LAWNTENNIS. DE JUBILEUMWEDSTRIJDEN TE SCHEVENINGEN. VAN DER FEEN WINT HET ENKELSPEL. Onder de spelers volgende op de „eerste drie” (Diemer Kool, Timmer, van Lennep), neemt de langzamerhand als veteraan te qualificeeren van der Feen een eerste plaats in. Met zijn spel vanaf de baseline, hoofdzakeiijk verdedigend, heeft hij laatste jaren steeds prestaties op zijn naam inde intern, en inde nationale tenniswereld, die er zijn mogen en welke hen stempelen tot een onzer meest verdienstelijke spelers, Inde overdekte baankampioenschappen is hij het ook weer geweest, die beslag heeft weten te leggen op den titel van enkelspelhouder. Na de verpletterende nederlaag, welke hij verleden jaar in Scheveningen tegen C, Bryan leed, (drie games in drie sets,) heeft van der Feen zich ditmaal als een onzer sterkste spelers op overdekte baan leeren kennen, die nog steeds door velen ten onrechte onderschat wordt. Dat Vrouwe Fortuna dezen winneer begunstigt, zal degene, die doorloopend de wedstrijden ziet, niet durven tegenspreken. Zoowel inden halven eindstrijd als inden eindstrijd kregen zijn tegenstanders last van kramp, waardoor de inderdaad stevige tegenstand aanzienlijk verminderde, hetgeen natuurlijk aan het solide, wel doordachte spel van Vander Feen niet afdoet, daar deza zich ontegenzeggelijk de sterkste onder de deenemers toonde. De halve eindstrijd ging iegen den Hagenaar Sarkies, wiens spel door geregelde oefening zeer vooruitgegaan was, vergeleken bij verleden jaar. Een spel zonder zwakke plekken, verdedigend en aanvallend, een volgeraakte forehanddrive en een licht gesneden backhand inde stijl van Lacoste, kortom een typische overdekte baanspeler. Uitstekend was de taktiek van Sarkies, om van der Feen door korte slagen naar voren te halen, waarna meestal een passing volgde. Echter van der Feen strafte ook menigmaal de korte slagen af, behield aldus de overhand en won in twee sets. De andere helft bracht Eriksson tegen. „Saudagar.' Eriksson wist den wedstrijd sneller in zijn voordeel te beslissen dan wel te verwachten was, daar „Saudagar" hem verleden jaar op het nippertje klopte. Onvoldoende oefening deed afbreuk aan het spel van „Saudagar", die als D. D, V. (Amsterdam) lid, behoort tot diegenen, die de banen in het R. A. 1.-gebouw noodfi missen. Inde finale droeg het spel een eenzijdij karakter, althans inde eerste twee sets, toen beide spelers elkaar vrijwel uitsluitend vanaf de baseline bestookten. Hoe sterk misten wij hier het dropshot d. w. z. de met terugwaartsch effect geslagen bal, die zoo dicht mogelijk achter het net moet neerkomen, waardoor de terugslag öf onmogelijk óf verdedigend is. Na de eerste set kwam er meer teekening in het spel. Eriksson opende een netaanval, welke hem tenslotte de set gaf, maar kramp belette hem gedurende eenigen tijd te spelen. Bij de hervatting was de zoo noodige zekerheid verdwenen en met lange zwaaien van de rechterarm sloeg van der Feen keer op keer den bal tot diep inde boeken, vele malen onbereikbaar voor zijn tegenstander. Inde vierde set kwam Eriksson nog tweemaal op 4—o, maar beide malen was de lighting spirit om door te zetten niet aanwezig zoodat met 6—o het einde kwam. Het heerendubbelspel gaf inden eindstrijd een ongedachte overwinning voor Kramp en Roldanus op Eriksson en Eikendal. Van de eersten was Roldanus met zijn smashes geweldig op dreef en de fout om een lobaanval, die geen succes bracht toch vol te houden, kostte 'Eriksson en Eikendal de derde en vierde set. Met zijn zijwaarts verwegspringende services, welke underhands geslagen