Ter overdenking „Wie kan zeggen: ik heb mijn hart rein bewaard, ik ben rein van zonde?” Op deze vraag wordt in ’t verband waarin het staat, geen antwoord gegeven. Terecht is er wat aarzeling om te antwoorden met: „ja”. De beantwoording met „neen”, ligt eerder op onze weg en we komen er gemakkelijker toe. Wie kan hier ook naar waarheid „ja” zeggen? Er zijn mensen, die menen, dat ze dat zeggen kunnen, maar als het gaat over 't hart als over ’t innerlijk van de mens niet het uitwendige, het vormelijke, het uiterlijke, maar over het diepste, kan niemand zeggen, dat hij zonder zonde is. Er is een „Boek der Wijsheid” van Amen-em-ope, dat, uit het Egyptisch vertaald, deze spreuk bevat: Zeg niet: „Ik heb geen zonde, span u niet in, om die te verbergen (voor Hem). Want de zonde behoort aan God”. De bedoeling is: Zij is voor Hem niet te verbergen en niet te ontkennen. Er is in ons hart nog veel verborgens voor onszelf. „Wie heeft de wereld van zijn eigen hart bevaren, iedere kreek gepeild, elke hoek doorzoóht, zonder dat er nog niet veel onbekende gebieden voor hem overbleven”, heeft eens een schrijver uit de 17e eeuw gezegd. Het is Jezus geweest, die voor zichzelf deze vraag heeft beantwoord met: „Ik”! Hij kon dit terecht doen voor God en mensen. Het is het grote wonder in deze wereld, dat Hij, Gods Zoon, als de zondeloze kwam tot redding op en tot redding van deze wereld. In onze levensleidingen zeggen wij vaak „neen” tegen God, de Christus zei „ja” tot Hem, reeds bij wat voor ons feest, maar voor Hem was grote vernedering: Bethlehem. „Ja” zei Hij, tot zelfs aan het Kruis, dat reeds op Hem wachtte, toen Hij nog als klein kind in de stal lag. Een Middel-eeuws geleerde Anselmus, heeft zich beziggehouden met de vraag: „Cur deus homo1” de titel van een der meest bekende werken uit de Middel-Eeuwen. „Waarom werd God mens?” Een vraag, die we alleen gelovig beantwoorden kunnen met het: God wilde het, en: God deed het. Van deze zaak kan niemand zich afmaken. Karl Jaspers, heeft een boek geschreven, waarvan we de titel, uit het Duits in ’t Nederlands vertaald, weergeven: „Van de oorsprong en het doel der geschiedenis", waarin hij o.m. schrijft, dat het nihilisme is het verzinken in geloofloosheid. Maar, zegt deze , geleerde: de mens is niet een 1 wezen dat leeft uit zijn driften, 1 noch een soort „verstandspunt” ' De mens leeft niet zonder ge- , loof, en het nihilisme is een ver- ] neint of wel een ontkennend, • een afvallig geloof. Waar niets meer eigènlijk , geloofd wordt, daar komt het ; meest absurde, het meest on- i gerijmde geloof tot heerschap- ’ pij. Men kan altijd weer pro- ; beren iets in de plaats te stel- 1 len van het werkelijke geloof t en haar waarachtige inhoud, 5 om zich zo een bepaald denk- j beeld te vormen over de toe- 1 komst, over de gang der din- 1 gen. Massa’s mensen worden c bewogen, zonder zich het goed J: bewust te zijn door illusies. De j geschiedenis is echter iets meer t en iets anders dan wisseling 1 van illusies. Men heeft in haar * met de feiten te doen en deze t feiten, deze fata, die gebeurte- c nissen werden door God be- e schikt. Bij Hem is de planning van het totaal en daarom be- \ hoeven wij ons niet over te ge- \ ven aan iets illusionairs toe- c