„ROTTERDAM-BATA VIA ” GEOPEND. Een voortreffelijke tentoonstelling. De Tentoonstelling Rotterdam—Batavia is geopend. Daarvoor waren vanmorgen, een goede driehonderd "moedigden bijeengekomen, in, de burgerzaal van het Raadhuis. Er waren voor deze gelegenheid stoelen inde burgerzaal geplaatst en voor de schouw met de klok "as op een podium de kathedir opgcsteld. Ineen haiven cirkel rond dit spreekgestoelte "aren de ieden van de commissie voor de tentoonstelling gezeten, toen burgemeester, mr. P. •b Oud, zijn welkomstrede sprak. Er waren toen vele burgerlijke en militaire autoriteiten in de burgerzaal bijeen, het volledige gemeentebestuur, verscheidene raadsleden, hoofden van dienst, vertegenwoordigers van den Rotterdamschen handel en scheepvaart en de werkloozen, die deze tentoonstelling hebben opgebouwd. Welkomstwoord burgemeester Oud De burgemeester, mr. P. J. Oud, heette de aanwezigen namens het gemeentebestuur welkom, in het bijzohder den minister van koloniën, mr. ch. J. I. M. Welter. Spr. achtte dein de laatste jaren sterk ople-vende belangstelling voor de problemen van de stad Rotterdam als geheel bij alle lagen der bevolking een verheugend verschijnsel. Het suc-Ces van de tentoonstelling „Ontdek Uw , beeft tot herhaling aangemoedigd. Rotterdam beeft vele facetten. Eén daarvan is gekozen a,s onderwerp van de tentoonstelling, welke thans gereed is gekomen: de verbinding van Rotterdam met Batavia, gezien in het grooter verband, dat indië en Nederland samenkoppelt. Het gemeentebestuur heeft groote waardeering voor bet werk van 'de tentoonstellingscommissie, Voor de jongemannen, die met zooveel ijver hebben gewerkt en voor de velen, die het plan hebben gesteund. De heer Engelbrecht spreekt De burgemeester gaf daarna het woord aan den voorzitter der commissie van voorbereiding, den heer W. A. Engelbrecht, die er de aandacht op vestigde, dat bij het inrichten van de tentoonstelling de gedachte aan de Rijkseenheid en de verantwoordelijkheid daarin van bet Nederlandsche volk steeds op den voorgrond heeft gestaan. Met aigeheele toewijding hebben vijftig weufcloozen de ontwikkeling van Rotterdams verbinding met Batavia, gezien- in het groot historisch gegroeide verband Nederland—Indië, ih maquettes, diorama’s, reliëfkaarten, beeldhouwwerk e\ teekeningen uitgebeeld. Spr. bracht o.m. dank aan de directie van het Koloniaal Instituut te Amsterdam, aan den algemeenen rtjksarchivaris en den bibliothecaris der Koninklijke Bibliotheek te ‘s Gravenhage voor hun zoo welwillend verleenden steun en bet tijdelijk afstaan vaneen aantal voorwerpen en oorspronkelijke documenten, alsmede aan. den directeur-fieneraal der P.T.T., wiens voorstel °rn een telefooncel te doen opstellen tot het voeren van gesprekken met indië, met groote dankbaarheid werd aanvaard. Op verschillende wijze is het cultureele leven in indië in beeld gebracht. De sympathie, die de regent van Dmak toonde door uit Indië een maquette van de missigit (moskee) aldaar te zenden kan, aldus sPr-, niet genoeg worden gewaardeerd. Ook voor den tinaneieelen steun, die van vele kanten "’erd ondervonden, is de commissie zeer erkentelijk. Den terugblik in het veneden, zoo ging spr. voort, kan het vertrouwen voor de toekomst slechts versterken, al weet het Nederlandsche volk zeer goed, dat het in voorgaan eeuwen naar hedendaagsche begrippen veel anders gewenscht ZOu hebben. De geografische ligging en het aandeel van Nederland en Nederlandsch-Indië in het wereldverkeer wijzen, zoowel voor elk der gebiedsdee-}en op zichzelf als voor het geheel, op oen drachtige houding van strikte neutraliteit tegenover andere rijken. Allerminst beteekent dit ten opzichte van hetgeen inde wereld rondom gebeurt een onverschilligheid, die noodzakelijkerwijze tot zelfgenoegzaamheid en verval zou leiden. Integendeel