worden, had Kramp meermalen succes. Van het damesenkelspel en het gemengd dubbelspel verwijzen wij naar de uitslagen. Dq Jubileumwedstrijden kampioenschappen zijn bij een nabeschouwing ten deele geslaagd. Vergeleken bij Verleden jaar was het aantal inschrijvingen geen qualitatief en quantitatief minder. Zoo misten wij ditmaal b.v. Timmer, C. Bryan, Leembrugge, Eilers, allen behoorende tot de eerste tien van ons land. • De landenwedstrijd tegen de Denen, welke over eenige weken plaats heeft, zal in ieder geval, ook al door de verrassingen inde samenstelling, waarover wij binnenkort het een en ander hopen te publiceeren een bevredigender verloop hebben, De uitslagen inde verschillende aammers zijn: Heerenenkelspel: Kwartfinale: Sarkies sl. Mr. Kramp 6—2, ' 6—4, „Saudagar" H. Huygens 6—l, 6—4. Halve finale: Erikscn sl. „Saudagar" 6—2, 6—3; .Mr. van der Feen sl. Sarkies 6—3, 6—2. Finale: Mr, van der Feen sl. Eriksson 6—4, 6—B 6—3, 6—o. Damesenkelspel: Halve eindstrijd: Mej. Hefting w. o. Me) Hillen sl. mej. Weezebeeke 6—l, 6—o. Finale: Mej. Hiller sl. mej. Hefting 6—2, 6—o. Heerendubbelspel: Halve finale: Roldanus—Ma*. Kramp isï, van Eek—Geldeus B—6, 6—4; Eikendal-» E-iksson sl. Halkema—Charlouis 6—2, 6—3. Finale: Roldanus—Mr. Kramp sl. Eiken, dal—Eriksson 6—3, 3—6, 6—3, 6—4. Gemengd dubbelspel: Halve finale: Mej. Hefting—Huygens sL Mevr. Bartelds—, S. P. Eler” 6—2, 6—3, Finale: Mej. Hillen—Eikendal sl. mej. Hefting—Huygens 2—6, 6—l, 6—3. Veteranen Heerendubbelspel, Finale: Huygens—„S. P. Eler” sl. A. Broese v. Gronau—Vreede 5—7, 6—4, B—6. • --- ZWEMMEN. IMEDEKL. ZWEIVSBOND. HET BONDSBESTUUR NEEMT HAAR HERBENOEMING AAN. Behandeling Concept Statuten en Huishoudelijk Reglement 21 Februari a.s. In het juist verschenen nummer van het officieel orgaan van den Nederlandschen Zwembond deelt het bondsbestuur mede, dat zij haar herbenoeming op 3 Januari jJheefd 'aanvaard. Het zal alle zwemmers wel een groote verlichting geven om te lezen dat het conflict inden Nederlandschen Zwembond nu geheel en al tot het verleden behoort. Als eerste bestuursbesluit kondigt het bondsbestuur af: Het B. B. acte genomen hebbende van het aftreden van de presidente van de Rotterdamse he Dames Zwemclub geeft te kennen, dat het conform de verleende bevoegdheid in alinea 4 door de algemeene vergadering aangenomen motie, daaronder tevens verstaat elke andere functie in het bestuur der R. D.Z. ; dat de vereenigingen gehouden zullen zijn voornoemde afgetreden presidente tot nadere kennisgeving dezerzijds niet te benoemen in eenig functie bij wedstrijden als anderzins van de bij den N.Z.B. aangesloten vereenigingen of door den N.Z.B. goedgekeurde wedstrijden. Zooals men ziet zijn dus wel allen maatregelen. getroffen om mevr. de Haaff niet meer als officieel persoon te doen optreden. Verdei%deelt het bestuur mede, dat het de Buitengewone Algemeene Vergadering ter behandeling van het concept Statuten en Huishoudelijk Reglement zal worden gehouden op 21 Februari a.s. De vereenigingen zullen als nog inde gelegenheid worden gesteld om amendementen in te dienen voor 8 Februari a.s. Nationaal Zwemfeest ten bate van de slachtoffers van den watersnood. Door het bestuur van „Haarlemsche Zwem en Poloclub. „De waterratten” is het plan opgevat om Dinsdag 8 Februari a.s. een zwem feestte organiseeren ten bate van de slachtoffers van den watersnood. Voor dit zwemfeest heeft het bestuur het volgende programma vastgesteld. 1. 40 M. vrije slag jongens en meisjes leden van „D. W. R.” 2. 4x40 M. wisselslagestaffette Dames. 3 80 M, rugzwemmen Heeren. 