BUITENLANDS OVERZICHT De Sovjetunie reageert op het Atlantisch pact. «E Sovjetunie heeft voor de eerste V maal in officiële stijl commentaar releverd op de vorming van het Atlantjsch pact. Zij heeft de regeringen van je v.S., Frankrijk, Engeland en de BeKluxlanden n.1. een memorandum doen toekomen waarin tegen het sluiten van let pact wordt geprotesteerd op grond ® het feit, „dat het strijdig is met let Handvest der Verenigde Naties en ®dat geen der aangesloten landen door je Sovjetunie wordt bedreigd, weshalve lUe defensief genoemde maatregel een jjgressief karakter heeft”. Er zal wel niemand in het Westen zijn Mr wie deze reactie van Moskou een grrassing is. Er viel niets anders van te verwachten, zeker niet na de min of •eer officieuze verklaring van eind Ja mari, waarin het pact reeds wera geiwalificeerd als een verbond met een jgressief karakter.’ Dat Moskou dit lans officieel in een memorandum zegt, ( eeft daarom weinig reden tot verbajng. Niettemin is het van belang na te gaan, hoe men in het Kremlin tot zijn (tellingen komt en waar men de bewij® vandaan haalt. Eigenlijk is het erg eenvoudig' zoals ïoskou het stelt; op het naïeve af. Alle grote mogendheden, uitgezonderd Rustijd, maken deel uit van het pact en derhalve „is het gericht tegen de Sovjetunie”. Dit is wat men noemt een bewijs uit het ongerijmde. Dat het pact een deiensieve bedoeling heeft, wordt natuur- . Ijjlt van de. hand gewezen. HerbewapeBing van het Westen, het aanleggen van luchtvloot- en marine-bases, het aanmaIten van atoombommen en het benoemen tan een gezamenlijk opperbevel, kunnen liet anders dan aggressieve betekenis lebben, zo zegt men. Op deze wijze komt men tenslotte tot ie conclusie, dat het pact aggressief is, tegen de Sovjetunie gericht, in strijd net het Handvest en de pacten, welke de Sovjetunie met Frankrijk en Engeland resp. in 1942 en 1944 sloot, en in strijd jet de overeenkomsten van Potsdam en Jalta. * * » i LS men alleen de letter van het pact N beziet, en men ziet over het noofd j* en waardoor het totstandgekomen l is men geneigd voor een deel van de jüsische argumenten te voelen. Het is jtrdaad een feit, dat het pact b.v. jeilijK in overeenstemming is te brena met de overeenkomsten van Potsta en Jalta. Maar wanneer men de itmkkeling van de laatste jaren onbewroordeeld bekijkt, zal men toch altijd lolde conclusie moeten komen, dat het is schuld van de Sovjetunie is, dat deze overeenkomsten zijn getorpedeerd. Zij leeft er.steeds zelf de torpedo’s voor tervaardigd en afgevuurd. Niemand kan immers ontkenen, dat let Rusland is geweest en nog is, dat let pad naar de vrede verspert door zijn ferregaande obstructie-politiek, welke ie uigegeven door een consequent impeaalistisch streven. Wij begrijpen zeer Ki dat men in Moskou zeer ontstemd is over de totstandkoming van het Atlantisch pact, omdat het de kansen van Rusland om zich op min of meer geruisloze wijze in sommige landen via vijfde colonnes meester te maken van de macht, aanzienlijk verminderd, maar juist deze Russische bedoelingen zijn voor een groot deel de oorzaak, dat het pact op zo snelle wijze tot stand gekozen is. Churchill had gelijk toen hij vorige wek in een rede te Boston zeide dat «jj de Sovjets dankbaar.moeten zijn voor le druk, waaronder zij hun buurlanden ffi tot op zekere hoogte geheel Europa lebben gezet. Dit heeft de vrije democatische naties naar elkaar toe gedreven en gemaakt, dat zij het gevaar, waarin zij zijn komen te verkeren, ernstig onder het oog zijn gaan zien. Een heel verschil met de tijd toen Hitier in opkomst was