BEKENDMAKING. TWEEDE BLAD, BURGEMEESTER en WETHOUDERS der gemeente N ij m e g e n, gelezen een besluit van Gedeputeerde Staten van Gelderland, 'J? brengen ter openbare kennis, dat op de lijst der in 1909 van wege de provincie Gelderland en het Rijk bekroonde stieren o. a. is vermeld, met een provinciale premie van f 50: de rood-bonte stier, oud 12 maanden, van W. Fleuren, te Hatert. Nflmegen, 7 Juni 1909. Burgemeester en Wethouders voorni., MATHON. De Secretaris, VAN HEUVEN. --- KENNISGEVING. De BURGEMEESTER der gemeente N ij m e g e n maakt bekend, dat, volgens mededeeling van den Minister van Oorlog, op 8 Juni a.s. eene schietoefening zal gehouden worden van het fort Pampus. Er zal gevuurd worden met kanonnen van licht kaliber (6 c.M.), waarbij onveilig wordt gemaakt een sector, begrend door de ware richtingen NW. door N. tot ZOtZ (191°), tot op 4500 M. van het Fort. Op de dagen waarop gevuurd wordt zal van het fort Pampus een roode vlag waaien, die 3 uur vóór het begin der oefening halfstok en één uur vóór de oefening geheel voorgeheschen wordt. Bovendien zullen tegelijkertijd en op dezelfde wijze roode vlaggen waaien van de batterijen Diederdam en Durgerdam, de Westbatterij nabij Muiden en den kerktoren te Muiderberg. Nijmegen, 7 Juni 1909. De Burgemeester voornoemd, MATHON. --- Buitenland. ALGEMEEN OVERZICHT. DUITSCH RUSSISCHE VOBSTEKENTREVUE. Dat er ook dit jaar en wel in den loop dezer maand eene Duitse h-Russische vorsten-entrevue zal plaats hebben, is reeds door ons gemeld. Deze entrevue wordt zeer druk besproken, ook vooral door de Russische pers. Zoo schrijft de ,Slowo", dat de betrekkingen tusschen Duitschland en Rusland zoodanig geworden ztjn, dat reeds door de macht der omstandigheden elke ontmoeting der beide monarchen politieke beteekenis krijgt en niet als eenvoudige uiting van dynastische en verwantschappelijke verhouding opgevat kan worden. Dit geldt, schrijft het Wad verder, voornamelijk van de aanstaande ontmoeting in de Finsche scheren. De algemeene richting der Russische buitenlandsche politiek is totnutoe nog altijd niet met de vereischte duidelijkheid e n stabiliteit vastgesteld. Het geheele karakter harer leiding is niet van dien aard, dat de mogelijkheid van een meer °f minder scherpen ommekeer uitgesloten moet schijnen. De internationale groepeering waartoe Rusland is toegetreden, schijnt geenszins in zoover verzekerd, dat het blijven van Rusland daarin van alle schommelingen ontheven is. Ook mag niet vergeten worden, dat onze buitenlandsche politiek in den laatsten tijd zich niet in een nationaal vaarwater bewoog, maar enkel van weinigs invloedrijke personen afhing. Wat de °Penbare meening in Rusland betreft, zoo is die voor eene toenadering tot frankrijk en Engeland. De sleutel voor ^eze toenadering ligt bij Rusland zelf. Daarom zal onze diplomatie er goed aan doen de stem van het land te hooren. De ontmoeting in de scheren moge onze goede betrekkingen met Duitschland versterken, welke voor beide staten, bij alle verschil van politieke belangen, zoo noodig zijn." Het kadettenblad ,Retch" oppert bezwaren tegen eene toenadering tot Duitschland, welke in strijd is met den volkswil. r Aan de aankomst van het jacht „Hohenzollern", zegt het blad, knoopt men vrees en verwachtingen, welke uit de mogelijkheid van eene verandering in onze politiek ontstaan. In Duitschland hoopt men, dat het weefsel der diplomatieke betrekkingen, waaraan in het beloop der laatste twee jaren is gewerkt, in een korten zomernacht verscheurd zal kunnen worden. In Frankrijk en Engeland koestert men dergelijke vrees, deze vrees deelt ook Rusland. Het Russische volk is bezorgd over het lot zijner politiek, welke voorgeschreven moet worden door de nationale belangen." De Engelsche pers