De steden in de Verenigde Staten grieven uit Amerika lx * Üïafl pnzse bijzondere correspondent Weinig stedenschoon, Veld Amerikaanse steden missen de schoonheid van compositie of architectuur, die wij als Europeanen gewend zijn te zoeken en op het continent ook dikwijls kunnen aantreffen. Het is echter niet te verwonderen, dat de Verenigde Staten aan dit gebrek leiden. Door de snelle groei van de steden en ook door het gemis aan oude cultuur is het de Amerikanen niet mogelijk geweest met de factor stedenschoon rekening te houden. De aanwezigheid van iets ouds geeft de stad een zekere schoonheid, zelfs wanneer dit oude niet meer zo heel erg mooi is. Het is de sfeer, die van b.v. zeventiende eeuwse huizen uitgaat, welke een stad tot een waardige oude dame maakt, die geen make-up behoeft om te laten uitkomen, dat zij een schoonheid is. Een vervallen gracht met uitgeleefde woningen heeft voor de moderne stedenbouwer geen nut. Toch gaat er van deze gracht een sfeer uit, die door het gevoel van onverwoestbare schoonheid, dat ermee is verweven, de toeschouwer doet genieten van de aanblik van dit vervallen stadsgedeelte. Het is duidelijk, dat men zoiets in Amerika vergeefs zal zoeken. De werkelijke oude Amerikaanse huizen waren houten blokhutten, die reeds lang zijn verdwenen en in ieder geval niet meer in de steden zijn aan te treffen. In de periode, die op de blokhuttenfase volgde, was de ontwikkeling van de Amerikaanse architectuur nog niet zo ver gevorderd, dat zij mooie huizen kon voortbrengen, in het bijzonder, en hier komen we bij de factor van de snelle tgroei, omdat het tempo van de stedenbouw het niet toeliet en in de eerste plaats doelmatigheid vereiste. De huizen, welke uit deze periode zijn overgebleven, munten niet 'uit door schoonheid, doch zijn in tegendeel lelijke, over het algemeen grote (de periode van rijkdom deed haar intrede) woningen, die opvallen door een mengsel van allerlei Europese bouwstijlen. In vele steden, ook New York, zijn deze huizen blijven staan, en wanneer zij de aandacht trekken komt dat door die zonderlinge stijl of door hun verveloosheid. Na deze fase volgde spoedig die der wolkenkrabbers, bouwwerken, die wonderen zijn van architectonisch kunnen en als zodanig de eerste werkelijke Amerikaanse bouwstijl vertonen. Zolang zij echter staan tussen huizen uit de tweede periode, wat vrijwel overal het geval is, dringt het gebrek aan compositie zich direct op en zijn deze imposante bouwsels niet in staat om een indruk van schoonheid op te wekken. Snelle ontwikkeling. Nu we de onderdelen van de stad, de woningen en de gebouwen hebben bekeken, komen we bij de stad als een geheel en daarmede, nu meer uitgebreid, op de kwestie van de snelle ontwikkeling. Het grote tempo, waarmede de steden in de Verenigde Staten zich hebben uitgebreid liet geen gelegenheid tot „planning”. Zonder twijfel is dit ook in Europa niet het geval geweest, dit wordt echter goed gemaakt door de fraaie aanblik van de onderdelen: de huizen zelf, en door de hierboven beschreven sfeer. De meer mo.derne steden, en als zodanig moeten’ de Amerikaanse toch worden beschouwd, moeten door de aanleg het gebrek aan oude schoonheid vergoeden. Een snelle bouw maakt een vooropgezet plan echter vrijwel onmogelijk; de Amerikanen lieten zulks in iedet geval bijna overal achterwege. Het gevolg hiervan is, dat men, bijvoorbeeld in Manhattan (het zaken-centrum van New York) smalle bochtige straten aantreft, die in het geheel niet in overeenstemming zijn met de enorme wolkenkrabbers, die zich daar verheffen. Wanneer men door Wallstreet wandelt, krijgt men een gevoel van intense beklemming, dat moeilijk af te schudden is, men snakt naar frisse lucht en een blik op de hemel. Het is geen wonder, dat in New York „Sky-view” taxi’s rondrijden, die door