zal de verbinding! Nederland—Indië over en weer steeds krachtiger impuls geven tot een streven naar het hoogstbereikbaar peil, waardoor een invloed naar buiten zich des te sterker voor behoud van den vrede kan doen gevoelen. Spr. zeide er erkentelijk voor te zijn, dat de minister zich bereid heeft verklaard de: tentoonstelling te openen en hij sprak de hoop uit, dat deze tentoonstelling aan de verwachtingen zou beantwoorden. Minister Welter opent De inrichting van de tentoonstëlling Botterdam—Batavia heeft. van den aanvang af de groote sympathie gehdd Van den minister van koloniën, den heer Ch. J. I. M. Welter en spr. beeft zich dan ook aanstonds bereid verïlaard gevolg te geven aan de uitnoodiging óm die tentoonstelling te openen. In het bijzonder het feit, dat zij hier in Rotterdam .plaats heeft, geeft die tentoonstelling een grootë beteekenis. Immers,1 van de twee groote koopsteden van Nederland, Amsterdam Rotterdam, was Amsterdam vanouds eigenlik geheel georiënteerd op de vaart op . Indië.; "Rn mag zonder overdrijving zeggen, dat zonder Indië in Amsterdam allang het gras welig zou groeien langs de beroemde grachten. Rij Rotterdam staat de zaak anders. Rotterdam is van- oudsher internationaal georiënteerd. Dit wil natuurlijk niet zeggen, dat de vaart de handel op Indië voor Rotterdam niet van beteekenis zijn. Dn dat nu in deze groote, machtige koopstad bet initiatief is opgekomen om een tentoonstel'bg te organiseeren, die wijst op de belangen, me Rotterdam toch oakt heeft bij Indië, die Propaganda maakt voor indië, vervult spr. met groote voldoening.’ In beperkten kring bestaat ook hier ter stede hs vanzelve belangstelling voor Indië, maar wat °°dig is, is niet de belangstelling van dien be-volW 6n krinS’ maarde belangstelling van het volk Van 200 Sroot mogehjke deelen van ons mag het hier wel openlijk uitspreken, aldus Ons volk lijdt aan één euvel: het weet zelf niet hoe groot het is, hoe machtig het is. Het lijdt aan een inferioriteitscomplex, ontstaan uit het leven ineen klein land, onder kleine verhoudingen en het heeft zich nog steeds niet gerealiseerd, dathet overzee een groote mogendheid, is, zelfs een der grootste ter wereld. Maar niet alleen dat, ons volk weet- ook niet, welk prachtig werk het in Indië heeft verricht. En dit is niet gedaan dooreen geselecteerde klasse van Nederlanders. Neen, het is gedaan door Nederlanders, door Nederlandsche mannen, door Nederlandsche vrouwen uit alle standen, uit alle klassen onzer bevolking. Die gewone Nederlandsche mannen en vrouwen zijn het, die daarginds een imperium beheeren zonder ophef,'zonder grootspraak, alsof het de meest eenvoudige zaak ter wereld ware. Zij doen dit naar Nederlandsche opvattingen, naar Nederlandsche normen van nauwkeurigheid, van toewijding, van doorzetting van energie. Ik wil niet te kort doen aan de uiterst waardevolle hulp, die wij bij de volvoering van onze taak in Indië ontvangen van de landskinderen, want ik ben er mij volkomen van'bewust, dat zonder hun toewijding, hun intelligente medewerking,, wij noze taak niet zouden hebben kunnen vervullen. Maar ik mag mijn landgenooten niet tekort doen door te. verzwijgen, dat de impuls, de stuwkracht, van hén is uitgegaan. Spr. hoopt en vertrouwt, dat deze tentoonstelling er in belangrijke mate toe zal bijdragen, aan ons volk bekendheid tg schenken met de Nederlandsche provinciën in het Oosten, dat zij eerbied en waardeering zal verbreiden voor het werk.dat de eigen landgenooten daarginds hebben verricht, en sympathie, ja zelfs genegenheid voor de volkeren, welke daar wonen en die dat in zoo ruime mate verdienen. Moge dit doel bereikt worden, din heeft deze tentoonstelling een groot nationaal belang gediend, dan hebben haar organisatoren een stuk nationalen arbeid verricht, dan heeft Rotterdam, zijn traditie