komstigs. De dingen liggen in * Zijn hand, ook al heeft men in t Rusland een bom laten ontplof- 9 fen, waarvoor een gebied ont- s ruimd moest worden twee maal n zo groot als Nederland. Zoiets is het „neen” van de mens tot v de mens, tot de vernietiging. n Maar God zegt nog Zijn „ja” v tot de wereld, in de geboorte k van het heilig Kind in Bethle- n hem. Het Kind, dat op de & vraag. Wie kan zeggen: „Ik d heb mijn hart gezuiverd, ik ben ^ rein van zonde?” antwoordde z met: „Ik”. En dat antwoord a betekent onze vreugdevolle za- n ligheid. " ASPECTOR. p --- Geslaagde revueavonden in Hoogvliets recreatiegebouw Schilderijenexpositie trok ruim 1400 mensen Bij de opening van het recreatiegebouw te Hoogvliet is van het „gemeenschapsgebouw” gesproken: Het zal moeten helpen, om al die verschillend geaarde mensen, die uit alle delen van het land afkomstig zijn en die nu in Hoogvliet wonen, samen te smeden tot een geheel nieuwe gemeenschap. Een hoopvol begin is hiermede gemaakt door de revue, die op drie avonden in het nieuwe gebouw is opgevoerd door 40 amateurs, die lid zijn van tal van verschillende verenigingen en die eendrachtig hebben samengewerkt om tot een succesvolle uitvoering te komen, waaraan geheel Hoogvliet zijn pleizier heeft beleefd. Op Donderdag, Vrijdag en Zaterdag 1, 2 en 3 December is de revue opgevoerd, die was samengesteld door de auteur Jack Bess. De laatste voorstelling werd bijgewoond door burgemeester mr v. Walsum en zijn echtgenote. Jack Bess heeft van het gegeven werkelijk een boeien^ geheel weten te maken, waarin humor en satyre volop aan hun trek kwamen. Onder leiding van de heer Jacques Baugs hebben deze amateurs een stuk ontspanning weten te brengen, dat op heel goed peil stond. Ook de stichting voor maatschappelijke en culturele opbouw in Hoogvliet, onder wier auspiciën de uitvoeringen stonden, dient in het huldeblijk te worden betrokken. De stichting weet haar taak flink aan te pakken. Welgemeende woorden tot Rotterdam Een gracieuze balletgroep voerde al dansend de ouverture uit, ; waardoor men in het walhalla der revue werd binnengeleid. Het applaus om deze inleiding was nauwelijks verstomd, of het zeer goede clownspaar Meijer en Jansen dwong de zaal tot meezingen van de proloog „Cocktail en confetti”. In het gehele repertoire vervulden deze clowns een belangrijke taak, j, terecht, want wat zij presteerden, verdient met ere te worden genoemd. De heer Meijer ontpopte zich bovendien tot een vlot en hoogst gezellig conferencier, die veel succes had in de zaal. Deze man was af en toe werkelijk ori- ■ gineel. Zaterdagavond richtte hij zich ] rechtstreeks tot de burgemeester: i Tegenwoordig hebben wij de bur- ( gemeester niet meer vlak bij de i deur. Vroeger konden we effentjes 1 bij hem langs lopen: Hé burge- 1 meester, kun je daar of daarvoor ^ niet zurgen. En de wethouders vond je in het land bij de koeien. Dat is nu wel veranderd. Nu moet men een lange ambtelijke weg afleggen naar de Coolsingel. Soms zou men wensen, zo filosofeerde de heer Meyer verder, dat het stadhuis in Hoogvliet stond en de B.P.M. op de Coolsingel — dan kon men ook daar eens snuiven. Vooral de laatste opmerking veroorzaakte een oorverdovend gelach. Toch vergat de conferencier niet