BUITENLANDSCH OVERZICHT Duitschers protesteeren. — ue rumgebieden vragen de aandacht. rR begint een kentering te komen in C de houding van het Duitsche volk. Totdusverre was het meerendeel in hooge mate indolent en interesseerde het zich slechts voor de vraag, waar voedsel voor den volgenden dag vandaar te halen, terwijl het zich om hetgeen de bezettende mogendheden met Duitschland voor hadden, slechts bekommerde, in zooverre dit verband hield met het voedsel. En wanneer er omtrent dit beleid voor hen reden was tot het uitoefenen van critiek, maakten zij van deze gelegenheid veelal slechts in bescheiden mate gebruik. Tot nog toe lieten de Duitschers zich slechts van de andere zijde zien, als wij ze in den bezettingstijd leerden kennen. Waren zij toen de personificatie van arrogantie, tot voor kort gedroegen zij zich tegenover de bezetters als de servielheid zelve. De eerste'verandering kwam — en zulks nog voornamelijk in de hoogere kringen — toen de landen, die door Duitschland bezet zijn geweest, hun eischen tot schadevergoeding in den vorm van grenscorrecties kenbaar maakten. Van verschillende hooggeplaatste personages in Duitschland hoorden wij toen redevoeringen, waarin tegen de verlangens van de aangrenzende staten met kracht werd geprotesteerd. De groote massa liet zich voor het eerst hooren, toen twee maanden geleden in het Ruhraebied de voedselvoorziening spaak dreigde te loopen. De kentering in de Indolente houding was toen negatief — Zij is dit nog. Ditmaal is de beroering wederom ontstaan door de slechte voedselsituatie, p&arin Duitschland voornamelijk als gevolg van den strengen vorst is komen te verkeeren, en de andere moeilijkheden welke zich tengevolge van de weersgesteldheid voordoen. Het Duitschland van vandaag biedt een minstens even treurigen aanblik als ons land in den hongerwinter van 1944-1945, echter nog met dit verschil, dat er in Duitschland temperaturen hebben geheerscht van 10 tot 20 en nog meer graden onder nul. Het was te voorzien, dat de precaire voedselpositie van Duitschland bij een dergeliiken strengen vorst op vele plaatsen tot een catestrophe zou leiden. De laathphbpn geleerd, dat deze verste weken hebben geleerd, dat deze ver- i wachting in geen enkel opzicht te pessi- ' mistisch was, want de strenge winter heeft inderdaad desastreuze gevolgen < voor verschillende gebieden van Duitsch- 1 land gehad. Doordat de rivieren dichtvroren moest het kolenvervoer voorna' meliik per trein geschieden, hetgeen met groote stagnatie gepaard gii% eu voorts tot gevolg had, dat van het kleine rantsoen kolen, dat voor de Duitschers was gereserveerd, nog voorraden af moesten als brandstof voor de locomotieven Toen de vorst bleef aanhouden, waren de koy lenvoorraden lang niet toereikend en men moest er toe overgaan verschillende industrieën stil te leggen, waardoor velen zonder werk kwamen, men moest scholen en schouwburgen sluiten, de voedseltrarisporten liepen vast en de stroomlevering moest een aantal uren ner dag of geheel gestaakt worden. Zelfs loopen op het oogenblik enkele elektriciteitscentrales nog ketgevaar gesloten te moeten worden, Wegens het gebrek aan brandstof. • Döbb al deze omstandigheden was het algemeene beeld van Duitschland gedurende de laatste weken er een van honger en koude. De reacties bleven met uit, en wat tot nog toe nog maar weinig was voorgekomen, — men gaf in kranten en in redevoeringen den geallieerden bezettingsautoriteiten openlijk de schuld van den chaos, waarin men leefde. In scherpen vorm werd de