BUITENLAND auicsuu u^i reis. DEAN Acheson, de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken, is vórige week op reis ge weest. Het was niet zo maar eer snoepreisje, maar de minister verliet de Verenigde Staten om of verschillende plaatsen in de wereld besprekingen te voeren, die bepaalde oneffenheden in de politiek tussen de V. S. en andere landen uit de weg moesten ruimen; om de bevolking in bedreigde gebieden moed in te spreken en c-i op een ander punt weer de saI menwerking tussen Amerika en andere gebieden te verbeteren. Acheson bezocht op zijn reis Londen, West-Berlijn, Oostenrijk en Brazilië. De drie eerstgenoemde bezoeken werden afgelegd in een omgeving, die meer de belangstelling heeft van het Westen dan Brazilië, maar daarom was het bezoek aan Brazilië nog niet van belang ontbloot. In de eerst plaats niet voor de V. S. voor de welken er veel aan gelegen is, dat er een goede samenwerking best-.at tussen de V. S. en de Latijns-Ar. ;ri( kaanse landen, waaronder Brazilië behoort, en voorts niet voor de I gehele Westelijke wereld, omdat die er slechts voordeel bij kan hebben, dat de verhoudingen tussen Noord- en Zuid-Amerika goed zijn. Het bezoek aan Londen is van bijzonder veel betekenis geweest, vooral, omdat het juist viel in de periode, dat men in Engeland op ; z’n achterste benen stond vanwege het -feit, dat de Engelsen niet' op I de hoogte waren gesteld van het j besluit om de krachtinstallaties aan de Jaloe te bombarderen. Vv _ I hebben daar dezer dagen uitvoei rig over geschreven en in het licht gesteld, hoe het gevoel bij de En: gelsen, dat zij door de Amerikanen soms niet voor vol geteld worden, door de handelwijze inzaI ke het bombardement krachtig werd aangewakkerd. Bevan sprak van eigengereidheid van de Amej rikanen, waarmee hij de gevoelens van Vele Engelsen vertolkte. Uiteraard is het nie-t zover gekomen, dat er een breuk tussen Engeland en Amerika is ontstaan. Daar behoeft men niet op te rekenen, want zowel in Londen als in Washington beseft men te goed, dat men elkaar hard nodig heeft in de wereld van vandaag. In elk geval te hard dan dat men de gevaren, die aan een breuk verbonden zijn, bewust zou uitlokken. Maar toch was het goed, dat Acheson juist in de dagen van I verbittering over hetgeen gebeurd was, in Engeland aankwam. Hij kon olie op de golven gooien en mede dank zij de verklaring, die hij over de gang van zaken afleg| de en de toezeggingen, welke hij deed, dat herhaling niet zou voor] komen (waarvoor inmiddels maatregelen zijn getroffen, die de Britten bevredigd hebben) is de tegen de regering gerichte motie van ; Labour vrij gematigd uitgevallen. Acheson was echter niet speciaal naar Engeland gekomen om 1 deze moeilijkheid op te lossen, (J want toen hij uit Amerika vertrok, - wist hij er ook nog niets van. Wel J. wilde hij moeilijkheden uit de weg ig ruimen, die ongeveer in hetzelfde m vlak lagen. Hij stelde zich o.m. ten ls doel de Britten duidelijk te mar-j ken, dat het niet zo is, dat de Verrij i enigde Staten maar doen wat hun d- dunkt dat goed is en dat zij daarL4 bij geen rekening houden met hun ig, bondgenoten. Deze verzekering 3H; hadden de Engelsen hard nodig, et want er was in Engeland de laatr- ste maanden een stemming ger- groeid die de goede geest tussen de Anglo-Amerikaanse landen niet ■ _ bepaald bevorderde. Tpt de be’E .langrijke bezigheden van Acheson , .N in Londen behoorde ook het voe- , ren van besprekingen met Eden — en Schuman over de gedragslijn, die gevolgd zou worden ten aanzien van Duitsland. Het feit, dat , Acheson daarvoor zelf naar En- j geland kwam heeft een goede indruk gemaakt. ; lij * * * gj ET