en later toen hij zijn scheniejde hand naar zijn buurlanden uithak. Toen onderkende de rest van Europa het gevaar, dat in het optreden van deze doldrieste dictator school, niet volgende en het is er zelf het slachtoffer van geworden; maar thans is het anders * * * DE les, die voor West-Europa in het ontstaan van de jongste wereldoorlog schuilt, heeft het verstaan, zeer ten mdê'le van Rusland, dat daardoor de fflogelijkheden om via ondergrondse kuiperij zijn ideeën op te dringen in rook leeft zien vervliegen. Overigens heeft let dit voor een groet deel aan zichzelf ie wijten, want zijn optreden was tè drastisch. De wijze, waarop in de satelïetenlanden de democratie de nek werd omgedraaid, moest voor het Westen wel (en waarschuwing zijn. Vooral de putsch in Tsjecho-Slowakije was dat. Die heeft le ogen open doen gaan en de geesten % gemaakt voor afstand van een gedeelte der nationale souvereiniteit ten oshoeve van gezamenlijke beveiliging. Het argument van het Westen, dat Rusland in' het Oosten ook tot blokvorming is overgegaan, wordt door Moskou 'in de hand gewezen met hét motief, dat Moskou slechts bilaterale verdragen leeft gesloten met de satellietenlanden, evenals deze landen onderling, terwijl let pact een multilateraal verdrag is, waarin een bijzondere groep zich met Uitsluiting van de Sovjetunie heeft ver(uigd. Moskou ziet, overigens terecht, Amerika als de toonaangevende natie in let pact en distilleert daaruit, dat de ^ S. streven naar de wereldheerschappij Al deze beweringen zouden steek hou1®, indien de Sovjetunie in de achter ons liggende jaren het bewijs geleverd 1*4, dat zij werkelijk streeft naar vrede *u niet naar overheersing van geheel Europa. Wat wij evenwel van Moskou Sezien hebben, wijst telkens opnieuw op het tegendeel, waardoor voor Europa * een ernstig gevaar is ontstaan, dat slechts door samenbundeling van krachten gekeerd kan worden. Indien West-Europa thans nog zonder meer geloof zou schenken aan de woorden van I de machthebbers van het Kremlin, zouden Moskou’s daden binnen afzienbare ^ tijd aantonen, dat men op gevaarlijk drijfzand zou hebben gebouwd. Vandaar, dat het goed is, dat het gevaar tijdig is onderkend en dat de eendracht is ge- ■ smeed, die tegen dit gevaar eefi dam ‘ opwerpt. ( * ♦ * i NUCHTER bezien, is de Russische be- . wering, dat West-Europa aggressie- ( ve bedoelingen heeft jegens Rusland een- , voudig abaurd. Wat zou West-Europa i kunnen winnen bij een aanvalsoorlog te- ] gen Rusland ? Niets immers. Het tegen- j deel is zelfs het geval. Militair bezien is het Westen aanzienlijk zwakker dan ( Rusland en zijn satellieten; kans om de j imperialistische bedoelingen, die Moskou • aan het Westen tóeschrijft, ten uitvoer . te brengen is er dus niet. Daar komt bij, i dat het Westen in de eerste plaats be- ] hoefte heeft aan rust om zijn economi- , sche positie te kunnen stabiliseren. Zou ; het aansturen op een oorlog, dan zou ; daar niets van terecht kunnen komen. In plaats daarvan zou-het Westen weer ■ een krijgstoneel worden en de rampen, , die daarvan het gevolg zijn, liggen nog wel zo vers in het geheugen, dat het Westen zich — zelfs indien het militair ■ daartoe in staat zou zijn — wel tweemaal zou bedenken alvorens een oorlog te beginnen. Wij menen de zaken zelfs zo te kunnen stellen, dat; zelfs indien de V. S. het zouden aansturen op een aanvalsoorlog, dit in het Westen groot verzet zou ontmoeten, omdat het Westen voor alle risico’s zou opdraaien. Een dergelijke houding van de V. S. zou naar onze mening zelfs uitlopen op een uiteenvallen van