stopzetting van de kolenuitvoer uit het Ruhrgebied geëischt, terwijl men den bezettmgsautoriteiten in zijn verbittering verweet met tijdig genoeg het kolenmoratorium te hebben afgekondigd, waardoor de moeliikheden ondervangen hadden kunnen worden. Het felst waren de Protest“’ die te Hamburg en Keulen aan het adr van de geallieerden werden gericht. Openlijk verweet men hen saboteeren e krachten in hun functie te hebben gelaten, welke saboteurs het er met opz op aangelegd zouden hebben, in Duitschland een chaotischen toestand te scheppen Tijdens een protestvergadermg Hamburg door de communisten georganiseerd, kon men woorden hooren als. de Duitschers kunnen er niet onder gehouden worden, zelfs niet met geweren \xrpi riiii.deli.ik de “en ander teekent wel duidelijk de br stemming, die er op het oogenblik in w Duitschland heerscht. Totdusverre blij- ve ken de. Engelschen het meest ontvanke- d( Tijk voor de Duitsche protesten en jere- m miades. In de Britsche pers verschijnen A tenminste den laatsten tijd steeds meer b< artikelen waarin wordt aangedrongen S, op maatregelen, die het lot van de Duit- v. schers kunnen verzachten. Deze betoo di gen vertoonen veel overeenkomst met ei hetgeen men na den vorigen oorlog m v de Britsche pers kon aantreffen. Oo zi toen pleitte men, na eenige jaren van 0, een vrij strenge politiek, voor een soe- e. peler houding tegenover Duitschland. Wat daarvan het resultaat is geweest, d hebben wij de laatste jaren maar al te k zeer aan den lijve ondervonden. In e Frankrijk, waar men mede-slachtoffer t was, neemt men dan ook een geheel an- t der standpunt in, een standpunt dab d ' waarschijnlijk velen in ons z^len ' kunnen deelen. Men is 'daar van mee- g nlng, dat het Duitsche volk met moet r verkommeren, maar dat men zich moe s wachten de situatie, waar de Duitschers t zichzelf ingewerkt hebben, met sent- ; mentaliteiten te gaan behandelen. Men stelt voorop, dat men er voor moet wa- i ken dat de Duitschers via het opwekken j van’ medelijden weer in het zadel komen i te zitten, zooals dit na den vorigen we- < reldoorlog het geval was. Vandaar, dat : men den toon, die sedert eemgen tijd m ■ de Britsche pers te beluisteren valt, met bezorgdheid aanhoort. Deze twee aan elkaar tegengestelde opvattingen over de behandeling van het Duitsche volk, zullen van beteekenis blijken te zijn, wanneer straks Het Duitsche probleem m behandeling komt. Dan zullen wij nog wel meer over dit punt hooren. Intusscheii heeft het zijn nut nu reeds op een en ander te wijzen en te signaleeren, dat de Duitschers, als het er op aankomt, niet zoo timide zijn, als zij zich den laat sten tijd zoo gaarne voordoen. DG tijd, dat de Poolgebieden alleen de belangstelling trokken van natuurvorschers en walvischjagerg, schijnt voorbij te zijn. Er zijn althans berichten, die er op wijzen, dat deze antarctische gebieden in de sfeer van de internationale politiek getrokken zullen worden. Een van deze is het bericht, dat méldt, . dat Rusland aan Noorwegen een concessie heeft gevraagd om op Spitsbergen een militaire' basis te mogen vestigen. Kort geleden verscheen dit bericht voor het eerst in de pérs, maar volgens de Britsche bladen schijnt de Russische aanvraag reeds te dateeren van 1944. Dit bericht heeft de aandacht gevestigd op de Noordelijke poolgebieden als streken, die in strategisch opzicht van beteekènis kunnen zijn. Tot voor den jongsten wereldoorlog was dit practisch niet het geval. De beteekenis van Spitsbergen werd eerst duidelijk, toen de Duitschers en