Verslag van het verhandelde in den Raad der Gemeente Maasland, op Vrijdag- 5 Sept., des v.m. te half tien (zomertijd). (Vervolg van Tweede Blad). Spr. had zoo graag gewild, dat Maassluis met feiten aangetoond had, dat, doordat Maasland geen grondgebied wilde af staan, Maassluis in zijn ontwikkeling geschaad en tegengehouden is. Want feiten zeggen meer dan ' woorden. Spr. weet, dat Maassluis zulks niet kan aantoonen, of het zou moeten zijn, dat het een ruimer belastinggebied gekregen zou hebben, dat haar daartegenover weinig aan onderhoud zou hebben gekost en welks bewoners weinig van de schatkist gevergd zouden hebben. Spr. gelooft, en vele Maassluizers met hem, dat wanneer het grondgebied in 1877 bij Maassluis gevoegd, bij Maasland ware gebleveu, Maassluis er beter voor gestaan zou hebben dan thans, daarom moet de moedergemeente Maasland haar spruite Maassluis, die haar vleugelen meer en meer wil uitslaan, beduiden, dat zij op eigen terrein nog gelegenheid te over bezit om dat te doen, en als het dan inde toekomst, wiat spr. voor Maassluis hoopt, dat terrein te klein moge blijken, dan nog eens terugkome, opdat er dan gelegenheid geopend worde weer voort te gaan met uitslaan van hare vleugelen, maar thans is daar geen noodzaak voor. Men zou naar samenvoeging van beide gemeenten kunnen gestaan hebben uit economisch en historisch oogpunt, zoo zegt biet Gemeentebestuur van Maassluis! maar daar wil Maassl. niet op aandringen, doch zij moet bij Ged. !St. op alle medewerking aandringen ter verkrijging van ruimer grondgebied, dat bij deze grenswijziging wordt voorgesteld, omdat genoemde terreinen voor stadsuitbreiding, bebouwing, industrie, scheepsbouw en handel aangewezen zijn, en door hun ligging aan Maassluis toebehooreu, eu haar toegevoegd dienen te worden, in ’t algemeen belang. Dat Maasland uiteen economisch en historisch oogpunt bekeken bij Maassluis kan worden gevoegd, zal ieder het Gemeentebestuur niet durven nazeggen. Wat t andere aangevoerde betreft, dat Maassluis die terreinen toebehooreu door zijn ligging en dat zjj aangewezen zijn voor stadsuitbreiding enz., heeft spr. reeds meermalen bestreden. Dat de Kaad vau Maassluis zich unaniem niet dit voorstel vau grenswijziging vereeuigde, kan ieder weten, die ’t verslag van de Gemeenteraadsvergadering van Maassluis, waarin deze grenswijziging behandeld werd, gelezen heeft. Het was het tegenbeeld van eensgezindheid, waarin ten laatste een voorstel van grenswijziging aangenomen werd, dat geheel andere grenzen aangaf dan dit voorstel. Spr. zegt op .zijn wijze de motieven van Maassluis, welke deze aanvoert om de noodzakelijkheid te bewijzen van zulk een grenswijziging, te hebben weerlegd, van de motieven van V laar dingen wenscht hij niets te zeggen, daar het bh hem vast staat, dat, ware Maassluis er niet me e aangekomeu, Vlaardingen er nimmer o vei ge dacht zou hebben en Maassluis Vlaardingen dus slechts ter heeft geroepen, met de gedachte : twee krijgen meer gedaan dau een, en tevens, om zoodoende een beier geheel aan deze annexatie te geven en daarom heeft het Gemeentebestuur vau Aiaassluis met dat vau Vlaardingen, zonder het Gemeentebestuur van Maasland gehoord te hebben, over diens gebied geconfereerd en ouderling verdeeld. Was het alleen te doen geweest om misstanden uit den weg te werken, dan had men bij Maasland’s Gemeentebestuur aaugeklopt, maar hier is, wat het Raadslid Van Luipen van Maassluis uitsprak, landhonger