100 jaar Haarlemmermeerpolder Strijd van vooruitgang tegen j conservatisme In de Julimaand zal men in de Maarlemmermeerpolder het feit herdenken, dat vóór honderd jaar het Haarlemmer Meer werd drooggemalen. Het was het eerste grote waterbouwkundige werk, dat in het Koninkrijk der Nederlanden tot stand kwam, maar de omstandigheden waaronder het geschiedde, strekten ons land niet tot eer! Het Haarlemmer Meer, die grote zwalpende plas tussen Haarlem, Amsterdam en Heiden, heeft al heel wat offers gevraagd. Meermalen hadden er scheepsrampen plaats, maai' het meer knaagde ook voordurend aan de landerijen rondom. Men kon hier met recht spreken van de „waterweg". In de 16e eeuw besloeg het een oppervlakte van 5600 ha, maar in het begin van de 19e eeuw was die reeds uitgegroeid tot bijna 18.000 hectaren! In November 1837 woedde een hevige storm, die ruim 4.000 buder land onder water zette, met Kerstmis van ditzelfde jaar werden 7.000 hectaren land door het Meerwater verzwolgen. Dat werd te bar! Dat kostte te veel geld! En zo besloot men in principe tot de uitvoering van een eeuwenoud plan: de droogmaking van het Haarlemmer Meer. Leeghwater en van Lijnden. Reeds in 1641 had de beroemde waterbouwkundige Heeghwater de droogmaking van het Haarlemmer Meer bepleit en de mogelijkheid, zelf ' met behulp van windkracht, aangetoond. Maai- er waren te veel moeilijkheden. Allerlei instan. ties doorkruisten elkaar, de landsregering kon niet voldoende gezag opbrengen tegen de provincies en steden. Men vreesde gevaren van de inperkingen van Rijnlands boezemwater en zo bleef eeuwen achter elkaar dit project rusten. In die eerste helft van de 19e eeuw echter zag men wel in dat het zo nieê langer ging en het was Baron van Lijnden van Hemmen, die een plan tot droogmaking lanceerde. Natuurlijk mopperde het Hoogheemraadschap Rijnland. En de stad Leiden, die altijd fel ygen de droogmaking gekant was gewees^iiende een eis tot schade, vergoeffig in van bijna een millioen gulden, wegens de verloren gegane visrechten! Maai- dit alles kon toch de droogmaking niet tegenhouden. Het conservatisme, dat nog met een scheef oog keek naar de gebruikmaking van stoommachines, werd overwonnen. Drie voor die tijd geweldige gemalen werden gebouwd, de Cruquius, de Lijnden en de Leeghwater, die begonnen het water van het meer weg te zuigen naar de Ringvaart. In Juli 1852 meldde de Opregte Haarlemse Courant, dat enige personen over het drooggelegde land de tocht naar Aalsmeer hadden gemaakt.. Het Haarlemmer Meer was een polder gewerden. De chaos. Het doel van de droogmaking was slechts: beteugeling van de waterwolf. Men had er zich blijkbaar nog geen voorstelling van gemaakt, wat er met nieuw gewonnen land moest gebeuren. Het werd natuurlijk verpacht en de kosten kwamen er ruimschoots uit want de prijzen werden door de grootgrondbezitters opgedreven. Maar maatregelen tot vestiging van een burgerlijk bestuur en een polderbestuur weiden eerst genomen twee jaren nadat de polder was drooggelegd! Zolang heerste de chaos ... Misstanden ontsproten even we. lig als het onkruid, het riet en de wilgen, die weldra een grote oppervlakte van de nieuwe polder bedekten. Langs de dijk hokten in de bouwvallige keten de polderjongens, die hoopten op nieuw werk in de polder. Deze wetteloze gemeenschappen vormden ware haarden van ontucht, drankmisbruik, misdaad en geweldpleging, van ellende, ziekte en dood. Een klein troepje marchaussees probeerde zo af en toe een beetje orde te scheppen, maar de duistere elementen vonden een makkelijke wijkplaats in de verlaten uitgestrekte polder, terwijl de paarden der