Engelschen trachtten zich meester te maken van de weer- en waarnemingsstations aldaar. Zouden de geallieerden toen op dit eiland een radarinstallatie hebben gehad, dan zou hun dit onnoemlijke voordeelen verschaft hebben doordat zij de schade, die door de Duitschers aan hun convooien werd toegebracht, tot een minimum hadden kunnen beperken. Nu de Amerikanen op Groenland bases hebben en op Ijsland faciliteiten, is het begrijpelijk, dat de Russen belangstelling aan den dag leggen voor het eiland, dat met de twee reeds genoemden, als het ware de brug vormt, die Europa en Azië eenerzijds en Amerika anderzijds met elkaar verbinden. Onder de omstan-j digheden, zooals die op het oogenblik zijn, dus met de Amerikaansche bases op Ijsland en Groenland, voelen de Russen zich bedreigd, een bedreiging, welke zij thans trachten te nivelleeren door bases op Spitsbergen in te richten. Voor het zoover is, zal er naar aller waarschijnlijkheid nog wel eenigen tijd verloopen, want bfehalve dat men m Noorwegen, dat in 1924 de souvereimteit ~ .. i wpini o* en- over Spitsbergen verkreeg, weinig en- p thousiast is om op het Russische ver- II zoek in te gaan, voelen ook de andere groote mogendheden niet veel voor de idee, dat de Russen zich op Spitbergen zullen gaan nestelen. Vandaar, dat men Be hoort verkondigen, dat deze kwestie re; voor den Veiligheidsraad der Vereenigde W< Naties gebracht moet worden. Daar zal kc beslist moeten worden over het Russi- va sche verzoek. Noorwegen schijnt de zaak reeds aanhangig te hebben gemaakt, zoo te dat het laatste woord er nog met over Dl gesproken is. ^ * * - ui MET het Zuidpoolgebied ligt de zaak ja eenigszins anders. Dit trekt in de Tl eerste plaats de belangstelling om de m walvisch-expedities, die er heen gezon- pi den zijn, maar het is niet dit vredelie- h. vend streven, dat ons aanleiding geeft 7. op dit gebied de aandacht te vestigen, di Wij doen dit, omdat dit gebied ook de w interesse van verschillende staten heeft h om militaire overwegingen, zij het dan si eenigszins andere, dan bij het Noordpool- ti gebied het geval is. . De groote belangstelling voor de Zuid- b pool blijkt wel hieruit, dat niet minder ti dan acht mogendheden bezig zijn expe- k dities naar dit gebied uit te rusten. Het g zijn: de Vereenigde Staten, Rusland, Argentinië, Chili, Engeland, Australië, s Zuid-Afrika en Noorwegen en de aan- g trekkingskracht voor al deze expedities z is: uranium, het erts, dat men noodig r heeft voor den aanmaak van atoombommen. Men vermoedt, dat de, meest met § ijs bedekte, bodem van de Zuidpool als- t mede de bodem van de wateren daar, t o-roote hoeveelheden uranium bevatten, j die op een zoodanige diepte liggen, dat e het opdelven ervan niet al te groote \ moeilijkheden met zich brengt. Zooals er 1 aus vroeger een wedloop om de olie heeft < bestaan, schijnt er thans een run op het i uranium te komen. Dit behoeft intus- i schen niet te beteekenen, dat alle landen, die aan den wedloop deelnemen, de bedoeling hebben, het uranium voor het . vervaardigen van atoombommen te ge3 bruiken. Dit erts zal in de toekomst ï wellicht een groote beteekenis krijgen in - verband met meer vredelievende doelem- den Het feit echter, dat de bekende ad- miraal Byrd zich met de leiding van de n Amerikaansche expeditie heeft belast, r bewijst intusschen wel, dat men in cte V. voor wil zijn, zoodat men, indien er zou- n den zijn, dië met hun zoeken naar het n erts minder goede bedoelingen nastre- ij ven, dezen te vlug af zou zijn en men v zijn