STADSNIEUWS 1000+1 Puzzle. De Kerstpuzzle uit Duizond-en-Een van 24 December bevatte eenige moeilijkheden, die Velen niet hebben kunnen ovenvinnen, van daar dat er slechts weinig goede oplossingen kij de redactie zijn binnengekomen. De prijs van ƒ2.50 is deze week toegekend aan mej, L. v.d. Piekstraat 43 Rotterdam-Z, --- Oneerlijke muzikanten. , Inden nacht van Zaterdag op Zondag werd door de politie te Rotterdam aan die van Delft kennis gegeven, dat uiteen café alhier Dvee accordeons waren ontvreemd en de ver tooedelijke daders per auto inde richting Delft waren vertrokken. Twéé agenten pos teerden zich op den nieuwen Rijksweg te Delft en hielden na korten tijd een auto aan, 'vaarin zich Amsterdamsche muzikanten be vonden; ook de vermiste accordeons waren th den wagen aanwezig. Muzikanten en in Mrumentefi zijn naar Rotterdam getranspor teerd. --- FEUILLETON (Nadruk verboden). Het mysterie van de CHINEESCHE KIST door A. FIELDING, 15) (Vervolg) Farrant stond inde kamer, welke zij bin mengingen, voor bet raam. Hij draaide zich **ol toen hij hen hoorde en zei direct: . Dat verhaal over klokken in Charles Rtreet deed mij er ineens aan denken, dat ik "h mijn laatste komst hier de kantoorklok iVun den heer Armstrong, waarop hij veel prijs ®telde, heb gemist. U zult het wellicht vinden, inspecteur, maar ingeval de «lok werkelijk wordt vermist, zou ik u wil 'jen verzoeken er door uw mannen naar te la *en zoeken. Pointer was uiterst verbaasd. ■— Is de klok gestolen? vroeg hij. ~~ Gestolen of verstopt, zei Farrant. , Pointer ondervroeg Farrant. Castle en het "Verige personeel omtrent de klok, maar nie Pland kon met juistheid zeggen, wanneer hij l*e klok voor het laatst had gezien j, " Ja, herhaalde Farrant ernstig, de heer ‘u'histrong was om persoonlijke redenen zeer de klok gehecht. Ik ben gaarne bereid eh belooning van honderd pond sterling uit lel oven voor het tergubrengen van de klok. Pointer zei. dat hij daarover eerst met zijn “hperieuren zou moeten spreken, maar hij , roeg om een beschrijving van de klok, voor Reval Farrant’s aanbod zou worden goed «ekeurd. larrant schreef iets op een stuk papier en £af clit aan Pointer, die het doorlas en daar na vroeg: 1 ■— De klok is dus een duplicaat van die in Charlesstreet, nietwaar? Farrant knikte bevestigend. Het eenige ver schil tusschen de klokken was dat de kantoor klok een slaande klok was. Naar mijn meening, zei Pointer, is het best mogelijk, dat Armstrong de klok mee naar huis heeft genomen, wellicht wilde hij er zeker van zijn een belpaald moment niet te zullen missen... Als de klok gestolen mocht zijn, denk ik dat dit in Charlesstreet is ge beurd.; Farrant keek heel ongeloovig, Maarde klok is nooit in Charlesstreet geweest, wierp hij tegen. .Ik ben er zeker van, dat de klok uit het kantoor gestolen moet zijn. Kan de klok niet, tusschen de papieren, welke van Charlesstreet hierheen zijn ge bracht, verpakt zijn geweest? vroeg Pointer. Farrant verklaarde dat dit onmogelijk was. Neen, de klok was niet in het huis geweest. Hij keek den inspecteur vol aan. Deze had geen lust om aan Farrant uitte leggen, waar om hij vast geloofde, dat de klok in het huis in Charlesstreet was geweest. Toen Farrant het kantoor weer begon te doorzoeken, , deed hij alsof hij hem hielp. Er werd echter geen spoor van de klok ontdekt en Farrant maakte zich gereed weg te gaan. Pointer hield hem tegen en vroeg hem van cou ranten of andere stukken papier een pakje voor hem te willen maken ter grootte van het pakket, dat van Charlesstreet naar het kan toor was gezonden. Farrant pakte vlug het een en ander bij elkaar, en verdween. Pointer maakte het pakje een beetje netter, schoof het zorgvuldig onder zijn arm en ver liet na nog iets tegen den loopjongen gezegd te hebben, het kantoor. Pointer had nog geen tien passen gedaan, tóen een man, die