Advertentie . Uithoofde van de belangrijke kosten voor het incasseren der kleine posten van driemaandelijksch abonnement, niet de Redactie zich genoodzaakt de abonnementsprijs te terhoogen met 25 Cents voor het Binnènlund en GO Cents voor het Buitenland, indien niet inde maanden Januarij, April, Julij en October de bepaalde abonnementsprijs Tan / 1.15 voor het Binnenland, /1.65 voor Duitschland en Engeland en ƒ 1.30 voor België, franco aan de Redactie is overgemaakt. Heeren Geabonneerden worden beleefd ver- zocht het bedrag van het abonnement over het afgeloopen kwartaal, en eventueel over vroegere, per postwissel te willen overmaken aan Maassluis, 31 December 1870. De Factie. --- WETENSCHAPPELIJKE MEDEDEELINGEN. Algemecne Vergadering der Maatschappij ~de Neder* landsche Walvischvaart” te Rotterdam. Tot mijn spijt belette mij eene droevige omstandigheid als aandeelhouder in genoemde maatschappij ter vergadering tegenwoordig te zijn. Het gewigtige vraagstuk, het niet of wel roortzetten dezer kort geleden aaDgevangen onderneming zou ter beantwoording worden gesteld. Den ganschen dag werd ik gekweld met de gedachte, wat het lot zou zijn eener maatschappij, waarbij ik niet alleen uiteen financieel oogpunt belang had, maar nog meer als beoefenaar der natuurlijke geschiedenis en dér visscherij-wetenschap, mijn deelneming betuigde. Gelukkig werd mijne nieuwsgierigheid inden laten avond van dien dag, dooreen aangenaam schrijven van den waardigen walvischvaarder, mijn vriend Bottemanne, bevredigd. De belangstellende lezers van ons blad zullen zich met mij verheugen, wanneer zij den voornaamsten inhoud van dat schrijven zullen vernemen , namelijk dat het voortbestaan dier gewigtige tak van nijverheid vooreerst verzekerd is en een nieuwe bron van welvaart voor ons land beleeft te openen: Leiden, 28 December 1870. Waarde Vriend Pollen! Tot mijn i .‘>t spijt miste ik u heden morgen op de vergadering va de walvischvaart. Deze was zeer bezocht ; er waren, zoo ik mij wel herinner, 49 aandeelen vertegenwoordigd. Na het uitgebragt verslag ontstond een nog al geanimeerd discours, waarbij het niet aan tot mij gerigte vragen ontbrak , die ik echter allen zeer voldoende beantwoorden kon. Stemming over het doorgaan is niet noodig geweest, daar het voorstel bij acclamatie aangenomen is , niet een heeft er zijnen stem tegen verheven. De heeren v.d. Hoeven (voor de Nqd. Handelmaatschappij), Rietstap, van ’s Hage, Montauban van Swijndrecht, Pincoffs, Arntzenius, met nog een paar, waarvan ik de namen niet weet, hebben vrij wat gesproken en mij daardoor inde gelegenheid gesteld, verscheidene ophelderingen te geven die ik gaarne gaf, doch anders niet had kunnen geven, daar die volstrekt niet in het verslag te pas kwamen. Overigens was het wel de aangenaamste vergadering die er nog geweest is. Voor de commissie, om de balans met bijbehoorende stukken na te gaan, zijnde heeren v.d. Hoeven, Arntzenius en Pincoffs met algemeene stemmen benoemd. Er werd sterk op aangedrongen geen moeite en kosten te ontzien om eene geschikte equipage bij elkaar te zoeken, zoodat het hoogst waarschijnlijk is, dat ik binnen 14 dagen naar Lerwick gaan zal, zoo ik nader berigt van Dr. Loeterbagh ontvang, die ik heden weder geschreven heb (Was get.) C. J. Bottemanne M.Cz. Zoo als men weet is de eerste reis van het schip Noordkaper, waarop de heer Bottemanne gezagvoerder is, mislukt, en wel door het aanhoudend stormachtig weder inde IJslandsche zeeën en de ongeschiktheid der equipage (zie No. 42 en 43 van ons blad) in