het bondgenootschap. Wij zijn er van overtuigd, dat, wanneer de Sovjetunie er geen aanleiding toe geeft, het Atlantisch pact met zal worden gehanteerd door het Westen om een oorlog te beginnen. Dit zou slechts zijn indien Rusland aggressieve daden zou stellen. Juist om Moskou hiervoor te waarschuwen is het pact gesloten en daarom zien wij er een bijdrage tot het behoud van de vrede in, al vrezen wij, dat dit een gewapende vrede zal zijn. Slechts indien Rusland de garantie geeft, dat het zich met zijn inmenging zal beperken tot het gebied, waar het thans zijn invloedssfeer heeft, zal het aspect veranderen en zullen gunstigere perspectieven worden geopend. Maar daar zijn wij nog ver van af, he1 laas. --- „Atlantisch Pact heeft een aggressieve aard” Russisch Memorandum Gericht tegen volksdemocratieën Vrijdagmorgen vroeg heeft Tass, ’t officiële Sowjetrussische nieuwsbureau te Moskou, een memoran. duin gepubliceerd, dat de Russische regering inzake het Noord.Atlantisch verdrag heeft uitgegeven. De tekst van het memorandum is Donderdag toegezonden aan de regerin. gen van Amerika, Engeland, Frank, rijk, België, Luxemburg, Canada en Nederland. In het memorandum wordt gezegd, dat net pact een agressieve aara heeit; in strijd is met het Handvest van de V.N. en met andere verdragen en overeenkomsten. Verklaringen, als zou het pact een defensief karakter hebben, worden als camoutlage-politiek bestempeld. Moskou trekt uit het feit, dat Amerika, Engeland en Frankrijk deelnemers aan het verdrag zijn, de conclusie, dat het pact tégen de Sovjet-Unie gericht is, alsmede tegen de andere „volksdemocratische staten”. Het bestaan van „defensieve verdragen” tussen Rusland en zijn satellietstaten is volgens het memorandum slechts gericht tegen een mogelijke herhaling' van de Duitse aggressie; bovendien neeft Rusland soortgelijke verdragen gesloten met West-Europese landen (Engeland en Frankrijk), zo wordt gezegd. In onderscheid met genoemde verdragen met de satellietstaten noemt Moskou het Noord-Atlantisch pact een multilateraal verdrag, dat een afgesloten groepering' van staten schept, welke een mogelijk herleven van Duitsland volkomen negeert, Opnieuw concludeert het memorandum, dat het pact dus gericht is tegen de Sowjet-landen. Deelnemers aan het verdrag nemen uitgebreide militaire maatregelen, die in genen dele gerechtvaardigd kunnen worden door de belangen van zelfverdediging dezer landen. De uitgebreide militaire maatregelen, die de V. S. in de huidige omstandigheden van vredestijd nemen in samenwerking met Engeland en Frankrijk, waaronder de voorraadvorming van atoombommen, het vormen van een net van iucht en vlootbases, etc. dragen geenszins een defensief karakter. Het handhaven te Washington van de gecombineerde Engels-Amerikaanse staf, die tijdens de tweede wereldoorlog ingesteld werd; de jongste vorming van de militaire staf van de zogenaamde Westelijke Unie te Fontainebleau (Frankrijk), evenzeer als het voornemen onmiddellijk tot oprichting over te gaan van de in het Noord-Atlantisch verdrag beoogde Verdedigingscommissie, wijzen geenszins op de vredelievende of defensieve doeleinden van 3e deelnemers aan het verdrag, aldus tiet memorandum, waarin voorts wordt verklaard: „Het Noord-Atlantisch verdrag wil de landen angst aanjagen, die niet besluiten te gehoorzamen aan het bevel van de Engels-Amerikaanse groep van de mogendheden, van de Veiligheidsraad in strijd met die aansprasTt maakt op wereldheerschappij”. é De U.N.O. De verklaring voegt er aan toe, dat de sluiting van het verdrag gemotiveerd