een glazen ruit in het dak de passagiers de gelegenheid geven tenminste iets van de lucht te zien. In de meeste Amerikaanse steden treft men het rommelige, ongeorganiseerde en beklemmende aan, iets dat je eerder naar ontvluchten dan naar een zoeken naar schoonheid doet verlangen. De hoofdstad Washington is een van de weinige steden, waar men dit niet zal aantreffen. Deze stad werd geheel volgens een vooropgezet plan gebouwd en vertoont brede wegen met mooie huizen en gebouwen, onderbroken door grote, goed aangelegde parken. Het bovenstaande geldt hoofdzakelijk voor de grote steden. De kleine plaatsen maakten gedurende de eerste decennia van leze eeuw een periode van reorganisatie door, welke de architecten de gelegenheid gaf de nieuwere ideeën tot uitvoering te brengen. Zij munten uit door brede boulevards en vele parken. De stad Rochester in de staat New-York is hiervan een typisch voorbeeld. Met haar brede Mainstreet en haar 33 parken geeft zij een prettige verzorgde aanblik. Over deze stad, die in menig opzicht merkwaardig te noemen is, hoop ik in de toekomst nog eens wat uitgebreider te kunnen schrijven. Fascinerend. De Amerikaanse steden mogen dan niet mooi zijn, fascinerend zijn ze zeker. Het drukke verkeer en de mooie, practisch ingerichte winkels maken op Leder, die er komt, een grote indruk. Dver het verkeer behoef ik niet veel te vertellen, boeken en films geven een uitstekende indruk van het verbijsterende schouwspel van in twee of meer banen rijdende yoertuigen, die elkaar aan alle kanten passeren, bochten maten en oversteken met een soepelheid 2n accuratesse, die je het gemiddelde van zeven doden per dag (New York) zeker niet zou doen vermoeden. Bij enkele typisch Amerikaanse winkels wil ik echter even stilstaan, zij zgn te merkwaardig om niet vermeld te worden. Daar is in de eerste plaats de winkel, waarvan een ieder wel heeft gehoord: ie drugstore. In deze „store” kan men .etterlijk alles krijgen, zoute drop en aam in blik, tandpasta en inkt, serviezen en apothekers-artikelen, postzegels m sandwiches, al deze zaken vindt men iitgestald op de lange toonbanken. De irugstore vormt een combinatie van ;en apotheek, een cafetaria en een drogisterij. Het doet ons vreemd aan, dat men in dezelfde winkel, waar men zijn medicijnen haalt, ook een kopje koffie kan drinken en zijn cigaretten kan kopen. Deze winkels zijn echter ongelo:elijk handig. Wanneer een moeder haar ïochtertje met een lange boodschappenlijst uit winkelen stuurt, zal zif niet verder hoeven te gaan dan de „drugstore” om de hoex, die het huishouden van alle benodigdheden kan voorzien. Het meisje begint met het besteden van laar „dime” (dubbeltje) aan de „sodatountain”. Daar heeft zij een ruime keuze tussen verschillende sundae’s, enorme massa’s ijs met vruchten en room-, en vruchtensappen of limonade’s als de beroemde Coca Cola. Hoewel het niet waarschijnlijk is, dat ze zulks zal doen, kan ze ook een Dagwood-sandwicha nemen, een sandwiche, die zijn naam ontleent aan de held uit een van de „comie-strips”, die de gewoonte heeft om alles, wat hij maar lekker vindt tussen twee boterhammen te klemmen. Het zijn hoge torens bestaande uit lagen van pindakaas, ham, eieren, sla, kaas, leverworst etc. Nadat zij zich tegoed heeft gedaan, behoeft bet meisje zich slechts om te draaien, om een nagelborstel en een melkkan te grijpen en een begin te maken met het bij elkaar zoeken van haar boodschappen. Wanneer zij iets vergeten is, loopt ze naar een telefooncel in de hoek om haar moeder op te bellen, die haar dan wel zal vertellen of ze naaigaren of een blikje zalm moet mee nemen. èuper market. Een andere winkel van een dergelijk karakter, waar echter alleen levensmiddelen worden verkocht, is de „super market”. Wanneer men * daar binnenkomt, grijpt men een