BINNENLAND WESTLAND Landelijke tuinbouwtentoonstelling te Utrecht. De stad) Utrecht Iheeft aian die Croeselaan aldaar een groot marktencomjplex gesticht, waartoe mede bobo o ren een nieuwe groentenen 'fruitveiling lende nieuwe veemarkt met haar r'eusiaehtig'e overdekte veeihal, die tot de eerste van ons land en zelfs van het buitenland gerekend kan worden. Het -is de eerste oplossing vaneen vraagstuk, waarmede -alle steden hier te lande groote moeilijkheden ke'blben. Ter gelegenheid van dte opening dezer nieuwe markten worden er op dat uitgestrekte terrein groote tentoonstellingen gehouden door den Nederlandseben tuinbouw en ook door den Veehouders- en Slagershond. Van 3—6 Oct. zal in het nieuwe veilinggebouw, dat die geweldige afmeting van 86 'bij 35 Meter heeft, en inde bijgebouwen, alsmede op het omliggend terrein, een groote landelijke tuinbouwtentoonstelling worden -gehouden. De laatste maal, dat een werkelijk landelijke tentoonstelling op tuinbouwgeibiletd plaats heeft gehad!, is vijftien jaar geleden. De leiding van deze tentoonstelling is i -i handen van de Provinciale Commissie van Gelderland; Utrecht en Overijssel, terwijl een zeer uitgebreid eere-oomité gevormd is, waartoe o.a. zijn toegetreden verschillende commissarissen van H. M. de Koningin en alle Burgemeesters uit de provincie Utrecht. Het doel van deze- tentoonstelling is een Ibeelidj te geven van de vorderingen, en niet het minst van de belangrijke uitbreidingen, die de tuinbouw de laatste jaren heeft ondergaan. De tentoonstelling' zal een maatstaf vormen voor allen om te zien, hoe hoog -de cultuur in d© verschillende streken van het land staat, terwijl tevens gedemonstreerd zal worden door -de inzendingen de beteekenis -der cultuur voor onze volkswelvaart en daardoor voor ons volksbestaan. De tentoonstelling belooft daardoor werkelijk iets zeer bijzonders te worden, vooral omdat tegenwoordig -de tuinbouw niet alleen veel meer beoefend wondt en algemeen belangstelling heeft, maar ook omdat hier die resultaten gebracht worlden van hetgeen door jarenlange wetenschappelijken arbeid en praetisehe ervaring aan de cultuur verbeterd is. Sterk zal ook de aandacht worden gevestigd op sorteering en verpakking van fruit en groenten, waarmede iedere tuinder te maken heeft met het oog op die buitmilarwlsehe concurrentie op dat gebied. Naast talrijke individueele inzendingen uit alle dleel-en van het land komen er groote collectieve inzendingen uit Noord-Holland, Limburg, Zeelaindi, de Zuid-Hollandfedhe Eilanden, Gelderland, Utrecht, Overijssel, enz. De industrie, van zooveel belang voor den tuinbouw op het gebied -van kassenbouw, verwarming, koeling, enz., neemt eveneens op nitgebreide schaal' aan de tentoonstelling deel. Op de tentoonstellingdage-n wordien er door de meest bekend© geleerden wetenschappelijke voordrachten gehouden over die verwarming en vooral over de koeltechniek met het oog op het bewaren van fruit. De nieuwste machines op 'het gebied van machinaal sorteeren zullen steeds in werking zijn en voortdurend zullen er nieuwe, eerst kort geleden opgenomen tuinbouwfilms worden vertoond, waardoor men in alle tuinbouwstreken van ihet land een Ikijkjie kan nemen. Ook zullen er wedstrijden worden gehouden in het verpakken van fruit. Voor allen, die iets met het tuinbouwbedrijf te maken hebben, en -dat -zijn er in deze -dagen hier te lande honderdduizenden, valt er te Utneiqht veel te zie-n en tè leeren. De veehouders en slagers hebben hun tentoonstelling geseheidleli van de tuinbouwtentoonstelling' omder-gebracht in die overdekte veeihal. W es: ver betering'. In die memorie' van toelichting o-p de begroeting van Waterstaat 'komt het volgende voor omtrent dc Rijkswegen in liet W es Hand; Wegens de toeneming van het autoverkeer is het noo-dig om voort te gaan met het aajnbrengen van verbeteringen aan dein het Westlamd gelegen, bij het Rijk in beheer en onderhoud