MEE KRAP en STOVEN fDoor A. G. de Groot lid van de Hist. vereniging voor Zuid-Holland Vigilate Deo Conjidentes op de Zuidhollandse Eilanden BEDRIJFSVORMEN f. De stimulans tot het verbouwen van meekrap schijnt in de loop der eeuwen 100 - 1 zakelijk uitgegaan te zijn niet van landbouwers, doch van lakenfabrikanten, ko plieden en van andere kapitaalkrachtige stedelingen Weliswaar zijn er geva bekend, dat een meestoof het bezit was van een enkele landbouwer Zo was Oude Meestoof te Strien, gelegen op y2 uur ten zuidoosten van het dorp, °P plaats waar voorheen het Middeleeuwse vaarwater De Meren een veilige ligplaats £ aan schepen bood, aan een dijk die nu nog de Stoofdijk wordt genoemd •)» L lang het eigendom van de familie Voordendag, afstammende van de m de 18de ^ eeuw uit Uitwijk in het Land van Altena geïmmigreerde landbouwer Anthony Voor- _ dendag, wonende op de Steenplaats; deze verbouwde in hoofdzaak meekrap. Wij vinden aangetekend, dat Anthony Voordendag in de Napoleontische tijd jaarlijks __ de „gewrochten” in zijn Stoof moest opgeven. De meeste stoven werkten echter op een andere grondslag. Die te Numansdorp was coöperatief Andere, zoals de _ Nieuwe Meestoof te Strien en de Stoof „Welgelegen” te Oud-Beijerland, waren ’ Kavelstoven”. d.w.z. bij deze karakteristieke vorm was er een aantal deelgenoten, die één of meer porties in de onderneming bezaten en bij loting om beurten kon- ^ den laten reden, hetzij van eigen teelt, hetzij in loon voor derden. Zij werden ook geïnteresseerden, geassocieerden, proportionanssen, participanten of vennoten venoemd. Een hunner was vaak de boekhouder; ook kon een buitenstaander boekhouder zijn. De boekhouder was zoveel als de commerciële en administratieve . directeur. Een of twee aandeelhouders waren commissaris, men koos hiervoor liefst diegenen, die in de plaats van vestiging woonden Daar het meekrapbedrijf een typisch seizoenbedrijf was, moest het boekhouderschap wel een nevenbetrekkins zijn b v. van een landbouwer, een rentmeester, een waarsman van het polderbestuur e.d. De droger was de eigenlijke bedrijfsleider; hij woonde op of bij de stoof en zal ook wel een boerenbedrijfje erbij gehad hebben. Deze functie ging vaak over van vader op zoon. Er waren echte drogersfam.l.es, die zowel in Zee and als in de Westhoek van Noord-Brabant en op de Zuidhollandse eilanden vertakkingen hadden, zoals b.v. de familie Van Dommelen. Men vindt Jan van Dommefen in St. Philipsland ca. 1830, Cornelis van Dommelen te Heiningen omstreeks 1832 en Izaak van Dommelen te Strien ca. 1851. Verder waren er de families Vroegop Van der Slikke, Overbeeke, Van Bentegom, Kerpel, die drogers opleverden. G De stamper was de tweede man en werd naar omstandigheden door e aandeelhouders of door de droger gekozen. Beiden werkten in hoofdzaak tegen tariefloon en waren dus afhankelijk van de aanvoer. De drijver van de rosmolen werd voor één of meer jaren na openbare aanbesteding aangesteld. De aannemingssom werd uitgedrukt in guldens per pond produktie. Al naar gelang van de conjunctuur wisselde in de 19de eeuw het drijfloon van 5 tot 12 gulden per 1000 Kg. Het ligt voor de hand dat dit drijven werd uitbesteed, daaf men de paarden niet een heel jaar kon onderhouden om ca. 2l/2 a 3 maanden te werken Dat er overigens in dit systeem voor de drijver wel enig risico zat, bleek in 1847 toen de drijver B. Simons te Oud-Beijerland nederig een „douceur vroeg als „dedommagement” wegens