Agent met wapenstok. l Bossche gerechtshof heeft arrest gewezen '*e taak tegen den gewezen agent van politie 1., uit Orthen, gemeente Den Bosch, die e':n vrijen dag naar Vught was gegaan, waar kreeg met een schoenmaker uit Boxtel e*en met een wapenstok mishandelde. T u*. heeft zich niet alleen te verantwoorden WeSens mishandeling, doch hij stond ook Ot),rj *• Wegens overtreding van de Wapenwet, Uat hij, buiten dienst zijnde en ineen ande««meente vertoevende, een wapen bij zich ge Hiertoe had hij geen recht, omdat hij jj1 onbezoldigd rijksveldwachter was. ® kantonrechter te ’s Hertogenbosch’ en de teckt 6 rechtbank hadden De L. ontslagen van otsvervriging. (ie 'iooge Raad heeft dit vonnis vernietigd en Vp ak verwezen naar het gerechtshof te ’s Her-Val:iosch, waar de vorige week de zaak is V.Meld. De advocaat generaal eischte toen etiging van het vonnis van den kantonrechetl veroordeeling van De L. tot een boete jj jf 10 subsidiair tien dagen hechtenis. W1 Hof heeft het vonnis van den kantonl. vernietigd en opnieuw recht doende De t&jj ai'°ordeeld tot een boete van ƒ 1 subsidiair ®ag hechtenis. --- De Koningin naar Het Loo. . Ij >. JW de Koningin is gisteravond, na te *s Gra*>6t t®6.de einduitvoering van de leerlingen van koninklijk Conservatorium voor Muziek gejvk te hebben bijgewoond, per auto naar Coo. vertrokken. --- IJSBLOEMEN. Ze zijn gedurende den nacht, In al hun witten winterpracht, Weer stillekens gekomen. Het wondermooie ijs-gewas Heeft weder op mijn vensterglas Zijn plaatsje ingenomen. Ze lijken fraaier dan weleer, En zijn zoo fijn, zoo uiterst teer; Hun schoonheid doet bekoren. Wat jammer, dat hun levensduur Beperkt is tot een enkel uur; Straks zijn ze weer verloren. Dit sierlijk bloemen-schilderij, Daar sta ik, in gedachten, bij. Nog zie ik het daar prijken Het is een eeuwen-oude zang, Wat werk’lijk mooi is duurt niet lang. Dat zal ook hier weer blijken. DAAN HOOYKAAS. --- LOODSBOOT AANGEVAREN. Het Noorsche s-s.- Biarritz is gistermiddag voorgaats van den Waterweg in aanvaring geweest met de daar kruisende loodsboot nr. 17. De loodsboot is beschadigd aan bakboord en achterschip boven de waterlijn en zal vervangen worden door loodsboot nr. 18. --- DE MAGINOT-LINIE Moderne verdedigingswerken moeten onzichtbaar zijn Hoe Frankrijk zich verschanste. Waarom hebben wij in Nederland geen maglnot-linie? En wordt het niet hoog tijd cr een te maken? Ziedaar vragen, die velen onzer bezig honden. Ongetwijfeld is daar reden voor! Ineen tijd, waarin niet alleen het oorlogsgevaar om zoo te zeggen niet van de lucht Is, maar bovendien de oorlog zonder oorlogsverklaring kan beginnen met een Inval in vollen vrede, in zoo’n tijd Is er waarlijk reden te over om te verlangen naar de mogelijkheid om de grenzen, zoodra dit noodig wordt, „luchtdicht” af te kun nen sluiten. Dit verlangen vindt zijn populaire vertolking inden wensch: geeft ons ook een maglnot-linie. Om dezen wensch te begrijpen en de mogelijkheid der vervulling na te gaan is het inde eerste plaats noodig zich een voorstelling te maken van hetgeen deze linie is en hoe de Fransohen er toe gekomen zijn zich van deze uiterst kostbare' bescherming te voorzien. Schijnbaar is dat laatste gemakkelijk genoeg te begrijpen, nu alle landen prijs stellen op een stevige afsluiting van de grenzen. Maar in den tijd, waarin de Franschen met het bouwen der maginot-linie begonnen, sprak dit niet zoo vanzelf als in onze dagen. Vooreerst waren inden grooten oorlog de groote vestingen over het algemeen danig tegenvallen. Allerlei zwaar versterkte plaatsen, waaraan schatten besteed waren, bleken inden grooten oorlog niet bestand tegen het moderne geschut en de op de krachtige artilleriewerking gegromde aanvalsmethoden; zoodat