PERISCOOP Terwijl de spanning toeneemt.... Komt een grootsche gedachte op in het land van Beatrix en Irene. . politieke teekenaar in Engeland heeft den In jrnat‘onalen toestand voorgesteld als een kuil R • straat, omringd dooreen hek met een vlagla' .etl een waarschuwingslantaarn. Chamberh zit er naast; de man, die toezicht moet houe n; Hij heeft gezelschap, want bij hem staan n>ge straatmakers: Churchill, Sinclair en Green°od, die zeggen.dat zij willen blijven om te zien, dpf toezicht houdt. Deze teekening is inmid-2a t Verouderd, want de „straatmakers”, die het alfje niet heelemaal vertrouwden (waarschijnlijk ,®esden zij, dat de wachtsman in slaap zou sukbe? ziJn nu 'to°h maar weggegaan en Chamo zal goed opletten heeft hij beloofd f k terwijl hij bezig is, in het verre Schotland tellen te verschalken. hehv,dert het Parlement met vacantie gegaan is, oen zich nog geen groote dingen voorgedaan, € aar het is tegenwoordig zoo moeilijk, de groote de kleine dingen inde internationale politiek ” elkander te onderscheiden, want wat oogent mJWijk van groot belang is, blijkt achteraf nietig Wezen en de kleine gebeurtenissen kunnen , 6ling uitgroeien tot evenementen van verrekkende beteekenis. * * * *^aat ons eens nagaan, wat er inde laatste s®> drie dagen aan bijzonders is voorgevallen; I°. De senaat van Danzig heeft toegegeven aan Hoolschen eisch en, bereid om te onderhan® en, bepaalde maatregelen tegen douane-beambo ingetrokken. Daarentegen hebben Poolsche in ? 2etenen van de Vrije Stad aanzegging van den v nd van huiseigenaren gekregen, dat zij binnen y 6l'tien dagen hun woningen moeten verlaten, heeft de Poolsche maarschalk Smiglyte Krakau een felle patriottische rede geeuden, die gevolgd werd dooreen massale eedsj)l fSS'ng, waarbij geroepen werd: „Danzig is en Jft Poolsch”. Inmiddels is gouwleider Forster aar Hitler gevlogen (om wkt te doen?), b 2°- Goering heeft onverwachts een bezoek ge-6 a°ht aan de Junkers-vliegtuigenfabriek te Desd en. aldaar sombere woorden gesproken in de-11 zin; „Wij willen wel vrede, maar Engeland aat ons inden weg, Engeland dringt ons een r‘°g op, welnu, onze luchtmacht zal den vijand leeren”. v Strang is uit Moskou naar Londen teruggenen. Hij kan inde Russische hoofdstad gemist 2iin 6n’ vooral nu de militaire missies op weg J*l Haar de sowjet-Unie. De politieke besprekini.,11 moeten nu wachten op wat de militairen ‘aarspelen. « De anti-Britsche campagne in het Verre Oosjji1 duurt onverminderd voort. Op den Jangtse tijdens een Japanschen luchtaanval, twee schepen in brand gevlogen. De vlam- n werden door vlammende protesten gevolgd, ar Japan zegt: „Wij weten van niets”. C>- De Japansche ambassadeurs, die aan het hebben geconfereerd over de mogeïs-' eid van Japans aansluiting bij de „militaire 6, > zijn met een tevreden gezicht naar hun woon-211 teruggekeerd; niemand weet precies wat bereikt hebben, maar ieder hoopt er datgene W» wat in zijn kraam te pas komt. Achter dit “t moet een dik vraagteeken staan. * • * si ftet is de hoogste tijd, dat men tot een oplosj ”8 tracht te komen, want de spanning stijgt iti do hoop op een betere toeis v ' de Hoop op vrede leeft. Zoo’n plekje grond latirii erland’ ons eiSen Nederland gelukkig in deze dagen, waarin Nederland feesthui 0111 een Hlijde gebeurtenis in het Oranje-s’ gaande gedachten van vele Nederlanders Ha a Van het geheele Nederlandsche volk uit reirtr,een oplossing van de problemen, die de wem benauwen. Ö6r(>neer iemand gelukkig is, wil hij ook anijs, n graag gelukkig zien is dat niet duidelijk U^edru'kt in het geschenk, dat ons Prinse-Sr,s' Paar Nederland gaf inden naam van prin-Ibk ■ eaibr‘X- (”ZÜ- die geluk brengt”)? Maar gei'ep IS. niet mogelijk zonder vrede; die twee hoo“ij elkaar. Daarom heeft zich van het Neg ‘andsche volk een diepe ontroering meester toen het vernam, dat Prinses Juliana U- Hrins Bemhard hun tweede dochtertje den b- 111 des vredes, Irene, hadden gegeven. Deze “a, in dezen tijd, is een geweldige vredesboodschap, niet alleen bestemd