BINNENLAND De toestand van ’s lands financiën. Zwakke plekken. Inde Memorie van Antwoord op het Voorloopig Verslag van de Tweede Kamer over de Rijksbegrooting 1938 wordt onder meer gezegd: Zeer terecht wordt door verscheidene leden naar voren gebracht, dat, zoolang de zg. zwakke plekken inde begrooting niet hersteld zijn, de reservekracht van de begrooting verzwakt blijft. Bij de overweging van de wenschelijkheid van de invoering vaneen weerbelasting, waartoe deze leden vervolgens overgaan, merken zij op, dat zij meer nut verwachten van de invoering van eên belasting op de winsten der naamlooze vennootschappen ter vervanging van de dividend- en tantièmebelasting. Het is onmogelijk, dat, zuiver fiscaal bezien, deze verwachting juist zou kunnen blijken te zijn. Van de regeering zijn .evenwel op economische gronden geen voorstellen van deze strekking te verwachten. In hoeverre conversie van staatsschuld zal kunnen medewérken tot dadelijke verbetering der budgetaire positie, is niet aanstonds te be-Palen, doch deze budgetaire zal voor (jg eerstvolgende jarên niet te hoog mogen Worden aangeslagen. Zoolaiig niet bekend zijn de voorwaarden, waartegen de vervangende. *chuld kan worden geplaatst, blijft het schatten der te verkrijgen bate een speculatief bedrijf. Eenige leden deden een beroep op de budgelaire aspecten, welke h.i. uit hoofde vaneen kerwaardeering van den goudvoorraad van de Eederlandsche Bank geopend worden. In hoeverre deze winstmogelijkheden werklijkheid zul'en worden, is evenwel nog in hooge mate onzeker. Bovendien mag niet uit het oog worden verloren, dat een dergelijke winst slechts eenmaal l°u kunnen worden besteed. Wat betreft het denkbeeld om over te gaan tot beperking van de reserves der Rijkspost« Paarbank, wordt opgemerkt, dat de bank over een krachtige reserve behoort te kunnen beschikken, omdat zij zoo min mogelijk dient te steunen op de staatsgarantie. Het zou ten «enenmale in strijd zijn met de beginselen van ten goed beheer, om op de opbrengst vaneen öeel dezer reserve beslag te leggen- Niet te laag geraamd Be slotsom, tot welke verscheidene andere ledén warén gékomen, 'ntl., dat de raming van de belastingmiddelen toch wel aan den zeer lagen kant is géhoudén, is niet juist. .... Wat de meening betreft, dat .de belastmg-opbrengsten over 1938 hooger zullen, zijn. dan over 1837, merkte* de regeering op; dat ware deze veronderstelling juist, inde opbrengst dier nüdde-W nog steeds èen stijgénde tendenz tot uitdrukking zou moeten zijn gekomen, wat echter geenszins het geval is. Bovendien zou deze stijgende lijn moeten kunnen worden opgemerkt in liet Wrloop van de internationale conjunctuur, waar-. Van (je regeering reeds eerder heeft te kennen begeven, dat dit verloop mede bepalend is voor bc opbrengst van verschillende belastingen. Door jongste ontwikkeling van dat verloop is de regeering echter bevestigd in haar meening, dat zij haar financieele politiek op. reëele gronden blijven baseeren, hoogstens mag worden gerekend op een verloop der conjunctuur in 1938 fidijk aan dat in 1937. De regeering is er van overtuigd, dat zij bij de middelenraming voor 1938 zoover is gegaan als maar eenigszins toelaatbaar was, in weL.e overtuiging zij nog wordt versterkt door de meening van véle andere leden, dat de raming zeker niet pessimistisch kan worden genoemd. . ,■ , . Zij heeft bij de raming rekening gehouden met stadium van verbetering, zoóals het zich omwent dien tijd inde inkomsten