bezoek aan West-Berlijn 1 I ** en Oostenrijk werd meer afge- : || legd uit psychologische motieven. < Beide gebieden behoren tot die ] punten, waar Oost en West el- l | kaar nog raken en beide gebieden , “ komen, naarmate de spanning tus- : sen Oost en West zou toenemen, ( d, steeds meer in gevaar. Zij zijn het 1 ii- immers, die, als het op een con- s re flict zou uitlopen, de eerst klap- 1 pen zouden opvangen. Daarom j e-j heeft het zowel de West-Berlij- ( te ners als de Oostenrijkers goed ge- 1 ej daan, dat de Amerikaanse minis- i or ter van buitenlandse zaken per- 1 .d, soonlijk kwam verklaren, dat noch i } West-Berlijn, noch Oostenrijk door 1 e-de V. S. in de steek gelaten zou- c er. den worden als het op een botsing r id met Rusland zou aankomen. e m .,Wij hebben in onmiskenbaar c id duidelijke woorden te verstaan ge- i Igeven, dat wij elke aanval op Ber- g • jl jn — uit welke hoek deze aan- 1 at val ook komt — beschouwen als 2 ijj een aanval op onze strijdkrachten 1 et t i ons zelf en wij zullen voor geen % et geweld wijken” zo verklaarde i ;e- Acheson ten overstaan van dui- £ 'Zenden West-Berlijners. In Oosten- \ ar rijk liet hij zich op ongeveer ge- c tal lijke wyze uit. Het ligt voor de s n- hapd. dat er van Oostenrijkse zijde c L ——mb—— 1 werd aangedrongen op opheffing ■ van de bezetting, die al ongeveer ' zeven jaar als een schier ondra■ gelijke last op het land drukt. *• Wat dit t)etfeft kon Acheson geen 1 verrassero mêttWs laten horen. Hij * wees er op, dat er van een ont1 ruiming van Oostenrijk slechts 1 sprake kan zijn als er een vredes3 verdrag met dit land komt. Dit ' wordt echter tegen gehouden door 1 de Sovjetunie. Een verdrag, zo‘ als met West-Duitsland gesloten ■ is door het Westen, kon Acheson ‘ de Oostenrijkers ook niet in het 1 vooruitzicht stellen, omdat in 1 Oostenrijk de zaken geheel anders • liggen dan in West-Duitsland. In‘ dien het Westen zijn troepen uit 1 Oostenrijk zou terugtrekken, zou ■ dit land ongetwpeld een prooi van ■ Rusland worden. [ Het bezoek aan Brazilië had in - de eerste plaats ten doel de ban! den tussen dit land en de Verenig1 dë Staten nauwer aan te halen. In de Latijns-Amerikaanse landen wordt nog al een-s gezegd, dat de Amerikanen te veel aandacht ' schenken aan Europa en Azië en ■ dat zij de Zuid-Amerikaanse landen in de steek laten. Het bezoek van Acheson heeft mede het bewijs willen leveren, dat zulks niet het geval is. Hier is de Amerikanen ook wel wat aan gelegen, want de goede betrekkingen tussen Brazilië en de V. S. vormen een tegenwicht tegen Argentinië en het streven yan Peron om de invloed van de V. S. in Zuid-Amerika geheel uit te schakelen. Nu zit Brazilië de laatste tijd met ernstige economische moeilijkheden. Het heeft een vijfjaren-plan, dat echter niet snel genoeg in zijn geheel uitgevoerd kan worden, omdat men niet over het benodigde geld beschikt. Men zou in Rio de Janeiro gaarne zien, dat de V. S. bijsprongen, maar bepaalde maatregelen op investeringsgebied in Brazilië hebben de Amerikaanse beleggers wat kopschuw gemaakt, ofschoon Brazilië een land is met grote mogelijkheden, zodat het van die kant bezien wel aantrekkelijk is voor beleggers. Er is een gemengd Amerikaans-Braziliaanse commissie, die plannen heeft uitgewerkt om Brazilië van geld te voorzien, maar daarbij zijn bepaalde obstakels voor de dag gekomen, die Acheson tijdens zijn bezoek aan Rio besproken heeft. Of hij ze uit de weg heeft kunnen ruimen is nog niet bekend, maar men mag er wel op rekenen, dat van de zijde van de V. S. wel het een en : ander is gedaan om Brazilië tegemoet te komen. Men houdt in Washington dit l'.id, waaruit men zijn