HEER BOMMEL EN DE WISSELSCHAT door Marten Toonder 5562 —Joost deed een pasje voorwaarts en kuchte. „Excuseer”, zei hij. „Al harkende ving ik toevallig enige flarden op, met uw welnemen. Ik hoorde dat de jonge heer belangstelling heeft voor het vinden vaneen begraven schat. En dat herinnert mij aan een kinderversje dat mijn grootmoeder mij leerde ...” „Nee, nee” riep heer Ollie haastig. „Begin nu niet weer met je bakerrijmen Daar komt altijd narigheid van” Doch het was reeds te laat. De trouwe knecht schraapte zijn keel hief een hand op en sprak op gevoelvolle toon: „In het bos, daar ligt een schat, in het huis van Abold Wissel, Want Abold Wissel groef een gat, Toen hij heel veel centen had. Hij heeft ze daar verborgen; De schat van Abold Wissel...” „Nu is het genoeg riep heer Bommel uit. „Ik wens verder niets over Abel Wissels te horen” „Wie hem vindt is uit de zorgen”, vervolgde de bedien- de met wegstervende stem. „Het spijt mij”, voegde hij er aan toe. „Ik wilde slechts van dienst zijn, als u mij toestaat...” „Nou, ik vind het best interessant”, zei Tom Poes. „Er zit soms heus wel wat in die oude versjes, dat hebben we toch al vaker gemerkt. Weet jij waar die Wissel heeft gewoond, Joost?” „Onzin” riep heer Ollie. „Wie gelooft er nu nog in begraven schatten? Het is ongezond” „Permitteer, heer Olivier”, zei de knecht, „de heer Wissel was een groot roofridder in zijn tijd. Hij moet in het Donhere Bomen Bos geleefd hebben en daar zijn heel wat reizigers ellendig aan hun einde gekomen, als ik zo vrijpostig mag zijn. „Nee, dat mag je niet” riep heer Bmmel rood. „Je vergiftigt de gedachten van de jonge vriend hier Hij kan zijn tijd wel beter besteden”. Maar Tom Poes had een andere mening. „Daar ga ik eens achteraan”, mompelde hij, terwijl hij zich omdraaide. --- Alfredo --- DE EED VAN DE VIKINGEN EEN NIEUW AVONTUUR VAN JOHAN EN PIEREWIET --- De Wadders Piet Loeris en de Tappalappa’s 75—8 „En wat bent ü nu van plan, meneer Loeris?” vroeg Sientje, nadat haar meester de vijandelijke officier op deskundige wijze had uitgeschakeld. „Dat ligt nogal voor de hand, Sientje,” lachte de detectieve, terwijl hij zijn stoorzendertje weer ter hand nam: „Opstaan en inde auto gaan zitten!” beval hij op scherpe toon. De robotsoldaten, die al die tijd plat op de grond hadden gelegen, sprongen nu vlijtig overeind en bemanden de wagen weer. „Volgende fase van de operatie Acidius!” grapte de speur- der: „Draai je even om, Sientje. Ik ga even iets anders aantrekken!” Sientje deed wat haar gevraagd werd. „Nu mag je weer kijken!” sprak haar meester even later. Hij droeg nu het uniform van de officier en het moet gezegd worden, dat het hem goed stond. Sientje deed dat dan ook in onverbloemde termen .„O ,meneer Loeris, wat bent u knap zo! U moest eigenlijk altijd een uniform dragen, dan zou ik wat trots op u zijn.” „Geen vleierijen, Sientje! We moeten vertrekken!” Even later zaten de de- tective en z’n hulpje op de plaats van de officier inde jeep. „Karren maar!” beval hij. „Waarheen, seur?” vroeg de soldaat, die achter het stuur zat. „Achter de professor aan, natuurlijk, sufferd! En zorg, dat je ze binnen het uur hebt ingehaald, want anders draai ik je je transistors uit!” „Ai, ai. seur!" stamelde de man angstig: „U heeft blikken Sjors maarte bevelen, en hij doet ’t hoor!” Hij gaf meteen vol gas en even later scheurde ze met zo’n ijzingwekkende vaart over het asfait, dat Sientje begon te gillen van angst! --- PAUL VLAANDEREN --- Advertentie Advertentie a|[ Sunkist citroenen zijn thans volop verkrijgbaar 1 Sui&kist wettig gedeponeerd 6et v&vut66eCij6e, Aafefifye ftuUt tUC &Ui£vutie --- India komt niet DEN HAAG, 22 sept. De hockeywedstrijd Nederland—India, die op zaterdag 9 oktober te Amstelveen zou worden gespeeld, gaat niet door. India heeft de K.N.H.B. laten weten niet naar Nederland te zullen komen. --- Sportflitsen • De uitslagen van in Engeland gespeelde voetbalwedstrijden inde tweede ronde voor de voetbalbeker zijn: Blackburn—Northampton 0-1; Brighton—lpswich 1-2; Bristol Rovers—West Ham United 3-3; Bury—Huddersfield 0-2; Charlton—Carlisle 4-1; Swansea—Aston Villa 2-3. • Internazionale Milaan, dat onlangs het officieuze wereldkampioenschap voor clubs op zijn naam bracht, heeft dinsdag ineen thuiswedstrijd voor de Italiaanse competitie een 1-0 overwinning geboekt op de eerste divisieclub Atalanta. --- Advertentie Advertentie STOP* HOEST – -STOP HOEST RED BAND- ROOSENDAAL --- HET HULS MET DE ROZEN door Mea Allan 57. – , : ■ . Tolly James was voor alles een reporter en hij wenste dat Ann zou helpen de nieuwe Gazette groot te maken. Hij wenste in werkelijkheid Ann voor zichzelf. Maar hij kon wachten. „Ik zal het graag doen,” zei Ann. Toen keek ze op de klok. „Oh, het spijt mij, Tolly, maar ik moet weg. Ik moet bij de Tradescants gaan eten. We hebben juist Donny weggebracht. Hij heeft een baan in Londen.” Hij probeerde zijn stem zo vriendelijk mogelijk te doen klinken toen hy vroeg: „Een goeie baan?” ' Even verspreidde zich een rood over Ann s gezicht, maar ze antwoordde vlug: „Heel goed, bij een grote kwekersfirma de Selby’s.” „Dat zal hem bevallen. Een echte jongen van het land.” In stilte wenste Tolly zichzelf geluk. Het zou wel geen belangrijke baan zijn dat Ann zich schaamde om het te noemen. Hij had heus haar kleur wel gezien. „Ik wil je niet ophouden,” zei hij. „Maar je moet eens op kantoor komen om met de andere lui kennis te maken. Dan gaan we allemaal met elkaar eens lunchen. Tot kijk dan, Ann; je bent een reuzemeid.” Toen Ann naar het huis van haar aanstaande schoonouders liep was ze vol nieuwe plannen. Ze wilde er ook onmiddellijk met hen over spreken. Maar op de een of andere manier kreeg ze er geen gelegenheid toe, want het gesprek ging voornamelijk over Donny. Tolly’s gedachten waren bij de Gazettè. Hij zou deze groot maken en het eerstvolgende nummer zou al iets te zien geven van de grote verandering, die er zou plaats vinden. Misschien kreeg Mr. Cready wel zo n schok, dat hij onmiddellijk naar kantoor wilde. Elke week zou het blad beter en beter worden totdat het zó was als Tollemache James het zich gedacht had. Ivema liet ook merken dat ze iets van nieuwsbladen afwist. Had ze ;n de vier jaren van haar huwelijk met Simeon Bathurst er niet de hele dag over horen spreken, ’s morgens aan ’t ontbijt, ’s middags aan de lunch en ook nog aan het avondeten? Ze had er het nodige verstand van en omdat zij het leuk vond en omdat zij Tolly James graag mocht was zij bereid haar ervaringen ten dienste van de Gazette te stellen. En ze scheen ook te kunnen schrijven. Er kwamen hele vellen vol