zijnde wegen en bruggen. Het is niet veel, lezer, maar leuk gezegd door die he-eren van Waterstaat. Want als men iets voortzet, moet men eerst zijn begonnen. Wanneer begon men dan met het verbeteren van die Rijkswegen in onze streek voor het autoverkeer? En waar liggen die verbeteringen? Ondèrgrondsoh misschien ? ■ Doch laten we allen te zaaim blij' zijn, gedachtig aan de woorden van kinderlijke verheugenis : Van verwachting klopt ons hart. In alle geval is er één Westlander die zeker zorgen wil, dat wijde- koek krijgen en niet de gard. Tolbestorming. Het voorbeeld van den Muideriol-bestormer Floris Vos heelt aanstékelijk gewerkt o-p een [©to,- graaf uit Hilversum, die déze week heeft getracht den tol aan de Vijf Sluizen tusschen Schiedam en Vtaaldingen zonder betaling te pass,eer,ern. ’s Middags gelukte hem dit door zijn motor aan te zetten en snel door te rijden, doch toen hij ’s avonds terugkwam en wederom tolbetaling weigerde', hield de aanwezige brigadier der rijksveidwacht hem tegen. Het verzoek van den fotograaf om proces-verhaal o-p te maken tegen den tolgaarder w©rd geweigerd. Hij' moest zijn auto aan oen kant van ;den weg zetten en toen oen poging om achter ©énige andere voertuigen aan zonder betaling door te- sluipen mislukt was, koos hij dc wijste partij en betaalde maar. Subsidie „Het Groene Kruis”. In hoofdstuk 10 der Staatsbegrooting (arbeid, handel en nijverheid.) wo.rdt voorgesteld esn subsidie van f 20!;0 te verleenen aan Het Groene Kruis welks bestuur zich voiorstelt van 2 tot en met 7 September 1929 een internationaal congres bijeen te roepen betreffende huiselijke ziekenverpleging en gezinshygiëne. R. K. Nat. Bond van Waschindustrieelen. Verleden week is in „De Twee Steden” te Den Haag het zesde congres gehouden van den R.K. Nat. Bonn van Wasch-Industrieelen, De voorzitter, de heer A. Groos, die het congres met een welkomstwoord qpende, herinnerde eraan, dat de efd. Den Haag-Loosduinen op 13 Oct. a.s. haar 10-jarig beslaan herdenkt Dit feit zal op feestelijke wijze herdacht w-orden. Voorts deelde spr. het winterprogramma van den bond mede. Vervolgens sprak Mevr. Steenberge-Engeringh over het waschvraagstuk, gezien van het huishoudelijk punt. Zij zette uitvoerig uiteen de ongezonde. atmosfeer, die, vooral inde woningen waar gedroogd wordt, ontstaat bij de behandeling der wasch aan huis, hetgeen de volksgezondheid ten zeerste schaadt. De oplossing zag spr. ineen verlaging der tarieven, hetgeen alleen mogelijk is wanneer bijna iedere huisvrouw de wasch van huis geelt, waardoor de wasch-industrieelen tot verlaging kunnen komen. Dr. Ir. Gelissen, privaat docent inde chemie, hield vervolgens een toespraak en legde den nadruk op het vaktechnische streven, dat de laatste jaren de wasch-industrie gekenmerkt heeft. D;t streven, hoewel heel laat begonnen, is zeer toe te juichen. In dit verband wees spr. nog op den Chemischen Ra,ad vopir de Wasch-industrie, waaraan ieder onderzoek kan worden opgedragen. Het congres werd besloten met een gemeenschappelijken maaltijd. Districtbond Patronaten. Dezer dagen hield de districtsbond van Westl. patronaten een ledenvergadering in het St. Vincentiusgebouw te Poeldijk, onder presidium van kapelaan H. Theiissen te Poeldijk. De voorzitter opent de vergadering na een kort woord van welkom met den ehristelijken groet, De bedoeling van deze vergadering is een slotvergadering van den patronatendag en tegelijkertiju een vergadering van den districtsbond. Spr. brengt hartclijk dank aan allen, die hebben medegewerkt tot het welslagen van den patroinatendag. Deze dag is een waar succes geworden. De notulen der vorige vergadering worden ongewijzigd vasfgesteld. De patronaatsoommissies worden verzocht het aantal retrailanien met naam en voornaam op te geven vóór 1 Oct. a.s. bij den héér R. Kramers te Wateringen. Als geleiders der retraatanten zullen meegaan de wedeerw. heer C. Kempen te