BINNENLAND. ÜAASSLUIS. Uitstalkunde. Over dit onderwerp heeft de heer G. Muller, van Amsterdam, Donderdagavond ineen lokaal van het „Tehuis voor Zeelieden” eert causerie 'gehouden voor I'eden en genoodigden van de Vereeniging van den Handeldrijveilden Middenstand „Samenwerking” alhier. De heer J. v. kuipen, voorzitter der vereeniging, heette de aanwezigen welkom, in 't bijzonder enkele dames, die mede opgekomen waren. Hij hoopte (dat allen veel profijt zouden hebben van de lezing. Voorts heette hij welkjolm (het 'bestuur der zustervereeniging „Hanze” voor zoover tegenwoordig. Hij meende, dat men niet teleurgesteld zou worden en stelde jdaarop den heer Muller aan de vergadering voor. Het onderwerp waarover deze spreken Zal, is veel verwaarloosd, maar meer en meer dringt toch het bewustzijn door, dat de uit stelkunde een eerste eisch is voor den winkelier. Hierna gaf de voorzitter het woord aan tien heer Muller. Deze begon met er op te wijzen, dat het etaleeren door vele winkeliers wordt verwaarloosd. Daarin ligt het geheim dat zoo menige zaak niet bloeit of bloeiende zaken zijn gaan kwijnen. Literatuur bestaat er ojver het onderwerp eigenlijk niet. Een paar .artikelen in vakbladen, vooral Duitsche, ziedaar nagenoeg alles. Spr. moet ‘dus afgaan voornamelijk op eigen opmerkingen. Hij herinnert aan den wedstrijd te Amsterdam voor de Kalverstraat en Omstreken, eenigen tijd geleden gehouden, welke wedstrijd een blijvend spoor heeft nagelaten; die Wedstrijd fieeft een gedecideerde verbetering aangebracht en velen kregen een open oog voor goede harmonie in kleur en stof en hoeveelheid bij het etaleeren. Men begon zelfs te vragen na;ar een instelling waar deze wetenschap kon geleerd worden. Slpr. gaat na of de etaleerkunst zóó Wel kan worden aangeleerd. Hij heeft er geen groote verwachtingen van. Natuurlijk 'kan men er wel iets leeren, maar (Zonder aanleg Zal tnen nooit een wezenlijk artistieke etalage kunnen samenstellen. Spr. besteed de meening alsof de Duitsche winkelier inde . etaleerkunst ons de baas is. De [heer Muller wil vooral een nationale kunst |hébben. Geert lichteffecten, zooals in Duitschland; dat is gegoochel en boerenbedrog. Wel haag men de artikelen flatteeren, maar b.v. niet Ikleine artikelen door lenzen doen bezichtigen waardoor zie abnormaal groot worden. Is de eerste indruk van zoo’n etalage (welke men in D;uitschland aantreft) overweldigend, bij herhaling beschou'wt wekt die uitstalling afkeer. En [den kooper (moet zij' natuurlijk teleurstelling baren. Zeker, er zij'n onder de Duitsche uitstallingen wónderen van sobere schoonheid, maar die zijn hier te l'ande look te genieten. En de Duitsche Smaak is nu eenmaal niet de onze. Hoe moet men nu etaleeren? 'Scherpe lijnen zijn hier niet te trekken. In ons volkskarakter ligt de vrijheidszin en daarmede zal spr. rekening houden. Er zijn winkelzaken die bij ouderwetsche uitstalling toch bloeien, maar ook op deze Zondagskinderen rust de plicht met den geest tdes 'tijds mee te gaan en hun etalages wat te moderniseer en. Wij1, winkeliers, zijn gesteld op de klandizie van iden eersten stand. Toch kunnen wij daarvan niet bestaan en zoo stallen Wij kostbare artikelen naast de goedkoopere uit en daardoor missen onzle zaken vaajk een zeker be* paalid cachet. Zaken met meer dan een vitrine kunnen die klip gemakkelijk1 ontzeilen. De artikelen moeten elkaar niet afbreken, maar aanvullen. Soms moet één artikel op den vporgrond gebracht en alle andere artikelen op den achtergrond gelaten .De harmonie van lijnen en kleur moet hierbij in acht genomen. Een groot bezWaar is dat vele winkels verbouwde woonhuizen zijn. Daardoor kan men zich niet zóó bewegen als noodig zou zijn. Men hield vroeger zoo geen rekening met deze dingen. Er werden vaste stellingen a.angebracht en men kan daarmede geen perspectieven Openen. De meeste etalages lijden laan overlading. Men doe een en ander zfoo eenvoudig mogelij'k, en gebruike liefst zoo min mogelijk artikelen. Het oog wil rust en hoe meer men inde etalages stapelt, hoe minder men ziet. De etalage is (het visitekaartje van den winkelier en een visitekaartje is immers ook zoo eenvoudig moge-I'ijk. Stelt u voor, dat iemand op zijn kaartje aï Zijn functies noemde. Men zou hem terecht een „kwasteliorem” noemen. Voor verschillende branches zou spr. wel een redelijke etalage weten te maken, maar voor andere Zou hij geen raad weten. Het eerst nam spr. het sigarenvak onder (handen. De tijd is voorbij dat de etalagekast (een overvloed van ledige kistjes moest vertponen inden vorm vaneen triomfboog of iets dergelijks. Neemt eens die heele boel weg en Zet er eens een intiem kamer-interieurtje, een tafeltje – en daarop een paar open kistjes sigaren alsof ge een vriend ontvangt, en zie of dat niet trekt. Bij: een tweede vitrine kan men met wat bloemen of planten veel doen. (Of men late leens iets zien uit de techniek van de bewerking. Het publiek negeert nu de etalages van de