VOOR DE JEUGD Beste meisjes en jongens. Ik kreeg maar weinig oplossingen, zóó weinig zelfs, dat ik geen prijs kon geven. Nu blijf ik met mijn mooie boeken zitten, lezen jullie niet graag meer? De oplossingen waren: 2 December: 1. Electroteehnicus. 2. ;becn, mond, don: denneboom. 3. twee, pel, paria, zeep: Zwarte Piel. 16 December: 1. Oom, toot, lor: bromtol. 2. kk, rr, ss, ante: kerstkrans. 23 December: 1. Muis, edel, lood, kaal, Izak, smal, geld. oker, eind, dorp, vork, odol, opel, ramp, ezel, lamp, kelk. Het geheel is dan: Melk is goed voor elk. 2. po pp en wa ge nto ok ke nw ag en. Het geheel is dus poppenwagen, bokkenwagen. En nu, bij de eerste rubriek in hef nieuwe jaar, wensch ik jullie allen e'en goed en gelukkig jaar. Ik dank hartelijk voor de goede wenschien, die sommigen mij zonden. D. J. V. te R. Dank voor je wenschien, van harte hetzelfde. Fijn dat je het boek mooi vond, ik zelf heb het ook met genoegen gelezen. Schaatsenrijden doe ik niet, maar ik kan me begrijpen, dat je genoten hebt. Een beetje vriezen is ook prettiger dan al die mist. • mm De eerste januari-raadsels zijn: 1. X XXX X X X X X X X X X X X X X X X X X XXX X 1. Ronde letter. 2. Fee (of getal). .1. Geschreven stuk. .4 Lekkernij, die op Oudejaar gegeten wordt. 5. Versnapering. G. Speelgoed. 7. Medeklinker. Op de middelste kruisjesrij slaat van links naar rechts en van boven naar onder hetzelfde woord. 2. Zet onder elkaar: Een medeklinker. Een signaal, dat aan bijna ieder huiszit (3 letters). Schip (3 letters). Leeft in het water (5 letters). Roofdier, eet ook visch (5 letters). Wordt aan het. vee gegeven (7 letters). Zenden zon, maan en sterren naar ons (7 letters). Menschen, die waterdieren vangen. (9 letters). Vruchtbare aarde uit het Westland (9 letters; Groet als je ’s avonds iemand tegenkomt (11 letters). Een medeklinker. Een klinker. Een stuk van ons land lussclren Maas ei> Waal. (13 letters). Zet dat alles zoo onder elkaar, dat telkens de middelste letter van de woorden onder elkaar komt. Die middelste letters geven dan iets waar je pas van genoten hebt. Succes er mee, iljewaar de oplossingen en stuur zo aan het eind der maand naar Maassluis. DRIE STOUTE DEUGNIETJES MAKEN EEN VUURTJE, door: Bertha van Leyde. „Sara, zal je goed opletten, dat Japie niet inde straat gaat spelen'?” zei mevrouw van den Bosch, toen ze op een middag gereed stond om weg te gaan... Japie’s vriendschap met de twee nieuwe buurkindertjes was een beetje verflauwd de laatste dagen... En daarvoor was mevr. v.d. Bosch geweldig dankbaar. Zooveel mogelijk had zij hem al inden tuin achter het huis gehouden en vrij gerust ging zij uit. Een kwartier precies nadat zijn moeder weg was, begon Japie zicli stierlijk te vervelen en zonder dat Sara heit zag, wist hij de voordeur uitte glippen. Zijn scherpe oogen zien, dat Fannie en Pinkte bij Oom Post op de stoep spelen en hij sluit zich dadelijk bij hen aan. „ik heb een vuurtje gemaakt inden tuin”, kondigt hij aan. Fannie, die bezig was Oom Post uitte vragen over de pukkel boven zijn linkeroog, liet dit belangrijke onderwerp dadelijk varen en vestigde haar aandacht op Japie. „’nVuurtje?” zei ze... „Ja, een vuurtje”, zei Japie trotsch. „Ja, en mammie is uitgegaan en ik heb houtjes bij elkaar gezocht en toen heb ik ze aangestoken”, voegde hij eraan toe. „Laat !s zien.” „Mij ook”, zei Pinkie. „Kom maar mee”, zei Japie gastvrij en voordat Oom Post begreep wat zij in hun schild voerden, renden ze alle drie de tuinpoort van Japie’s huis in. „Waar heb je vuur gemaakt?” vroeg Fannie met haar kleine, schrille stemmetje. „Ja waar?” zei Pinkie belangstellend. „Kijk maar ’s hier”, zei Japie en hij wees op een hoopje asdh en