan geen onderdak geven aan de naar schatting 4000 gedele geerden, secretarissen, deskundigen en journalisten, die deze conferentie zullen hijwonen De gemeenten Barcelona en Biarritz hebben gesolliciteerd naar de gunst de conferentie te mogen ontvangen. ‘Maar het is niet waarschijnlijk, dat aan 'deze beleefde uitnoodiging gehoor kan Svorden gegeven, daar ook hier het be fcwaar van het onderdak zich doet voelen, terwijl genoemde steden bovendien om haar ligging buiten de centra van inter Nationaal diplomatiek verkeer wat onprac Itisch zijn voor het doel. De Daily He raid meent nu te weten, dat men op het Vasteland meer en meer aan Londen gaat denken. Alleen groote steden, is de gedachtegang, kunnen voldoende onder dak verschaffen aan alle deelnemers aan de conferentie en van alle groote steden Kou Londen het meest in aanmerking ko toen. Die plaats van de ontwaïpenimgsconfe bentie zal wellicht onderwerp van bespre king worden wanneer over eenige weken de staatslieden van de groote mogendhe den bijeenkomen om hun eerste voorberei tiende besprekingen te houden voor die conferentie. Die besprekingen zullen waar schijnlijk te Londen worden gevoerd. De Daily Herald verklaart dat Curtius, Briand en Grandi in het begin van Mei ivoor het doel naar Londen zullen komen. Inmiddels loopt het met het Fransch ïtaliaansche vlootverdrag niet zoo vlot als men van de snelheid, waarmede aan vankelijk overeenstemming werd bereikt, had mogen hopen. De onderteekening is Uitgesteld als gevolg van nieuw misver Kt.and over de uitlegging van de verdrags bepalingen. Dit is een ernstig ding. De Daily Telegraph geeft er een onrust barende uitlegging van, die hieropl'neer komt, dat Frankrijk in 1937 ongeveer 85.000 ton meer lichte oorlogsschepen zou hebben dan Italië, volgens de interpreta tie, die de Fransche admiraliteit aan de nieuwe vlootovereenkomst geeft. Dit was noch de bedoeling van Italië, nog die van Engeland. Dat men dit niet ter stond heeft ingezien moet blijkbaar wor den toegeschreven aan de beruchte inge Wikkeldheid van vlootcijfers in het alge meen, waarbij zoo licht vlootprogramma’s van jaar tot jaar en cijfers van schepen in aanbouw en cijfers van schepen, die op Kekere tijdstippen als verouderd worden tifges-chreven, worden verward. Geen wa, ter schijnt zoo troebel te zijn om er naar hartelust in te visschen als deze wateren Van vlootsterkten. De malaise inde scheepvaart. De president van de Cunard-lijn, Sir Per cy Bates, heeft inde jaarvergadering van de maatschappij verklaard, waarom de aan deelhouders geen dividend krijgen. De han del, zeide hij, was ziek en wanneer dat het geval is kan de scheepvaart niet bloeien. De bruto-ontvangsten van de onderneming Waren het afgeloopen jaar tot 1.600.000 pond'sterling verminderd. Sir Percy Bates was van meening, dat de vrees de voor naamste oorzaak was van de ziekte van den handel. Spanje, zeide hij, hield zich bezig met opstanden. Frankrijk was nog zenuwachtig over Duitschland. Duitsch land was bang voor Rusland en voor finan cieele moeilijkheden en zelfs Amerika was bevrepsd voor den finaneieelen toe stand. Het lijstje kon ook andere landen en de Dominions omvatten. Onder den invloed van deze verschillende vor men van vreesachtigheid probeerden alle landen hetzelfde te doen, n.l. zooveel moge lijk op zichzelf te staan en voor het eigen volk te behouden wat er was. Het resul taat was een langzame verlamming van den internationalen handel, waarvan de scheepvaart het eerst den weerklank onder vond. Uit