gelijk met hem opliep, plotseling uitgleed. De kleine gele hand van den man raakte daarbij vrij onzacht.het pakje onder Pointers arm aan. Neemt u mij niet kwalijk, ik gleed uit. zét de man in goed Engelsch. Pointer gaf geen antwoord. De Chineezen wisten nu, dat de klok niet in het pakje zat en Pointer wist, dat de. Chmeezeu belang in de klok stelden. Hij stapte weer in zijn auto om Schofild in Charlesstreet te gaan ophalen. Tot zijn verba zing was Farrant daar ook. Zijn. verbazing nam nog toe, toen hij merkte, dat Farrant, daarbij door Schofild geholpen, bezig was weer naar de klok te zoeken, hoewel hij er zoog» naamd van overtuigd was. dat de klok niet in het huis kon zijn! Hoe er ook werd gezocht, van de klok was niets te vinden. Farrant vertrok tenslotte en Pointer had den indruk, dat hij weer ergens anders heenging om naar de klok te zoeken- Hij was blij, dat Farrant goed in het oog werd gehouden! XII. Mevrouw Armstrong maakte een lieftalli gen,, hoewel meelijwekkenden indruk in haar zwarte met zilver afgézette japon. Haar oogen stonden groot in haar vermagerde gezicht.; Er waren geen andere gasten dan – de lieer Ellis Herbert en zijn zuster. Mirriam Herbert was een verstandige vrouw van ongeveer veer tig jaar, die de dingen niet al te zwaar op nam. Terwijl zij haar koffie dronk, zat zij naar mevrouw Armstrong te kijken, op de manier waarop een groote hond een schoothondje be kijkt, met ie-ts: van verbazing, dat een derge lijk schepsel kan bestaan. De heer Farrant werd aangediend. Het was juist een half uur geleden, dat hij uit Charles Street was weggegaan. Juffrouw Herbert stond op en ging de kamer uit. , Ik kom voor de doos met brieven, die u uit Charlesstreet is toegezonden, zei hij haas tig. Ik vermoed, dat er iets in heeft gezeten, dat wij heel erg noodig hebben. Onder andere de klok uit het kantoor van Armstrong. Mag ik die mee terug nemen? De doos is nog niet aangeraakt, zei me vrouw Armstrong, op een toon, alsof zij over iets verschrikkelijks sprak. Als er een klok in zit, dan zal die moeten wachten, totdat ik me wat meer in staat voel. al die souvenirs terug te zien. Voor het oogenblik wil ik alleen verge ten, hetgeen volgens den dokter trouwens nood zakelijk is, wil ik niet zenuwoverspannen „wor den. De heer Ellis is heel lief voor mij geweest; Zoodra het weer wat beter wordt, ga ik met zijn zuster en hem een tochtje met zijn jacht maken. Ik zou graag naar Cannes gaan... maar de mensohen zijn zoo kleingeestig. —ls er iets van waar, dat u met Rufus Armstrong gaat trouwen? vroeg Fai’rant bij na ruw. Zij keek verschrikt. Hoe komt men er bij? Er is geen kwes tie van! —De directie spreekt hierbij het gerucht beslist tegen, mompelde Farrant. Hij was net van plan er hardop iets aan toe te voegen, toen majoor Hardy werd aan gediend. Hij keek Farrant een beetje spot tend aan, terwijl hij mevrouw Armstrong een hand gaf. Wie is dat eigenaardige individu bij de poort, is het een spion van je? Ik meen, dat ik zijn gezicht kortgeleden al meer heb ge zien! —lk ook, heel kort geleden, zei Fax-rant doodkalm. Hij is mijn schaduw. Hij volgt mij overal! Meen je dat wei-kelijk? .vroeg Hardy be langstellend. Ik bedenk me daar, dat ik hem al inden winkel van de Lee’s heb gezien. Meen je werkelijk, dat hij je volgt? Indien je er zeker van bent, wees dan op je hoede! Ik stoor jelui toch niet? Niet in het minst, antwoordde mevrouw Armstrong op zachten toon. De heer Far rant komt alleen naar een doos met bi'ieven informeeren, waai'in, naar hij meent, ook een kiok zit. En als de klok er inzit, wat zou dat dan nog? Wij vinden allemaal, dat de klok weer in het kantoor moet worden teruggebracht, merkte Hardy nu, op, als om Farrant te hel pen. Laten we maar eens kijken. Of heb je er iets op tegen? Natuuilijk heb ik daar wat op tegen, de doos zit vol met oude brieven van