sigarenwinkels, terwijl het op de andere Wijze zich daarvoor zou interesseeren. Ook onze bloemenwinkels, ofschoon hooger staande dan overal' elders in het buitenland, 'maken te weinig werk vaneen toongelegenheid. Dit is temeer jammer omdat hun artikel zich zoo uitstekend leent voor een schitterende etalage. Men denke (zich eens een wit marmeren blad roet een [fonteintje in het midden en in goiede kl'eurschakeering daarop eenige bloemen, dat laou een (schoone combinatie kunnen worden. Tegen het bezwaar dat spr. een donkeren achtergrond voor deze zaken heeft aanbevolen, voert hij. aan, Idat geen middel mag worden Veroordeeld als het de schoonheid van het artikel' te beter doet uitkomen. Blij de boekhandelaren gispte s'p'r. het spannen vaneen |draad voor de ruit, of het voorhangen vaneen groote rist prentbriefkaarten, alsof 'men op de Vel uwe zit. De schoenwinkels etaleeren over ’t geheel op moderne wijze 'maar velen bederven hun Werk door de schoenen op twee glazen sokkels te plaatsen of (door z'e inde lucht te doen zlweven. Een schoen 'behoort te rusten, liefst met de punt 10'mlaag. En men zij logisch: een dansschoen ziette men op een parketvloer, een fijin damesschoentje op een karpet, een bergschoen op iets rotsachtigs, enz1. . Winkeliers in bijouterieën moeten niet te veel' inde kast leggen. Het werkt imponeerenci ibp den verkoopier als de voorraad inden winkel nog Zoo-veel grooter blijkt dan inde kast. Evenwel, de uitstalruimte is meestal te bepeikt en (het 'publiek vertoeft gaarne' voor Zulke kasten. Men kan mpeielijk in dit vak pp moderne wijtae etaleeren. De winkeliers in [huishoudelijke artikelen hebben het niet gemakkelijlk. Spr. geeft hun dispensatie van het soberheidsgebod. Toch moet men voorzichtig zijn. Met een gevoel van trots wij'st spr. op de winkels in koloniale- en grutterswaren en dergelijke. 'Zij etaleeren over ’t geheel zteer goed. Het galanterie-vlak schijnt (niet geschikt om oip een moderne wijze te etaleeren. Het nadeel Van de enorme uitstallingen in dat vak is, dat de kopper van den wirikelvoorriaad meestal een teleurstellenden indrpk krijgt. Toch wordt er over ’t geheel1 jn dezie vakk'en goed geëtaleerd. Alvorens spr. overging tot besplreking van het modevak gaf hij enkele algemeene regelen. Men week af van den ouden sleur, dooreen geheel andere inrichting van den winkel. Men Zorgde voor goede Verlichting ’s avonds, voor verwarming des winters, en richtte het ztoo in, dat de voorwerpen bekeken konden worden zonder ze van hun plaatste nemen. De uitstalkast werd meer pen visitekaartje en zij mag dus niet boven den winkel uitblinken. De etalage-kast moet een afgesloten geheel vpxmen, om de voorwerpen rustig en artistiek te kunnen groepeeren. In vele mpdezaken is een kostbare betimmering aangebriacht en nu meent men van alles af te zijn. Doch dit is een vergissing. Er moet Verscheidénheid van kleuren (zijn aan te brengen olm' de goederen beter te doen uitkomen. De achtergrond en Zijwanden vaneen etalage doen denzelfden (dienst als een lijst bij een schilderij. In pns land schijnt de vaste etalage regel te Zullen worden. Spr. ried bij een eenigszins ruime etalageruimte aan, de voornaamste artikelen naar achteren te schikken en daarvóór kleinere artikelen te groepeeren >en wel zóó, dat de ondergrond een contrast vormt met de kleur der artikelen. Men moet vóór |de etalage staande zooveel mioigelijk alle voorwerpen tegelijk kunnen overzien. Spr. trok te velde tegen een al te streng jtoepassen van de symmetrie, wat hij met sprekende voorbeelden verduidelijkte. Betreffende de kl’euren-havmomie merkte spr. op, dat daaromtrent geen strenge regelen kunnen gegeven worden, omdat tinten van hoofdkleuren vaak goed met elkaar harmonieeren, terwijl de hoofdkleuren Zelf tegen elkaar vlóéken. Spr. verduidelijkt dit dooreen voorbeeld. Het etaleeren in één Meur achtte spr. het meest effectvol. In verschillende tinten van dezelfde kleur kan men schoone effecten verkrijgen Tal van practische wenken gaf spr. in dit opzicht. ! Hij betreurde het, dat hier te- lande nog te Weinig werk gemaakt wordt van hulpmiddelen voor het etaleeren. Men vindt b.v, de groote glazen vazen 'bijna overal. En dat getuigt van weinig oorspronkelijkheid. Die vazen zijn eigenlijk bij ongeluk’ inde wereld gekomen en nu vindt men ze letterlijk overal (een fabrikant had zich ineen maat vergist, zat met een voorraad verlegen en bracht ze op de markt. Ook de „omgevallen vaas” heeft een idioten (oorsprong, zooals spreker meedeelde.. (Ineen Lpndensche etalage Was Zulk een vaas door katten lomgegooid en z'e werd nagevolgd.) Na een korte pauzle besprak de heer Muller de versiermiddel'en. Gebruik van versiérmiddelen kan een artikel flatteeren, maar z'e mogen het artikel niet dooddrukken. Ze moeten ondergeschikt blijven. De eerste lentebloemen en de laatste herfstbloemen k|an men in elke etalage brengen, mlaar men zprge dan de bloemen direct te verwijderen als zie teekenen van verwelking vertponen. Bij: overvloed van bloemen, als dez'e goedkoop zijn, late men ze achterwege, Waarvoor spr. goede gronden bijbracht. De hulst leent Izich inde Decembermaand uitstekend voor de 'móeste etalages, ofschoon niet voor alle. [Men zlorge ook bij' het gebruik Van 'lint sober te zij'n en neme de goede kleur. Spr. memoreerde eenige dwazte aanwendingen ivan hulst, jidie zijn bedoeling verduidelijkten. Fijne gebruiks- en luxe artikelen moeten op intieme wijfje uitgestald worden. Zij móeten liefst uitgestald worden op de wijze zooals men ze thuis het liefst ziet. Glazen voorwerpen niet op 'glas, maar op een ondergrondje; eert kleedje b.v. of iets 'dergeïijlks. t Het prijzen van de goederen moet men fook 'niet overdrijven. Toch kan het geen kwaad als (op enkele artikelen een prijs vermeld staat. Met (opschriften zij men voorzichtig; zij moeten fijn en gedistingeerd zijn. Alleen (met een St. Nioolaas-etalage mag teen 'wel' eens uit den band springen. Bij het etal'eeren móet rekening gehouden 'worden im'et winkelruimte en stand, en ook met :het publiek dat men verkrijgt. Ten slotte besprak spr. nog de etalagewedstrijden als middel pm de etaleerkunst hooger op te voeren en als reclame-middel. Spr. beval die wedstrijden ten z'eerste aan. Menig winkelier kan dan wtat van anderen leeren en het is een maatstaf ote te weten hoever de winkelier de beteèkenis van ziijn winkelkast begrijpt. Spr. maakte nu nog duidelijk' wat hij verstaat (onder een Hollandsche uitstalling. Door het toenemend verkeer dreigt er gevaar voor een oostmio-politiscli karakter (der etalage, doch (onze aard is klallm en dat móet inde etalage uitkoimen. Ook het kleurgevoel is hier te lande sterk ontwikkeld. Wij' dulden geen bontfuitgedoschte vrouwen en dochters. In het buitenland is men minder gevoelig op dit punt, zelfs linde hoogste standen. Aan de uitstal-I'ers dus om die goede nationale eigenschap niet te doen verdwijnen. Verder wil men soberheid en properheid, en pok die tnpet inde kast uitkoimen. Met sprekende voorbeelden verduidelijkte de heer Muller een en ander en hij was van meening idat, als dez'e vier eigenschappen inde etalage gelegd wprden, daarmede de vervreemding tusschen den winkelstand en den voornamen i:oo« per, welke nu vaak bestaat, een einde zal nemen. Er wordt o zooveel in het buitenland gekocht door de eerste families; dat betreurt spr., evenals het koopen in andere plaatsen van artikelen die inde eigen gemeente even goed en tegen denzelfden prijs te verkrijgen zijn. Deze euvelen zullen bestreden worden door een hooger peil van etaleeren. Hoe kan men nu het schoonheidsgevoel aanwikkelen? Spr. ried aan de beginselen van de toekenkunst te bestudeeren, musea te bedoeken, schilderkunst te leeren begrijpen, enz. Resumeerende, legde spr. er den nadruk op, dat bij zijn aandrang .om' de etalages te mpderniseeren fioch het nationaal karakter moet 'bewaard blijven. Hetzelfde karakter dat onze interieurs vertoonen, moeten ook de etalages vertonnen. De grootte zaken sluiten zich over ’t geheel te veel bij. het buitenland aan, de ■kleine (kunnen echter medewerken om in dit ioipizjicht ons kleine land groot te doen zijn, zooals 'onze beminde Koningin-Moeder zich eens heeft juitgedrukt. De ‘winkelier kan veel bijdragen tot bevordering van het vreemdelingverkeer. Maar dan tnoet zijn etalage ook een nationaal karakter dragen. Het buitenland is ons daarin voor. In het reisseizioen late men ook de verpakking der artikelen eens zien. Dat animeert den vreemdeling om het mee te nemen. Daarom- moet die .ook practisch zijn en vormt dan pok een goed reclame smid del. . De jmodem-etaleerende winkelier zal een hoogere plaats innemen inde maatschappij dan zijn ‘vakgenoot die niet modern etaleert. , Spr. .vatte zijn betpog ten felotte in deze stellingen 'samen: leder winkelier moet trachten te stijgen tot pen hoo-geren graad inde kunst van uitstallen. Door voortdurend dezie fundamenteele eigenschap te ontwikkelen, vervult hij een gebiedenden plicht tegenover zij'n zaak en zulks 'kan niet anders dan leiden tot een verhooging (van handels rentabiliteit, in casu tot pen materiëel' welzijn. Na nog de beslte wenschen te hebben uitgesproken voor de Maassluische winkeliers, eindigde .spr. zijn rede, welke, door geestige 'voorbeelden gekruid, meermalen een hartelij'k gelach verwekte, en dan pok levendig werd tpegej uicht. De voorzitter dankte den heer Muller en taeende dat ieder der aanwezigen er zijn voorjdeel mede zio)u doen. Hij hoopte, dat de spir. nog langen tijd zijn licht voor de Nederlandsche winkeliers zou laten schijnen. (Applaus.) Spr. deelde daarop mede, dat in Febr. mr, iSchürmann voor de „Hanze” zou spreken over faillissementsrecht. De heer ,Speet, voorzitter van de „Hanze”, sprak nog een woord van dank en hoopte, (dat de uitwerking van de lezing zou zijn, dat [de Maassluische bevolking in ’t vervolg niet meer naar Rotterdam zou gaan koopen. Hierop (sloot de voorzitter de vergadering. \V E is 'l' E