zij binnen enkele weken in handen van den vijand vielen. Na deze teleurstelling was er oogenschijnlijk weinig reden om na den oorlog opnieuw te beginnen met een schatten verslindenden forten-bouw. Dezelfde oorlog heeft echter ook de groote kracht van betrekkelijk eenvoudige veldwerken aan den dag geb'racht. Op die kracht is de bewegingsoorlog zelfs vastgeloopen. Moderne verdedigingswerken Daarbij is gebleken, dat de rol der verdedigingswerken nog alleminsS is uitgespeeld en dat zij zelfs nog meer weerstand kunnen bieden . dan vroeger, als zij maar aan de moderne voorwaarden voldoen. Inde eerste plaats moeten zij niet te zien zijn vóór den aanvaller en ten tweede moeten zij niet van het achterland afgesloten kunnen worden. Voldoen zij daar niet aan, dan is hun lot spoedig beslist: Wat de artillerie op het slagveld ziet, kan zij ook vernietigen; en forten c.d. die van het achterland afgesneden worden, kunnen den strijd onmogelijk volhouden bij gebrek aan munitie en levensmiddelen. In. zoover is het dus alleszins verklaarbaar, dat nog groote waarde ge hecht wordt aan verdedigingswerken, die wèl aan de genoemde voorwaarden voldoen, en dus vooreerst onzichtbaar zijn voor den aanvaller en ten andere niet door hem ingesloten kunnen worden of met andere woorden ineen aaneengesloten linie liggem met vrije verbinding met het achterland. Minder duidelijk blijft het dan nog dat Frankrijk reeds tot het bouwen van de maginot-linie overging inden tijd toen Duitschland nog z.g. ontwapend was en er dus weinig of geen reden scheen te zijn om van die zijde een aanval té vreezen. Het Duitsche model-leget Duitschland mocht destijds, zooals men weet, alleen maar een staand le ger van 100.000 man hebben, en was daal nog zeer beperkt inde uitrusting van dat leger met kanonnen en andere strijdmiddelen. De Duitsche opperbevelhebber generaal Von Seeckt heeft echter in dubbel opzicht van den nood een deugd gemaakt. Vooreerst heeft hij gezorgd, dat de tot dat leger behoorende beroepsmilitairen buitengewoon goed geoefend werden. En toen dat gereed was, pro pageerde hij met groote overtuigings kracht de leer dat een klein beroepsleger bij uitstek geschikt was om er de logge millioenen legers, b.v. van Frankrijk, mee te overvallen en deze uit elkaar te ranselen voor ze gemobiliseerd en tot verweer gereed zouden zijn. Daar Frankrijk juist het leed van een oorlog op eigen bodem had ondergaan, en daarom vast besloten was dat voor de toekomst tot eiken prijs te vermijden, was het na de propaganda van Von Seeckt onmiddellijk bereid een „stokje” voor zijn plannen te steken, n.l. door de Duitsdhe grens met verdedigingswerken af te sluiten. Er was daarvoor des te meer reden met het oog op rijke industriegebieden en het onschatbare Lotharingsche erts- en kolenbékken nabij de Duitsche grens. Het plan van minister Maginot De Fransche minister Maginot vond dan ook gemakkelijk de vereischte medewerking voor het bouwen vaneen sterke verdedigingslinie langs die grens. De omstandigheden waren gunstig voor de uitvoering. Vooreerst is de Fransch—Duitsche grens betrekkelijk kort, n.l. ongeveer even lang als de Nederlandsch—Duitsche grens. Naar verhouding is die grens dus belangrijk korter dan de onze. Bovendien is dan nog het zuidelijk deel van de Fransch —Duitsche grens van Lauterburg tot Bazel van nature sterk door de bescherming die de Rijn, de 111 en het Vogezen-gebergte daaraan verleenen. De kracht kon daarom in hoofdzaak aangewend worden op de noor delijke helft, n.l. de noord-greris van Lotharingen, verlengd met de grens van Luxemburg. In het midden van dit gebied kon dan nog een gedeelte open blijven wegens zijn geschiktheid om geinundeerd te worden. Overigens Is inde strook Lanterburg en Longwyon