4 Mixed wedstrijd van leden D. D. R. die nog nooit een Ie prijs hebben gewonnen, 5 60 M. juniores vrije slag. 6 Sehoonspringen dames en heeren. 7 4 x4O Iyl. wissclskgertafette heeren. 8 40 M. vrije slag dames. 9 80 M. vrije slag heeren. 10 Polowedstrijd. Uitgezonderd de nummers 1,4 en 10 zijn alle nummers van het programma nationaal. De polowedstrijd zal plaats hebben tusschen het I-laarlemsch zevental, dat op den stedenwedstrijd, zoo’n keurigen wedstrijd heeft gespeeld, tegen een nog nader te noemen tegenpartij. Het nummer schoorspringen bevat 2 vrije sprongen benevers 3 verplichte sprongen rl. Dames : zweefduik, kurkduik, snoeksprong alle met aanloop van de 3 M. plank. Heeren : Zweefsprong, salto voorwaarts, 1 maal, snoeksprong voorwaarts uit stand ruglings. Zooals men ziet alles bij elkaar een uitstekend programma en we hopen dat het bestuur van De Waterratten,een flink bedrag voor de slachtoffers kan afdragen. --- WATERPOLO. W aterpolo-enquete. Door de redactie van het officieel orgaan > van den Nederlandschen Zwembond is een waterpolo enquete ingesteld. Het doel dezer enquete is een de meest gangbare meening van enkele spelregel-bepalingen uiteen te zetten. Hiertoe werden de volgende vragen voorgelegd : 1. Wanneer wordt een keeper als speler beschouwd. 2. Wat verstaat u onder opzettelijk tijdverspillen. 3. Beschouwt u het heen en weer zwemmen binnen de 2 Meter als „zich opstellen binnen de 2 Meter.” We zullen beginnen met de eerste vraag: „Wanneer wordt een keeper beschouwd als speler?” Deze vraag laat aan duidelijkheid veel te wenschen over, doch we meenden deze vraag juist zoo te moeten stellen, omdat de meeningen hierover zeer verdeeld zijn. Gaver. we een bizonder of een gewoon geval op, dan zou het antwoord op zichzelf al gemakkelijk te geven zijn. De heer K. Meijer Ezn. (Amsterdam) is van meening dat; „zoodra de scheidsrechter het sein tot aanvangen gegeven heeft de keeper als speler beschouwd moet worden. Natuurlijk is hij niet strafbaar voor eenige fouten welke door spelers in het veld gemaakt worden, bijv. het aanpakken van den bal met twee handen : het staan en loopen enz. Sommige scheidsrechters meer.en, dat, indien uiteen vrijen worp, de bal naar den keeper gegooid wordt, deze niet de tweede speler zou zijn die den bal aanraakt. Wordt! dus uiteen vrijen worp de bal op doel geschoten en de keeper zou den bal doorlaten nadat hij hem heeft aangeraakt zou dat volgens hen geen doelpunt zijn. Dit is echter volgens ons reglement wel een doelpunt daar de keeper de tweede speler was die den bal heeft aangeraakt. Een ander ding is echter dat in ons reglement staat dat men uiteen hoekworp niet naar den keeper mag gooien en deze regel is verkeerd uit het Engelsch vertaald. De heer Meijer haalt hier een geval aan dat vrijwel door alle scheidsrechters in Nederland aldus opgevat dat uiteen vrijen worp niet gedoelpunt kan worden en de spelers zelf huldigen ook die spelregel, want zelden ziet men een polospeler uiteen vreijn worp een doelpunt maken op de door den heer Meijer omschreven wijze. Zijn opvatting is dan ook de juiste. Deze opvatting wordt ook gedeeld doo~ den heer A. H. van Senus (Rotterdam) deze zegt : „volgens het reglement wordt het spel gespeeld door zeven spelers, de keeper is dus ook speler. De uitzonderings bepalingen van art. 19 noch die van art. 13 (een poging van den doelverdediger enz.) zijn aanleiding om den keeper niet als speler te beschouwen. Wordt dus bijv, ineens op doel geschoten, daar zal indien den keeper den bal aanraakt en een doelpunt