den nationalen vrees kwam de industrieel® vrees voort.Employé’s van on dernemingen en bedrijven vreezen dat zij hun broodwinning zullen verliezen. Werknemers in het algemeen vreezen loonsverlaging. De wei'kgevers op hun beurt vreezen den kanselier van de schat kist. En zoo gaat het vreeswekkend proces voort. De wereld kon onder dergelijke om standigheden geen opgewekt bedrijfs- en handelswezen toonen. Deze algemeene vrees, waarvoor tenslotte weinig aanlei ding was, moest verdwijnen voordat wer kelijk weer welvaart kon worden ver wacht. t Sir Percy Bates cjeed voorts eenige mede leeling n over het ni'euwe groote Cunard schip in aanbouw, dat misschien wel en misschien niet het record van de Atlanti sche stoomvaart zal verbeteren. Het schip zou 1018 voet lang worden en ongeveer 73.000 bruto registerton meten. Inzinking van het bioscoopbedrijf. De Britsche bioscoop-eigenaars, die om dezen tijd hun kassen opmaken, zijn tot de onaangename ontdekking gekomen, dat hun ontvangsten 30 pCt. lager zijn dan het vorig jaar. Als gevolg daarvan zijn zij een krachtige actie begonnen voor verlaging van filmhuur. Men is het er niet over eenè waaraan het verminderd bioscoopbezoek moet worden toegeschreven. Aan den eenen kant zegt men dat de onderwerpen van films tegenwoordig vaak ongeschikt zijn voor familiebezoek aan de bioscoop. Aan den anderen kant schrijft men dein zinking toe aan den industrieelen toestand van het land, die zoo velen de middelen vcor bioscoopbezoek heeft ontnomen. Ook heet het dat de „sterren” van de spreek films lang niet zooveel aantrekkingskracht op het publiek uitoefenen als de oude „ster ren” van de stille films deden. De persoon lijkheid van den speler of speelster schijnt ondergeschikt te worden aan de eischen van spreekfilm-techniek. Bovendien zijn er onder de nieuwe „sterren” weinig b: gaafden. Algemeen wordt aangenomen dat er een einde zal komen aan de buitensport ge salarissen, die aan deze menschen wor den betaald en die een zoo belangrijke post zijn inde kosten van filmproductie. --- UIT DE BALTISCHE LANDEN. Vrouwen in Lettisch volkscostuum. --- FRANKRIJK. De graaf van Parijs gehuwd. Ter gelegenheid van het huwelijk van den graaf van Parijs, den leider der Fran sche legitimisten, met, prinses Isabelle van Orleans, was de kathedraal van Palermo kwistig versierd, en er waren speciale maatregelen genomen voor de ontvangst der vele vorstelijke personen en andere autoriteiten. Het geheele metropolitaan-ka pittel nam aan de plechtigheid deel. Naast den bisschoppelijken zetel bevond zich een fauteuil voor ex-koningin Amelie van Por tugal en daarvoor waren zetels geplaatst voor prins Charles van Bourbon en de vertegenwoordigers van Engeland en Bel gië.i In het midden van het koor bevon den-zich 54 bidstoelen voor de prinsen en prinsessen. Talrijke banken waren gereser veerd voor autoriteiten, persvertegenwoor digers, Fransche legitimisten en verdere genoodigden. Toen de stoet binnenkwam, was de ka thedraal geheel gevuld. De bruidsstoet werd aan den midden-ingang der kathe draal namens kardinaal Lavitrano ontvan gen. Nadat de Hochzeitsmarsch van Men delssohn was ten gehoore gebracht, ver richtte kardinaal Lavitrano de huwelijks plechtigheid, welke gevolgd werd door de onderteekening der huwelijksacte. Vervol gens gaf de kardinaal den gehuwden rijn zegen en werd een plechtige mis gecele breerd. Na afloop van de ceremonie stelde de stoet zich weer op, die zich, voorafgegaan door de jonggehuwden, naar het paleis be