politiemannen tot de knieën wegzakten in de klei. Scholen waren er niet, doktershulp was moeilijk te krijgen en de meeste bewoners waren doodarm. Bij afwezigheid van een burgerlijke. stand werden tal van huwelijken over de puthaak gesloten. Epidemieën teisterden mens en dier. Zwaar werk, eenzijdige voeding, bedroevende hygiënische omstandigheden eisten hun tol en waren oorzaak van een abnormaal hoog sterftecijfer, vooral onder de kinderen. Alleen de sterken overleefden dit zwaar bestaan. Met de afwatering van de polder ging liet ook niet van een leien dakje, De rijke bezitters van hooggelegen gronden zorgden er voor, dat het waterpeil voor hen gunstig bleef, waardoor de lager gelegen landerijen maar al te vaak Mank stonden en de oogst verrotte.. Vooral de pachtboeren hadden het moeilijk en op de grond werd maar ai tc veel roofbouw gepleegd. Het absenteïsme werkte deze toestand in de hand. Vele grondbezitters linten zich nimmer op hun terreinen zien, woonden ver weg en eisten slechts eenmaal per jaar de pachtsom. Het nieuwe land wierd bestuurd vanuit Haarlem en vanuit Den Haag en het tempo was de departementale slakkengang. Het Ministerie-Thorbecke scheen te zijn vergeten, dat Nederland 18.000 hectaren groter was geworden! De Voortrekkers. De eerste burgemeester, Mr. . Pabst, en zijn opvolger, Mr. ; Amersfoordt, hebben pionierswerk < verricht op ieder gebied: sociaal, ■ economisch, hygiënisch en cuitu- < reel. Vooral de laatste, de stichter van de toendertjjd beroemde mo- < delboerderij De Badhoeve, de man j die de stoomploeg in Nederland ! importeerde, heeft zijn krachten < versleten in dienst van de nieuwe 1 gemeenschap. Dat hij daarvoor zo ( weinig erkenning vond, kwam niet 1 alleen doordat hij zijn tijd te ver < vooruit was, maar ook doordat hij i geduld en tact miste om met een i conservatieve en onwetende be- i volking om te gaan, om zich neer i te leggen bij de zelfgenoegzame c traagheid die het Nederland van r. die dagen kenmerkte. ( Er bestond geen enkel plan. Er 1 werd hoegenaamd geen vooriich- i ting gegeven. Het landbouwonder- $ wijs lag nog in de wieg. Terwijl 1 in Engeland de stoommachine , haar triomftocht allang begonnen was, keek men in Nederland de kat uit de boom. Dat ondanks dit alles de Haarlemmermeerpolder | geworden is tot een bloeiend en I welvarend stuik van ons land, is dan ook in de allereerste plaats te danken aan de noeste arbeid, het „ doorzettingsvermogen en de on- * vermoeide werkzaamheid van de ' voortrekkers. Van de polderjon- g gens, van de boeren, van de amb- g tornaren, die op een klein salaris p hun taak verrichtten, van de on- 0 derwijzers en de dokters en van mannen als Pabst en Amersfoordt, He het „gevecht tegen de bierkaai” taai volhielden. Na honderd jaar. Het is dan ook maar niet een >ppervlakkig meningsverschil, dat uitstaan is rondom de viering van iit jubileum. Eerst in 1854 werd ie gemeente Haarlemmermeer gesticht, maar de ingezetenen van de lolder willen toch óók in 1952 'eestvieren, ter ere van hen, die tij- j iens die twiee zwarte bestuursloze iaren hebben doorgezet. Eén der hoogtepunten van deze nering zal zijn de herbegrafenis -’an de „vergeten voorman”, Mr. ■ Amersfoort en zijn vrouw, de eens , gevierde zangeres Hermine Dijk, lie in vergetelheid stierven na : rrijwel alles voor het welzijn van i te polder te hebben opgeofferd). ?e nakomelingen van hen, die leze voortrekker niet hebben be- 1 frepen, zullen thans eerbiedig J taan aan het graf, dat midden in , le polder, in Hoofddorp, zijn ge- ‘ leemte ontvangen zal. Zij zullen ! laarmiee eren het particulier ini- 1 iatief, de geestkracht