koffie betreft en dat over zeer belangrijke delfstoffen beschikt, gaarne te vriend. Met dit laatste 1 is tenslotte het karakter van de gehele reis van Acheson getekend. : Want het ging i. de eerste plaats om het versterken van de vriend- : schap ussen de V. S. en de land/ , die Acheson bezocht. --- Eisenhower staat sterk op winst „Hij wordt candidaat, tenzij er e^n mirakel gebeurt” De laatste dagen is de verhouding van de kansen tussen Eisenhower en Taft totaal omgeslagen. Leek tot dusverre Taft de kanshebber op het candidaatschap voor de republikeinse party, thans heeft Eisenhower de meeste kansen. Hij stond enkele dagen geleden nog pl.m. 100 stemmen achter, thans is de stand 523 tegen 487 in het voordeel van Eisenhower. Deze verandering is een gevolg van de houding der partijconventie, die in vele gevallen het optreden van het pro-Taft partjjbestuur, niet goedkeurde. De aanhangers van Eisenhower vroegen aan de vergadering om de beslissing van de commissie, die de geloofsbrieven had onderzocht, te herzien. Deze commissie had alle afgevaardigden uit Georgië en de meesten uit Texas toegewezen aan Taft. Het verzoek werd toegestaan en het onderzoek had het volgende resultaat: Alle zeventien gedelegeerden uit Georgië werden aan Eisenhower toegekend en van de acht-en-dertig uit de staat Texas kreeg Taft er slechts vijf. Dat betekent dus vijftig vaste stemmen méér voor Eisenhower, maar de winst was groter, want die ongehoorde verwerping door de voltallige vergadering van een beslissing, welke eerder door een commissie was genomen, zal zeer veel invloed hebben op de afgevaardigden, die nog niet weten, op wie zij hun stem moeten uitbrengen. Een hevig lawaai barstte los na le uitspraak van de commissie van nader onderzoek. Twee gedelegeerden vochten met elkaar als tvildemannen, totdat een van hen ie strijd met een knockout kon jeslechten; twee anderen, die eltaar op de vuist hadden gedaagd, noesten tenslotte allebei bewuste- aKei geoeurt u- loos worden weggedragen en een ti- persfotograaf, die bezig was van n. die tonelen een plaatje te maken, s- werd tegen de grond geslagen. Hij >r ging neer temidden van de splinft ters van zyn camera. Het was alIjj lemaal al gebeurd en voorbij, toen g de politie kwam opdagen, is )t De nederlaag voor Taft en de zijnen zou nog groter worden. ;c John Fine, de voorzitter van de le machtige delegatie uit Pennsylvan nia; die tot het laatste moment een sfinxachtig stilzwijgen had betracht over zijn keuze, sprong l" plotseling van zijn stoel, liep op Eisenhower toe en omarmde hem _ met de aankondiging, dat hijzelf n met zijn gehele delegatie voor Ei, senhower zou stemmen. Toen brak ” de hel eerst werkelijk los. Tien mie nuten lang kon niemand zich zelfs voor zijn naaste buurman verstaanbaar maken. 4 Nog erger werd het toen Ernest t Palmer, een gedelegeerde uit Iowa, het woord had. Hij zeide kort en t bondig: „Ik ben een man van Taft”. Iedereen verwachtte toen van hem t de gebruikelijke redevoering met loftuitingen op Taft, maar Palmer ’ ging op een bedriegelijk rustige 3 toon verder: Wij zijn hier echter ■ ’ bij elkaar gekomen voor een par- i tijconventie en ons doel is een ge- ■ ’ schikte partijcandidaat voor de i De aanwijzing van de republikeinse candidaat voor de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten zal dit jaar van groot belang zijn voor de verdere bestandsmogeiijkheden van de republikeinse partij. Algemeen wordt verwacht dat, indien de republikeinen dit jaar er niet in zullen slagen hun -candidaat tot president gekozen te krijgen, dit in het vervolk ook niet meer het geval zal zijn. Sedert 1932 werden de republikeinen door