het behendig en op juiste tijd handig voeren der sloepen. De bomvuurpijl-harpoen werkte uitmuntend en visch was er in overvloed. De beste getuigenis van het voortaan welslagen dezer nieuwe methode der walvischvaart, werd mij door de equipage zelf gegeven, toen ik hen vroeg: Zoudt gij weder een reis met de Noordkoper willen maken? waarop zij allen volmonding toestemmend antwoordden. Wanneer men nu weet, dat genoemde lieden geen vaste gage erlangden , maar alle een zeker aandeel inde vangst, op hoop van zegen, zooals de visscherslieden zeggen, den tocht hadden medegemaakt en zij dus weinig of niets verdiend hadden, dan kan men het gerust voor waarheid aannemen, dat de tweede reis van de Noordkaper , indien het weder medewerkt, zeker voordeel zal opleveren, te meer daar het scheepsvolk allen betuigden, dat zich op de vischgronden noordkapers (walvisschen) in talrijke menigte hebben vertoond en dat indien zij het werk meer bij de hand hadden gehad, om er jagt op te maken, en het weder hun daarbij gunstiger ware geweest, zij met eene zeer rijke buit huiswaarts zouden gekeerd zijn. Van ganßcher harte hopen wij dat de verwachting, die men op zulke deugdelijke gronden, zich van het 2e vischsaisoen koesteren mag, niet beschaamd zal worden. Zij zal alsdan des te zekerder de kroon, op het onvermoeid pogen van onzen waardigen Bottemanne stellen, en zal 1871 laauweren op het gebied der visscherij aanbrengen. LANDBOUW. Vervolg van No. 50. Spreekwoorden betrekkelyk het zaajjen van granen, iaden, enz. «Die niet zaait zal niet maaijen,” of, zooals Salomo zegt: «Die naar den wind en naar de wolken ziet zal noch zaaijen noch maaijen.” Men moet zijn doel om geen kleinen tegenspoed laten varen. «Die vroeg zaait heeft den tijd vóór zich, die laat zaait, achter zich.” Men kan echter zoo wel te vroeg als te laat zaaijen. «Te haastige spoed is zelden goed.’ Tijd en gelegenheid en den toestand van het weêr dient men er bij in aanmerking te nemen. Sommigen hebben altijd groote haast en weder anderen tijd genoeg, zeggende: «Met tijd en stroo worden de mispelen zacht.” Men wacht zich echter voor uitersten. Veel hangt echter van het toekomstige weêr af, dat zich vooraf niet met genoegzame zekerheid bepalen laat, evenmin als de markt en beursprijzen van vee en graan. De Negers zeggen: «Hesie hesie boen, safri sairi boen toe,” d.i. haastig is goed, maar langzaam is ook goed. Al wie het geluk of ongeluk heeft, sommigen dient het weder, regen of droogte bij spoed, anderen door geduld te oefenen; zoo ook den zeeman met den wind, storm en onweer. Men late echter den geschikten tijd niet verloren gaan. Koolzaad. In het laatst der vorige eeuw zaaide men hier in Nederland het toen nog weinig verbouwde koolzaad, veel later dan thans; ook werd het later gezicht en gedorscht; minstens moest het 4 a 5 weken in het zwat blijven liggen, wijl men vermeende, dat de peulen vroeger niet murw genoeg waren, om het zaad te kunnen uitdorsehen; thans zicht en dorscht men bij vele landbouwers te vroeg; het is geen schade dat bij het zichten het zaad uit de eerste peulen verloren gaat; dit wint men uit het rijp worden der jongere peulen ruimschoots weder. Voor nu een halve eeuw geleden was de zaaitijd inde eerste week van de maand September, omstreeks Norger-markt; doch nu zaait men het winter koolzaad reeds eene maand vroeger... «Die zijn kool laat waren, Is nog niet ervaren.” Eertijds stelde men eenige knapen aan, om het gezichte koolzaad op het veld tegen de wilde duiven, veld-, vliegers, met ratels of het slaan op