Wat er gebeurde. 'uWmmLNLAND Oit ons Vorstenhuis^^— H. K. H. Prinses .Juliana zal Dinsdag a.S. in het Concertgebouw het tweede orkest-concert van het Muziekfeest-1935 bijwonen. H. K. II. zal Zaterdag a.s. in den Stadsschouwburg de opvoering van Sophokles met Haar tegenwoordigheid vereeren —- In het Koninklijk slot te Laken worden nu reeds de noodige toebereidselen gemaakt voor het bezoek dat Koningin Wilhelmina en Prinses Juliana op 14, 15 en 16 dezer aan het Belgische hof en de Brusselsche wereldtentoonstelling zullen brengen. Tijdens dit verblijf zal gravin Marnix van St. Aldegonde, geboren gravin d’Oultremont als Belgische eeredame aan het gevolg van Koningin Wilhelmina worden toegevoegd. Voor Prinses Juliana is de keuze gevallen op de jonge gravin Jacqueline de Lannoy, dochter van den gewezen grootmaarschalk van het Belgische hof. 1 Geen eieren meer naar Duitschland. — Naar het Nederlandsch Weekblad voor Kruidenierswaren verneemt, zullen tot nader order geen eieren naar Duitschland worden uitgevoerd. Onder voorbehoud verneemt het blad verder, dat vermoedelijk 50 °/« van het te verwachten Mei-contingent aan de Zenstrastelle te Berlijn zal moeten worden geleverd voor opslag in koelhuis terwijl de rest zal worden afgenomen tegen den wereldmarktprijs. Oplichter gepakt, — De politie te Bussem heeft een zekeren J. J. K., uit Eindhoven, gearresteerd, die verdacht wordt zich aan op lichting te hebben schuldig gemaakt. K. maakte er een gewoonte van, bij particulieren aan 'te bellen en een laken te koop aan te bieden. Hij vertelde dan, dat hij nog andere manufacturen had, welke hij door waterschade goedkoop kon aanbieden. Hij toonde daarbij eenige monsters en ontving tal van bestellingen. Het laken leverde hij dan al vast tegen veel te dure prijzen af. De andere bestellingen werden nimmer uitgevoerd. Op tal van plaatsen in de mijnstreek, zijn kooper de dupe van dezen zwendel geworden. In Sittard kreeg K. een bankbiljet om te wisselen, doch hij verdween met het wisselgeld. „jte Schoonmaakster door dak gevallen. — In een perceel aan de Leidschegracht te Amsterdam was Dinsdagmiddag een 41-jarige werkster bezig op het dak, met het schoonmaken ,van ramen, toen zij plotseling door een misstap dwars door een bovenlicht viel en op den ongeveer vier en een halve meter lager gelegen zolder terecht kwam. De vrouw kreeg daarbij verschillende snijwonden aan haar armen en beenen en brak een dijbeen. Wat er na een rijwieldiefstal ontdekt werd. v — De politie van het bureau Spaarndammerstraat te Amsterdam heeft een klant te gast, die vermoedelijk in het bezit i9 van een valsch ^ bewijs van Nederlanderschap en die zich voor jj een ander persoon uitgeeft. Maandagmiddag ^ werd hij aangehouden op grond van vermoe- j, den van rijwieldiefstal. De man toonde een e bewijs van Nederlanderschap, dat ten name j. van Adrianus Vermeulen stond en gaf op, te r wonen op een kamertje aan de Prins Hendrik- t, kade. Alles leek dus in orde, doch de politie wilde eerst eens weten of Vermeulen soms iets op zijn kerfstok had, doch men kon niets tot | zijn nadeel ontdekken. Toen men bezig was c met nasnuffelen, kwam iemand het bureau e binnen om aangifte te doen van rijwieldiefstal, r De aangever herkende het rijwiel van Vermeu- i len pertinent als het zijne. Hierop werd hij c aan een langdurig verhoor onderworpen, waar- r bij de arrestant een fantastisch verhaal deed c waarbij hij o.m. zei kunstschilder te zijn en J lang te München te hebben gewoond. De po- 1 litie kreeg toen den indruk met zekeren lang- r gezochten Verweijen te doen te hebben, doch I de man verklaarde dezen persoon wel te ken- t nen, maar hij was Vermeulen. Portret en