voor Nederland, maar voor de geheele wereld een boodschap, die zeggen wil: „Wij gelooven inden vrede”. Hier is het begrip vrede ineen heerlijke realiteit omgezet. * * * Inde wereld buiten Nederland was de geboorte van Prinses Irene een kleine gebeurtenis maar van welk een vérstrekkende beteekenis kan zij niet worden! Want deze realiteit van „vrede” vestigt weer eens de aandacht op ons land, welks Landsvrouwe op 17 Mei 1933 aan den president der Vereenigde Staten het volgende schreef: „Vreedzame regeling is de uitsluitende methode om nationale geschillen te beslechten. Mij is geen reden bekend, waarom vreedzame regeling niet de uitsluitende methode zou zijn om internationale geschillen te beslechten. Mijn land is diep overtuigd, dat, wil dit doei kunnen worden bereikt, vérgaande ontwapening thans gebiedend noodzakelijk is; immers voortgezette bewapening leidt tot wedloop in bewapening en, gelijk pijnlijke, doch al te spoedig vergeten ondervinding bewijst, tot onvermijdelijken oorlog”. Deze koninklijke woorden hebben inden loop der laatste jaren nog aan beteekenis gewonnen. Vooral nü zijn ze hoogst actueel,'nu de naties van de „as” en die van het „wiel” (dat de „as” omsingelt!) in plaats van samen te werken aan het draaiend rad der gestadige ontwikkeling bezig zijn aan de montage van het martelwerktuig des oorlogs, dat de menschheid zal radbraken. * * • Dezer dagen is ln ons land een comité opgericht, dat uitgaat van de volgende voortreffelijke gedachte: Nederland, het klassieke land van vrijheid, rechtvaardigheid en gastvrijheid, is uitermate geschikt om op zijn bodem en wel in Den Haag, de stad der Oranjes, waar in 1899 en 1907 reeds twee vredesconferenties plaats vonden, het begin te vormen, dat naar een beteren internationalen toestand zal leiden. Het is nog maarde kiem vaneen plan. Maar waarom zou uit dit zaadje niet een majestueuze boom kunnen voortkomen? En waar is de grond voor zooiets vruchtbaarder dan in Nederland, waar geluk en vrede meer dan elders ter wereld symbolische realiteiten zijn ? Het land van Beatrix en Irene.... --- VLIEGONGELUKKEN DOOR DEN MIST. IN ENGELAND EN FRANKRIJK. Een bommenwerper van de Britsche luchtmacht is Maandagmiddag bij kaap Beachy Head, in het graafschap Sussex, neergestort en terechtgekomen op een wandelaarster, die op slag gedood werd. Het regende en de top van kaap Beachy Head was ineen dichten nevel gehuld. Hierdoor misleid is de bommenwerper blijkbaar tegen de rotsen gevlogen en omlaaggestort. Het toestel kwam terecht op den rand vaneen klip, waar een vrouw liep te wandelen. Daarna viel het verder langs den steilen rotswand om 130 meter lager in zee terecht te komen. De slag lokte hen, die zich inde omgeving bevonden, naar de plaats van het ongeluk. Zij vonden slechts het lichaam der vrouw tusschen wrakstukken van het vliegtuig. Aan den voet van de rots zagen zij een bewegingloos lichaam, gekleed ineen uniform der R.A.F. Yan de rest van het toe stel was niets meer te zien. Motorbooten kozen onmiddellijk zee om te zien, of nog iemand te redden viel. Zij moesten echter onverrichterzake terugkeeren. Nader wordt vernomen, dat zich drie personen bevonden inden bommenwerper, die te Trangmere, (West-Sussex) was opgestegen. Nabij Saint Saturnin inde Loire-vallei is in dichten mist een vliegtuig in het kreupelhout op een heuvel gevlogen. De piloot, de mecanicien en de passagier, de directeur van het personeel van het ministerie van financiën, Paul André Bourcier, zijn om het leven gekomen. --- Britsche luchtmacht in actie. Manoeuvres boven Frankrijk; Versterkingen voor Singapore. Dinsdagavond om acht unr beginnen de grootscheepsche luchtmanoeuvres boven Engeland en Frankrijk, waaraan 1300 vliegtuigen der Royal Air Force zullen deelnemen. Zij zullen gepaard gaan met luchtafweeroefeningen in het Vereenigd Koninkrijk; hiertoe zal geheel Engeland van Woensdagnacht 12 uur af Londen van halfeen af gedurende vier uur in volslagen duisternis gedompeld worden. Een imaginair Oostlamd zal een