A N I). In het verslag van den Consul-generaal van ons land te Berlijn wordt omtrent den handel in komko< mcis met Duitschland in het jaar 1912 het volgende gezegd: Komkommers zijn een voornaam invoerartikel. In 1912 werd ingevoeid 881.403 d.z., waarvan a leen uit Nederiand 511.65s*dzi Het artikel werd in groote hoeveelheden speciaal te Berlijn ingevoerd. De hoeveelheden waren aanzienlijk grooter dan in 1911 en het schijnt, dat het verbruik van komkommers, speciaal Nederlandsche, nog steeds stijgende is De prijzen waren lager dan in ’t voorgaande jaar, wijl het aanbod dikwerf zeer groot was. Ook was bet ongunstige regen • achtige .weer niét. zonder invloed op het verlóóp der prijzen. ' 4 Voor .de ley.ering van augurken komt, behalve Nederland, ook Italië in aanmerking Speciaal de Zuid Duitsche steden, vooral in Saksen, betrekken inde maanden , Mei en Juni eenige duizenden waggons augurken uit Italië, hoofdzakelijk voor den innjaak. De Italiaansche augurken burgeren zich ook meer cn meer te Berlijn in. Naar „de Kampioen” meldt zijn er plannen aanhangig tot verbetering van den weg loopende van den Heenweg te ’s Gravenzande over den Maasdijk naar Maassluis. De weg is een grindweg met een verharding van 4 M. en in het midden voorzien van paardenklinkerpad, ter breedte van 77 c.M. De Wegen-Commissie heeft nu het bestuur van den Maasdijk uitgenoodigd in het voorjaar een bezoek te brengen aan de wegen van het Waterschap „Wageningen” en Bennekom», waar met betrekkelijk weinig kosten, grindwegen, met klinkerpaden in het midden, in steenslagwegen werden veranderd. Ten deze is er toch geen betere leermeesteresse dan de praktijk en geen lange brieven en rapporten kunnen beter uiteenzetten, wat met geringe middelen bereikt kan worden dan het zelf waargenomen, elders verkregen resultaat. o £ Het is (overbekend, dat er in onzte streek gebrék' lieerscht aan góed drinkwater. Men kan niet licht ’den zegen overschatten, die er gelegen' zóó zijn ineen afdoende oplossing van de drinkw'aterkwestie in dien z'in. dat de Westlandsche gemeenten zouden voorden wórden van Zuiver en overvloedig drinkwater. Voor de oplossing van dit gewichtig vraagstuk mag inde eerste plaats de vraag gestelid worden, of (onze bodem' al dan niet zuiver drinkwater in voldoende hoeveelheid bézit. Men zou deze vraag afgaande op den waterrijkdom vpn' sefimftige'toude putten, wel in bevestigenden zin willen beantwoorden, doch aan Zbo’n bevestiging op .vergelijkende gronden heeft men weinig. Vaneen onvermoeid onderhoek va*i*den bodem alleen valt op den duur iets te verwachten-. (t f7,yan.Marrewijk. liit hoofde zijner vele verdiensten voor „De Eendracht’ voor wier , belangen hij van de oprichting af geijverd heelt, werd de heer G. J. A. v. Marrewijk bij acciariiatie. tot Eerelid van het Bestuur benoemd. DB LI BH. ™ Inde vergadering der afdeeling van de Hollandsche Maatschappij van Landbouw zijn de aftredende bestuursleden P. Ruigrok. A, ■" v. !d. Morel en D. Keyzer herkozen. Inde plaats van A. N. Middelburg, die als bestuurslid bedankte, is -tot secretaris gekozen A- C. Ifjsselidoen. Eerstdaags Zal voor d.e. aji dieeling een fieskundige optreden ter behandeling yari een practisch onderwerp op landbouwgebied. Hoogstwaarschijnlijk zal te dezer plaatse eerstdaags een Christelijk fanfarekorps worj den opgericht. Nadat men tevergeefs bij den | Gemeenteraad om subsidie had aangeklopt, zijn er circulaires onder de ingezetenen verspreid, waarin iinancieeïe steun wordt gevraagd, zoodat de benoodigde gelden, naar men (meent, thans wel spoedig bijeen zullen rijn. 'i-OBAV ENZ4NDK. Bij de Vrijdag gehouden verkiezing van el' leden voor den gemeenteraad, ingevolge de wet van 31 December 1913, zijn candidaat 'gesteld de 'heeren: W. van Geest Dzn. (chr.-hist.); T. Koene Tzn. (lib.) • M. A. van öei* 'Langen (chr.-hist.); J. O. IMjendijk (lib.); P. Metzon (anti.-rév.); E. Moor Gzn. (anti• rev.); P. C. van Niekerk (r.-k-); A. Noordaliri (chr.-hist.); J. Npordam Azn. (lib.); J. Ruinard (lib.); J. van Rijp Mzn. (anti-rev.); L- Schellevis Dzn. (chr.-hist.); R. Varekamp (anti-rev.). Donderdagavond hield de Gymnastiek- en -S cherm vereeniging O. K. K. van hier. een. druk bezochte uitvoering in het veilinglokaal. Nadat de vereeniging onder het spelen van de opwekkende tonen van het Bondslied was opgekomen en front maakte voor het publiek, opende de .voorzitter, de lieer H. v. d, Ende. de bijeenkomst. Spr. heette de aanwezigen hartelijk welkom en. constateerde met blijdschap, dat de belangstelling inde vereeniging zoo zeer was toegenomen, hopende dat de ver. rich ten allen tijde inde belangstelling van het publiek mocht verblijden. Spr. riep rijn turnmakkers toe, mede te werken tot het welslagen der uitvoering om zoodoende de betoonde belangstelling niet te (beschamen. Daar het evenwel noch in liet Ned. Gym'. Verbond, noch in ~0. K. K.” op den weg ligt van hare leden acróbaten of iathleten te vormen, moest het publiek niet verwachten dat op dezen avond acrobatische toeren zullen worden ten tooneele gebracht. De bedoeling van het Ned. Gym. Verbond en van onze ver. is o|mi van hunne deden krachtige, goed gevormde jongelieden te (maken. Spr. 