de burgemeester dank te zeggen voor het prachtige recreatiegebouw. Op hef verlanglijstje staan nog een rolschaatsenbaan en een speeltuin. Oude dansen Joepie Sluimer en Cor Trouw zongen in een aardig liedje van „de verliefde troubadour”, die werd gestoord door een sjeik, die met zijn gehele harem ten tonele verscheen. Beslist goed gevonden was de declamatie van mevr. Laugs-Bronkhorst, die een bijzondere gave bezit voor deze kunstvorm. Zij wist de zaal geheel te boeien. Er waren vele hoogtepunten in het programma. Enkele jongelui brachten dansen uit de oude tijd, waarbij een klompendans en dansen, die werden gedaan op een oud Hollandse bruiloft, niet ontbraken. De dansgroep stond onder leiding van mevr. v. Veen. Mevr. Laugs had nog veel succes met een pantomime „Poppen”. Vier charmante dames oogstten veel applaus met „De dieselferein”, waarbij ook Meijer en Jansen zich ' niet onbetuigd lieten. Veel te snel kwam de finale met een bal-masqué. Het gehele gezelschap met de heer Laugs verscheen toen ten tonele Arthur Evertsen, die al die tijd onvermoeibaar voor de bege- : leiding op de piano had gezorgd, < werd eveneens gehuldigd. Burgemeester aan het woord Burgemeester v. Walsum kwam ;ich tot tolk maken van allen, die :ich zeer tevreden toonden. Spr. ïad lof voor hetgeen hij had geilen, wat hij beschouwde als het •esultaat van veler samenwerking, lier worden de bewijzen gevonlen, dat er in Hoogvliet mogelijk- i leden te over liggen. De gemeen- 1 chap in Hoogvliet heeft juist ge- • laan, door niet eerst de kat uit 1 le boom te willen kijken. De bur- 1 ;emeester wilde van deze gelegen. :eid nog gebruik maken, door Hoogvliet geluk te wensen met iet recreatiegebouw. Dit gebouw oont aan lat het toch maar goed s, dat de B.P.M. in de omgeving an Hoogvliet staat. Hoogvliet is, vat dit gebouw betreft, vele stadsdelen vooruit. Ook bewijst < lit bouwwerk, dat de ambtelijke ! veg toch niet zo moeilijk is te 1 'indien. Bovendien is de heer Soe- 1 eman zeker in staat, hierbij me- 1 lewerking te verlenen. Hoogvliet ( noet er echter naar streven aldus _ t de burgemeester, ee eigen plaats 1 in te nemen in het grote geheel. Van Hoogvliet wil men een stad i maken voor misschien wel 50.000 1 mensen. Dit is een experiment en 1 daarom zijn de ogen van geheel 3 Nederland op U gericht. Laat daarom Hoogvliet niet door de i Coolsingel maar door onderlinge t samenwerking, een op zichzelf 1 staande gemeenschap worden, die 1 ten voorbeeld kan worden gesteld aan Nederland. „Ais burgemeester ben ik vanwege dit alles dankbaar, vanavond in Uw midden te zijn geweest”. j Ir Baars, voorzitter van de stichting voor de maatschappelijke * en culturele opbouw in Hoogvliet, dankte de burgemeester voor zijn tot hoop stemmende woorden en c alle medewerkers aan de revue * voor het vele werk, dat zij hebben ^ verzet. Spr. bood de heer Laugs t een enorm bouquet chrysanten r aan. ^ Aan het begin van de derde j avond sprak de heer Soeteman v een welkomswoord tot de heer en mevr. v. Walsum en tot dr Les f en diens echtgènote. In dit hoge c bezoek zag spr. het bewijs dat e Hoogvliet de burgemeester na I r aan het hart ligt. ! s Hij deelde mede dat de schilde- 1 rijententoonstelling in het nieuwe j s gebouw 1.400 belangstellenden