aanval doen op Westland. Vijfhonderd toestellen der R.A.F. w.o. die, welke kort geleden vluchten naarAvignon en MarseoMe maakten zullen naar Frankrijk vliegen en ten zuiden van Beauvais rechtsomkeert maken. Van dat oogenblik af stellen zij de luchtstrijdkrachten van Oostland voor, die een nachtelijken aanval ondernemen op Westland. Boven de Noordzee gekomen zoowel aan Engelands oostkust als aan de noordkust wordt hun aanwezigheid door den luchtwachtdienst van Westl'and gesignaleerd, waarna 800 toestellen der R.A.F. opstijgen om den aanval af te slaan. De Britsche luchtafweer zal hieraan inden nacht van Woensdag op Donderdag actief deelnemen. Een eskader van tweemotorige bommenwerpers, bestaande uit 36 bommenwerpers, 8 transportvliegtuigen en vier vliegbooten is uit Britsch-Indië te Singapore aangekomen. Uit dezen stenn voor de luchtbasis van Singapore zal mogelijk Hongkong van vliegtuigen worden voorzien. Daar de Sunderland-vliegbooten reeds in Singapore gestationneerd zijn, is de luchtmacht daar in staat langdurige vluchten over zuid-China naar Hongkong te maken, terwijl een voldoende aantal bommenwerpers en gevechtsvliegtuigen aanwezig is om Singapore tegen een eventneelen aanval van zee uitte beschermen. Deze nieuwe versterkingen zijn een onderdeel van de organisatie van de Royal Air Force in het middendeel van het Verre Oosten. Versterkingen kunnen op ieder oogenblik zoo noodig naar elk punt gezonden worden. Bovendien zijn Zondag de eerste van de 7000 infanterie- en artillerietroepen uit Indië aangekomen, die voor het einde van de maand het plaatselijk garnizoen van Singapore, dat uit 6000 man bestaat, zullen komen versterken. --- Duitschland versterkt zijn westgrens ook. De versterkingswerken op Duitsch gebied aan de Duitsch-Belgische grens worden ijverig voortgezet. Te Lostoeimergraben loopt een weg langs de Belgische grens, waar men thans iederen dag zware vrachtwagens ziet rijden met materiaal voor het fabriceeren van gewapend beton. Zij bewegen zich inde richting van Losheim en komen een half uur later ledig terug om weer nieuw materiaal aan te voeren. Haast iederen dag hoort men dynamietontploffingen, wat er op wijst, dat rotsen worden opgeblazen. De vrachtwagens worden bestuurd door militairen of burgers met een armband. Men ziet daar ook dikwijls auto’s passeeren met officieren van het Duitsche leger. Op een hondertal meters van den Belgischen douanepost hebben de Duitschers een observatiepost gebouwd, ongeveer dertig m. hoog en wel naast den weg van Losheimergraben naar Manderfeld. Verschillende andere torens zijn inde streek in aanbouw. --- NOODWEER IN POLEN. De omgeving van Wilna is door hevig noodweer geteisterd; 688 huizen en schuren werden vernield, twee personen werden door neervallend puin gedood. De te velde staande gewassen werden vernietigd. Ook de omgeving van Krakau is door onweer geteisterd. Bij een brand ineen boerderij, welke door het inslaan van den bliksem was ontstaan, zijn een meisje van 15 jaar en een kind van 7 maanden om het leven gekomen. --- Op een ijsberg gestooten. Het 10.000 ton metende Britsche vrachtschip Beaverhill van de Canadian Pacific is op een ijsberg gestooten. Dit was het rlarmeerende radiobericht, dat heft kustwachtvaartuig Champlain Maandagmorgen opving. Nader deelde de Beaverhill mede, dat zij ineen dichten mist langzaam voorwaarts bleef stoomen naar Looien en een rog later bericht bevestigde, dat de dubbele bodemtank no. 4 door het ijs beschadigd was, doch dat het schip geen water maakte. De plaats, waar de Beaverhill op het ijs stootte, is ca. 160 km. benoorden de kust van New-Foundland gelegen. Vijfhonderd km. hier vandaan verging in 1912 de Titanic. Direct na bet bekend worden van het ongeluk stoomden de Britsche schepen Aussonla en Mont Clare naar de plek waar het schip geraakt was. Hun assistentie bleek echter overbodig. Naar aanleiding van dit bericht werd te Boston verklaard, dat het ijsberg-seizoen dit jaar buitengewoon lang duurt. De bergen komen rond de