ketel, pan of zeis te bewaren; echter vlogen de duiven daardoor steeds heen en weder en van de eene schoof op de andere, waardoor zij veel meer zaad uittrapten en meer schade veroorzaakten , dan dat men ze rustig tusschen de schoven inde stoppels liet neder strijken en het zaad van den grond pikken. Wintergraan zegt: «smijt mij er op, ik kruip er wel in,” en zomergraan zegt: «smijt mij er in, ik kruip er wel’ uit.” Zoo redeneren de looze en slimme Drentsche boeren, waarmede zij te kennen willen geven, dat men het gezaaide wintergraan niet te veel, doch het zomergraan des temeer moét eggen. Sommigen ploegen het laatste dadelijk na’ de zaaijirg wel eens onder... «Vrouwen koren , goed koren.” Een spreekwijze der Duitschers volgens mededeeling van Fridrich C. Medicus,. Einhundert Bauernregeln in Riecke’s Wbchenblatt, van 7 Sept. 1844. Zij beweren daardoor, dat rogge omstreeks Maria geboorte (8 Sept.) gezaaid (n 1. in Duitschland)' zeer goed gelukt. Door koren verstaat men in Duitschland,' Drenthe, Westerwolde, enz. rogge; zoo noemt men ook een roggemolen korenmolen. In Friesland verstaat men' door winterkoren en zomerkoren wintergarst en zomergarst. De Zeeuwen verstaan er tarwe door, en de Noord-Amerikanen noemen de maïs (zea maïs) Indian Corn, in Suriname Caro genoemd. «Zaaijing hol, oogsten vol.” Een Fransch spreekwoord of, zooals het daar heet: qui sême clair, récolte épais; wie te digt zaait en plant, werktin zijn nadeel,1 wijl de planten zich dan niet behoorlijk kunnen ontwikkelen en vruchten dragen; doch ruimte tusschen de stammen , stengels of halmen, geeft overvloed van vruchten. Van daar dan ook, dat behalve eene meer gemakkelijké zuivering van wied- en onkruid, de rijenteelt van granen en zaden, erwten en boonen zoo bijzonder aanbevelingswaardig is. De planten staan als dan hol en meer inde vrije lucht, stoelen beter uit, worden forscher en gezonder van gewas en dragen meer en betere vruchten. In Drenthe zegt men van de rogge: «Veertien dagen groeijen, Veertien dagen bloeijen, Veertien dagen striepen (streepen) Veertien dagen riepen.” (rijpen) Dit gezegde ziet op de twee laatste maanden vóór het zichten der rogge, Mei en Juni, in welke maanden de rogge opschiet, bloeit, vrucht zet en rijp wordt. «Rogge wil lucht zien..” «Die dik zaait, die dun maait,” (d.i. men moet de rogge niet te digt zaaijen of te diep onder eggen). Bloeit de sleedoorn reeds in April, dan rijpt de rogge voor St. Jakob; en de hooioogst is des te beter. «De tarwe moet men tweemaal vergeten,” n. 1. eens °P den wortel en eens als ze reeds in hokken gezet is, z'jnde een gezegde van oude boeren als waarschuwing, om de weit niet te vroeg te zichten en niet te vroeg in te halen, maar dezelve goed rijp en goed hokdroog te laten worden; doch in Frankrijk zicht men de tarwe veel vroeger dan hier bij ons, en men heeft er veel blanker meel en veel beter wittebrood. Hij kent hem van haver tot gort, d.i. door en door, z>jn geheelen levensloop. «Waar het stil is, is het goed haver zaaijen.” «Late haver komt ook.” Velen trekken dit echter te ver, en al zegt het spreekwoord: «Geduld is zulk een schoone zaak, Dat elk zich dat ten nutte maak,” ™en moet echter zijn tijd niet verzitten. De Negers in VVest-Indië zeggen bij vergelijking zeer eigenaardig: «Fan 80 lange, meki krabo no habi hêde , terre, nange wiewieri,” d.i. wacht wat, dat maakte dat de krabbe (bij "e lichaamsverdeeling door de góden der dieren) geen aOPi staart, haar of vederen kreeg, wijl ze te laat kwam, zelfs nog later dan de schuwe