Uit het Parlement Linggadjati. Prof. RommeIn de Tweede Kamer-zitting van Maandagmiddag werd onder groote belangstelling de ontwerp-overeenkomst Linggadjati behandeld. Onder de belangstellenden bevonden zich o.a. de oudgouverneur generaal, thans ambassadeur te Parijs, Jhr. Mr. A. W. L. Tjarda i van Starkenborg Stachouwer en den oud-minister van koloniën Ch. J. I. M. Welter. Als eerste sprak prof. Romme (k.v.p.) Een artikel in „De Linie”, waarin de scurijver had betoogd dat Nederland Siecnts de keuze had tusscnen een voortzetting van het koloniale systeem of de ernenning van de onafhankelijkheid van .indonesië had spr. buitengewoon getroffen. Prof. Romme betoogde, dat voor hem een eenheid op de basis van gemeenscuappeiijüe vrijwilligheid geenszins een ïiius.e was, doen een bereikbaar ideaal, u.en s$rak wei van het „maximum bereikbare”, doch spr. vond dezen geest vertoeiiijk omdat zij inhoudt: laten we het zooveel ais het kan bij het oude houden. De koninKiijke rede van 7 December 1942 behoort verwezenigxt te worden, vond spr. en siecnts de revolutiegeest irf Indonesië heeft te dien aanzien remmend gewerkt. Nu beschikken we evenwel weer over genoeg macht om ons gezag te doen gelden, aldus spr. maar, terwijl We dus ook anders kunnen, is het spr. juist daarom lief om Indonesië’s nationalisme te erkennen. Men moet in Indonesië dan echter wel bedenken, dat 100 % merdeka zoowel binnen als buiten Europa ónmogelijk is. Spr. laakte het dat de regeering eerst aileen de teitst van de basis-overeenkomst te zien kreeg. Na 3 weken bleek echter* dat Linggadjati bestond uit de Regeeringsverklaring, de toelichting en de tekst van de overeenkomst. Wat een heel an3er licht wierp op de ontwerp-overeenKomst. Spr. hoopte, dat ook de vertegenwoordigers van de republiek deze drie zaken onder de overeenkomst zouden rekenen en hij achtte hei niet overbodig deze aanteekening schriftelijk vast te leggen. Na deze inleiding, waaruit bleek dat prof. Romme zich achter het regeeringsbeleid inzake Linggadjati stelt, behandelde hjj den inhoud van de ontwerp-overeenkomst. Indien bedoeld is, dat de arbitrage louter in den overgangstijd zal gelden, kan hij daarmee instemmen. Dit insgelijks wanneer ook ' de bedoeling is, dat de aanwezige machtsmiddelen op de vereischte sterkte ter verzorging van de rechtsorde zullen worden gehandhaafd en zij daartoe ook in staat zijn. Aan de beginselen van de Koninklijke rede van 7 December 1942 (gelijkwaardigheid der deelen en vrijwilligheid in volledig deelgenootschap) toetste, prof. Romme vervolgens de ontworpen structuur van Indonesië < omschreven in de artikelen 2—5, in welk verband hij verklaarde tegen de federatieve gedachte van de ontworpen Ve.\ Staten van Indonesië geen enkele be- 1 zwaar te hebben. Wat de Unie betreft, onbetwistbaar staat kennelijk vast, dat zij zal zijn een Koninklijke Unie. Is zij tevens een „souvereine staat?” Op dit vitale puntwroeg ; spr. of nu al vaststaat dat de Unie de souvereine behartiging zal hebben van belangen, die met Nederland gemeen zijn en zoo dit niet reeds vaststaat, laat het : werkelijke Linggadjati dan in elk geval deze mogelijkheid open? Een bevestigend antwoord van de Regeering op een of beide dezer vragen zou voorts bij de stukken moeten worden gevoegd. Be- ■ langrijk was hetgeen spr. zeide over art. : 1 der overeenkomst: de erkenning van ‘ Ie Regeering der Republiek en over ) art. 15 dat met (iie erkenning samenhangt: Velen zien ook na Regeeringsver- : klaring en Toelichting, in art. 11 een afscheiding — nu van de Republiek en de 1 verheffing van deze, tot staat op dit oogenblik.' „Als dat waar is, dan doe ik niet mee, omdat het in strijd met de Grondwet ware”, verklaarde spr. De heer Romme wilde voorts graag weten of in den overgangstijd een bepaald gebiedsdeel kenbaar kan maken, : dat het zijn plaats in de Vereenigde Sta- ■ ten van' Indonesië op andere wijze geregeld wilde zien, zooals in art. 11 van de overeenkomst is omschreven. Spr. besloot met te zeggen, dat hij tegen de ontwerp-overeenkomst