oostpunt van New-Foundland drijven uit de richting- Labrador en hebben het reeds noodig gemaakt, dat de speciale ijswaarschuwingsdienst thans een maand langer functionneert dan normaal het geval is. Men verwacht thans, dat de Beaverhill 13 dezer te Londen zal binnenloopen. --- Italiaansche propaganda onder de Macedoniërs. Ongerustheid op den Balkan. De République wijst er op, dat Italië alle pogingen doet om net autonomisme der Macedoniërs te doen ontwaken. Afgezanten van Rome trachten de Servisch—Macedonische bevolking aan de grenzen van Albanië de meening bij te brengen, dat haar landslieden aan de andere zijde van de grens (oost-Albanië telt een dertigtal Macedonische dorpen), sedert zij onder Italiaansche overheersching zijn gekomen, in geluk baden. Bulgarije heeft, evenzeer als Joego-Slavië, reden om zich ongerust te maken over het gekuip van Rome, dat met de Macedoniërs hetzelfde spel tracht te spelen als Berlijn met de Oekrainers. De overwinningsbulletins van de „as” ten aanzien van Bulgarije zijn op zijn minst voorbarig. Er is opnieuw sprake vaneen reis van Kiosseivanoff naar Londen en Parijs. Ell de Bulgaarsch—Russische toenadering, die thans tot uiting komt in het bezoek vaneen twintigtal Bulgaarsche parlementsleden aan Moskou, is evenmin een actiefpost voor de „as”. --- Advertentie JOOP: Geweldig lekker—die sigaret! OTTO: Wat 'n wonder a JOOP : Oh—t is een Wonder ! djm WONDER i DE WONDER SIGARET ! Oft VOOR 15- --- JAPANS LEGER WIL BIJ DE AS. De regeering aarzelt. De Japansche minister-president heeft een conferentie van de vijf ministers bijeengeroe. pen. De minister van oorlog, Itagaki, zal de houding van het leger ten aanziem van dem toestand in Europa uiteenzetteni De verhouding van Japan tot Duitschland en Italië zal spoedig na de zitting van de vijf voornaamste ministers uit het Japansche kabinet geregeld worden. De legerleiding blijft met kracht aandringen op het aftreden van Itagaki, teneinde hem te vervangen door iemand, die een grooter voorstander is vaneen militair verbond met de as. De situatie is overigens nogal gecompliceerd, omdat admiraal Mitsoemasa Yonai, minister van marine, een heftig tegenstander vaneen militair verbond is. Het kabinet heeft tot dusver echter nog niet gereageerd op de eischen van de legerofficieren. Men zegt, dat generaal Terautsji, die naar Duitschland is gegaan, alleen maar op uitnoodiging van Hitler het partijcongres te Neurenberg zal bijwonen. Toenemende blokkades Uit Sjanghai wordt gemeld, dat de Japansche vlootautoriteiten hebben besloten, de blokkade van Haining in Tsjekiang, ten zuiden van Sjanghai, te verscherpen. De buitenlandsche consuls zijn ervan in kennis gesteld, dat de haven van Haining versperd zal worden en men heeft buitenlandschen oorlogs- en koopvaardijschepen verzocht de haven vóór Dinsdagmiddag te verlaten. Ook den buitenlanders te Haining is verzocht de stad te verlaten. Volgens een bericht uit Hongkong zijnde buitenlandsche consuls daar ervan in kennis gesteld, dat de blokkade inde Paarlrivier opgeheven is. Ten aanzien van de Britsch-Japansche conferentie wint in Japan de meening veld, dat indien verdere vertraging komt inde instructies van de Britsche regeering aan haar ambassadeur, Craigie, men beter doet, de aandacht van de Britsche regeering erop te vestigen, dat het mogelijk is, dat een verder uitstel een ongunstige ontwikkeling met zich zou brengen ! De Sjanghai-dollar heeft Maandag een laagterecord bereikt, de koers was 3 29/32 pence, terwijl de vorige week de koers nog 4 3/8 pence was. Bewoners van de westelijke voorsteden van Sjanghai berichten, dat voortdurend ’s nachts wordt gevochten tusschen Chineesche en guerilla-benden en Japansche troepen. Een Engelschman heeft den correspondent van Reuter medegedeeld, dat hij ’s nachts wakker is gehouden door kanonvuur en dat hij mondingsvuur heeft gezien van geschut, naar zijn meening ioopgraafmortieren. De pogingen om in Sjanghai anti-Britsche agitatie te verwekken, worden voortgezet. Tientsin Tientsin