wagentje, dat bij de ingang staat opgesteld, om daarin alles, wat men van de lange toonbanken wenst mee te nemen, te vervoeren tot men bij de uitgang komt, waar alles keurig wordt ingepakt, zodat men het ook buiten de winkel makkelijk kan dragen. In deze winkels verkoopt men „frozen goods”, bevroren groente en fruit en zelfs hele diners, vlees, aardappelen, groente, jus en een dessert, alles in bevroren toestand. Verder kan men er levensmiddelen in blik en glazen verpakking krijgen. Dan zijn er nog de „cigar-stores” waar men niet alleen tabaksartikèlen, dagbladen, tijdschriften en pepermuntjes kan krijgen, maar waar men ook zijn schoenen kan laten poetsen en dikwijls zelfs zijn haar kan laten knippen, terwijl men naar de televisie-uitzending van een voetbalwedstrijd kijkt. Ook de „drycleaners”, de winkels, waar men men zijn pak kan laten stomen, persen of ontvlekken. „Klaar terwijl U wacht”, i want wanneer U uit Uw pakje bent ge- i stapt, kunt U achter een gordijn rustig i blijven wachten en intussen Uw corre- c spondentie afdoen of telefoongesprek- 1 ken voeren. < Een bijzonder aangename omstandig- i heid in al deze winkels is, dat zij van : een air-copditioning systeem zijn voorzien. De opwekkende koelte of aange- i name warmte, die je bij het binnentre- < den van zo’n winkel tegemoet stroomt, ’ maakt het boodschappen doen werkelijk < tot een genot. De Amerikanen weten ' de kleine gemakken van deze wereld te waarderen en zorgen er voor, dat ie- < dereen hiervan kan genieten, wanneer ; hij het straatgewoel een ogenblik wil • verlaten om in de frisse propere win- ; kels zijn inkopen te doen. • Rochester, Sept. 1948. --- Als gij ermee opstaat of ermee naar bed gaat .... Rheumatische pijnen, knagend en slopena voor en na, ondermanen langzaam maar zeker Uw hele gestel. Blijf er toch niet mee doorlopen — neem Uw maatregelen vóór het te laat is. Doe eens een bloedzuiverende kuur met Kruschen Salts. De aansporende werking van Kruschen op Uw bloedzuiverende organen zal U een openbaring zijn, omdat ge U reeds na een betrekkelijk kort — zij het regelmatig — gebruik met blijde verbazing een ander mens voelt, jonger, vitaler, niet meer dat stramme en vrij van pijn. Vraag Kruschen bij Uw Apotheker of Drogist. Adv. ——wat—a——mb—B———— --- Moeilijkheden bij de aardappeloogst in de Veenkoloniën Het oogsten van aardappelen in het Noorden des lands ondervindt ernstige moeilijkheden als gevolg van een dreigend tekort aan arbeidskrachten. De voornaamste oorzaak van dit tekort is gelegen in het feit, dat dit jaar het met aardappelen beteelde areaal in de veenkoloniën ca. 10.000 ha. groter is dan vorig jaar. Daarentegen is het aantal beschikbare arbeidskrachten aanzienlijk minder dan in 1947, toen een groter aantal militairen en politieke delinquenten bij de oogst behulpzaam kon zijn. Bijkomstige oorzaken zijn de grotere regenval in September van dit jaar (vergeleken met die van September 1947), waardoor regenverlet voorkwam, wat vorig jaar niet het geval was, en het feit, dat men dit jaar later is begonnen met oogsten. Deze moeilijkheden zijn voor de Ministeries van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening en van Sociale Zaken, in samenwerking met de Stichting voor de Landbouw, aangelegenheden van voortdurende besprekingen geweest. Ais gevolg van deze besprekingen wordt thans getracht — zodra dit mogelijk is — groepen arbeiders uit andere delen van het land over te hevelen naar Groningen en Drenthe, welke bedreigde gebieden thans ten aanzien van het binnenhalen van de aardappeloogst voorrang genieten. Reeds zijn de eerste groepen arbeiders uit Noordbrabant gearriveerd in het kamp Zweelo in Drenthe. Andere kampen zijn inmiddels gereed gemaakt en worden in reserve gehouden voor arbeiders, die zich nog zullen aanmelden. Er bestaan