alles aan de versterking ten koste gelegd wat Ingenieurskunst, onverdroten arbeid en enorme schatten konden verschaffen Naar het heet is hier ongeveer 7 mil-Hard francs verwerkt overeen lengte van circa 150 km. of bijna 50 millloem per km. De bodemwas bovendien zeer geschikt voor de beoogde versterking, omdat er zonder bezwaar zoo diep gegraven kon worden, als noodig is om te voldoen aan de moderne voorwaarde, die dringend vordert, dat de werken onzichtbaar zijn voor den aanvaller. Een wonder van versterkingskunst De linie, die daar gebouwd is en naar den destijds aan het bewind zijnden minister de Maginot-linie ge noemd is, mag een wonder van versterkingskunst genoemd worden. Het is een op grootsche wijze ontworpen en uitgevoerd stelsel, dat als het sterkste ter wereld te beschouwen is. Het berust op de samenwerking van, zwaar gebetonneerde geschutopstellingen waarvan alleen de monding der kanonnen aan de oppervlakte komt. Zij zijn onderling verbonden door ondergrondsche gangen. Alles wat-voor de verdediging en het onderhoud der bezetting noodig is, ligt diep onder den grond; evenzoo de toegangswegen. Naar buiten komen overigens behalve openingen voor de vuurmonden, mitrailleurs enz. alleen periscopen en enkele luchtkokers. Alle werken zijn nauwgezet aange past aan de vormen van het terrein en zorgvuldig gecamoufleerd, onder boomen, struiken enz. Tegen gassen wordt de bezetting beschermd door overdruk. Ook zijn er machines voor electrische- verversching en op temperatuur houden van de lucht. Naar ’s vijands zijde liggen zware versperringen, tankvallen enz., alles goed gecamoufleerd en beschermd door bestrijkend, vuur van onzichtbare mitrailleurs. Een deel van de bezetting woont bij toerbeurt buiten de werken .. in barakken, die bij: het ontstaan van gevaar in zeer korten tijd plat op den grond gelegd met zand en struiken, bedekt, kunnen worden. Zoo is in oorlogstijd van de geheele Maginot-linie van ’s vijands zijde hoegenaamd niets te ontdekken dat het vredig aanzien van het landschap verstoort. Alle kracht zït onder den grond. Zij is er te geweldiger om. :> Zouden wij zoo iets tot stand kunnen brengen langs onze oost- en zuidgrenzen? Het ,is niet waarschijnlijk. Maar wat kunnen wij dan wel? Ziedaar vragen die nadere besehou wing verlangen. ; , | --- BINNENLAND Gewonde vrijwilligers uit Spanje terug. len Nederlandsche vrijwilligers, die een tot ee jaar aan de zijde Tan Barcelona aan den Ja in Spanje hebben deelgenomen en daarbij -n gewond, zijn gisteravond met den trein Nederland teruggekeerd. Het is het eerste asport gewonden, dat sinds de opheffing van brigade naar het moederland j te*'a?gestuur<]. De namen der vrijwilligers zijn: jj s uit Enschede, Van Bergen, Amsterdam, Vri C’ ®oermonUi Van Eyk, Amsterdam, De b PS’ Amsterdam, Albers, Groningen, Lommers, aottpivi Ja rlani' Maller, Assen, Maliepaard, Rotter-1,1 Klemsma, Overdinkel. Te Ve6 de eerstgenoemde vijf mannen reeds Van ®elleel zijn hersteld, zijnde verwondingen &tlur V^'f overigen 'no& van dien aard, dat zij K’ej ®nde het geheele transport van Spanje naar v°er«and op draagbaren moesten worden verleyetl' toestand van geen der gewonden is is, jjSSevaarlijk, terwijl ook niemand verminkt bee?et ergst is Lommers er aan toe, die beide Wen gipsverband heeft en voor wien de Jan . treinreis zooal niet een zware beproeving, lÜa t°Cb in geval niet er toe zal bijdragen, De °estand verdraagzamer te maken. Vertr ?fn mannen waren Zatendag uit Barcelona Jan hp, n’ waar zij door honderden Spanjaarden v3n e station met „salud”-geroep, in gezelschap Je r6.en groep Belgen, met wie zij gezamenlijk deden' uitgeleide werden gedaan. Ie c„a^ziJ den Zaterdag op Fransoh grondgebied, hadden doorgebracht, vingen zij jfolerm l