zwartveribrande takjes bij do garage. „Laten we wéér een vuurtje maken”, stelde Fannie voor. Japie keek eerst eens goed rond of Sara niet inde buurt was. Maar Fannie en Pinkie waren al bezig takjes te verzamelen op het vorige plekje voor de garage. Fannie heeft haar speurtochten zelfs tot in do keuken uitgestrekt en komt met een zestal lucifers, een doosje en een paar vuurmakers terug. Onder veel gelach wordt het stapeltje aangestoken. Met een stukje papier slagen zij er tenslotte in het vuur goed te laten doorbranden. „Hij brandt. Hij brandt” gilt Fannie opgewonden. „Ja, hij brandt”, juichen Japie en Pinkie. Op hun hurken zitten ze rondom de vlammen, als echte Indianen. „Willen we soep gaan koken?” stelt Japie onverwachts voor en hij springt de keuken weer binnen,’ met Fannie en Pinkie op zijn hielen.. De potten en pannen staan een beetje te hoog om er bij te kunnen. Maar als men op de keukentafel staat, kan men de oude koperen vijzel grijpen, die mevrouw van den Bosch van haar grootmoeder heeft geërfd en die altijd blinkt als een spiegel, want mevrouw van den Bosch beschouwt deze vijzel als een van haar kostbaarste bezittingen. Op dat oogenblik is het ’t eernge, wat Japie geschikt loclijkt en wat onder zijn bereik ligt. Dan daarin maar soep gekookt. Vlug rennen zij ermee naar de pomp en spoedig is de vijzel hallvol water en staat die in het vuur. De vlammen beslaan het blinkende koper en de drie deugnieten juichen. Dan herinnert Japie zich', dat er inde vliegenkast nog een stuk vleesch hangt. Met groote moeite snijdt hij het beste stuk vleesch eraf en dit gaat met een plot in het modderwater inde vijzel. Het blinkende koper is nu pikzwart geworden van roet en vuil, maar het water raakt aan het koken en gaat al borrelen... „Hout zoeken, jongens, anders gaat het vuur uil”, zegt Japie, die als een echte ohef-kok zijn bevelen uitdeelt. Heel ver, inde moestuin, ziet Japie Sara loopen en dan weet Japie, dat ze altijd lang werk heeft, zoodat zo pp hun gemak kunnen verder-speton. Do moddersoep kookt goed en Fannie zorgt voor nieuwe houtjes, zoodat het vuur spoedig weer goed opvlamt. Japie heelt intósscheii oen groote lepel uit de keuken gehaald en roert nu inde soep. Het vuur nadert inmiddels de deur van de garage en opgepast Japie daar ligt het. meeste hout. „De soep moet geproefd worden”, zegt Pinkie en Japie neemt een beetje op zijn lepel en proeft manmoedig. De tranen schieten hem in de oogen, maai' hij neemt haastig nog een tweede lepeltje en doet nèt of het lekker is. „Hoe smaakt het?” zegt Fannie wantrouwend. „Heerlijk, proef zeil maar”, zegt Japie en duwt haar de lepel inde handen. Fannie proeft ook eens en geeft gauw de lepel aan Pinkie. Maar intusschen beeft Japie de vijzel omgegooid en het stuk vleesdh aan een stokje geprikt. Het is nog hall rauw. Juist wil hij een hap ervan nemen, als de keukendeur kraakt en... hij iets ziet, dat hem in allerijl het vleesch doet wegwerpen en de tuin uitrennen. Fannie en Pinkie er achter aan. „Hier, deugnieten. Hoe durf ,jei met vuur te spelen? En dat nog wel voor mijn garage. Wat een geluk, dat ik thuis ben gekomen, anders was de beele boel 'uitgebraad.” Meneer van dep Bosch gooit gauw een paar emmers water over de vlammen. Vijl minuten later ligt Japie in zijn bedje en wandelen zijn twee gasten vlug, hand-in-hand, de poort uit. Toén mevrouw een half uur later thuis kwam, was Sara bezig een geheel zwartgebrande beker blinkend te schuren... „Mammie, is tante Tryna er niet?” vraagt Japie uit zijn bedje. „Wat wil je van haar?” zegt mevrouw. „Vertellen, dat pappie me in bed heeft gelegd”, zegt Japie verongelijkt. „Tante Tryna is veel te goed voor je en die twee van den