ontstaat, dit doelpunt moeten wo**de*i toestekend. De heer A. C. Slop (Gouda) is eveneens van meening dat de keeper als een gewoon speler beschouwd moet worden aan wien echter eenige voorrechten verleend moeten worden. De heeren P. v.d. Velden Sr. en F. W. Boklander beschouwen een keeper dan als speler indien hij den bal heeft. Practisch gesproken komt dat dus op hetzelfde neer als het hierboven orrschreven geval. De heer L. K. Anthonie (Amsterdam) zegt dat: het spel gespeeld wordt door 7 spelers, waaruit dus duidelijk blijkt dat de keeper ook een speler is. Wanneer echter gevraagd wordt wanneer de keeper als gewoon speler beschouwd wordt, dan antwoordt hij „zelden”. De vele uitzonderingen op de spelregels welke voor den keep ar gemaakt zijn, wijzen er op, dat h.j een buitengewone speler is. In art. 19 wordt gezegd, dat de keeper als elk and,er speler mag behandeld worden wanneer hij den bal heeft, hij mag dan ondergeduwd worden. Dit zegt echter niet dat hij jeen gewoon speler geworden is. Ik weet sléchts een geval waarin de keeper als een gewoon speler beschouwd kan worden en dat is, als hij een vrijen worp te nemen heeft. Uiteen vrijen worp van den keeper mag door den volgenden speler direct worden gedoelpunt mits den bal gespeeld wordt met de hand. Wanneer echter uiteen vrijen worp door een gewoon speler op doel 'wordt geschoten en de keeper raakt een bal aan, waarna de bal in het doel terecht komt, is dit een doelpunt. In dit geval is de keeper dus weer geen speler. De heer Anthonie staat ift deze opvatting vrijwel alleen. Dat de keeper in zekeren zin een bizondere speler is, komt door de hem verleende voorrechten. Echter vat genoemde heer het scoren uiteen vrijen worp zooals de Engelschen dat doen en waarop de heer K. Meyer reeds gewezen heeft. Hier schuilt de fout in het Ned. reglement dat spreekt in art. 15 onder L. over het werpen van den bal naar den doelverdediger uiteen vrijen worp. Het Engelsche reglement, dat weer anders is, omschrijft dit geval duidelijker. In elk geval moeten we momenteel het Hollandsche reglement toepassen d.w.z. de Hollandsche vertaling van het T.I.N.A. reglement, zoodat in deze opvatting de meening van den heer Anthonie onjuist is. De heer A. St. John Styer (Engeland) zegt, dat „een keeper altijd als speler beschouwd moet worden , alleen heeft hij eenige bij reglement voorgeschreven voorrechten. Hij mag worden aangevallen waaneer hij den bal heeft en wanneer er voor een fout gefloten is mag hij niet van plaats veranderen. Mr. George Heaen (Engeland) geeft als zijn meening te kennen dat: „wanneer de keeper den bal houdt hij als speler beschouwd moet worden en hij aangevallen mag worden als een gewoon speler. Gaven we hierboven meer een speciaal geval dat juist dooreen aantal seheidsrechters naar voren gebracht werd, dit neemt nog niet weg, dat er eventueel andere gevallen zijn, die op den keeper van toepassing zijn n.l. wanneer de keeper uit het water gezonden W'ordt ren er een een plaatsvervanger voor hem optreedt. De heer Alphons Delakage (Antwerpen) zegt hierover, „wanneer een keeper voor een opzettelijke fout het water wordt uitgezonden en voor hem eender andere spelers uit het veld in het doel gaat liggen deze niet de voordeelen heeft welke aan de functie van doelverdediger verbonden zijn. D.w.z. hij moet zwemmen de bal met één hand stoppen en werpen ; kortom hij wordt als gewoon speler beschouwd. Mr. A.St.John Styer (Engeland) zegt hierover : „in zulk een geval het doel dooreen ander speler bezet mag worden, welke echter behalve bij de rust niet