was, zooals die gezien werd door het publiek, maar dat hij. indien de regeering in staat zou zijn zijn vragen bevredigend te beantwoorden, voor het wérkelijke Linggadjati zou zijn. Dr. Bruins Slot< In een knap juridisch betoog zette de j heer Bruins Slot Ja.r.) uiteen, dat de ontwerp-overeenkomst een kwade verwerpelijke zaak is. Aan de hand van allerlei in de stukken voorkomende te- , genstrijdigheden toonde spr. aan, dat Linggadjati een in zich zelf verdeeld uis is. Mr. Vonk. volgende spreker uit de oppositie was mr. Vonk van de p.v.d.v. Hij hield en rede in den trant van een requisitoir, . aarfcg de Kamer zich dé commissie. neraa! en dr. Van Mook in de beklaag■ I I I II —■ I denbank moest voorstellen. Vooraf becritiseerde hij de wijze, waarop met de Kamerprocedure was ongesprongen — er heeft geen onderzoek in de afdeelingen plaats glrad — en vervolgens laakte nij het overleggen aan de Kamer van een stuk van ambtenaren, ook al betrof het hier hooge ambtenaren. Aan de hand van het wetboek van strafrecht zette hij uiteen, dat de commissie-generaal op strafbare wijze was opgetreden en dat er sprake was van Grondwetsehennis. | Hij haalde art. 121 van het Indische wetboek van strafrecht aan, dat zegt, dat strafbaar is hij, die ingevolge een opdracht vanwege de regeering onderhandelingen voerend, den staat benadeelt. Ook dr. Van Mook achtte hij strafbaar, omdat die volgens hem geacht zou kuijnen worden de uitvoering van wet op de commissie-generaal te hebben nagelaten, wat in strijd is met artikelen van de wet op de staatsinrichting. Hij vond het accoord van Linggadjati beslist onaanvaardbaar en verklaarde zich accoord met het voorstelWelter. De heer Meyerink. De derde spreker van de zijde der tegenstanders, de heer Meyerink (a.r.) kon zich de ontwerp-overeenkomst moeilijk voorstellen als de oplossing van het Indonesische vraagstuk binnen het Koninkrijk, omdat Indonesië een souvereine'staat wordt. Spr. noemde het abso-UUC ic/dC, CiclL u6 ctclïl Ü6 COiTlmissie-generaal tenslotte een ruimere volmaoht heeft verstrekt, zulks in afwijking van de Instructie. Gezien de groote plaats, die voor de republiek in de overeenkomst is ingeruimd, vroeg spr., zich af waar de andere Indische gebieden blijven en waar Nederland. Prof. Logemann. Prof. Logemann nam het op voor de comm.-gen., die hij, evenals den heer Van Mook hulde bracht. Naar zijn meening was de comm.-gen. niet buiten haar boekje gegaan, omdat het accoord naar spr.’s mééging een staatsverband en een koninkrijk laat zien en het huis van Oranje de Kroon der Unie draagt, hetgeen naar spr.’s overtuiging geen ornament is, maar een integreerend deel van de Unie. Ons koninkrijk wordt noch onderbroken noch. vermoord aldus spr. Bij den aanvang van zijn rede zeide spr. in de ontwerp-overeenkomst een actie van pacificatie te zien, die den grondslag moet vormen voor een nieuwe rechtsorde. Er is, naar de feiten, een crisis in de werkelijke grondslagen van het gezag. Daarom is een poging om met wapengeweld aan de revolutie een eind te maken — aldus spr. — zedelijk en practisch verwerpelijk. In verschillende streken in Indonesië is ook het oude Indonesische gezag (dat der eigen hoofden) aangetast of verdwenen. Het wezenlijke probleem is de noódz-aak van een geheel nieuwe gezagslegitimatie, dSv.z. een gezag dat van binnen uit aanvaard wordt en daardoor sterk staat. Wij moeten inzien dat ondanks haar zwakheden, het gezag van de Republiek toch reeds aanmerkelijk gestegen is; organisatorisch moge zij zwak staan, psychologisch is zij sterk. Wat den partner betreft, is het onbillijk de Republiek als een fascistische organisatie te beschouwen. Te erkennen valt echter wel, dat de Republiek nog niet in staat is het gezag alom te handhaven of door te zetten, maar juist daarom moeten wij mede daarbij helpen, aldus den chaos werende. Jhr. mr. Ruys de Beerenbrouck. Belangwekkend was de rede, die Jhr. Ruys de Beerenbrouck (k.v.p.) in de avondvergadering hield, omdat bleek, dat hij het niet met zijn fractie-leider, prof. Romme, eens was, voor wat betreft den staatsrechtelijken kant van de zaak. Hij zeide Soekarno niet op een lijn met Mussert, maar wel met Borms en Masaryk te kunnen stellen. Naar zijp meening had de comm.