wordt gedurende de laatste dagen ten gevolge Van geweldige wolkbreuken met overstrooming bedreigd. Door den regen is het peil der rivier zeer snel gestegen en slechts'een dijk, die buiten de stad gelegen is, moet het laag gelegen stadsdeel, waarvan ook de Japansche concessie deel uitmaak., beschermen tegen overstrooming. Men heeft duizenden koelies gerequireerd om de dijken te versterken, teneinde een doorbraak te voorkomen. De anti-Engelsche agitatie is nu ook overgeslagen op de door vele buitenlanders bezochte badplaats Peitaiho, welke ongeveer 200 km. ten noordoosten van Tientsin aan de kust ligt en waar vele Engelsche families na de instelling van de blokkade toevlucht gezocht hebben. Overal inde stad zijn papieren aangeplakt, waarop de Engelsche politiek ten opzichte van Japan becritiseerd wordt en vernietiging van de Engelsche invloed in China geëischt wordt. In Tientsin en Peitaiho is de boycot van Engelsche waren ingesteld en in vele gevallen moeten de Engelschen voor hun levensmiddelen vaak het vijfvoudige betalen- --- Een gezien badgast heeft aan het ministerie Eengezienbadgastheeftaanhetministerie verzocht, Je brievenbussen, die nu rood zijn, ee:i andere kleur te geven. De reden viervan is de volgende: Dezen zomer liep hij als badgast ineen rood flanellen sportjasje. Op een avond mistte het nogal en stond hij op de pier naar het ruischen van de zee te luisteren. Op een gegeven oogenblik werd hij betast. Hij draaide zich verschrikt om, waarop een dame eveneens verschrikt zeide: Neem me niet kwalijk, ik dacht, dat u de brievenbus was. --- FEUILLETON SCHADUWEN VAN HET VERLEDEN Nadruk verboden. Naar het Engelsch. ®) Vervolg. HOOFDSTUK XIII. Een beslissend onderhond. *e^eSS*e wist niet of de zusters in het ziekenhuis ijj hoonden; zij had in langen tijd geen contact 6anw met DaPhne geha<3- Toen ze in Middlebridge hui *Wani> was ze eerst van plan naar het zieken- te wandelen en daar te vragen of ze haar Ze ,6r kon spreken. Maar opeens bedacht ze, dat bG eerst een briefje kon schrijven om haar tj *>ek aan te kondigen. Een plotselinge ontmoekon, als een derde er getuige van was, de Sst ongewenschte gevolgen hebben. keerde daarom op haar schreden terug, V** in het postkantoor een kort briefje en Daphne wanneer en waar ze elkaar konden De .brenger van den brief kon haar Woord mee terug nemen. t6 . n jongen bracht het briefje en Dessie wachtjell de buurt van het ziekenhuis op zijn terughiimst* Het duurde lang, doch eindelijk verscheen en gaf haar een opgevouwen blaadje pa„Kom overeen uur”. *ig n wee gevoel in haar maag herinnerde Desaan> dat ziJ s«dert haar ontbijt in Edeg-11 Square nog niets had gegeten. Ze moest trouwens ook nog een onderdak voor den nacht zoeken; wanneer het gesprek met haar zuster wat lang duurde, zou ze dien dag niet meer terug kunnen. In één der hoofdstraten ontdekte ze een vriendelijk uitziend, eenigszims ouderwetsch hotel, waar haar een smakelijke maaltijd werd op gediend en waar ze haar spoorboekje raadpleegde, voor het geval zij toch nog den nachttrein kon nemen. Precies toen het uur verstreken was, belde ze aan de deur van de ziekenverpleging. Op haar vraag of ze zuster Morland kon spreken, werd ze naar een kamer gebracht, waar, in plaats van ■haar zuster, de hoofdverpleegster haar wachtte; een vriendelijke dame van middelbaren leeftijd, met grijzend haar en heldere oogen. Ze verzocht Dessie even een oogenhlik geduld te hebben. Het gebeurt niet dikwijls, dat zuster Morland bezoek krijgt, zei ze, ik hoop niet, dat u haar komt weghalen. O, neen, dat ben ik absoluut niet van plan, antwoordde Dessie glimlachend; het is jaren geleden sinds ik zuster Morland het laatst heb gezien. We zijn oude vriendinnen en ik was toevallig hier inde buurt, vandaar dit onverwachte bezoek. Op dat oogenblik kwam Daphne de kamer binnen. Ze begreep onmiddellijk, dat de snelle blik van Dessie een waarschuwing inhield. Onbevangen stak ze haar jongere zuster de hand toe en zei met haar diepe, welluidende stem: Wat aardig