'hoopte dat de, ver. dit het publiek op dezen avond voldoende mocht bewijzen en gaf hiermede de leiding over aan den directeur, den heer v. Dijk, waarna de vereeniging den turngroet aan het publiek bracht en met het afwerken vian het programma een begin iwepd gemaakt. De, vrije en ordeoefeningen werden in het bijzonder door de adspiranten goed uitgevoerd. Mocht soms aan de correcte (afwerking en de jgoede regelmaat iets ontbreken, toch waren rij; goed ingestudeerd en bewezen een. volhardenden strijd van oefening. Vooral de oefenin g'en de (maat der muziek vielen, biji het publiek inden smaak. Wanneer de adspiranten (hunne oefeningen (uitvoerden, 5n beide handen de nationale vlag, de (muziek het „Vlaggelied' spelende, dan betuigde het publiek meermalen (door handgeklap zijn instemming. De vrije- en (ordeoefeningen der meestgeoefen•den beantwoordden niet ten volle aan den eisch, Wat Zieker Wel te wijten is aan het kleine aantal, waaruit de Te afdeeling van 0. K. K. bestaat. De oefeningen op het ipjaard werdén alleen door de adspiranten en mecstgeoefenden te jriert gegeven. Beide afdeelingen werkten ze kèurig af en verdienden zeker het applaus van het publiek. De brugoefeningen. door de geheele Vereeniging bepefénd, werden kam en rustig afgewerkt, wat zeker aan de oefeningen ten’ beste kwam. Oók dezte oefeningen bewezen een strijd van instudeering. De ie afd. vóóraf werkte de oefeningen nauwgezet en de I'ëfdèmiaten goed strekkende af. Het keurtiurnen van de ie afd. kan niet anders dan „een volmaaktheid op Gymnastiekgebied” genoemd worden. Zeide de voorzitter in rijn openingsrede, dat het niet inde bedoeling lag van „O. K. K.” om hare leden op te leiden tot acrobaten, zoo meenen we toch in het nummer „keurtumen” menigen acröhatischen. t.oer verricht 'gezien te hebben. Wanheer we die [heeren 13. en H. v.d. Ende een reuzenzwaai zien maken aan den rekstok en met hunnen broeder, den heer C. v; d. Ende, Op de berug alle drie tegelijk den handstand zien 'maken, dan denken we onwillekeurig aan den acrobaat. Deze heeren, de kern van de ver;, hebben veel bijgedragen tot het succes (van „O. K. K ”. Moge dit trio nog veel voor hunne vereeniging pre stee ren ! Het nummer „trekkamp”, beoefend door de adspiranten, wekte zeker de lachlust bijl het publiek op. Het (was aardig te zien, hoe de jeugdige turners elkander den voorrang bevochten. Tot slót werden 'door enkele leden eenige (rnarmergrotepen te zien (gegeven, welke waren: ie. (Steenstooten, speer -èn discuswerpen, takken van sport, dateerendc al van ouden datum, iuit den tijd der Romeinen, diè meesters warén op (dit gebied. Dat dezte sport nuttig is, bewijst fwel' het feit, dat het na zóóvele eeuwen nog steeds beoefend wordt-2e. De jacht najar vrijheid. Dez'e groep, uit tden Romeinschen tijid 'genomen, toonde ons een groep ter (dood veroordeelde gevangenen, die hunne vrijheid dan alleen terug krijgen, wanneer ziji den eindstreep bereiken, helaas, velen kunnen door vermoeienis en afmatting de 'eindstreep niet bereiken. 'Deze groep stelde eenige gevallenen voor- Wreede tijd, arme 'gevangenen. 3e. Gevecht tusschen een Batavier en twee Romeinen. Deze groep [stelde voor een overwinning van teen [Batavier op 2 Romeinen. De Batavier, stóter en krachtig, alleen gewapend met zijn knots,'heeft 2 goéd geharnaste en wel gewapende RÓmeinen verslagen. – Krachtige voorouders! I ; Salthno's rechtspraak, Twee vrouwen 1 werden voor Koning Salomo gebracht met e<;n I klein kind. Beide beweerden de moeder te rijn. (Salomo besliste da,t beiden de helft róuden hebben. De groep stelde voor dat de ware moeder voor Salomo staat óm het kind dan maar aan de onrechte te geven, liever dan het te laten doioden.\Hierdoor wist Salomo wie de moeder was. se. Hollands glorie. Een voorstelling van iden handel, kunstwetenschap, enz. vian ons land. Hiermede was het programma, afgewerkt en dankte de voorzitter de aanwezigen voor hunne belangstelling, den heer v. Dijk voor rijn bekwame leiding en (den leden voor hunne trouwe (medewerking. Spr. meende dez!e uitvoering niet als gesloten te kunnen beschouwen, alvorens de aanwezige jongelieden (nog eeranlaal de goede rijde te moeten 'toonen van de beoefening der Gymnastiek. Spr. wilde niet veel daarvan, zeggen, hetgeen „O. K. K.” dezen avond gepresteerd heeft is voldoende bewij's. Spr. zou de jongelieden willen toeroepen „draal niet langer, sluit U aan bij onze vereeniging”. De heer J. C. Luijendijk wenschte namens 'het publiek de ver. O. K. K. geluk met het welslagen dezer uitvoering. Walar spr. de ver. riet werken als hedenavond, verwondert het hem niet, dat (O. K. K. en te Brielle en te Zaandam- gelauwerd uit den strijd trad. Wanneer spr. de adspiranten aanschouwt ziet hij' in deze jeugdige