voorsprong, welke men op het d oogenblik ten aanzien van de atoom- d energie heeft, zal kunnen behouden. o Het gedrang aan de Zuidpool schijnt s dus groot te zullen worden. Het gekra- t keel erover is nu al aan den gang, want er zijn al vier landen, die op grond van c totdusverre ter zake bestaande opvat- t tingen, elkaar de aanspraken óp bepaal- i de gebieden betwisten. Het zijn: Ame- t rika, Engeland, Frankrijk en Noorwe- i gen, terwijl er, naar verluidt, spoedig j nog’ andere kapers op de kust zullen ver- j schijnen. Dat uit dezen naijver interna- • tionale spanningen kunnen voortvloeien, spreekt wel vanzelf. Men ziet dit in de • betrokken landen ook in en daarom heeft men zijn toevlucht genomen tot de Organisatie der Vereenigde Volken. Sommige landen verlangen in den loop van dit jaar een Zuidpoolconferentie, terwijl anderen het geheele Zuidpoolgebied onder controle van de V. N. willen stellen, terwijl zij voorstellen het gebied gezamenlijk te exploiteeren. Wellicht zal dit nog de besté oplossing zijn, al kan men er van op aan, dat er nog lieel wat tijd mee heen zal gaan, voor alle belanghebbende landen hiervan overtuigd zullen zijn. Hoe het ook zij, het ziet er naar uit, dat een nieuw -Werelddeel zijn aandeel in de belangstelling van de wereld ; gaat opeischen. --- Oost-Indonesische kabinet geinstallerd Wat „ste Prawda" schrijft ’ _ Maandagmiddag hebben in ’t gebouw van den Uaad van Indië te Batavia de ministers van het Oost-lndonesische kabinet den eed afgëlegd in handen van het staatshoofd van Oost-Indonesië, Soekawati. Daarna werden zij plechtig geïnstalleerd. De ministers M. Hamerling en E. Katoppo waren afwezig. Vele autoriteiten woonden de plechtigheid bij, o.rn. dr Van Mook, luit. generaal Spoor, vice. admiraal Pinke, directeuren van departementen en vele anderen. Soekawati, de ■ Oost-lndonesische minister-president, : Nadjamoeddin en dr. Van Mook spraken ; eendrede uit. 1 De militaire woordvoerder heeft medej gedeeld, dat Zaterdag een aantal repu-| . blikeinsche autoriteiten uit Siantar te Me’ dan is aangekomen tot liet voeren van j informeele besprekingen met den Neder, landschen president. Er werd besloten in ■ den loop van de week besprekingen tusj schen de Nederlandsche en Indonesische , autoriteiten te doen houd.en. Het vertrek van luit.-generaal S. H. Spoor is wederom uitgeseld. De legert commandant wordt op 17 Januari in Nederland verwacht. Vrijdag zullen met het motorschip ’ „Boissevain” de eerste hier te lande ops geleide dienstplichtige mariniers naar Ina donesië vertrekken ter versterking van s de mariniers-brigade op Java, die zooals 7 men weet voornamelijk uit oorlogsvrij^ willigers bestaat. Deze miliciens zijn ops geleid in het marine-opleidingskamp te Volkel. Het contingent is 200 man sterk en staat onder commando van den eer- ] sten luitenant der mariniers M. Landwehr. , Om tien uur ’s ochtends zal de troep ( op de Javakade worden geïnspecteerd ( door den chef-staf van het corps mariniers; luitenant-kolonel der mariniers L. Langeveld. Een artikel in de „Prawda” houdt zich bezig met de „heroïsche worsteling om onafhankelijkheid, welke gedurende 15 maanden in Indonesië wordt gestreden”. Hierin worden o.a. de pogingen van Nederlandsche imperialisten, om de eenheid der Indonesische politieke partijen in hun streven naar onafhankelijkheid te breken, mislukt genoemd. Na een bespreking van het ontwerp-verdrag van Cheribon en in verband daarmee van de oppositie daartegen in Nederland, wordt geconstateerd, dat de Nederlandsche troepen