gaf, waar een dejeuner werd aangeboden. Langs den weg, waar de stoet passeerde, had zich een enorme menigte opgesteld. --- PORTUGAL. hongerblokkade voor madeira. Volgens een bericht uit Lissabon, is door het Portugeesche ministerie van marine bekend gemaakt, Slat de regeering met betrekking tot den opstand op Madei ra niet voornemens is gewelddadig in te grijpen. Zij wil veeleer de opstandelingen door middel vaneen honger-hlokkade tot overgave dwingen. President Carmona heeft den kruiser bezocht, die gereed ligt om eventueel ook naar Madeira te worden gezonden. Hij heeft voor de officieren een rede gehou den, waarin hij zeide, dat al gaan zijn te genstanders voort met het beramen van samenzweringen, de dictatuur haar ar beid zal voortzetten, totdat het geheele politieke program is afgewikkeld. De pre sidenit zeide verder te hopen, dat de op stand in Funehal spoedig zal zijn ge dempt, zonder geweld. Gisteren is een decreet afgekondigd, volgens hetwelk alle havens van Madeira voor de scheepvaart worden gesloten; oor logs- of koopvaardijschepen, die de buiten lamders in veiligheid willen brengien, mo gen evenwel de havens binnenkomen. De opstandelingen te Funehal hebben het militaire garnizoen van Punta Del gada (Azoren) telegrafisch gevraagd zich bij de beweging aan te sluiten. De gou %erneur van die stad heeft echter medege deeld, dat van aansluiting geen sprake is. De kruiser „London”, die door de Brit sche regeering in verband met de gebeur tenissen op Madeira naar Funehal is ge zonden, is daar aangekomen. De toestand was bij aankomst van de „London” rustig en er is geen reden voor bezorgdheid over de veiligheid der Britsche inwoners. --- Advertentie Nieuwsblad-advertentie schrik concurrentie. --- Feuilleton. ss De Groote Onbekende. 5) (Vervolg). Daarop kan ik u niet zoo gemakke lijk antwoorden, zeide de graaf, een be naalden dienst kwam ik u niet vragen, ik kwam u slechts een mededeeling doen over iets,dat mij de grootste onrust heeft ingeboezemd. En dat is? vroeg Raffles. Dat zal ik u zeggen. Ik heb u giste ren medegedeeld, dat ik alle hoop op „King Richarci” heb gesteld. Voor zoover ik wist, kon het slechts aan zeer enkelen bekend zijn, dat ik voornemens was dat Paard te laten meeloopen, zelfs de plaats Waar het dier gestald is, heb ik zorgvul dig geheim laten houden. En de weini gen, die in mijn dienst zijn gebleven, en ik geloof ook mijn jockey, kan ik ten vol ste vertrouwen. Hebt gij dien jockey lang in uw dienst? Neen, pas sedert het oogenblik, dat ik van planwas „King Richard” aan de Derby te laten deelnemen. Maar nog maals, ik heb niet de minste reden om aan de eerlijkheid en aan de trouw van den jongen te twijfelen. Hoe oud is hij? Nog geen zestien jaar. Jockey’s zijn vroeg rijp, zeide Raff les, maar zestien jaren.... Neen, op' dien leeftijd kan de mensch nog niet slecht zijn, maar ga door, wat üs_u verzoeken mag. Hedenmorgen vroeg kreeg ik een te legram van mijn trainer, waarin hij mij mededeelde, dat de jockey vannacht dut delijk gedempte voetstappen om den stal had hooren dwalen en toen hij vanimor gen opston'd, kon hij duidelijke afdruk ken van laarzen inde vette klei onder scheiden. —En toch was de plaats onbekend, waar „King Richard” gestald was? vroeg Raffles. Dat meende ik althans. Waarom is de jockey niet dadelijk opgestaan en heeft alarm gemaakt? Dat kan ik mij ook niet goed voor stellen, antwoordde de jonge graaf naden kend; men zeide mij, omdat hij bang was voor inbrekers. Hm, een held schijnt onze jockey