van u mij te komen opzoeken, miss Merrion. Het is lang geleden sinds we elkaar het laatst hebben gesproken. Hebt u lust mee naar mijn kamer te gaan? En met een vriendelijk knikje naar de hoofdverpleegster verliet Dessie onder Daphne’s hoede het vertrek. Ze liepen een lange gang door, aan het eind waarvan Daphne de deur opende vaneen klein, met den grootsten eenvoud ingericht kamertje, waar twee bedden stonden. Hier liet de oudste van de beide zusters het masker van onverschilligheid vallen. Behoedzaam sloot ze de deur. Spreek zacht, zoodat ze ons zelfs door het sleutelgat niet kunnen verstaan, Dorothy, fluisterde ze, en vertel me dan, hoe je het in vredesnaam in je hoofd hebt gekregen om mij op te zoeken. Ontroerd keek Dessie haar aan; de oude genegenheid en bewondering voor haar zeldzame schoonheid vlamden weer op in haar hart. Je hebt me niet eens een kus gegeven, Daphne. Je bent toch niet hierheen gekomen om een kus van mij te krijgen, klonk het ongeduldig, maarde woorden waren nog niet over haar lippen, of ze sloeg haar armen om Dessie heen en kuste haar hartelijk. Daarna zette ze zich op het bed tegenover dat, waarop Dessie was gaan zitten. Dessie keek haar oudere zuster aan en vond, dat ze nog veel aantrekkelijker was dan vroeger. Haar trekken waren regelmatig en in volmaakte harmonie met den vorm van haar gezicht. Ook hadden ze nu iets, dat zij er nooit eerder in had gezien: ze drukten kracht uit, zelfvertrouwen en bedachtzaamheid. Het was een eenigszins bleek gezicht, met de doorschijnende blankheid van albast, hetgeen nog meer uitkwam door de natuurlijke roode kleur der lippen, den lichtenden diepen glans der oogen, door lange wimpers overschaduwd en de zware wenkbrauwen. Boven dit merkwaardige gezicht golfde een weelde van rood achtig gouden haar. Ze verfde het al lang niet meer en haar verpleegsterskap kon de fijnheid en den gloed ervan niet verbergen. Daphne’s ervaren blik zag de vermoeide uitdrukking in haar zusters gezicht, het gevolg van zorgen of ziekte. Je ziet er niet zoo sterk uit als vroeger, Dorothy, verbrak ze de stilte, die tusschen haar was gevallen. lk ben wel gezond maar een paar maanden geleden heb ik typhus gehad en nu heb ik moeite om weer heelemaal op krachten te komen. Maar dat is het niet wat mij hindert, ik heb moeilijkheden. Natuurlijk, anders zou je hier niet zijn gekomen, vermoed ik, was het half norsche antwoord. Wat is er dan? Is het de bedoeling, dat ik je moet heipen of kom je mijn rust verstoren? lk ben niet met prettig nieuws gekomen, begon Dessie en haar zuster viel haar met een kort, spottend lachje inde rede. Zoo beginnen de meeste menschen, als ze iets onaangenaams te vertellen hebben. Luister eens, vervolgde ze, snel en nadrukkelijk sprekend, ruim zes jaar geleden heb je nooit de moeite genomen iets van je te laten hooren. Ik heb een kluizenaarsleven geleid al dien tijd, maar ik ben tevreden, en wat meer zegt, de toekomst is weer hoopvol. Ik ben verloofd. Hij is een man van het goede soort; hij is dol op m'e en ik houd ook veel van hem. En als je nu van plan bent iets te zeggen, waardoor er moeilijkheden kunnen komen met den man, met wieo ik ga trouwen, ga dan liever weg. Na alle stormen, die over mij zijn heengegaan, zou ik dat niet meer kunnen verdragen. Het oude leven heeft al lang voor mij afgedaan, alleen de herinnering geeft mij soms nog wel een venijnigen prik. Maar hier ben ik tot rust gekomen; verstoor die rust niet, Dessie, ze is duur gekocht. Er was langzamerhand iets smeekemds in haar stem gekomen en Dessie vond het ontzaglijk moeilijk om te zeggen, wat zij op het hart had. Het is onmogelijk toot mij weg te gaan, zonder dat ik mij heb uitgesproken, sprak ze kalm. Hoe ellendig ik het ook vind, Daphne, ik moet het verleden oprakelen, al doet het pijn. Zeg me eerst eens, ken je dezen man? Ze gaf haar een foto van De Montalt. Op het moment, dat Daphne’s blik op het knappe, zelfbewuste gezicht viel, was het duidelijk, dat zij hem herkende. ln welke betrekking sta je