is nog terughoudend, „Daily Mail" zegt nu, dat men de samenkomst met levendige belangstelling, maar zonder bezorgdheid zal volgen, zoolang de onderhandelingen in Stolypin's handen liggen. „Stolypin", zegt het blad, „is een overtuigd vriend van de triple-entente. De mislukte poging van zijne Duitschgezinde tegenstanders, om hem ten val te brengen, is een waarborg ervoor, dat zijne positie niet verzwakt is. Van welken aard ook steeds de persoonlijke betrekkingen tusschen den Czaar en den Keizer mogen zijn, zoo is de Czaar toch nooit van zijn verbond met Frankrijk afgeweken en de nederlaag welke hij door vorst Bülow geleden heeft, zal er niet toe bijdragen Duitschland de „rugdekking" weer te verschaffen." Ook de Fransche bladen zijn niet erg wanhopig. De „Echo de Paris" schrijft, dat er aan de ontmoeting in het geheel geen politieke beteekenis ten grondslag ligt. De buitenlandsche politiek van Rusland, zegt het blad, blijft voor en na solidair met de politiek van Frankrijk, zooals zoo juist de gezantenwisseling te Konstantinopel bewezen heeft, die door beide landen tegelijk wordt gedaan. Dan is het aanstaande bezoek van den Czaar te Cherbourg — de President heeft daarvan in den Franschen ministerraad van Zaterdag mededeeling gedaan. Red. — en de zich daaraansluitende ontmoeting van Keizer Nieolaas met Koning Eduard een schitterende manifestatie ter eere van de triple-entente." — Uit bovenstaande blijkt, dat de FRAXSCH-RUSSISC HE ALLIANTIE nog allesbehalve een onding is. Om op de gelijktijdige benoeming van een Fransehen en een Russischen gezant te Konstantinopel terug te komen, de Fransche ambassadeur heet Louis Maurice B o m p a r d, die Constans gaat vervangen. De benoemde is afkomstig uit Metz, waar hij in 1854 geboren werd. Hij diende eenige jaren bij de administratie en geraakte toen in de diplomatie al hooger en hooger ; hij was secretaris van den resident te Tunis, resident te Tananarive (Madagascar), minister-resident te Cettinje, onderdirecteur en directeur der consulaatsafdeeling in het ministerie van Buitenlandsche Zaken en het laatst ambasadeur te St. Petersburg. Hij moest dien post in 1908 verlaten, omdat hij, de burgerlijke ambassadeur, aan de Russische regeering en omdat zijne gemalin aan de St. Petersburgsche hofkringen lastig geworden was. H\j achtte het bovendien in het belang van de Fransche schuldeischers van hetCzarenrijk zijn recht en zijn plicht zich om het geldbeheer meer te bekommeren dan aan het Russisch financie-bestuur lief was. Maar niet alleen in den gezantschapspost te Konstantinopel heeft de Fransche regeering voorzien, ook te St. Petersburg heeft zij een nieuwen titularis aangewezen, nl. den directeur der politieke aangelegenheden in het ministerie van Buitenlandsche Zaken, lid van den Raad van State t en gevolmachtigd minister, Georges Louis, die in plaats komt van den vice-admiraal Touchard. Georges Louis kent de techniek van den diplomatieken dienst tot in de kleinste bijzonderheden, ofschoon hij eerst op betrekkelijk laten leeftijd in de diplomatie kwam. Toen Jules Barthélémy SaintHilaire in plaats van de Freyeinet in het kabinet-Jules Ferry op 23 September 1880 de portefeuile van Buitenlandsche Zaken aanvaardde, koos hij graaf Horace Choiseul tot onderstaatssecretaris. Deze maakte den hem sedert langen tijd bekenden heer Louis tot zijn particulier secretaris. De heer Louis — in 1847 geboren — was toen reeds 33 jaar oud. Met uitzondering van de jaren 1892 — 1902, toen hij tot het beheer der Egyptische schulden behoorde, heeft hij zijne geheele diplomatieke carrière in de bureaux van het ministerie aan den quai d'Orsay doorgebracht, waar hij achtereenvolgens, onder-directeur en directeur der afdeeling voor Handelszaken, directeur van den consulairen