en het ide- 1 ulisme, waarmee de pioniers in het ' ideuwe land die strijd hebben ge- ‘ raagd en gewonnen tegen de slap- ^ teid en die lauwheid in een slapeig-zelfgenoegzaam land, tegen ' onse-rvatisme en baatzucht, j 'hans is de Haarlemmermeerpoller met z’n 18.000 ha. vruchtbaar and, een monument; een monurient voor hem, die triomfator is leweest in deze strijd: die Nederandse Boer! f Tadruk verboden. Lk. j --- Advertentie WEK DE GAL IN UW LEVER OP U zult 's mergent „kiplekker” uit bed springen Elke dag moet uw lever een liter gal in uw ingewanden doen stromen, anders verteert uw | j voedsel niet, het bederft. U raakt verstopt I wordt humeurig en loom. Veem de plantaardige I CARTER 'S LEVERPILLETJES om die liter ' gal op te wekken en uw .p.ij«v«rtering en stoel- I i gang op natuurlijke w.’jzo te regelen. Een j plantaardig zacht middel, onovertroffen om de gal te doen stromen. Eist Carter'* Leverpilletje*. (Adv.) 1 --- De toekomstige structuur der Nederlandse landbouw Samenwerking geboden met j handel en industrie f d ju. u. ia. at. riaiuvc, pittiusvcivangende directeur-generaal van de directie van de voedselvoorziening van het departement van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening, heeft in hotel „De Wereld” te Wageningen voor de Wageningse studenten over „de toekomstigestructuur van de Nederlandse landbouw gesproken. Bij zijn bespreking van de binnen- en buitenlandse factoren distancieerde die heer Franke zich van de mogelijkheid, dat ons land zou worden betrokken in een gewapend conflict, direct of indirect. De belangrijkste factor voor onze landbouw noemde spreker de ontwikkeling van productie en consumptie van landbouwproducten op de wereldmarkt. Onze landbouw is gericht op de export van zijn producten naast de import van grondstoffen. De Nederlandse landbouw levert jaarlijks ongeveer 1.3 miliard gulden aan deviezen op. Wat de aankoop van voedieirgranen betreft, is de productie van die granen voor en na de oorlog dezelfde gebleven, terwijl de vraag groter is geworden. Nederland heeft rekening te Houden met het teruglopen van het wereld-exportoverschot. Dierlijke eiwitten' als vis- en diermeel zijn in voldoende mate op de wereldmarkt aanwezig. Plantaardige eiwitten worden in ons land vooral als veekoeken ingevoerd. De wereldproductie is ruim, doch onzeker door de politieke situatie; de productiegebieden liggen in landen als Korea, Malakka en Inidio-Ohina. De afzet. De afzet van Nederlandse land- - bouwproducten is onder meer afi hankelijk van de volgende factoren: j 1. Het groeiend nationaal bewustzijn'in het Oosten. Naast een tijdelijke desorganisatie valt in de 9 desbetreffende landen een ver3 hoogde vraag door voedingsbe5 hoeften van die bevolking waar te nemen. 2. Vergroting van de behoeften in de meer ontwikkelde gebieden. . Een grotere vraag naar industriël le producten doet zijn invloed ook , gelden op de landbouw. Bij een [ verhoging van algemene welvaart . wordt de vraag naar kwaliteitsproducten groter. Voor de Nederlandse uitvoer zjjn vooral van belang de vraag naar groenten en fruit en veehouderijproducten. 