Kwintsheul en de heer R. Kramers te Wateringen. De retraite is van 6—9 November a.s. De- ontvangsten van den Patronaitendag bedragen f628.07, de uitgaven f488.59, zoodat er een batig saldo is van f 137.43. De rekening wordt nagezien en in o-rde bevonden. De rekening wordt goedgekeurd en den penningmeester dank gebracht voor diens accuraat beheer. De voorzitter vestigt vervolgens die aandacht op het Jeugdoongres. j Verschillende patronaatscoimmis'sie-ledc'n zulten dit congres bezoeken. Na eenige huishoudelijke besprekingen wordt de vergadering onder dank gesloten met den Chr. groet. --- Advertentie Geen vlieg in Kuis als ge sproeit met filT I de gele bus u mei zwarten band 2858 --- VOOR DE JEUGD Niettegenstaande de mooie warme zomerdagen maar steeds blijven aanhouden, gaan wij onverstoorbaar' voort met onze prijsraadsels. Hier heb je weer een'stelletje nieuwe. 1. Welke groote stad staat hier te lezen: Torretmad ? 2. Dropm, Louis, Grint, Lepel, Vader, Knaap, Komma, Zomer. Zet deze acht woorden zoodanig onder elkaar, dat van boven naar beneden gelezen, de naam vaneen bekende groote vogel voor den dag komt. Van elk woord maar één letter gebruiken. 3. Kruisraadsel. Vul in: X . X . • • X • • ’ X X X X X X X ' • • X ■ • . X . „ X 1. Een medeklinker. 2. Een inhoudsmaat. 3. Een mooie votgel. 4. Een stad in Noord-Holland. 5. Een familielid. 6. Een jongensnaam. 7. Een medeklinker. I>e rijen kruisjes geven dezelfde stad te lezen. Opgepast. 1. Alle raadsels goed oplossen. Wie ze niet kan vinden, mag Vader of Moeder ter hulp roepen. 2. Alle oplossingen goed bewaren tot eind Sept. 3. Eind September ’t heele geval in één enveloppe zenden naar L. Roggeveen, Maretakstraat 54, Den Haag. 4. Daarna goed inde krant kijken, of je een van de gelukkigen bent, die een prijs heeft gewonnen. Ons sprookje gaat weer verder. Lezen jullie ’tmet z’n tweeën of drieën wel eens luid voor? Probeer ’t maar eens. Je zult zien, hoe aardig dat is. PRINSES DESIREE LACHT NIET MEE. Een tooneefsprookje. (Vervolg.) Wat zagen Adriaantje en Kriebel voor het venster? Lees maar: Kriebel (bij ’t raam): Ik geloof, dat ze aan ’t sneeuwballen gooien zijn. Ja, kijk eens, Adriaantje. Kijk ze dansen en springen, die meisjes en jongens. He, ik zou best mee willen doen. Hallo, daar staat ook een sneeuwpop. Zeg Adriaantje, zou jij geen zin hebben. Adriaantje: Hè, ba nee. Kriebel: Waarom niet. Adriaantje; >’t Is net zoo koud daar inde sneeuw. Kriebel: Kom meid, ben je mal. ’tls juist fijn. Adriaantje: jij fijn noemt. Ik vind -teng. Kriebel: Kijk eens: ze dansen met z’n allen om den sneeuwpop heen. Hoor je ze zingen? (Af en toe klinkt gejü»el en gezang.) Adriaantje: Zeg Kriebel.. . Kriebel: Ja Adriaantje, boterspaiantje... Adriaantje : Hè nee, doe nou niet zoo gek. Kriebel; Wat is er dan, Adriaantje, halve maantje? Adriaantje: Al» je zoo mal doet, zeg ik -’t niet. Kriebel. Ik zal niet mal doen, Adriaantje. Vertel maar op. Adriaantje: Zeg, zou ’t waar wezen, dat de sneeuwvlokken eigenlijk veeren zijn vain ’t bed vaneen tooverfee, hoog inde lucht. Kriebel: Misschien wel, Adriaantje. Aciriaantje: Zie je, als ze haar bed opschudt, dan vliegen de veeren naar beneden. Kriebel: Van wie heb je dat gehoord? Adriaantje: Van wie? Dat weet ik niet. Kriebel: Of heb je ’t zelf bedacht? Adriaantje : Ja, misschien wel. -’t Kan toch best. Zo zeggen ook, dat er een toovenaar in ’t land is. Zou ’t waar wezen ? Kriebel: Ze zeggen zooveel. Maar ik geloof it wel. (Buiten weeridinkt gejuich. Kriebel en Adriaantje gaan weer voor ’t raam staan.) Kriebel: Kijk ze eens een pret hebben. Hè, ik zou best mee willen dansen. (Hij begint een beetje mee te springen en te zingen). Adriaantje: Hè Kriebel (Hijl antwoordt niet). Kriebeltje. (Ze kijkt nu gespannen naar buiten). Kriebel: Kijk kijk, bijnai die jongen z’n pel eraf. Kijk ... hahaha. (Allebei lachen ze. De kamerheer komt weer binnen). Kamerheer: Wel heb ik van m’n