in bet geding. Wat zal nu deze voorgestelde grenswijziging' beteekenen voor de gemeente Maasland ais gemeente 1 Dat Maasland, eenmaal een groote welvarende plattelandsgemeente, tot een veel kleinere, spr. durft het bijna niet te uiten, tot een noodlijdende gemeente gemaakt zal worden. Want- volgens spr. is dit toch waar, dat de Gemeente Maasland wei veel lusten, dat is belastingpenningen, zal moeten missen, maar dat de lasten niet zooveel zullen verminderen, want zij raakt niet veel kwijt, dat geld kost, misschien alleen een gedeelte Zuidbuurtschenweg. Neen, aldus spr., ai het hebben eu houden, al het doen eu laten van de Gemeente Maasland, hetzij van scholen, hetzij van brandweer, hetzij van personeel, liet is alles gebaseerd op de grootte van het Maasland van heden. Vandaar dat spr. durfde gewagen van een noodlijdende gemeente, waartoe Maasland zou komen te vervallen, indien deze amputatie van grond en inwoners zou plaats hebben. En welk een beteekenis zal deze voorgestelde grenswijziging, als deze eens werkelijkheid werd, voor de inwoners hebben, hetzij voor die gaan, hetzij voor die blijven. Spr. zal het niet, over de financieele voor- en nadeelen hebben, wat de belasting aangaat, want deze kan men berekenen, zoowel voor allen, die blijven, als voor diegenen, welke gaan, doch hij wenscht nog even te wijzen op de hoofdreden van zijn tegenstand tegen de voorgestelde grenswijziging, n.l. dat een bevolking, die bij elkaar behoort, maar zonder noodzaak van elkaar losgeseheurd wordt, om gevoegd te worden bij een bevolking, waar zij' in het geheel niet bij past, want een plattelandsbevolking hoort niet bij een steedsche bevolking. Zij hebben geheel andere belangen en de plattelandsbewoners kennen en bevorderen eikaars belangen. Dat is geen theorie, maar praktijk, die gezien kan worden. Zie slechts op het vereenigingsleven óp land- en tuinbouwgebied, op land- en tuinbouwcursussen, op veiliugvereeniginig, welker gebouw geheel op Maassluis’ grondgebied komt te staan, Spr. kan ook nog wijzen op het dragen van elkanders lasten en lusten. Spr. behoeft slechts te noemen de Onderl. Brandwaarborg-Mij., de Onderl. Ziekteverzekering', het is alles voor en met elkander, en moet zoo’n gebied nu, zulk een volk nu uit elkaar gescheurd worden, zonder noodzaak, en het werk van jaren, ja van eeuwen teniet gedaan worden ? Neen, besluit spr., dat mag niet, dat mag nooit. De bevolking van Maasland heeft er recht op, dat het Gemeentebestuur doet, wat in zijn vermogen is om te voorkomen, dat geen hoekje grond, geen land, geen huis, geen boerderij, geen man, geen cent zonder noodzaak van Maasland afgescheurd wordt, om toegevoegd te worden bij de Gemeente Maassluis of Vlaardingen, of welke gemeente ook. (Groote bijval bij alle leden.) De heer P. Noordam stelt er prijs op te verklaren, dat hij er sterk voor is, dat inden bestaanden toestand geen eiikelie wijziging hoegenaamd wordt aangebracht. Op een vraag van den heer Van den Bos, of B. en W. in deze geen advies hebben, zegt de voorzitter, dat B. en W. van oordeel zijn, dat het gevoelen van den Raad gevraagd en B. en W. dus niet met een advies komen, doch hu 11 gevoelen wel overeenkomt met het reeds gesprokene, en dat zij met belangstelling en met bijna geheele instemlming de gedocumenteerde redevoeringen van de heeren Van Staalduine, Oosterlee en Noordam hebben aangehoord. De voorzitter spreekt het gevoelen van B. en W. uit, n.l. dat ook zij de