wordt door de zwakte van de organisatie der V.N. en tegen het Handvest ingaat. Verder oefent zij critiek op het opnemen van landen, die geen lid zijn van de V.N.: Italië en Portugal. De verklaring acht artikel 5 van het verdrag (eventueel gebruik van gewapende machten zonder enige goedkeuring van de Veiligheidsraad) in strijd met artikel 53 van het Handvest (geen geweldadige handeling op grond van regionale overeenkomsten zonder goedkeuring van de Veiligheidsraad). „Op grond van het bovenstaande komt de Sowjetregering tot de volgende conclusie: het Noord-Atlantisch verdrag heeft een klaarblijkelijk aggressief karakter en is het tegen de Sowjet-Unie gericht, welk feit zelfs door de officiële vertegenwoordigers van de aan het verdrag deelnemende staten in hun openbare verklaringen niet wordt verhuld; het verdrag draagt niet alleen niet bjj tot het verstevigen van vrede en internationale veiligheid, hetgeen de taak is van alle leden van de organisatie der V. N., doch is direct in strijd met de beginselen en doeleinden van het handvest der V.N. en leidt tot ondermijning der organisatie; het verdrag is in strijd met het in 1942 door Engeland en de Sowjet-Unie getekende verdrag, waarbij beide staten zich verplichtten, samen te werken in het handhaven van vrede en interna,tionale veiligheid en niet verdragen të sluiten of deel te nemen aan coalities, die tegen de andere ondertekenende partij zijn gericht; het verdrag is in strijd met het in 1944 door Frankrijk en de Sowjet-Unie getekende verdrag; het verdrag is in strijd met de tussen de Sowjet-Unie, de V.S. en Engeland gesloten overeenkomsten op de conferenties te Yalta en Potsdam en op andere conferenties van de vertegenwoor. digers dezer mogendheden, gehouden zowel tijdens als na de tweede wereldoorlog, waarbij de V.S. en Engeland evenals de Sowjet-Unie de verplichting op zich namen, samen te werken bij het versterken van algemene vrede en internationale veiligheid en bij te dragen tot het versterken van de organisatie der V. N.” --- Regering teleurgesteld over voorgestelde grenscorrecties Wat nu bereikt worden kan moet aanvaard worden Op het Voorlopige Verslag inzake het wetsontwerp op de grenscorrec- v ties van de Tweede Kamer heeft de £ regering wel zeer snel haar Memo- r rie van Antwoord gegevën. Begin c volgende week zou de regering n.1. ' het wetsontwerp in de Tweede Ka- j mer behandeld willen zien, wat wel t de reden van het spoedig verschijnen van de Memorie van Antwoord zal ( zijn. i De Regering zegt in haar ant- 1 woord, dat zjj begrip heeft voor de ernstige teleurstelling, die in het ] voorlopig verslag van verschillende 1 zijden is geuit over de gehele gang j van zaken bjj de wijziging van de ; grens tussen Nederland en Duits- i land. Zjj wenst buiten twijfel te stel- j len, dat deze teleurstelling door haar wordt gedeeld. : Sedert het ogenblik, waarop nog tij- 1 dens de oorlog, de Nederlandse regering ; te Londen het denkbeeld naar voren bracht, dat de schade, door de Duitse ' bezetting aan ons land toegebracht, voor een deel zou kunnen worden vergoed ■ door afstand van grond, heeft in ons land het probleem van de grenswijzigingen veler levendige belangstelling gehad. Deze belangstelling is ongetwijfeld mede te verklaren uit het feit, dat indertijd de indruk was verkregen, dat aan geallieerde zijde voor deze verlangens steun kon worden gevonden. Het heeft echter geen zin de ogen te sluiten voor de factoren van politieke aard, die in feite direct na de Duitse capitulatie j het gehele Duitse probleem zijn gaan beheersen. Definitieve