leven. Daar staan ze me waaraehtig te dansen en te springen en ze vergeten te werken. Dat is een mooie boel. Zeg, wat beteekent dat, Kriebel Diebel? Kriebel: We zijn al klaar, Excellentie.' Kamerheer; Dan als de wind de zaal uit. De koning en de: koningin komen hier, en de minister ook. Weg, gauw. (Hij1 schopt naar Kriebel, maar valt op den grond.) Au. Allo. Wacht maar kwajongen, jou krijg ik nog wel eens. Wacht maar. (Kriebel en Adriaantje hollen weg. De koning en de koningin komen binnen). Koning: Wat doet u daair, Excellentie? Hebt u wat verloren? Kamerheer; Nee Majesteit, ik ben uitgegleden en toen ben ik gevallen. Koningin: Hebt u Zich bezeerd, Excellentie? Excellentie: Nee Majesteit, gelukkig niet. Koning: Och Excellentie, wilt u eventjes den minister gaan waarschuwen? Kamerheer: Waar is Zijne Excellentie, Majesteit ? Koning: Inde kleine zaal, Excellentie. Daar zit hij1 wetten te malken. (De Kamerheer gaat weg). Koningin: Och, onze arme prinses Desiree. Och. Koning: Ééns zal ze toch lachen, net als andere kinderen, Isabella. Koningin : Hoe lang zal dat nog duren, Gonzago ? Koning: Eens, ééns zal ze lachen, ’k Heb ’t gedroomd, weiet je. Ik droomde, dat er veel muziek was. ledereen was vroolijk en danste. Ik droomde verder, dat ze toen rook aan een roos, en dat ze toen opeens begon te lachen, zóó luid en zoo: blij, dat iedereen meelachte, iedereen ... Ja, ik droomde dat ze rook aan een roos. Kamerheer (Komt weer binnen): Hier is de minister, Excellentie Doeumini, Majesteit. Koning: Gaat u zitten, Excellentie. We zullen onze gewone vergadering houden. Is er nieuws? Minister: Ja, er is nieuws, Majesteit. Er is fameus nieuws. Koning: Vertel op, Excellentie. Minister; Ik heb gehoord, dat er in ons land een toovenaar rondloopt. Allen: Een toovenaar? (Wordt vervolgd). Volgende week zullen we lezen, hoe de koning, de koningin, de kamerheer en de minister over dien toovenaar praten. En wat ze zullen doen, om den toovenaar te vangen. Dus: tot volgende week. --- feuilleton Nancy Trevanion’s Erfenis Vertaald door CAKLA SIMONS. 23) ; _ Ik ben doodmoe, ik kan niet meer, zei ze eindelijk. __ of ik gelijk heb of niet,' éérst moet ik wat rusten We zullen de deur sluiten en naar bed gaan. w^en,n^bijna middag toen Nancy wakker werd. • w m • rin ?. oeni'ge minuten voor ze tot bezinning ÏÏT; want«ven donker als den vorigen Langzamerhand n°g Het bezoek aan eKT* ae z‘ch Wfei' alleS: Waar is Mary Judson? vroeg ze zich verhebben? ® ““ ” “htï vJeld Ze kleedde zich haastig aan en liep. Sarah Ellen tegen het lijf, toen deze naar beneden ging. Ik hoorde u komen en maakte het°ombiU klaar, zei dezei. Ik heb een lekker vuurije in de kamer aangemaiakt. Wat een mist is er buiten hè? Dit was een lang gesprek voor Sarah Ellen’s doen en Nancy merkte op hoe goed ze in haar humeur was Meestal was ze erg zwijgzaam en antwoordde alleen met enkele lettergrepen. Nancy maakte hieruit op, dat Sarah Ellen zeker aangenaam nieuws had gehoord. Is miss Judson at beneden ? Ja, al een uur geleden. Het was even over tienen toien zie opstond. Ze is direct naar het laboratorium gegaan. Ik heb miss Mary nog nooit zoo gezien. Heeft zo ontbeten ? Neen, ze wilde op u wachten. Heb u goed geslapen ? Ja, dank je. En jij ? Ik ook. Ik ben om tien uur precies naar bed gegaan cn heb tot 8 uur geslapen. Walt was het buiten donker, hè? Zajl ik wat toast voor u klaar maken? Sarah Ellen is ineen buitengewoon humeur, bedacht Nancy. Ik heb. haar nog nooit zoo spraakzaam gezien. Het idee om toast voor mij kloar te maken. Toen kwam Mary Judson de kamer binnen en Nancy zag met één oogopslag hoe gpedl Sarah Ellen ook gebuid mocht zijn, Mary diep. verslagen was. Het is niet gelukt, bekende ze. Hebben w© geen rubber gemaakt? vroeg' Nancy fluisterend. Jawel, maar van ihlejel slechte kwaliteit. Dan komt het wel in orde. Het komt niet in orde, antwoordde de ander. Als we het niet in goede kwaliteit