-gen. zich te veel laten leiden door de overweging, dat op korten termijn met een bepaalde groep een bepaalde constructie tot stand gebracht moest worden. Hij betreurde het, dat men niet heeft vastgehouden aan de aanvankelijke bereidheid van de Indonesiërs om een oplossing binnen het koninkrijk te aanvaarden. Spr. noemde het fout, dat men niet met de andere groepen heeft geconfereerd doch alleen met de groep, die inderdaad eenige macht heeft, dank zij Japanschë wapenen. Hoofdzaak" bleek voor spr. de vraag van de omvorming van de oude eenheid, van het groote geheel. Hij noemde de houding van de comm.-gen. te dien aanzien desastreus. In haar huidige samenstelling had de comm.-gen. spr.’s vertrouwen, politifk gesproken, niet. Spr. zeide: Waar is in de Unie de regeerende monarch, waai* het territoir, waar zijn de onderdanen ? Dit is allerminst een reëele unie, zooals bijv. vroeger Oostenrijk-Hongarije, Want in deze constructie is de Koning niet het staatshoofd der beide deelen. Men heeft eer te maken met een Statenbond. Bovendien is .niet eens verplicht om de onderwerpen die als eventueel gemeenschappelijke belangen zijn omschreven, door de Unie te laten behandelen; als een der 2 leden het niet wil, gebeurt er n.1. niets. Na nog uiteengezet te hebben, dat de i geestelijke godsdienstige' belangen niet - voldoende behartigd zijn, bleef spr. er- bij, dat ook de toelichting zijn hoofdbe; zwaar niet wegneemt: te weten het feit, ï dat wij, wat de Unie betreft, hier te ma: ken hebben met een Bond en niet met 1 een Rijk. Men heeft het tusschenschaj kelen van de federale gedachte binnen 3 het Koninkrijk overgeslagen. De gekozen t constitutie is ook in strijd met het pro. gramma des K.V.P. aldus spr. Het alter; natief is niet ,dat van wapengeweld, , maar be 'at in een betere overeénï komst. Als we die richting, alsnog - zouden willen inslaan, ziet spr. nog - geenszins een optreden van de Vereenigde Naties tegen ons land. De heer Tilanus. > De heer Tilanus (c.h.) vroeg of het - de bedoeling is de Toelichting en ook de “ Handelingen van dit debat, waarin n.1. op allerlei open vragen het Regeerings ■ antwoord nog moet komen, mede ter on' uerteekening aan de Indonesische dele■ gatie voor te leggen. Volgens hem is dit ontwerp een verdrag; daarover had ook de Raad van State gehoord moeten - worden. Is het de bedoeling deze zaak i straks tevens in de Eerste Kamer aan • de orde te stellen? Dit zou men uit de t Kegeeringstoelichting op den conside• rans van het accoord opmaken. Men is steeds verder afgegleden van • het beginsel van Gezag en vervallen in een ietwat vaag-humanistisch idealisme, : yeftrouwend op de goedheid van een ■ mensch. Spr. vérheugde zich over Jhr. Mr. Ruys’ afwijkend standpunt, hoopte i dat dit ook zwu geschieden in de P.v.d.A. ; in navolging van Mr. Oud. De grootste ! grief van dezen afgevaardigde was naar spr. meening dat wat men ons voorlegde een consructie is buiten het Koninkrijk. Bovendien stipte spr. o.m. nog aan, ! dat Sumatranen en andere bevolkings' groepen het gezag der Republiek niet ■ zullen erkennen en verder wilde hij o.a. ’ weten of een deel, behoorend tot de ' V. St. van Indonesië, als het mettertijd i daaruit zou willen treden, dit wel zou 1 kunnen doen. Mr. Stokvis en Mr. Van Walsumt Mr. Stokvis (comm.) gewaagde van een in wezen erkenning de jure van de republiek en verklaarde, dat alleen een , accoord, dat door beide partijen getee| kend was, waarde had. Mr. Van WalL sum (p.v.d.a) betoogde, dat de a.r. en , de c.h. heusch niet alleen de meening ' van het chr. prot. volksdeel weergaven. Volgens spr. was de ontwèrp-overeen| komst niet in strijd met Gods plan. i De heer Palar. De heer Palar (p.v.d.a) was van mee■ ning, dat de zoowel in Nederland afge- legde, als de in Indonesië af te leggen 1 regeeringsverklaringen tenslotte bin- dend zullen zijn. Dat