de voordeelen geniet van den doelverdediger, doch hij mag den bal over de helft gooien zich pok buiten het vier meter gebied begeven.” Met deze laatste opmerking kan men zijn voordeel doen, want allicht vergeet men zich in dergelijke gevallen wel eens. De heer Delakage noemt verder nog ’n geval op dat minder duidelijk inde spelregels is omschreven. „Wanneer een keeper, ongesteld zijnde, inde eerste helft het water moet verlaten en eender zes overblijvende spelers wordt aangewezen om de opengevallen plaats in te nemen, dan geniet deze onmiddellijk al de voordeelen welke aan de functie van keeper verbonden zijn. Gebeurt het nu dat voor het einde van de eerste helft, de officieele keeper opgeknapt zijnde verzoekt om verder aan het spel te mogen deelnemen, zal hem dit onmiddellijk toegestaan worden, maar het zal Zijn als gewoon speler. Wel te verstaan tot de rust omdat het dan altijd toegelaten is om van keeper te veranderen. Tenslotte vermelden wij nog de meening van den heer Drigny (Parijs) die zegt dat „hij den keeper nooit als gewoon beschouwt om de simpele reden, dat hij voordeelen heeft duidelijk gespecificeerd in art. 19 van het internationaal reglement. Als met de rust van doelverdediger verwisseld wordt, wordt hij, die voor de rust in doel laf als gewoon speler beschouwd, De tweede vraag, die, gesteld is. Wat is opzettelijk tijdverspillen? is niet minder belangrijk, We stippen hierover uit de „Zwemkroniek” het volgende aan : Het zal een ieder die de spelregels waterpolo kent wel opgevallen zijn, dat het opzettelijk tijdverspillen onder de opzettelijke fouten gerekend wordt en het zal menigeen eveneens opgevallen zijn, waarom dit onder de opzettelijke fouten gerekend wordt. Om dieper op deze vraag in te gaan en een aannemelijke verklaring daarvoor te vinden, moeten we teruggaan tot het tijdperk waarin deze spelregels zijn opgesteld. Toentertijd was de huidige zwemwijze nog niet in zwang en werd het waterpolospel met den schoolslag gespeeld. Men* kan zich indenken, dat een waterpolospel met den schoolslag alle aanleiding geeft om tijd te verspillen en dat v, as juist dan van groot belang wanneer de eene partij groote kans van winnen had. Tegenwoordig komt tijdverspillen vrij veelvuldig voor, alhoewel er nooit door den scheidsrechter ingegrepen wordt. Wij geven toe, dat het constateeren van tijdverspillen zeer moeilijk is, doch men zal het met ons eens zijn dat wanneer de keeper een vrijen worp heeft te nemen en hij den bal langer houdt dan noodig is voor het nemen van den vrijen worp, er reeds sprake is van tijdverspillen inden gewonen zin, doch opzettelijk wordt het wanneer de keeper zoo lang wacht met gooien totdat zijn eigen spelers tot over de helft zijn opgezwommen waardoor dus aan de tegenpartij verhinderd wordt om te spelen. Er zijn nog meerdere gevallen die wij» niet allen zullen opnoemen en later daarvoor liever de ingekomen antwoorden de revue passeeren. Alleen willen wij er nog op wijzen, dat de kwestie van opzettelijk tijdverspillen in Engeland meer voorkomt dan in Holland, België of Frankrijk. De heer J. K. Shedder eender meest bekende scheidsrechters en uitmuntend kenner der spelregels, heeft speciaal zijn aandacht aan dit onderwerp gewijd. Zijn meening omtrent tijdverspillen is, dat het een opzettelijke fout is wanneer men in gebreke blijft na elk begin vaneen wedstrijd de gewone plaatsen met redelijke spoed in te nemen, of wanneer men de normale ontwikkeling van het spel belemmert wanneer men in het bezit van den bal is Deze twee feiten wenscht de heer Sriedden