dienst en in 1904 directeur van het politieke departement was. In deze positie, welke te vergelijken is met die van een onderstaatssecretaris, was hij de rechterhand van de ministers Delcassé en Pichon. «rSLAHfl. Zaterdag heeft in de Russische hoofdstad, in tegenwoordigheid van den Keizer, de Keizerin, de Keizerin-weduwe, de leden van het Keizerlijk Huis, vertegenwoordigers van den Rijksraad en van deRijksdoema, en andere dignitarissen de plechtige onthulling plaats gehad van het monument voor Alexander III. Nadat het omhulsel gevallen was, liepen de Keizer en de Keizerin om het gedenkteeken. Hierna stelde de Czaar zich aan het hoofd der troepen, welke hij voorbij het gedenkteeken liet defileeren. De de plechtigheid bijwonende deputaties legden zilveren en andere kransen op het gedenkteeken. De Keizer en de Keizerin keerden daarop naar Zarskoje Selo terug. * _ * * Zaterdag heeft er in de Doema een groot spektakel plaats gehad. De bisschop van Eulogia schold de kadetten uit voor farizeeën en huichelaars, die zich over henzei ven moesten schamen. De voorzitter, baron Meyendorff, riep den bisschop tot de orde, hetgeen applaus bij de linker- en uitbarstingen van woede bij de rechterzijde verwekte, die den voorzitter betitelde met de woorden „Duitsche aap". Het leven werd zoo groot, dat de voorzitter de vergadering schorste. De afgevaardigden verlieten daarop hunne zitplaatsen, maar bleven in de zaal en tusschen de uiterste groepen van de linker- en van de rechterzijde zou het tot een vechtpartij gekomen zijn, zoo niet de gematigden tusschen beiden gekomen waren. TURKIJE. Aan de verbrokkeling van het Turkse h e rijk schgnt meer en meer gewerkt te worden. Eerst Bosnië en Herzegowina er af, de suszereiniteit over Bulgarije opgeheven, thans pogingen tot afscheiding van Kreta en ... van A r a b i ë, de bakermat van het Mohammedanisme. De beweging tot afscheiding van Kreta en tot toevoeging van Minos' eiland bij Griekenland is reeds lang gaande en houdt nu ook de kabinetten der beschermende mogendheden bezig. Tegen het midden van Juli wordt verwacht dat de toestand acuter zal worden. De Turken willen een nieuw landverlies niet dulden en zouden zelfs voor een oorlog niet terugschrikken, om dit te verhinderen. En de Arabische separatisten trachten, met ondersteuning van Izzet pacha, den vroegeren secretaris van Abdoel Hamid, welke secretaris thans in Egypte vertoeft, de autonomie van Arabië te verkrijgen. Men denkt daarbij aan de scheiding van Khalifaat en Sultanaat en steunt den invoer van wapens bij de Arabieren en de Bedoeïnen. Al die kuiperijen spelen zich onder stilzwijgende oogluiking van Engeland van Egypte uit af. EMBKLAMl). In het Engelsche Hoogerhuis heeft lord Roberts eenigen tijd geleden het Engelsche leger als belachelijk voorgesteld. Tegen deze voorstelling komt de militaire correspondent van de „Times" op, die in den breede Roberts' beweringen wederlegt. Hij schrijft o.a.: „Het staande leger is nooit in zoo sterke positie en nooit zoo wel in staat geweest om snel en goed verre bezittingen in hun nood en flink bondgenooten en vrienden bij te springen als nu. Wij zouden een bondgenoot in Europa zeer wel kunnen zeggen, dat wij alle geregelde troepen, die in 't moederland zijn, tot zijn beschikking stellen, nl. 22^,000 man, officieren niet meegeteld, mits onze heerschappij ter zee niet betwist wordt. Wij zouden er bij kunnen voegen, dat wij zoo noodig ook de 7e divisie uit de garnizoenen van de Middellandsche Zee en Zuid-Afrika en een vier divisies uit Indië konden laten komen. Ongetwijfeld zouden wij om een bondgenoot in Europa te helpen meer troepen in het veld kunnen brengen dan Frankrijk ontplooide om in 1870 den eersten aanval der Duitschers het hoofd te bieden, en het is