dus al niet te zijn, merkte Raffles op, en nu zijt gij natuurlijk zeer ongerust, dat men uw paard wil bederven. Dat ben ik, mylord, en zeg zelf of ik er geen reden toe heb! Als men „King Richard” eens ineen eindspurt gezien heeft, en men heeft ver stand van paarden, dan moet men wel in zien, dat het paard bijna niet te verslaan is en zeker niet op de anderhalve mijl. Wilt gij mij veroorloven, dat ik de plaats, waar het dier gestald is, eens ga opnemen, zeide Raffles. Niets zal mij aangenamer zijn, zeide de jonge graaf, terwijl hij verheugd op sprong, ik had het u reeds willen vra£j»m maar ik durfde niet goed. Ik hoop toch, dat mijnheer Brand ons ook zal vergezel len? Ik wil niets liever, zeide Charley. De drie mannen verlieten het vertrek en gingen het paviljoen aan de achterzij de uit Zij volgden eenige kronkelende paden en gingen dooreen hek ineen lage heg en bereikten nu een zeer ruime binnen plaats, die aan – drie zijden met stallen omgeven was. Raffles telde ongeveer zestig deuren. Hebben daar overal paarden gestald gestaan? vroeg hij verbaasd. Ja, antwoordde Humphrey Stanley, dat was nog toén mijn vader leefde, daar stonden onze werkpaarden, de rijtuig paarden, het vierspan voor de coach, vier prachtige hackneys, die bij de verkooping niet het vijfde gedeelte hebben oigge bracht van wat zij waard waren, en ver derde renpaarden, waarop miin vader verzot was. „King Richard” is het eenige dat ik behouden heb. De stallen zijn alle volmaakt gelijk geschilderd en ingericht, zie ik? Volmaakt gelijk, antwoordde de jon ge graaf. Zij zijn tegelijkertijd gebouwd en het eenige verschil is het cijfer op de deur. „King Richard” is ondergebracht in box nummer 19, de leeftijd van mijn lief meisje! Ja, dan moet het voor iemand, die niet weet waar het dier staat, vooral bij nacht zeer moeilijk zijn het uitte vinden en in ieder geval vrij tijdroovend, zeide Raffles. Hij trad langzaam, gevolgd door de twee andere mannen, op de deur toe, waarop het cijfer negentien in kleine wit te cijfers geschilderd was. Zooals steeds op groote Engelsohe bui tenplaatsen, waar veel paarden zijn, wa ren de deuren van alle stallen in twee stukken verdeeld. Het onderste ongeveer tweemaal zoo groot als het bovenste. Charly trachtte het bovenste deurtje te openen, wat hem echter niet gelukte. .Gij zult eerst moeten aankloppen, mijnbeer Brand, zeide de jonge graaf vriéndelijk. Mijn jockey Patterson is den geheelen dag bij het dier en het bovenste luikje is altijd gesloten. Aan de tegenover gestelde zijde komen alle stallen uit op een breede, overdekte gang, die slechts twee deuren heeft, een aan den rechter- en een aan dsr. linkervleugel. Raffles klopte op het bovendeurtje en even daarna verscheen het magere gelaat vaneen knaap van zestien jaren, met zeer kort geknipt haar en ingevallen wan gen. Wel, Pattersotn, vroeg de jonge graaf dadelijk, hoe staat het met den hengst? ■— Uitstekend, mylord, antwoordde de jockey. —■ Doe dan de deur eens open, deze heeren willen hem ziien. Terwijl de jockey bukte om den grendel van het onderstuk weg te schui ven, wendde Raffles zich tot den jongen graaf en fluisterde hem snel in het oor: Zend hem onder het een of ander voorwendsel wt g. Humphrey keek den vrager verbaasd aan, maar knikte zwijgend. Nu ging ook het onderstuk van de deur open en de drie mannen traden de box binnen. —. Patterson, zeide Humphrey, nadat zij waren binnengetredÉJh, ga naar den tuinman en zeg, dat ik nu dadelijk een grooten ruiker narcissen moet hebben, help