vin- ( gerafdrukken van Verweijen werden gehaald j en alles bleek op Vermeulen te kloppen. Doch de man hield vol, behalve de rijwieldiefstal, die bekende hij plotseling. Vervolgens ging men huiszoeking doen doch er werd niets ge- 1 vonden, zelfs geen schildersbenoodigdheden, e waarop de man verklaarde dat deze nog in 1 München waren. De politie ontdekte nog meer, 1 het bleek namelijk, dat Verweijen vroeger de- j bet was aan diefstal van schilderijen uit een 1 museum te Coblenz en dat hij ook in voorloo- s pige hechtenis heeft gezeten in verband met 1 een schilderijendiefstal of een poging daartoe, < gepleegd in 1929 te Amsterdam. i Heidebrand bij Ede. — Woensdagmiddag verd op een stuk heidegrond tusschen Arnïem en Ede, een brand ontdekt, die spoedig ;en grooten omvang aannam, en wanneer niet ;ijdig was ingegrepen door personen uit de mgeving, veel onheil had kunnen stichten. De Drand werd ontdekt door een kippenfokker, die mmiddellijk de Edensche brandweer waarschuwde. Met schoppen en boomtakken trachtte men de vlammen te dooven, daarbij geassisteerd door een aantal militairen. De Noordoosten wind echter joeg de vlammen door jonge dennen en eikenhout naar de aan de over?ijde van den weg gelegen heidegrond. Een in de omgeving staand houten zomerhuisje kon worden gespaard. Na ruim een uur ingespannen arbeid door circa veertig personen gelukte het den brand meester te worden. Ongeveer 20 H.A. heidegrond is verbrand, evenals een gedeelte jong dennehout over een oppervlakte van circa vijf bunder. De oorzaak van den brand is onbekend. Een vroolijk leventje geleidt. 1—■ Zooals we gemeld hebben werd onlangs van een gepensionneerden fabriekarbeider, die in het r.k. volkshuis aan de Oranjeboomstraat te Rotterdam woont, een portefeuille met f 1200.— gestolen. De politie heeft thans aangehouden den 42-jarigen kellner J. A. E. uit Den Haag, die bekende de portefeuille te hebben gestolen. Hij had de aandacht op zich gevestigd door zijn buitensporige levenswijze gedurende de laatste week. Van het gld had hij nog maar f 200.— over. De rest was verbrast. BIJ het rooien uit een boom gevallen. — Dinsdagmorgen is de 27-jarige fabriekarbeider O) Jansen, op een erf van de wollenstoffenfabriek M van de gebr. Janssen te Tilburg, bij het hel- ka pen bij het rooien van een boom, uit den boom te gevallen. Bewusteloos bleef de man liggen. Met ve een zware hersenschudding en inwendige as kneuzingen is hij naar het ziekenhuis ver- lo voerd. Zijn toestand is hoogst zorgwekkend. w te Verdronken. — Dinsdagmiddag is uit het tv Wilhelminakanaal te Tilburg, opgehaald het h< lijk van den 35-jarigen landbouwersknecht J. Di W. in ’t Groen. De man was in de buurt van vc het kanaal, op het land werkzaam, zijn paard de en kar werden onbeheerd aangetroffen. Het ge is onverklaarbaar, hoe de man te water is ge- vc raakt. De arbeiders, die dicht in de buurt werk- w ten, hebben niets bemerkt. w m Gevaarlijk spel van twee jongens met hun ni kano. — Donderdagmiddag is op 200 meter van le de kust een kano waarin de 18-jarige Molenaar ra en de 16-jarige Scherf hadden plaats geno- sl men omgeslagen. De jongens hadden er schijn- rc baar niet aan gedacht dat de zee door den H draaiende wind voor kanovaren wel zeer ge- n; vaarlijk was. Het spel had dan ook de aan- w dacht getrokken van een drietal leden van de ai Zandvoortsche . reddingsbrigade en toen de st kano omsloeg begaven zij zich onmiddellijk te d; water, waarbij zij er in mochten slagen de d> beide drenkelingen, die niet zwemmen konden n te redden. Vooral voor de jongste was het hoog e' tijd, daar hij in de omgeslagen kano was vast- n geraakt. a w Rijwieldief maakte een verkeersovertreding, si —- Woensdag