en uitgaven van “et rijk demonstreerde. Verder te gaan en de ««hingen te baseeren op speculatieve verwachtlhgen, kwam haar onverantwoordelijk voor. Nog '"■'ordt opgemerkt, dat de gunstige resultaten van «én voortgaande verbetering zich voornamelijk de middelen zouden uiten; verlaging van de yerklooshêidsuitgavën zou voorshands voor het gewone budget niet van veel beteekenis zijn. “I°cht echter de vèrbetering zich voortzetten, dan ?htstaat de gelegenheid inde eerste plaats de yerdere zoo broodnoodige saneering van het bud-Set te verkregen. --- BEMANNING TRINIDAD IN VEILIGHEID. Aan boord van de Costa Rica De angstige vermoedens omtrent het lot van de Nederlandsche bemanning der Trinidad zijn gélukkig niet bewaarheid. Aangenomen kan worden, dat alle vijftiên leden der bemanning zich aan boord van de Costa Rica bevinden, die 7 Novèmber in ons land terugkomt. Verschillende familieleden in Holland hebben n.l. een radio-tèlegram van de Costa Rica ontvangen, dat hun zoon of man zich in goede gezondheid bevindt en dat de reis van de voormalige stoompont Leeuwarden, na een aanvankelijk begin met veel tegenspoed, vlot is ver!óopen. Dat de verontrustende berichten in de wereld zijn gekomen, vindt waarschijnlijk zijn oorzaak hierin, dat van de aankomst der Trinidad inde haven van La Guaira geen Lloyds telegram is gezonden, omdat de Trinidad Ms zeevarend schip blijkbaar had af-S«daan*en in Venezuela bleef. --- OUD EN ARM. Men zoekt naar een oplossing van dit vraagstuk. Uit het voorloopig verslag over de begrooting van Sociale Zaken ontleenen we nog het volgende: Verscheidene leden waren van oordeel, dat maatregelen ten behoeve van het steeds grooter aantal ouden van dagen, die van élke uitkeering krachtens de ouderdomswet en de invaliditeitswet zijn uitgesloten, niet langer achterwege mogen blijven. Met teleurstelling hadden deze leden kennis genomen van de verklaring der regeering, dat verruiming van de werking der ouderdomswet tën bate van de (i5-jaritren en ouderen, die thans van elke uitkeering vèrstöken zijn, om. financieele redenen niet aan de orde gesteld kan worden. Zij wezen er op, dat in dé verkiezingsdagen door den voorzitter van dén raad van ministers verwachtingen zijn opgewekt, welke thans dreigen onvervuld te blijven. Sommige dezer leden vestigden er nog de aandacht op, dat het hier niet alleen gaat om arbeiders, doch ook om kleine zelfstandige landbouwers, middenstanders en dergelijken,. dië ten gevolge van de tijdsomstandigheden niet in staat zijn voor hun ouden dag te zorgen. Onder hen zijn velen, die voorheen belangrijke bedragen aan premie voor hun arbeiders hebben betaald; wanneer zij straks zelf behoefte hebben aan een uitkeering, zullen zij daarop geenerlei récht hébben. Alléén staatspensioen kan hier uitkomst brengen. Verscheidene andere leden verklaarden tegen staatspensioen principieele bezwaren te hebben. Ook ontkenden zij, dat staatspensioen het vraagstuk „oud en arm” tot oplossing zoU kunnen brengen. Ook deze leden verklaarden evenwel in beginsel bereid te zijn medé te werken aan een regeling. waardoor aan degenen, die buiten de werking van invaliditéits- en ouderdomswet vallen en die vooral ten gevolge van de buitengewone omstandigheden van de laatste jaren in moeilijkheden dreigen te komen, een recht op uitkeering wordt toegekend. Zij waren echter van meening, dat de belangrijke bedragen, welke met zulk eéh voorziening gemoeid zouden zijn, thans niet beschikbaar zijn. De