3. Ontwikkeling van de af zet door samenwerking binnen Europa en het bereiken van landbouw-integratie. Nederland heeft in het algemeen door de deskundigheid van zijn landbouwers en kwekers een goede voorsprong op andere Europese landen, die bij een eventuele integratie zeker zal kunnen worden behouden, zij het in iets mindere mate. Een vierde factor voor structurele wijziging noemde spreker de verhouding van de lonen tussen de diverse landen. De heer Franke meende, dat in Nederland de lonen relatief lager gebleven waren dan in andere gebieden. Zo was b.v. voor de oorlog de Amerikaanse tarweprijs 60 % van de Europese. In 1951 was dit 85 %. Ook bij de vleesproductie was een zelfde tendens waar te nemen. Spreker zag geen binnenlandse factoren van belang voor een eventuele structuurwijziging van de landbouw. Hij noemde de verbetering van de transportmogelijkheden, waardoor de mogelijkheid van uitgebreidere productiecentra voor de gi’Ote steden geschapen is. Resumerende wees spreker er op, dat in de export een taak ligt niet alleen voor de landbouw. Samenwerking met handel en Industrie is geboden. Door goede behandeling en goede industriële verwerking verzekert men zich van een goede afzet voor lange duur. --- Advertentie De zagende pijnen van rheumatiek, spit, ischias, hoofd- en zenuwpijnen worden snel en afdoende verdreven door Togal Er is geen beter middel tegen dan Togal. Togal baat waar andere middelen falen. Togal zuivert de nieren en is onschadelijk voor hart en maag. Bij apoth. en dirog. f 0.95 (Adv. - Ing. Med.) --- Advertentie OOK IN «R0TE LUXE DOZEN VAN 50 STUKS ! --- Veefokkers voor moeilijke keus \ Overbodig streven naar een s1 hoger melkvetpercentage De hoge prijzen die de laatste jaren worden gemaakt voor kaas en melkpoeder zijn er de oorzaak van dat men zich in zuivelkringen is gaan afvragen of het wel juist is de melkprijs uitsluitend te berekenen naar het vetgehalte. In verschillende provincies is men er dan ook toe overgegaan een zgn. „grondprijs” in te voeren. Daarbij begint men met voor iedere kilogram melk een bepaald bedrag te te betalen, bijv. 5 cent en daarboven een bedrag voor ieder procent vet dat de melk bevat. Het eerste bedrag noemt men dan de grondprijs, die vervolgens wordt vermeerderd met bijv. 4 cent voor ieder procent vet. Hééft men melk van 3 % % vet, dan wordt de prijs dus 4.c. (grondprijs) + 3% x 4 c. = 19 c. per kg. Zowel de grondprijs als de vetprijs kan natuurlijk op en neer gaan. De grondprijs varieert in overeenstemming met de kaas- en de poederopbrengsten en die vetprijs hangt zowel af van de boterprijs als van de prijs van de vette kaas. Waar men dit systeem toepast, zoals in Limburg en Oost-Noord-Brabant, in Drente en grote delen van Gelderland en Overijssel, meent men op deze wijze een billijker berekening van de melkprijs te krijgen. De opbrengst van de melk wordt steeds meer beïnvloed door de waarde van het eiwit. Deze waarde komt wel in kaas, poeder, gecondenseerde melk en consumptiemelik tot uitdrukking, maar niet in de boterprijs. Dat men toch isn andere provincies vasthoudt aan de traditionele berekening van de melkprijs uitsluitend op basis van het vet, komt doordat men van het andere systeem bepaalde nadelen verwacht. Een van die nadelen is dat men hierdoor tegen de fokkerij ingaat. Bij de rundveefokkerij werkt men immers sinds vele jaren en met groot succes op verhoging van het vetgehalte. In Friesland heeft men daardoor enkele tientallen jaren het gemiddelde vetgehalte kunnen verhogen van ongeveer 3,2 % tot 4 %. Dit is een buitengewone pres. tatie, te meer omdat ons zwartbonte vee wel beroemd was om zijn hoge melkgift, doch in het algemeen geen vette melk leverde. Verschillende Franse en Engelse rcisen gaven wat men noemde t tere melk. De Friese fokkers, maar ook de Drenten en de Noorden Zuid-Hollanders hebben door hun weik bewezen dat dit ook anders kan. Vooral de Friezen hebben zich sterk op de verhoging van het vetgehalte toegelegd. Wanneer men nu bij de betaling van de melk de betekenis van het vetgehalte vermindert door in de vorm van de grondprijs meer waarde toe te kennen