BUTTENLANDSCH OVERZICHT Frankrijk werKt aan zijn nieuwe grondwet. — Een conflict Frankryk-Siam. In Frankrijk timmert men op het ..-pnblik aan een staketsel, dat straks, wanneer het in de pogen van het Fran,-ï. volk genade zal hebben gevonden, den naam zal dragen van nieuwe grond° “t van de Vierde Republiek. Men zal IK herinneren, dat de Fransche assemblee constituante zich reeds eerder fan het ontwerpen van een nieuwe rrondwet zette en zulk een staatsstuk Sk inderdaad, na veel moeilijkheden, «rist te construeeren. Dank zij een sofiallstisch-communistisch blok m de assemblee werd het ontwerp aangenomen, maar bil het referendum, dat op 5 Mei werd gehouden, werd het met ruim een millioen stemmen verworpen. Voor een noot deel was dit een succes voor de Mouvement Republicaine Populaire, die JU er van het begin af tegen verzet bad dat in de nieuwe grondwet de president niet veel meer zou zijn dan een marionet en dat een één-kamerstelsel zou worden ingevoerd, dat zoo gemakfcelijk zou kunnen leiden tot partg-dic^ De assemblee heeft het ditmaal gemakkelijker dan den eersten keer om: dat de uitspraak van het volk op 5 Mei vrii nauwkeurig heeft aangegeven, in welken vorm het de nieuwe grondwet «goten wil zien. In elk geval met zoode communisten dit willen, maar meer in den zin van de gedachte, die Generaal De Gaulle uitsprak in een rede te Bayeux. In deze rede, die toen nogal opzien baarde, kwam De Gaulle op voor e“n sterke positie van den president der republiek, voor een presidentschap, dat iets meer beteekent, dan het openen van tentoonstellingen en nieuwe bruggen. De Gaulle vindt met zijn ideeen steun bii de republikeinsche Volkspartij en bij een groot gedeelte van het Fransche volk, getuige den uitslag van het referendum. Deze volksgunst maakt De Gaulle tot een man van beteekems in Frankrijk, waarmee men zeker rekening moet houden, temeer, omdat het m-t onmogelijk is, dat hij straks president van Frankrijk zal worden. In republikeinsche kringen en ook in andere lagen van het Fransche volk zou men dit graag zien en ook De Gaulle zelf schijnt er niet tegen te zijn, mits de nieuwe grondwet er zoodanig uit zal zien dat hij als president ook eenigen invloed op den gang van zaken in Frankrijk zal hebben. , ^ ■, Wii behoeven niet te zeggen, dat de ideeën van De Gaulle door de communisten verworpen worden. Zg waren de sterkste voorstanders van beknotting van de macht van den president en de grootste voorstanders van een eén-kamerstelsel. Dat zij dit nog altijd zijn, blijkt uit het verloop van de zittingen der commissie, die er mee belast is_ het concept van de nieuwe grondwet te remgeeren Dit concept houdt eenigermate «keninsr met de wenschen van de meer- rekening met ae weuawiw **—: derheid der Fransche kiezers, zooals z deze bij het jongste referendum tot r uiting kwamen. Het geeft meer macht aan den president en voorziet in de m- 1 stelling van een tweede kamer. De d communisten hebben zich in de comnus- 6 sle felle tegenstanders getoond van het c ontwerp. Naar hun smaak is de macht c van den president te groot Semaakt en \ beeft de tweede kamer bevoegdheden r gekregen, die te veel overeenkomst ver- 1 foonef met de constitutionele wetten 2 van 1875. Deze wetten kenden een se- t naat die de communisten een bolwerk . van reactie noemen en welke zij in geen geval terug willen hebben. Nu is de Iveede kamer, waaraan in het nieuwe 1 ontwerp een plaats is gegeven, geen senaat, maar een raad van de republiek, die tesamen met de assemblee de wet- 1 gevende macht in Frankrijk zal uitoefe- : ne£et zal nog wel eenigen tijd duren voor men dit ontwerp aan een referendum kan onderwerpen, want bg de behandeling ervan in