plannen om ook uit het Westen des lands arbeiders, die aldaar in de oogst werkzaam zijn, tijdelijk over te plaatsen naar de veenkoloniën. Verwacht wordt, dat de organisaties van boeren en landarbeiders deze actie zoveel mogelijk zullen steunen. Nuttig werk in eigen gebied zal soms uitgesteld dienen te worden om bederf van waardevol voedsel in het bedreigd gebied te verhinderen. De hulp van militairen is dit jaar kwantitatief gering. Momenteel zijn ongeveer 1000 soldaten in de aardappeloogst werkzaam, voorlopig tot 21 October a.s., terwijl gerekend was op ruim 2000 man. De prestaties der militairen zijn echter bijzonder goed, zodat deze gróep veel werk verzet. In verband met ddor de schooljeugd te verlenen hulp zijn de herfstvacanties in de betreffende gebieden vervroegd en in 1 vele gevallen met een week verlengd. Teneinde het nuttig effect van het te verrichten werk zo groot mogelijk te doen zijn en de eventuele nadelen voor de jeugd zoveel mogelijk te beperken, blijkt hierbij leiding van het onderwijzend personeel noodzakelijk. In het kader van deze oogsthulp heeft een landbouwschool in Noordbrabant het plan opgevat haar leerlingen in de gelegenheid te stellen gedurende 14 dagen bij de aardappeloogst in het Noorden behulpzaam te zijn en de aanvang van de nieuwe cursus met eenzelfde termijn uit te stellen. Dit voorbeeld moge allerwege navolging vinden. Het Bureau Oogstvoorziening van het Ministerie van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening werkt op volle toeren en helpt, waar het helpen kan, hoewel het soms voor onoverkomelijke moeilijkheden komt te staan. Het aantal in de veenkoloniën beschikbare arbeidskrachten zal met minstens 5000 man moeten worden uitgebreid, wil men de totale oppervlakte aardappelen tijdig gerooid krijgen. Gelukt dit niet — en de verwachtingen zijn hieromtrent niet erg gunstig — dan zullen aanzienlijke hoeveelheden aardappelen ten prooi kunnen vallen aan de eventueel binnen afzienbare tijd in te treden vorst. ■ ■ o ■■ De prijzen van wollen stoffen De aankondiging in verscheidene bladen, dat de prijzen van wollen stoffen met ongeveer zestig procent zullen stijgen, wordt van de zijde van het ministerie van economische zaken nadrukkelijk tegengesproken. Men voegt er aan toe, dat nog geen beslissing is genomen over het tijdstip, waarop de textieldistributie geheel of gedeeltelijk zal worden opgeheven. o Hij sprak op zijn eigen begrafenis Ongeveer tweeduizend vrienden, bekenden en nieuwsgierige toeschouwers waren te Richland Center in de Amerikaanse staat Wisconsin bijeen op de begrafenis van Enoch Jewel, een 86-jarige vrijgezel, die Zondag is overleden. Op de begrafenis hoorden zij zijn stem op een gramofoonplaat de volgende woorden zeggen: „Ik zeg u allen goede dag tot wij elkaar weerzien daarginds”. Wilt u allen opstaan als ik het Onze Vader bid.” De overledene had een preek op platen laten opnemen, om deze af te raten draaien op zijn begrafenis. Hij schreef ook zijn eigen overlijdensbericht en koos zelf de inscriptie op zijn grafsteen. Tevens zocht hij zijn grafgebeden en begrafenismuziek uit. De Ford 1949 Vorige week werd in Dordrecht de Ford personenautomobiel 1949 door de N.V. De Jong’s Automobielbedrijf geëxposeerd. Talrijke verbeteringen, die in de constructie van deze auto zijn aangebracht maken haar tot een der meest geperfectionneerde auto’s. Vooral het verensysteem heeft een belangrijke verbetering ondergaan. De nieuwe Ford heeft onafhankelijk geveerde voorwielen met „Hydra Coil” vering, die een combinatie van soepele schroefveren met dubbelwerkende hydraulische schokbrekers omvat. Achter zijn, evenwijdig aan de chassisliggers lange en sterke half elliptische blaaveren gemonteerd, terwijl eveneens dubbelwerkende hydraulische schokbrekers zijn aangebracht. Dit systeem