de commissie-ge1 neraal buiten haar boekje was gegaan, • kon hij niet inzien, omdat het feit van het bestaan der republiek al erkend was voor zg optrad. Spr. zeide het accoord ' bij wijze van spreken met gesloten oogen : te aanvaarden. Wat Indonesië betreft, aldus spr., de ■ Malinogebieden staan achter Linggad■ jati. Wat de Republiek betreft, daar ; zijn de weerstanden toch geringer dan ■ menigeen wel denkt, al hebben verschei, dene organisaties zich tegen verklaard, i Het Republikeinsche kabinet staat ach! ter het accoord en aan te nemen valt, i mede gezien het standpunt van Soekar’ no, dat de Republiek het zal aanvaarden. En nu de derde factor, die bij Linggadjati in het geding is, Nederland. Daar is volgens spr. nogal eens kritiek in be1 denkelijken vorm geuit. De algemeene wensch is den band met Indonesië te be1 houden. Een strooming wil dit met dwang en de andere door overtuiging. , De heer Schouten, Gistermiddag verklaarde de a.-r. fraci tieleider Schouten zich in een magistrale • rede tegen Linggadjati. Hij verweet de ; commissie-generaal haar bevoegdheid ; overschreden te hebben en drong aan op i overlegging van de notulen der bespre1 kingen, omdat deze mogelijk op enkele i belangrijke punten de hoognoodige opi heldering zullen kunnen geven. Hij ver1 klaarde zich tegenstander van elk ko; loniaal bewind en was van meening, dat verwerping van het accoord niet behoef1 de te beteekenen: oorlog. De heer Goedhart en ds. Zandt. De heer Goedhart (p.v.d.a.) toonde , zich voorstander van de overeenkomst . en bracht hulde aan de comm.-gen. die j in zulk een kort tijdsbestex een over. eehkomst heeft weten te bereiken. Ds. ■ Zandt wilde van de overeenkomst niets . weten en hg verweet het kabinet op den Dag des Heeren over de Indische kwestie te hebben vergaderd. P. v. d. V. en C. P. N. « Dr. Bierema (p.v.d.v.) sloot zich bij zijn partijgenoot mr. Vonk aan, terwijl , de heeren De Groot en Hoogcarspel zich j voor de overeenkomst verklaarden. --- Geïnterneerde Nederlanders op Java i Aan mededeelingen in den Nieuwsgier (Batavia) is het volgende ontleend: 1 Er heerscht groote ongerustheid om- 1 treilt het lot van de geïnterneerden in i het binnenland, wegens het zeer trage '■ verloop van de evacuatie. Volgens de 3 September te Cheribon gesloten over- J eenkomst met de republiek zouden er 1 per week 1000 personen geëvacueerd i worden. Sinds de hervatting van de i evacuatie op 27 September t.m. eind No- ! vember zijn 4.827 geïnterneerden uit het binnenland van Java te Batavia aangekomen. Er is dus slechts voor de helft voldaan aan de gemaakte afspraak. Nog ongunstiger zijn de cijfers over de maand November. Volgens het schema zouden er ruim 4000 afgevoerd moeten worden, terwijl het er in werkelijkheid 1440 waren. Van 1 Januari t.m. eind November zijn ongeveer 25000 geïnterneerden geëvacueerd. Volgens betrouwbare schattingen van het centraal informatiebureau van het Roode Kruis zijn er thans nog 25000 in de kampen in het binnenland. (De republiek geeft een aantal van 8000 op). Er zijn nog steeds geen geïnterneerden uit Madoera ^geëvacueerd. O Luxemburgs eischen aan Duitschland Van officieele Luxemburgsche zijde wordt met betrekking tot de Luxemburgsche eischen ten aanzien van Duitschland het volgende bekend gemaakt: Op 27 November 1946 heeft de minister van buitenlandsche zaken van het groothertogdom Luxemburg aan vertegenwoordigers der vier groote mogendheden te New York een memorandum overhandigd betreffende de eischen van territorialen en economischen aard tegenover Duitschland. Ter schadeloosstelling van de door den oorlog geleden verliezen, welke 600 millioen dollar beioopen, verzoekt de Luxemburgsche regeering in dit memorandum den spoorweg op den Duitschen oever van de Moezel te mogen exploiteeren, alsmede/een grooten stuwdam in ■ de rivier de Our te mogen aanleggen. < Door het aanleggen van! een dam in , de Our, zal een bekken-reservoir van ( 25 K.M. lengte worden verkregen met ( een hydrographisch achterland van 5 tot , 10 K.M. De uitgaven voor den bouw s van den stuwdam zouden door Duitsch- j land gedragen moeten worden. Het memorandum houdt voorts voorstellen van economischen aard in. o | Nederlandsche invoer ] in Movembe,r ‘Volgens de door het' Centraal Bureau i voor de Statistiek samengestelde voor- ( loopige cijfers bedroeg de Nederlandsche 1 invoer in November 1.091.067 ton (vori- 1 ge mnd. 1.131.387) tegen een waarde > van 238.6 millioen’ gulden (v.m. 211.2) < In het uitvoerbedrag over October waren begrepen: voor werktuigen en ma ’ chines 18.6 millioen, hout 14.8 millioen. 