overkant loeren je allemaal ondeugende dingen”, zucht mevrouw, „ik denk, dat we eens moeten gaan verhuizen”. En over de schutting tusseben het huis van meneer van den Bosch en tante Tryna staan de beide gezinshoofden te kil>belen; tante Tryna vindt de vader van Japie te streng en meneer van den Bosch vindt Japie een kwade rekel, die maar eens goed moet voelen, dat dergelijke apenstreken niet te pas komen. „Hij doet het niet; het zijn die twee kinderen van Steyn”, zegt tante Tryna half huilend, „en het is niet rechtvaardig hem te straffen voor iets, dat zij eigenlijk hebben gedaan”. En aan den overkant van. de straat zittep Fannie en Pinkie hun nood te klagen bij Oom Post. „Zijn pappie raasde tegen ons”, snikte Fannie. „Ja, hij raasde zoomaar tegen ons”, zei Pinkie, die een traan wegpinkte, want jongens mogen niet huilen, vond hij. „Ja, die Japie van den Bosch is een deugniet, dat weet ik wel”, zei Oom Post, „jullie moet je maar niet te veel met hem bemoeien, hij verleidt je tot allerlei ondeugende streken”, waarschuwde Oom Post. WAAROM I>E HAAS ZULKE LANGE OOREN HEEFT... Heel wat menschen hebben zich al afgevraagd. Waarom een haas zulke enorm lange ooren heelt. Onder de verschillende volken heelt mm al heel wat verhaaltjes daaromtrent gehoord. Hier is echter de werkelijke reden, waarom de haas zulke lange ooren heeft. , Het was inden tijd, toen ons land nog niet door dieren bewoond werd en zij hoorden, diat men hier zoo heerlijk kon wonen. Onmiddellijk riep koning Leeuw zijn onderdanen bij elkaar en verhuisd© met' hen hierheen. Toen zij een paar dagen hier woonden, besloot koning Leeuw een groot feest hei geven, ter ©ere van de verhuizing. Haas kreeg opdracht, aangezien hij hef hardst van allen kon loopen, om de dieren1 bijeen te gaan roepen voor dit festijn. Om half acht ’s morgens zou het feest den volgenden dag beginnen. Haas verstond alles verkeerd ein ging den volgenden morgen om half acht pas op weg, waarbij hij alle dieren uitnoodigdei voor een feest, dat de koning den volgenden dag volgens hem zou, geven. Teen het feeisït begon, was er, niet, één van de onderdanen aanwezig en alle lekkernijen waren tevergeefs gemaakt. En die bedierven natuurlijk, Koning Leeuw1 riep toen zijn raadsleden bij elkaar- om t© besluiten, wat voor ©en straf Haas zeu krijgen. Zij beraadslaagden den gansohien dag en tenslotte stelde iemand voor Haas een paar lange ooren te geven, opdat hij voortaan goed zou kunnen hooren. Koning Leeuw liet dadelijk zijn toovenaar Zwartkop komen en beval de ocren van Haas drie centimeter op te rekken. Van dien dag af hadden Haas eii al zijn kinn deren van die boete lange ooren. --- LAND- EN TUINBOUWPRAATJE IS HET BOERENBEDRIJF LOONEND? EEN LICHTE VERRETERING MERK RA AR. door; IJ. Mcijerink Jz., (Voorzitter van ’t Drentsch Landbouvvgenootseha p, Inden algemeenen toestand waaronder het landbouwbedrijf moet werken is nog weinig verandering ingetreden. De verschillende maatregelen door de ons omringende landen genomen, gaan steeds verder inde richting van zelfvoorziening, zoodat het steeds moeilijker wordt een afzetgebied te vinden voor onze exportproducten, terwijl, wanneer er nog export mogelijk is, dit bijna zonder uitzondering moet geschieden tegen prijzen, die bij lange na de productiekosten niet dekken. De regeieringsmaalregelen zijn noodzakelijk om den landbouw op de been te houden en nu is het altijd zoo geweest, dat maatregelen, die voor den oen voordeelig zijn, voor den ander soms schade opleveren en ook dat, wil men van de voordeelen van sommige maatregelen genieten, men aan den anderen kant ook de lasten daarvan moet dragen. De verhooging van de prijzen der voedergranein zal toch voor den