aan het eiwit (de kaasstof), zal dit, zo vreest men, de belangstelling voor verdere verhoging van het vetgehalte doen verminderen. Dit laatste is niet onwaarschijnlijk, maar de vraag moet wordiem gesteld of dat een nadeel zou zijn. Het is duidelijk, dat de verhoging van het vetgehalte niet tot in het oneindige kan doorgaan. Algemeen 1 neemt men aan dat boven een ze; kere grens opvoering van het vet. gehalte moet leiden tot vermindering van de melkproductie. In de praktijk zegt men dat men alleen meer „vet” kaai krijgen door . minder op de „plas” te werken. Nu j zijn vele voedingsdeskundigen van mening, dat voor normaal gebruik melk met 4 % vet eigenlijk ook al ' te zwaar is, in het bijzonder voor ■ babyvoeding. Men acht in Enge. land bijv. 3.65 % vet beter dan 4 %. Nu komt 3.65 % precies overeen met het huidige gemiddel. de van de gehele Nederlandse vee, stapel. Wanneer deze mening van de voedingsspeeialisten veld wint ' en bijgevolg de vraag naar melk, eiwit groter wordt dan naar melkvet, zal er zeker aanleiding zijn zich te beraden op onze fokrichting. Zal het dan niet gewenst zijn [ met handhaving van het thans bij het Friese vee bereikte vetgehalte onze aandacht nu meer te gaan ' richten op een verhoging van de melkproductie, dus op een verho. ging van de plas. Dit is een vraag, stuk, dat niet alleen de gespecialiseerde fokkers zal interresseren, ’ maar ook de gewone melkveehou| der. Het gaat er voor hem om of het beter is te zorgen dat hij vettere melk, of meer melk levert. Deze vraag zal in de naaste toekomst zonder enige twijfel In veehouderskringen een punt van le- d vendige discussie uitmaken en o daardoor tevens van invloed zijn %. op de vraag naar stieren voor de Zl K.I. Daar, waar men de waai-de van het melk eiwit hoger stelt dan z die van het vet, zal men waar- k schijnlijk bij voorkeur stieren aan- zi schaffen van zeer melkrijke moe- j, ders. --- Advertentie Schaap met 5 poten bij Vroom & Dreesmann JEest-Europa s modernste JEarenkuis gaat de Rotterdamse ■ kuisvrouwen verrassen Oudere Rotterdammers herinnel ren zich nog wel de Rotterdamse , kermis, waar steevast de mensen l zich verdrongen rond een tent, ; waar een schaap met vijf poten , té zien was. Een schaap met vijf i poten was een uiterste zeldzaami heid, een -nicum. Ja, wanneer . iemand in het dagelijks leven ; sprak van een „schaap met vijf , poten”, dan doelde hij eigenlijk op • volstrekt onmogelijke verlangens. l V. & D. heeft deze uitdrukking ■ nu overgenomen, voor een speciale . verkoop, gedurende één week, die : naar het inzien'van directie en inkopers aan tal van ónmogelijk ge, achte verlangens tegemoet komt. ■ Op zichzelf is het niet zo moeilijk • om uitgesproken noviteiten, top■ kwaliteiten, keus, etc. te brengen. • Met een dikke portemonnaie komt ; men altijd aan zijn trek. Maar om . artikelen van deze klasse voor be; taalbare prijzen te brengen.... t dat ; een kunst op zichzelf.... i dat is het voldoen aan het verlan- gen naar vijf poten aan een schaap En dat Vroom & Dreesmann daar ) in is geslaagd, dat zullen de drom- men van opgetogen kopers en - koopsters vanaf morgenochtend 9 uur en volgende week ondervinden ■ in Uw Warenhuis tussen Beurs en 1 Laurenstoren. (Adv.) --- Advertentie HAMEA ★★ ★ Hamea Crème-Gezondehuid Hamea Gelei-Gave handen (Adv.) --- Achttien maanden voor „vechtjas" De krijgsraad te velde-West veroordeelde de 45-jarige wachtmeester W. Th. J. P. uit Amersfoort, tot een gevangenisstraf van acht maanden met aftrek en verlaging tot de stand van soldaat laagste klasse. De eis was een jaar met ontslag uit de militaire dienst. Wachtmeester