de duurte van haver en bonen; de eigenaren van de meestoof traden hier evenwel niet in. Tot de gewrochten behoorden nog *)’ Het perceel behoort thans aan Mevr, Wed, Visser—Lugtenburg, de stampersknecht, de onderman, de opdoeners. Verder waren er nog losse werklieden. Bij verkoop van een portie van de stoof hadden de andere geïnteresseerden het recht Ivan naasting. Het blijkt niet voor te komen dat een enkele aandeelhouder de helft I van de porties van een kavelstoof bezat; 7/16 was het maximum in één hand. Ware het anders geweest, dan zou het karakter van de kavelstoof verloren zijn gegaan. DE STRJENSE KAVELSTOOF Uit een stichtingsakte, voor de notaris Cornelis de Quartel te Strien verleden op 5 mei 1769, zien wij dat toen door een aantal aandeelhouders aldaar een nieuwe meestoof werd gesticht om deze „gezamentlijkerhand te bedrijven. Deze meestoof werd eveneens gebouwd aan vaarwater, nl. aan de Nieuwe Haven op de Zuidwestelijke berm van de Schulpweg, even voorbij de toenmalige tol in de Molenstraat, tussen de huidige hektometerpalen 54,8 en 54,9. Deze nieuwe meestoof komt nog in volle glorie voor op het originele kadastrale plan, daterende van het begin der 19de eeuw, doch het gebouw bestaat nu al tientallen jaren niet meer. L in 1793 waren de beide Striense meestoven volgens Van Ollefen in gebruik; in [ 1849 volgens Regt ook nog; in 1863 was er nog maar één over, tezamen met die [ van Oud-Beijerland de laatste twee in de Hoekse Waard. De belangen in de meestoof van 1769 werden bij de oprichting in verband met het produktie-proces in beurtparten verdeeld. De participanten of ,,ge'inteiesseeidens” waren: , ., T l Mr. Hugo Repelaer, Hoofdofficier, Oud-Raad der Stad Dordrecht en Mr. Johan Tacob van den Brandeler, ontvanger, enz. te Dordrecht, tezamen voor 3/16 part; de gebroeders Jan en Jacob Maris, onder de Heiningen bij Willemstad, ook tezamen voor 3/16 part; Corstiaan Tukker, onder de Clundert en Bastiaan Snijderent te Strien, samen voor 4/16 part (men lette op het verband met de Westhoek van Noord-Brabant); Anthony van Noorwegen, buurmeester-administrateur te Strien met zijn zwagers Pieter, Aart en Leendert Cappeteijn te Klaaswaal, ieder voor 1/16, dus tezamen voor 4/16 part; Gijsbert Esseboom, landbouwer te Striensas en Hendrik Coomans, landmeter te Strien, ieder voor 1/16, dus tezamen voor de resterende 2/16 part. Men ziet: behalve de beide voorname Dordtenaren, waren de andere deelhebbers ook niet alle landbouwers, Wel hadden zij allen gemeen, dat zij kapitaalkrachtig waren. Uit een overdracht in 1778 door Bastiaan Snijderent van zijn 2/10 part aan Hendrik Coomans voor f 2500,— zien wij, dat toen de waarde van de gehele stoof nog op f 20.000,— werd geraamd. Snijderent had blijkbaar de belangstelling voor de stoof verloren en verkocht in 1785 voor Corstiaan Tukker 1/16 part aan Cornelis Maasdam en 1/16 part aan Jan Adriaansz Kranenburg, beiden landbouwer te Strien. In 1783 hadden de erfgenamen van Anthony van Noorwegen hun 1/16 part verkocht aan Philippus van der Giessen voor f 550,—. De waarde van de stoof was volgens deze maatstaf toen dus al tot de helft gedaald. Uit de koopakte blijkt, dat de meestoof belast was met een erfpacht van 7 gulden en 4 stuivers ’s jaars door het Hoge Oudeland van Strien, dat de berm van de dijk langs de Nieuwe Haven bezat. In de oprichtingsakte werd bepaald, dat „deze stooff sal worden getrokken over de eerste off laatste helfte in ’t bereeden