getrouw, Nederland eeqi stoot gegeven inde goede richting. Hiermede verklaarde spr. de tentoonstelling voor geopend. Rondgang Nadat de minister het openingswoord, had. gesproken werden in het stadhuis ververschingen aangeboden. Vervolgens begaf men zich ih auto’s en autobussen naar het schoolgebouw aan den Schiedamschesingel 55, waar de, tentoonstelling, wordt gehouden. Er volgde een rondgang over de zeer interessante, buitengewoon instructieve tentoonstelling, welke een beknopt en toch alleszins volledig: beeld. geeft van de geschiedenis van de betrekkingen van Rotterdam en Indië tot op den huidigen dag. Er hebben deze tentoonstelling enkele jonge intellectueelen gewerkt voor het bijeenbrengen van de gegevens, een aantal kantoorbedienden voor het administratieve werk en voor de inzame- lingsactie, verder timmerlieden, schilders, metselaars, electriciens, decorateurs, kunstschilders, beeldhouwers, enz. Er is in totaal 1067 manweken gewerkt en de loonen, op werkverschaffingsbasis, varieerden naar gelang van leeftijd en kostwinnerschap van ƒ 2.50 tot ƒ 21. De technische leiding berustte bij den heer J. J. de Keijzer, de algemeene leiding bij den heer H. van Dijk en Pieter den Besten trad als adviseur op. De commissie stelt zich ten doel de tentoonstelling ten minste een half jaar open te houden. Er zijn daartoe vijftien explicateurs opgeleid, terwijl aan deze opleiding door medewerking vaneen wethouder van onderwijs en het departement van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen, de heer Th. Hoekman, gedurende eenige weken zijn krachten zal blijven wijden. BURGEMEESTER OUD SPREEKT MET BATAVIA Vanmiddag heeft burgemeester Oud van de tentoonstellingszaal uiteen telefonisch gesprek gevoerd met zijn waarnemenden collega te Batavia, mr. P. N. Janssen. Klokslag één uur kwam de verbinding tot stand met een nauwgezetheid, welke geen afstanden meer schijnt te kennen. Burgemeester Oud begaf zich in gezelschap.van ir. E. A. Voorneman, den hier te’ lande vertoevenden burgemeester van Batavia, – in,-de spreekcel, welke voor het voeren van gesprekken niet Indië gedurende dié tentoonstelling hiér is ingericht. M-r. Oud‘sprak eerst, terwijl ir. Voorneman aan het tweede "toestel meeluisterde. De burgemeester begroette m-r. Janssen en zeide zeer verheugd te zijn, dat deze verbinding tot stand was gekomen. Hij gaf enkele -vluchtige indrukken van de tentoonstelling en'legde den nadruk op de beteekenis ervan voor de banden, welke moederland en kolov nie met elkaar, verbinden. Deze banden zijn altijd belangrijk geweest,: doch in deze tijden zijn zij dat meer dan ooit. Door. deze tentoonstelling zullen, velen, die niet inde gelegenheid zijn een bezoek aan Indië te brengen, . toch een goeden indruk krijgen van de schoonheid van dit land. Van de andere zijde van de lijn drongen hierna d-e vreugdeklanken v-an mr. Janssen tot mr. Oud door. Men had in Indië gaarne medegewerkt aan deze tentoonstelling door het zenden van foto’s. De heer Janssen legde speciaal nadruk op de lange verbinding Rotterdam!—Batavia, die thans precies honderd jaar bestaat. Eerst door middel van de firma Ruys, daarna via den Rotterdamsche Lloyd en nu, met vee! moderner middelen, door de K.L.M. en de diensten van de P.T.T. – U moet maar eens komen kijken, zeide mr. Janssen tot onzen burgemeester. En deze verklaarde zulks zeer gaarne te zullen doen, wanneer hij daarvoor de gelegenheid zou krijgen. Het gesprek duurde precies zes minuten. De burgemeester van Batavia sprak hierna ook nog even met zijn waarnemer, om inde eerste plaats de- door minister Welter gesproken woorden te onderstrepen en er op te wijzen, van hoeveel belang een tentoonstelling, als hie" thans ingericht,, moet worden geacht als oriënteering voor hen, die Indië niet kennen en er Ook niet veel belangstelling