1 plaat- en profielijzer 15.2 millioen, rij- en i voertuigen 13.8 millioen, manufacturen ( en kleeding 11 millioen, kunstmest 9.1 < millioen, tarwe 7.7 millioen, chemische producten en geneesmiddelen 5.7 millioen, ongesponnen katoen 4.9 millioen, ongesponnen wol 4.6 millioen, wollen en katoenen garens 3.8 millioen. ï o Groote fraude ontdekt ] < 3 Naar de Nieuwe Courant verneemt, is ‘ bij het centraal depót intendance van het * Kon. Ned.-In. Leger aan den Zwarteweg 1 te ’s-Gravenhage een groote fraude ont- ' dekt. Militairen, belast met het beheer en ' de uitgifte van militaire goederen, heb- ■ ben ernstige onregelmatigheden gepleegd In opdracht van den auditeur-militair bij den krijgsraad heeft de Haagsche recherche een diepgaand onderzoek ingesteld en als gevolg hiervan zijn 20 militairen in arrest gesteld. Reeds spoedig meer tabak? in aansluiting op hetgeen reeds gepubliceerd werd over de verwachte verdubbeling van het tabaksrantsoen omstreeks medio het volgend jaar, verneemt Trouw van welmgelicnte zgde, dat de fabricage-toewijzingen in Januari, Februari en Maart resp. met 10, 20 en 30 pet, zullen worden verhoogd. Deze zullen, het mogelijk maken om in die periode voor het publiek tusschentijdsche exira-bonnen aan te wijzen, netgeen gepaard zal gaan met een wijzig'ng in het huidige systeem van de tabakskaarten bij de volgende uitreiking in Januari. Eerste Kamer verlangt een „klachtenboek” Uit het Voorloopig Verslag van de Eerste'Kamer over de algemeene politieke beschouwingen die gehouden .rijn naar aanleiding van de Rijksbegrooting 1947 blijkt, dat verschillende Eerste Kamerleden het zeer zouden toejuichen, indien een orgaan in het leven werd ge roepen, dat tot taak zou krijgen kennis te nemen van klachten over ’s lands administratie. Ontelbaar toch zijn, zoo verklaarden zjj, de grieven, die men verneemt over het onbeantwoord laten van verzoeken over willekeur bij het nemen van beslissingen, over het maken van misbruik van een overheidspositie, over corruptie e.d. De zuiverheid van het staatsbestuur en met minder het gevoel van onbehagen en onrecht, dat bij vele burgers bestaat, eischen, dat op doeltreffende wijze of onjuiste veronderstellingen kunnen worden rechtgezet of aan juist gebleken klachten kan worden togetnoet gekomen. Van verschillende zijden werd aangedrongen op een met meer beslistheid gevoerd buitenlandsch beleid, inzonderheid tegenover onze vroegere bondgenooten in den tweeden wereldoorlog. o Financiering herstel boerderijen De technische verzorging van het her- : stel van door oorlogsgeweld beschadig- : de boerderijen berust bij de Bureaux ' voor den Wederopbouw. Thans is in : overleg met het Ministerie van Financiën besloten, dat ook de financiering van het herstel op dezelfde wijze zal ge- i schieden als voor het herstel van woningen. Dit beteekent: 1. dat schade beneden f 3000 (huidige , prijzen en geldend voor de boerderij als geheel), voor 100 % of 75 % door het Rijk wordt vergoed. De herstelrekeningen moeten, betaald of onbetaald, door den betrokkene bij het bevoegde Wederopbouw-bureau worden ingediend; 2. dat schade boven f 3000 in ieder geval, al naar gelang van de financieele draagkracht van den betrokkene, tot dit bedrag of tot f 2250 door het Rijk wordt betaald. Herstelkosten boven f 3000 kunnen worden gefinancierd door middel van overbruggingscredieten. Inlichtingen hierover verstrekt het bevoegde Wederopbouwbureau. Voor den herbouw van vernielde boerderijen dient men zich te wenden tot