der stooff en dat diegene, welke met sijn agtste part in de laatste helft valt en mitsdien de 5de, 6de, 7de en 8ste beurd van ’t aanstaande jaar off dien teeld heeft, in de volgende teeld sal hebben de 1ste, 2de, 3de en 4e beurd en sulks met yder teeld ydere helfte also sijn verandering sal hebben dog sal yder 1/8 part van welke nu in de eerste helfte off laaste helfte valt altijd daarin blijven en onder den anderen in voorn, helfte looten sonder dat er enige verandering in de : beurte sal plaats hebben buyten de lootinge dan met wedersijds genoegen van alle geïnteresseerdens, die bereijds sijn off in den tijdt souden mogen wesen . Deze beurtenregeling was er op gericht om iedere deelhebber zoveel mogelijk gelijke kansen te geven op het gunstigste moment te kunnen beginnen met het reden, want dat was uiteraard van de weersgesteldheid afhankelijk. „Voorts die de 5de, 6de, 7de en 8de beurd hebben, sullen vooraf reden mogen i'nvoegen dat de 8ste beurd sal mogen opdoen de 7de September, de 7de beurd 8 dagen bevorens, de 6de beurd wederom agt dagen bevorens, de 5de beurd wederom agt dagen bevorens, mits de 1ste beurd niet worde verkort om op de 15de September van elk jaar te kunnen opdoen off bij gebreken van dien dat de meeden, welke op den voornoemden tijd van die vooraf reed, op den toorn sal bevonden worden door den droger daarvan aff sal moeten worden gedaan”. 4 Ook hier zien wij weer, dat de 15de september als het normale begin van het - seizoen wordt aangemerkt. Als er veel werk was kon het seizoen wel de hele t winter duren, maar normaliter duurde het „70 nachten”. Iedere beurt duurde 6 dagen achtereen, langer niet. De droger, de stamper en de onderman werden bij stemming door de vennoten gekozen en van jaar tot jaar gecontinueerd. Niemand ! der vennoten mocht zelf drijven of via een stroman drijven. „Ende sal deze stooff • sijn en blijven een cavelstooff ten respecte van ’t bereeden van yder syn portie”, i De droger moest rekening en verantwoording afleggen aan de boekhouder, die e daaruit de stoofrekening vaststelde, welke de goedkeuring van de vennoten be! hoefde. Voor „reedhuur”, d. i. het bedrag van de kosten van alle bewerkingen [3 in de stoof werd in 1769 het tarief vastgesteld op f 63,— per 1000 kg. hartgoed r en f 40, per 1000 kg. muilen. In deze bedragen kwamen de volgende eeuw a geen veranderingen van betekenis, e s Wordt vervolgd r > --- Advertentie GOLD STAft^ --- Mr. Klaasesz ere-voorzitter van „Stad en Landschap” Flakkee — waar men bloemen teelt uit harde noodzaak Mr. Klaasesz, commissaris van de Koningin voor de provincie Zuid-Holland, is bij acclamatie benoemd tot ere-voorzitter van het Instituut Stad en Landschap van Zuid-Holland. Ook zijn twee voorgangers bekleedden dit ambt reeds. Drie bestuursleden, die aan de beurt waren om af te treden, werden herbenoemd. Dit waren wel de voornaamste besluiten van de algemene vergadering van zaterdag j,l„ die zoals telkenjare maar een kortstondig onderdeel vormde van een gezellig en interessant dagje-uit. De vergadering werd ditmaal m gehouden in Middelharnis, waar te de burgemeester van die gemeen- ke te de talrijke belangstellenden uit er de gehele provincie welkom heet- iei te in zaal Meyering. Het deed hem kr genoegen te hebben vernomen, d:: dat het Instituut het welstandstoe- M zicht zal reorganiseren. Alle dor- la pen op Goeree-Overflakee zijn nu ki bij het Instituut aangesloten. oc Daarna voerde de voorzitter