voor hebben. Hij sprak de hoop uit, dat Batavia anderzijds evenègns inde gelegenheid zou zijn nader kennis te nemen van de beteekenis van Rotterdam, door een gedeelte van de tentoonstelling over te brengen naar Indië. Daar was mr. Janssen, die voorzitter is van de Jaarmarkt, welke elk jaar in Augustus te Batavia wordt gehouden, onmiddeliijk voor te vinden. Dit jaar kan het echter niet meer, maar 19-10 houdt Batavia zich aanbevolen! --- Onderhandsche geldleeningen. Totaal ƒ 1.500.000. B. en W- hebben van den directeur der Rijkspostspaarbank te Amsterdam en van .de Rijksverzekeringsbank te Amsterdam aanbiedingen gekregen voor het verstrekken van onderhandsche geldleeningen, onderscheidenlijk groot ƒ 800.000 en ƒ 700.000 tegen een rente van 3 5/8 % per jaar. ' Door het aangaan van deze geldleeningen wordt de mogelijkheid geopend over te gaan tot het aflossen van eenige vroeger gesloten 4%, 41/4 % en 4 3/8 % onderhandsche geldleeningen, waarvan de geldgeefsters niet bereid bleken aan het verzoek van B. en W. om verlaging van het rente-type tot eerstgenoemd percentage te voldoen. B. W; zijn met de commissie voor de financiën van oordeel, dat het aanbeveling verdient van deze gelegenheid gebruik te maken om het rentetype: vaneen gedeelte der geconsolideerde schuld te verlagen en dat de voorwaarden van de verkregen aanbieding aannemelijk zijn. Het college stelt den Raad voor te besluiten tot het aangaan van deze twee onderhandsche leeningen. --- Burgemeester Zimmerman en ons Stadhuis : Dat wijlen burgemeester Zimmerman de reeds van de middeleeuwen af dateerende moreele zwier, die de Zandstraatbuurtin het Rotterdamsche stadsleven was, met vaste hand heeft uitgesneden, zal zijn olijvende roem zijn. En dat hij dit wist te verbinden aan den bouw vaneen nieuw stadhuis maakt het feit van nog grooter beteekenis. Immers, waar Amsterdam en Den Haag nog steeds met plannen bezig zijn, staat ons stadhuis reeds een paar tientallen jaren aan den Coolsingel als het voornaamste gebouw onzer stad, waarop we rechtmatig trotsch kunnen wezen. Daarbij mag men niet vergeten, dat het'gebouwd is inde oorlogsjaren en dat het vooral het doorzettingsvermogen Van burgemeester Zimmerman was, dat den bouw voortgang verschafte op een moment, waarop het geenszins ongerijmd ware geweest alsnog van den bouw af te zien. Op een moment kwam mr. Zimmerman in het college van B .en W. vertellen, dat het hem met moeite was gelukt de laatste heipalen voor den bouw te koopen en heel de bouwperiode is er geworsteld met schaarschte en duurte. Doch het was de burgemeester, die den bouwmeester prof. Henri Evers,. steeds terzijde stond, zoodat deze zijn idealen kon reallseeren. Ze waren ook mr. Zimmerman’s idealen. Bij wilde geen modernistische experimenten. Berlage werd bij een prijskamp uitgesloten en toen er een strooming inde stad opkwam voor het ontwerp van De Bazel, was het mr. Zimmerman vooral, die op de bres stond voor het ontwerp van prof. Evers. . En: thans, na zooveel jaar, al heeft de tijd ons het stadhuis ook al weer anders leeren zien, zal eeplijke critiek moeten toegeven, dat we met het semi-Oostersch project van De Bazel zeker niet beter waren geweest, dat juist de eigenschappen van prof. Evers’ ontwerp de risico wegnamen, die er toen aan een verkeerde keus was verbonden geweest. We hebben er een monumenvan binnen representatief is en dat, dank zij de véle geschenken eener met den bouw meelevende burgerij, ervan getuigt dat het niet enkel de burgemeester is geweest, die het werk van den- Delftschen hoogleeraar waardeerde. Trouwens we hebben zelf uit Berlage’s mond woorden van lof gehoord over prof. Evers’ werk, die ervoor getuigden, dat in het kader van de periode van vóór den oorlog mr. Zimmerman zeer juist heeft gezien. Dat hij dan ook zelf trotsch op dit bouwwerk