zag een agent op het Hofplein 0 te Rotterdam een fietser rijden, die zich aan Sl een verkeersovertreding schuldig maakte. Hij n hield den man aan, om proces verbaal tegen n hem op te maken. De overtreder bleek de 26- S jarige H. J. B. te zijn. De agent zag, dat op e het rijwielbelastingmerk de naam E. Goud- d smid stond ingeponst en hij ondervroeg B. fwaarom hij op een fiets reed, welke blijkbaar b een ander toebehoorde. Het antwoord klonk niet erg bevredigend en het resultaat was, dat > de agent B. meenam naar het. politiebureau. Daar kwam spoedig uit, dat B. de fiets even te voren had gestolen, ten nadeele van de firma E. G. Hij wilde met alle geweld i 10.000 hebben. — In het laatst van het vorige jaar wendde j de 27-jarige reiziger C. W. v. C. zich tot de j. directie van een brouwerij in Limburg, met ■ verzoek om agent te mogen worden. Hij zei, l dat hij nu reeds agent was voor een andere e ■ brouwerij, en dat hij een groote omzet had. Tijf dens een onderhoud met de directie vertelde t hij dat indien hij aangesteld werd er een be3 drag van f 10.000 noodig zou zijn om zijn te- j 3 genwoordige afnemers los van die andere 3 brouwerij te krijgen en vroeg hij de directie in * - dat geval hem het bedrag te geven. Alvorens k - echter ja te zeggen werden bij den bierbotte- laar C. S., bij wien v. G. in dienst was geweest ' - informaties ingewonnen, waaruit bleek dat v. - C. kort geleden failliet was verklaard. Van C. ^ - echter stelde nu een stuk op waar C. S. ver- j 3 klaarde dat de neef van S. dit maar gezegd ' i had omdat v. C. met zoöveel geld in de zaak s - zat, dat als hij er uit ging, de zaak niet meer e drijvende zou kunnen worden gehouden. Bo- ; r vendien liet hij tijdens een conferentie in Roti terdam zoogenaamd door den broer van mr. ' e Ter Horst, de curator in zijn faillissement, opn bellen en die zei dat de directie hier niet met : den gefailleerden v. C. te doen had, maar dat zijn gelijknamige neef failliet was gegaan. Boe vendien bevestigde een telegram van mr. Ter ■ Horst en later een memorandum, met aanben veling, dit telefonische gesprek. Juist deze groote belangstelling van mr. Ter Horst kwam !- de directie verdacht voor en informatie volgde, n Natuurlijk wist mr. Ter Horst niets van de e zaak af en hij klaagde nu Van C. aan wegens ij valschheid in geschrifte. Donderdag had hij n zich hiervoor voor de rechtbank te Rotterdam :e te verantwoorden alsmede voor een poging tot - oplichting van f 10.000, daar eveneens was gebleken dat hij nog nooit agent van een bier" brouwerij was geweest. Met hem stónd eveneens de 24-jarige koopman J. R. de J. terecht q die het memorandum had geschreven en ge- tëekend. Het O. M. eischte tegen hen resp, 8 l'/2 jaar en acht maanden gevangenisstraf. 3 Uitspraak 16 Mei. Ongelukken ln de Rotterdameche haven. — )p de établissementen van de Stoomvaart Maatschappij „Nederland”, aan de Sumatra;ade te Rotterdam, is Donderdag een ontzetend ongeluk gebeurd, waarbij de acht-enreertigjarige kraandrijver Hofman, wonende ian de Berberisstraat, werd gedood. Bij het ossen van de „Marnix van St. Aldegonde”, verd gebruik gemaakt van een der transporeurbruggen. Deze brug werd bediend door wee kraandrijvers, die ieder in een trolly voor iet in werking stellen van de brug zorgden. De transporteur, die o.m. uit een beweegbaar roorstuk bestaat, verbonden aan een vast geleelte, zou even vóór vijf uur in rust worden ;esteld. Daartoe wordt steeds het beweegbare voorstuk omhoog gebracht. Toen nu de trolly vaarin Hofman zich bevond, nog aan het beweegbare voorstuk hing, werd dit stuk vernoedelijk te vroeg omhoog getrokken, met het loodlottig gevolg dat het huisje van het helende