de assemblee was er aan amendementen geen gebrek. Wanneer men zich daar doorheen geworsteld zal hebben en de assemblee het ontwerp zal hebben aangenomen, zal het aan het volk worden voorgelegd, dat dan zal moeten antwoorden op de vraag of het ontwerp al dan niet moet worden goedgekeurd. Intusschen is het voor Frankrak te hopen, dat het ontwerp aangenomen zal kunnen worden. Daarmee zou 2T tónde komen aan de provisoire regeer-periode, een periode die gekenmerkt wordt door een groote onstabiliteit in de politiek, met alle schadelijke geer-periode, een periode, die gea glorieuze intocht van de Engelsche mer- ‘ ken met zooveel fanfare’s aangekondigd, is uitgeloopen op het stereotiepe antwoord, dat de tabakswinkelier aan zijn klanten moet geven: „’t Spijt me, alleen j sisaren 11 Wat wij met deze ontboezemingen zeg- , gen willen? Dat één vogel in de hand : beter is dan tien in de lucht, en dat wij leter is dan tien in de lucht, en dat wij an al die praatjes over tabak, langzaaerhand tabak beginnen te krijgen. h( o ei Commissie-generaal g In gezaghebbende kringen meent men met zekerheid te weten, dat prof. Scher- g merhorn en den heer T. de Boer benoemd tc sullen worden tot lid van de commissie- fj, generaal voor Ned. Indie. Oud-mimster ^ Steenbergen zou voor een benoeming be- d dankt hebben. R o o; Dit schooljaar nog geen u nieuwe spelling v e De nieuwe spelling zal bij het begin | van het nieuwe schooljaar nog met verulicht worden gesteld, daar de Memorie van Antwoord op het voorloopig verslag b over het spellingsontwerp nog met is m- ë gekomen en de Kamer op reces gaat. ^ Het electrische net ® internationaal 1 g Sedert eenigen tijd ontvangt Neder- i land electrische energie, welke uit het t groote Duitsche koppeinet, via Belgie, te < Lutterade wordt gelevera aan het net, dat Limburg met Noordbrabant en Zuid , HVoOTddezeblenvdering wordt gebruik gemaakt van de door de ^)mt®®jj®nrns0tl^o1nt. : hezetting gebouwde 220.000 volt ufnen van Keulen naar Luik met een aftakking naar de staatsmijn Maunts te Lutterade, welke lijnen door de oorlogshandelingen 1944/45 zwaar beschadigd werden, doch zoo spoedig moge.lijk hersteld zijn. Hier staan de transformatoren opgesteld, die de energie-uiwisseling tusschen netten met geheel verschillende spanningen (EJuitschland 220 000 volt, .België 70.000 volt en Ne deriand 150.000 volt) mogelijk maken. On 24 Juni j.1. kon een eerste proef worden genomen, waarbij de Nederiandrche centrales in Limburg en Zuid-Holland parallel werden geschakeld met het volle dme Belgische net en het groote Dun sche koppelnet, waarmede nog waterkrachtcentrales in Vorarlberg (Oostenrijk) verbonden zijn. .— o Juwelen in een concentratiekamp iraiieKdmp Ds weduwe van Josef Kramer, het beest van Belsen”, is gearresteerd bij ien poging om het concentratiekamp Belsen binnen te dringen op zoex naar Ben doos juwelen, die daar verborgen ;ou zijn door Irma Greese, die met ind°re bewakers geëxecuteerd is wegens de door hen begane wreedheden tegen deEgerzustererfan Irma Greese was er van on de hoogte, dat Irma een doos iuwelen in de kamptuin verborgen had. Zij kwam in aanraking met de weduwe van Kramer, die een manier wist om het kamp binnen te dringen. Bij de P°gmg het ^ kamp binnen te komen, werden beide vrouwen gearresteerd: de wacht heeft echter tevergeefs getracht de juwelen in den tuin te vinden. o — Overneming slachtvee De Voedselcommissaris voor Zuid-1 Holland maakt belanghebbenden in zijn werkgebied bekend, dat met ingang van 2 September 1946, in verband met den L verwachten groeten aanvoer van slachtvee tót nader order ook op Maandae te Rotterdam slachtvee overgenomen zal worden. Den leveranciers wordt