in het poloreglement aangevuld zien. O.i. is het aannemen van opzettelijk tijdverspillen, wanneer men na een hervatting niet vlug genoeg de gewone plaatsen inneemt al heel moeilijk, zoo niet onuitvoerbaar. Bovendien zal men eerder zichzélf benadeelen, wanneer men niet snel genoeg dekt. Het tweede geval dat de heer Shedden noemt kan zich voordoen wanneer de bal „gehaald” wordt en men deze naar de achterhoede werpt en daar een beetje heen en weer blijft gooien. Deze opvatting wordt door meerdere scheidsrechters gehuldigd. Zoo zegt de heer A. St. John Styer : Het is zeer moeilijk om met een paar woorden te zeggen wat opzettelijk tijdverspillen is, omdat er zooveel manieren van tijdverspillen zijn. Alleen de doelverdedigers zijn het meest inde gelegenheid om tijd te verspillen daar deze immers niet dooreen andere speler gedekt worden en als gevolg daarvan zouden zij den bal voor onbeperkten tijd bij zich kunnen houden, zonder verplicht te zijn dezen te spelen en deze „strategy” beschouw ik als tijdverspillen. Ik beschouw het niet als een fout, wanneer een voor-of achterspeler den bal tijdens het spel in zijn bezit houdt omdat het de plicht van de tegenpartij is om hem aan te vallen. Andere gevallen van tijdverspillen zijn wanneer spelers opzettelijk met den bal terug zwemmen zeer langzaam hun plaatsen innemen, het niet opvolgen derx bevelen van den scheidsrechter, het opzettelijk „uitgooien” van den bal en andere gelijksoortige gevallen met de bedoeling de tegenpartij te benadeelen De heer Sleger noemt hier meer gevallen dan de heer Shedden. Het geval met den doelverdediger is zeer logisch en komt in Nederland ook veelvuldig voor, zonder dat de scheidsrechter ingrijpt. De opvatting wanneer een speler in het bezit is van den bal dezen bij zich houdt, dat hij dan niet strafbaar is achten wij ook juist omdat de tegenpartij inderdaad moet zorgen, dat zij zoo spoedig mogelijk den bal spelen kan. De heer Heaen is ook de meening van den heer Styer toegedaan dat een speler die den bal bij zich houdt niet voor straf in aanmerking komt wegens tijdverspillen, omdat de tegenpartij dan maar moet zorgen, dat hij aangevallen wordt. lets anders is het wanneer men den bal herhaaldelijk en opzettelijk uitgooit om als zoodanig tijd te verspillen. Weliswaar staat de stopmatch in zulk een geval ook direct stil doch het neemt niet weg, dat er inderdaad tijd verspild wordt voor het nemen van duw-ingooi. Waar het in zulk een geval een opzettelijke fout is, moet de bewuste speler het water uitgezonden worden. Zooals uit het bovenstaande blijkt zit aan de toepassing van de spelregels nog heel veel vast en we hopen dat we door dit artikel de pclospelers en liefhebbers, de regels beter hebben doen begrijpen, waar- ■ door ze de beslissingen van de scheidsrechters kunnen begrijpen, waardoor heel wat incidenten voorkomen kunnen worden. --- ATHLETIEK. H. R. K. A. V. „Holland”. Woensdag a.9,, dus den 27sten, gaat de oefenavond van „Holland” niet door, omdat dan „Ursus” haar jaerlijksche uitvoering geeft en we van meening zijn. dat al de ~Holland"-menschen daar als vanzelfsprekend graag naar toe gaan. --- SNELWANDELEN. Haarlem—Amsterdam en terug. Zondag 10.31 zijnde heeren Bos en Koopman van de startplaats in deVslerstraat vertrokken. Koopman werd winnaar. Hij arriveerde 22 minuten over tweeën aan de finish. Bos gaf op wegens den sterken wind. Koopman kwam alzoo in het bezit van het door den heer Pijpers uitgeloofde zilveren kruis, dat hem met eenige waardeerenda woorden voor zijn iraaie prestatie werd uiU gereikt ---