mij aan Boyd. —We hebben alleen de klok noodig, zei ITardy, .Vertel ons maar, .waar de doos is; we zullen niet onbescheiden zijn. lk zal even bellen, zei ze onverschillig, Meade zal wel weten, waar de doos is. Na een fluisterend gesprek met de kame nier vertelde zij, dat de doos bij haar broer Percy was; ze zou hun een briefje aan hem n.eegeven. Heeft Percy de doos? zei Hardy met een eigenaardig lachje. Je kunt de doos beter aan Farrant of aan mij toe ver trouwen! Zoeken jullie alle twee naar de klok? Ze zag er uit, of ze inde war en zelfs een beetje bang was. Blijkbaar. Maar wat heb je voor belang bij die klok? Ze gaven geen van beiden antwoord, ter wijl zij zich haastten om weg te komen. Zoodra ze weg waren, belde Phyllis Arm strong weer. Meade, laat den heer Callard onmiddel lijk aan de telefoon komen! Toen de kamenier terug kwam om te ver tellen, dat zij geen aansluiting met den heer Callard kon ki-ijgen, schreeuwde mevrouw Armstrong bijna: lk kan niet wachten. Probeer dan den heer Rufus Armstrong aan de telefoon te krijgen. Dit lukte. Wil je me een groot plezier doen, Ru fus? vroeg zij met een bevende stem. Eeix heel grooten dienst? Ik zou dolgraag willen, dat je naar de kamers van Percy ging om daar een doos met brieven te halen. Je kunt je niet inde doos vergissen; mijn naam staat erop en de doos zit vol brieven. De menschen kennen jou en zullen je de doos wel willen laten meenemen. Tracht de doos zoo gauw mogelijk in handen te krijgen en mocht je dit niet lukken, zorg dan dat nie mand aan de doos komt, vóór Percy thuis is! Hartelijk dank voor je moeite! Toen de telefoon ophing viel er lets, dat op een traan leek, langs haar wang. Zij liep een paar minuten rusteloos en zenuw achtig de kamer op en neer, Na een minuut of tien belde zij weer om haar kamenier. lk ga naar de stad, zei ze. Neen, je be hoeft niet mee te gaan; ik moet alleen een dikken mantel en een hoed hebben. Zij verontschuldigde zich 1 bij den heer Her hert door te zeggen, dat zij direct haar broe der moest gaan opzoeken. De héér Herbert bood aan haai' ?elf in z’in nieuwen wagen daarheen te rijden, welk aanbód moeilijk kon worden afgeslagen. De heer Herbert reed zelf. Hij was trotsch op zijn nieuwen aankoop, dien hij de grootst mogelijke snelheid liet ontwikkelen, waar door ze Knightsbridge nog vóór Farrant en majoor Hardy bereikten. Mevrouw Arm sfrong snelde de stoep op van het huis, waar Percy’s kamers waren en drukte gejaagd op de bel. Herbert had voorgegeven liever inde auto te blijven wachten. Tegen den man, die de deur opende, zei ze zenuwachtig: ls de heer Callard thuis? Ik moet hem noodzakelijk spreken; ik ben zijn zuster. De heer Callard is uit, mevrouw', zei de man Wilt u binnenkomen en op hem wach ten? Er zijn al een paar heeren boven... Ja, ja, viel ze hem inde rede, de heer Ru füs Armstrong is zeker al gekomen? Neen mevrouw, die is hier vandaag nog niet géweest. Hij liet haar inde kamers van haar broer. De'man had diep medelijden met haar. Zij wilde niet inde zitkamer gaan, maar liep ineens door naar de slaapkamer. Ze maak te den indruk, alsof ze ontzettend bevreesd was. Zenuwen, zei de man tégen zichzelf, toen hij naar zijn eigen kamer terugging. Maar zijn eerste indruk was juist geweest. Mevrouw Armstrong was werkelijk doodelijk bevreesd. De gezochte doos stond inde badka mer. Terwijl zij de badkamer binnenvloog, hoorde ze den sleutel in het slot van de voor deur steken. Door de open deur zag Percy haar. -Phyliis, wat-kom jij hier doen!? Ze antwoordde niet, maar maakte haastig de doos met den sleutel, welke er aanhing, ópen en stak haar handen erin, den inhoud linke en rechts op den grond strooiend. Er zat géén klok inde doos. Wéér ging de bel van de voordeur over. Me vrouw Armstrong schreeuwde bijna: Laat niemand binnen, laat hen geen van allen binnen! Zij liep Percy