heeft het voordeel, dat de rijkwaliteiten van deze Ford zelfs op tamelijk oneffen wegen uitstekend zijn en men van schokken geen last heeft. Een nieuw symmetriscn stuurstangst,elsel houdt de auto met een vingerdruk in de juiste koers, welke gemakkelijke en stabiele besturing de veiligheid verhoogt. Het instrumentbord is zodanig ingericht, dat alle controle iilstrumenten, incluis de snelheidsmeter recht voor de chauffeur zijn gegroepeerd en die met een blik door het stuurwiel, dat slechts twee spaken telt, gemakkelijk zijn te overzien. Bovendien maakt een zacht, indirect licht, in het donker alle instrumenten duidelijk zichtbaar. Door een air-conditioning systeem kan men de gewenste temperatuur in de wagen kiezen: ’s zomers frisse buitenlucht, ’s winters onbedorven verwarmde lucht, die zonder tocht te veroorzaken door de wagen stroomt. Het zeer comfortabele interieur biedt een ruime plaats aan zes personen, gezeten op gerieflijke zittingen, die geheel tussen de wielen op het lage, vlakke middengedeelte van het chassis zijn aangebracht, zodat de passagiers daar profiteren van de best mogelijke vering. Suiker nog niet van de bon? Het staat nog te bezien of de suiker en Je suikerhoudende artikelen reeds met 1 November a.s. van de bon zullen gaan. De berichten daarover hebben in diverse kringen nog al beroering gewekt niet omdat de suiker vrij zou komen, maar omdat het gevolg hiervan zou zijn, dat alle artikelen in de suikersector aanmerkelijk in prijs zullen stijgen, omdat dan de regeringssubsidie van 15 cent per kg. op de suiker zal vervallen. In bevoegde kringen wordt het niet onmogelijk geacht, dat het gevolg van het verzet tegen de prijsverhoging zal zijn, dat per 1 November nog niet tot de vrijlating van de suiker z-al worden overgegaan, maar dat de regering eerst’ de behandeling van de begroting zal afwachten om bij die gelegenheid de mening van de Kamer inzake de subsidiekwestie te peilen. De Kamer zal dan waarschijnlijk het subsidie-vraagstuk in zijn geheel bezien (Zoals men weet worden van overheidswege niet alleen op suiker, maar ook op brood en vlees nog altijd belangrijke subsidies verleend). Naast de subsidiekwestie spelen ook de deviezen nog een rol in het suikervraagstuk. Ofschoon onze eigen suikerproductie dit jaar niet onbevredigend zal zijn, zal er toch suiker moeten worden ingevoerd om de behoeften geheel te dekken. Wanneer de suiker van de bon gaat zal er meer suiker worden verbruikt, met het gevolg, dat èr meer moet worden ingevoerd en er dus meer deviezen nodig zullen zijn. Ook deze zijde van de medaille wordt nog bekeken, hetgeen uiteraard tijd vraagt, zodat tevens op deze grond het niet waarschijnlijk moet worden geacht, dat per 1 November de suiker van de bon zal gaan. o Landbouwproductie moet worden uitgebreid Op de Vrijdag gehouden conferentie van het Verbond van Wetenschappelijke Onderzoekers te Wageningen, besprak minister Mansholt de positie van de voedselvoorziening. Met grote erkentelijkheid sprak de bewindsman over het verantwoordelijkheidsgevoel der leiders van de boerenen arbeidersorganisaties, waardoor het mogelijk was ons land een grote mate van sociale rust te geven. Een sluitende distributieregeling en een straffe prijsbeheersing waren nodig om voldoende levensmiddelen tegen redelijke prijs voor een ieder ter beschikking te stellen. Zowel producenten als consumenten hebben in overgrote meerderheid aan het welslagen medegewerkt, zo zeide de minister. Kan het landbouwbedrijf voldoende voortorengen? Deze vraag stelde spr. als centraal probeem in het vraagstuk der wereldvoedselvoorziening. Minister Mansholt was van mening, dat de totale productie onvoldoende is, zodat men de productie zal dienen te verhogen. Voorkomen moet worden, dat minder koopkrachtige volkeren aan ondervoeding gaan