veeboer geen voordeel brengen on zelfs nadeel, indien hij niet een, naar evenredigheid met de opgetreden verhooging, hoogeren prijs voor z’n product ontvangt; de bouwboer daarentegen hoeft van dezen maatregel onmiddellijk voordeel; het belang van den landbouw in zijn geheel is eventueel door deze prijsverhooging ten zeerste gediend en vanuit dit standpunt moeten wijde zaken bezien. De bedoeling van de maatregelen, die zijn genomen ten aanzien van de rundveebeperking is, dooreen kleineren veestapel te komen tot een klei nero melkproductie, waardoor liet mogelijk zal zijn tot een hoogeren melkprijs te komen en ook om dooreen kleine vleeschproductie fa komen tot een hoogeren vleesohprijs. Niet ontkend mag worden, dat deze beperking voor hét bedrijf onaangenaam on lastig kan zijn, maar uiteindelijk zullen de voordeelen, aan de beperking verbonden, grooter zijn dan de nadoelen en daarom mag worden gerekend op ieders medewerking, waardoor het welslagen wordt verzekerd. De ingevoerde mestregeling voor de varkens was noodzakelijk om de voordeelen, die de crisisvarkenswet biedt, zooveel mogelijk in dezelfde mate aan de varkenshouders te doen toekomen. Het 'lot nu toe gevolgde systeem had het bezwaar, dat de grootste voordeelen van do werking der crisisvarkenswet ten deel vielen van de bdggenfokkers, terwijl de varkensmesters er in mindere mate van profiteerden. Ook was een bezwaar, dat de meer kapitaalkrachtige varkensmesters hun mes ter ij ongelimiteerd konden ui tb rei den, wat door het beperkte aanbod van biggen het gevolg had, dat de minder' kapitaalkrachtigen niet ,of tenminste niet voldoende biggen konden krijgen. Dit gevoegd bij de noodzakelijkheid om te komen tot een betere uitvoercontröle op de bedrijven, is voor de varkenseentrale aanleiding geweest om de mestregeling in te voeren. De steunmaatregelen belhben nog niet kunnen bewerken, dat het prijspeil van voor den oorlog is bereikt, hetgeen blijkt uit de indexcijfers van October. De indexcijfers van de akkerirou wproducten benaderen die van voor den oorlog; die voor de veeteellproduictein Wijven nog altijd 25 pet. daar beneden. Dok de cijfers der landbouwiboekhoudbureaux van het boekjaar 1932—1933 geven nog een somber beeld, ai moet worden gerekend, dat de uitkomsten over het taaiste boekjaar gunstiger zijn dan die van het boekjaar W31—1932, terwijl ie verwachten is, dat deze voor tiet boekjaar 1933—1934 nog gunstiger zullen zijn. Dit is evenwel absoluut noodzakelijk Uit de cijfers van het hoekhoudbureau van het Drentsche Landbouwgenootschap blijkt, dat 193] -1932 voor een vrij en eigen bedrijf een verlies op leverde; dit verlies is voor 1932—1933 voor zoon bedrijf veranderd ineen winst van pl-m. 120 per H.A. Het is dus duidelijk, dat voor een gehuurd of met hypotheekschuld bezwaard bedrijf nog geen sprake is van winst, maar dat deze bedrijven nog steeds een verlies opleveren. Ook is het duidelijk, dat er no-g geen sprake van is, dat de boer van de netto -opbrengst vaneen vrij en eigen bedrijf kan leven eri dat at het werk, dat iiij en zijn gezin op het bedrijf verrichten, hem nog geen bestaan waarborgt. Bij het bestudeesren van deze cijfers blijkt verder nog, dat t zoowel de bruto-opbrengst als de uitgaven kleiner zijn dan in het voorafgaande Jxiekjaar; de lagere uitgaven demonstreer™, Hat met alle middelen wordt gestreefd naar een betere netto-opbrengsl. Dat deze lagere uitgaven mede zijn verkregen door besparing op de arbeidsloonen, die niet zoozeer verkregen is dooreen verlaging van het loonpeil, maar door het minder gebruik maken van betaalde arbeidskrachten, is te betreuren, waar hierdoor de werkloosheid nog meer wordt vergroot. ZORG GOEi) VOOR UW DIEREN. Vaak wordt nog de fout gemaakt, dat men kalveren laat , eten uit ©en krib ol ruif, die voor hen te hoog is. Daardoor krijgen zij ligt een doorgezakte rug, een gebrek dat achteraf niet meer verbeterd kan worden. Het beste is, een gat in da wand te maken, ter hoogte van de nek en daar aan de hui tenzij de een bak mei voer onder te hangen. Het kalf kan dan bij heil eten den kop laag houden, terwijl men bovendien het morsen van voer inden stal voorkoml. --- MARKTBERICHTEN MAASLAND, 3 Jan. Andijvie 32—46 c. per bak, Ijooerenk. 