P. is ’t type van een vechtjas. In 1936 vocht hij in Spanje tegen Franco. Toen de kruitdamp over het Iberische schiereiland optrok, meldde hij zich bij het vreemdlelingenlegioen. Met legionnairs streed hij in Afrika tegen Rommel en maakte hij de invasie op Sicilië mee. 194., zag hem in Engeland, waar hij werd opgenomen in de Irene-brigadie. Als instructeur in een vredesleger faalde hij echter volkomen. In de herfst van 1951 gaf men hem dan ook te verstaan dat hij de dtenst zou moeten verlaten. Niet wetende wat hij in de burgermaatschappij zou moeten beginnen, besloot P. weer naar het vreemdelingenlegioen te gaan. Hij vertrok zondier op zijn ontslag te wachten met achthonderd guldlem, die hij had verkregen door twee voor andere bestemde chèques te innen. Het legioen wilde hem echter niet meer hebben en ten einde raad heeft hij zich toen in Maart 1952 bij de marechaussee gemeld. o Sproei-vliegtuig neergestort Piloot liep enkele schrammen op Te Rentranchement in West Zeeuwsch Vlaanderen is kort na ’t opstijgen van een weiland, een besproeiïngsvliegtuig uit Amsterdam verongelukt. De bestuurder, de heer F. Traa, liep slechts enkele schrammen op, het vliegtuig .werd zwaar beschadigd. Reeds enkele weken was men bezig met het besproeien van gewassen in West Zeeuwsch Vlaanderen. Voor het landen en starten was een weiland te Retranchement beschikbaar. Daar werd ook de vloeistof voor de bespuiting aan boord genomen. Het toestel was juist in de start voor de laatste vlucht toen het, vermoedelijk na een motorstoring, neerstortte. --- „Algehele Sowjetl- sering van Polen" Maatregel tegen conventie van Bonn? In Washington doen niet te controleren geruchten de ronde, volgens welke binnenkort Polen zal verzoeken in de Sowjet-Unie te worden opgenomen. Deze kwestie zou reeds enige maanden in Warschau worden bestudeerd en de veiwezenlijking ervan zou worden aangekondigd als een maatregel naar aanleiding van de conventie van Bonn. De geruchten zouden afkomstig zijn van agenten, die gewoonlijk in Oost-Duitsland werken en die onlangs er in zouden zijn geslaagd in Polen door te dringen. Het gerucht van „algehele Sowjetisering van Polen” is niet nieuw en eind verleden jaar is ten aanzien van deze kwestie reeds commentaar geleverd door enige grote Amerikaanse bladen. --- Advertentie IVOROL | Proberen blijft begeren! ' (Adv.) 1 --- Kinderverlamming uitgebroken in Aken Er slierven reeds vijf personen In Aken hebben zich de laatste weken tal van gevallen van kinderverlamming voorgedaan. Het eerste geval werd geconstateerd op 16 April j.1. Sedertdien werden tot dusver te Aken in totaal 33 personen (onder wie 18 kinderen in de leeftijd van 1 tot 5 jaar en 9 kinderen tussen 6 en 10 jaar) door deze ziekte aangetast. Van hen kwamen er 13 sedert 27 Mei onder doktersbehandeling. Vijf patiënten, namelijk drie kinderen en twee volwassenen van resp. 28 en 39 jaar, stierven tot dusver in Aken aan kinderverlamming. In verband met een en ander worden thans in de Akense zwembaden geen kinderen beneden 16 jaar toegelaten. Ook zijn andere maatregelen ter voorkoming van ■’erdere besmetting genomen. --- Aardgas 'n goedkope energiebron Verlaging der hoge energiekosten De Kamers van Koophandel in de vier noordelijke provincies hebben zich het laatste jaar intensief bezig gehouden met. het aardgas, dat in deze streken ter beschikking komt, omdat zij inzien, dat de toepassing van aardgas voor de industrie van zeer groot belang kan zijn. Steeds heeft daarbij voor ogen gestaan, dat het aardgas dan in de eerste plaats beschikbaar diende te komen voor het noordoosten van het land, dat er een zodanige prijs voor het aardgas zou worden vastgesteld dat enerzijds de huidige zeer hoge energiekosten worden verlaagd en anderzijds het aardgas voordelig gebruikt zal kunnen worden voor thermische en chemische doeleinden. Voorts dient met 'spoed te worden overgegaan tot de aanleg van gastransportleidingen en tot oprichting van een hogedrukgastransport- en distributiemaat- ü schappij voor het N.O. des lands, . waarin mede de industrie zeggen. schap zal hebben. 