e heeft getrokken. | Tot slot deed hij een klemmend '■ 1: beroep op alle verenigingen die | fc van het gebouw gebruik maken, j v mede te werken aan een goed be-1 heer. Dat ’t zal uitgroeien tot een n bloeiend wijkcentrum, dat onaf- j e hankelijk van ieders positie of le- j d vensrichting een bijdrage kan1 g leveren tot een gezonde samenleving. j v Haags gerechtshof Het Haags Gerechtshof sprak de 20-jarige student B. v. d. T. uit Zwijndrecht vrij van de hem tenlastegelegde mishandeling, waarvoor hij in eerste instantie was veroordeeld tot f 25,— boete of 14 dagen. Verdachte had op 26 Mei in de tuin van de ouderlijke woning last gehad van spelende kinderen. Hij was naar buiten gerend, had een vijfjarige jongen gegrepen en deze met het hoofd in de vijver gehouden. Alleen zijn haar werd maar nat, had hij ter zitting, aangevoerd. De procureurgeneraal, die vond dat het publiek zelf maar een oogje in het zeil moest houden als de jeugd lastig is, had ontslag van rechtsvervolging gevorderd. o Rotterdamse rechtbank P.T.T.-besteller veroordeeld De Rotterdamse rechtbank veroordeelde gisteren de 33-jarige besteller bij de P.T.T., P. K. uit Rhoon, tot een gevangenisstraf van acht maanden met aftrek, waarvan drie maanden voorwaardelijk, met drie jaar proeftijd. Hij had een girostorting en een brief achtergehouden. De eis was tien maanden gevangenisstraf, waarvan vier maanden voorwaardelijk met drie jaar proeftijd. o EIERENVEILING BARENDRECHT 8 December 1955. Aanvoer 45.747 stuks. Totaal gemiddelde prijs f 18,82. Sortering OO 23,90—24,30 (gemiddelde prijs 24,07); O 21,50— 22,10 (21,92); I 20,30—20,90 (20,62); II 19,20—19,50 (19,33); III 18,20—18,80 (18,55); IV 17,60 —18,00 (17,68); V 17,20—17,80 (17,42); VI (16,80); VII (15,70); tweede soort 17,60—20,70 (18,00); kneuzen 13,90—14,10 (14,00); bloedeieren (13,70). o Kerstfeest in het gezin Deze week werden er op de Beukenhof twee instructie-middagen gehouden voor de Kerstfeestviering in het gezin. Dinsdagmiddag opende de Hervormde Vrouwenvereniging uit Strijen de rij. Ds. C. D. van Goeverden heette de dames hartelijk welkom. Daarna werden zij in twee groepen verdeeld voor het maken van Kerstversieringen en tiet inrichten van de kamer voor Kerst. Wika en mevr. Richter gaven hierbij leiding. Vervolgens besprak ds. Van Goeverden op duidelijke wijze, hoe ie viering kan worden ingedeeld in wat kan worden gezongen. Samen zongen de aanwezigen verschillende liederen in beurtzang. Mevr. Van Harrevelt stond daarna stil bij de vertelling, waarna ze ien prachtig voorbeeld gaf. De presidente van de Vrouwenvereniging, mevr. M. W. Zwingeaar-van Gent dankte voor het gesrachte en bood een geschenk aan voor het Centrum. Woensdagmiddag waren 50 dames van de Bond van Boerinnen :n Plattelandsvrouwen onder leiling van mevr. Overwater-Los de gasten van het Streekcentrum. Na de verwelkoming werden zij vanwege het grote aantal in drie : groepen over beide zalen verdeeld, waarbij achtereenvolgens over de! bovengenoemde onderwerpen werd j gesproken. Ook deze dames toon- j den veel animo en grote aandacht. Evenals de vorige dag kregen' de deelneemsters een samenvatting van het gesprokene mee naar j huis. Mevr. Overwater-Los dankte voor het gebodene en