tot dezen man? vroeg Daphne. Haar rustige evenwichtigheid van zooeven had nu plaats gemaakt voor opwinding. Hij is verloofd met mijn beste vriendin, die mij verzorgd en verpleegd beeft tijdens mijn ziekte. Laat haar dan trouwen en blijf hem voor de rest van je leven uit den weg, adviseerde Daphne grimmig. Er bestaat op den aardbodem geen verschrikkelijker mensch. Zij fronste de wenkbrauwen en er lag afschuw inde uitdrukking van haar oogen. Laat hem zijn gang gaan, maar als je leven je lief is, mijd hem dan. Neen, dat gaat niet, verklaarde Dessie. En omdat het niet gaat, ben ik hier gekomen. lk wil er niets mee te maken hebben. Als jij met dien manden strijd wilt aambinden, kun je van mij de verzekering krijgen, dat je verliezen zult. Toch ga ik hem niet uit den weg, ais je mijn vragen bevredigend kunt beantwoorden. In wat voor relatie stond jij tot hem? Dat ben ik niet van plan je te vertellen. Heeft hij macht over je? Kan hij je kvraad doen? Hij kan me niet vinden. Maar als hij je vond? Neen, dan ook niet. Méén je dat, Daphne? Waarom een dergelijk verhoor? vroeg de oudere zuster boos. Je hebt toch gehoord, wat ik zei? Geloof je me niet? Er volgde een oogenblik van stilte. Toen vroeg Dessie: Hoe heet hij? Als hij met je vriendin gaat trouwen, moet je dat toch weten. lk ken hem als Godefrod de Montalt. Eens heeft hij mijn pad gekruist als Rolande Lespard. Hoe noemde jij hem? Ook dat zeg ik je niet. Dat is een afgesloten hoofdstuk uit mijn leven. Zooals je wilt. Dan zal ik het je vertellen. Hij was toen bekend onder den naam van Adolphe Colimbert, half Engelschman, half Franschman, en verwikkeld ineen massa duistere zaken. Als je niet wilt, behoef je me niet meer te zeggen, maar één ding moet je me in alle vertrouwen vertellen. Hoe heeft Maiwand den dood gevonden en hoe is de ster van de Halve Maan van Rohiiilfcund in Coiimtoerts bezit gekomen? De vragen werden op rustige wijze gesteld, miaar het effect ervan op de oudere zusterwas ontstellend. Zij zat met een strak gezicht, de lippen stijf op elkaar en de wenkbrauwen samen getrokken, terwijl haar ademhaling gejaagd ging— Hoe weet jij deze dingen? vroeg ze na een lang stilzwijgen. Dooreen samenloop van omstandigheden. Toen ik ondier het oude leven een streep had gezet en een nieuw was begonnen onder den naam Dessie Menton, had ik een avontuur aan het station in Birmlnigham, waardoor ik in het bezit van de juweelen ben gekomen. Ze beschreef in het kort wat er dien middag in Maart was gebeurd en vertelde van de brieven, diie ze daarna had ontvangen. Daarop vervolgde ze: lk heb eigenlijk aan de heele geschiedenis niet meer gedacht tot kort geleden, toen ik in den man, die met mijn vriendin, mrs. Markham, zou trouwen, den moordenaar Lespard herkende. Ik heb hem toen, zonder er doekjes om te winden, verteld waar het op stond... O jij dwaas! viel Daphn-e onwillekeurig uit, Je hebt je leven op het spel gezet! Tot die ontdekking ben ik óók gekomen. Hij heeft Joost mag weten hoe mijn identiteit weten vast te stellen. Ik vroeg hem, hoe hij in het bezit van de robijnen was gekomen, en hij antwoordde mij met een bedekte toespeling, die mij dlGOdelijfc beangst maakte, omdat ik voelde dat het een insinuatie tegen jou moest zijn. Vanochtend ben ik, onder voorwendsel materiaal voor een verhaal te verzamelen, naar Scotland Yard gegaan en heb daar de heele geschiedenis te hcoren gekregen van den inspecteur, die destijds de zaak in handen heeft gehad. Wat zei hij? Hoe ben ik er volgens hen* in betrokken? Je weet, hoe je toendientijd genoemd werd. Nu, de Inspecteur vertelde mij onomwonden, dat t-j vrouw ervan verdacht werd contact met Maiwand te hebben gezocht om de juweelen te kunnen stelen en dat zij ook onder verdenking stond hem te hebben vermoord. Want direct na wat er gebeurd was, was je verdwenen en niemand heeft je ooit teruggezien. Adolpbe Colimbert verdween eveneens spoorloos en is ook nooit teruggevonden. Ze denken dat jullie samen gevlucht zijn, maar, besloot het jonge meisje, ik