duidelijk onze plicht en ons belang om zooveel mogelijk onze schikkingen te volmaken voor zoodanige krachtige samenwerking, indien er ons iets aan het handhaven van den vrede is gelegen. Er zijn er die meenen, dat wij twee divisies geregelde troepen in Engeland moeten houden. Die gedachte moet ten eenenmale worden verworpen, want het staande leger wordt er te zwak door om over zee zich te laten gelden, en beide, de waarde van onze vriendschap en het gevaar van onze vijandschap zouden er door verminderen." Het is natuurlijk uit vrees, dat het territoriale leger niet sterk genoeg is om een inval te keer en, dat men die twee divisies thuis wil houden, maar men hoeft zich over dit punt niet het hoofd te breken, want de kwestie wie meester ter zee is, zal waarschijnlijk beslist zijn voor het staande leger ter inscheping gereed is. Is de beslissing ten gunste van den vijand uitgevallen, dan kunnen er in het geheel geen troepen vertrekken; in 't andere geval kunnen zij alle gaan. De slotsom is: onze inrichting is goed, de manschappen zijn goed, de officieren hebben nergens in de wereld hun gelijken (de Engelsche superlatief), materiaal, munitie en andere benoodigdheden zijn in orde ; de troepen zijn goed geoefend. Neen, ons leger is geen bespotting. Zoowel onze eerste linie als de tweede (de territorialen) zijn beter dan zg ooit zijn geweest, en beter toegerust om hun taak in een oorlog te verrichten. Maar het territoriale leger is niet talrijk genoeg. Er zijn 100.000 man noodig, met 68.000 man geregelde troepen en bijzondere reserve, om Ierland en een 28 versterkte havens en marine-arsenalen aan de kust te bezetten. Dan zijn er nog ten minste 100.000 territorialen noodig voor mobiele verdediging. Eindelijk moet er een hoofdmacht wezen om op te trekken tegen de hoofdmacht van een ingevallen leger. Minister Haldane heeft gezegd, dat een invallend leger een 70.000 tot 100.000 man zou tellen (de „Times"-man denkt, dat dit te laag is geschat). Stel, het zijn er 100.000. Hoeveel territorialen zou men tegenover zoo'n leger van geheel geoefende soldaten moeten stellen ? Drie of viermaal meer, is de algemeene opvatting. Ten minste zijn er hiervoor dus 300.000 man territorialen noodig, en in het geheel 50.000, of, om de noodige hulptroepen, aanvullingen enz. te hebben, ten minste 600.000. Dat wil zeggen tweemaal zooveel als het territoriale leger nu telt. Die moeten er komen, want Engeland heeft vóór zich niet alleen een strijd om de heerschappij ter zee, maar voor zijn bestaan, en om dien strijd met goed gevolg door te komen, moet de natie klaar en gewapend zijn. --- UIT VERSCHILLENDE LANDEN. Zaterdagavond zijn te Antwerpen ter viering van de inlijving van den Congostaat bij België de feesten begonnen met kanonschoten, klokgelui en een lantaarnoptocht. Zondagmiddag kwamen de Koning en prinses Clementine en te i uur werd er een groote allegorische optocht gehouden. Er is een koloniale tentoonstelling ingericht enz. De Antwerpsche Matin schrij ft van de prinses: „Een mooie verschijning: de prinses, geheel in het wit, gekleed in een prachtige kanten robe en een mousselinen guiuipe (half-blouse) en op het hoofd een groote strooien hoed met witte veer, is koninklijk schoon. Die lange jonge vrouw, van een uiterste distinctie, met een gelaat, verhelderd door een lieven glimlach, met groote bruine oogen, incarneert de koninklijke majesteit." Te Weenen is de groote Duitsche kunsttentoonstelling door Keizer Frans Jozef geopend. De Koning van Bulgarije heeft ter herinnering aan de verheffing van Bulgarije tot Koninkrijk een nieuwe ridderorde ingesteld, welke den eersten rang onder de Bulgaarsche orden zal innemen en slechts in zeldzame gevallen voor groote verdiensten jegens vaderland en troon zal worden