gebiedsafstand kan moeilijk worden losgemaakt van een vredesverdrag. Grenswijzigingen kunnen daarom alleen een voorlopig karakter dragen. Hiermede wordt echter tevens de kern van de zaak geraakt. Zoals sommige leden hebben opgemerkt, is met betrekking tot een vredesverdrag met Duitsland binnen afzienbare tijd geen overeenstemming te verwachten. Deze overweging heeft de Regering in belangrijke mate beïnvloed bij haar besluit om het thans bereikbare te aanvaarden. Een juist begrip voor het karakter en de betekenis van de thans geprojecteerde grenscorrecties kan alleen worden verkregen door zich geheel los te maken van het idee van schadevergoeding, dat ten grondslag lag aan de oorspronkelijke Nederlandse plannen. Iedere annexatiegedaehte is aan deze grenscorrecties vreemd. Naar aanleiding van het standpunt van vele leden, dat in principe dergelijke correcties in onderling overleg behoren te worden geregeld, herinnert de Regering aan het feit, dat besprekingen over correcties vroeger steeds door Duitsland werden afgewezen en dat men van Duitse zijde voor redelijke argumenten van Nederlandse zijde nimmer toegankelijk bleek. De Regering stelt vast, dat Nederland door het accepteren van deze voorlopige correcties geen afstand doet van zijn aanspraken op grondgebied, dat wel belangrijke economische waarde heeft. Het Nederlandse territoriale voorstel met betrekking tot de Dollard en de Eemsmond is niet ingewilligd, aldus de Regering, maar met betrekking tot deze gebieden is wel het belangrijke resultaat bereikt, dat officieel is erkend, dat de grens in deze gebieden nooit bij verdrag is vastgesteld. De problemen in de Doilard en de Eemsmond worden niet op de lange baan geschoven. Het behoeft geen betoog, dat de Regering overtuigd is van haar gebondenheid aan voorafgaande overeenstemming met het parlement in zaken van vitaal belang. Uit deze opvatting vloeit de indiening van dit wetsontwerp voort. De Regering zou het hebben toegejuicht, indien het haar mogelijk was geweest, aan de Kamers te voren inlichtingen te verschaffen omtrent de aatd van de te treffen regelingen. Zij was daartoe op het ogenblik van de indiening vas het wetsontwerp niet in staat, omdat tussen de betrokken mogendheden was overeengekomen, dat eerst op een later tijdstip bepaalde bijzonderheden zouden worden openbaai gemaakt. Volstaan zij in dit stadium met de i mededeling, dat het in de bedoeling ligt j in het op grond van de machtigingswet uit te vaardigen Koninklijke Besluit in beginsel het Nederlandse recht in het I overgaande gebied van toepassing te verklaren. Ten aanzien van onderdelen van burgerlijk recht, de gemeentelijke en provinciale status der gebieden, de nationaliteit der nieuwe Inwoners enz. zullen dan nog nadere voorschriften worden gegeven. o Minister Stikker bij Dean Acheson Mr. D. U. Stikker, de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken en zijn Amerikaanse ambtsgenoot Dean Acheson hebben tijdens een onderhoud, dat twee uur duutde, van mening gewisseld over doelmatige eu snelle methodes om tot een regeling in Indonesië te komen en eveneens het Atlantisch Verdrag en algemene West-Europese kwesties besproken. Volgens een na de bespreking uitgegeven gemeenschappelijk communiqué heeft Acheson doen uitkomen, dat de Amerikaanse regering van harte hoopt, dat de instructies van de Veiligheidsraad aan Indonesië, 23 Maart gegeven, zo spoedig .mogelijk zullen Worden uitgevoerd. „De minister gaf uitdrukking aan zijn volledig vertrouwen, dat beide partijen snel en te goeder trouw de voorbereidende