voorgestelda grensregeling noch wensohelijk, noch noodzakelijk achten. Immers de gemeente Maasland heeft zoo goed als geen belangen met de gemeénten Maassluis en Vlaardingen gemeen. Heeft Maasland uitsluitend land- en tuinbouwbevolking, de beide andere gemeenten, inzonderheid Maassluis, heeft die niet. Voorts bestaat tot heden slechts een enkele zaak gemeenschappelijk met de naburige gemeenten, n.l. die betreffende het lager onderwijs voor zooveel het aangaat de toelating van kinderen uit deze gemeente op de Openbare scholen in Maassluis en Vlaardingen. Tijdens de crisisjaren heeft .de gemeente Maasland met Maassluis een gemeensohappelijke regeling tot voedselvoorziening gehad, doch deze regeling' heeft slechts acht maanden bestaan, (laaide ingezetenen niet ophielden of de gemeente Maasland moest zich van de met Maassluis aangegane overeenkomst onttrekken, ’t geen daarna ook, in overleg met Maassluis, is geschied, met het gevolg, dat daarna Maasland zelf de distributieregeling ter hand nam, die meer bevredigend werd beoordeeld. Overigens komt het zoo goed als niet voor, dat de Gemeente Maasland profiteert van de Openbare diensten in Maassluis. Inde vier wijken onzer gemeente staan goed werkende brandspuiten, beheerd en bediend door personeel van die wijken, teneinde bij het uitbreken van brand des te sneller het vuur te kunnen beteugelen. Bij eventueelen brand wordt dan ook zeer actief opgetreden. Dat gedurende de laatste grensscheiding, ingevolge de wet van 'lB Deo. 1891 (Staatsbl. no. 235) Maassluis een paar malen op verzoek tegen vergoeding ook diensten presenteerde met zijn brandweermateriaal inde umimiddellijke nabijheid van Maassluis, wettigt in geen geval de grensscheiding als thans wordt voorgesteld. Evenmin kan als wapen tot afscheiding dienen, dat de Maassluische politie uit eigen beweging de Maaslandsche politie bij enkele nabij Maassluis voorgekomen gevallen assistentie verleende. Voorts heeft de Gemieente Maasland zelf haar diverse vereenigingen, als Groene Kruis Wijkverpleging, Groenten- en Vruchtenveilingsvereeniging, Land- en Tuinbouwvereeniging, afdeeling' van de Boaz-bank en Boerenleenbank, Onderl. Brandwaarborg-Mij., hoofdzakelijk voor veehouders en tuinbouwers in deze Gemeente, Hulp en Voorzorg, enz., wier bestaan en nuttige werking ernstig bedreigd worden en pijnlijk gevoeld zal worden, als daar een groot aantal boerderijen en tuingronden met hun bewoners van Maasland worden afgescheiden. Ook bet leven dier bewoners is hoofdzakelijk op Maasland aangewezen, daar deze met uitzondering van de bewoners, die bij Maassluis grenzen, hun kinderen hier ter school zenden, hier ter kerk gaan, hier hun inkoopen doen en hier hun vereenigingsleven hebben. De bevolking van Maasland is dus over ’t algemeen van geheel anderen aard en heeft dus niets gemeen met de bevolking van Maassluis en Vlaardingen, die meer op visscherij of enkele fabrieken is aangewezen. Er is dan o. i. geen enkele reden denkbaar om iets aan de Gemeente Vlaardingen af te staan, wier territoir zelfs inde verre toekomst, althans naar de zijde van Maasland, groot genoeg is om zich te kunnen uitbreiden. Zou dit onverhoopt toch moeten geschieden, dan zou de gemeente Maasland daardoor ongeveer 276 H.A. verliezen en ongeveer f2500 aan opcenten wegens grond- en personeele belasting moeten derven, alsmede ongeveer f 4000 aan gemeentelijke inkomstenbelasting, waartegenover voor de gemeente Maasland een mindere