was, ligt voor de hand. En toen de Rijksgebouwendienst er een naar zijn meening te hoog postkantoor naast wilde bouwen, is het mr. Zimmerman’s invloed geweest, die dit heeft voorkomen. Men mag rustig aannemen, dat de tijd van den stadhuisbouw de gelukkigste periode van mr. Zimmerman’s ambtstijd in Rotterdam is geweest. Zijn belangstelling voor het werk verflauwde nooit en met den bouwmeester diens ideeën deelend, heeft hij er grootelijks toe bijgedragen, dat. ze tegen alle bezwaren in . werden verwerkelijkt. Rotterdam dankt aan mr. Zimmerman een stadhuis, dat eiken bezoeker waardig k-an ontvangen, en dat ook uitwendig duidelijk een stadhuis is. Dat is van niet geringe beteekenis en paste uiteraard geheel bij de hooge opvatting, die de overledene had van zijn eigen taak en die van heel het stadsbestuur. --- Herinneringen aan mr. Zimmerman Een belangrijk maar moeilijk burgemeester Oud-burgemeester Zimmerman dgod, onverwacht en plotseling overleden. Ouder Rotterdam keek er vanmorgen even van op. Gelijk het gras is ons kortstondig leven. Mr. Zimmerman was het zelf, die inde kapel op de algemeene begraafplaats in Crooswijk dezen bekenden liet aanbrengen. Het. „memento mori” was hem niet vreemd, want hij-kocht immers nog inde kracht van zijn léven dicht bij deze kapel zijn eigen graf. Behalve dit graf op Rotterdamschen bodem, staat het stadhuis aan den Coolsingel er als een blijvende herinnering aan zijn doorzettingsvermogen ook inde moeilijke jaren van den grooten oorlog. En toch in het snel levende Rotterdam van heden is de naam van mr. Zimmerman voor zeer velen al weer niet meer dan een naam. Dat bemerkten we, toen we vanmorgen zochten naar stadgenooten, die hem niet alleen zich uit de verte herinnerden, doch hem persoonlijk in zijn ambt hebben meegemaakt. Die het nauwsUcontact met hem hebben gehad, zijn grootendeels vóór hen) heengegaan en van die er nog zijn, is het beeld van dezen burgemeester reeds weer een wat vervaagd herinneringsbeeld. Mr. Abr. van de Hoeven, die hem jaren lang als wethouder heeft meegemaakt, die hem echter reeds kende uit zijn Leidschen studententijd als student van buitengewone gaven, kon ons nog het volledige beeld, teekenen van dezen merkwaardigen Rotterdamschen magisttaat, die door het niet zuiver Europeesche bloed in zijn aderen, aan zijn persoon kanten had, die mr. Vander Hoeven steeds heeft getracht te verklaren uit deze omstandigheden. In hoeverre mr. Zimmerman’s Chirieesche grootmoeder de oorzaak is geweest van het psychologisch probleem, dat de oud-burgemeester sceide aan ieder, die nauwer met hem in contact kwam, is uiteraard niet uitte maken, doch-vast staat, dat mr. Zimmerman een hoog en te ondemocratisch' besef van het burgemeestersambt had en in zijn hoofdambtenaren niet inde eerste plaats zijn medewerkers zag, wier goede eigenschapoen hij moest gebruiken in het belang der gemeenschap. Hoewel hij een beminnelijk gastheer kon wezen en een hoffelijk vriend, sterk doordrongen ook van de conventioneele verplichtingen, die daaruit voortvloeien, was hij toch geneigd steeds afstand te bewTaren. Een oud studievriend van hem vertelde, dat hij hem als burgemeester bezoekend en met een vriendelijk „zoo Zimmerman” hem de hand reikend, als „meneer” werd toegesproken, zonder eenige herinnering aan het studentikoos verleden. Met den altijd nog vermaarden directeur van Plaatselijke Werken Gerrit de Jongh, die ook een krachtfiguur was met groote kwaliteiten en niet geringe fouten, heeft mr. Zimmerman een barden strijd om de suprematie uitgestreden. De Jongh was zeer bevriend geweest met burgemeester s’ Jacob, ingenieur zooals hij, met wien bij zeer belangrijke dingen voor Rotterdam had tot stand gebracht in samenwerking met wijlen wethouder Jan Hudig, die een sterke, maar gemoedelijke Rotterdamsche figuur was, met