weet beter. Daphne Marlow zat met gebogen hoofd, alsof ze haar zuster niet durfde aankijken. Eindelijk hief ze het gezicht op. Houd jij me óók voor schuldig? vroeg ze toen, met eensklaps iets uitdagends in haar stem. Dessie haalde de schouders op. Dat is juist de vraag, waarbij alleen jouw antwoord me kan helpen. Als je niet schuldig bent, hebben de bedreigingen van dien man niets te bettekenen. Zijn volgend dreigement zal waarschijnlijk zijn jou te ontmaskeren. Maar als je me de waarheid zegt, zal ik weten of dat bluf is. Wil je me de waarheid vertellen, Daphne? Dessie had zich gedwongen zoo kalm mogelijk te spreken, om. haar zuster niet nog meer op te winden, maar haar eigen ontroering werd haar op dat moment de baas. Na enkele oogenblikken van stilte, waarin ze met ingehouden adem wachtte op het antwoord, dat niet kwam, legde ze haar hand op die van haar zuster en zei: Om ’s hemelswil, zeg me de waarheid, Daphne! Alles wat in het leven waarde voor, mij heeft, hangt er vanaf. En opnieuw bleef ze wachten, terwijl Daphne ■worstelde met gevoelens, die het haar onmogelijk maakten het zoo vurig begeerde antwoord di reet te geven. HOOFDSTUK XIV. De waarheid. De twee zusters bleven eem poos zitten zonder iets te zeggen, vervuld als zij beiden wraren van den ernst van den toestand. De jongste deed haar best zoo gereserveerd mogelijk te lijken, doch de oudste was blijkbaar diep onder den indruk van de stormachtige gedachten, die Dessie’s woorden bij haar hadden opgewekt. Haar gezicht kreeg een harde uitdrukking en er kwamen diepe rimpels in haar voorhoofd. lk weet niet, hoe ik je moet antwoorden, Dorothy, zei ze eindelijk. Ik k'an je het heele vertaal niet veertellen ik wil het ook niet en als ik het je niet vertel, kan ik het je niet duidelijk maken. Maar een moordenares ben ik niet. Dat wil zeggen: ik heb dien ellendeling vaneen Maiwand niet gedood. Dus stel je op dat punt gerust, tenminste als je tot het soort manschen behoort, dat iemand als onschuldig beschouwt, zoo lang bun hand dien doodelijkien slag niet heeft toegebracht. Maar ik ben wèl de oorzaak van zijn dood, en angstige idioot die ik was, gedroeg ik mij zoo onverstandig, dat ais ik morgen van de misdaad word beschuldigd en de feiten ook maar met eenoge nauwkeurigheid werden verteld, er nog geein dozijn menschen zouden zijn, die me voor met-schuldig zouden houden. Daar heb je dan mijn geheim. Ik heb de laatste zeven jaar geleefd in het volle bewustzijn, dat als de politie mijn identiteit ontdekte, ik wegens moord zou weiden veroordeeld. Het is als een zwaard geweest, dat steeds boven mijn hoofd hing; daar kan men niet jong bij blijven. Tenminste dat dacht ik. Maar 0m.... Ze zweeg en haar zuster deed geen poging de stilte te verbreken. Het was haar thans maar al te duidelijk, dat de macht, die De Montalt over haar had, nog veel grooter was dan zij had gevreesd. Geloof je, dat hij weet, waar ik ben? vroeg Daphne scherp, na een lange en pijnlijke pauze. Dat zou ik niet met zekerheid kunnen zeggen. Maar nu het blijkt, dat hij op een onverkiaar bare manier alles omtrent mij en onze familie weet, lijkt het mij heedemiaal niet uitgesloten, dat hij ook heeft ontdekt, waar en onder welken naam jij je schuil houdt. Een man, die zoo sluw en brutaal is als hij, staat voor niets. Daphne wilde iets zeggen, maar op diait moment werd er op de deur geklopt, en, snel de sporen van haU de vraag bracht hem zóó in verwarring' aarzelde en stamelend begon: Ik moest hier zijn.... Eergisteren schreef u, dat u mij °P ” jat 1 mers zou komen bezoeken. Niemand wisI*’ hierheen ging. Dus.... Ze hield opeens op. De gedachte aan genomen' bezoek op naar kamers was o vonk, die den motor van haar * weging zette en ineen visioen zag zij * er gebeurd moest zijn. Toen hij op *iaarfl.e gekomen, had hij daar De Montalt aan& r die zich met geweld af onder een of an ren wendsel toegang bad verschaft, dat w J die kleinigheden, die voor een dief el> naar als hij een peulesohil beteekenden.(Wordt rervo*” ---