beoefenaars krachtige turners, een toekomst voor (de ver. O. K. K. Spr. dankt den directeur, (den heer v. Dijk, voor zijne bekwame en tactvolle leiding en wenscht de vereeniging O. K. K, onder leiding van haren emdnenten directeur toe nog vele malen gelauwerd uit den strijd te mogen treden. De rede van den heer Luijendijk Werd met daverend applaus bekrachtigd. Hiermede was de 'uitvoering afgelóopen en bleven de aanwezigen nog een paar gezellige uurtjes doorbrengen op het geanimeerde bal'. Moge deze uitvoering voor de ’s-Gravenzandsche jongelingschap een aansporing rijn om zich bij aoo’n nuttige ver. aan te sluiten. Laten rij het Latijnsche Woord „Mens sana in corpore sano’ een gezonde ziel ineen gezond lichaam) in gedachten houden. W A T K Jt I B G « N. – Zoo af en toe krijgen wij bezoek van eenige Zigeuners of althans reizende gezelschappen, welke hier veel gemeen mee hebben. Zoo kwamen in h*et laatst der vorige week ft enige heeren en dito dames in schitterende kleederdracht even voor den aanvang* der veiling aan Ide Samrnersbrug voorbij, en naar allen schijn Was het hooge gezelschap vooral1 dat der 'dames voornemens aldaar hunne inkoopen voor het diner te doen. De vlugste uit het gezelschap was weldra op een schuit en liet daar hoogstderzelyer aandacht rollen, op de daar aanwezige spruitkoof. Er werd haar echter beduid, dat de gewone inkoopen aldaar eenigszins anders plegen te geschieden, en met een paar spruitjes trok het groepje af,: blijkbaar niet Snappend hpe secuur men in Hólland wel is. (Res-b.) Inde eerste jaarvergadering der Maria(Vereeniging alhier, wenschte de presidente den leden een gelukkig nieuwjaar, «jaarna de secr. een overzicht gaf, fron ’t werk der Vereen, vanaf 2 Oct. 1912 (den dag der oprichting). Voorts Werden eenige plannen voor propaganda gemaakt. Ten slótte sprak de geestelijke adviseur nog een woord van opwekjking tot de propagandisten den Wensch (uitend bdj een volgende jaarvergadering het aantal' leden te zien verdubbeld. De collecte bracht f3.33 op. LOOSDUINE N. . 7 Jn het café „De vergulde Roskam” speelde gisterenavond de heer W. v. Drunick, lid van de Loosduinsche Schaakclub simultaan. Er waren achttien harden bezet do,or geoefende spelers, zoodat de heer van Drunick het niet te g'emakkehjk had. Om acht uur opende de voorzitter der club, de heer A. de Pater, de bijeenkomst met een welkom aan de opgekomenen en oen dankbetuiging aan den heer v. Drunick die zich voor deze simullaanpartij beschikbaar had gesteld. Gedurende vier uur werd er hardnekkig gekampt. Voor en na zag men toen de borden verlaten worden door hen, die verslagen waren of gewonnen hadden en die allen concentreerden zich om hen, die nog spelende waren, zoodat het den simuitaanspeler moeilijk genoeg gemaakt, werd. De einduitslag was als volgt: De partij werd gewonnen door de heeren (!. L. Wassenburg en H. v.d. Meer uit den Haag’. I. Lalleman uit Wateringen, A. M. j. Spruijt, A. de Pater, A. Immink, H. \V. Kasper en H. Ph. v. Spronsen van Loosduinen. De heeren P. v. VVijk en E. Flinterman beide uit den Haag verkregen remise. Verloreju werd door de heeren VV. Vletter, C. de Jong, G. Vletter, G. C. v. Spronsen, Jac.. Flinterman, Az., J. Huisbos en L. v.d. Kroft uit Loosduinen en v.d. Burg uit den Haag, Dte spannende strijd wekte hier veel belangstelling. De burgcmdesler en verschiüenae notabelen woonden geruimen tijd de seance bij. De K. K. Bond van Spoor- en Tramwegpersoneel St. Kaphaël heeft Donderdagavond in het gebouw van den Volksbond het Éénjarig bestaan van de atd. Loosduinen op feestelijke wijze herdacht! De groote zaai was goed bezet, wel een bewijs, dat men het ordelijk streven van dezen Bond weel te waardeeren. ‘De Tooneelvereeniging, het Fanfaregejfcelsehap en de Gymnastiekvereeniging verleenden hun medewerking. Nadat de Voorzitter der afdeeling deheer D. 61 Zielschot allen het welkom had toegeroepen, hield de heer F. L. D. Nivard, penningmeester van den Bond, de feestrede waarin hij het doei en streven van zijn vereeniging schetste en welke rede zeer werd Met veel succes voerde nu de tooneelvereclniging het kluchtspel „Janus de Recruut’ op. De gulle lach daverde telkens door de zaai bij de lotgevallen van den held, terwijl de muziek op zeer verdienstelijke wijze tusschen de bedrijven tal van stukken uitvoerde. Ten slotte hield de jeugdige gymnastkykvereeniging verschillende oefeningen met en zonder werktuigen. Eenige sierlijke standen voltooiden het geneel. De geneele avond was een groot succes voor üe juhileerende vereejniging, dank zij de krachtige, medewerking der genoemde aMeelingen van den Volksbond. ■;— Door de vorsl zijnde vaarten en slooten stevig dicht ■gevroren. Alleen inde Haagvaart weet men met kunsL en vliegwerk nog ecu vaargeul de hquden voor dé paardenme^tschippers. Het j vTfvóei' van JuiuijóMwprodüeten naar de j sche nïarkt heeft nu per wagen plaats. -- Opgave van gevonden voorwerpen inde rijtuigen van de AVestlandsche Stoomtram Maatschappij'. Sedert de \ de eerste: geneeskundige hulp verleende. 