de onderscheidene Rayonbureaux van den Dienst We- 1 deropbouw Boerderijen. o Vrouwenoverschot in Duitschland Uit Vrijdag te Berlijn gepubliceerde voorloopige cijfers van de op 29 October gehouden volkstelling blijkt, dat er 36.247.183 Duitsche vrouWen en 28.538.923 Duitsche inannen zijn. Hieruit komen de gevolgen van den oorlog op de bevolking duidelijk naar voren. In 1925 bijvoorbeeld waren er slechts 2 millioen vrouwen meer dan mannen. --- Ingemetseld De neger cesar JLion, cue in J\ewDrleans als metselaar werkzaam is, heeft het klaar gespeeld, zichzelf in te metselen. Tijdens het middaguur trok hij zich voor een dutje terug in een rustig hoekje van een aanbouw, waaraan hij werkte. Terwijl hij sliep, viel een tobbetje cement om, waarvan de inhoud — zonder dat de neger Sr wakker van werd — over zijn beenen liep. Pas tegen den avond, ontwaakte de metselaar, moest toen echter tot zijn verrassing constateeren, dat hij onafscheidelijk met den aanbouw was verbonden door het cement, dat inmiddels gedroogd was. Slechts met vereende krachten konden zijn collega’s hem met hamer en boor bevrijden. De zwarte César heeft zich plechtig voorgenomen, nooit meer op een in aanbouw zijnd huis te gaan slapen. --- VOOR ONZE JEUGD Beste Jongens en Meisjes, Jullie zullen, als je Vader en Moeder 3e krant zag lezen, wel eens gezegd hebben: „Hé voor ons staat er nu nooit eens iets in „De Hoeksche Waard”. Vroeger stonden er nog wel eens aardige plaatjes in, zoals Myra het kleine Elfje, maar de laatste tijd niets meer!” Jullie hebt gelijk hoor, want-Wim — dat is iemand die aan de krant werkt en die mooie verhalen kan schrijven en moeilijke raadsels kan maken — zei dit ook. Bn Wim kan het weten. Reken maar! Wim dan, is naar de redaotie gekomen en hg heeft gezegd, dat hij het helemaal niet aardig vond, dat de jonge ezers niets in de krant vonden, dat speciaal voor hen is. En omdat Wim altijd jelijk heeft, vroeg de redactie of hij er ets op wist. „Zeker weet ik dat” zei Vim. „Ik schrijft verhaaltjes en ik maak raadsels en voor de goede oplossingen loven we prijzen uit. Je zult eens den hoeveel jongens en meisjes aan het jplossen van de raadsels mee zullen ioen.” De redactie vond, dat Wim weer gelijk had en dus zette Wim zich aan iet schrijven van verhalen en het maken van raadsels. Hij heeft er al heel wat klaar, vertelde hij en hij vond, dat hij we! kon beginnen aan het hoekje in de krant, lat alleen voor de kinderen bestemd zal zijn. Natuurlijk mogen jullie ouders ooi meelezen, jongens en meisjes, maar aar het oplossen van de raadsels mogen alleen de jongens en meisjes meedoen, dit nog geen 14 jaar zijn. Dus dat is echt voor jullia alleen! En hier komt Wuu! Hallo, jongens! Het is voor ons een buitenkansje, dat 3e vader van Henk hoofd van de school is. Als het erg lelijk weer is — als het regent dat het giet bij voorbeeld — krijgen wij toestemming om in de school te spelen. „Als jullie geen rommel maken, neb ik er geen bezwaar tegen”, zei Henks vader toen het verleden week net veer op een vrije middag plensde van ie regen. „Neem de sleutel maar mee — jij bent verantwoordelijk, Henk.” Nu, die verantwoordelijkheid drukte mijn vriend niet zo zwaar. Als we de ceet weer opruimen voor we weggaan, vindt vader het al lang goed”, meende lijIk weet niet, of Henks pa — zo noemt mijn vriend zijn vader altijd — het wel goed zou hebben gevonden, als hij had gezien, hoeveel jongens Henk wel binlen liet. ‘Het leek er wel op, dat de ichool werkelijk aan ging. Verscheidene vrienden hadden wij thuis afgehaald — mderen waren met de optocht meegeopen en zo waren er weln dertig jongens n het gymnastieklokaal^met het apenpel bezig. Jongens, die aan gymnastiek loen, kennen het apenspel wel: alle toe'tellen uit en dan krijgertje. Als je op ie grond staat, mag je worden getikt. 