Duitschland. In zijn bekend rapport aan den keizer had Bismarek de uitgaaf door prof. Geffcken van een gedeelte van het dagboek van keizer Erederik landverraad en beschimping der nagedachtenis vaneen overledene genoemd. Prof. Geffcken werd 99 dagen gevangen gehouden juist even lang als keizer Erederik heeft geregeerd en het hoog gerechtshof, dat over landverraad oordeelt, heeft beslist dat de aanklacht ongegrond was. Dat hij nu nog wegens de beschimping zal worden vervolgd, is haast niet denkbaar. Officieus wordt het volgende bekend gemaakt : „Het feit, dat door de openbaarmaking van het dagboek hoogverraad is gepleegd , blijft bestaan in weerwil van de beslissing van het rijksgerechtshof. Dit heeft uitdrukkelijk geconstateerd, dat het uitgegeven dagboek staatsgeheimen bevat, welker geheimhouding door het welzijn des rijkswas geboden. Het heeft alleen daarom beslist, dat Geffcken buiten vervolging moet worden gesteld , omdat niet voldoende kan worden bewezen, dat hij zich bewust is geweest van het landsverraderlijk karakter van die openbaarmaking. Waarom het gerechtshof dit heeft aangenomen, wordt niet opgegeven; men mag evenwel aannemen, dat het is uitgegaan van de veronderstelling, dat de ingekankerde haat tegen vorst Bismarek hem voor de strekking van zijne han 'eling heeft blind gemaakt. Overigens is het doel bereikt, dat met het bekende rapport van den rijkskanselier werd beoogd; niet alleen is de uitgever ontdekt, maar men weet nu ook, wie achter hem stonden, die door hunne intriges den rijkskanselier wilden doen vallen en in wier belangde openbaarmaking is geschied.” Men kan gissen, tegen wie de laatste insinuatie is gericht en het licht vreemd vinden , dat de rechterlijke macht wordt gebruikt inden politieken partijstrijd. De liberale bladen verbergen hun vreugde over den afloop niet. „De wereld heeft opnieuw gezien, dat er nog rechters zijn in Duitschland,” schrijft het Bed. Tgbl. --- Frankrijk. Een gewichtig besluit is genomen dooreen vergadering van aandeel- en obligatiehouders in het Panamakanaal Men richtte een schrijven tot den heer De Lesseps, waarin hem werd verzocht het voorzitterschap te aanvaarden eener nieuwe maatschappij, welke de onderneming van de vorige maatschappij zal overnemen. Het kapitaal der nieuwe maatschappij is bepaald op 5, 00.000 francs in aandeelen van 500 francs. Deze aandeelen mogen uitsluitend genomen worden door aandeel- en obligatiehouders, zoodat de voordeelen der onderneming hun verzekerd blijven. Generaal Boulanger heeft terstond 25 obligatiën genomen en verklaart verder, dat hij het tot stand komen dezer leening ten krachtigste zal steunen. Blijkbaar is de generaal van meening dat dit geld bij de aanstaande verkiezing de rente wel zal opbrengen. Op de landengte van Panama beginnen de werklieden onrustig te worden, daar de maatschappij voortgaat het aantal liarer werklieden te verminderen. De Amerikaansche Senaat heeft het voorstel aangenomen van den heer Edmunds, waarin uitdrukkelijk werd verklaard, dat de Amerikaansche regeering niet kan toelaten, dat de Eransche regeering zich officieel met het kanaal gaat bemoeien. Generaal Boulanger kan tevreden zijn. Zoo wel in het departement der Beneden Charente als in dat der Somme, waar de heer Cauvin eendrachtig door opportunisten en radicalen was gesteund en de republikeinen zeker op de overwinning hoopten, zijnde candidaten der vereenigde monarchisten, Bonapartisten en Boulangisten met een aanmerkelijke meerderheid gekozen. Voor de republikeinen is deze uitslag geen gunstig voorteeken , met het oog op de groote verkiezing van 27 Januari. Inden heer Jacques, den voorzitter der Provinciale Staten in het Seine-departement, hebben zij nu eon gemeenschappelijken candidaat verkregen.' De eenige hoop der republikeinen is nu, dat deze candidaat ook door de minderheid, die op het congres aan de heeren Vacquerie en Hovelacque de voorkeur gaf, zal worden gesteund. Geschiedt dit. niet, dan heeft Boulanger alle kans verkozen te worden, want het is nu zeker, dat hij niet alleen op den steun der Bonapartisten, maar ook op dien der monarchisten kan rekenen. De leden van de gemeenteraden ontvangen, volgens de bepaling der wet, geen bezoldiging, maarde Parijsche gemeenteraad , die reeds dikwijls te vergeefs heeft gepoogd den leden eene vaste bezoldiging toe te kennen, trekt op de begrooting een post uit : vergoeding voor uitgaven aan rijden en dergelijke. Hetgeen de raad als zoodanig zich voor 1889 heeft toegekend, bereikt het cijfer van 1,120,000 fr. Over de 80 leden verdeeld, zov dit per hoofd 14,000 