van het Instituut, mr. v. d. Hoe- to ven, het woord. Hij bracht de ëe~ °I meentebesturen van het eiland D dank, die allen hebben meege- w werkt aan de organisatie van de- b( ze dag. . Je Nadat .de heer Klaasesz zijn be- bi noeming had aanvaard, merkte hi hij op dat, nu zelfkritiek in de g' mode is, het hem niet moeilijk v vallen zal in Prov. Staten de s< kring te bekritiseren, waartoe hij n nu ook behoort. Aan de andere Ie kant wil hij graag steun verlenen Ii om de banden tussen het Instituut d en de provincie nog hechter te t< maJkcn ^ Mr. v. d. Hoeven constateerde d dat in het afgelopen jaar een min r, of meer sluitend financieel geheel h was verkregen. De heer Peter h Meijer, technisch ambtenaar van g de dijkring Flakkee, gaf een kor- h te uiteenzetting van de asfalt- c dijken, die men aan de noordkust t van het eiland vindt tot een leng- I te van 4,5- km. en aan de zuidkust tot 18 km. Het waterschap is zeer content met deze beveiliging. . , Bejaardenwoningen 5 Het Instituut heeft geen gemak- ï kelijke taak op zich genomen met i de excursie, die het voor deze dag < had gepland. Het is heel wat eenvoudiger een indruk te geven van J één stad, zoals vorig jaar Schoonhoven, dan van een geheel eiland, waar bovendien in enkele jaren tijds zeer veel tot stand is gekomen. ’s Morgens arriveerde het gezelschap van hoofdzakelijk gemeentebesturen per speciale tram aan de haven van Hellevoetsluis. De overtocht werd per speciale boot van de R.T.M. gemaakt en op het eiland zelf stonden bussen klaar voor het vervoer, het gehele eiland over. In de morgenuren voerde de rit langs Middelhamis, Den Bommel, Oude en Nieuwe Tonge. ’s Middags werd het gezelschap gesplitst en uw verslaggever behoorde tot degenen, die Goedereede-haven en Stellendam aandeden, ’s Morgens hadden wij graag even vertoefd in de plaatsen, waar vrij snel doorheen gereden werd. Men kreeg weliswaar veel van de nieuwbouw te zien, maar we stellen ons voor, dat speciaal de gemeentearchitecten wat nader hadden willen kennis maken met de bejaardencentra, die her en der verrezen zijn en dan met name met „De Goedereede” het complex ven te Sommelsdijk. Goeree-Overflak- ken kee heeft op dit gebied al heel wat B ervaring opgedaan. Dat was in aan ieder geval te constateren en dat lanc kan voor belangstellenden aanlei- teki ding zijn tot een nieuw bezoek. bet( Men behoeft dus niet naar Fries- ver: land om bejaardenwoningen te be. blo-i kijken, waar men op dit gebied lem ook vèrgevorderd schijnt te zijn. al Als excuus voor de snelle door- voo tocht mocht gelden, dat de tijd op zo’n enkele dag kostbaar is. De splitsing, die in de middag werd toegepast, is ons uitstekend bevallen. Kreeg men al niet „al- jles” te zien, de beide malen dat de bus verlaten werd, boden gelegen- ngg heid voor interessante waarnemin. gen. Buitendien hadden zich op verschillende plaatsen in de bussen deskundigen uit de streek genesteld, die bereidwillig van aller- ë : lei vertelden over de streek. Het . Instituut heeft opzettelijk verme; den, in iedere bus één explicator ! te plaatsen, die per microfoon wel £ veel had kunnen vertellen, maar ; die aan het geheel teveel het ka- vQ| i rakter van een instructiedag zou I hebben verleend. Duidelijk geeft ^ r het Instituut de voorkeur aan het gn i gezellig samenzijn. Wanneer men - het geluk had in de buurt van een - der genoemde deskundigen te zitt ten kon men een gemoedelijke - kout verenigen met het nuttige. zg ? Welvarende vissers t zuiver agrarisch geweest zijnde sc j_ Hoeksche Waard en IJselmonde. w ie Kon de bevolking binnen eigen F t- kring tot welvaart komen? In v< 3- ieder geval is het verloop der be- S' ct volking er altijd gering geweest, a: 3- De gehechtheid aan de streek is n 3t er nog spreekwoordelijk. 