in strijd met den geest van het accoord de door hen bezette gebieden uitbreiden. Het artikel eindigt aldus : De vorming door de Nederlandsche auoriteiten van den marionettenstaat De Groote Oost tijdens de conferentie op Bali zonder deelneming van de republiek bewijst, dat de imperialisten hun eigen bolwerk probeeren op te bouwen tegen de, uit verschillende deelen van de toekomstige Vereenigde Staten van Indonesië bestaande republiek. Toch ■ geven belangrijke VTfrderingen in de een■ wording van alle nationaal-democratiscne i krachten van het Indonesische volk m ; zijn worsteling om onafhankelijkheid ■ grond om te gelooven dat de imperialis- tische manoeuvres geen succes zullen > ViphhfMi. --- Textielgoederen eerst voor eigen volk, dan voor export Punten door productie gedekt \ \ V Het Textielvakblad heeft met den heer , c Panhuysen, directeur van het rijksbu- f reau voor textiel in Arnhem een belang- , wekkend onderhoud gehad over de toekomstverwachting voor, 1947 op het stuk . van textiel. De heer Panhuysen begon met erop j te wijzen, dat et altijd onzekere factoren ! | blijven, waarop men veelal geen invloed kan uitoefenen. In 1946 had men daarmede zelfs zeer sterk te kampen, doch niettemin konden de plannen voor (jat jaar voor 75 pet. worden gerealiseerd. Thans moet men vooral rekening houden met den invoer van grondstoffen en de productiviteit der arbeiders, welke over het algemeen nog niet hooger is dan 75 h 80 pet. van 1989, terwijl er nu ven- , dien nog altijd een tekort is aan vrou- , welijke krachten. En op» het moment ( heeft men door verminderde kolen- en , ströomtoewijzingen een geringer producOndanks al deze moeilijkheden, leeft bij het Rijksbureau het sterke besef, dat | textiel na voedsel het belangrijkste artikel is, mede om te komen tot verhooging der Nederlandsche productiviteit. Daarom staat het Rijksbureau op het standpunt dat bij aanschaffing van grondstoffen nooit op deviezen mag bezuinigd worden, al is de deviezenpositie nog zoo penibel. Ook ten aanzien van de verdeeling der geproduceerde goederen heeft het Rijksbureau den Minister voorgelegd, dat men twee standpunten kan innemen: de re- | geering kan export vooropstellen en de eigen voorziening als sluitpost beschouwen, ofwel zij kan- de voorziening van het eigen volk voorop stellen e» wat er overblijft voor export bestemmen. De regeering stelt zich terecht op het tweede standpunt. . Bij de plannen voor 1947 is inderdaad vooropgesteld, dat onze bevolking in dit jaar 80 punten zal kunnen gehonoreerd kriisfen. Men heeft daarbij van de verwachte totaal-productie eerst de bèhoeften van leger, industrie en voedselvoorziening in mindering gebracht en daarna vold°e»de uitgetrokken om 80 punten per hoofd van de bevolking beschikbaar <-e kunnen Stellen. . i„ Ook zelfs is er rekening gehouden ■ met eventueele tegenslagen — mits deze ; natuurlijk niet al te groot zijn. Mensche■ iijkerwijs gesproken is de voorziening l van 80 punten zeker gegarandeerd. Voor ; de meeste inkomens zal het maximum *.