1 De voorzitter der Kamer van 'i Koophandel en Fabrieken voor - Twenthe en Salland, de heer H. t van Hoek Hz„ heeft in een beschouwing stilgestaan bij deze vier punten, waarbij hij constateerde, ? dat inmiddels begonnen is met de r aanleg van een buizennet en de n minister toegezegd heeft, dat het gas ter beschikking zal komen van r de vier noordelijke provincies. De " vreugde over deze toezegging n werd aanmerkelijk getemperd, als dus spr., omdat het aardgas vrijwel uitsluitend zal worden geleverd aan de gasfabrieken. De pro* ductie van gascokes en ruwe teer, '- belde onontbeerlijk voor onze volkshuishouding, komt daardoor te vervallen. Besloten is dan ook voorlopig een vastgesteld quan‘ tum aardgas te leveren aan die gasfabrieken, die verouderde installaties hebben en waar voorta zetting van de normale gasproductie hoge investeringen zou vragen. Plannen zijn in voorbereiding tot oprichting van een hogedrukgastransport- en distributiemaat~ schappij voor N.O. Nederland, waarin het de bedoeling' is, dat de staat, de provincies, de gemeenten en de industrie zullen deelnemen. Hierin zal de staat als hoeder van het algemeen belang voor een groter deel dienen te participeren, dan elk der andere participanten, doch in elk geval voor minder dan 50 procent. Deze maate schappij zal het aan haar te leveren aardgas distribueren aan de ” industrie en gasfabrieken. Groota gebruikers zullen rechtstreeks het e gas van deze maatschappij betrek. ken. Zulks is begrijpelijk, omdat grootverbruikers in de toekomst aanzienlijk meer gas zullen verQ bruiken dan de gezamenlijke gas- fabrieken in deze streken produce. ren, teiwijl tevens naar de allerlaagste prijsbasis gestreefd dient te worden. Voor de industrie is vooral van i belang de hoeveelheid aardgas, ’ welke ter beschikking komt en de e Prils. -j Ieder die iets te maken heeft met het afnemen van kolen en de prijs van dit product, aldus de heer v Van Hoek, beseft de enorme betekenis, die aardgas voor de indu_ strie reeds in dit opzicht zal kune nen hebben, indien de prijs zodanig zal komen te liggen, dat een aanzienlijke verlaging van de thans exorbitant hoge energieprijzen zou kunnen worden bereikt. I De onderhandelingen over de prijs zijn nog niet beëindigd, doch de staat zal het aardgas ter beschik) king krijgen tot een redelijke prijs. Inzake het begrip „redelijke prijs” kan men echter verschillende denkbeelden formuleren. Begrijpelijk is, dat indien de prijs i van het aardgas afgeleid zou wor1 den uit de opbrengstwaarde van andere energiebronnen, het jpe. drijfsleven geen enkel voordeel \fen deze nieuwe energiebron zou hebben. Hierbij gaat de gedachte uit e naar de huidige prijzen voor stads: gas, stookolie en steenkolen. In dit j verband merkte spr. op, dat de : Twentse industrie grote hoeveelE? heden stookolie afneemt. Deze i stookolie komt uit Nederlandse a bodem. De prijs, die het Neder“ landse bedrijfsleven ervoor betaalt, J staat echter In geen enkele relatie ® met de kostprijs van de olie welke I in Nederland wordt geproduceerd. De grondslag voor deze prijsbepaa ling is n.1. de wereldmarktprijs, d. a w. z. de Amerikaanse prijs plus