uitgaaf van omstreeks f 600 zou komen te staan. Zoo ook is het precies gelegen met het ten behoeve van Maassluis . geprojecteerde plan, wat betreft de door laatstgenoemde begeerde regeling om bet op de kaart gearceerde gedeelte van den Aalkeet-binneupolder tot aan het Scheur, alsmede den Steendijkpolder, enz. bij Maassluis te voegen. Voor die toevoeging kunnen we niet één reden vinden, die voor noodzakelijkheid, ja zelfs wemscbelijkheid pleit, omdat de eigenaars der gronden van den Aalkeet-binnenpoider en den Steendijkpolder grootendeels in deze gemeente wonen en zelf of hun kinderen of familieleden hun boerderijen en tuingronden bebaeren. Ook aanvragen ter bebouwing dier gronden voor industrie en handel kwamen niet voor, ja, ’t laat zich niet aanzien, dat spoedig daarvoor een aanvrage zal inkomen, zoodat van noodzakelijkheid voor uitbreiding van Maassluis aldaar geen sprake kan zijn. On. zou er alleen iets voor te zeggen zijn, dat toevoeging plaats hebbe aan Maassluis van het geprojecteerde in den Dijkpolder, liggende en grenzende aan Maassluis, alsmede het Zuid-Westelijk gedeelte van den Sluispolder vanaf Maassluis tot aan de Molensloot van dien polder, dienende dan de grens te loopen uit het midden van den Boonervliet rechtuit tot aan het Scheur, op welk gedeelte de bewoners ook kerkelijk tot Maassluis behooreu, hun kinderen aldaar ter 'school zenden en die over het algemeen een ander bestaan hebben, dan van land- en tuinbouw. Door gemelde toevoeging, voor zooveel het laatste betreft, worden dan eenige misstanden weggenomen, waarop B. en W. van Maassluis doelen in hun schrijven vau 27 Mei j.1., no. 618, misstanden van kleinen ontvang, die pok, al zou de grens voor Maassluis ruimer gemaakt worden, zooals de heer Noordam terecht zegt, zich spoedig weer kunnen voordoen, terwijl in het eerste gedeelte (het geprojecteerde inden Dijkpolder) het terrein ligt, waarvan B. en W. in denzelfden brief gewagen, dat hun gemeentelijke reinigingsdienst aldaar diensten verricht, echter diensten ten behoeve van de Woningbouwvereen. Maeslantsluys, die ingevolge contract op zich genomen heeft te zorgen, dat de 'straten enz. van de door die vereen, gebouwde woningen gereinigd en schoon gehouden zouden worden, welke vereen, een private regeling met Maassluis heeft aangegaan en dus niet hieruit voortkomende, alsof de gemeente Maasland nalatig zou zijn, integendeel, er kan worden verklaard dat de Gemeente Maasland in al de behoeften van publieken dienst behoorlijk voorziet. Wat tekotschieten in politietoezicht betreft, op zwemmen inde vlieten nabij Maassluis, waarover het Maassl. Gemeentebestuur schrijft, kan worden geantwoord, dan sinds Juli 1923 voldoende maatregelen tot het tegengaan van dat zwemmen worden genomen. Nog kunnen we mededeelen, dat de gronden onmiddellijk tegen het Scheur gelegen, inzonderheid die tusschen Maassluis en Vlaardingen, grootendeels privaat bezit zijn van de Gemeente Rotterdam, die, indien in verloop van jaren die gronden bebouwd mochten worden, wel zal trachten deze Rotterdam ten goede te doen komen. Bovendien trekt het de aandacht, dat het Gemeentebestuur van Maassluis volgens zijn bovenaangehaald stdirijven, wel met het Gemeentebestuur van Vlaardingen over de nieuwe grenslijn heeft geconfereerd, doch nimmer met dat van Maasland daarover van gedachten wisselde. Ten slotte moge wel worden opgemerkt, dat de druk der belastingschuldigen, benevens de gemeentelijke