produoeeren heeft het geen waarde. Het is altijd dezelfde geschiedenis net als in vaders dagen. Er ontbreekt een kleinigheid .aan, maar wat? wat? Ik wil er naar gaan kijken, zieii Nancy. Neen, nu niet. Sarah ElLen mag geen vermoedens krijgen; niemand mag er iets van weten. • Je geeft het toch niet op, Mary? Geen sprake van. De eerste keer is het goed gelukt, er hapert alleen een kleinigheid aan; ik moet vinden walt dat is. Ik hen ervan overtuigd dat we zullen slagen, riep Nancy uit. Nu ze .eenmaal had gezien toe Mary Judson rubber maakte had ze een onbegrensd vertrouwen gekregen in het welslagen van het experimenl. Na het ontbijt zullen we het opnieuw probeer©n verklaarde ze; en misschien ontdekken we dan, waar die kleine fout in schuilt. Op dat opgenblilk kwam Saralh, Ellen binnen met de ham en eieren. Ik hoop dat het lekker zal smaken, zei ze, ik .weet, dat u het. graag wam lust, en daarom heb. ik het nu pas uit de pan genomen. Terwijl ze sprak keek ze de vriendinnen onderzoekend aan en verliet daarna snel de kamer. Sarah Ellen is vandaag ineen goed humeur, zei Nancy, ik heb haar nog nooit zoo. spraakzaom gezien. Maar Mary Judson naim er geen notitie van; ze Was heetemaal verdiept in haar gedachten. Direct na het onlbijt ging za naar het laboratorium terug. En vier uur Later kwamen „ze teleur gesteld thuis. Mary barstte in snikken uit. Hét geeft allemaal niels, Nancy, huilde ze. Neen, riep Nancy. lneen maand weten w© waaraan het ligt., daar ben ik zeker van. Dit laatste experiment is wel niet gelukt, maar ik voel dat we het op een keer zullen vinden. We moeten geduld hebben; in ieder geval ben jo al «en eind verder gekomen. Als ik daar maar zeker van was. Leefde vdder nog maar. Hij zou het direct gevonden hebben, het is vreeselijk je zoo. hulpeloos en eenzaam te voelen ik ben zoo. blij' .dat ik jou gevonden heb. Je zult slagen, verzekerde Nancy haar al moest het noig jar©n duren, maar slagen zul je. Jairen, riep de. oudere vrouw verschrikt uit. Misschien leef ik dan allang niet meer. Ik ben niet sterk, Nancy, en ik denk er dikwijls met schrik aan, dat ik te veei van mijn krachten verg. Bovendien wil ik dat je geld krijgt om. je huis ,terug te koopen. Hoelang duurt die optie nog? We hebben allen tijd van de wereld. Meer dan vier jaar. Vier jaar, herhaalde, de vro.uw langzaam. Ik vraag me af, of dan... lk moet nu naar Shawcnoss, zei Nancy. Dien zou ik hee.lem.aal vergeten. Neem je zijn voorstel aan? lk moet wet, antwoordde het meisje. Het beetje geld dat ik nog heb vermindert zienderoogen en ofschoon het salaris klein is, het is beter dan niets. Ja, antwoordde Mary nadenkend. Je hebt gelijk kind. We mogen de hoop niet opgeven, het zal ons toch wel ééns lukken. Dienselfden avond testende Nancy het contract en verbond zich om twee jaar lang uitsluitend voor de firma Shawcross te werken. HOOFDSTUK XVI. Nancy krijgt argwaan. Vier Idlagen later toen Nancy van de fabriek thuiskwam, vond ze miss Judson ontsteld cn zenuwachtig. Maarde vrouw begroette haar harlelij'k als altijd en vroeg, of haar werk haar nog altijd beviel. Het beva.lt mij uitstekend. En kun je goed opschieten met de patroons? Ze z.ijn allebei alleraardigst voor me. Ik hoop toch zoo dat ik succes zal hebben. Want ze hebben me verteld, dat ze hun heele kapitaal in do nieuwe machines en installaties hebben gestoken, zoo dat alles alhangt van het suoces van mijn teekeningen. Mary Judson antwoordde niet. Zei luisterde nauwelijks naar wat Nancy zei. ls er iets met je gebeurd? lk voel me een beetje vervelend. Wat is er dan? lk weet niet wat ik doen moet, antwoordde Mary langzaam. Waarom niet? lk wil je niet lastig vallen met die geschiedenis. Je hebt genoeg aan je hdold. Je valt me heelemaal niet lastig. Toe, vertel het me maar, Mary. Maar Mary sprak nog steeds niet. Plotseling begon ze: Ja, ik heb het opnieuw geprobeerd, Nancy, sinds dien dag, je weet wel... En je blad