hem bij het snijden, want hij wordt oud en kan niet zoo goed meer bukken. De ionge jockey wierp ee#i snellen blik op zijn meester, zette zijn pet op en ver wijderde zich. Ik verwacht je binnen een kwartier weder terug, riep de jonge graaf hem na. Raffles en Charly hadden intusschen den scliimmelhengst nauwkeurig beke ken en de laatste moest bekennen, dat hij zelden een zoo fraai geteekend renpaard had gezien. Do algemeene huidkleur van het paard was lichtgrijs, maar op den kop, het kruis van den prachtig gebogen hals en op en kele andere plaatsen vertoonden zien groote grillig geteekende vlekken, sommi ge van de grootte vaneen vuist, andere die den omvang vaneen grooten zak doek bereikten, —lk heb zelden zulk een zonderling geteekend renpaard gezien, riep Charly uit, terwijl hij zich tot den jongen graaf wendde. Nietwaar? vroeg deze, het komt maar hoogst zelden voor. Onze Engelsche renpaarden zijn voor de overweldigende meerderheid roestbruin. Slechts zeer enke le zijn zwart, maar zoogenaamde koe paarden vindt men onder de racers onge veer nooit. En in ieder 'geval heeft er nog nooit zoolang de Derby wedstrijden be staan, dat wil zeggen sedert 1762, een paard van die kleur een prijs gewonnen. Èn wat zegt gij wel van den bouw van het dier? Schitterend, antwoordde Charly, dat is alles wat ik er van zeggen kan. Maar alleen vrees ik.... # Charly hield plotseling op, als vreesde hij zijn gastheer te kwetsen door de op merking, die hij wilde uiten. Zeg gerust wat gij meent, drong de jonge graaf aan, ik geloof het wél! te k.un nen raden. De borst is een weinig smal, wilt gij zeggen. Charly knikte. Inderdaad, dat bedoelde ik, zeide hij. Ik ben overtuigd, dat het dier over de halve mijl niet te slaan is, maar of .hij de anderhalve mijl van Epsom zal kun nen 100 pen.... mar heb ik ook aan getwijfeld, zei de Humphrey op zachten toon,maar door een zeer langdurige en zeer zorgvuldige training, meen ik toch dit gebrek tenen ben verbeterd. Maar waar is onze vriend, lord Aberdeen, zoo viel hij zichzelf inde rede, terwijl hij Verbaasd in het rond koek. Hier ben ik, klonk een heldere stem buiten den stal. Ik maak studies van voet indrukken. Snel traden graaf Humphrey Stanley en Charly naar buiten. Daar zagen zij een zonderling schouw spel! LordWilliam Aberdeen, eender rijkste edellieden van tónden,'lag geknield op zijn zakdoek, dien hij naast den stal op den grond had uitgespreid en onderzocht met de grootste nauwkeurigheid een paar voetstappen, die duidelijk inde klei zichtbaar waren. Hij had een reepje papier van de Times afgescheurd, die hij in zijn binnenzak droeg, en met een potlood zeer nauw keurig dé lengte en de breedte van den indruk aangegeven. Hij stond nu op en wierp een snellen blik op Gharly Brand. —Tk behoef u zeker niet te vragen of liw jockey kleine voeten heeft, vroeg hij. Bijzonder klein, antwoordde deze, zelfs voor een knaap van nog geen zes tien jaar. Wie komen hier op deze plaats nog meer? —De tuinman en misschien mijn bra ve kamerbpdiende Snuff en dan matuur lijk de trainer Durckham. Anders niemand? Neen, dat is onmogelijk, om de een voudige reden, dat ik niet meer be dienden heb op het oogenblik, —Wilt gij deze zaak voorloopig aan mij overlaten? Dat beloof ik u. Ik dank u. Aha, daar komt onze jon ge vriend alweder aan. Inderdaad kwam de jockey snel de bin nenplaats overgcloopcn. Zijnde narcissen al gesneden, vroeg Humphrey Stanley. Ja, graaf, antwoordde dé jockey, ter wijl hij zonder verder een '.voord te spre ken