toestand van ’s Rijks schatkist is nog uiterst zorglijk en de militaire uitgaven zijn voor de veiligheid des lands volstrekt noodzakelijk. --- Examens. . Universiteit te Leiden. Geslaagd voor het doctoraal examen,. wisen natuurkunde, hoofdvak plantkunde, de h«r W. Kruyt, Ovérvêén; idêm hoofdvak, wiskunde/ de héér J. M. M,, Vissër, Nijmegen, Apothekersassistent té 'Leiden:/ ' Geslaagd de dames iE. S. ■ van Henvijnen en SV Ai Qulst, beiden Rotterdam. --- SECRETARIS-GENeRAAL VAN JUSTITIE TREEDT AF Mr. j. P. _de Meijere heeft rtiet ingang van 1 December a.s. ontslag verzocht als secreta ris-generaai. bij het Departement van Justitie. Mr. J. P. de Meijere, die met ingang van I Januari 1933 werd benoemd tot secretaris-generaal van het Departement van Justitie, werd 5 November 1871 te Deventer géboren. Hij studeerde aan de universiteit van Amsterdam en promoveerde aldaar op een proefschrift over artikel 24 der Gemeentewet. Hij is lid van het college van curatoren van het Evangelisch—Luthersch Semenarium en was verscheidene jaren lid van 'de synode en van de synodale commissie van dé; Evangelisch—Luthersch e kerk. Mr. de Meijere is ridder inde orde van den Nederlandsche Leeuw, officier inde orde van Oranje-Nassau en ridder 3de klasse inde orde van den Gouden Halm van China. --- Dr. COLIJN HAD HET NIET GEMAKKELIJK. Geen dwang van politieke vrienden. Rechtsch kabinet schijnt uit den tijd. Een Christelijk kabinet. Van de beschouwingen en opmerkingen omtrent de kabinetsformatie heeft de formateur van het kabinet met belangstelling kennis genomen, aldus de Memorie van Antwoord inzake de Rijks'begrooting aan d© Tweede Kamer. Hij betreurt het alleen, dat zijnerzijds geen even uitvoerige beschouwingen daar tegenover gesteld kannen worden. Met name de besprekingen, die worden gevoerd tusschen den formateur en de door hem aangezochte medewerkers, vallen buiten het domein der openbaarheid. En vooral als het betreft, besprekingen, die tot geen resultaat hebben geleld, zal er wel nimmer een formateur zijn geweest, die zulke niet geslaagde besprekingen aan de publiciteit heeft overgegeven. In elk geval Is de formateur van dit kabinet daarvoor niet te vinden. Het uitgangspunt Uitgangspunt is voor dr. Colijn geweest zijn inde Tweede Kamer der Staten-Generaal op 13 November afgelegde verklaring inzake tien noodzakëiijken grondslag voor het regeeringsbeleid. Wie deze verklaring, zoo vervolgt het stuk, zonder vooropgezette meening overweegt, zal tot de erkenning moeten komen, dat dr. Colijn hier twee gedachten naar voren brengt. Ten eerste wordt de eisch gesteld, dat het regeeringsbeleid haar uitgangspunt moet vinden ineen krachtige christelijke levensovertuiging, dat die overtuiging ook op staatkundig terrein tot gelding dient te komen en dat de zedelijke krachten van het christendom in hare toepassing op het staatsbestuur verstevigd dienen te worden. De tweede gedachte, die inde beide genoemde redevoeringen tot uitdrukking werd gebracht vond haar kortste samenvatting inde woorden, dat tot bereiking van dit doel behooren samen te. werken allen, die bereid zijn, de groote levens waarden van het, christendom te schragen, te handhaven en te versterken, ook op staatkundig en maatschapppelijk terrein. Verkiezingsuitslag De ' formateur zich buiten s staat;om de bedoelingen, die dé kiezers bij het uitbrëngen Van hun stém liebben gekoesterd, te gaan 'na-' spéüréh. Hem ontbreken daarvoor alle gegevens. Slechts .moge het volgende hierover worden opgemerkt, De anti-revolutionnairen wonnen 3 zetels, de n.s.b. verkreeg er 4. De liberale kamergrpep had er 7. Indien men nu, wat aan het aantal uftgebrachte stemmen te toetsen valt, aanneémï, dat de n.s.b. uit, de r.k., c.h., a.r. en v.d.