—4-^1 iron VtAcjtprip.n. wel it men voor textiel kan besteden, wei i 80 punten liggen. • Het beschikbaar ^ .ellen van meer punten, zou den zwar- , ■n handel in punten slechts bevorderen. Belangrijk is dat er pas punten woran geldig verklaard wanneer de produce dit toelaat. Het streven is er op gecht te komen tot een voorraadvormmg n h' den winkelier, daar dit de eenige ma- e ier is om te beoordeelen waaraan de v rootste behoefte bestaat. Ondanks alle i: edane pogingen tot behoefteonderzoek, n iin hierover geen betrouwbare gegevens 0 er beschikking; deze kunnen pas ont- d taan uit de practijk. ^ Voor den kooper heeft het afstemmen an de punten-uitgifte op de productie -r it voordeel, dat hij bij zijn leverancier , iet meer als bedelaar hoed te komen. , Vanneer de punten werkelijk een reeele c vaarde hebben eh volledig door de pro- i luctie gedekt worden, zal de leverancier ’anzelf zijn afnemer als een graag ge- 1 ;ienen klant behandelen. Dit geldt zoo- s vel voor den uiteindelijken verbruiker < ils voor de tusschenschakels in het dis- , ;ributie-proces. ... . Het Rijksbureau zal er met kracht temn waken dat goederen in den zwarten landel verdwijnen. Reeds heeft men al e , labrikanten er nog eens op gewezen, dat jp punten gewaardeerde artikelen uitsluitend tegen inname van puntencoupures mogen worden afgeleverd en dat s-een eau euötencrediet nag worden verleend. Bij duidelijk ge- s oleken overtreding van de distributie- § voorschriften zullen ook de grossiers en r winkeliers van verdere afleveringen door 1 le geheele textielindustrie worden uit- 1 gesloten en kan de vergunning worden Ingetrokken. o De verdeeldheid in de Partij van de Vrijheid Bericht van allen grond ontbloot Vorige week Woensdag publiceerden wij een bericht dat wij, zooals' we ook schreven ontleend hadden aan „Het Païool” en waarin gewag werd gemaakt van een ontstane oneenigheid in de gelederen van de Partij van de Vrijheid over het veelomstreden probleem Linggadjati. Mr. Stempels ^zou uit de redactie van „Vrij” getreden'zijn en behooren tot de "andersdenkenden”. Voorts behelsde het I bericht een mededeeling dat verscheidene jong-liberalen hun lidmaatschap van de partij zouden hebben opgezegd en zouden zoeken naar contact met andere vrijzinnige elementen, hetgeen wellicht in de toekomst tot oprichting van een meer links gerichte liberale partij zou kunnen leiden. Dit bericht, dat behalve door „Het t-, 11) dp we- Parooi ook aoor maasuvuc ^ vvv- rr reld was ingezonden, heeft een commen- v, ‘Haar doen verschijnen in „Vrij”, het " I weekblad van de P. v. d. V., waaruit jc 5 blijkt dat het bericht naar het land der n fabeltjes kan worden verwezen. Het k 1 blad schrijft o.m.: z r „Het eenige dat er waar in was, is het r 8 terugtreden van Mr. A. Stempels uit de " redactie van Vrij. Dat met hem een groep d leden, afkomstig uit jong-liberalen kring, 0 1 de partij verlaten zou hebben, is vol- v , maakt onzinnig. De heer Stempels is on- i: “ veranderd lid van het Hoofdbestuur; j noch bij het Hoofdbestuur in. Den e Haag, noch op het Rotterdamsche af- r n deelingssecretariaat is iets bekend van t n bedanken van leden om redenen, die Het c l" parool en De Maasbode vermeldden. Het j d Rotterdamsche afdeelingsbestuur heeft 2 n de mutaties in het ledenregister aan de redacties van Parool en Maasbode mee- j n gedeeld: Deze zijn: 5 leden verhuisd naar j :e elders, 2 leden bedankt, 1 lid overleden, A 3 leden van elders erbij gekomen, 6 nieuwe leden. . >r Deze mutaties hebben betrekking op . ™ het tijdvak van 1 November tot beden. ir ° Zinken munten gaan l\ verdwijnen e- Naar wij van bevoegde zijde verneig men, zal dit jaar bij de Tweede Kamer a_ een ontwerp van wet inzake het muntde wezen worden ingediend. Een en ander He 1= „nnrlzakfiliik ter invoering van nieuwe 3 nooazaKenjK iei uivwuug va.. nunten om het zinken geld, een onzalig t iverblijfsel van de Duitsche bezetting en z lat nog Germaansche teekens draagt te p 'ervangen. d Van de beslissing der Kamer zal aflangen, welke materiaal nu