geschreven amusante commentaren op de mode binnen. Het was zo geestig geschreven dat zelfs de meest stijve schooljuffrouw, die niets van mode wilde weten, de artikelen zou lezen. En nu had hij weer een nieuwe pijl op zijn boog. Het zou een aardige, vlotte kolom worden, die Ann ging verzorgen, en later zouden de artikelen gebundeld worden en uitgegeven ineen boek. Zowel de Gazette als Tolly James gingen grote tijden tegemoet. William nam zijn zoon mee op de morgenronde. Bovenop zijn vaders schouder zat de zestien maanden oude Charles, die de wereld om hem heen niet veel anders vond dan de tabaksplantages in Kasangu. Inplaats van de plantages waren er hier velden met suikerbieten en inplaats van stekelige sisal groeide hier koren. Alleen waren er hier veel meer interessante dieren dan in Kasangu. „Varken,” zei William met uitgestoken vinger en de kleine kerel zei prompt „vakken”. „Nee, va r ken. Je zegt het niet goed vent.” Elizabeth liep met hem mee. Ze aanbad haar kleinzoon. Haar huiswas opnieuw een „thuis” geworden met de komst van haar zoon William, Sheila en de baby. , ~. . , ~ , . Lachend zei William: „Straks, als hij groot is en op de veemarkt komt, zal hij het wel goed kunnen uitspreken.” (Wordt vervolgd.) --- Vrouwen geven hoor mening „Ik vond het mooi voetbal, heel fair, de sterkste heeft gewonnen...” MEVROUW VROLIJK, de echtgenote van de minister van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk, houdt van voetbal. Zij zag gisteren de wedstrijd Feyenoord tegen Real Madrid en het eerste wat zij ons er over vertelde was: „Ik vond het een faire wedstrijd. De Madrilenen speelden werkelijk prachtig en Puskas was ongelofelijk. Je denkt altijd bij die man: gut wat doet hij het weer langzaam, maar het komt prachtig uit, het is allemaal zo effectief. Feyenoord was een beetje de kluts kwijt en dat was natuurlijk wel jammer. Pieters Graafland had in het begin nog wel een paar van die geweldige snoeksprongen, maar later ging het ook met hem niet meer. Eigenlijk toch een beetje tragisch wel. Kruiver alleen was in vorm. Hij lijkt meestal wel een soort locomotief. De vorige wedstrijd in Rotterdam: héb ik niet gezien. Ik was toen net op weg inde auto. Ik hoorde het verslag op de radio, en toen heb ik me wel op zitten eten hoor. Verschrikkelijk vond ik het op het einde. Heeft u ook gezien, dat Meira het bij Moulijn weer wjlde proberen in het begin? Later heeft hij zeker een terechtwijzing gekregen, want het is daarna niet meer gebeurd. Maar eerlijk hoor, ik vond het mooi voetbal, en het was heel fair, de sterkste heeft gewonnen! Slapen „Ada slaapt al,” vertelde vader Kok, toen wij haar commentaar op de Cupwedstrijd wilden horen. „Tot de rust heeft ze zitten kijken, maar ze vond het te oninteressant om er voor op te blijven. Zwemsters moeten altijd weer zo vroeg op, weet u. Ze dacht dat de jongens misschien wel erge last hadden van de warmte, want wat ze deden, was allemaal doelloos.” En ze had gelijk, Ada Kok. wij, vrouwen, die meestal maar weinig verstand hebben van voetbal, konden zien dat, wat ze probeerden daar m Spanje, allemaal op niets móest uitlopen, ook al hebben we waarschijnlijk allemaal even hard voor ze zitten duimen ” Matig De burgemeestersvrouw van Amsterdam, mevrouw Van Hall, heeft gisteravond ook naar de televisie