1 i- Goedereede-haven, een welva- k 1- rend gehucht op een uitloper van °] le het eiland. De bevolking is er bi rg sterk orthodox, maar een kerk is ei :n er niet. De kerkgang vergt diverse l£ e- kilometers. Geen wonder dat de v ;n bromfiets op het eiland zeer P°- f" is pulair geworden is. die men ove- h fd rigens met fiets aanduidt. De „ge. el wone” fiets is de trapfiets. Goede- rr jn reede-haven werd door de bezet- ° de ter geheel vernield. In 1947 wer- K >1- den de huizen herbouwd, welke ■e- voor het merendeel eigendom zijn « er van de vissers, die met modern toe- g et geruste schepen o.a. tarbot van- £ er gen tot bij de Engelse kust en in h ne de Duitse, bocht. Dit dorp was een p van de weinige delen van het eiland, die droog bleven bij de watersnood. Het zoutgehalte in de bodem varieert sterk van plaats tot È plaats. Op vele gronden wordt nog M , noodgedwongen gerst verbouwd. M Ook Dirksland en omgeving ble- | W ven gedeeltelijk droog. Het is het f . enige punt op het eiland, waar het geboomte nog hoog oprijst en daar kan men zien hoe schoon eens het gehele eiland geweest moet zijn. In Stellendam heeft men ons bomen getoond, die er gaandeweg nog steeds slechter bij komen te staan c-n die vermoedelijk na jaren toch nog zullen sterven. In Dirksland wordt het zie- ^ kenhuis uitgebreid. Bloemen geven een, fleurig aanzien aan het zich herstellende land, maar niet altijd zijn zij een teken van welvaart: Lupine verbetert het stikstofgehalte van de verzilte klei. Sterk geurende bloembedden vindt men bij Stel. lendam en naar het schijnt voor. , al bij Ouddorp) waar men werkt ■ voor de kosmetische industrie. I In de toekomst i industrialisatie ? i , De bevolking blijft nagenoeg ' stationair. Het aantal gezinnen 661 neemt wel toe. Men zou zeggen, mi ] dat het laatste °P den duur moet t]a: leiden tot een bevolkingstoename, f ware het niet dat de neiging, de gezinnen klein te houden, sterker m< j. wordt. Moet men de verklaring Mi hiervan eensdeels zoeken in de m r herinnering aan de vooroorlogse ga j periode, toen dit zuiver agrarische r gebied door de werkloosheid bij- *10 zonder zwaar werd getroffen, de te: ’ voornaamste rem in deze tijd is t wel het woningtekort. Na de wa- va j. tersnood werd wel het woningpeil zi\ n enorm verbeterd (vele dorpen v£ n kregen ook riolering en de bestra- in t_ ting werd verbeterd) maar het v{ •e aantal woningen nam niet toe. In C: Stellendam zijn de verwoeste hui- m zen praktisch alle herbouwd, b maar niet overal op het eiland is n: 's de situatie al even gunstig. st t- Waarschijnlijk zal de bevolking V] se zich niet uitbreiden, zolang de ie ri werkgelegenheid niet toeneemt. v; o Industrialisatie is niet te verwach- xr. :n ten vóór de afsluiting van de zee" h e- gaten: De verbindingen zijn te s] e- slecht, om een industrieel bedrijf e< k- rendabel te maken. Voorlopig v at blijft de bevolking haar agrari- d er sche arbeid trouw. De lege plaat- « is sen, die ontstaan door de aantrek- o )k hing van de industrie in de Hoek- \ de sche Waard en op Voome-Putten n [e. worden nogal eens aangevuld door o 3n Fiakkeese arbeiders. Wónen blij- fc In ven dezen echter het