gebruikt zal e vorden, doch in verband met den hoogen ,. irijs van het zilver is niet aan te nemen, e lat wij onze zilveren muntén weer terug i (rijgen. c Om dezelfde reden heeft ook Enge- 1 and ongeveer 4 maanden geleden af- 1 stand gedaan van het zilveren muntstel- i sel en nikkelen geldstukken in circulatie < gebracht. Onmiddellijk na de bevrijding heeft de ; Minister van Financiën een commissie ! benoemd, die hem van advies zou dienen omtrent een nieuwe muntregeling. Deze commissie, welke uit zeven personen bestaat, figuren uit de bankwereld, economen en de rijksmuntmeester, dr. Van Hengel, heeft haar eindrapport reeds bij den j-iaistes NedeïSaisdscb msmarandum aan Groote Vier De Nederlandsche regeering heeft haar standpunt in zake Duitschland neergelegd in een uitvoerig memorandum. Hierin wordt in den breede uiteengezet op welke wijze, volgens haar opvatting, het vredesverdrag met Duitschland zou mce'.en worden opgesteld. Hoofddoel is natuurlijk het scheppen van afdoende waarborgen, dat nimmer meer een Duitsche agressie den vrede in gevaar kan brengen. Gewaakt moet worden tegen herleving' van Pruisisch nationalisme en Duitschen zucht naar wereldverovering. Over Roergebied en Rijnland, de herstelbetalingen, de agra| rische politiek, demilitarisatie, zeevaart en handel bevat het memorandum tal van stellingen. Dit memorandum is gisteren te Londen aan de vertegenwoordigers van de Groote Vier overhandigd. tepuUiksinsche delegatie zal I oniwerp-aeccord teeltenen j j Het Republikeinsche kabinet heeft ia 'olgens Aneta de volgende regeeringsrerklaring uitgegeven: ' Dl „pet kabinet tieeft in de zitting van | . [en 13den Januari te Djokjakarta be- f sloten, dat de delegatie van de repu>liek Indonesia gemachtigd blijft de jvereenkomst van Linggadjati te onderseekënen, uitsluitend zooals deze is gebaseerd op de artikelen, in November geparafeerd, met inbegrip van de notu- ii en, de toelichtingen en de officieele h .correspondentie met de Nederlandsche lelegatie en niet gebonden aan eeniger- s, lei bespreking buiten het officieele con- ^ tact van de beide delegaties. Alvorens v liet accoord te onderteekenen en aan het d K.N.I.P. aan te bieden, zal de Indone- v aische delegatie nog nadere besprekingen houden over yverschillende gebeurte- d nissen, waarover' verschil van meening j bestaat en waarvoor oplossing noodzakeiijk is”. j Lord Beveridge over t Amerikaansch bewind De bekende Britsche econoom en socioloog Lord Beveridge, die een korte tocht * heeft gemaakt door het gebied rondom 1 Stuttgart, verklaarde, dat de Amerikanen > met hun bezettingspolitiek op het rechte ’ spoor schijnen te zijn. „Zij ontnemen de ■ Duitschers de middelen tot oorlogvoering | en geven hun tegelijkertijd zooveel mogeliilc het bestuur in handen”, aldus zeide Beveridge. ,Nïet Soedirman maar op het hart gebonden de rantsoeneering ■ voorzichtig en scherp toe te passen. De ' import uit Amerika begint weer mond• jesmaat te loopen. I Hout is nog steeds een zorgenkind, ' maar de vooruitzichten worden iets beII ter. Als de gecontracteerde hoeveelhet den nu ook maar worden afgeleverd. t IJzer en staal zullen echter nog meer t zorgen 'eischen dan het hout. e Nijpend is nog steeds de textielpositie. Een minimumniveau van de voorziening r is nog niet bereikt en zal dit jaar ook i, ~ niet geheel kunnen worden bereikt. De minister zal alles op alles zetten om die jaar tachtig textielpunten te kunnen aanwijzen. Men bedenke, dat indien elke Nederlander een pak en een overjas en elke Nederlandsche een