voorbij, de gang in, maar kwam te laat, daar Percy de deur al had open gemaakt. Farrant stond voor hen en ze staarde hem aan als dooreen panischen schrik bevangen. Wat kom je hier doen? bracht ze met moeite uit, maar voelde meteen, dat deze vraag al heel raar klonk. Zij zelf had toch aan hem en aan majoor Hardy verteld, waar de doos was. Maar dat was vóórdat zij zich had herinnerd, w’at die klok eigenlijk te hetee kenen zou kunnen hebben.... Het helpt u niets, mevrouw Armstrong, zei Farrant. er zit iets in die doos, dat van mij is... in ieder geval is het iets, dat ik persé wil hebben. Je krijgt het onder geen voorwaarde, gil de ze, met een vertrokken gezicht. Doe wat je wilt, zelfs'het ergste. Je krijgt het niet! Het ergste? zei hij op schamperen toon. Hij haalde een flesch.je uit zijn zak en trok met een enkelen ruk de kurk eraf. Ü brengt me onmidclellijk bij die doos of anders gooi ik dit zwavelzuur in uw gezicht! Geeft u mij de doos, dan zal er niets met u gebeuren; u zult er echter spijt* van hebben, als u me tracht tegen te houden! Hij hield haar arm ineen stalen greep om kneld. Wel nu nog mooier, teemde Percy. Ver oorloof me, je er op te wijzen, Farrant, dat je in mijn huis bent! Hou je mond, dwaas, beet de anders zoo bedaarde Farrant hem toe. Er is in deze flesch genoeg voor jullie alle twee. Als je één stap dichterbij durft komen, krijg jij de ande re helft in je gezicht! Op dat oogenblik werd er hard gebeld. Ter wijl Farrant mevrouw Armstrong verder de gang indrong, deed Callard de deur open. Ma joor Hai’dy stapte naar binnen. .Worden er cocktails geschonken? vroeg hij met een blik op de flesch. Phyliis Armstrong trok zich zoover terug, als de green van Farrant haar toeliet. lk ben net een gevangene van jullie, snikte ze. Phyliis, ik wil die doos ook hebben en daar ik niet accoord ga met de bestemming, welke Farrant eraan wil geven, verzoek ik je dringend mij de doos te overhandigen. Ga achteruit daar! Met iets blinkends in zijn hand stapte Per cy Callard bedaard tusechen zijn zuster en Farrant in, een revolver op den laatste ge richt houdend. Je kunt me doodschieten, maar ik zal jou blind maken! schreeuwde Farrant. De tw'ee mannen hadden alle beschaving over boord gegooid. Kan ik misschien een handje helpen? vroeg plotseling een vriendelijke stem. Het was Pointer’s stem. Achter hem stond Sehofild. Ze hadden al dien tijd inde voorka mer gezeten. Heel zeker, zei Hardy. Arresteer dien man voor den moord op Armstrong. In die kist daar zit een klok met een microfoon erin, welke naar mijn idee hem voldoende zal verra dop. Daarom doet hij er zooveel moeite voor. Waarom is u zoo opeens van gedachten veranderd? vroeg Pointer effen. Tot nu toe hebt u altijd volgelioüden, dat Farrant on schuldig was. U kon beter vragen, hoe ik tot nu toe zoo blind heb kuilnen zijn, zei Hardy bitter. Ik was een ezel, om te gelooven, dat hij een opdracht van Armstrong uitvoerde. Ik weet nu zeker, dat hij Armstrong’s belangen aan de Herbertgroep heeft verraden. Weer w'erd er aan de voordeur gebeld. De zen keer was het Herbert. ls u klaar, mevrouw Armstrong, vroeg hij, terwijl hij verwonderd naar het groepje inde gang keek. Wees zoo goed even binnen te komen, mijnheèr Herbert, zei Pointer, terwijl hij de deur achter hem sloot. Ik moet noodzakelijk een. paar woordjes met u spreken. De heer Ellis trok een zuur gezicht en zei op een toon, welke duidelijk te kennen gaf, dat hij liever met den inspecteur niets te ma ken wilde hebben: —lk heb tot mijn spijt geen tijd, inspec teur. Pointer loodste hem de slaapkamer binnen. lk zou graag van u willen weten, viel Pointer direct met de deur in huis, wat uw voormalige hoofdklerk op den morgen van den moord op Armstrong toch wel tegen de zen door de telefoon heeft verteld. Het moet iets met betrekking tot mevrouw Armstrong zijn geweest. Het