'ln de gehouden al'gemeene vergadering van de C,oöp. Boerenleenbank der afd. Voorburg, Rijswijk en omstreken der Floll. iMaatsch. van Landbouw was een ontslagaanvrage ingekomen van iden heer G. R. Kuys als kassier. In diens plaats werd met algemeene stemhien gekolzen de 'heer W. Lans te Rijswijk. Naar aanleiding vaneen schrijven van het bestuur der Centrale Bank werd besloten den rentevoet jnplaats van (3J pCt. voor inlagen te bepalen op 4 pCt. en voor voorschotten van 4),- pCt pp 5 pCt. te brengen. , O®- Ver. van Grond- en Huiseigenaren alhiet hield een zeer goed bezochte, vergadering, welke geopend werd door den heer J. P. Leeuwenburg, voorzitter, met een woord van welkom tot de aanwezigen. De notulen der vorige vergadering door den secretaris, den heer Steens, gelezen, werden onveranderd goedgekeurd. Hierna deelde de voorzitter dê reden mede waarom deze vergadering zoo lang uitbleef ~’ Spr. bracht een woord van warme hulde aan nel adres van Rijswijk s gemeentebestuur. Dan begicep Spr. niet, dat geen der leden van de vereeniging nog bij den Baad had aangeklopt voor de verlichtingskwestie langs den Delftwea- dit is toch juist de vereeniging, die in deze een groote steun kan wezen in deze netelige kwestie Alsnu werd overgegaan tot het verkiezen van een definitief bestuur, waarvan werden herkozen de heeren J. P. Leeuwenburg, Steens, Vermeer en J. J. Wubben en in plaats van den heer dr, Bademaker, die zich niet herkiesbaar stelde werq gekozen de heer G. Reuter. Bij de algemeene besprekingen werd tersarake gebracht, het voor- olnafeel voor grond- en huiseigenaren voor het aanstellen van beëedigde makelaars in deze gemeente, wat ook door het bestuur in behandeling’ zal worden genomen. En ten slotte kwam de reeds veel besproken verlichting Delftweg ter latei. Er werd besloten om zoo spoedig mogelijk en vergadering te beleggen voor alle bewoners, grond- en huiseigenaren varf' den Delltweg om deze zaak te regelen. dCn voorzitter werd nog verzocht, dat de leden zooveel mogelijk de groote vergadering van grond- en huiseigenaren, welke in Februari m den Haag gehouden wordt, zullen biiwonen. ’ * horM?ensaaJBav?nd hield de Mariavereeniging in het patronaatsgebouw hare gewone ledenvergadsnng: welke vrij goed bezet was. Na het gebruikelijk gebed, wenschte de presidente, mej. A. v. I .eeuwen, in haar openingswoord de ieden en gezinnen een zalig nieuwjaar en drong er bij de de leden op aan om meer en geregeld de Kruibanier te lezen. De notulen door de secretaresse mej. M. v.d. Heyden. voorgelezen, werden onveranderd goedgekeurd. Hierna had de insla! Jatie plaats waardoor de vereeniging haar strijdkrachten weer vermeerderd zag. Vervolgens had de verloting plaats vaneen gedeelte der overgebleven voorwerpen van de 1.1. gehouden fancytair, wat een zeer gezellig verloop had. Een viertal ingekomen vragen werd door den eerwaarden adviseur, pastoor B. P. F. Mohr, op afdoende wijze beantwoord. Hierna werd door de presidente aan de vergadering medegedeeld, dat de U. gehouden iancy-fair voor de vereeniging als uitstekend geslaagd mag worden genoemd, daar een batig saldo viel te vermelden van f 105. Ook deelde de presidente mede, dat vanwege de M. V. voor de leden der „St. Annavereeniging’ een feestje zou worden georganiseerd, en uitte daarbij den wensch, dat de leden van genoemde vereeniging, welke 14 jaar zijn en geen lid meer kunnen blijven der „St. Annavereeniging als aspirant-lid zullen toetreden inde Mariavereeniging en Kruisverband. Na het zingen van het bondslied werd deze bijeenkomst op de gebruikelijke wijze met gebed gesloten. Na atloop werd gecollecteerd voor een vaandel, welke collecte f 1.62 opbracht. (Besb.) PIJNACKEH. Loop der bevolking in 1913. M V. T. Bevolking op 31 Dec 1912 1151 1078 2234 M. V Tot. Gevestigd in ’l3 125 97 222 Geboren 40 30 70 162 127 299 Vertrokken 77 81 158 Overleden 17 11 28 ~94 92 186 Vermeerdering 7! 35 106 Bevolking op 31 Dec. 1913. 1222 1108 2830 Levenloos geboren: 2. Huwelijken : 4. --- Van ’t levens schaduwkant. Glimlachend kwam hij het bureau van den inspecteur uit. Dat ze hem nou o-pdroegen er op te letten. Hoe kon ’t ook zoo ? Ze moesten eens weten. Nou, hij zou opletten, daar konden ze zeker van zijn. leder, die wat uit de bagagewagen wilde stelen, zou er gloeiend bij wezen. Hij zelf natuurlijk uitgezonderd. Hij grinnikte weer, terwijl hij rondkeek over het perron. „Zoo’n lol,” riep een conducteur vaneen voorbijkomenden goederentrein. Hij knikte, trok dan een strak gezicht. Je kondt nooit te voorzichtig wezen. Toer ;hij dien avond den bagagewagen inkwam, keek hij onderzoekend rond. Je moest zulke 'menschen nooit vertrouwen, meende hij. Misschien had de inspecteur hem wei in slaap willen wiegen met die opdracht goed op te letten en hadden ze verdenking op hem. Hij moest nou vanavond zich koest houden. Hij had wei niemand gezien, er kon ooik eigenlijk niemand inden