verleend. De kruittoren te Krakau is Zaterdagavond in de lucht gevlogen. Drie soldaten werden gedood en vele personen gewond. Het overstroomingsgevaar tengevolge van de damdoorbraak bij Willebroeck (België) is thans door het optreden der militairen afgewend. De scheepvaart op het Kanaal naar de Brusselsche haven is voor 14 dagen onderbroken. Uit het kanaal zijn twee lijken opgehaald. Men vreest een typhusepidemie, tengevolge van het meevoeren van rioolwater. De benedenstad van Santander is door een waterhoos overstroomd. Het water stond tot aan de eerste verdieping der huizen. De schade is zeer belangrijk. Uit Moskou wordt van Zaterdag gemeld, dat de stad door een kolossalen brand is geteisterd. Sedert Vrijdagmiddag staat het goederenstation in brand. De goederen der Moskou—Kazan-lijn, twintig groote loodsen vullende, vele locomotieven en zes goederentreinen werden door de vlammen aangetast. De schade bedraagt vele millioenen. Het Berlijnsche gemeentebestuur heeft besloten aan het gemeentebestuur van Londen een schreven van dankbetuiging te zenden voor de vriendelijke ontvangst der vertegenwoordigers van Berlijn te Londen. Chauchard, een der stichters van de bekende „Magasins du Louvre" is te Parijs overleden. Hij was, behalve millionair en ridder, ook kunstkenner en een zeer mild weldoener. Hij begon zijn levensloop als boodschappenjongen en was een self-made man in elk opzicht. In de opera, waar hij gaarne kwam, werd zijn te Parijs bekende figuur vaak aan de „buitenlui" gewezen. Fransche bladen vernemen uit Casablanca, dat de deserteurs van het vreemdenlegioen voor den krijgsraad zullen worden gebracht, zoodra de bevelhebber van het expeditieleger ambtelijk van de uitspraak van hetHaagsche hof mededeeling heeft gekregen. In de vier jaren van gedruktheid, die de Kaapkolonie achter den rug heeft, zijnde staatsuitgaven verminderd van 11.500.000 pd. st. tot 7.500.000 pd. st. Een besparing van ruim een derde! Minister Merriman sprak Vrijdag in de Wetgevende Vergadering de hoop uit, dat in het navolgende jaar inkomsten en uitgaven zouden kloppen. Voor het volgende jaar (dat met 1 Juli begint) voorzag hij nog een tekort van een 400.000 pd. st. --- Rubriek voor Vrouwen. Onverschilligheid. Onverschilligheid! Wat laat dat woord ons koud, onverschillig. Het schijnt een zoo ongevaarlijke, niets zegigiemdie, volstrekt onschadelijke eigenschap te noemen, dat mem er geen oogetniblik bij hoeft stil te staan. Voor wie kan de onverschilligheid n,u lastig zijei? Hoogsstens voor den onverschillige zelf, doordat hij veel vreugde mist, die iemand met warmer temperament het leven opfleurt. De onverschillige is immers heel makkelijk voor zijn omgeving : hij is altijd kalm; legt geen eerzuicht aan den dag, geen jaloerschheid, geen naijver; hem is alles onverschillig. 'Hij velt ook geeru scherp oordeel over zijn medemenschen; het is hem ook hetzelfde, of ze goed 1 of slecht zij n; hij zal er zich niet veel van aantrekken. Evenmin bemoeit hij zich met politiek, vragen vam algemeen belanig, gebeurtenissen van den dag, dat alles komt er zonder hem ook wel. Hij zal er zich maar niet druk over makem. Hij bewaart liever zijn inen uitwendige kalmte en diaarmee is meteen 1 zijn onverschilligheid tot egoïsme geworden. O wee, die arme ziel, die met zulk een bestendige, gelijkmoedigheid 1 door het leven moet gaani, die niet vatbaar is voor eenigen verheven indruk, die voor niets ontvlamt, die hoogten en laagten van het gemoedsleven niet kent ; die nóch warm weet lief te hebben, noch met vuur weet te haten. Waarom werd die goddelijke vonk dan in hem gelegd, als ze toch moet uitdooven oinder stof en asch-, als ware hem niet evengoed de grootsehe zending opgedragen, méé te leven en te lijden, zich te verheugen en te