schuldenlast in beide gemeenten Maassluis en Vlaardingen, in verhouding tot het getal inwoners veel hooger is dan voor de gemeente Maasland. Mocht de voorgestelde grensregeling doorgaan, dan zou dit een verlies beteekenen van plan. 834 H.A., 848 personen en f 10.266.60 aan gemeentelijke inkomstenbelasting, gezwegen nog van de opcenten op de gebouwde en ongebouwde eigendommen en op de personeele belasting, enz., wat wel op f 3600 kan geraamd worden, hetgeen dan tengevolge heeft, dat onze gemeentelijke inkomstenbelasting circa met ruim een vierde zou moeten worden verhoogd en dat alleen om Vlaardingen te bevredigen, die met niet één reden kan aantoonen, dat zij zelfs in de verre toekomst behoefte heeft aau uitbrei- fl ding van baar gebied naar den kant van B Maasland, alsmede Maassluis te voldoen aau fi haar zucht tot zoo’n onredelijke en ongerecht- B vaardigde uitbreiding, welke gemeente de beschikking over terreinen wil hebben, waarvoor noch te Maassluis, noch te Maasland aanvragen voor bebouwing inkomen, hetgeen, indien aan dat verlangen werd tegemoetgekomen, ten hoogste onbillijk en bezwarend voor de gemeente Maasland zou zijn, daar nog voldoende terreinen tot uitbreiding voor Maas- ' sluis overblij ven, zoodat in genen deele van noodzakelijkheid van uitbreiding der grenzen voor Maassluis sprake behoeft te zijn. (Applaus bij de leden). De heer Van Staalduine meent eenige tegenstrijdigheid te hebben gehoord in bet door den voorzitter geuite gevoelen van B. en W. Eerst wordt gezegxl, dat B. en W. geen enkelen grond aaniwezig achten voor eenige grens- • wijziging en even later wordt een aanwijzing gegeven, hoe de grenswijziging wel zou kunnen plaats hebben. De voorzitter ontkent dit en heeft alleen gezegd, dat er iets voor te zeggen kon zijn. De heer Van Staalduine wijst er op, dat in den Maassluischen Raad is gezegd, d'at Maasland voor grenswijziging nooit toeschietelijk is geweest en steeds heeft gezegd, geen man en geen cent. Nu wordt van dit standpunt afgeweken en wordt de gedachte bij Maassluis gewekt, dat Maasland wil rtiarcliaudeerem ; Spr. kan zich daarmede niet vereenigen, te-t meer niet, omdat ook bij de ingezetenen de gedachte leeft, te houden wat we hebben. De heer Vau den Bos zegt, dat drie leden zich hebben beijverd de motieven van Vlaardingen en Maassluis te ontzenuwen. Het wil spr. voorkomen, dat ze daarin uitnem nd geslaagd zijn en liet de volkomen instemming van den geheelen Raad heeft. Wat het door B. en W. geuite gevoelen betreft, meent spi\ , dat liet niet de bedoeling is om een aanbieding te doen, doch uitte laten komen, dat, indien .cr misstanden bestaan, Maasland niet zoo onredelijk zal zijn om daaraan niet het oor te leenen, zoo Maassluis daarover met Maasland , wenscht te confereeren. Spr. meent dat het bezwaar van den heer Van Staalduine door deze toevoeging is ondervangen. De lieer J. Nóondam acht daardoor liet bezwaar niet opgeheven. Ged. St. vragen het gevoelen van den Raad, doch geen aanwijzing hoe het wel zou kunnen. De heer Van dien Bos meent, dat in het uitspreken van zijn gevoelen ook is begrepen een ; opsomming van misstanden en we bier uit laten komen, dat we die niet negeeren, doch daarvan nota nemen. Wethouder Dijkshoorn wijst er nog op, dat door den voorzitter duidelijk is gezegd, dat er geen enkele reden denkbaar is om iets aan de gemeente Vlaardingen af te staan, wier territoir zelfs inde verre toekomst, althans naar de zijde van