fr. zijn; doch daar eenigi leden zich verplicht rekenen iets van diei aard te weigeren, zoo is hetgeen zij geweiger. hebben verdeeld over de anderen, die minde nauwgezet zijn, zoodat deze nog meer clai 14,000 fr. genieten en in financieel opzicht verreweg de meerderen zijn van de senatoren en afgevaardigden, wien de wet slechts 9000 fr. jaarlijks toekent. De meerderheid van den raad bestaat uit socialisten. --- Italië. De Minister van Oorlog heeft generaal Mattei, die als Afgevaardige gestemd had tegen de buitengewone credieten voor Oorlog en Marine, op nonactiviteit gesteld. Deze maatregel heeft heel wat rumoer gewekt in de politieke kringen der hoofdstad van Italië. Yolgens een telegram aan Ie Temps wordt deze zaak ingewikkeld. Ondervraagd door een correspondent van la Gazetta Venezia, deed de generaal zeer gewichtige verklaringen, waarvan hij vervolgens de openbaarmaking wilde tegenhouden door te telegrafeeren aan de directie van dat blad. Maar deze nam de verklaringen op. Ze verwekken een overgroot schandaal. De generaal beweert zijn steun aan het Ministerie geweigerd te hebben, omdat hij geen vertrouwen stelt inde leiding van zaken aan het departement van oorlog, welks leiding hij onkiesch en gebrekkig noemt. Hij beschuldigt den Minister van Oorlog Bertole-Viab technische wijzigingen bevolen te hebben voor de officieren, met het eenig doel om een of twee leveranciers te verrijken. Hij geloofde, dat de aangenomen millioenen dienen zullen om niet zeer richtige zaken te dekken; dat de 49 millioen, voor de geweren aangenomen , geen nut hebben, omdat het aantal geweren, dat bestaat meer bedraagt dan het aantal strijdvaardige mannen. De generaal critiseert ook de maatregelen, genomen voor de verdediging des lands en bij eindigt met te zeggen, dat de andere militaire Afgevaardigden zijne meening deelen en op het oogenblik der stemming de zaal hebben verlaten. De generaal vond dit echter eene lafheid, omdat het hier zaken gold van zeer groot publiek belang, welke voor een twijfelachtig doel honderde millioenen namen van de belastingschuldigen, die reeds uitgeput zijn. Na deze openbaarmaking heeft generaal Mattei aan den burgemeester van Yenetie getelegrafeerd om de verklaringen te logenstraffen , welke : hem inden mond gelegd worden door den correspondent der Gazette Venezia, die op zijn beurt het gezegde bevestigt. De generaal is naar Turin vertrokken, daar hij zich aan de interviewers onttrekken wil. De pers, het bedrag des generaals afkeurende, eischt licht in deze zaak. --- School- en kerknieuws. Doesburg, 7 Jan. Tot kerkvoogden bij de Ned. Herv. gemeente, zijn benoemd de heeren W. C. Ketjen en J. H. Muller. Dinxperlo, 7 Jan. Gelukkig begint het Dagelijksch Bestuur onzer gemeente in te zien, dat de bepaling in zijne op 1 dezer in werking gestelde schoolverordening, waarbij 12-jarige kinderen de school niet meer mogen bezoeken wel wat willekeurig is. Genoegen doet het ons daarom, dat op een gedaan verzoek van verschillende ouders deze bepaling wat is gemaakt, zoodat „voorloopig“ de kinderen tot hun 14-jarigen leeftijd de scliool kunnen bezoeken. In korten tijd, is het reeds de 2de maal, dat „v o o r 100 pi gl‘ als stokpaardje dienst moet doen. Wel een bewijs dat de Raad met zijne adviezen niet vast in het zadel zit. Kaar wij vernemen zal de inwijding der synagoge van de Nederl. Israël. Gemeente alhier , Zondag 17 Eebruari a.s. plaats vinden. Het gebouw strekt, wat het uitwendige betreft, tot sieraad dezer plaats, en doet den onderwerper den heer G. Goldbach alle eer aan en het kan niet anders gezegd worden dan dat de aannemers de heeren Kleinhesselink, van de hun aangeboden gelegenheid gebruik hebben gemaakt, om te toonen, dat zij de bouwkunst uitstekend verstaan. Twello, 7 Jan. Als sluiting van hetPiusfeest werd gisteren avond inde voormalige kerk van Duistervoorde eene vocale en instrumentale uitvoering gegeven, die dooreen talrijk publiek bezocht werdt, hetgeen voorzeker daaraan is toe te schrijven dat de opbrengst zou strekken als bijdrage voor de nieuw gebouwde kerk. Herhaalde toejuichingen toonden dat men met zang en spel zeer was ingenome;). --- BUITENLAND. Les XIII in de St. Pieterskerk. Dinsdag 8 Januari 1889. Uit Rome wordt aan de Frankfurter Zeitung geschreven: „Met een plechtigen dienst inde St. Pieter heeft Leo XIII Zondag zijn jubilaeumjaar gesloten. Zeker meer dan 50,000 menschen hebben dit zeldzame schouwspel bijgewoond. Sedert de wereldlijke macht der pausen bij de Porta Pia haar einde vond, heeft het opperhoofd der katholieke christenheid slechts zelden eene kerkelijke