weinig belangstelling voor vormelijkheid inden dagelijkschen omgang. Toen mr. Zimmerman burgemeester was geworden, kon Gerrit de Jongh niet maar zoo de burgemeesterskamer binnenloopen, hij moest antichambreeren als ieder ander ambtenaar en onder de oudere ambtenaren op het Stadstimmerhuis leefde indertijd het verhaal, dat de cholerische directeur inde directeurswoning aan de Oosterkade zijn ingehouden woede wel eens aan de meubelen koelde om de opgekropte spanning lucht te geven. Dergelijke din;|3n typeeren den nu gestorven oud-burgemeester: hij was voor zijn ambtenaren een zeer moeilijk man. Tenzij hij ze waardeerde, als den beer Gohres, dien hij zelf als hoofd van de afdeeling Bevolking naar Rotterdam had gehaald. Inde zeven jaar, dat de heer Gohres onder mr. Zimmerman zijn ambtelijk werk heeft gedaan, heeft hij hem volkomen zijn gang laten gaan. Maar wee den hoofdambtenaar, die tegenover dezen burgemeester een eigen meening dorst verdedigen. Dan kwam het oostersche bloed bij mr. Zimmerman boven en trad hij op als een despoot. Mr. Abr. van der Hoeven vertelde ons nog één en ander uit zijn samenwerking met den overledene in liet dagelijksoh bestuur. Ook in het college van B. en W. was hij geen gemakkelijk man. Zoo bondig als zijn redevoeringen in het openbaar waren, zoo w’ijdloopig en afdwalend waren zijn betoogingen in het college en daardoor duurden de vergaderingen meest tot 7 uur en soms werd het nog later. Evenwel had mr. Zimmerman een goeden kijk op vele dingen en hij heeft voor de gemeente door: zijn inzicht groote kapitalen bespaard, al was. hij aan den anderen kant geneigd die weer erg gemakkelijk uitte geven. Nu was mr. Zimmerman niet alleen een belangrijk maar- moeilijk man, doch het leven had hem hier in Rottendam ook ineen uiterst moeilijke positie gebracht. Hij was namelijk een overtuigd liberaal en al was hij een religieus mensch in zijn hart, het verband tusschen politiek en godsdienst vermocht hij niet te zien en zeker niet te waardeeren. En juist in zijn ambtsperiode groeide de macht der rechtsche partijen buitengewoon sterk. De komst van de rechtsche wethouders in het college van B. en W. waardeerde mr. Zimmerman derhalve niet bijzonder, doch mr. Van der Hoeven heeft zoo hij zei tooh altijd kans gezien met den burgemeester samen te werken, en toen mr. Zimmerman wegging, was hij het, die het eerst hem vroeg, of hij zijn opvolger wilde worden. Een verzoek, later door de regeering herhaald, doch door mr. Vander Hoeven om verschillende redenen afgewezen. Dat echter was mr. Vander Hoeven met ons eens, .dat mr. Zimmerman voor Rotterdam zeer veel heeft gedaan. Zijn leus „Rotterdam woonstad” vond onmiddellijk gehoor en al heeft de realisatie . door den oorlog langer .op zich laten wachten dan anders het geval zou zijn geweest, de vruchten van zijn initiatief worden thans geplukt. Het nieuwe Stadhuis, het nieuwe Postkantoor en zelfs de nieuwe Koopmansbeurs zijn aan dat initiatief te danken. Ook enkele anderen, die mr. Zimmerman als burgemeester van nabij konden gadeslaan vertelden ongeveer hetzelfde als mr. Vander Hoeven. Hij was een burgemeester met een hoog besef van het burgemeestersambt. Bij het graf van zijn voorganger ’s Jacob heeft hij dat nog eens scherp en klaar uitgesproken. En inde kracht van dit besef heeft hij veel kunnen doorzetten. Daarnaast bleef ieder overtuigd van de oprechtheid van zijn idealisme, al zag hij dan vaak de dingen in het licht van eigen ik, waardoor hij tenslotte de soepelheid miste, die voor den bestuurder in dezen democratischen tijd op den duur Onmisbaar is. De algemeene conclusie, die men uit de herinneringen kan trekken, blijft dan ook dat mr. Zimmerman zal blijven voortleven inde geschiedenis onzer stad als een burgemeester van beteekenis, terwijl de menschelijke kanten aan zijn