voorstuk reed, op groote hoogte uit de rails schoot en naar beneden stortte. De trolly sloeg met donderend geraas op een der perrons, juist tegen een loods terecht te pletter. H. die met vele wonden was overdekt, werd naar het O. L. Vrouwengasthuis vervoerd, waar hij kort na aankomst is overleden. De andere kraandrijver die het beweegbare voorstuk omhoog had gebracht, was zoo overstuur, dat de man onmiddellijk naar huis moest worden vervoerd. — Toen men gisteren bezig was met het overlaan van een lading balken uit een in de Maashaven te Rotterdam liggend motorzeeschip in een langszij liggende Rijnaak, is van een hijsch een ketting gebroken, waardoor de balken vielen. De 64-jarige Duitsche schipper Welker, heeft een van de balken op het hoofd gekregen, tengevolge van den schok is hij overboord geslagen. Met groote moeitè is het gelukt den man te redden, waarna hij naar het ziekenhuis aan den Coolsingel is vervoerd. Bij aankomst aldaar was hij echter al overleden. De 50-jarige havenarbeider P. de Zwart uit de Wielerstraat, heeft een anderen balk op het lichaam gekregen, waarbij hij zijn rechterarm brak. --- „Ontzettende hoofdpijn". j loeder’s blijdschap over haar < dochter’s genezing. „Vanaf haar twaalfde jaar was mijn dochter , jdende aan ontzettende hoofdpijnen. Ik heb ; aar toen Krüschen Salts laten gebruiken en ; a een paar weken was reeds beterschap in- ' etreden. Zij neemt het nu al vier jaren lang n ik kan U berichten, dat zij door Krüschen veer volkomen in orde is. Ik kan als moeder dijn blijdschap niet genoeg bekend maken, lijn dochter is nu ruim achttien jaar en geteel van hoofdpijnen genezen. Ik raad alle Qoeders aan om haar kinderen allen Krüschen ialts te laten gebruiken.” Mej. ST. te R. De oorzaak der meeste kwalen is de slechte verking der spijsverteringsorganen, waardoor Jw lichaam niet vrij is van giftige afvalstofen. Onzuiver bloed is het onvermijdelijke 'evolg en de daarbij behoorende reeks van ;walen: hoofdpijn, indigestie, moeheid, neeriachtigheid en rheumatiek. De zes zouten in Krüschen Salts zijn een ;achte, natuurlijke doch zekere aansporing mor Uw lever en nieren om regelmatig te unctionneeren. Uw lichaam blijft zoodoende nwendig vrij van alle onzuiverheden. Krutchen Salts werkt direct op Uw bloedsomloop, soodat frisch, zuiver bloeed door Uw aderen stroomt en U nieuwe energie voelt tintelen tot n elke vezel van Uw lichaam. Stralende gesondheid voor één cent per dag. 2112 43 Krüschen Salts is uitsluitend verkrijgbaar eij alle apothekers en drogisten k ƒ 0.90 en f 1.60 per flacon, omzetbelasting inbegrepen. Let op, dat op het etiket op de flesch zoowel ils op de buitenverpakking de naam Rowntree Handels Maatschappij voorkomt. Overboord gevallen en verdronken. — De vrouw van schipper Fehij uit Rotterdam, die met zijn schip te Zaandam ligt, is Woensdagavond over boord gevallen en verdronken. De schipper was een kwartiertje weg geweest en toen hij terug kwam miste hij dadelijk zijn vrouw. Zijn dochtertje vertelde hem toen dat moeder overboord was geslagen. Later is haar lijk opgehaald. Ook de tweede verdachte in de moordzaak te Oyen bekend. — Naar verluidt zou thans ook de tweede hoofdverdachte in de moordzaak te Oyen, de 27-jarige V. O. uit Oss, zijn ontkennende houding hebben laten varen. Nu de 16-jarige W. de B. de toedracht van de zaak heeft meegedeeld, zou ook hij hebben ingezien, dat ontkennen niet langer kan baten en zou hij in de strafgevangenis een volledige bekentenis hebben afgelegd. Hij zou één van da hoofddaders van het misdrijf zijn. De verdachte, tegen wien voor de rechtbank in den Bosch 15 jaar gevangenisstraf was geëischt, heeft steeds een buitengewoon brutale en