verklaarde zeer verheugd te zijn met dit initiatief van de Beukenhof. --- Advertentie citroen --- Advertentie stOOpman 'ysSi NIEUWE BINNENWEG 397 ZWARTJANSTBAAT 85 --- KRUISWOOROPUZZLE Horieontaal: 1 goud (Pr.); 3 c groet; 6 in orde; 9 deel van r Amerika; 11 groot gebouw; 14 a witte mier; 16 zangnoot; 17 vo- 7 gel; 18 onder het nodige voorbehoud (Lat. afk.); 19 lidwoord; 20 j gast; 22 gewicht; 25 bevel; 27 uniek; 28 verhindering; 30 aanw. s voornaamw.; 31 voorzetsel; 32 1 water in Friesland; 34 troefkaart; 2 35 deel van een franse ontken- r ning; 36 maanstand (afk.); 37 3 overschot; 40 naaigerei; 42 bar; 4 13 meisjesnaam; 44 frisse; 47 5 traag; 50 kindergroet; 51 zang- d noot; 52 noodsein; 54 duits pers. ii voornaamw.; 55 water in Brabant; p 57 tegen; 58 vloeibaar vet; 60 grondsop; 61 rang in het leger e (afk.); 62 land in Europa; 64 bez. 1 voornaamw.; 66 deel v. d. bijbel 1 (afk,); 67 jongennaam; 69 aanw. « voornaamw.; 70 de somma van; 71 o grondig; 74 aziaat; 78 dun; 79 3 cippeneigenschap; 80 grote bijl; t 31 bevel. k Verticaal: 1 in orde; 2 knolge- e vas; 3 engels voorzetsel; 4 kle- e lingstuk; 5 water in Friesland; i dubbelklank; 7 omgekromd afschaaf sel; 8 titel (afk.); 9 verrot; L0 heilige (afk.); 12 zangnoot; L3 plaats in het Gooi; 14 hijswerk:uig; 15 titel; 19 boom; 20 inseceneter; 21 getij; 23 hetzelfde :afk.); 24 rivier, in Duitsland; 26 behoeftig; 29 onderricht; 33 no)ele; 35 naaigerei; 38 krantenjongen; 39 vreemde munt; 40 verlaag, ie toon 41 ik (Lat.); 44 deel van :en kasteel; 45 meer in Amerika; 16 koning (Fr.); 48 bejaarde; 49 j ieel van de week; 50 vallei; 52 ^ mertuig; 53 vis; 56 kloostervoogd >8 goud (Fr.); 59 voegwoord; 63 >egrip; 65 grafsteen; 68 titel afk.); 70 water in Brabant; 71 duur van eb en vloed; 72 inhoudsmaat; 73 titel (afk.); 75 onder andere (afk.); 76 verlaagde toon; 77 voorzetsel. De oplossing van de vorige ouzzle luidt: Horizontaal: 1 leeg; 3 armee; 5 spin; 7 rel; 9neo; 11 om; 13 ijdel; 15 egel; 16 is; 17 rosé; 19 dolk; 21 karei; 23 eifel; 27 nor; 28 komma; 32 da; 33 kan; 35 pon; 36 in; 27 rem; 38 gil; 39 km.; 41 pit; 13 lot; 45 a.m.; 47 oehoe; 49 kok 51 stoom; 53 slang; 54 open; 57 lame; 60 af; 61 reep; 63 paar; 65 d; 67 tol; 68 ina; 69 kans; 70 kooer; 71 krom. Verticaal: 1 leo; 2 grijs; 3 ale; 4 mg.; 5 solo; 6 nis; 8 ede; 10 eed; .2 mr; 14 laan; 15 ever; 16 ik; :8 oef; 20 lam; 22 rok 23 ed; 24 a; 25 e.k.; 26 larie; 28 kolos; 29 >n; 30 mi; 31 an; 34 net; 35 pil; >9 ko; 40 me; 41 po; 42 boe; 44 :.t.; 45 ao; 46 mm; 48 hap; 49 clap; 50 knap; 52 oom; 54 of; 55 srts; 56 neo; 57 dan; 58 arak; 59 u; 60 alk; 62 elk 64 air; 66 dom. --- Advertentie Zaterdagmorgen om 9 uur begint In de Zelfhelpafdetlng (beneden) de grootste verkoop van Kerstartikelen die ooit in Rotterdam gehouden is. Niet alleen dat U zich zult Verbazen over de enorme sortering* maar nog meer zult U staan te kijken van de prijzen, die, mede omdat U zichzelf helpt, tot het uiterste zijn teruggebracht. Met deze verkoop zullen wij U aantonen waarom tienduizenden Rotterdammers telkens opnieuw naar onze afdelingen komen. Ook U kunt nu Kerstversiering kopen voor prijzen duidelijk controleerbaar 30 tot 40% lager dan bij U In de buurt. --- COMMENTAAR Vrijmoedig Blijmoedig Goed moed ia - WE