'ïu, je begrijpt, dat we ons best hebben gedaan. We waren na korte tijd bèk-af. Ioen stelde Henk voor, verstoppertje te gaan spelen — door de hele school. Dat was wat! De prachtigste plekes waren er om je te verstoppen: ach;er een bank — in een of andere kaar;enkast — een platenkist... nee, je was log niet jarig, als je zoeken moest. Vtaar we hadden afgesproken, dat je je :o gauw mogelijk moest verlossen en ils het te lang duurde, schreeuwden we: ,kom maar uit je hok!” Het was geen wonder, dat het gauw aat was en toen het donker begon te s vorden, ging de een na den ander naar ruis. „Laten wij nu nog even de boel ïakijken”, stelde Henk voor. „Als er norgen een bank scheef staat, heb ik iet gedaan.” „En moeten we in het gymnastieklokaal de toestellen niet opbergen?” vroeg ?ük van den kapper, die met mij was ivergebleven. ,Goed dat je het zegt”, antwoordde Henk. „Dat was ik helemaal vergeten.” # Wij zwoegden met z’n drieën — daarïa deden we de rondte door de school. Sn wat ons daarbij Overkwam, vertel ik :en volgende keer. Nu gaan we aan de . * Niéuwe Prijsraadsels. L, Mijn geheel bestaat uit 10 letters en noemt een stadje in Overijssel: 6 5 3 7 verblijfplaats voor dieren 2 3 7 10 een oude dans 4 8 9 5 een andere naam voor vierhoek. De eerste letter van ’t stadje geef ik niet. Denk er alleen aan, dat die eerste letter wel.., eens de laatste zou kunnen zijna !, Van m’n eerste deel kun je eten; m’n tweede deel is een familielid; m’n derde deel kruipt in de aarde; m’n geheel is materiaal, waarvan' veel nuttige dingen worden gemaakt. 1, Neem van de onderstaande plaatsnamen één letter en maak er een bekende stad in Nederland van: Parijs - Rome - Oslo - Boedapest Berlijn - Brussel - Londen - Sofia Madrid. Oplossingen komen in het nummer van 3e volgende week. Onder de jongens en meisjes, die deze raadsels goed oplossen worden een boek ;n twee legpuzzles verloot. De oplossinjen moeten voor volgende Maandag gebonden worden aan Wim van de Krant, Postbus 9, Oud-Beijerland. Doe je best en veel plezier! Aan alle vriendjes en vriendinnetjes le groeten van WIM VAN DÈ KRANT. --- Advertentie Een abonnement op dat blad bespaart U TIJD en GELD --- FEUILLETON „ZWART" : t< o-uiéïiik Nederiandsch detective-verhaal. i V\ S' „En wie had dan voor het eten moeten is zorgen ?" vroeg Annie brutaal. „Mevrouw was er niet!” „Dan had je moeten vragen, of dat mensch nog eens terug kon komen. Ze w behoeven niet op hun wensch te worden et oediend, — die tijd is óók geweest. Nu hi kan ix weer achter dien sleutel aan en ui ils dat mensch hem heeft- meegenomen ei veet je niet eens waar je hem zoeKeu gi noet. Kost me v er een nieuw slot... „Nogal wat moois, dat slot”, viel An- „1 • lie uit. „Een LipSslot — kind, wat heb jij daai vi voor verstand van”, meende de make- w laar. di „Wel zooveel, dat ik weet, dat je dét hi slot met een dubbeltje ook kan open- m maken. D’r zit geen veertje meer in”, oi merkte Anme schamper op. tr „Met een dubbeltje?” „Precies — met een dubbeltje op zijn kant.” Voor dg makelaar gelegenheid had, een nadere uiteenzetting te vragen, werd er gebeld en Annie haastte zich om open te doen. „Politie, meneer”, kwam ze zeggen. „Of u zelf even mee kunt gaan naar de Watteaustraat. Er schijnt wat te zijn gebeurd — de agent wacht beneden. Er is haast bij zei-ie” ... TWEEDE HOOFDSTUK. Dat was eiken avond vaste prik: nauwelijks had meneer Hieitastra z’n avondeten- op of hij moest met Bérus, den hond, weer de straat op. Eten, honduitlaten, helpen afwasschen, krant lezen en naar bed, — dat was zijn avondprogram. „Hoe denk je erover”, vroeg mevrouw. „Blijf je zitten, vanavond?” Hiemstra voelde er veel voor, deze vraag in bevestigenden zin te beantworden, maar omdat hij wel begreep, dat een opmerking in die richting een huis vol herrie zou geven, heesch hij zich met eenige moeite uit den clubfauteuil omhoog — floot den hond, en ging de trap af, , ’t Was al aardig donker en Hiemstra i had er moeite mee om Bérus, die blij met zijn vrijheid als een dolleman de , straat door holde, in de gaten te houden. 