karakter vanzelf zullen worden vergeten. Hij was een man van groote kwaliteiten, die echter, zooals een wijs Fransch spreekwoord zegt, ook de fouten, die bij deze groote eigenschappen behooren, in sterke mate bezat. Dit is zóó sterk het geval, dat men geen herinneringen aan mr. Zimmerman kan schrijven, zonder ook eenig licht op dezen kant van zijn bijzondere persoonlijkheid te laten vallen. --- HILLEGERSBERG. TEXTZEXDIXGSWEEK AAXGEVAXGEX. Gasmaskers, bomvrije schuilkelders van 1 lot 5 personen, direct van fabrikant leverbaar. Men bestelle per omgaande, zoodat geen stagnatie in de aflevering plaats vindt. Deze advertentie kan men bijna iederen dag vinden inde groote dagbladen, wat teekent hoe alles in Europa op een vulkaan leeft, die ieder oogenblik zijn lava kan uitstorten. Met bovenstaande woorden ving gisteravond de leidér van de tentzendingsweek op een terrein aan den Straatweg, ds. F. C. Bosboom, aan, er op wijzende, dat de thans woedende oorlogen, de oorlogsgeruchten en dreigende conflicten het den mensch van heden nog zoo gemakkelijk maakt. Men is aan al deze kwesties zoo vertrouwd geworden. Donkere oorlogswolken dreigen boven onze hoofden en van alle kanten komen de aanbiedingen zich vaneen veilige schuilplaats te verzekeren, maar waar schuilt gij? Alvorens hierover verder uitte wijden liet spr. zijn gehoor, dat in bijzonder groote getalen was opgekomen, zingen: Alles wat adem heeft, love den Heere, las Jesaja 55 van 1 tot 9 en ging voor in gebed. Na zang van het kerkkoor „HUlegonda” onder leiding van den heer W. Geurtsen wees ds. Bosboom in zijn toespraak op den ongelukkigen tijd, waarin thans moet woorden geleefd. Globaal heerscht er veel meer zorg dan voorspoed. Inde wereld wordt overal naar een schuilplaats gezocht, maar waar is uw schuilplaats. Over al die aardsche schatten? Zoo ja, dan houdt men zich vast aan een stroohalm. Dan gaat liet niet goed met u en zult gij de hemelen gesloten vinden. Is alles met God en uw ziel in orde?, vroeg spr. Kan men zeggen: Met mij is het goed? Dat is een belangrijke vraag, want het kan iederen dag afloopen. Spr. wees in dit verband hoe voor dezen dag de oudste dochter van den burgemeester was heengegaan, nog gèen 31 jaren oud. Zij was als onderwijzeres nog tegenwoordig bij de begrafenis van ds. Blankhart. Ook zij zal wel niet hebben gedacht, nog geen 7 weken later te moeten verschijnen voor die groote eeuwigheid. Zoo kan het allen vergaan. Bij u schuil ik, staat inde Psalmen en als men dit geloof heeft, is het goed. Zie op naar het kruis en het komt in órde. Allen die donsten rijk of arm zij komen tot de wateren, want met alle zonden kunnen wij tot Jezus gaan. Waar zult gij een schuilplaats zoeken inde wereld der bekoring? Viiedt deze dingen voorbij en zoekt het kruis op, altijd maar weer en het zal een behoud zijn op de wereldzee, vooral in deze zoo moeilijke tijden. Nadat eenige liederen waren gezongen met begeleiding van het fanfaregezelschap „Het Vischnet” sprak ds. A. A. Wildschut, uit Rotterdam en belichtte de andere zijden van het onderwerp. Na zang van het kerkkoor en gemeenschappelijk gezang werd omstreeks 10 uur de samenkomst, die een zeer plechtig karakter had gedragen, gesloten. --- Kon, Wilhelmina Kweekschool. Aan de Kon. Wilhelmina Kweekschool, Haringvliet 84, zijn geslaagd voor de akte L.O. de dames M. van Staveren en S. Visser alhier en de heeren P. C. Bothoff, Slikkerveer en A. A. Bot, Vlaardingen. --- Diefstal op de plas. Mej. A. W. E. heeft aangifte gedaan van diefstal vaneen stel peddels en een badcape. Deze goederen zijn ontvreemd uiteen kano, liggende op het terrein van Boogaards aan de Molenwerf, alhier. --- Familiebericht Burgerlijke Stand. Overleden: Ewout Hoogendoorn, 74 j„ zonder beroep, Wonende alhier, Térbregscheweg 253, weduwnaar van C. van Tienhoven. ---