onderhandelingen zullen openen, waarom de Veiligheidsraad verzocht heeft. Mr. Stikker wees er op, dat de voorstellen van de Veiligheidsraad door de Nederlandse regering aanvaard zijn, uitte dezelfde wens als Acheson en gaf nader aan, langs welke wegen naar zijn mening op de meest doelmatige on vlugge wijze vooruitgang geboekt zou kunnen worden. Mr. Stikker werd vergezeld door de Nederlandse ambassadeur mr. E. van Kleffens. Mr. Stikker verklaarde vóór zijn bezoek aan het State Department aan de correspondent van Reuter, dat hij de regeling van de West-Duitse problemen beschouwde als een completering van essentieel belang van het Atlantisch | Pact, aangezien West-Duitsland een integraal deel van West-Europa uitmaakt. —————————— Indonesië in de Assemblée? Volgens een A.F.P.-bericht uit Lake Success hebben Australië en India verzocht de Indonesische kwestie aan de algemene vergadering der Verenigde Naties voor te leggen. De kwestie staat nog steeds op de agenda van de Veiligheidsraad doch het handvest verzet zich er niet tegen, dat de algemene vergadering ook de kwestie bespreekt. Aanbevelingen mogen er echter niet worden uitgebracht. De Australische gedelegeerde Hood verklaarde Donderdag, dat dit verzoek is ingediend, gezien het in gebreke blijven door Nederland om te voldoen aan de resolutie van de Veiligheidsraad. Dat dit verzoek wordt gedaan aan de assemblee betekent niet, dat de indieners critiek wiüen uitoefenen op de Veiligheidsraad, hun bedoeling is alleen, de vrienden vali de republiek iij de gelegenheid te stellen, in de assemblee hun zienswijze kenbaar te maken. o Open brief aan de raad van ministers Een aantal Nederlanders, onder, wie verscheidene hoogleraren, hebben een open brief aan de raad van ministers gestuurd. Daarin wordt voorgesteid om wat betreft de Indonesische kwestie zo spoedig mogelijk tot de volgende beslissingen te komen; a. Vertegenwoordigers van Nederland en Indonesië komen op de kortst mogelijke termijn samen om in gemeenschappelijk overleg, als volkomen gelijkgerechtigden, de mogelijkheden te onderzoeken van, en dan de grondslagen te leggen voor, een te vormen unie; b. Dat sluit in dat de vertegenwoordigers van Indonesië door de aldaar bestaande deelstaten ,het B.F.O.), de Republiek en eventueel andere groeperingen in volle vrijheid en geheel volgens eigen inzicht worden aangewezen; c. Aan alle Indonesiërs wordt volle bewegingsvrijheid toegestaan, zonder enige beperking, om tot gezamenlijk overleg te komen, nodig om het sub b gestelde te verwezenlijken; d. De bevelvoering van onze troepen in Indonesië, die een in gemeenschappelijk overleg vast te stellen politiële taak te vervullen hebben, teneinde recht te handhaven en veiligheid te verzekeren, moet zo spoedig mogelijk worden geregeld op een Wijze die het vertrouwen van de Indonesische bevolking waarborgt; e. Aan eigen en buitenlandse pers wordt de grootst mogelijke vrijheid geschonken om op eigen wijze ons volk de onmisbare voorlichting te geven; f. Van uw beslissend gezag ga het moedige initiatief uit om nu eindelijk eens krachtdadig en zonder aanzien des persoons die personen te verwijderen, die in het verleden telkens weer uw bedoelingen hebben doorkruist en die gij met vaak onbegrijpelijke lankmoedigheid geduld, ja gehandhaafd hebt. o Paus vierde zijn gouden priesterfeest Met 50.000 kinderen aan zijn voeten heeft Paus Piüs XII Zaterdag zijn gouden priesterfeest gevierd. Jongens en meisjes van acht tot tien jaar knielden voor hem in de Belvédèrehof van het Vaticaan. Het was de enige openbare plechtigheid van deze dag. De kinderen waren leerlingen van de derde, vierde en vijfde klassen van de lagere scholen in Rome. Zondag was echter de dag, die bestemd was voor de kerkelijke plechtigheden. In de Sint Pieter droeg de Paus twee missen op, zonder enige staatsie, , daar hij de gehele plechtigheid wilde ; houden in een geest van soberheid, met . het oog op de beproevingen welke de : gelovigen in vele landen moeten onder• gaan. --- Atoombom heeft W.