Maasland, groot genoeg is om zich te kunnen uitbreiden en het zoo precies gelegen is met Maassluis. Maar wat betreft de misstanden op de grens Maassluis-Maasland, waarop door eerstgenoemde gemeente gewezen wordt, heeft de voorzitter ge- ■ zegd, dat daar iets voor te Zeggen zou kunnen ! zijn. Spr. kan daarin geen tegenstrijdigheid zien. De voorzitter zegt, dat de door den heer Van den Bos gegeven toelichting de bedoeling van B. eu W. geheel weergeeft eu sluit de discussie, zeggende de geuite gevoelens aan i lieeren Ged. Staten te zullen mededeelen. i Punt 5. Aankoop motorbrandspuit. De Voorzitter licht too, dat sinds 1903 ineen viertal wijken van de Gemeente brandbluschmiddelen zijn geplaatst, die uitstekend werken. Bij de laatstelijk gehouden oefeningen is zulks nog eens gebleken. Toch achten B. en W. het noodzakelijk, dat in Wijk i) nog een brandspuit worde geplaatst. Zij zouden een spuit uit het dorp willen bestemmen om ineen der wijken te worden geplaatst, om dan in liet dorp een a u tornob iel -1 noto r bra n dsp ui t ie sta, tionnccren. Een zoodanige motorbrandspuit is met zoor weinig personeel te bedienen, terwijl het Bestuur der Onderlinge Brandverzekering-Maatschap. pij in hare iaatsie ledenvergadering besloten heefi voor den aankoop dezer motorbrandspuit eene bijdrage ineens van [ 1500. te verleenen. B. en W. hebben in Rotterdam een dusdanige spuit geziem ; de kosten, met volledige uitrusting, bedragen f3800.—, terwijl, inclusief zuigbuizen en slangen, de totaalkosten op f 4245. komen. De capaciteit bedraagt 800 liter per minuut. Hetgeen er, na aftrek der bijdrage van de Onderlinge Brandverzekering-Mij., nog over blijft te dekken, stellen B. en W. voor te vinden door bet aangaan eener geldleening, af te lossen in ongeveer 10 jaar. De heer Van den Bos vraagt, of deze mo- i torspuit ondergebracht kan worden in het bestaande brandspuithuisje, waarop de Voorzitter antwoordt, dat zulks het geval is, ook volgrens de meening- van den opperbrandmeeater. Voorts antwoordt de Voorzitter bevestigend op een vraag van den beer Van den Bos, of de technische voorziening geregeld is ; deze zal ongeveer f 85 per jaar kosten. Aanbeveling verdient het iemand tegen belooning daarvoor aan te wijzen, omdat men dan meer ‘te zeggen heeft dan wanneer het gratis geschiedt. Be heer Van den Bos betwijfelt, of een deskundige voor circa f 80 te krijgen zal zijn. Zou zoo vraagt hij dan enkel met een chauffeur volstaan kunnen worden 1 De Voorzitter zegt, dat als deze chauffeur ook met motorwerk op de hoogte is, zeer zeker. De heer Oosterlee vraagt, of die spuit overal kan ‘komen ook in laaggelegen gedeelten der gemeente bij ongunstige weersgesteldheid. De voorzitter antwoordt, dat zulks buitengewone omstandig'heden voorbehouden wel het geval zal zijn : het is n.l. een lichte Ford-auto. De heer Van den Bos oordeelt, dat, indien de exploitatiekosten inderdaad niet ho-oger zijn, dan door den Voorzitter wordt gedacht, de Raad tegen aanschaffing geen bezwaar moet hebben. De heer Van Staalduine heeft liever zekerheid terzake van de exploitatiekosten. Het zou toch niet onmogelijk zijn, dat deze kosten zoo hoog bleken, dat zij niet tegen de voordeeten opwegen. Zekerheid daaromtrent is dus wel gewenscht. De Voorzitter leest daarop een schrijven van den desbetreffenden leverancier te Rotterdam voor. Deze stelt als eisch, dat de verantwoordelijke monteur eens per week de motor aanslaat en deze even door laat