bedroeven over het lot van de gemeenschap, als over zijn eigen omstandigheden. Wordt het leven niet ééns zooveel waard, als men nliet alleen voor zichzelf zorgt, maar ook zijn krachten wijdt aan het welzijn van andere»? Onverschilligheid — dikwijls in ber drieigielij k-gioedmoedigen vorm — is veel meer een gevoel va.n de vrouw da® van den man. Daar zij eeuwenlang belemmerd is geweest in de ontwikkeling van haar individualiteit, verkwijnde de zin tot zelfstandig denken en handelen ein zoo werden vele vrouwen stil en onverschillig en droegen die eiglenschap weer op haar dochters over, die zich ook met tevredenheid in die geestelijke en lichamelijke beperking schikten. Misschien, meer dan alle wetsartikelen, heeft deze echt vrouwelijke eigenschap van het laisser aller dtetn, man door alle tijden heen de opperheerschappij in staat en gemeente verzekerd). Maar nu is de tijd gekomen, dat de zwakke zielen zich vrij vechten moeten-. Het gleldt niet alleen' den strijd voor vrouwenrecht, waartoe ook weer velen geroepen maar weinigen, u/itverkoren zijm, het geldt in iedere levensoonditie tot een vrije bewuste ontplooiing van alle geestelijke en lichamelijke krachten te komen. Bat aankomende jongle meisje, dat een onafhankelijke, zorgelooze toekomst tegemoet gaat, komt licht in gevaar onverschillig te worden omtrent alle matarieele en ideale goederen. Zoolang school of instituut nog een weldadigen dwang uitoefende, had ze nog een geregeld kringetje van plichten te vervullen, maar, is haar opvoeding voltooid, dan keert ze als jongedame in 't ouderlijk huis terug en. op een leeftijd dat den jongen man de hoogste eischen gesteld worden ter verkrijging va® een ambt, mag die dochter van gegoeden huize dan zonder ernstige bezigheid haar dage® doorsukkelen, dagen., jaren, ja dikwijls tientallen van jaren, tot ze ten. laatste 'n moe en mat schepsel is geworden, onverschillig jegens haar eigen omstandigheden en die harer medezusteren. Eu voor wie zou nu anders de heilige taak weggelegd zijn, haar dochter voor dit lot te bewaren, dan voor dt moeder, die toch zoo gaarne haar kinderen zorgelooze diagen zonder zware plichten zou beschoren zien? Maar misschien ook hoort ze tot die onverschillige zielen, die haar leven lang in een dioffem sleur voortgingen en die ondanks echt en moederschap niet wakker geschud wendien. Misschien ook is ze afgestompt door de kwellingen van het dagelijkscli leven en denkt: „Mijn kindteren zullen zelf hun. weg wel door het leven vinden," zondter zich verder in het minist te bemoeien met do dorheid in het zieleleven harer dochters. Wat een eindeloos kwaad hebben onverschillige moeders al bewerkt door haar slapheid en. lauwheid! Dan ook zijn er weer hoogst verdienstelijke vrouwen, die heel haar leven wijdten aan de verdediging van de belangen harer medezusteren; er zijn wakkere meisjes 1 , die zich met gloeienden ijver op een studie toeleggen, die al haar geestesgaven, tot zoo hooge ontwikkeling brengt, dat ze evengoed kunnen mededingen naar 'n eer- en roemvol bestaan als de man. Maar deze uitverkorenen erkennen dan ook weer niet zelden slechts de zegeningen, dier wetenschap en worden, zoodoende eveneens onverschillig, voor het lijden en de vreugdle harer naasten en, de op het oog onbeduidende maar dikwijls diep ingrijpende kleinigheden van het gewone leven. En. toch moet de vrouw onder alle omstandigheden ook vrouw blijven. Ze moet niet die eigenschappen gering schatten, die juist de aantrekkelijke bekoorlijkheid uitmaken van- haar geslacht. Tusschen de hoogte van. dit geestelijk streven- en de diepte der zielenarmoede mag zich toch nooit de klove der onverschilligheid vormen., die reedfe meer menschen levens geknakt heeft dan. groote, dwingende machten. MAR1E VAN AMSTEL. ---