verzocht om den aanvoer van het voor de slacht bestemde vee zooveel moneliik over den Maandag en Dinsdag te verdeelen. Tevens dienen de leveranciersvan 2 Sept. ’46 af voor e k aan te voeren rund in het bezit te zijn van een door hun Plaatselijke Bureauhouder afeegeven lastgeving tot levenng. Deze lastgeving zijn bedoeld om den aanvoer te regelen. Wordt er vee aangevoerd boven hot vastgestelde kwantum dan pullen de runderen, waarbij geen lastgeving voor de betreffende markt aanwejziiris. niet worden.overgenqmen. --- Rumoer om Nederlandsche militairen in Indie Zij stellen zich teweer tegen onjuiste beschuldigingen Den laatsten tijd zijn er in sommige hederlandsche dagbladen en in kerkbla- ^ len artikelen en med«sdeelingen versche- d ïen over het gedrag van de militairen v Ier Koninklijke Landmacht in Indië, die v n deze kringen hevige verontwaardiging ^ hebben gewekt en dlB als laster en leu- n gens worden gekwalliiceerd. r Het betreft hier in hoofdzaak de ge- j dragingen der militairen van H-5 R. I., X-Brigade Java. In een Synodeverga- j, dering der Geref. ket’ken ad art. 31 K.O. ^ is deze kwestie breedvoerig besproken ( en daarbij zijn beweringen geuit, die f door den commandant en den veldpre- t diker van genoemd onderdeel als grove . leugens en laster worden aangemerkt. In een oproep tot. officieren, onderof- ( ficieren, korporaal» en manschappen heeft de commandant majoor Th. G. T. , Keuning allen aangespoord er aan mee ^ te werken, dat de verspreiders van de ( lastertaal gegrepe.h worden. Voorts ( heeft hij medegedeeld, dat de legercom- ( mandant, generaal Spoor, persoonlijk , deze aangelegenheid heeft onderzocht, van welk onderzoek hij de resultaten ; met vertrouwen tegemoet ziet. De commandant besluit zijn oproep met de woorden: TT „Ondanks het gemis van een voor U allen zoo hard noodigen moreelen steun van het vaderland, ondanks het niet aa.nwezig zijn van een. hecht en stevig thuisfront, weet ik, dat gij eensgezind voort zult gaan met het vervullen van den door U vrijwillig opgenomen plicht en ik kan hier met open vizier tot U zeggen: ga voort op den c'loor U ingeslagen weg. Eens zal het vaderland ongetwijfeld weten dat gij hier steeds gewerkt, geleefd en U gedragen Hebt als een goed militair en oprecht Ilederlander. Ik wil hier nog even aanhalen wat onlangs in het dagblad voor Soerabaja, De Nieuwe Courant”, over de Koninklijke Landmactit stond geschreven: Een stelletje kerels waar je trotseh op kunt zijn. Mannen, die nergens voor vreezen. Ziehier Soerabaja, de nieuwe burners van onj:e stad.” In deze enkele woorden kunt gij lezen, ïoe de burgerbevolking over U denkt ui... zeer terecht, zij is trotseh op L, tij waardeert II, zij geeft U den steun, tien het vadér],and U onttrekt. Van de zijde van den Voorlichtingsüenst Java, verbonden aan den staf XBrigade Java iis een open brief gericht tot het Nederlaindsche volk, waarin men den laster van zich werpt en met teleurstelling gewaagt van „den dolksteek m den rug”. De Majoor-veldprediker II-5 R I Ds. A. B. C. Hofland, heeft een open brief geri cht tot de synode der Ger. Kerken ad art. 31 K. O., welken wij hier in zijn geheel laten volgen: „Eén dezer dagen kreeg ik, die als veldprediker ingedeeld ben bij II-5-K.1. en dat op di'.t oogenblik in Indie vertoeft, een verslag in handen van een Synode vergadering der Ger. Kerken ad art. 31 K.O. Op die vergadering is blijkbaar breedvoerig gesproken over de geestelijke veprzorging van militairen. En natuurlijk, daiar heeft deze Synode vernadering het recht toe. Maar ik ontzeg haar wel het recht om toe te laten dat er pertinente onjuistheden (om niet te zeggen leugens) inzake dit onderwerp in haar