gekeken. Meestal ziet ze alleen Amsterdamse clubs spelen en dan in werkelijkheid: „zo’n wedstrijd op de televisie leeft niet, vind ik," maar voor Feyenoord zou ze nu wel een avond thuis blijven. Het Rotterdamse spel heeft haar echter niet kunnen boeien. „Ik liep af en toe maar even weg.” vertelde ze ons na de wedstrijd, „ik ergerde me zo, het was zo saai. ’t Was echt maar matig hoor, werkelijk matig,” was haar teleurgesteld slotcommentaar. Ongerust „We hadden hier zo gehoopt dat we na afloop konden feesten. Ik zit hier met een huis vol mensen en we zijn wel een beetje teleurgesteld hoor, zei mevrouw Kruiver gisteravond, dt vrouw van de Feyenoorder Piet Kruiver. Eigenlijk hadden we zo’n uitslag als het nu geworden is, wel min ot meer verwacht, maar ja.... Ze hebben hun uiterste best gedaan, dat i* een feit. Real Madrid speelde natuurlijk prachtig en ze hebben verdiend gewonnen. Ik ben toch blij dat het nu maar allemaal achter de rug is. !k was er niet zo gerust op, dat het geen vechtpartij zou worden. Maar het i» gelukkig sportief gegaan, al dat vechten, wat bereik je er mee.” Ook mevrouw Kruiver zag aan het einde van de wedstrijd, dat nog juist de bal opving. ~W„ 'nebben al een hele verzameling, we geven er ook wel eens wat weg. Maar deze baj bewaar ik persé, ik ben té blij dat ze er allemaal heelhuids zijn afgekomen.” ADA KOK lekker slapen Mevrouw KRUIVER ongerust.... --- Op ZIJpaden Wat kinderen er van zeggen Promotie Mijn dochtertje wil alle namen van groenten en fruit leren kennen. Op een middag komt ze hongerig aan tafel en vraagt: „Wat eten we vandaag? Oh stil, niets zeggen ik weet hoe die groente heet”, terwijl ze inde schaal met prinsessenbonen keek, zegt ze triomfantelijk» „We eten koninginnewortels”. (Mevr. H. v- ’t Hoofd-Bul, Rotterdam). Voordeel Lex van vijf jaar vertelde na de zondagsmis aan zijn vader dat hij pastoor zou worden. Op de vraag waarom hy dat zo graag wilde, antwoordde hij: „dan mag je tenminste af en toe heen en weer lopen in de kerk”. (Mej. D., Dordrecht). --- KARL MAY DE ZOON VAN DE BERENJAGER 63. Het opperhoofd trachtte zijn schrik te verbergen, toen hij zijn zoon herkende, doch men kon duidelijk zien, dat hij aan een heftige gemoedsaandoening ten prooi was. Mow-aw kon zijn gevoelens niet bedwingen. „Oef Ook Oithka-petay gevangen Wat zullen de Shoshonen over dit verlies treuren. De Grote Geest heeft ons verlaten”. „Houd op” riep het opperhoofd. „De Shoshonen zullen geen traan om ons laten. Het is de grootste schande, die hun en ons kan overkomen.” Old Shatterhand had Davy de opdracht gegeven, de anderen, met uitzondering van Winnetou te gaan halen en wendde zich nu weer tot Dappere Buffel. „Ik heb u gezegd, dat ik jullie tegen de blanke gevangenen wil uitleveren. Dit voorstel is nog van kracht.” De zoon voelde veel voor dit voorstel. Zijn vader wees het echter met nadruk van de hand. „Mijn zoon en ik, wij zijn in handen der bleekgezichten gevallen, zonder ons ook maar enigszins verdedigd te hebben. Slechts de dood kan deze schande uitwissen.” Opeens hield het opperhoofd op. Davy, Martin en Bob met de twee gevangen genomen verspieders stonden voor hem, „Wat zegt Dappere Buffel nu wel?” vroeg Old Shatterhand honend. „Het is niet onze bedoeling de dappere Shoshonen te doden. Ik geef u beiden de vrijheid.” ---