de democraten overtroffen, te beginnen bij de 16jarige ambtsperiode van Franklin D. Roosevelt, die werd opgevolgd verkiezingen te benoemen. Welnu, ik steun de candidaat Eisenhower. Het was een ogenblik doodstil in de reusachtige ruimte en daarna zwaaiden de luchtkoelers aan de zoldering van het gigantische gejuich, dat van de banken opsteeg. Iedereen was zijn moeheid vergeten, want hier was het duidelijkste bewijs geleverd, dat de jonge garde van de Republikeinse partij de overwinning had behaald op de ouderen, die door dik en dun Taft hadden gevolgd. Thomas Dewey, de man die in 1948 de republikeinse candidaat was, kondigde aan, dat van zijn delegatie vier-en-negentig man voor Eisenhower zouden stemmen en twee voor Taft. door Truman. Zoals onze kaart aangeeft, waarin de stemmenverhouding tussen republikeinen en democraten is weergegeven sedert 1900, is in de periode vóór 1932 ; het in de ambteperiode van pre- ' sident Wilson voorgekomen, dat de democraten in de meerderheid ; waren. Deze democratische meer- : derheid ontstond in 1912 toen ten gevolge van een scheuring in de ’ republikeinse partij als unicum in < de Amerikaanse geschiedenis een i 3-tal partijen naar het president- 1 schap reflecteerden. De republi- < keinse candidaat Taft Sr. was de vader van de huidige republikeinse i candidaat. ( Eisenhower: op winst.... REPUBLIKEINEN EN DEMOCRATEN IN U S A --- Vordering bij de kabinetsformatie A. R. geeft vandaag bescheid uisterocniena verseneen in t Ka- ' binet van. Er. Drees de heer Tilanus, voorzitter der C.H.U.-fractie in de Tweede Kamer. De heer Tilanus overhandigde het antwoord van zyn fractie in verband met het door de formateur gewijzigde concept-regeringsprogram. Het antwoord hield in, dat dit program voor de C.H.U. een .aanvaardbare grondslag vormt om deel te nemen aan een regering. De heer Donker, voorzitter der ] P.v.d.A.-fractie, die later pp de ] ochtend kwam, had reeds telefonisch doen weten, dat het pro- i gram ook voor zijn fractie een ] aanvaardbare grondslag vormt. i Ook de voorzitter der A.-R. ■ fractie, de heer Schoutén, is bij Dr. Drees geweest. Hij vroeg op ï één bepaald punt van het concept- j program nadere opheldering aan 1 de formateur. Dit impliceerde wel, \ j dat -met de andere punten accoord ! wordt gegaan. De formateur zal de vraag van de heer Schouten, betreffende het door deze genoemde punt, nader onder het oog zien. Het is nog niet bepaald, of de A.-R. leider het : antwoord van de formateur mondeling, schriftelijk of telefonisch zal ontvangen. Mogelijk zal Dr. | Drees het eerst nog moeten opnemen met een of meer van de andere fractieleiders. Ook prof. Romme heeft de formateur medegedeeld, dat zijn fractie het door de heer Drees ontworpen conceptregeringsprogram een aanvaardbare grondslag acht. De formateur achtte Let gewenst opnieuw een bespreking te hebben met de vier fractieleiders D en wel in verband met de vraag _ van de heer Schouten. — Deze bespreking vond gistermiddag plaats. De heer Schouten zou zo spoedig mogelijk berichten hoe het standpunt van zijn fractie was. , — I D De kansen van dr. Drees stijgen. --- Huzaar wilde geen helm vol Itersen op . ' p m Hij randde zijn opdrachtgever aan „U hebt zich schuldig ge1 ; maakt aan het zwaarste militaire misdrijf, waarop in tijd van oorlog zelfs de kogel staat”, aldus richtte de presidens van de Krijgsraad te Velde-\Vest zich Woensdag tot de 20-jarige huzaar W. Z. ujt Monster, die zich wegens aanranding van een Wachtmeester, voor de Krijgsraad had te verantwoorden. Huzaar Z., .was gedurende de gecombineerd t- N ederlands-Belgische oefening „Tijl Uilenspiegel” die van 11 tot 13 Juni