vergadering gelanceerd worden, op grond waarvan deze synode dan besluiten durft; te nemen. Persoonlijk ben ik diep gegriefd door dit verslag, dat toch in hooiidzaak wel een juiste weergave van bedoelde vergadering zal zijn. Ik begrij p niet dat predikanten en zelfs professoren, misschien op grond van een of ander gerucht of schrijven, zulke felle aanklachten ten beste durven geven, die de geestelijke verzorging van de militairen in het verre Oosten treffen. Beseffen zij dan niet, dat hierdoor allereerst sian dat toch al zoo moeilijke werk onherstelbare schade wordt toegebracht? Zijn zij zich niet bewust wat dergelijke ongegronde klachten beteekenen voor do jongens hier in Indie en voor de ouders en vrouwen, die in het Vaderland zijn achtergebleven? Als de zaken werkelijk zóó stonden, zooals er op die vergadering beweerd is, dan zou men zich nog tienmaal moeten bedenken, voordat pien deze dingen publiek maakte. Maax als het nu blijkt,, dat mer , lichtvaardig afgaande op onjuiste gege; vens, van. de dingen absoluut een onjuisi beeld gaeft, dan is het tegenover d( mannen, die er vaak voor staan om hei mannen, die er vaak voor staan om mu offer van hun leven voor het Vaderland te gevent en tegenover de achtergeblevenen, die het toch al zoo moeilijk hebben op z’n zachtst gezegd misdadig. Doch nu terzake. De eerste onjuistheid die op bovengenoemde vergadering werd beweerd is „dat de veldpredikers verplicht zijn om z.g. noodgemeenten in de Bataljons te stichten. Noodgemeenten die niet staan op den grondslag van de Geref. Belijdenis. Het zou daarom aan Geref. jongens (jongens die lid zijn van de Geref. kerken art. 31) aangeraden moeten worden, om in een Batalion een Geref. noodgemeente te stichten óf als er reeds noodgemeenten bestonden om dan alleen als gasten daarbij m te wo nen. Ik .kan daar het volgende van zeggen. Geen enkel veldprediker wordt verplicht een noodgemeente te stichten. In verschil] ende Bataljons is er derhalve ook niet een gesticht. Dat het zeer gewenscht is blijkt uit de praktijk. Hoe hadden immers op Malakka, waar ver' schillende jongens maandenlang geweest zün de Prot. militairen het avondmaal moeten vieren? Hoe moet het op dergeliike afgelegen plaatsen gaan met iemand, die gedoopt wenscht te worden of helij denis des geloofs wi) doen ? Men kan over deze dingen in het Vaderland wel aardig zitten discussieeren met de ‘ kerkenordening en weet ik wat voor 1 meer, maar laat men toch a.u.b. niet de ] praktijk rekening houden. Of had op l Malakka bij één Bataljon het avond1 maal door verschillende kleine groepjes, aam verschillende avondmaalstafels geI vierd moeten worden? En wie had het ? dan moeten bedienen? Had ik dit, als veldprediker door de Geref. kerken uitgezonden, mogen doen ? Zoo kan ik door“ gaan met vragen stellen. Ik wil er nog r, dén ding aan toevoegen, dat de meesten n het juist zoo waardeeren, dat de nood ,r het ons in dienst oplegt, om nu tot een •e noodgemeente te behooren en aan één [r avondmaalstafel den dood des Heeren te d verkondigen. , ,. n En laat dit tot geruststelling dienen, 3- dat ik nog geen enkel veldprediker ont2-1 moet heb die niet, wat men noemt, 1 rechtzinnig zou zijn. Het volgende wat mij wei net meest ^ trof in dat verslag, omdat het zeker over dal het Bataljon ging, waarbij ik hen inge- na; deeld, is 'hetgeen Ds. J. v. d. Bruggen nu van Assen heeft durven beweren. Deze ln< vertelde, dat hg aanvankelijk nog wel lac voor het stichten van noodgemeenten wa geweest was, maar dat hij daarop helaas ku moest terugkomen. Hij had n.1. verno- da men, dat men in die noodgemeenten zoo aa lichtvaardig omsprong met het laten af- De leggen van openbare belijdenis en