-partijen niet zoo heel veel stemmen heeft verkregen, en indien men voorts, gelijk vaak geschiedt, de zetelwinst der a.r. partij overeenkomend met het zetelverlies der liberalen toeschrijft aan stemmen, door liberalen op dr. Colijn uitgebracht, dan wordt het een onoplosbaar raadsel, Avaar de n.s.b. haar 4 zetels aan te danken, hééft. Toch zeker wel niet aan de communisten én de s.d.a.p. De regeering meent, dat het verschijnsel van stehvmenverschuiving ditmaal veel ingewikkelder is dan bij vorige verkiezingen en dat dé wek zeer eenvoudige verklaring, dat de zetelwinst der antirevolutionnairen is toe te schrijven aan liberale stemmen, op dr Colijn. uit,gebracht, geen oogenblik houdbaar is. Jntusschen, hoe ook dit. verschijnsel verklaard moet worden, het Is zonder beteekenis voor dé kabinetsformatie. De kiezers spreken zich niet uit over de samenstelling .van 'een kabinet, maar zij kiezen leden der . staten-generaal. En de formateur van het nieuw te vormen kabinet moest dus rekenen met den uitslag der verkiezingen, zooals die tot uitdrukking kwam inde samenstelling van de tweede kamer der statengeneraal. Moeilijkheden Die uitslag was althans op één punt volkomen duidelijk. Het door dr. Colijn voor de verkiezingen en tijdens de verkiezingscampagne op den voorgrond gestelde eene desideratum: een regeeringsbeleid, dat gedragen wordt dooreen „krachtige Christelijke levensovertuiging”; ,een beleid, dat de zedelijke krachten van het Christendom ook in het staatsbestuur tot gelding vólde brengen en „verstevigen”, dat desideratum had door den uitslag der verkiezingen zijn bezegeling verkregen. Het sprak dus vanzelf, dat de formateur prijs stellend op den steun eener meerderheid inde Kamer allereerst aan deze zijde der zaak zijn aandacht schonk. Beteekent dit nu, dat het tweede desideratum: de vereeniging van allen, die zulk een staatkunde wilden steunen, werd losgelaten? In geenendeele. De formateur heeft van meet aan er naar gestreefd ook andere personen dan die, welke tot de voormalige coalitiepartijen behoorden, in zijn kabinet op te nemen. Hij werd daarbij allereerst gedreven door de oegeerte oude tegenstellingen zooveel mogelijk te verzoenen, nu, naar het hem voorkwam, de oude antithese op staatkundig gebied niet meer zoo scherp tot uiting kwam als voorheen wel geschiedde. Natuurlijk was voor waarde voor het slagen dier poging, dat alle aangezochte personen zich konden vereenigen met den grondslag, waarop de formateur het kabinet wenschte samen te stellen en voorts, dat de bezetting der portefeuille rekening hield met de zetelverdeeling inde kamer van die groepen, waarop hij het oog gericht had (56 + 10). Op beide punten zijn moeilijkheden gerezen met het gevolg, dat tenslotte het kabinet in zijn huidige samenstelling tot stand kwam. De verantwoordelijke man Voor die uitkomst is alleen de formateur verantwoordelijk. Hij toch had het inde hand ontheffing van zijn opdracht te vragen, indien hij meende onder geen beding te mogen afwijken van wat hij zich aanvankelijk voor oogen had gesteld. De overwegingen, die hem er toe hebben geleid, zich neer te leggen bij de niet-vervulling van zijn tweede desideratum en wel vast te houden aan het