me beloofd eerst eens flink uit te rusten. lk kon er niets aan doen. Maar ik heb geen resultaat gehad. Nog altijd ontbreekt een kleinigheid, maar wat is het? wat is het? Als je me dei formule maar eens wilde laten zien, zou ik het misschien kunnen vinden. Ik zal je geheim niet verraden, Mary... lk vertrouw je alles, alles toe, Nancy, dat weet jo wel. Maar ik beloofde mijn vader voor zijn dood dat ik het nooit iemand zou toonen, voor ik rubber kon maken. Daarom kan ik het niet laten zien. Ik zou het graag willen, maar ik durf niet. Ik ben mijn vader bij zijn leven nooit ongehoorzaam geweest, en ik wil hem niet ongehoorzaam zijn nu hij is gestorven. Daarom, daa ro m .. j. \jtrelnu, vroeg het meisje. lk heb vandaag bezoek gehad van iemand, zei Mary. En ik weet niet wat ik hem moet antwoorden. Bezoek gehad? Ken ik hem? De vrouw schudde het hoofd. Neen, hij is hier nog noodt geweest, zoolang jij hier bent. Hij heet Langham en mijn vader zei altijd, dat hij een genie was. Hij werkte als assistent bij mijn vader en kort voor zijn dood is hij weggestuurd ik weet niet waarom. Waarom vond je zijn bezoek onaangenaam ? Hij vroeg of hij het laboratorium mocht gebruiken en ik voel er veel voor het hem toe te staan. Vader zei altijd, dat hij na ©en gesprek met Langham geïnspireerd scheen en dat hij hem aanvuurde om te werken, misschien heeft hij op mij dezelfde uitwerking. lk heb misschien niet lang meer te leven, ging ze voort en ik wil mijn doel bereiken voor ik sterf. Misschien kan hij mij helpen, en het is ook in jouw belang. Praat niet over sterven, Mary. Je zult zien, dat je honderd jaar wordt. En om mij haaf je je niet bezorgd te maken. Maar ik heb je beloofd het huis terug te koopen en ik wil mijn belofte nakomen, Nancy. Hij kan mij misschien helpen; vanavond komt hij terug. Vanavond? > Ja, ik wilde jon eerst vragen welke beslissing ik moet nemen. Ze vertelde Nancy in korte woorden Langham-s betrekking tot haar vaider, vertelde het een en het ander uit zijn leven, hoe hij scheikunde gestudeerd had en dat er groote verwachtingen van hem wérden gekoesterd. Hij heeft een laboratorium noodig, zei Mary. Hij zegt dat hij een belangrijk experiment wil doen, dn dat niemand in Leeds zoo’n goed ingericht laboratorium heeft als mijn vader. In ruil hiervoor zal hij mij bij alles assisteeren waarbij ik hem| taoodig mocht hebben. ls dat geen vreemd aanbod? Misschien wel. Ik heb er niet bij gedacht. Ik herinner me wel, dat mijn vader zei, dat Langham een aangeboren talent had voor chemie. Heeft hij er eenig idee van wat jij aan 'tentdekken bent? vroeg Nancy. Niet het minst. Ik heb hem voorzichtig ondervraagd, maar ik ben er zeker van dat hij er niets vanaf weet. Het is een stroohalm, waar ik mij aan vastklem, Nancy. Misschien kan hij mij van dienst zijn. Ik weet zeker, dat vader er geen bezwaar tegen zou hebben gehad. Dien avond, nadat de twee vriendinnen gegeten hadden, diende Sarah Ellen den bezoeker aan. Hij droeg een nieuw pak en zag er heel wat beter uit dan den avond, dat Ben Briggs hem had opgezocht. Dit is mijn vriendin miss Trevanion, stelde miss Judson voor. Nancy keek den man onderzoekend aaln. Zijn gezicht beviel haar niet en hij leek meer op een kleermakers-bediende dan op een knap chemicus. Zijn lichaam was slecht gebouwd; smalle schouders, smalle borst, kromme beenen. Maar eenige minuten later veranderde ze van meening: zijn hoofd Was goed gevormd, zijn breed voorhoofd getuigde van intelligentie, zijn oogan keken scherp-onderzoekend rond. Deze man, wie wat hij verder zijn mocht, was iemand van groote gaven. Het is vriéndelijk van u mij nog eens te willen ontvangen, miss Judson, begon hij. Je bent getrouwd sinds je van mijn vader bent weggegaan, nietwaar? Ja, ik heb twee kinderen. En daar moet ik aan denken, aan hen en aan mijn vrouw. Ik zeg niet, dat ik geien goed loon verdien op de fabriek, maar ik wil iets beters dan mijn leven