draaien. Voorts moet hij iedere week eenmaal alles grondig inspecteer en ; dit behoeft geen extra kosten mede te brengen. Rekerut men f5O als belooning voor den monteur en f35 voor een assistent, dan heeft men voor f 85 per jaar een goede controle. Honderden gemeenten hebben zich voor dit bedrag een goede controle bezorgd. Weliswaar geschiedt een en ander in sommige gemjeenten gratis, doch verdient geen aanbeveling. De heer Van den Bos zou het voorstel van B. en W. in beginsel willen aannemen. Mocht alsnog blijken, dat er te groote kosten mede gepaard gaan, dan zou het voorstel eerst nog nader inden Raad gebracht moeten worden. Hiertoe wordt door den Raad bij acclamatie besloten. Punt 6. Rondvraag. De heer Van Staalduine heeft, in verband met het a.s. Koninklijk bezoek aan Vlaardingen en Maassluis, geruchten vernomen, als zou aan H. M. de Koningin verzocht zijn haar route zoodanig te regelen, dat deze ook over Maasland’s grondgebied leidt. Spr. vraagt, of deze geruchten waarheid bevatten en zoo niet, of dan in deze misschien de noodige stappen gedaan kunnen worden. De Voorzitter antwoordt, dat door hean te dezer zake reeds aan H. M. de Koningin is geschreven ; antwoord daarop is nog niet binnengekomen. De heer Van Uffelen wijst op het brandgevaar, dat verbonden is aan het buiten laten staan van wagens, beladen met hooi en stroo ; de Voorzitter acht zulks eveneens onverantwoordelijk en zal maatregelen treffen om dit voor,taan tegen te gaan. De heer Van den Bos wil opmerken, dat terzake van de Womingbouwvereeniging, die toch in contact staat met de Gemeente, de bepaling bestaat, dat B. en W. de lijst van huurders moeten goedkeuren. Hij vermoedt, dat deze bepaling niet wordt nageleefd en zou er gaarne beter de hand aan willen gehouden zien. Het is namelijk voorgekomen, dat een woning die leeg kwam, aan iemand verhuurd is, die reeds een woning had, terwijl een ander I gezin ineen schuur zit. Dit laatste had toch zeker eerder voor de betreffende opengekomen woning in aanmerking hebben moeten komen. De Voorzitter zegt, dat deze zaak wel be- I sproken is en ook wel de aandacht heeft getrokken, terwijl Wethouder Dijkshoorn toelicht, dat in dit geval moeilijk anders gehandeld kon worden. Het verzoek van den heer Van den Bos zal echter aldus de Voorzitter worden genoteerd. De heer Van Mil heeft gezien, dat er over die brug bij Kapteijn met zware karrevraehten zand en grint wordt gereden, waarop de Voor- j zittei' toezegt er gaarne toe te willen medewerken dat voor het vervoer over deze brug een maximum gewicht wordt gesteld, dan I wel de passage met voertuigen hierover ge- j heel wordt verboden. Aan den heer Oosterlee, die vraagt hoe het I met de electrifieatie van den Burgerdijkschc Weg staat, antwoordt de Voorzitter, dat er een brief van het Electriciteitsbedrijf te Delft is ingekomen, inhoudende, dat het opgegeven bedrag van f7500 niet kan worden verlaagd. Ten slotte brengt de heer J. Noordam nog naar voren de belemmering, die de palen op I de Weverskade veroorzaken, waarop de Voorzitter mededeelt, dat een en ander reeds meermalen onder de aandacht van Delft is gebracht evenwel zonder resultaat. Juist dezer dagen echter is bericht ingekomen, dat in begin October zal worden opgenomen, in I hoeverre de klacht reden van bestaan heeft. I Hierna geen der leden meer het woord verlangende, sluit de Voorzitter de vergadering' met dankgebed, waarna de Raad overgaat in geheime zitting. • ---