liefst op hun h e- geboortegrond. De gehechtheid n 3t. aan de streek is bij de vrouwen s is nog groter dan bij de mannen, wat fc begrijpelijk is. Mannen vinden afa- leiding in hun werk. We hebben v au ons zelfs laten vertellen, dat de p er band tussen moeders en dochters d is er zeer sterk is, ook wanneer de z 'se laatsten getrouwd zijn en dat de e de vrouwen vaak een beslissende t ,o- stem hebben, of men al of niet I re- het eiland definitief zal verlaten. ,-e_ Een matriarchaal gerichte sa- £ ïe- menleving dus, als bij de Bataks j st- op Sumatra? De wereld is maar t >r- klein! i ;e Niet onvermeld mag blijven, dat < ijn de burgemeester van Nieuwe Ton- i je- ge ons ’s morgens op de koffie 1 tn- noodde en dat wij ’s middags in 1 in het dorpshuis van Stellendam een i ■en bakje thee voorgezet kregen. < I 5 --- Litteraire wijk in Hoogvliet, maar wijkraad is niet enthousiast Met de nieuwbouw in de Digna ge Johannapolder zal Hoogvliet er ”a een „litteraire buurt” bij krijgen, maar de wijkraad was er maan- v0 dagavond maar matig content R< mee. Bekende romanfiguren zal bc men in de namen terugvinden: m‘ Max Havelaarweg, Ferdinand Wi Huyckstraat, Pieter Stastokweg, Sara Burgerhartstraat, Jaromir- m hof, e.d. In totaal 22 nieuwe stra- tQ ten. is De heer Pons, die wegens ziekte v< van de heer Soeteman als voor- d( zitter optrad, leidde het voorstel le van B. en W. van Rotterdam aldus m in: Ze willen een aantal straten vernoemen naar figuren uit de rt Camera Obscura, „dus” met na- E men, die niet uit te spreken zijn. w Bovendien komt in het voorstel de v naam „Aveling” voor en die E straatnaam bestaat ai in Hoog- E vliet. Het deed de heer Loeve in d ieder geval genoegen, dat men nu k van de petroleum zal afstappen, v maar overigens was het volgens v hem het paard achter de wagen b spannen. De wijkraad wordt voor d een voldongen feit geplaatst. De d voorzitter bracht in herinnering, ii dat van Hoogvlietse zijde wel h meer aanmerkingen zijn gemaakt r op een dergelijke handelwijze t Voor de wijkraad is het echter wel I moeilijk, zelf namen te bedenken, s omdat er zoveel straten in Rot- p ■ terdam bestaan. Toch leek het r i hem beter, dat voortaan een com- l l missie met de wijkraad de voor- c l stellen van B. en W. zou bespre- r t ken. 5 Op een vraag van de heer Loe- \ i ve, of men de namen van oude 1 3 polders niet moest vastleggen op 1 3 deze manier, antwoordde de voor- < 3 zitter, dat de heer Soeteman hem s eens gezegd had, dat dit zal ge- ’ 3 beuren, wanneer Het Land van < t Poortugaal wordt bebouwd. : De heer v. Keulen toonde zich 1 - al heel weinig tevreden over het " s voorstel van B. en W. Men kan be. 3 r ter aan namen van bomen en 1 bloemen denken, zo meende hij, 1 t dan kan men zich beter oriënte- < - ren, wanneer men weet, dat men * e b.v. in een bloemenwijk moet zijn. ■ n Bovendien, Hoogvliet wordt toch i n een arbeidersstad en daarom zijn ; die moeilijke namen niet gelukkig 1 a gekozen. Spr. vond het voorstel d r „absoluut teleurstellend”. Hij achtte het geen bezwaar, wanneer l> jn Hoogvliet dezelfde straatnamen f voorkomen als in het eigenlijke v it Rotterdam: De afstand tussen r j beide is groot genoeg. Daarmee g( was de heer Loeve het echte^ niet mee eens, die in dat geval verd warring vreesde. Tenslotte besloot de raad, zich .. maar bij het voorstel van B. en W. neer te leggen onder het motto, dat er toch niets aan te doen t is en dat de namen eigenlijk al v :e vastgesteld