japon en een mantel zou krijgen, dit 61 millioen vierkante meter stof zou vereischen, terwijl de jaarproductie slechts 24 millioen bedraagt. De minister deed een dringend beroep op alle betrokkenen in de textielbranche om er tegen te waken dat ook maar één meter stof onrechtmatig verdwijnt, dan v/el dat de prijsvoorschriften worden overtreden. Een lichtpunt is de tabak. De minister hoopt dat medio 1947 het tabaksrantsoen verdubbeld zal zijn. Echter alleen voor de mannen. Technische moeilijkheden verhinderen de vrouwen hierin te laten deelen. Laten de laatsten het als een compensatie beschouwen, dat de luiervoorziening met vijftig procent wordt verbeterd. De zeeppositie is zeer mogilijk. Men hoopt, dat zij over drie maanden iets gunstiger zal zijn. Voor de babies is een klein kwantum toiletzeep aangekocht. Wat papier aangaat, zal alles in het werk worden gesteld, om den huidigen omvang van kranten en periodieken te handhaven. --- Nieuwe Socialistische Partij in Italië Eest sïsanifesï uitgegeven t \ Giuseppe Saragat, voorzitter van de e [taliaansche constituteerende vergade- » ring, heeft in het Palazzo Barberini te Some een nieuwe socialistische partij ge- | proclameerd, waarvan hij de leider is. Deze nartij vormde tot dusver den rech- i tervleugel van de Italiaansche sodalis- < tische partij o.l.v. Pietró Nenni en ver- > zet zich tegen het gemeenschappelijk program van de socialistische partij en ' de communisten. Saragat verklaarde, dat zijn partij echter geenszins anti-communistisch is. „Wij hebben slechts voor autonomie gestreden om een zuivere socialistische partij te behouden. Wij kunnen nu met de communistische partij op een werke-., lijke basis onderhandelen, daar wij weten, dat zij ware communisten en wij ware socialisten zijn, zonder over fusie of anti-fusie te spreken”, zoo zeide hij. Alcide de Gasperi, de Italiaansche premier, die op het oogenblik in de Ver. Staten vertoeft, heeft Zaterdag te Cleveland verklaard, dat de scheuring in de Italiaansche socialistische partij eventueel een kabinetscrisis zou kunnen veroorzaken. „Wij kunnen den toestand niet eerder overzien, voordat wij den vollen omvang,van de scheuring kennen , aldus P“ GasüerL De afgescheiden Italiaansche socialisische partij heeft een manifest uitge- i -aardigd, waarin zij zegt een „groote, lutonome Italiaansche arbeiderspartij” ;e willen vormen tot redding van Italië. Het manifest keert heftig tegen het /redesverdrag met Italië en verwijt den eider van de socialistische partij en minster van buitenlandsche zaken, Nenni, lat hij bereid is dit verdrag, „dat Italië's rechten miskent” te teekenen. Het manifest verklaart met nadruk, Jat, in tegenstelling met wat er gebeurt iff Engeland, in de Scandinavische landen, in Frankrijk en elders in Europa, het socialisme in Italië in, verval is en doet een beroep op alle Italiaansche arbeiders om het Italiaansche socialisme en'Italië op den rechten weg te brengen. Giuseppo Sacagat, de leider van de afgescheiden Italiaansche socialistische partij heeft medegedeeld, dat hij za) aftreden als voorzitter van de Italiaansche constituteerende vergadering. De voorzitter van de Italiaansche socialistische partij, Pietco Menni, heeft in de slotzitting van het eongres te Rome andermaal vernietigende eritiek geleverd op de volgelingen-van Sacagat. De partij, aldus Nenni, prijst zich gelukkig de te veronachtzamen bourgeois-fractie kwijt te zijn. Ons plan tot samenwerking met de communisten wordt thans --- Advertentie Adverteert in dit blad lo ---