onverschillige houding aangenomen. De taiel stond gedekt, het zilver werd gestolen. — Een brutale diefstal is Woensdag gepleegd in een woning aan de Emmalaan te Amsterdam. Terwijl de bewoners thuis waren, heeft een dief kans gezien de eetkamer binnen te sluipen, waar hij zich van hét tafelzilver heeft meester gemaakt. De eetkamer geeft met 1 een openslaande deur toegang tot den voortuin. Vermoedelijk heeft de dief van de straatzijde af gezien dat de kamer verlaten werd. Daar de deuren, die toegang gaven tot de eetkamer, openstonden, zag hij de gelegenheid schoon zijn slag te slaan. De man moet zeer snel te werk zijn gegaan, want men is slechts enkele oogenblikken buiten de eetkamer geweest. Onmiddellijk, toen de familie binnentrad, werd de diefstal ontdekt. Nergens was echter meer een spoor van den dief te ontdekken. Aangifte bij de politie volgde, die een onderzoek insteld. De moord in den Grooten IJpolder. — Het O.M. bij de rechtbank te Amsterdam heeft Don derdag vijftien jaar gevangenisstraf geëischt tegen den Amsterdammer S. die wondt verdacht in den nacht van 27 op 28 September 1933 den jeugdigen Verhoeven te hebben dood1 geschoten, toen deze achter de Hornhoeve, in den Grooten IJpolder in een schuurtje met zijn meisje stond te praten. De Officier van Jus1 titie, mr. Bosch, achtte doodslag bewezen. Hij ’ betoogde, dat verdachte een gevaarlijk persoon ' is, die voor langen tijd opgesloten dient te wor3 den. Verdachte blijft ontkennen. Uitspraak ' 16 Mei. 1 Hij werkte voor een philantropische instel^ ling. — Voor de rechtbank te Alkmaar heeft “ terechtgestaan H. S. uit Den Haag. Verdachte i heeft als agent van een handelsmaatschappij r te Apeldoorn, tegen welker praktijken herhaal1 delijk in de bladen is gewaarschuwd verschilL lende boeren in West-Friesland bezocht en i hun obligaties verkocht, welke f 67 kostten ' en waarop bij volstorting een prijs zou vallen; _ nieten waren er niet, steeds was de prijs minstens f 75, terwijl, wanneer op de eerste aan'e bieding werd ingegaan, ook nog een damese rijwiel van Néderlandsch fabrikaat in het voor;- uitzicht werd gesteld. Voorts bleek dat de agent 'e zijn slachtoffers had gesuggereerd, dat zij met n een philantropische instelling te doen hadden, n die met behulp van een kerkelijke instelling it deze lóten affaire op touw zette om landir bouwers en veehouders te steunen. De officier eischte een gevangenisstraf van 10 maanden. --- FEUILLETON. De Kreet. * Naar het Engelsch. b 19 *v <■ j Toen ik echter weer bij de groote gang was t aangekomen en in het halfduister verder liep, 1 voelde ik mij den moed weer in de schoenen b zinken. Op de teenen voortsluipend, ieder oogenblik stilstaand, om te hooren, of er geen 1 onraad was, bereikte ik eindelijk de groote, dubbele deur, die echter ook op slot was! Ik was dus inderdaad een gevangene! i Als ik er aan dacht, dat ik mijn bijna boyenmenschelijke zelfbeheersching vergeefs verspild had en dat elke poging om te ontsnap- 1 pen wij praktisch onmogelijk was gemaakt, < meende ik krankzinning te zullen worden I 1 Wat moest ik nu doen? Ik werd wanhopend. ( Voorzichtigheid en voorzorgen hadden gefaald, i Zou ik het nu openlijk met weerstand pro- ; beeren? Zou ik een van de kamers binnen- ; gaan en daar bellen, totdat ik het heele huishouden had wakker gemaakt? Ik draaide aan alle deuren, maar ze waren gesloten. In mijn wanhoop schudde ik zelfs een of twee handvaten, er niets om gevend, of ik Mrs. Garbut wakker maakte; maar zij sliep steviger, dan ik gedacht had, of zij was er volkomen van overtuigd, dat ik als een vogel in een kooi zat, zoodat zij niet tusschenbeide hoefde komen. Bovendien was er niemand anders dan zij