slijten ineen weverij. Ik wil mijn kinderen, een goede opvoeding geven en dat kan ik niet bolwerken van het loon dat ik verdien. Natuurlijk kent u mij wel. Mijn vader sprak dikwijls over je. 7* Ja, dat is zoo. Uw vader deed meer voor tnij dan allo professoren van Yorkshire College santen. Als hij was blijven leven zou hij iets groots hebben bereikt. Hij wist, dat hij verstandig deed op dezen toon te spreken. Er was één zwakke plek in Mary Judson: ze aanbad de nagedachtenis van haar vader en vond het heerlijk over hem te hooren spréken. Bovendien bestaat er geen tweede laboratorium als het uwe. Ik zou u buitengewoon dankbaar zijn als ik er af en toe gebruik van mocht maken. Ik kan u niets in geld vergoeden, miss Judson, maar ik weet dat u u ook met scheikunde bezighoud en misschien kan ik u, zooals ik al gezegd heb, af en toe van dienst zijn. Ik zou nacht en dag voor u werken, miss Judson; het beteekent mijn heele toekomst, waar ik nu mee bezig ben. . .. (Wordt vervolgd). --- Advertentie nkmderO^ rnantel j – DEN HAAG “ ROTTERDAMf ~ Alléén Hofweg 6 Hoogsfraaf hoek Spui --- Advertentie Wees een Magneet, Trek de Aandacht. Maak er een eind aan – laat hardlijvigheid IJ niet vroegtijdig oud maken en U van Uw jeugd berooven. Heldere oogen, een frissche teint, een veerkrachtige tred en een gezond uiterlijk trekken tegenwoordig ieders aandacht. Het is zoo gemakkeiijk hoofdpijn en slechte spijsvertering, puistjes en een ongezonde gelaatskleur en vele andere ongemakken en pijnen, die door constipatie veroorzaakt zijn, te genezen. Ruim deze hinderpalen uit den weg, door nog vanavond CARTER’S KLEINE LEVER PILLEN in te nemen. Morgen zult U reeds ondervinden, dat daardoor de ingewanden pijnloos functioneeren. Ge zult U opgelucht voelen, en den nieuwen dag met frisschen moed beginnen. D q ri n n b rlnl 'rit irr\lrrntio Bedenk, dat zij volgens doktersrecept zijn samengesteld en door oud en jong kunnen worden gebruikt. Ze zijn klein en met een suikerlaagje bedekt, dus gemakkelijk te slikken en bevatten geen giftige stoffen. Het is een zuiver plantaardig middel, dat de natuur op wetenschappelijke wijze te hulp komt. Vraag „Carter’s’'- met bovenstaand merk Bij Apoth. en Drog., in roode kokertjes van 75 ct. en f 2.25. ' Import. Fa. B. Meindersma, Den Haag^n CARTER’S LSI PILLS 2857 --- DE UITKIJK Het is voor niemand aangenaam uiteen zoeten "aan plotseling door ruwe hand n-akker geschud te Worden. En dit maakt het ook begrijpelijk, dat ntcn vi ij wel overal buiten Frankrijk Briand zijn duidelijke redevoering in do \’olkenbondsvergadering kwalijk genomen heeft. De Duitsdhers inde eerste plaats natuurlijk. Men haid in Duitsohland buitengewone verwachtingen gekoesterd van de politiek van Locarno en toen de verwachte resultaten uithieven, daarvan aan de eigen regeering dc schuld gegeven. Teen nu eindelijk de regeering ertoe overging de inlossing van des stilzwijgende beloften, die Frankrijk te Locarno geacht kon worden gedaan to hebben, meende men op ©en gunstig en spoedig resultaat te mogen rekenen. De consternatie moest dus wel algemeen zijn, toen in plaats daarvan Briand niet alleen de Duitsche edschen terugwees en de billijkheid daarvan ontkende, maar ook tegenover Duitschland een toon aansloeg, die aan de eerste jaren na den oorlog en het felste Poincaristnc herinnerde en met den geest van Genève moeilijk te rijmen viel. Het was deze vooral in den mond van Briand zoo ongewone toon, die het meest verbaasde en vooral de ontgoocheling dracht, die zic-h nu allerwegen doet voelen. Want het waren niet alleen de Duitschers, die meenden een ander antwoord van Frankrijk te mogen verwachten dan de op zoo feilen toon uitgesproken beschuldigingen en de terugwijzing van eischen die toch algemeen als billijk gevoeld werden. We meenden in trouwe, dat we al zoo aardig op weg waren naar den blijvenden vrede en dat de verzoening der vroegere vijanden van Duitschland