j.1. werd gehouden, ingedeeld bij èen onderdeel van de huzaren van Borecl. Op ■ 13 Juni kreeg hij van een Wachtmeester bevel zijn helm op te zétten, die helm zat vol kersen. De huzaar maakte zich zo ,kwaad over dit bevel, dat hij de Wachtmeester met zijn geweer te lijf ging. Ook zou hij gedreigd hebben op deze onderofficier te zullen schieten met zijn met „losse flodders” geladen geweer. Dit laatste ontkende hij. De auditeur-militair wilde wegens „de zware oefening en het misschien minder juiste optreden van anderen” niet de zwaarste gevangenisstraf opgelegd zien. Hij eiste een, gevangenisstraf van twee maanden met aftrek alsmede "verblijf in een strafklas gedurende drie maanden. Ritmeester P. Bruin, trad als1 raadsman op. Hij betoogde, dat Z. driftig was geworden door het ontactische optreden van de jonge Wachtmeester (21 jaar). Deze onderofficier, zo zei Ritmeester ! Bruin, is eerst kortgeleden van de onderofficiers-opleiding gekomen. Hij heeft nog niet geleerd met mensen om te gaan, hij dreigt te veel. De Ritmeester was van oordeel, dat een maand militaire detentie te Nieuwersiuis, mede gezien de zeer bevredigende resultaten, welke daar worden bereikt, de juiste straf voor Z. zc zijn. De Krijgsraad, na afloop van de zitting uitspraak doende, heeft Z. j veroordeeld tot een gevangenis1 straf van twee maanden met aftrek en plaatsing in een strafklasse voor de duur vc, acht maanden. Verder werd bepaald, dat het vonnis in deze zaak voor de troep zal worden „uitgelezen”. --- Mevr. van Nes-Uilkens overleden In de leeftijd van 74 jaar is Dinsdag te Apeldoorn overleden de Nederlandse letterkundige mevrouw Gerarda Eveline van NesUilkens. Mevrouw Van Nes-Uilkens werd op 16 September 1877 te Ezinge (Gr.) geboren. Van 1892—1896 studeerde zij aan de kweekschool voor onderwijzeressen te Groningen en werd in laatstgenoemd jaar onderwijzeres te Scharmer in Groaingen. Vier jaren later volgde haar beloeming aan de leerschool van de kweekschool voor onderwijzeressen te Apeldoorn. Apeldoorn zou haar woonplaats worden want zij huwde daar in L907 met de heer K. C. van Nes. In 1911 begon zij haar letterkunlige loopbaan met het publiceren van een aantal novellen in verscheidene bladen en tijdschriften, leze novellen werden gevolgd door romans die allen na 1923 het licht :agen, wij noemen: „Het verlaten Eibernest”, „Duikelaartje”, ,,De onge jaren van de bergmannetes”, „Ingrid”, „Lichte vensters”, .Maretakken”, „De zoeker”,,,Eerwaarde”, „Nieuwe paden”, „De >ude stee”. --- Straaljagers verongelukt 3 Twee vliegtuigen in ’ botsing Tjjdens oefeningen boven Baarn t en omgeving zjjn gistermiddag te i 10 minuten voor half vjjf twee ‘ straaljagers met elkaar in botsing J gekomen en neergestort. Men zag in de lucht de stukken van de machines in alle richtingen wegvliegen. Uit >.en der jagers, die aan de overzijde van de Eem neerdaalde, kon de inzittende per paï rachute dalen. Het andere toestel . is neergekomen ter hoogte van de , Melm in de polder achter het paleis Soestdijk. Uit deze machine • verliet de piloot eveneens per parachute het toestel. Beide bestuurders waren sergeant-vliegers. Hun namen zijn O. ' Groenendijk en J. de Nijs, zo vernamen we van de Luchtmachtvoorlichtingsdienst. De botsing geschiedde op 600 meter hoogte. Naar de oorzaak van het ongeluk wordt een onderzoek ingesteld. o Amerikaanse adviezen betreffend ons vee Deskundigen bezoeken ons land Uit de groep door het Mutual Security Agency te Parijs gecontracteerde Amerikaanse adviseurs, die, indien daartoe de wens te kennen wordt gegeven, ter beschikking kunnen worden gesteld van de verschillende bij het M.S.A. aangesloten landen, zijn