30—26 c. per kist, eieren f 3.7ü-4.10 per 100. kroten 40—60 c., peen 10.7a—1.65 per kist, roode kool f 2,10—4.20, groene 1' 2.10- 3.40 per 100, spruiten 1 2.30—3.30, grove i’o.7u-2.10 per zak, stoofapp. B—l2 c.. stoofperen 8— Ja c. per kilo, uien 50—65 c. per kist, witlof le srt. 24—<28 0., 2e ,srt. 7—12 c. iper kilo. Aanv. Ba4 zakken spruiten. WiBSTER JjE E, 3 Jan. Alic. 38—56 c., gros colman 16—53 c., talfelapp. 14—15 c., witlof le srt. 18—32 c., 2e srt. 5—16 o. per kilo, schorseneer en le srt. f 5.80—12.80, 2e srt. f 210—2.80 !P. 25 kilo, uièn 25—55 o. (per 25 kilo, peterselie f 1.90, prei f 1—4.20, selderij f 1.60—4.80 p. 100 bos. eieren 44.20—4.80 per 100 st., andijvie 15 —55 c., boerenk. 15-425 c., peen fl.lo, stoofappelen f 2.20, st.peren f2lO per kist, spruiten le srt. f 1,05—3.90, 2e srt. f 025—1.55 per zak, aanv. 683 zak. •NAALDWIJK., 3 Jan. Andijvie 27—44 c. p. 4 kilo, iboerenk. 22—26 c., per bak, tol. alic. 46 —63 c. per kilo, peterselie f 4.60. prei f 1.30 I. sav. kool f 2.30—3, groene f 1.20—-2.70, selderij f 4.20—5.40 per 100, schorseneeren f 5.70—0.40 per 100 kilo, spruiten f 0.95—210 p. bak, stoofapp. 6—lo «., stoofperen 10 c. per kilo, uien 50 c. per 'bak, witlof le srt. 21 c. per 'kilo. . HO NiSELERiSDIJ K, 3 Jan. Alic. 57 c., appelen 9 'A—l3 c.. spruiten le srt. 9—14 e., 2e srt. 7—9 c., uien IK—2 c., witlof 25—28 c., roode kool 2'A c., sav. 2c. per kilo, andijvie 19—74 c., boerenk. 29—34 c. per Ibak, sohorseneeren 'f3.90—10.50 per 100 ikilo, eieren 5A o. per stuk, prei f 0.70—2.10, 2e srt. 40—55 c., selderij f 2—410, sla f 1.90 per 100. 'MONSTER, 3 Jan. Andijvie 28—52 c. per kist, eieren f 4.80—5.30, prei f 0.75—2.70, selderij f 2.10—3.60 per 100, schorseneeren f 210— 11. per 100 kilo, spruiten f 1.80—2.20 p. kist, stoofapp. B—l2 e., stoofperen 10—13 c„ tomaten A 9 c. per kilo. ZWARTENDIJK, 3 Jan. Andijvie 20—52 c. per bak, 'boerenk. 26—37 c. per kist, peterselie f 6.40. prei f 0.50—11.40 per 100 bos, groene kool f 2.30—1.20, selderij f 1.10—2.20 per 100, schorseneeren f 5.60—7.60 per 100 kilo. KWÏNTSHEUL, 3 Jan. Schorseneeren 8— 13 c„ witlof 26—29 c., andijvie 12—18 c. per kilo, groene f 210—3.40, sla f 3.40—5, eieren f 4.60—5, peterselie f 9.50—10.50. prei 50—95 c., radijs f 6.80—8.10, selderij f 0.90—4.80. sjalotten f 220—2.96 per 100, spruiten f 1.50—L6O, uien 50—60 c., boerenk. 20—44 c. per bak. AMSTERDAM. Marktberichten van Jac. Knoop, beëedigd makelaar in aardappelen, groenten en fruit, Nassaukade 158, tel. 81431. Eind vorige week kwamen vier schepen den kleinen voorraad aanvullen. De prijzen werden daardoor direct iets lager. N .-11. muizen en Bevelanders gevraagd. Dinsdag werden de volgende prijzen (besteed peer 70 kilo: Zeemwsohe bonten en tol. f4—4.25, IJpolder en Haarl.m. eigenh. f3— 320,id. Bevelanders f‘3—3.10, Fl. eigenh. f3— 3.20, NJi. muizen f 4—4.40 per 100 kilo, Frieseibe rapen f 1.25—1.40 per 60 kilo. Brielscbe eigenih. f 3.20—3.30 per 70 kilo. --- Advertentie — neemt dan h fenkoline! DOET HOEST BEDARENI EN LOST HET SLIJM OP| PRIJS PER FLACON F 075 | VRAAGT HET OORDEEL VAN UW F DOKTER. GRATIS MONSTER. E ERKRIJGBAAR BIJ DEN DROGIST. I U ---