en Frankrijk inde eerste plaats, die daaraan noodzakelijkerwijs vooraf moest gaan, al vrijwel beklonken was. In Locarno was die verzoening ingeluid en te Thoiry bevestigd. En we hadden pas het anticorlogsverdrag gekregen als de duidelijke bevestiging van den blijvenden vrede door alle volken. Er scheen nog nauwelijks iets te ontbreken. Het is goed dat Briand’s redevoering aan dezen waan een einde heeft gemaakt en weden toestand weer ten naastenbij kunnen zien, zonals hij in werkelijkheid is. Frankrijk staat nog ahijd met het oude wantrouwen tegenover Duitschland en denkt «r nieL aan door ontwapening afstand te doen van de door den oorlog verworven machtspositie. D© Duitsche rijkskanselier moge zich o-p het verdrag van Versailles beroepen om de algemeene ontwapening te eischen, nu Duitschland z'ij het gedwongen, is voorgegaan en de ontruiming van het Rijnland vragen, nu de ingetreden verzoening en- hel anti-ooriogsverdrag hel onderhouden van e en bezetting in het land van den voornoemden buurman tol een dwaasheid maiakt, de overwinnaars uit den grooten oorlog doen met beroep op de macht van hun wapenen dit beroep te niet. Want het is niet enkel Frankrijk’s gedachte die Briand heeft uitgesproken# Op wat hij zei hebben alle gedelegeerden der Entente Staten to Genève ~ja” geknikt. En dat geeft aan zijn redevoering juist, haar grooite be'.eekenis. Het Was dwaas nu illusies te> maken over spoedige ontwapening en blijvende vrede. En het is noodig dat weden werkelijken toestand onder de oogen zien, willen we ooit inde richting van dien vrede en dien ontwapening vorderingen maken. De mogendheden mogen verdragen sluiten, die. den oorlog als misdadig buiten d© wet stellen, zij houden niettemin haar kruit droog en wijzen elk beroep op dien eiscli der ontwapening, die reeds het verdrag van Versailles stelde, beslist af. Is het wonder? De oude tegenstellingen bestaan nog en nieuwe zijn opgekomen. En de hoofdvraag die allen bezighoudt is die naar behoud der verworven macht. Is hef deze ook niet, die zich ten opzichte van de ontruiming van het Rijnland doen gelden? Ongetwijfeld is het een vooruitgang, dat over deize ontruiming ineen internationale overeenkomst onderhandeld kan worden. Maar men stelle zich van dien vooruitgang niet te veel voor. De vraag die de kwestie beheerscht, is alleen deze, hoe de ontruiming kan geschieden zonder dat Frankrijk’s machtspositie schalde lijdt. Ten einde alle schade te voorkomen, eischen de Franschen tegenprestaties, liefst inden vorm van een internationale controle over het Rijnland. Het kan moeilijk de vrees voor Duits,chland’s macht die hen dezen eisch doet stellen. Rriaud heeft; om dit aannemelijk te maken, van Duitschiamd’s macht om een nieuw leger en nieuw oorlogsmateriaal te vormen, hoog opgegeven. Maar hij' weet ook wel dat de moderne legers niet uil den grond gestampt kunnen worden. Het is enkel het behoud van Frankrijk’s overwicht, waarover Frankrijk zich zorgen maakt. Het gaat om het behoud van de verkregen macht. En als met Frankrijk gaat het met allen. De 3000 arrestaties in Spanje, vlak voordat de dictatuur zijn vijfjarig jubileum vierde, dienen enkel om Primoi do Riverla’s macht te verzekeren. Zal het helpen? Juist het groot aantal arrestaties b&wijst, hoe wijd het verziet al om zich heen heeft gegrepen. Tegen een dergeiijk verzet kan op den duur geen dictatuur het uithouderi, vooral .niet wanneer, zoo. als in Spanje- het geval is, dit verzet opk in het lager, zich laat gelden. Het helpt niet, of Primo de Riveira de rebelleerenden bij' duizenden gevangen laat namen. Maar het helpt ook niet, of Frankrijk het Rijnland bezet houdt. Dergelijke niet op natuurlijke kracht steunende, kunstmatige machtsposities vallen uiteen. En het verstandigste dat Frankrijk daarom kan doen, is die felle redevoeringen van Briand te vervangen door pogingen tot werkelijke verzoening met den sterkeren buurman. ---