de box weer binnen ging en zijn pet aan den haak hing. De drie mannen wandelden langzaam weer terug. Ik zou die narcissen wel eens wil len zien, riep Raffles plotseling uit. Zij zullen wel zeer fraai zijn? ; Dat beloof ik u, antwoordde Hum phrey. Mijn tuinman is er zoo trotsch op, als ik op mijn „King Richard”. Spoedig hadden zij het paviljoen be reikt, aan welks deur de oude tuinman bezig was, de narcissen tot een fraaien ruiker te binden. Waar woont uw tuinman ergens, graaf? vroeg Raffles zacht, toen zij nader den. In het paviljoen, op een kamertje on der het dak. Mag ik daareven heen gaan. nadat ik de voeten van den braven oude beke ken heb. Humphrey keek den vrager met de grootste verbazing aan en wilde iets zeg gen. Maar Raffles hief dreigend den vinger op.. Gij hebt beloofd, dut gij de geheeile zaak aan mij zoudt overlaten, is het niet? Dat is waal- ook, antwoordde de jon ge graaf lachend. Zij waren nu den ouden tuinman gena derd, die beleefd zijn hoed afnam. Je narcissen zijn prachtig, oude, zei dé Raffles op goedkeurenden toon, ik heb ze zelder. zoo fraai gezien. Maar wat zie ik, loop jij met dat vochtige lenteweer op grijze pantoffels rond? , —lk draag nooit anders, mylord, ant woordde de oude man trouwhartig. Het bevalt mij zoo best en ik kan wel tegen een stootje. Ik heb in geen jaren schoe nen gedragen en ik hoop het ook nooit meer te doen, tenminste als ik in dienst van den jongen graaf mag blijven. Dat spreekt toch immers vanzelf, oudje, zeide Humpbrey met ontroerde stem, tèrwijl hij den grijsaard op den schouder klopte. Geef j© ruiker nu maar hier, die is voor lord Aberdeen bestemd. De drie mannen traden nu opnieuw het vertrek binnen, waar zij zooeven gezeten hadden en Raffles zeide: Ik zal nu afscheid van u moeten ne men, graaf. Maar gij wildet ••H – O, dat is nu niet meer noodig! Maar iets anders Zoudt gij. morgen omstreeks, tegen tien uur thuis willen zijn voor mij? Ik weet dat het een vreemde tijd is maar het is in dit jaargetijde het beste uur om te fotografeeren. Wilt gij een opname bij mij komen maken? vroeg de jonge graaf verbaasd. Ja, vah „King Richard"! Wel, mylord.. als gij dat v»or uw Dlannen noodig acht, dan met het grootste genoegen. Ja, de foto kan mij van groot nut zijn. Tot morgen, waarde graaf! Raffles en Charly drukten graaf Hum phrey nogmaals de hand en verwijderden zich. V, De toebereidselen tot den Derty-dag. De beide vrienden wandelden lang zaam weder terug naar „Aberdeen Hall” Raffles mompelde van tijd tot tijd vvoor den in zichzelf en keek nadenkend met gebogen hoofd naar den grond voor zijn voeten. Waarom heb je eigenlijk afgezien van je plan om naar de kamer van den tuinman te gaan? vroeg Charly eindelijk. En wat had je daar eigenlijk willen uit voeren? Ik had de zolen van zijn schoenen willen bekijken. Waarom? Om mij ervan te vergewissen of ze beslagen waren, maar dat hoefde nu niet meer, omdat de brave oude reeds langen tijd slechts trijpen pantoffels draagt. Ah, ik begin licht te zien, riep Char ly. Je hebt waarschijnlijk afdrukken van een met ijzer beslagen zool voor de box van „King Richard” ontdekt Zoo is hét En daar die niet van den jockey zelf waren en ook niet van den tuinman, kunnen ze alleen nog maar van den pikeur of van den ouden bedien •to zijn. De tweede kómt daar nooit en dus blijft alleen de pikeur over,of iemand «nders, die niet op het landgoed thuisbe hoort. Jawel, ik begrijp wel waar je heen 'vilt. Vertrouw jij dien jockey erg? Zij i gezicht bevalt mij niet bijzonder