komt er maar op aan, wiens naam nog meer werd genoemd. Ze keken elkaar eens goed aan— De kwestie nadert de oplossing, vervolg de Pointer. Overeen paar dagen hoop ik in staat te zijn, mijn hand op den moordenaar te leggen. Het is ons vaste voornemen om die genen, die alleen dooreen samenloop van om standigheden inde kwestie betrokken zijn zooals u. mijnheer Herbert zoo w'einig mo gelijk lastig te vallen. Wij vragen daartegen over echter om openhartigheid van uw kant. Het was alles de schuld van dien dom men Larkïn, barstte de heer Herbert ineens los. Om den heer Armstrong gunstig voor ons te stemmen, had hij ’s morgens opgebeld en hem gewaarschuwd voor de groote sympathie tusschen zijn vrouw cn Farrant. Hij w'as daar bij afgegaan op praatjes, welke hij vaneen meid van mevrouw Armstrong had gehoord. Hij vertelde het mij pas na den dood van den heer Armstrong en ik was er zóó boos over, dat ik hem ontsloeg. Wat is uw verhouding tot Farrant? Ik w'eet, dat liij voor u heeft gewerkt. U behoeft niet bang te zijn mij daarover in te lichten; we zijn in het bezit vaneen schrijven, waar uiteen en ander duidelijk blijkt, De heer Herbert knikte. In zaken moet men wel eens van midde len gebruik maken, w'elke in het gewone ie ven stuitend zijn, zei hij meesmuilend. Pointer dankte den heer Herbert voor zijn inlichtingen, .en deze ging onmiddellijk naar mevrouw Armstrong terug. Sta mij toe, dat ik u hier vandaan breng, fluisterde hij. Kom, ga mee! Ergens boven sloeg juist een klok het halve uur twee heldere zeer melodieuze slagen. De oogen van Percy Callard leken meer dan ooit op kattenoogen. Behalve de heer Herbert keken allen verbaasd om zich heen. Pointer was het eerst de deur uit en riep den huis knecht. Hij vroeg den man, of de heer Callard aan één der andere bewoners van het huis een klok had uitgeleend en vernam, dat de heer West, die boven Callard woonde, inder daad een klok van deze te leen had gekregen, De heer Callard had het vervelend gevonden een slaande klok in zijn kamer te hebben. Pointer blies op een fluitje en direct daarop w'erd er gebeld. De huisknecht deed open en twee mannen stapten binnen. Zwijgend keken zij naar den inspecteur. Hij gaf hun een tee ken hem te volgen, terwijl hijzelf de trap op liep. Sehofild, de huisknecht en de twee man nen Hepen achter hem aan. Juist toen zij de deur van mijnheer West’s kamer openden, hoorden zij qan den anderen kant een heftig gekraak. Dooreen opengeloo pen zijdeur kwamen Callard, majoor Hardy en Farrant naar binnenvallen. Zij W'aren net iets eerder dan Pointer inde kamer. Pointer nam een sprong, Eén der indringers viel, doch vuurde tegelijkertijd op de klok. Pointer greep den arm vast en draaide dien eerst uit de richting van de klok, dan uit de richting van zichzelf. Toen het magazijn was leeggeschoten, sloten zich een paar boeien om de polsen van majoor Hardy. Farrant had intusschen de klok te pakken en wilde ermee onder een divan kruipen. De klok was precies eender als die in Charleeetreet. Op dat oogenblik klopte de huisknecht op de deur. Wat moet er met 'de 'dame, mijnheer9 vroeg hij, alsof er niets aan de hand w'as. (Slot volgt). --- Advertentie ROTTERDAMSCH NIEUWSBLAD BUREATJX: ”“ SchieJcade-Slag-veld, van S u. 's morgens tot 6u. 2 's avondis. Zaterdags tot 3 Vs u. n.m. 3 HOOFD AGENTSCHAPPEN: Kieuwe Binnenweg 284b, Tel. 34055; Zaagmolen ~ straat 47, Tel. 41494; Hillevliet 7, Tel. 11940; Schiedam, Broersvest 3, Tel. 68091; Vlaardingen g__ Ljjns'traat 2, Tel. 229. 9__ TARIEVEN. |= ABONNEMENT: |3— Posteditie: bij de Agenten 18 et per week, }*— over de post 90 ot per maand oJ ƒ2.60 per Sohiedamsche editie: bij d* agenten 30 et per Week, per maand 85 ct, per post / 3.60 per jg_ kwartaal. . 20— Stadseditie: bij de Agenten 25 ct per week, Per looper 95 cents per maand, over de post 2-,_ / 3.60 per kwartaal. 2