lijden, terwijl tevens een gebrek aan afzetmogelijkheden moeilijkheden voor de producten oplevert, zo zeide de minister. Sprekende over de vergadering der Verenigde Naties te Parijs, zeide spr, dat er rekening mede gehouden moet worden, dat de scheiding tussen Oost en West zich voor lange tijd aal gaan bestendigen. Tussen de beide wereldmachten heeft West-Europa een eigen taak, waarbij het integratieproces van samenwerking tussen de landen van W.Europa snel voortgang moet vinden, zo besloot de minister zijn betoog. Prof. dr. ir. M. Dols, raadadviseur van het ministerie van landbouw kwam in zijn rede over „Voeding en voedselvoorziening ’ tot de conclusie, dat de gecompliceerde distributie een zegen voor ons land is geweest in de moeilijke jaren' van de voedselvoorziening. Het ontbreken van een vrije voedselkeuze, dat als een nadeel van strenge distributie moet worden aangemerkt, wegen niet op tegen de voordelen, die met dit stelsel in de tijd van schaarste zijn bereikt, zo zeide spr. Tot de conclusie, dat het er in Nederland om gaat de productie in de landbouw zo sterk en oordeelkundig mogelijk te vergroten of uit te breiden, kwam dr. ir. S. L. Louwes, directeurgeneraal van de voedselvoorziening. Uitbreiding van de cultuurgrond is nodig, want we hebben in' bijna ieder gewas een tekort. Naast cultuur-verbeterende maatregelen noemde spr. grondbetering, ruilverkaveling enz. De mening, dat alles wel op de oude wijze kan voortgaan is misplaatst en daarom, zo zeide spr., heeft het weinig zin te praten over handhaving of verhoging van het levenspeil, zolang deze zaken worden verwaarloosd. Nieuwe consumenten^ J credietbonnen Van het voorschotboekje, dat destijds aan consumentencredietnemers is uitgereikt, zijn de volgende waardebonnen geldig: 02, 03, 04, 05, 06, 09, 10, 11, 13, 14, 15, 17, 18, 21, 22 en 23. Bovendien zijn met ingang van 1 October 1948 gel. dig verklaard de nieuwe ongenummerde waardebonnen van het consumentencrediet. Deze nieuwe yvaardebonnen wer« den aan de credietnemers tegen inlevering van hun voorschotboekje verstrekt, Credietnemers die nog geen nieuwe waardebonnen ontvingen, zullen dezer dagen van de districtsraad voor het consumentencrediet een oproep ontvangea om hun voorschotboekje tegen nieuwe waardebonnen in te wisselen. Uit het voorschotboekje zullen geen bonnen meer worden aangewezen. Men moet het voorschotboekje en eventuele losse waardebonnen echter zorgvuldig bewaren, daar anders geen nieuws waardebonnen worden verstrekt. Correspondentie Wij verzoeken onze correspondenten hun nota’s over het afgelopen kwartaal zo spoedig mogelijk in te zenden. De Administratie. ' --- Vrouw schoot haar man neer Uitspraak: een jaar met aftrek Het Arnhemse gerechtshof heeft Uitoraak gedaan in de zaak tegen de 29irige W. H„ die in d^e nacht van 4 Juni 347 te Putten een dodelijk schot uit sn pistool loste op haar echtgenoot, de 3-jarige reserve-officier R. B. D. De procureur-generaal had bij de beandeling van de zaak in tweede in:antie drie jaar gevangenisstraf geist met aftrek. Het Hof heeft verdachï veroordeeld tot een jaar gevangenistraf met aftrek (ongeveer 6 maanden), verwegende dat het ’t standpunt van erdachte, dat zij het niet heeft willen oen, niet kon delen. Het Hof kan niet annemen, dat hier sprake is geweest an een ziekelijke storing, wel echter, at de wii van verdachte onder invloed an alcohol is geweest. Zij heeft zich chter vrijwillig in deze toestand geracht. De behandeling, die verdachte in haar uwelijk van haar echtgenoot heeft moeen ondergaan, maakt ’t haar ten laste elegde misdrijf verklaarbaar, en er is 11e reden tot clementie. Het Hof kan chter niet meegaan met de mening van erdachte’s raadsman, dat zij met een oorwaardelijke gevangenisstraf voloende zou zijn gestraft. --- KERKELIJK LEVEN