-Europa van communisme gered” Rede van Churchill te Boston Winsten Churchill heeft in een rede t ;e Boston verklaard, dat Europa reeds • snige tijd communistisch zou zijn geveest en Londen onder een bombardement zou liggen, indien Amerika de itoombon niet zou bezitten. Hij beschuldigde „veertien mannen in het Kremlin” m van honderdduizenden mensen in bedwang te houden en naar wereldheerschappij te streven. „Over Europa hangt ie schaduw van de vrees. Op de vraag of wij de koude oorlog winnen, moeten wij zowel naar Azië als Europa zien. In Europa”, zo zei Churchill, „is de positie met succes gehandhaafd”. Het ineenstorten van China noemde bij ie ernstigste ramp sinds de overwinning in wereldoorlog numero twee. Zij was veroorzaakt door de „communistische aanval en intrige”, Het absorberen van China en India in een door het Kremlin beheerst communistisch imperium zou .onnoemelijk leed en bloedvergieten over acht a negenhonderd millioen mensen brengen.” „Wij zien ons thans tegenover iets geplaatst, dat even slecht is als Hitier, doch in sommige opzichten machtiger”. „Achter het Kremlin”, zo vervolgde hg, „met zijn zendelingen in ieder land als vijfde kolonne, staat het grootste leger van de wereld, in de handen van een regering, die imperialistische expansie nastreeft, zoals geen tsaar of keizer ooit gedaan heeft”. Churchill zei te geloven, dat oorlog niet onvermijdelijk is. Men behoort niet tot gewelddadige of overhaaste actie over te gaan en men moet hoop en geduld niet laten varen. „Wij koesteren geen vijandschap jegens de Russen en wij wensen hun niet hun wettige rechten en hun wettige veiligheid te ontzeggen”. Het doel moet blijven de Russen overal te ontvangen als broeders in de mensenfamilie. Van de Sowjet-Unie werd niets anders gevraagd, dan goede wil en eerlijk spel. „Indien er echter een zenuwenoorlog is, laat ons dan zorgen, dat onze zenuwen sterk zijn en nog versterkt worden door de diepste overtuiging van ons hart. Indien wij standvastig bij elkaar blijven en in geen enkele vorm de tyrannie en het slechte bevredigen, zou het wel eens kunnen zijn, dat niet onze zenuwen of ons cultuurstelsel ineen storten. Dan zou de vrede alsnog gehandhaafd kunnen blijven.” Sprekende over unies en verbintenissen, wflke met een snelheid en een werkelijkheidszin tot stand kwamen, die onder andere omstandigheden misschien ra een generatie nodig zouden hebben ge- zc had, zei hij, dat hem de meest waarde- g( volle was de broederlijke verbintenis tus- at sen het Britse gemenebest van landen pj en de Verenigde Staten. Hij zei de be kracht van Engeland niet te onderschat- ne ten. Toch was hij van oordeel, dat er zc een wereldapparaat moest komen, dat de ajle leden zou vrijwaren van aggressie. de Zijn laatste volzin was; „Laat ons dus zi; voorwaarts gaan bij het vervullen van gj onze opdracht en onze plicht. God vre- zi zend en niets anders”. vi Bij zijn aankomst te Boston drong het ki publiek door het politiecordon heen en politiemannen moesten een weg voor N Churchill banen naar de auto. De me- K nigte juichte hem aanhoudend toe. Hij nam zijn hoed af en maakte het bekende