padde, bekomende nog eea kleinen kop. Het SDelle hert kwam zeer vroeg en ontving een schoon gekroond hoofd, doch had geen geduld om langer te wachten, en de Negers zeggen: «Dia takki: Hesie hesie! a meki ano hisio terre,” d.i. het hert zeide: «haastig, en dit maakte dat ik geen staart kreeg,” Bnellende toen in allerijl weg. Doch het trouwe en geduldige paard bleef rustig staan en bekwam het schoonste l'ehaam met fraaijen staart en manen, en schoon behaarde heenen. «Dus houde steeds de middelmaat, Kom niet te vroeg en niet te laat.” «Laat elk zijn eigen boonen doppen,” zoo zegt uien ook. «Bemoei u niet met zaken die u niet rakenof laat eta zijn eigen tuin wieden. «Hij laat het deerlijk ln de boonen loopen,” d.i. hij leidt een slecht leven en stuurt zijne zaken inde war. Maar : «het boontje ; homt om zijn loontje,” eens zal het hem tehuis komen. "Wie het glas te veel ligt., wordt geplaagd door de jicht.” «Dat helpt niet meer, dan ééne boon inden brauwketel5” dus zeer weinig. «Kaauwe boonen smaken zoet, Als men honger lijden moet.” De Engelschen zeggen: «Hunger is the best sauce.” «Die zijn vee met boonen voedt, Heeft geen duivenmest of roet.” Dat wil zeggen : geeft uw vee krachtig voedsel; gij ook krachtige mest bekomen. Hij heeft betere bo®nen op de beun (zolder) als verschimmelde graauwarten.” (Erwten) Dit zegt men b. v. vaneen vrijer, die een knappe gezonde vrijster aan de hand heeft; al is ze van wat lageren Btand., hij heeft ze toch liever dan een bleeke ziekelijke pronkster van wat meerdere afkomst. Neemt er geen met blanke handjes, Fijne tong en kostbre kantjes, Veel behoeften en bestel, Want die trouwt gewis niet wel. . "Hij heeft eene kleur, als een onverteerde erwt.” a‘ 1-bleek, leelijk en ongezond. Wordt vervolgd. ~ buitenland! Londen, 27 December. De Times bevat een telegram I?n den 26sten uit Havre, meldende dat de Pruisen te •huclaij. zes Engelsche schepen deden zinken om de vaart °P de Seine te versperren. Zij schoten op de equipage, no°dzaakten de manschappen op den naakten grond te sla-Pen en ontnamen hen alles. De schepen hadden verlof van de Pruisische autoriteit om de kolenladingen te lossen. v Luxemburg, 27 December. Eens députatie uit het Comité heeft gisteren bij Prins Hendrik het nationaal Luxemburgsch adres ingediend, hetwelk voorzien is van 44,869 handteekeningen. Op de aanbieding door President van het Comité heeft de Prins geantwoord: ht u j z*ch gelukkig achtte en trotsch gevoelde wegens et bewijs van vertrouwen, blijkbaar inde onderteekenin-Ben dezer petitie, die het gevolg was eener mededeeling van ernstigen aard vanwege het Gouvernement. Die eenenunigheid van bijna 46.000 Luxemburgers, gevoegd bij 6 met eenparige stemmen aangenomen motie der Kamer yan afgevaardigden, strekte hem tot overtuiging dat de rsehtige manifestatie, waardoor de verdediging der rechten getrouwe Groothertogdom voor den Souverein gemakkelijt wordt gemaakt, voor het buitenland een bewijs za z>jn dat de loyale Luxemburgers met den Groothertog vertrouwen op de rechtvaardigheid hunner zaak en op de eyauteit der onderteekenaars van het tractaat van 1867. u slotte verklaarde de Prins zich met genoegen bereid, e adres aan den Koning-Groothertog te doen toekomen ®n Verinaan(je jjjj tot voorzichtigheid, die tot vereffening oer bestaande moeilijkheden in acht moet worden genomen. Dregden, 27 December. Het Dresdener Journal meldt dat alhier van het Saksische leger-kommando per telegraaf bencut is ontvangen, dat heden voormiddag vóór Parijs een aanvarig j8 gemaakt met het beschieten