functie verricht aan het hoogaltaar boven het graf van den H. Petrus. Leo XIII is tien jaren paus geweest, voor hij in die eigenschap voor het eerst de Pieterskerk zag, en nu zijn jubilaeumjaar geëindigd is, zal hij er waarschijnlijk wel niet meer komen. Yandaar de ontzaglijke toeloop van allen, die behagen scheppen ineen prachtigen optocht, van de tallooze vreemden, die niet te Rome willen geweest zijn, zonder den paus te hebben gezien , van het hierleger van priesters, monniken en nonnen, die het voor het hoogste aardsche geluk houden, den zegen van den oppersten bisschop te verkrijgen. Drie uren voor het begin der plechtigheid was de St. Pieterskerk reeds o vervol. In het middenschip , tusschen met purper bekleede barrières, waren de soldaten van het pauselijke leger in hunne phantastisch schoone uniformen en ha ie opgesteld tot aan het hoofdaltaar, waaromheen tribunes waren opgeslagen voor de diplomatie, voor de familiën der clericale nobili, voor de beambten der pauselijke administratie en voor de vertegenwoordigers der pers. Hier namen de kamerheeren van den paus in oud-Spaansch costuum de honneurs waar; elders handhaafden pauselijke troepen, met berenmutsen en hooge, tot over de knie reikende laarzen, de orde. Te drie uur kondigden fanfares aan, dat de optocht naderde. Stipt op het bepaalde uur had de Paus zich uit zijne vertrekken naar de capella della piëta begeven, en had hier den gouden, met edelsteen en bezaaiden mijter en den wit zijden, met diamanten en turquoisen bezetten mantel ontvangen; daarop begaf men zich in plechtigen optocht naar het hoogaltaar. Vooraan de broeder van den paus, kardinaal Pecci, omgeven dooreen aantal leden der guardia nobile, dan de kweekelingen van het pauselijke seminarie, de canonici der basiliek, het college der kardinalen en eindelijk, op zijn purperen troonzetel , door zijne lijfwacht gedragen, voor het gansche volk zichtbaar, de H. Vader zelf. Juichkreten en handgeklap, zooals nog geen wereldlijk vorst inde ooren had geklonken, ontvingen hem en begeleidden hem tot liet hoogaltaar. Steeds luider klonken die jubeltonen, steeds hartstochtelijker en geestdriftiger ; eene soort van razernij had zich meester gemaakt van de menigte, die zonder iets te ontzien drong naar de plaats, waar de paus de gemeente zou zegenen. „Leo XIII zag er ziek en vermoeid uit; de kleur van zijn gelaat was tenauwernood te onderscheiden van het sneeuwwit van zijn mantel, het grijze hoofd boog zich onder den last van den gouden mijter, en als hij zegenend de handen omhoog hief, moest hij de armen steunen op de leuning van zijn stoel. Bij het altaar, dat door honderden kaarsen was verlicht, zetten de dragers den troonzetel neder; Leo XIII ontdeed zich van zijn pauselijken tooi en knielde neder voor een stil gebed. Het Tu es Petrus klonk, eenMonsignore hief den rozenkrans aan, daarop volgde weder een lied en toen hoorde men, in plechtige stilte, de zwakke stem van den paus het Te Deum aanheffen. Daarop volgde eene korte pauze, die werd afgebroken door den vollen klank vaneen onzichtbaar orchest. Do gemeente knielde neder en van het hoogaltaar zegende de paus, met omhoog geheven monstrans, de aanwezigen. Toen besteeg hij weder den troon, en in dezelfde orde verwijderde zich de stoot als hij gekomen was. „De kreet „Yiva il papa-re!” (leve de paus-koning) werd weinig gehoord, en slechts door enkele geëxalteerde monnikken aangeheven. Daarentegen heb ik in mijne onmiddellijke nabijheid van enkele jonge geestelijken den kreet „Yiva il vescovo di Roma!“ (Leve de bisschop van Rome!) vernomen, en bekenden verzekerden mij, dat die kreet ook in andere deelen van den Dom werd aangeheven, en wel door geestelijke personen. De jongere generatie van den clerus schijnt dus niet zooveel belang meer te stellen inde wereldlijke macht van den paus, evenmin als Leo XIII zelf, indien men bevoegde stemmen mag gelooven. „Yoor het schouwspel, waarmede de paus zijn jubilaeum-jaar besloot, mag do Italiaansche regeering hem dankbaar zijn. Want daardoor worden al de aanhitsingen tot schande gemaakt, welke den paus voorstellen als levende in onvrijheid en onveiligheid, Wanneer hij, zooals den vorigen Zondag, optreedt als opperste bisschop [zijner Kerk, is hij volkomen veilig, en stroomt hem de geestdrift en de vereering der geloovigen toe. Niemand heeft hem belet, inden Dom eene onzaglijke menschenmenigte om zich heen te verzamelen en geestelijke functiën te verrichten ; integendeel, de Italiaansche politie heeft krachtig medegewerkt om de plechtige handeling ordelijk te doen afloopen.“ ---