dezer dagen de veearts dr. Charles U. Duckorth en de zuiveldeskundige Judson Mason in ons land aangekomen, die hier ongeveer drie weken zullen verblijven. Dr. Duckworth is een bekend deskundige op het gebied van de veeartsenij. Hij legt zich behalve op het voorkomen en bestrijden van ziekten onder het vee onder meer ook toe op de bestrijding van de gevolgen, die deze ziekten voor de mens kunnen hebben. De heer Mason zal hier te lande in hoofdzaak van advies dienen bij en besprekingen voeren over de verbetering van de kwaliteit van melk, prijs- en afzetmogelijkheden van dit zuivelproduct voor de boeren, de opvoering van de productiviteit in de melkproductie en het stimuleren van het gebruik zowel van melk als andere zuive-.proóueten. Het bezoek van laatstgenoemde adviseur ziet men tevens als een waardevol contact m verband met de aankoop van Nede landse zuivelproducten ten behoeve van het Amerikaanse leger. De hoer Mason zal zich in verbinding s.ellen met iTc Stichting v.;.n de landbouw en een aantal zuivelfabrie ken bezoeken, waaronder te Woorden, .Den Haag en Amsterdam — en een aantal boerderijen te Maasland. Deen vliet en Broek in Waterland. De heer Duckwortn ;:a, zich meer bewegen op het gebied vaa de j-aeórtsenükunde. --- De tocht van het Prinselijk Gezir in Mei "40 naar Engeland • . Sir Gaorge Creasy vertelt van die reis e Admiraal sir George Creasy, • !- „Commander in Chief” van de Britse Home Fleet die onlangs . aan boord van zijn vlaggeschip de „Vanquard”, een bezoek 'i aan Rotterdam heeft ged bracht, heeft in „Alle hens”, ^ het maandblad van de Konink, lijke Marine, verteld hoe hij in Mei 1940 Nederlands Prinselijk gezin naar Engeland heeft e gebracht. ë De admiraal commandeerde toen - de Britse eerste flottielje torpedo- bootjagers en zijn vlaggeschip was - de „Codrington”. Op 11 Mei vertrok de admiraal !, met de „Codrington”, naar de Nea derlandse kust, met de opdracht l, alle Britse torpedobootjagers on- der zijn bevel te nemen en het lane eten van Duitse versterkingen op a het strand te verhinderen. Ondert weg maakten de Britten kennis s met de Duitse duikbommenwer»■ pers: . .. iedereen had de indruk, - dat de vlieger opdracht van Hitler a had, op ieder van ons persoon- lijk te richten en dat hij nauwelijks \ zou kunnen missen”, , 1 „Om twaalf uur van de 14e Mei r (als ik m(j de datum juist herin, ner), ontving ik orders om mjjn 3 flottielj; die avond IJmuiden bin3 n-en te brengen. Er moesten ver. scheidene opdrachten worden uit3 gevoerd, doch de meest belangrij- ke taak, die ik voor mij zelf en de - „Codrington” reserveerde, was het aan boord nemen van H. K. H, 1 Prinses Juliana, Prins Bern-hard ep hun twee dochters, voor de overtocht naar het Verenigd Koninkrijk”, aldus admiraal Creasy. In de hoop aan die aandacht van de Luftwaffe te kunnen ontsnappen, stelde ik het binnenlopen van IJmuiden uit tot het invallen van de duisternis, maar de daarop volgende reeks luchtaanvallen op de haven maakten het duidelijk, dat onze bewegingen niet aan de aandacht van de vijand waren ontsnapt. Ik draaide de „Codrington” en meerde als laatste, gereed om onze opdracht uit te voeren. Mij werd medegedeeld, dat H. K. H. om 10 uur ’s avonds zou aankomen, maar ik begreep, dat zij opgehouden zou kunnen worden door vijandelijke handelingen en het was dan ook ongeveer kwart óver twaalf toen de auto’s bij het schip aankwamen. Ik had de grote eer mijzelf mijn bemanning en zijner majesteits schip, waarover ik het bevel voerde, ten dienste te stellen van de prinses. Wij vertrokken zodra het koninklijk gezelschap aan boord was. Tijdens deze gehele periode had de haven een hele reeks