Toestand van Z. M. den Koning. Men seint ons uit Apeldoorn : Het officieele bulletin van heden luidt als volgt: De toestand van Z. M. den Koning blijft onveranderd. Hoogstdezelve gebruikt nog altijd weinig voedsel en mist over het algemeen de noodige rust. —M en s-ehr ij f t ons uit den Haag: Nog altijd inde Tweede Kamer de arbeidswet. De Minister van Justitie heeft geen gemakkelijke taak. Aan den éénen kant der Kamer zitten velen, die de wet willen verscherpen en aan den anderen kant velen, die ingenomen zijn met alle verslappings-amendementen. Tüssehen die beiden tracht de Minister zooveel mogelijk door te zeilen en hij doet het niet zonder talent. Tot heden hebben echter d'e voorstanders van verslapping meer succes dan de leden, die meer willen. Trouwens, *fce verwondtren is dat niet, want de laatstgenoemden bevinden zich bijna uitsluitend aan de linkerzijde, die inde minderheid is. De rechterzijde gaat blijkbaar slechts zeer schoorvoetend met dit hervormingswerk mee, en de Minister heeft tegenover zijn eigen vrinden al zijn invloed en overredingskracht noodig om te voorkomen dat men zijn wet, waaraan hij gehecht is, niet inden grond bederft door de verscln – lende bepalingen zoo te verzwakken,, dat ze weinig effect meer kunnen hebben. Zoo heelt de Minister zoo kras mogelijk bestreden het plan van den heer Schaepman om alles wat tot de huisindustrie behoort buiten de wet te stellen, en alleen doordat nagenoeg alle liberalen aan ’s ministers zijde stonden is hem dat gelukt. Op een ander punt daarentegen is het gebied, waarover de wet zal loopen , wel beperkt geworden. De Minister wilde eerst van de landbouwnijverheid alleen vnjstellen den arbeid inde open lucht, maar toen zijne vrienden aan de rechterzijde er schier algemeen op aandrongen om de woorden „open lucht11 weg te laten en de vrijstelling uitte strekken tot alle werkzaamheden in landbouw, tuinbouw, veeiiouderij en veenderij, ook al geschieden die •werkzaamheden in besloten plaatsen, in schuren en keeten, toen heeft de Minister op dat punt toegegeven, zoodat nu geen enkel artikel van de wet toepasselijk zal zijn op eenigen arbeid, tot genoemde bedrijven behoorende. Aan het beleid van den rechter is het overgelaten uitte maken of zekere werkzaamheden al of niet tot landbouw, tuinbouw, enz. behooren. Heel gemakkelijk zal het niet zijn een juiste grens te trekken. Zoo is er b. v. nu reeds verschil van gevoelen over de vraag of de arbeid in schuren, waar vlas gebraakt en gezwingeld wordt, ook tot landbouwwerkzaamheden moet gerekend worden. De vrijstelling van .de veenderijen is ook nog bij amendement inde wet opgenomen. Kinderen van eiken leeftijd zullen dus ook voortaan inde venen mee mogen werken, wat m.i. des temeer te betreuren is omdat het juist in die .veenstreken met de ontwikkeling der bevolking treurig gesteld is. Inde arrondissementen Emmen en Onstwedde bedraagt het aantal ingelijfden bij de militie, dat niet lezen en schrijven kon, 15 a 18 op de honderd, terwijl inde omliggende arrondissementen het ongunstigste percentage 7 a 8 is. In het Zuiden des lande, in Limburg, Noord-Brabant en Zeeland zijnde cijfers nog ongunstiger dan inde Yeenstreken in het Noorden. Er zijn streken zooals in Eindhoven waar een vierde der ingelijfden noch lezen noch schrijven kan. Treurige cijfers, die onmogelijk zouden zijn, als hier te lande tijdig de leerplicht was ingevoerd. Totheden wordt dus de arbeidswet inden smeltkroes van de Tweede Kamer er niet beter op, en het is zeer de vraag of men zich bij volgende artikels niet op nieuwe verminkingen moet voorbereiden. De regeling van den arbeid voor kinderen beneden 12 jaar is nu afgedaan, maar nu komt de veel moeitfjker regeling tot beteugeling van overmatigen arbeid van jeugdige personen en vrouwen. Die regeling noem ik veel moeilijker, omdat men hier minder kan generaliseeren, omdat de invloed op de maatschappelijke en industrieele verhoudingen grooter wordt naarmate men de beperkende bepalingen tot ouderen uitstrekt, en eindelijk omdat bij die regeling meer rekening moet worden gehouden met den bizonderen aard en de bizondere eischen