in dit gedeelte van het huis. Toen ik deze verschrikkelijke ontdekking 'deed, werd mij als ’t ware de adem benomen. Ik leunde tegen den muur en dacht na. Zij en Ik waren de eenige, die dit deel van de verdieping bewoonden. Het geval was nu zoo goed als hopeloos. Ik zou daar opgesloten blijven en niemand anders zien oan mrs. uaraui en Collins, die geen acht zou slaan op de woorden van iemand, die zij voor krankzinnig hield. En in dien tusschentijd zou die arme man in den toren den hongerdood sterven. Zou niemand mij te hulp kunnen komen? Toen schoot mij opeens een laatste kans te binnen. Zou er eenige mogelijkheid zijn, dat ik Collins kon bewegen een brief aan Val voor mij te posten, waarvan haar meesteres niets te weten zou komen ? Zooals een schipbreukeling naar een stroohalm grijpt, zoo hield ik aan dat idee vast. Ik ging naar mijn kamer terug en schreef h-t volgende: „Foundeyre Abbey, Hampshire. Kom onmiddellijk bij mij aan bovenstaand adres. Vraag naar Miss Phillips. Haast je! Berenice.” Misschien zou Collins zich laten vermurwen dit voor mij te doen als zij zag dat het een verzoek aan een vriendin was. Ik verborg het briefje zorgvuldig in mijn japon en bleef den heelen nacht op terwijl ik de lange eenzame uren telde mij afvragend wat deze moesten zijn voor den man die daar ginds verlaten lag in het vooruitizcht van een eenzame dood en ten prooi aan een verterende honger en dorst! „Wat zullen hem die uren lang vallen!” dacht ik wanhopend, „als ze mij al zoo eindeloos lijken!” HOOFDSTUK VI. Tegen den morgen viel ik in een diepen slaap en het eerste geluid, dat ik hoorde, was het zachte heen en weerloopen in de kamer daarnaast. Ik keek op mijn horloge; het was pas kwart over zeven en het ontbijt zou om half negen gereed staan. Het kon niemand anders zijn dan Mrs. Garbut, die in die kamer heen en weer liep. Waarom was zij daar zoo vroeg? i Zou ik een gaan kijken! Neen, ik durfde '1 ■j JiieU JLerwiJl IK UcUli öWJl CU AUUU ijQjt ixi ucu oiucr, waarin ik dezen vreeselijken nacht had doorgebracht kreeg ik een gevoel van angst over mij, dat niet te beschrijven valt. Ik stelde mij voor, wat die nacht ook voor haar moest zijn geweest. Hoe zal zij verlangd hebben naar het aanbreken van den dag; hoe dankbaar moest zij zich gevoeld hebben, toen het eerste licht door de ramen viel en zij dus merkte, dat de nacht voorbij was. En toen dacht ik tevens met een huivering, dat deze nacht pas de der de was van een reeks van nachten, die nog komen zouden. Als deze al zoo zwaar op haar geweten drukte, wat zou dan de gedachte aan de vele toekomstige nachten zijn, gekweld door de herinnering aan het gebeente daar onder de open lucht; aan een kreet om hulp zooals ik dien gehoord had? Wat zou voortaan het leven voor haar zijn, vroeg ik mij af, terwijl onophoudelijk haar zachte voetstappen mij in de ooren klonken. Onwetend als ik was omtrent haar beweegreden vermoedde ik toch dat het iets had uit te staan met het verkrijgen van rijkdom. Collins woorden betreffende de versobering van het huishouden en haar eigen toespeling op het gebrek aan baar geld van haar zoon, dit alles wees die richting uit. En aannemend, dat zij slaagde in al haar plannen op dit punt en dat er nooit iets van haar verraderlijk spel aan den dag zou komen, zou zij nooit gekweld worden door de herinnering aan het lijden van haar slachtoffer, zijn toenemende doodsangst, terwijl hij daar langzaam lag te sterven bij gebrek aan menschelijke hulp? Wat een verschrikkelijk bestaan zou dat voor haar zijn! Hoe zouden rijkdom en positie ooit kunnen opwegen tegen de gedachte van het lijden en haar wroeging? En steeds liep zij heen en weer! Eindelijk stond ik