eerste, vallen weer buiten het terrein van de publiciteit. Een uitzondering is hierop toelaatbaar en.... noodzakelijk. Het betreft dein het voorloopig verslag neergeschreven meening, dat „de formateur door zijn eigen politieke vrienden gedwongen” zou zijn geworden van zijn aanvankelijken opzet af te zien. De werkelijkheid is, dat ook dienaangaande geen enkel overleg met zijn naaste politieke vrienden is gevoerd. Van het oogenblik af, dat een formatie in beraad is, dient een formateur, althans naar de opvatting van dr. Colijn, tegenover alle groepen op wier steun hij hoopt, een gelijke houding in achtte nemen en zou speciaal overleg, over welke aangelegenheid ook, met een bepaalde kamergroep niet strooken met de zelfstandigheid, die de houding van den formateur behoort te kenmerken. Wel moet nog een oogenblik worden stilgestaan bij den stempel, dien men naar aanleiding van deze beslissing van dr. Colijn zoo gaarne het kabinet wil opdrukken. Zich den vroegeren tijd herinnerend, hebben sommigen de neiging het kabinet als coalitie-kabinet te bestempelen. Geen coalitie Er bestaat geen coalitie van partijen, waarop het kabinet zon steunen, Dr. Colijn heeft geheel zelfstandig zijn regeeringsprogram ontworpen en dat program is de basis geweest voor de bespreking met zijn tegenwoordige ambtgenooten., Uit dat overleg is het regeeringsprogram voortgekomen. Met geen ensele partij is overleg gepleegd. Geen der partijen draagt ook maarde geringste verantwoorde, lijkheid voor wat hy tijdens de formatie heeft verricht en dus ook niet voor het optreden van het kabinet of voor de keuze der personen waaruit het is samengesteld. Ook de benaming „rechtsch” kabinet schijnt uit den tijd. Beter is het, het kabinet rondweg aan te duiden als christelijk kabinet, d.w.z. als een kabinet, dat Gods wet tot richtsnoer voor zijn beleid wil nemen. Dat ineen land met gemengde bevolking hierbij met overleg te werk zal moeten worden gegaan, behoeft men aan het kabinet niet voor te houden. Het is er diep van overtuigd en het kent ook de grenzen der overheidsmacht, die buiten staat is het menschelijk hart te veranderen. Maar die overtuiging behoeft niet tot werkeloos stilzitten te leiden. Er blijft voor de overheid een belangrijke taak te vervullen over. Ontkend wordt allerminst, dat er onderwerpen te noemen zijn waarover de huidige ministers niét gelijk denken. Maar is er nu eenig kabinet denkbaar, waarbij niet eenige onderwerpen op de rustkamer zouden moeten worden ondergebracht? Een kabinet op zoogenaamd breede basis moet uit den aard der zaak nog meer onderwerpen laten rusten. De vraag of er plaats is voor een kabinet op positief christelijken grondslag wordt dan ook slechts beslist door de omstandigheid, dat deze verschillen worden overheerscht door de diepere overeenstemming omtrent de grondslagen van het staatsbeleid. --- Overste van de marechaussee staat terecht. Wegens vechtpartij met koopman. Voor het Hoog Militair Gerechtshof te ’s Gravenhage i.ioest gisterén in eerste instantie terechtstaan luitenant-kolonel A. ;P. H. B.* commandant van de 2e divisie der Koninklijke Marechaussee te Maastricht, wien ten laste was gelegd dat hij op 28 Augustus van dit jaar een koopman uit H.