zijn. B. en W. hadden f r- de wijkraad verzocht, mede te de- g el len of hij al of niet akkoord ging r is met de gekozen namen. j ■n Behalve de heer Soeteman wa- z le ren verscheidene leden afwezig, i a- Een aantal van vijf aanwezigen £ n. was echter juist voldoende, om de t Ie vergadering te laten doorgaan. , ie Bewoners van een gedeelte van de j g- Hoogvlietsedijk hadden verzocht, , in dat de raad er aan zou mede wer- ] iu ken, dat het wegdek stofvrij . ai, wordt gemaakt, omdat deze be- ] ns woners nu veel last hebben van an het stof. De heer Pons antwoordor de de heer Loeve dat de weg inDe derdaad eigendom van de polder , jg, is. Hij wist ook mede te delen, dat rel het voor het polderbestuur wel kt moeilijk is, in deze een beslissing I ize te nemen, gezien de onzekere toe- | rel komst van deze weg. Rotterdam m, schijnt in die omgeving grote >t- plannen te hebben. Het is niet on_ iet mogelijk, dat de Hoogvlietsedijk ( m- binnen enkele jaren in andere han. 3r- den zal overgaan. Men kan de dijk I re- nu wel gaan asfalteren maar wie 1 zal zeggen, of zij ook niet moet je- worden opgehoogd? Overigens is ■ ide het voor de omwonenden wel te ; op betreuren, dat de polder niets kan er- doen. | em De heer Loeve was de enige, die *e- voor de rondvraag het een en an- 1 ■an der op het lijstje had staan: De afgelopen winter moest een spoedich vergadering worden gehouden tiet voor het recreatieplan Westbe. punt, maar er is nog steeds niets en gebeurd. De voorzitter vestigde er hij, de aandacht op, dat er een finan,te- cieel tekort bestaat, wat betreft len de uitvoering van de plannen ijn. voor Hoogvliet. Of dit ook invloed jeh heeft op de plannen voor de West5ijn punt, was hem echter niet bekend, kig Tenslotte drong de heer Loeve aan op een aanplakbord bij de politiepost, op verbetering van de afwatering van de schooltuinen en op verbetering van het brandweerhuisje 95. De toegang tot de nieuwe school laat nog wel te wensen over. De voorzitter verklaarde zich bereid, mee te wer: ken aan een nader onderzoek. --- Oudenhoorn rekende mis bij opstelling begroting Woningbouw op zelfde voorwaaraen als in Abbenbroek? De gemeenteraadsleden van Oudenhoorn hadden vrijdagavond [enige moeite hun plaats te vinden, doordat de een of ander de raadstafel had omgedraaid. De lichtelijk vrolijke stemming die daardoor ontstond, bekoelde snel, toen de voorzitter mededeelde, dat Ged. Staten de gemeentebegroting nog steeds niet hebben kunnen goedkeuren. Bij de opstelling van de begroting is uitgegaan van een uitkering uit het gemeentefonds van f 38,19 per inwoner maar m werkelijkheid bedraagt deze som slechts f 33,19, aldus G. S. Hierdoor is een besparing van f 2.500 op de gewone dienst nodig, _ aldus de voorzitter. Enkele Pos" r ten zijn nu overgebracht naar de c kapitaalsdienst, hetgeen nu nog ê niet direct merkbaar is, maar in ^ de toekomst wel het geval zal zijn. c Op deze wijze raakt de gemeente- 1 kas welhaast uitgeput, zo ver- » volgde de burgemeester. t Ged. Staten hebben geen bezwaar tegen een bijdrage van 1 f 2250 voor asfaltering van pol- 1 derwegen. Volgens de gemeente- , secretaris was het bedrag van , f 38,19 wel degelijk gebaseerd op c vroegere uitkering .Toch ging de ^ raad maar akkoord met de wensen van Den Haag. Nog steeds geen polder-elektrificatie B. en W. stelden voor, het elektrificatieplan voor de polder, ■ waarmee een bedrdag van 1 f 150.000,— is gemoeid, van de be' groting van 1955 over te brengen > naar die voor 1956. De heer De Bie had vernomen, dat Zuidland ‘ zijn elektrificatieplan op eigen • initiatief wil uitvoeren, maar spr. I achtte het beter de elektrificatie 5 tot stand te brengen in samen• werking met Zuidland en AbbenB broek. De heer Zeelenberg merkte ;> op, dat de belanghebbenden wil• len meewerken, wanneer het hun 3 maar niets kost. De verlangde • bijdragen zijn echter wel erg II hoog. Hij had vernomen, dat een ' landbouwer in één geval f 15.000 in totaal moet neerleggen. >r ^ De voorzitter vermaarue, uai Ged. Staten een bijdrage van de particulieren verlangen van minimaal 20%. De heer De Die rekende toen voor, dat f 30.000,— omgeslagen over allen, per persoon nog maar f 750 betekent. De voorzitter stelde daar tegenover, dat ook dit bedrag voor „Dreestrekkers” nog te hoog zal zijn. De raad besloot uiteindelijk, het pïan voorlopig nog maar in portefeulle te houden. De Achterweg zal worden verhard. Voor het binnenschilderwerk van de o.l.-school is f 3.000 uitgetrokken, voor verbetering aan het dak f 3.750. Het schilderwerk zal worden uitgevoerd gedurende de zomervakantie. Het gemeentepersoneel krijgt een uitkering van 3% over 1955. De regeling verplaatsingskosten ambtenaren en onderwijzers is in zoverre gewijzigd, dat betrokkenen een tegemoetkoming kunnen ontvangen voor de allernoodzakelijk1 ste inrichting. De heren De Bie en De Baan konden zich met het desbetreffende voorstel niet verenigen. Gekrakeel over verhuur tuingrond 1 De meeste raadsleden verzetten ' zich aanvankelijk tegen het voor' stel van B. en W. om vier per’ ceeltjes tuingrond, gelegen bij de gemeentewoningen, te verhuren " aan de bewoners dier woningen. 3 Zij meenden dat de vroegere eigenaar van de grond, de heer Hoo3 genboom, het vruchtgebruik zou 8 behouden, zolang de gemeente nog ’ niet in andere zin had beslist. Men “ had de voorkeur moeten geven U aan de heer Hoogenboom, aldus de heer De Bie. De heer Koppenol B gaf te kennen dat de heer Hoogenboom naar B. en W. had moeIten stappen, om de zaak te hespreken. Wethouder Boere vroeg • zich af, waarom betrokkene wel met raadsleden had gesproken, *, maar niet met B. en W. De voor1 zitter herinnerde aan het gesprek n met de heer Hoogenboom, waarbij n werd besloten, dat in het voorn jaar van 1956 de gemeente de d grond zou ovememen. B. en W. erkenden nu wel, dat 1 zij zich in de eerste plaats hadden n moeten richten tot de heer Hoogenboom, „maar gedane zaken \ nemen geen keer”. Volgend jaar ■, zal de fout worden hersteld, zo de r gemeente de grond dan zelf niet h nodig heeft. De heren Mol en De ■o. Bie bleven tegen. ’* De grond kan nu nog niet door o- de gemeente worden gebruikt, j omdat zij haar bouwplan nog niet jn, heeft weten te realiseren. Daarop j. verklaarde de heer Mol, dat hij Ie voor dezelfde prijs wil bouwen als te in Abbenbroek mogelijk is, volr- gens hetzelfde bouwplan van der- zelfde architect. Hiervan nam de burgemeester goede nota. --- Advertentie (Adv. ingëz. Mea.) || Vier doen méér dan één! 3 4 middelen tezamen werken eneller, n krachtiger en langduriger. ( ^ In de hele wereld wordt tegen pijn en ^ _ griep meer en meer een combinatie van vv j middelen gebruikt. De 4 middelen van j: : Chefarine „4” • elk op zichzell al beroemd g ; - helpen elkaar en werken daardoor bij* 3 zonder weldadig. — „ z ' f,hefarme 4i» Tegan pijnen «n griep.Gaichlkt voor de gevoeligst* ma«o, £ 1 want dia wordt baiehaund door hat b»tanddiOolCha>aro» ---