Mij ook niet. Maar ik heb nog geen bewijzen tegen hem. De beide vrienden bereikten al pra tend het landhuis en traden binnen. Zij werden er verwelkomd door Gaston die reeds uit loonden was overgekomen en voor een goed middagmaal gezórgd had. Nadat zij dit met smaak gebruikt had den, daar hun honger nu geprikkeld was door het langdurig verblijf inde buitenlucht, begaven zij zich naar de bil lardkamer en brachten het overige van den avond met het edele billardspel en praten door. Den volgenden morgen was Raffles, zooals gewoonlijk, het eerst weder bij de hand en Charly moest door hem gewekt worden. Ik heb mijn fotografietoestel al ge reed gezet, zeide Raffles, toen zij samen aan het ontbijt zaten. Wil je soms mede gaan? fk heb er wel trek in. Mooi zoo. Raffles drukte op de schel, die aan den rand van de tafel was bevestigd en Gas ton trad binnen. Gaston, vraag eens of Blackman bij mij komt, vroeg Raffles. De oude bediende boog en verliet het vertrek. Even later trad de trainer binnen. Wel, Blackman, heb je vanmorgen al met „Goldstar” geoefend? Ja, mylord en de hengst heeft van morgen de mijl in record-tijd geioopei. antwooi éde de trainer met schitterende cogen. Zoo, antwoordde Raffles met een on verschilligheid, die Charly ten zeerste ver baasde, daar hij diens liefde voor zijn paard kende (Wordt vervolgd). --- DUITSCHLAND. PANTSERKRUISER „A” WORDT GEDOOPT. De Duitsche pantserkruiser „A”, die in de plaats komt van de oude „Preussen”, zal niet, gelijk oorspronkelijk was ge meld, 31 Mei van stapel loopen, doch reeds 19 Mei. Te Kiel wordt van 16 tot 31 Mei een internationale haven- en scheep vaarttentoonstellinsr gehouden, Het schip zal door rijkspresident Von Hindenburg worden gedoopt. Over den naam van den kruiser, dien de Engel schen ietwat spottend en tevens met een tikje bewondering „the Pocket-hattleship”, het slagschip in vestzakformaat, noemen, is nog weinig bekend. Men heeft er over gesproken, het schip naar admiraal Scheer te noemen, maar aan den anderen kant verluidt, dat nu ook de kruiser „B” is toegestaan en het alfabet dus wel zal worden voortgezet, het plan bestaat, om van deze schepen weer een „landen klasse” te maken ven 'Mt eerste slagschip „Pruisen”, de „B” „Briefen” en de volgen de „Saksen”, „Hessen”, enz. te noemen. Een spotter zeide een dezer dagen, dat men, daar Groener zijn serie pantsersche pen toch eigenlijk aan de sociaaldemocra ten heeft te. danken, die door tegen te stemmen den houw hadden kunnen belet ten, eigenlijk den kruiser „A” naar den. overleden oud-rijkskanselier Hermann Müller moest noemen, onder wiens kanse lierschap de eerste termijn voor denhouw werd toegestaan en de overige kruisers naar de bekendste sociaal-democratische leiders zouden moeten heeiten, In technisch opzicht biedt het schip tal van nieuwigheden. Om voor pantse ring en bewapening gewicht te sparen heeft men zooveel mogelijk in p-laats van te nieten, het laschsysteem toegepast. Een groot deel van de draagconstructies is uit licht metaal vervaardigd. Van bij zonder belang is de machine-aanleg, die hij dezeh kruiser van slechts 10.000 ton alles overtreft, wat men tot dusver heeft gezien. Totaal beschikt de bodem over 50.000 1.P.K., waarbij het gewicht van de machines slechts 8 K.G. per P.K. be draagt, veel minder, dan tot dusver kon worden bereikt. In 1918 woog elke P.K. van de Dieselmotoren nog 50 K.G.! Met deze grootste Dieselmotoren der wereld heeft de kruiser dan ook een buitenge wone activiteitsradius, n.l. een van 10.000 