onwillekeurig op, liep naar de kast, legde mijn oor vlak tegen hel . beschot, en luisterde, alsof mijn leven er var afhing, dat ik alles duidelijk 20U höorexu De- 4(0 lUOIiCiUUOUVlu V au 4U1J de onrust, die den vorigên avond over mij gekomen was. Zou dat dezen heelen dag zoo doorgaan. Ik hoopte van niet, want ik voelde mij niet in staat veel meer te verdragen. Plotseling hielden de stappen op en ik hoor de haar een vreeselijke verwensching uiten, gevolgd door deze worden: „Ik zal gek worden, als deze toestand nog langer duurt! Hoeveel tijd is er noodig, om iemand van honger te doen sterven?” Had ik gegild? Ik wist ’t niet. Ik legde snel mijn hand op de lippen om een kreet van ontzetting bij deze woorden te onderdrukken. Maar had ik gegild of zij? Ik was nog in twijfel hierover toen ik een onderdrukten snik hoorde en een bons of er een zwaar lichaam viel. Mrs. Garbut was zeker flauw gevallen. Op dat oogenblik had ik alle angst op zij gezet bij de gedachte dat zij daar alleen was en hulp behoefde. Ik liep de gang op en haar kamer binnen waar ik haar met het hoofd op het haardkleedje vond liggen. Ik zag dadelijk dat het geen gewone flauwte was. Zij had heftige zenuwschokken. Ik belde krachtig en spoedig kwam Collins aangeloopen half aangekleed. Haar eerste woorden verschrikten mij doodelijk. „De Hemel helpe onsl” riep zij uit, toen zij een vouwbeen uit mijn handen trok, dat ik Mrs. Garbut bezig was uit de vingers te wringen. „U hebt haar vermoord!” Een oogenblik stond ik aan den grond genageld van schrik; toen zei ik rustig: „Zij is flauwgevallen of heeft een zenuwtoeval. Kan je dat niet zien? Ik hoorde haar vallen en ging naar binnen, om te zien, of ik haar niet helpen kon.” „Neem ’t mij niet kwalijk, Miss” mompelde , zij deemoedig. „Maar ik was zoo verschrikt, toen ik u over Mrs. Garbut zag neerknielen Imet dat ding in uw handen.” J van zaken toe, wat zij dacht of zei! Terwijl ik Collins stond gade te slaan, die 3e japon van haar meesteres aan den hals losmaakte, vergat ik mijn eigen toestand. „Moeten wij niet een dokter laten halen?” vroeg ik. „Zal ik Guthie even uitzenden?” Haar antwoord bracht mij alles weer te binnen. „Wacht, Miss,” sprak zij, toen ik naar de deur liep. „U kunt niet naar beneden gaan; de deuren zijn afgesloten.” „Geef mij dan den sleutel,” zei ik vlug, met een zweem van hoop in het hart. „Ik kom in twee minuten terug.” Maar zij schudde het hoofd. „Wij hebben geen dokter noodig. Ik weet, hoe ik handelen moet. Ik heb haar al meer zoo gevonden. Ik ben bang ,dat zij weer die leelijke chloraal heeft gnomen.” Chloraal? Daarom had zij dien nacht zoo rustig doorgeslapen! „Neemt zij dat dikwijls, Collins?” „Alleen als zij niet kan slapen, Miss. Verleden zomer, toen Mr. Garbut zooveel geld verloor bij de wedrennen, heeft zij het voor het eerst genomen; maar de dokter zei, dat het haar door zou zijn, als zij het niet opgaf." „Juist. Het geldverlies maakte haar ongelukkig.” „Maakte haar ongelukkig? Dat ‘wil ik wel gelooven. Zij moesten dan de Abbey verpanden; dat heb ik tenminste hooren vertellen. — St., daar komt ze bij! Zoudt u uit de kamer willen gaan, Miss? En als u zoometeen aan het ontbijt komt, vertelt u dan niet, dat u haar zóó gezien hebt. Het zou haar opwinden, als ze dacht dat u er iets van afwist.’’ Ik keerde mij om ten einde het vouwbeen op z’n plaats te leggen en terwijl ik dat deed, viel mij oog op den titel van een boekl „Studies over de uitwerking van vergiften.” L 'ipaiOAjOA ;pjuMT --- Advertentie BLmJLlMI «fflin lüüIiiW' JBËZ-j&SkJf&r WARM^RONnö!l«C^ DIEPTE: 380 METER NEPERLAHDSCHE IWIJ. - Opgericht 1887 --- Advertentie Vooi --- Advertentie Erdal --- Advertentie \ mmm-rmm j ---