met no de bediening der sacramenten. Een spre- ge kend bewijs daarvoor was een noodgemeente waarvan 42 jongens, toen ze nog sy op Malakka waren, belijdenis hadden ge- va daan. Van deze jongens waren er thans de nog slechts twee, die niet in openbare ee zonde waren gevallen. . ®n Nu is het Bataljon, dat ik dien, het In eenige Bataljon, waarvan zooveel jon- hi gens tegelijk belijdenis hebben gedaan, hc Ze deden dat in het Cha-ah-kamp op bi Malakka. Ge begrijpt, toen ik dit las, bc dat ik me de oogen heb uitgewreven en dat ik eerst kwaad werd, maar toen be- w droefd over een dergelijk lichtvaardig in oordeel. Ik weet niet, hoe Ds. v. d. g< Bruggen aan zijn gegevens komt, maar o] ik hoop er achter te komen. Want zulk v< een lasteraar moet voor den dag komen. Het zal wel een lid zijn van de Geref. d: kerk ad art. 31 K.O. van Assen. di Ik durf als veldprediker van de be- v doelde noodgemeente n.1. te beweren het r; andersom, dat er van die 42 misschien ei 2 in Openbare zonde gevallen zijn. Is het A oordeel v. d. Bruggen geen lichtvaardig w helpen veroordeelen ? Had hij zich licht g niet moeten opsteken bij zijn collega van is dat Bataljon, voordat hij zooiets op een h publieke Synodevergadering beweerde? v Wat moeten die 42 jongens hiervan den- d 1 ken? Ik sprak juist gisteravond met 2 r ' van die bewuste 42. Zij stonden elkaar aan te kijken of zg misschien tot die t - twee behoorden. Wat moeten de ouders c > van deze dingen denken? Ik begrijp een y ‘ dergelijk onchristelijk gedoe in ons Va- I : deriand niet meer. * 3 Eindelijk heeft Prof. Holwerda nog t - (jingen gezegd, die er absoluut naast e 3 zijn Hij beweerde dat de mannen ge- ! dwongen werden naar dansgelegenheden ; lil JjlUSUUJJcIJ. V* gaan cu ische middelen gebruik te maken. Ja, :oo is er toen ook op die synodevergalering gezegd, het zou op grond van leze en andere dingen wel eens kunnen jebeuren, dat de Geref. jongens tot lienstweigering moesten worden aangespoord, omdat men Gode meer moet geïoorzamen dan menschen. Wat een onkunde bij deaen professor! Wat een gewichtige uitspraken en verDordeelingen, zonder de kwestie eerst onderzocht te hebben op de bevoegde plaats! Het is immers ten eenenmale onwaar, dat men in dienst gedwongen wordt, om naar bals en bioscopen te gaan. Het is niet waar, dat Uw mannen en zonen in Indië gedwongen worden van prophylactische middelen gebruik te maken, waardoor zij rustig een onzedelgk leven kunnen leiden. Nee, het is juist zoo, dat het verboden is om deze middelen aan de menschen officieel uit te reiken. De Gereformeerden ad art. 31 O.K. behoeven dus nog niet tot het „gebroken geweertje” toe te treden. Tenslotte. Ik wil het deze synode en synodeleden, ik wil het aan alle vullers van kerkbodes en dagbladen wel vanuit de verte toeschreeuwen: Houdt nu toch eens op met U een oordeel te vormen en uit te spreken over onze mannen in Indië, die zooveel hebben losgelaten, om hier vaak in de moeilijkste omstandigheden te verkeeren, een oordeel, dat gebaseerd is op een brief van de eerste de beste kankerende jongeman. Houdt op met het generaliseeren, want natuurlijk komen er hier in Indië in het leger rotte plekken voor, evengoed als in iedere samenleving. Houdt op met onze vrouwen en moeders en verloofden te verontrusten! En verbaast U er liever met mij over, dat de meesten in dit land vol verleiding, dank zg Gods genade, staande blijven en dat de kerken in Batavia en Soerabaja (van andere plaatsen heb ik geen ervaring) uitpuilen van onze militairen. Als ik dat zie, dan ben ik dankbaar, want ik trek dan onwillekeurig een vergelijking met de Duitsche en Geallieerde legers en dan zou ik willen, dat men in het Vaderland zich