naderen het midden van het winterseizo.en, wat betekent; dat de verenigingen, die in de winter hun grootste activiteit plegen te ontplooien, op volle toeren draaien. In de winter krijgt men er het best hoogte van hoeveel verenigingen onze omgeving kent en Muskiet moet meer dan eens constateren, dat er dat heel wat zijn. Degenen, die zijn krant regelmatig lezen, zullen ook tot een dergelijke conclusie komen, want juist in deze tijd moet er veel plaats worden ingeruimd voor verslagen van uitvoeringen op allerlei gebied. Wat Muskiet steeds weer frappeert, is, dat er in onze streek zoveel belangstelling bestaat voor toneel, zowel in actieve als in passieve zin. Muskiet wil daar bepaald niet mee betogen, dat b.v. muziek- of zanguitvoeringen geen belangstelling zouden trekken, maar hij bedoelt er mee te wijzen op het feit, dat er naast de voorstellingen, die worden gegeven door toneelverenigingen of toneelgroepen, die er naar streven een toneelavond te verzorgen, zoveel toneelvoorstellingen worden gekoppeld aan uitvoeringen van muziek- en zangverenigingen. Natuurlijk is het voor laatstgenoemde verenigingen veelal ondoenlijk een programma uit te voeren, dal een gehele avond vult. Hier zijn ook uitzonderingen, met name op het terrein van de zang, maar in het algemeen is het toch wel zo, dat men dikwijls ziet, dat oen muziek- of zanguitvoering wordt beslqten met de opvoering van een toneelstuk, hetzij door eigen krachten, hetzij door een gezelschap dat men van elders laat komen en dat het toneelspelen als enige doelstelling heeft. Men zal, zo is Muskiets ervaring, voor de vulling van het programma van een muziek- of zanguitvoering niet gauw grijpen naar cabaret of een andere vorm van kleinkunst. Dat schijnt het publiek minder te waarderen dan toneel. Muskiet heeft het althans al meer dan eens meegemaakt, dat een avond van kleinkunst van uitstekend gehalte nauwlijks een halve zaal toeschouwers trok, terwijl, als dezelfde kring mensen een middelmatige toneelvoorstelling werd voorgezet, de zaal dikwijls te klein was om aan allen een plaats te bieden* Waaruit is deze opvallend grote belangstelling te verklaren? De- } ze vraag is gemakkelijker gesteld dan beantwoord. Men is er niet af met te zeggen, dat de omes en tantes neef Piet cf nicht Trees zo graag in een of andere vermomming voor het voetlicht zien. Vanzelfsprekend brengt bij een toneelvoorstelling elke tonelist zijn aanhang mee, maar dat gaat alleen op, als eep toneelvereniging in de eigen gemeente speelt. Maar hoeveel voorstellingen worden niet verzorgd door gezelschappen van buiten de gemeente? En ook dan ziet men, dat de belangstelling groot is. Er moet dus nog eén andere verklaring zijn. Ten dele ligt deze, zo gelooft Muskiet, hierin, dat het publiek het amuserende of bespiegelende karakter van toneel waardeert. Men zoekt in toneel het tijdelijk opgaan in een andere wereld, waarin men, als het een stuk uit het lichte genre is, zijn zorgen van alledag voor enkele uren kan vergeten, of waarin men, bij een stuk uit het meer ernstige genre, wordt geconfronteerd met problemen, die men zelf of in de directe omgeving heeft meegemaakt, of waaruit men lering kan trekken, Op grond van een en ander zijn de toneelverenigingen en -groepen van betekenis voor onze plattelandscultuur. Het overgrote deel van de bewoners van onze streek heeft geen gelegenheid om regelmatig contact te hebben met de grote culturele manifestaties, zoals die in de steden plaats vinden en vooral op het punt van toneel, zijn deze mensen veelal aangewe- . zen op hetgeen de amateurvereni- . gingen in onze omgeving voor het i voetlicht brengen. Dit geldt voor toneel meer dan voor zang en mu- i ziek, omdat bij de laatste de ra- ; dio als medium kan optreden en i al is het zo, dat de radio ook hoor- : spelen kent, deze zijn toch niet in i elk opzicht te vergelijken met to- 1 neelvoorstellingen, omdat de bele- ] ving van toneel niet alleen uit ho- 1 ren, maat ook uit zien bestaat. 1 Toneel bestaat uit drie elementen, waarvan er niet één gemist kan worden en wel: het stuk, de spelers en het publiek. Zonder een van deze is geen werkelijk toneel mogelijk, ook niet zonder publiek, omdat de toeschouwers een activerend bestanddeel vormen bij een toneelvoorstelling. Waar deze zaken zo liggen, meent Muskiet, dat er voor degenen, die toneel als hun vrijetijdsbesteding hebben gekozen, een zekere verantwoordelijkheid ligt. Verantwoordelijkheid ten aanzien van de wijze van spelen en ook ten aanzien van de keuze der te spelen stukken. Men is er omwille van de mensen, die komen kijken en die meestal bij amateurs hun kennis omtrent de toneelspeelkunst en de toneelliteratuur moeten opdoen, toe verplicht, zo goed mogelijk te spelen en met stukken voor de dag te komen, die de toets van een redelijke critiek kunnen doorstaan. Bovendien betalen de mensen er in vrijwel alle gevallen voor om een toneelvoorstelling te kunnen bijwonen. Dan mogen zij, zo meent Muskiet, ook iets verwachten. Muskiet meent niet te veel te zeggen, als hij stelt, dat er aan de eisen, die hij noemde, nog al het een en ander mankeert. In de eerste plaats de wijze van spelen. Zijn ervaring zegt hem, dat er dikwijls veel te veel gespeeld wordt uitsluitend vgor het eigen genoegen en zonder dat men achter het loei van de repetities een zaal met mensen ziet, die komen kijken om .ets op te steken of zich op een gezonde manier te amuseren. Men kan het geloven of niet, maar ien feit is het, dat er toneelgroepen zijn, die een toneelstuk plegen mkel en alleen, omdat men de repetities zo plezierig vindt. Men is lan een avond van huis en gezelig onder elkaar. En de uitvoering leemt men op de koop toe. Die ïoort er nu eenmaal bij. Terwijl iet doel toch moet zijn gericht op iet leveren van een voor amaeurs draaglijke culturele prestatie. Wat men met dezelfde repetitietijd, maar met wat meer ernst en inspanning, zeker zou bereiken. Men kan op dit punt de meest merkwaardige ervaringen op doen. Mensen, die als lid van een voetbalvereniging geen enkele trainingsavond overslaan — „want door trainen moet je het toch leren!” —' zien er geen enkel bezwaar in om voor elk wissewasje een toneelrepetitie te verzuimen. En als ze er dan al zijn, maken ze liever geintjes dan ernst. Een ander voorbeeld: een toneelgroep uit een muziek- of zangvereniging, waarvan de mensen er niet aan zullen dénken een muziek- of zangnummer in te studeren voor een uitvoering, zonder dirigent, werpen zich rustig op een toneelstuk