zc V-teken. cc ChuBchill sprak tot een menigte van gi ongeveel 14.000 personen in „Boston bi Garden” op ee* herdenkingsvergadering es vap het technologische instituut van p Massachusetts. tc --- Republiek bereid aan conferentie te Batavia deel te nemen Herstel der regering te Djokja ” - o De Republiek heeft de uitnodiging van n de commissie van de Uno voor Indonesië tot deelneming aan de conferentie te d Batavia aangenomen. Nadrukkelijk t wordt echter verklaard, dat deze deelne- r ming noodzakelijkerwijs een beperkt ka- g rakter zal hebben, althans in de eerste t fazen van de besprekingen. Onder- r streept wordt, dat herstel van de Repu- j blikeinse regering te Djokja voorwaarde i is voor vruchtbare onderhandelingen. c Het antwoord is vervat in een brief, s die is ondertekend door Mohammed c Roem en Zaterdag door de Republikein- j se minister dr. Leimena aan de heer Critehley is overhandigd. Daarin staat ] verder o.a.: Het feit, dat de uitnodiging is aanvaard voordat de Nederlanders het < herstel te Djokja hebben goedgekeurd, j zal waarschijnlijk ernstig misverstand j veroorzaken bij de Republikeinse leiders j , in andere delen van het land en in het j buitenland en bq het Indonesische volk • 'ir. het algemeen. Dergelijke misverstanden zouden ongetwijfeld een eventuele oplossing van het conflict nog meer bemoeilijken. Daarom wordt de hoop uitgesproken, dat Nederland reeds in het begin van de besprekingen in principe zal instemmen met het herstel van de Republikeinse regering, teneinde haar in staat te stellen te Djokja besluiten te nemen inzake de resolutie van de Veiligheidsraad van 28 Jan. en de richtlijnen van 23 Maart. De Republikeinse delegatie, welke aan de conferentie ‘deelneemt zal aanvankelijk alleen in staat zijn. de practische bijzonderheden van het herstel der Republikeinse regering te Djokja te bespreken. Intussen meldt "het Chinese blad Sin Po, dat Sjafroedin, de eerste minister van de Republikeinse noodregering, via een Republikeinse zender op Sumatra zou hebben gezegd, dat de Republikeinse regering ook tijdens de onderhandelingen „haar militaire positie op Java en Sumatra zal handhaven”. De gebieden, welke op het ogenblik onder het gezag van de guerrillastrijders vallen zullen niet worden ontruimd, aldus besluit het bericht, « --- Gevallen in Indonesië De regering maakt bekend, dat tot haar leedwezen de volgende verliezen in Indonesië zijn gerapporteerd: KONINKLIJKE LANDMACHT. Gesn. 17 Maart Sold. A. Koning uit Vleuten, gesn. 20 Mrt. Wachtmeester G. C. Ton uit Gorinchem; gesn. 22 Mrt. Kox’p. G. J. Kleinherenbrink uit Wijhe (O.); Sold. D. van Mourik uit Vianen; gesn. 23 Mrt. Sold. L. van der Leer uit Barendrecht (Z.-H.); Sold. J. H. N. te Lintelo uit Enschede; Sold. A. J. Nannes uit Warmenhuizen; overl. t. g. v. oorlogsverwonding op 24 Mrt. Sold. le kl. F. J. H. Render uit Enschede. KON. NED.-IND. LEGER. Gesn. 6 Mrt. Amb. sold. 2e kl. J. Taslatu; gesn. 7 Mrt. Tim. korp. inf. P. Delo; Man. korp. inf. J. G. Tewu; overl. t.g.v. oorlogsverwonding op 7 Mrt. Sang. serg. inf. U. F. Rakinaung gesn. 8 Mrt. Sold. le kl. J. S. Kaunang; gesn. 9 Mrt. Res. le Luit. J. Latumahina; Man. sergt. inf. J. Polu; gesn. 11 Mrt. Toradjo sold. 2e kl. int'. Anna; Toradjo sold. 2e kl. inf. Moro; Man. sold. 2e kl. inf. A. Peiealoe> gesn. 12 Mrt. Soend. sold. le kl. inf. Eje; Soend. sold. le kl. inf. Ene; Soend. soid. le kl. inf. Dandi; Jav. sold. 2e kl. Kasimo; overl. t.g.v. oorlogsverwonding op 12 Mrt. sold. 2e kl. P. E. Soemampow, allen uit Indonesië. --- Advertentie Abonneert U op dit blad £! ---