1 Te lang wegblijven, ging natuurlijk niet i — op te vroeg thuis komen stond haast de doodstraf! „Toch een nette, rustige straat”, over! woog meneer Hiemstra terwijl hij laYigt zaam heen en weer liep. „Een keurige ' straat — nette buren, die je haast nooit zag... Het was maar te hopen, dat er aan den overkant óók weer nette menschen kwamen. Dat zou haast wél, want ■ makelaar Meeuwsen verhuurde niet aan ■ iedereen — lang niet... Ja, dat was waar ook, — er was iemand voor het ■ leege huis geweest, had Jans aan tafel gezegd, — een juffrouw. Jans had haar wel naar binnen zien gaan, maar haar niet zjen terugkomen... Die dame was natuurlijk vertrokken, toen Jans in de keuken bezig was. Als het donker is, kun je geen huizen bekijken. Mijnheer Hiemstra was als vanzelf naar den anderen kant van de straat geloopen. De hond — een weinig tot bedaren gekomen, liep dicht naast hem. Tersluiks keek meneer het leege huis in, maar plotseling bleef hij staan — plantte zich ^oor een der donkere ramen en tuurde naar binnen. Wat was dat hl daar? Je zou zweren, dat er iets op den m grond lag — daar voor die open kastdeur. m .Meneer Hiemstra drukte zijn neus plat de tegen het raam. Hij had goede oogen en hij zou er een eed op durven doen, dat ds er daar iets lag, dat er vroeger nooit ro had gelegen. / ' de Och, wat nad-ie er mee te maken? Nu ge zou hij zelf doen, wat hij in z’n vrouw altijd al'keurde: z’h neus in andermans Hi zaken steken. be „Goeien avond — wat bijzonders te al: zien?” Jai Meneer Hiemstra stond stokstijf van mi schrik „Neeje — of ja, toch wel agent. Het ov lijkt wel, of er daar iemand ligt — gis- te! teravond was dat nog niet zoo ... toen z’i heb ik óók de hond uitgelaten. mi De politieman, een groote, rossige ver- w< schijning, nam z’n zaklantaarn, flitste ge hellicht aan en scheen -# het leek pei ongeluk — meneer Hiemstra even in de va oogen. Eerst daarna richtte hij z’n zoek- de licht op de donkere ramen. ee: „Ik geloof, dat u gelijk heeft, meneer” zo bromde hg. „Het lijkt me daar achter di< in die kamer niet in orde. Ik kan niet goed. zien. wat het is, maar zuiver lijkt scJ iet zaakje me niet. Weet u, wie de eigeïaar van dat leege huis is? Dat wist meneer Hiemstra. „Dat is nakelaar Meeuwsen. Die woont daar ien hoek om — vlakbij. „Dan lijkt het me het beste, dat ik : laar even de sleutel ga halen”, vond de i ■ossige agent. U blijft zoo lang hier in : le buurt... opletten of er iets verdachts 1 jebeurt.” i De politiemah vertrok — meneer ] liemstra floot Bérus omdat het toch ( jeter was, den hond bij je te hebben, : ils er wat zou gebeuren en liep weer i angzaam langs de donkere, stoffige ra- i nen van het leege huis. ] Nu is hij den sleutel aan het halen, j iverwoog meneer Hiemstra ... den sleu- j el voor een slot, dat je volgens Jans, ] ;’n vrouw, met een dubbeltje kon open- i naken. Zou dat waar zijn? ... Jans zei i vel eens meer dingen waar de lommerd i ;een geld op gaf... , | Meneer Hiemstra stond nu bjj de deur < ran het leege huis en keek naar het ; legelijke koperen plaatje. Als hij nu j ens een dubbeltje bij de hand had, dan ( iou-ie de proef op de som nemen, voor lie agent terug was. Hij grabbelde eeh dubbeltje te voorchijn, duwde het tegen het sleutelgat en wrong het muntstuk om. Tot Hiemstra’s groote verbazing ging het slot geluidloos om, waarna hij de zware deur zonder moeite kon openduwen. „Een pracht van een veiligheidsslot”, mompelde meneer Hiemstra. Geen wonder dat Jans er altijd plezier'in had, als ze zag, dat aspirant-huurders die sleutel gingen halen. Hoe was het ook weer ? ... O, ja, de een of andere kennis lad het slot moeten repareeren en had iat niet klaargespeeld. Toen had hg er ille veertjes maar uitgewipt en het slot weer netjes dichtgeklapt in de deur bevestigd. Dat alles overwoog meneer Hiemstra voor de open deur. Als het naar niet zoo aarde-donker was daarbinnen, had hij zeker in het huis een lijkje genomen. Nu deinsde hij daarvoor terug. Een mensch kan toch nooit weten en er was iets vreemds in die kaner. Hg deed maar beter, te wachten :ot die agent met den sleutel of met len heer Meeuwsen terug kwam. Voorzichtig haalde Hiemstra de deur weer ïaar zich toe om even daarna weer door Ie straat te wandelen. .(Wordt vervolgd). ---