zonder de leiding van een regisseur. Zij staan er eenvoudig niet bij stil, dat een toneelstuk een soort van partituur is, die moet worden ontcijferd en geïnterpreteerd door iemand, die de verschillende elementen in het stuk tot één geheel moet samenvoegen. Dit voorbeeld zou aan te vullen zijn met diverse andere, die alle tot dezelfde conclusie zouden leiden, n.1. deze, dat in te veel gevallen toneelspel nog wordt gezien als een gezellige particuliere bezigheid, die wordt gepleegd in een of andere vermomming, welke is be- i werkstelligd met behulp van hoge : en bolhoeden, baarden, pruiken en ; snorren. j Muskiet vindt het voor onze om- ; geving gelukkig, dat er toneelver- : enigingen en -groepen worden aangetroffen, die het toneelspel I anders aanpakken en welker leden 1 wel met ernst studeren om inder- i daad met elkaar het peil van de i amateurtoneelspeelkunst omhoog 1 te brengen. Er zijn er zelfs, die ! < zich daarbij laten voorlichten en i leiden door deskundigen, zoals i men onlangs in de krant heeft < kunnen lezen van een vereniging i uit Spijkenisse, die de bijstand < heeft gezocht van de toneelad- 1 viseuze van de Nederlandse Amateur Toneel Unie. Er is vooral in de naoorlogse jaren een aanzienlijke verbetering te bespeuren en dat vindt Muskiet verblijdend. Al wil hij daar direct aan toevoegen, dat < het nog heel wat beter kan, als de wil om het beter te doen, maar j aanwezig is. Met de keuze van de stukken | ligt, zo is Muskiets ervaring, de i zaak net zo. Er zijn heel wat I stukken voor amateurtoneel op de 1 markt, die het papier waarop ze | gedrukt zijn, bij lange na niet ! waard zijn. Maar niettemin komen I dergelijke stukken regelmatig | voor het voetlicht.' Vooral in de I sector „drama’s” wil men zijn j hart nog al eens ophalen. En het j is merkwaardig, dat vooral de to- I neelgezelschappen, die technisch nog op de onderste sport van de ladder staan, zo graag een keuze doen uit dergelijke snot-en-kwijlstukken. Het publiek eens lekker laten huilen, wordt dan tot het hoogste genot en tot de beste bereikbare culturele manifestatie verheven. Waarbij men vergeet, dat deze stukken niets anders doen dan appelleren aan het valse sentiment. Toneel moet, wil het goed zijn, waar zijn. De auteurs moeten het door hun tekst mogelijk gemaakt hebben, „mensen” op het toneel te zetten en geen zwaar aangedikte caricaturen. Tenzij het caricaturale door de schrijver op een niveau is gebracht, dat het kunst op zichzelf is. Maar dat vindt men dan uitsluitend in het lichte genre en niet bij drama’s met in elk I bedrijf als het kan een lijk. Ook hier zijn weer tal van verenigingen, die doelbewust streven naar repertoire-verbetering en die zo pogen de smaak van het gemiddelde publiek op te trekken, j Maar er zijn er nog te veel, die zich bij de keuze van hun stukken laten leiden door de vraag hoeveel lakens het publiek nodig zal hebben om de krokodillentranen te drogen. Dezulken zouden er goed aan doen zich af te vragen, of zij wel op de goede weg zijn. Omdat de culturele waarde van een toneelprestatie niet wordt afgemeten met zoveel ellen laken, maar naar de waarheid en de levensechtheid der gedachten en problemen, die over het voetlicht worden gebracht, meent ■ PERSMUSKIET. ---