èdel mishandeld heeft, door dezen eenige slagen of stompen op het hoofd toe te dienen. De gebeurtenissen op dien dag hebben zich als vólgt afgespeeld: Beklaagde reed met zijn auto over de Schipbrug te Hedel achter een kar en paard aan, wélke hij eenige malen trachtte te passeeren. Op het moment, dat hij het voertuigje wilde voorbijgaan, zétte de voerman zijn paard aan. zoodat het passeeren bemoeilijkt werd. Toen de auto tenslotte tóch voorbij kwam, raakte de kar even het spatbord en hoewel die aanrijding niet ernstig was, was de beklaagde als politieman toch van meening, dat de voerman een overtreding had gepleegd door het belemmeren en in gevaar brengen van het verkeer. Even voorbij de brug, bracht beklaagde de auto tot stilstand, stapte uit en gelastte, toen paard en wagen naderden, den voerman te stoppen. Volgens, beklaagde nu, heeft deze piet aan dit' bevel gehoor gegeven; doch integendeel zijn paard aangezet. Beklaagde greep toen de teugels, waardoor het paard even steigerde, iets achteruit liep en tot stilstand kwam. Hierna is, aldus beklaagde, de voerman van de bok gesprongen en is, in dreigende houding op den luitenant-kolonel toegeloopen. Hij wilde dezen een trap geven, doch de politieman weerde hem af met een slag tegen het hoofd, die nogal raak aankwam. De voerman zou toen beklaagde naar den keel hebben gegrepen, doch het gelukte beklaagde zich tenslotte te bevrijden. Inmiddels was er zooveel publiek toegestroomd, dat een dreigende houding tegen den luitenant-kolonel, die In burger was, aannam, dat deze het geraden achtte zich niet te legitimeeren om proces-verbaal op te maken, doch dit uitstelde tot later. Zoo’n vechtpartij, Raf hij ter verklaring, is zoo direct in het dorp bekend, dat het niet moeilijk zal zijn den dader later op te sporen. Beklaagde heeft den burgemeester nog opgebeld, doch deze was niet thuis. Aan den dorpsveldwachter had hy het Uever niet overgelaten. 'Dc voerman, de koopman D. W. te Hedel, als eerste getuige gehoord, gaf een andere lèzing van het geval. Toen beklaagde hem aanhield, heeft hij dadelijk zijn kar tot stilstand gebracht en Is van de bok gesprongen, omdat het paard achteruit begon te loopen. Geenszins :s hij dreigend op beklaagde toegeloopen. Hij hééft trouwens gestopt, omdat hij wel dacht, dat degeen, die hem aanhield, van de politie was. Nauwelijks stond hij op den grond, of beklaagde gaf hém een stomp, waardoor hij geheel versuft was. Getrapt of teruggeslagen heeft hij niet. Dé timmerman D. van den B. en de graaneii meelhandelaar C. S., tevens wethouder van Hedél, bevestigden grootendeels het relaas van getuige W. Mej. G. M. E., die bij beklaagde inde auto zat, verklaarde evenwel, dat de voerman wel dreigend op beklaagde is toegeloopen en ook naar hem heeft getrapt. De timmerman A. K-, die eveneens het gevecht heeft gezien, kon niet worden gehoord, öaóf hij wegens een ernstig ongeval in het ziekenhuis ligt, maar volgens beklaagde zou hij de eenige inwoner van Hedel zijn geweest, die verklaard heeft, dat W. naar hem heeft getrapt. De advocaat-fiskaal mr. A. Rómbach, ging den loop der gebeurtenissen na en constateerde, dat beklaagde inde eerste plaats geen recht had, op de brug een kar te passeeren. Het was wel niet met borden aangegeven, doch een verordening verbood het. Voorts achtte de advocaat-fiskaal een beroep op noodweer niet gegrond. Uit verschillende getuigenverklaringen Is gebleken, dat W. niet in aanvallende houding op beklaagde Is toegeloopen en dat deze dus geheel zonder reden den eersten slag heeft gegeven. Het betreft hier, zo'o vervolgde mr. Rombach, een gewoon geval van mishandeling, zooals wy deze haast dagelijks voor ons krygen. Het bijzondere van dit geval is de persoon