Aangenomen naar iviynsheeren. land C. Luiten te Den Haag. --- Advertentie . . ngtg (unt U zich deze advertentie iog herinneren? Juli 1947? Een jaar geleden was dit »en ongekend lage prijs en duizenden die gewend waren sen gulden en meer voor ïun kam te betalen, kochten Jeze kam voor 30 ct. ^ sindsdien is er voor hen naar één adres voor kammen. lij weten dat zij steeds de aagste prijs betalen. Zij arofiteren mee van de voor- M Jelen van ons geperfectio- * leerd inkoopapparaat. Wij tochten een nieuwe partij /an deze kammen tegen een aijzonder lage prijs. n deze 2de week van onze RUIMTENOODsanbiedingen ^ toopt ook U zo'n Ê J ^ tam voor . . . w * Per cliënt wordt één kam tegelijk verkocht ÊlMMUSi _ MATHENESSERLAAN fDIJKZlCHT) — --- FEUILLETON De Canadese Erfenis 50) (Nadruk verboden; Maar dan kragen ze op een avond plotseling de heftigste ruzie. Een van het groepje, die in de kruidenierswinkel bij een stationnetje was gaan fourageren, heeft sardientjes inplaats van zalm meegebracht. Rode koppen, heftige verwijten, — dan mokkend zwijgen. De vijf splitsen zikJi in twee groepjes, van drie en van twee man. Tegen de avond ruimt de minderheid het veld. Als ze uitstappen, kijken de andere drie over hen heen, alsof het volkomen onbekenden waren, die daar voorbijgaan. Een Canadees zet „Anny Laurie” in. Maar hij krijgt geen ondersteuning en 2j}n gezang sterft weg als een gramofoon, waarvan de veer is afgelopen. Er .wordt minder gelachen en gekaart in de trein.es meer gepraat. De oude manI hen Ifflrcn de nieuwkomers uit over de kansen om werk te vinden en de lonen, e die betaald worden. Er zijn er bij, die t al jaren regelmatig ieder seizoen naar ( bet westen trekken. Die gaan naar I vaste adressen, waar men hen kent” van v vroeger. Zij zijn zeker van arbeid en o verdiensten en daarom voelen ze zich v een graadje hoger dan de groentjes, die op goed geluk uitgetrokken zijn. t „Je kunt natuurlijk boffen”, zegt er j een op een toon van gezag, „maar je r kunt ook wanboffen. Als je telkens een c paar dagen moet zoeken naar nieuw r werk, geeft het je niet veel, als je zo j nu en dan eens een paar goede dagen \ maakt”. t „Ik heb het wel meegemaakt,” valt c een ander in, „dat we eerst ruim drie 1 weken achtereen volop werk hadden en s best verdienden. De boeren vochten gewoon om volk. En ha die drie weken was , ’t ineens afgelopen. Ze konden ons wel i wegkijken. Nou, toen werd het een zoe- j ken en reizen in het wilde weg. Er zijn er genoeg, ‘die weer even platzak terug- c komen als ze gegaan zijn”. r Eric luistert belangstellend naar de i verhalen; vroeg of laat zal hij zijn voor- t deel doen met de ervaringen van anderen \ Hij hoort hoe iemand nadrukkelijk aan —- ■ ^ en ieder aanraadt om na de oogst door 1 e trekken naar „B. C.”, dat is Brits i Jolumbia, Canada’s westelijke provincie : Daar zijn bossen op de hoge bergen, i vaar altijd houthakkers gevraagd wor- < len; er zijn veeranches, die stevige koe- i vachters kunnen gebruiken. „Je kunt beter met een veetransport i eruggaan naar het oosten. In die ber- j -en is het een wildernis”. Hier is de nan, die hangt aan de grote steden; en le voorstander van „B. C.” hakt er onniddellijk op in: „Beter brood in de ber;en, dan honger in de steden. Wat voor ■ verk zal je vinden in Toronto of Mon- : real, als je daar van de winter zit. Voor >ns soort mensen is daar maar een klein cansje. Ben jij zo graag abonnee op de ioeploods ?” „Ik niet”, zegt de aangevallene weer. ,Maar kom jij ook niet uit de buurt van iie steden? Waarom ben je dan ’t vorige jaar niet naar „B. C.” gegaan?” „Omdat ik er het vorig jaar zo over lacht, als jij nou. Maar het zal me niet neer gebeuren. Ik heb te veel misère noeten verdragen in de afgelopen win:er. Ik ga nou naar het westen, — /oorgoed”. Hier en daar komen ronselaars in de