bagagewagen zijn, maar je kondt niet weten, of ze hem niet op een andere 'manier een strik spanden. Dien avond liet hij daarom- de bagage onaangeroerd ’en d en daarop volgenden ook. Toen was 'hij weer gerustgesteld. Alleen lette hij nog altijd goed, of niemand den bagagewagen binnenging en of er niemand inden wagen verborgen zat. Enkele dagen later stond hij op een avond voor den bagagewagen, oplettent:., wat er in Iging, toen een paar mfannen een praatje met hem maakten. De trein stond op vertrek. Nog nu- en dan kwamen reizigers aanloopen. Dan moest hij soms voor naar den trein. Maar telkens keek hij dan achter zich om te zien, wat er aan den bagagewagen gebeurde, liep dan weer gauw naar het achterste gedeelte. Toen -hij er weer stond, kijkend naar de. klok onder de stati-onsoverkapping en naar het geroezemoes -op de perrons, kwam een conducteur (haastig naar hem t-o-eloopen. „Kom- je even bij den chef?” Hij' keek achter zich naar den bagagewagen, -knikte onwillig en liep dan haastig naar voren. Toen hij weer terugkwam-, gaf de chef het teeken voor vertrek. Hij floot en puffend en dampend kwam de locomotief in beweging. Een enkel portier werd nog dichtgeslagen. Ginds -kwam nog een reiziger aanho-llen. Hij wenkte, dat het te laat was, sprong dan zelf inden bagagewagen. Toen de trein het station uitwas, trok hij de zware deur dicht, keek, dan als naar gewoonte even inden wagen rond. Niets bijzonders bemerkende, stapte hij, rondspeurend, tusschen de verspreid staande bagage door, bukte zich dan naar dit dan naar dat stuik, nam er soms een op, om het nauwkeuriger te bekijken, zette het dan nadenkend 'weer weg. Eindelijk had hij een donkergrijs handkoffertje o-pgen-omen. Hij keerde het om en om, woog het dan in zijn hand, bekeek het nog eens aandachtiger, lette op 'het slibt en: stapte er -dan glimlachend mee tusschen de andere bagage uit. Even keek hij hu als nadenkend, den bagagewagen rond, liep Idan naar zijn hokje aan het eind van den Wagen. (Maar toen hij er binnen wilde gaan, keerde (hij zich verschrikt om. Hoorde hij daar niet (wat? Hij luisterde even, keek spiedend Iden 'wagen rond. Als het stil bleef, glimlachte hij even, stapte dan m!et het koffertje zijn inauwe hokje in. Daar zocht hij: uit zijn zak een aantal sleuteltjes, paste dan het een na het ander jop het koffertje, tot er eindelijk eèn te passen bleek en het koffertje openviel. Glimlachend bekeek hij den inhoud. „Niet veel zaaks,” -mompelde hij. Dan 'zocht hij tusschen het waschgo-ed, haalde er eindelijk een tulband uit, die hij naast (zich op den grond zette. Als hij, het koffertje, na (het verder doorzo-cht te hebben, weer gesloten ihad, opende hij zijn diensttrornmel, die in -een hoek stond, en b-org daarin voorzichtig Iden -tulband weg. Dan zette hij. den trommel Ibehoedzaam weer inden hoek, nam het kofjfjertje (op en liep er mee den wagen in. Toen liij buiten zijn hokje was, bleef hij verschrikt Staan. !’t Was, o|f hij weer wat hoorde ,ginds aan (het eind van den wagen. Hij spiedde ops toerkzaam bij- het schemerige licht, de hand ïiog' aan de deur. Dan, toen hij niets meer hoorde, stapte hij verder den wagen in, zette het handkoffertje weer tusschen de overige bagagestukken en ging terug naar zijn hokje. Zoodra de trein het Utrechtsche station binnenreed, -gooide hij den wagen open, sprong op 'het perron. 'De portiers werden opengetrokken, de passagiers stroomden het perron op. dat nu langzaam- leeg liep. Hij ging terug naaiden bagagewagen, waar witkielen en andere spoorwegmannen bezig waren. Toen hij den wagen weer binnen was, keek liij verwonderd naar den hoek ginds, waar twee mannen stpn-den, die nu langzaam op hem toestapten. . „Wat 'moet dat?” kwam hij. „Wat doet u hier inden wagen?” De twee mannen glimlachten. „We hebben de reis van Amsterdam af meegemaakt jn dezen wagen,” zei een van hen. „In dezen wagen ? Maai- ” „We hebben daar gezeten,” zei de ander en wees naar het privaat. Hij keek hen beurtelings aan. „Maar .. . begon hij weer. „We 'moesten eens zien, ho-e dat ging met 'die herhaalde diefstallen,” zei eender mannen. Hij ‘schrok, -deinsde onwillekeurig achteruit. -Een der mannen trad op hem toe. „Wilt u ons nu maar volgen?” „Volgen?” zei hij ontsteld. „Wij- moeten u arresteeren.” „Arresteeren ?” „En we zullen eerst uw trommel in beslag nemen.” De beide mannen stapten naar het afge (schoten hokje, namen daar. voor hij- tusschen beide kon komen, de trommel weg. ■„Dat ’s mij n trommel,” zei hij. „Ja, juist -daarom-,” zei eender mannen en 'trachtte hem- te openen. „Wilt ju hemmaar eens open maken?” vroeg de man weer. Hij: verzette zich, maar g,af ten slotte toe, Uit den trommel 'kwam de tulband te voorschijn. „Aha,”- Zei eender mannen, die zich als rechercheurs hadden bekend gemaakt. „Die Jheb ik meegenomen uit Amsterdam.” De beide mannen lachten. „Jawel,” Zei de een. Even later stapten ze met' hem het perron pver, jde straat op en regelrecht naar het politiebureau. ---