van luchtaanvallen doorstaan en deze bereikten een hoogtepunt, toen wij ontmeerden. Ik was midden in het vaarwater, toen een vliegtuig voor het schip neerduikend, iets liet vallen, dat kennelijk een mijn was die ontijdig tot ontsteking kwam en aan stuurboord in ondiep water ontplofte, daarbij een prachtige waterzuil opwerpenci, die mjjn brug kletsnat maakte- Gehoorzaam aan de oude wet „stuur naar de laatste aanslag”, stoomde ik de haven uit, dicht onder stuurboordwal van het vaarwater blijvend. Vele jaren later werd mij verteld, dat de volgende dag twee magnetische mijnen aan bakboordkant van het vaarwater ontploft waren. De oude wet had zijn waarde bewezen. We stoomden met hoge vaart de kust uit en minderden daarna de snelheid. Onze overtocht was kalm, zonder gebeurtenissen en na mij de eer vergund te hebben , met haar te ontbijten, ging H. K. H. om half tien te Harwich van , boord en reisde met een extra-trein naar Londen. Wij voelden ons allen trots een rol in deze gebeurtenissen te heb- j ben gespeeld, maar waren ons wel. , bewust van de gevoelens van ver- ] driet en kommer, die onze ko- , ninklijke gasten, bij hun gedwon- , gen vertrek uit eigen land, met , zioh droegen. Koningin Wilhelmina uit j Rotterdam. , Terwijl ik in IJmuiden lag had < ik opdracht gekregen een torpedobootjager naar Rotterdam te 1 zenden om de volgende dag met < het Nederlandse leger samen te 1 werken. De opdracht waarvoor hij ■ naar Rotterdam werd gezonden, ] bleek onuitvoerbaar te zijn, maar s zyn aanwezigheid was van on- < schatbare waarde, aanigezieii hem 1 de hoge eer te beurt viel Hare Majesteit Koningin Wilhelmina f aan boord te nemen en, 'uiteinde- s lijk, haar in veiligheid naar het < Verenigd Koninkrijk te brengen, 1 Ik vertrok weer uit Harwich, i met een beschikbare torpedo- < bootjager, kort nadat ik H. K. H. s Prinses Juliana aan de wal bad i gebracht en ik was nabij de Ne^ v derlandse kust tot het einde van ri de bittere gebeurtenissen. v: Uiteinöelijik echter kon ik voe- si tem, dat de tijd zich wreekt, om- v; dat ik het geluk had bij het maken te van de plannen voor en het uit- di voeren van de invasie van Nor- cl mandie te dienen als chef van de rr staf van de Geallieerde Maritieme zi opperbevelhebber, onder generaal h( Eisenhower. m Met het succes van die grootste te amphilbischie operatie van de ge- b' schiedenis, wist ik dat de bevrij- ki ding van Nederland slechts een d: kwestie van tijd kon zijn en voelde ei ik, dat het lijden en de moedlijkhe- la den van 1940 naar de achtergrond te zouden vervagen in het klare licht zi van de overwlnniflS.” . > ■. ,,.j, [vl --- Poging tot beroving te Rotterdam De politie te Rotterdam heeft de 28-jarige tandtechnicus J. R. uit Bergen op Zoom aangehouden, die Woensdagmiddag op de Hoogstraat de boekhouder J. B. uit Voorburg met een loden pijp op het hoofd heeft geslagen. De boekhouder had een bedrag van f 40.000 by zich van een coöperatieve vereniging, voor welke vereniging hij op de Veemarkt uitbetalingen had gedaan. Het gelukte de tandtechnicus niet het geld te roven. Twee rechercheurs, die Woensdagmiddag op de Hoogstraat liepen, hoorden plotseling hulpgeroep. Omkijkende zagen ze twee mannen bij elkaar staan. De een kreeg, zo later bleek, een slag met een loden pijp op het hoofd. De dader wilde vluchten, doch de politiemannen die er direct bij waren, grepen hem in de kraag en brachten hem over naar het hoofdbureau van politie, waar ook het slachtoffer zijn relaas deed. De boekhouder was een ogenblik versuft door de slag, doch waarschijnlijk heeft hij geen nadelige gevolgen ondervonden. De tandtechnicus is in het hoofdbureau opgesloten. ---