met mij daarover verheugde. Dat is beter, dan ons in den rug aan te vallen met laster en ge--, ruchten. Laten vooral de voorgangers maar intensiever in hun kerken voor ons bidden, ja, ook de bede: Leidt hen niet in verzoeking maar verlos hen van den Booze. Laten zg verder hun tijd niet met beuzelpraat doorbrengen, maar trouwer onze achtergeblevenen bezoeken . en verzorgen en aan vertrokken kerk■ leden schrijven. Dat is opbouwend, het i andere breekt af. --- 40 jaar Nijverheidsonderwijs in de Hoeksche Waard Terugblik in de geschiedenis van de Ambachtsschool Dinsdag a.s. zal in een officieele bij- Dij' eenkomst het feit worden herdacht, dat de de Ambachtsschool voor de Hoeksehe nin Waard op 30 Augustus 1906 voor het nie eerst haar deuren opende. Waar het hier ge een der belangrijkste onderwijsinstellin- ste gen op ons eiland betreft, die voor velen scl in de Hoeksehe Waard van groote be- wr teekenis is geweest en derhalve in de be- zei langstelling staat van een groot deel der vri bewoners van ons eiland, geven wij hier- ste onder een kort resumé van de geschiede- ge nis der school. v ... , „„ De stichting van de school is, evenals ce dit later met de R.H.B.S. het geval was, ba met veel moeilijkheden gepaard gegaan, di In de kringen van Oud-Beijerlands Ge- J. meentebelang en Hoeksehe Waards be- A. lang, werd omstreeks de eeuwwisseling te. de behoefte aan een instelling voor nij- W verheidsonderwijs in de Hoeksehe Waard vc herhaaldelijk besproken. In talrijke ver- U< gaderingen van deze vereenigingen werd ee telkens opnieuw het belang van de op- ai richting van een Ambachtsschool naar d< voren gebracht. Men durfde evenwel nog v; niet een beslissing te nemen, omdat men sc bevreesd was voor te hooge kosten. Om si een beter inzicht in de financieele en an- O] dere mogelijkheden te krijgen, besloot men eenigen tijd toe te zien hoe in Mid- h delharnis, waar pas een Ambachtsschool n was gesticht, de zaak zou loopen. Een u commissie werd benoemd om t.z.t. en ter b plaatse inlichtingen in te winnen. g De vereeniging Oud-Beijerlands Oe- a meentebelang zat intusschen niet stil. Op d 30 Augustus 1902 nam zij het bepluit een h tëekenschool voor a.s. ambachtslieden op n te richten. De uitvoering van dit besluit t werd in 1904 achterhaald door een ver- r zoek van Hoeksehe Waards Belang aan r den Raad van Oud-Beijerland om een L ' subsidie voor een Ambachtsschool. Naar r aanleiding van dit verzoek brachten B. en 1 W. een voorstel in den Raad, dat behels- c de' de schenking van bouwgrond en een c bijdrage in de exploitatiekosten. Voor het \ tot een besluit kwam had te Klaaswaal \ 1 een propaganda-vergadering plaats, waar c ’ het woord werd gevoerd, door den Bur- t gemeester van Middelharnis,' die de groo- 1 te voordeelen van een Ambachtsschool i t naar voren bracht en de ingebrachte be- zwaren weerlegde. * c In Maart 1904 nam de Raad van Oud- < ' Beijerlana een voorstel aan om een ren- : 3 te u.)s voorschot van f 5000, alsmede pim. 1 l 1100 bouwgrond ter beschikking te ' ï stellen. Een verzoek van Hoeksehe i - Waards Belang om een bijdrage in de ex- 1 t ploitatiekosten wees de Raad van de i 3 hand, zoodat er van een oprichting nog i n njets kon komen, omdat niet op een 1 * rijksbijdrage gerekend kon v/orden,,in- e dien de gemeente van vestiging óok niet l haar deel bijdroeg. Tenslotte ging de . p Raad er toe over een bijdrage van f oOO f. toe te staan, een bedrag, dat te laag was, 3, daar f 700 ongedekt bleef. Om deze bijdrage ontstond tenslotte een felle strijd it en zij bracht zelfs een — als het om bels langrijke onderwijsinstellingen gaat, in t' Oud-Beijerland blijkbaar noodzakelijke — ~ raadscrisis met zich mee. ,p Toen een voorstel werd ingediend om j id de reeds toegestane bijdrage van f 300] in weer in te trekken, werd hiertegen in de in gemeente op allerlei manieren geageerd, te o.a. in een, onder presidium van Ds. van der Valk gehouden vergadering, die door ?’ circa 600 personen bezocht werd. De lt‘ deining had tot gevolg, dat op 5 Sept. | ’ 1905 de voorsteller tot intrekking van de ,e heeren D. Hoogen'boom en J. de Koing aftraden als raadslid, zoodat een lieuwe raadsverkiezing moest worden ;ehouden, die uiteraard in het teeken tond van voor of tegen de Ambachtschool. Het resultaat van de verkiezingen vas, dat de heer L. Schipper niet herko;en werd, en dat de meerderheid van de vroedschap kwam te bestaan uit vooritanders van de Ambachtsschool. De toejezegde subsidie bleef dus gehandhaafd. ’ Hoeksehe Waards Belang wees in De;ember 1905 een commissie voor de Ambachtsschool aan bestaande uit de heeren Jr. K. Lodder, 1. O. ten Doeschate, H. D. ). Rogier, J. J. van Ooijen, O. Verboom, A. van Lith en Joh. Smit. Een maand later werden daaraan toegevoegd de heeren W. C. Seijl en J. Bouman en deze heeren vormden het eerste bestuur van de school De uitwerking van de plannen had toen een vlot verloop. In Maart 1906 vond de aanbesteding plaats. De heer O. Smit had de teekeningen gemaakt en de heer M. van Bezeij als aannemer opdracht de school te bouwen. Zooals gezegd kon de school op 30 Augustus 1906 haar deuren openen. In de veertig jaren van haar bestaan, heeft de Ambachtsschool haar bestaansrecht ten volle bewezen, hetgeen blijkt uit het aantal leerlingen, dat de instelling bezocht. Begonnen werd met 23 leerlingen voor de dagschool en 17 voor de avondschool. Bij het tienjarig bestaan bedroegen deze getallen resp. 60 en 59, bij het zilveren jubileum 104 en 68 en momenteel 184 en 67. Deze laatste cijfers beteekenen voor de dagschool voorloopig maxima, omdat de ruimte in de school niet toelaat meer leerlingen aan te nemen. De laatste jaren is het door gebrek aan ruimte niet altijd mogelijk gebleken alle leerlingen, die zich voor de dagschool aanmeldden te plaatsen, dit terwijl in ’31 door het aandouwen van een nieuwen vleugel de school reeds aanmerkelijk werd verruimd. De laatste jaren voor den oorlog lieten aanzien, dat een nieuwe uitbreiding noodzakelijk zou zijn. De oorlog heeft de uitvoering der plannen in dezen evenwel verijdeld. Het spreekt vanzelf, dat er in de afgeloopen veertig jaren verschillende veranderingen en verbeteringen hebben plaats gehad. De uitbreiding ,van het aantal leerkrachten hield gelijken tred met den aanwas van het aantal leerlingen. Men begon met vier leeraren en een directeur, op het oogenblik zijn er tien leeraren en een directeur, alsmede een conciërge. De opneming van het Nijverheidsonderwijs in het Staatsblad in 1Ü19, bracht de school op ’n betere financieele basis ; het terugbrengen van den leertijd van drie op twee jaar wordt niet in alle kringen als een verbetering beschouwd, de invoering van het leerlingenstelse! echter wel. De toevoeging van de vakken motorrijwielhersteller en electrotechniek, die door het voortschrijden der mechaniseering noodzakelijk was geworden, is uiteraard ook een belangrijke verbetering. Gedurende de veertig jaren van haar bestaan stond de school onder leiding van de volgende directeuren : de heer W. van Heijst van 1906—1915 j de heer T. Balk van 1915 1929 en de heer Th. Sierdsma van 1929 tot heden. Voorzitter van het bestuur is momenteel de heer D. ‘ Fonkert Sr., terwijl het eere-voorzitter. j schap wordt bekleed door den heer Joh. : Smit, een der oprichters van de school. --- Advertentie Een abonnementop dit blad bespaart U • TIJD en GELD ---