zeemijlen of 18.000 K.M. De snelheid be draagt 26 knoopen. Berlijn zonder hondenbelasting. De Berlijnsche hondenvrienden kunnen juichen: De stad is zonder hondenbelas ting. Dat wil niet zeggen, dat deze belas ting, die jaarlijks 8 millioen inde stedelij ke schatkist brengt, is afgeschaft. Maar ze bestaat op het oogenblik eenvoudig niet. Óp aandringen van den opperpresident had de magistraat de hondenbelasting ge wijzigd en de novelle bij het stadsparle ment ingediend. En dit heeft het nieuwe ontwerp verworpen. Dus is er geen belas ting op onze viervoetige vrienden meer en zelfs al wilde men, dan kon men inde eerste Aprildagen de anders verschuldig de hondenbelasting niet betalen. De ont vangers hadden moeten weigeren het geld aan te nemen. Maarde vreugde zal slechts van zeer korten duur zijn. Berlijn kan die 8 mil lioen pér jaar niet missen en inde eerst volgende zitting zal de gemeenteraad of de oude öf de neiuwe belasting toch moe ten slikken. Natuurlijk met terugwerken, de kracht. De uitnoodiging van Mac Donald. De op Engelsch initiatief begonnen be sprekingen tusschen Londen en Berlijn over het bezoek van Brüning en Curtius hij den Britschen premier zijn thans afge loopen. De Engelsche regeering heeft de beide Duitsche staatslieden uitgenoodigd op vijf Juni naar Engeland te komen en tot ne gen Juni als gast der Engelsche regeering te blijven. Het plan is een intieme vriend schappelijke ge dachtenwisseling over alle voor bei de landen belang rijke kwesties. De oorspronkelijk voor «en der eer ste weken in Mei voorgenomen bij eenkomst moest tot Pinksteren worden uitge steld, aangezien vóór begin Mei de Britsche pre mier en verschei dene van diens collega’s reeds gebon den waren aan afspraken en omdat de la tere data te dicht waren bij de bijeen komst van de Europeesche Commissie en de Raadszitting. In Berlijnsche politieke kringen neemt men aan, dat bij de besprekingen op Che quers niet alleen de kwestie der ontwape ning, maar ook de economische nood toe stand en in verband daarmee de herstel kwestie op het tapijt zal komen. Men acht den tijd na de zitting van den Volkenbondsraad voor de conferentie be ter geschikt, omdat men dan geen spoed behoeft te betrachten, maar alle punten in volkomen kalmte kan afhandelen. Brüning en Curtius zullen niet dooreen grooten staf medewerkers worden verge zeld, doch slechts door enkele deskundi gen. Hedenochtend seinde men uit Berlijn; Het bericht, dat de bijeenkomst op Che quers tot begin Juni is uitgesteld, wordt door de Berlijnsche bladen vrijwel niet be sproken. Het B e r 1. Ta g e b 1 a 11 en de V o s s. Z t g. leggen zich groote terughou ding op. De Morgen post is teleurgesteld, dat de conferentie niet in begin Mei door gaat en noemt dit een nederlaag van de Duitsche diplomatie. Vóór Genève had de bijeenkomst zin ge had; na de bijeenkomst van den Raad van den Volkenbond zullen de meeste belang rijke punten reeds zijn behandeld en de Engelsche regeering zal vastgelegd zijn aan geheime beloften. Groote woorden van Hitler. Dinsdagavond hebben Hitler en Goeb hels te München inden circus Krone, het woord gevoerd. Hitler verklaarde daarbij dat hij zwak was als mensch, maar hard als graniet als leider van de partij. Wie de partij wilde benadeelen was zijn doods vijand en als allen de partij zoudea ver laten, zoo zwoer Hitler, marcheer ik alleen verder. .Het ziet er naar uit, dat dit eenig:- zins op een profetie lijkt, al zal deze ook wél niet. dadelijk 'worden vervuld. Ramsay Mac Donald. ---