de II tankvracht. In cijfers betekent dit, dat op de olieproduetie in r Drenthe, die 700.000 ton per jaar - bedraagt een tankvracht van f 40 6 per ton van Amerika naar Nedere land drukt, hetgeen neerkomt n op f 28 millioen gulden per jaar. Het is nodig, aldus de heer Van Hoek, dat men bij de prijsbepaling van het aardgas een maatstaf vindt, welke ons totaal verarmde vaderland aan een goedkope en waardevolle energiebron helpt. o Distelbestrijding Vat. de zijde van de Provinciale Waterstaat wordt om opname gevraagd van het volgende: Bij besluit van de Staten der Provincie van 26 Juli 1950 werd vastgesteld de z.g. distelverordening. Bij de verordening wordt de gebruiker van gronden verplicht deze tc zuiveren van distels, behorende tot de geslachten Cirsium en Sonchus, voordat deze tot bloei komen. In Zuid-Holland wordt een intensieve land- en tuinbouw bedreven, die in het algemeen aan behoorlijke eisen ten aanzien van de verzorging van bodem, veestapel en gewassen voldoet. Een van de factoren, die een belangrijke invloed uitoefenen op de opbrengst der gewassen, is de aanwezigheid van onkruiden. Vele boeren streven er dan ook krachtig naar hun land hiervan vrij te houden. Nu is het aantal onkruiden, dat voor de landbouw als nadelig kan worden beschouwd, vrij groot. Men 1 ' i de onkruiden indelen in twee categorieën. De eerste veroorzaken alleen schade op het perceel waai ze komen, de twee veroorzaken daarnaast ook schade aan omliggende percelen, doordat de zaden met de wind verspreid werden en zodoende onkruidvrij land besmetten. Om deze laatste categorie gaat het vooiai en wel in het bijzonder om de distelsoorten behorende tot de geslachten Cirsiur.i en Sonch Onkruiden als brandnetels, herik, boterbloemen enz. zijn ook wel schadelijk, maar c’ zaden daarvan verplaatsen zich niet over een afstand van enige betekenis. De schade daarvan beperkt zich dus in het algemeen tot de nalatige bodemgebruiker zelf. Door de distelverordening wordt de mogelijkheid geboden om de bestrijding van de distel met kracht ter hand te nemen. De goedwillende boeren zien dun pogen niet langer vruchteloos weiden door verwaarlozing van de bestrijding bij minder zorgzame naburen, terwijl bovendien de mogelijkheid wordt geschapen de eigenaren of beheerders van wegbermen, vergravingen, gronddépöts etc., waar dikwijls distels in grote g tale voorkomen, zo nodig dwingen om maatregelen tot bestrijding te nemen. Over het algemeen wordt aan deze laatste terreinen immers minder aandacht besteed dan aan cultuurgronden, waardoor' ze vaak tot kweekplaatsen van ongewenst onkruid zijn geworden. „Bloeiende” distels mogen krachtens de verordening niet voorkomen. Het is dus niet zo, dat alle percelen distelvrij moeten zijn. Dit zal slechts geleidelijk bereikt kunnen worden. Nodig is te voorkomen, dat de distels gaan bloeien, omdat vanaf dit stadium de distels niet alleen op zichzelf nadelig zijn, maar bovendien door uitzaaiing gevaar opleveren voor omliggende percelen. In de bestrijdingswijze blijft ieder *volkomen vrij, mits vóór het bloeistadium uitgevoerd. Eén distel op de wegberm of in eeu perceel zal geen aanstoot geven. Blijkt echter een bepaalde instantie of grondgebruiker onwillig om mee te werken aan de bestrijding in bovenstaande zin, dan kan op kosten van de nalatige een bestrijding uitgevoerd worden. Een ieder, die gronden in gebruik heeft, kwijte zich dus van zijn taak en kome de in de distelverordening vermelde verplichting na. Hij vermijdt hierdoor moeilijn heden voor zichzelf en dient de belangen van buurman of verre co lega n uiteindelijk 'Me van de ge meenschap, ---