van Mont Avron. Stuttgart, 23 December. Heden moest de kamer van * Vaardigden stemmen over de voorstellen der commissie Tfu rapporteurs over de traktaten. Het traktaat met den l)°Ord-JDuitschen bond werd aangenomen met 74 tegen 14 8 eQlttien; dat met Beijeren met 76 tegen 12 stemmen: het voorstel om aan den bond den naam van rijk en aan het ooudspraesidium den titel van keizer te geven, werd aan-BeUomeneUomen met 81 tegen 7 stemmen. , Berlijn, 27 December. Aan de Koln. Zeit. wordt me®Bedeeld dat de leden van het nationale bewind in Erankr*Jk tot het sluiten van vrede zouden overhellen maar dat nün wensch afstuit op den wil van Trochu. Die generaal Z?U in stilte het fort Mont Yalerien hebben doen approvianderen, en voornemens vijn zich, na eene mogelijke overgave van Parijs, met de hem getrouw blijvende man-Bchappen, in dat fort terug te trekken. Als eene bijzonderheid wordt vermeld, dat de oudste militair in dienst bij het Pruisische leger, de veldmaarschalk von Wrangel, op den tweeden Kersdag zijn aiattianten bruiloft heeft gevierd. Berljjn, 29 December. Uit eene bijzondere bron “eldt men uit Madrid, van 28 December: Terwijl generaal Hrita zich heden avond ten half acht ure van de Cortes naar het ministerie van oorlog begaf, schoten eenigë mannen op het rijtuig, waardoor Prim en een adjudant verwond werden. Tot nu toe zijnde wonden van generaal Prim niet gevaarlijk. De orde is verder niet gestoord en ae r®gering heeft veiligheidsmaatregelen genomen om de rustte bewaren en de moordenaars te vatten. Het voorval heeft gyoote verontwaardiging verwekt. Kijssel, 26 December. St Quentin is door 6000 Pruisen , van artillerie voorzien, bezet geworden. Zij hebben het spoorwegstation geplunderd, en een requisitie van 600,000 fr. gevorderd; op weigering van het gemeentebestuur, hebben zij gedreigd de leden daarvan gevankelijk te zullen meevoeren. De vijand begeeft zich naar Amiens. Het Fransche Noorderleger heeft zijn cantonnementen weder betrokken. Yersaiïles, 21 December. Uit de Parijsche forten is gisteren avond en heden morgen weer krachtig gevuurd. Dit werd beschouwd als de voorlooper vaneen nieuwen uitval, vooral daar het bleek dat men eene groote troepenbeweging had opgemerkt aan de zijde van den Mont Valérien naar de vlakte van Bougival. 24 December. De eerste armee, onder bevel van generaal von Manteuffel viel den vijand den 23sten aan in zijne positiën ten Noord-Oosten van Amiens. Niettegenstaande de vijand eens zoo sterk was als de onzen en over eene talrijke artillerie beschikte, werden Beaucourt, Montigny, Trechencourt, Guerrieux, Pont Noyelles, Bussy, Vecquemont en Drours genomen en ten spijt van de hevige offensieve bewegingen des vijands, behouden, tot dat de nacht een einde aan den strijd maakte. Tot dusver zijn meer dan 400 ongekwetste soldaten gevankelijk binnengebracht. Aan den Times wordt uit Yersaiïles van den 23sten gemeld, dat een granaat van het fort St. Valerien neêrgekomen is te St. Germain. De berichtgever van den Daily News in het hoofdkwartier van Garibaldi meldt niet veel goeds uit het leger der roodhemden. Onder de officieren van den generalen staf heerscht veel tweespalt en afgunst, hetgeen ten gevolge heeft gehad dat de chef van den generalen staf een Italiaan zijn ontslag heeft genomen. Dit voorbeeld is door de voornaamste Ilaliaansche officieren gevolgd. jMontreal, 22 December. Naar men verneemt zal sir John Rosé zich naar Washington begeven, ten einde tot eene schikking te geraken omtrent de quaestie betreffende de visscherijen. ---