van beklaagde, die een hoog militair en een hoog politieman is. Maar zelfs mannen, van hooge positie knnnen verkeerd handelen, het is alleen jammer, dat beklaagde dit zelf niet inziet en niet ruiterlijk voor zyn vergry'p nitkomt, De eisch luidde ƒ 75 boete, subs. 25 dagen hechtenis. Beklaagde, die zichzelf verdedigde, constateerde allerèerst, dat hij w e 1 recht had om op de brug tê passeeren en al was dit. niet het geval,, dan nog was het den voerman W. niet geoorloofd eigen rechtertje te gaan spelen en het verkeer in gevaar te brengen. Voorts trok beklaagde de waarde van de getuigenissen in twijfel. Het zijn allen menschen nit Hedel, die tegen my partij trekken, zoo zeide beklaagde. Ik stond tusschen hen en den voerman, zij hebben dus niet knnnen zien, wat er gebeurd is. Het proces-verbaal, dat ik later heb opgemaakt, is geheel juist. Er valt niets te verdoezelen, ik ben aangevallen en ik heb mij moeten verdedigen. Het is vaak achteraf moeilijk te constateeren. of termen voor beroep op noodweer aanwezig zijn, maar als men midden ineen vechtpartij zit, weet men dat best. Het hof zal nader uitspraak doen. --- Uit Memorie van antwoord op de algemeene beschouwingen. Aan de Memorie van Antwoord op de algemeene beschouwingen over de Rijksbegrooting 1938 (hoofdstuk 1) wordt nog het volgende ontleend: Indeeling der departementen Over de arbeidsverdeeling tusschen de onderscheidene departementen van algemeen bestuur zal wel nimmer algeheele overeenstemming bereikbaar zijn. Echter schijnt toch bepaald onjuist de opmerking, dat het zou hebben bijgedragen tot het „tot rust komen” van den landbouw, indien die tak van volksbestaan niet onder het departement van Economische Zaken ware gebracht. Begrijpelijker is de opmerking, dat de landbouwbelangen de zorg vaneen afzonderlijken minister zouden vereischen. Daartegenover staat echter, dat bij de nationaal en internationaal gewijzigde structuur van het economische leven en de groote beteekenis, die de economische politiek voor de volkswelvaart heeft, zeer bepaaldelijk iri één hand dienen te zijn. Dit is nog temeer noodzakelijk zoolang de crisismaatregelen moeten blijven bestaan. £ Wat betreft de indeeling van de krankzïnnigenzorg en de belangen der volksgezondheid, is door de nieuw opgetreden ministers na hun ambtsaanvaarding een overleg geopend, dat geleid heeft tot een aanvankelijke handhaving van den bestaanden toestand. De overbrenging van volkshuisvesting naar Binnenlandsche Zaken berust inde eerste plaats op de overweging vaneen, aan de behandeling van zaken ten goede komende, rationeele arbeidsverdeeling. Het ambtenarenverbod Nauwgezette overweging vaneen mogelijke opheffing van de zg. defensieverboden betreffende S.D.A.P. en N.V.V., in het licht der tegenwoordige omstandigheden en verhoudingen, heeft doen zien, dat dit vraagstuk niet op zichzelf kan wrorden beschouwd. De voorschriften nopens het verbod voor ambtenaren in het algemeen om deel te nemen aan de waakzaamheid van bepaalde vereenigingen of groepen, zijn mede inde nadere overweging moeten worden betrokken. Onvoorwaardelijk moet werden vastgehouden aan den eisch, dat het overheidspersoneel, zonder eenig voorbehoud onder alle omstandigheden zijn taak getrouwelijk zal vervullen. In dit opzicht, moet de sterkst mog_elijke waarborg worden gevoerd. Gewijzigde voorzieningen, waarin vorenbedoelde waarborg is verankerd, zijn ineen vergevorderd stadium van voorbereiding. Het mag als bekend w°r