der verschillende industrien. Reeds 11. Vrijdag bij de behandeling van art. 5 traden die moeilijkheden duidelijk op den voorgrond. Bij dat ééne artikel moeten tal van lastige kwesties beslist worden, waarvan ik er slechts eenige behoef aan te stippen om te doen zien, dat het volstrekt niet te verwonderen is dat de behandeling van één zoo’n artikel een dag of drie duurt. Bij dat artikel dan moet beslist worden: 10. of men de bescherming zal uitstrekken tot jongelieden van 18 dan wel tot jongelieden van 16 jaar, 20. of men voor jeugdige personen en vrouwen een normaal-arbeidsdag zal invoeren , 30. of men inde wet alleen zal bepalen een maximum van werktijd of ook het vroegste uur, waarop de arbeid’s morgens mag aanvangen en het laatste uur waarop het ’s avonds mag eindigen, 4. of nachtarbeid van vrouwen in fabrieken en werkplaatsen onvoorwaardelijk zal worden verboden, 5e tot aan welken leeftijd ook nachtarbeid van jongens verboden zal zijn, 6e of aan de regeering de bevoegdheid zal worden gegeven uitzonderingen op de gestelde regels toe te staan, 7e zoo ja, hoever die bevoegdheid zal gaan, 8e of ook de gelegenheid zal worden geopend vergunning te krijgen om tijdelijk langer te laten werken dan de wet veroorlooft. Er zitten nog wel meer kwesties in, maar die acht punten zijn reeds geschikt om een leek het hoofd te doen duizelen. Ik begrijp ten minste niet hoe het mogelijk zal zijn over al die punten bij één artikel een zuivere beslissing te krijgen. Zijn echter de artikels 5 en 6 afgehandeld, dan zullen ook de overige bepalingen der wet wel weinig bezwaar meer opleveren. Wel is bet ook nog een open kwestie hoe de werkkring en bevoegdheid der inspecteurs geregeld zullen worden, maar dat er inspecteurs zullen komen, schijnt volkomen zeker. De Minister stelt voor hoogstens drie te benoemen , maar er is reeds een amendement om het aantal niet inde wet op te nemen, (omdat anders een wetswijziging zou noodig zijn als het blijkt, dat voor drie inspecteurs de taak te veelomvattend is. Yoorloopig moet de behandeling der arbeidswet enkele dagen worden gestaakt, omdat tegen Dinsdag de Kamers in vereenigde zitting bijeenkomen om te beoordeelen of er reden is te verklaren, dat Z. M. de Koning niet in staat is de regeering waar te nemen. Die reden bestaat helaas maar al te zeer, en de vereenigde zitting z»l dus zeker niet lang duren, maar het decorum schijnt toch mee te brengen, dat zulk een zaak niet wordt afgedaan op denzelfden dag waarop ze aanhangig is gemaakt. In mijn vorigen brief schreef ik u reeds dat ik niet kon aannemen dat een ander dan H. M. de Koningin voor het regentschap zou worden voorgedragen en uit vertrouwbaren bron verneem ik dan ook nader, dat er bij de regeering geen ander plan bestaat. Men schrijft ons uit Doesburg d.d. 31 Maart: Heden nacht werd weder ingebroken inde fabriek en het kantoor van de firma van Hengel & Lensvelt. Naar de sporen aanduiden hebben de inbrekers door oplichting vaneen afsluitboom, van de buitendeur der fabriek, zich den toegang tot deze verschaft, om van daar uit het kantoor te bereiken. Hoewel van de eerste toegangsdeur de scharnieren zijn weggenomen, schijnt het niet te hebben gelukt op die wijze dit gedeelte van het kantoor binnen te komen, waar de brandkast staat. Men moet daarna wêer naar buiten zijn gegaan en toen met behulp van een ladder, het bovenlicht der buitendeur van het kantoor hebben uitgesneden, om daardoor binnen te klimmen. Eerst met een boor, later met beitels en een moker het gereedschap is van de fabriek en bevond zich bij de ontdekking nog in het kantoor is beproefd de brandkast te openen, doch dit is niet gelukt. Af te leiden uit een gebeukt stuk leder dat bij de brandkast lag, had men ,om gedruisch te voorkomen, daarmede den kop van den beitel bedekt. Bij een ingesteld onderzoek is niet gebleken dat iets is ontvreemd. Dat ook hier, evenals dat de vorige maal het geval moet geweest zijn, de daders met de inrichting van fabriek en kantoor goed bekend zijn, zal wel niemand betwijfelen. De politie is ijverig inde weer. ’t Is waarlijk te hopen, dat zij moge slagen. Der maatschappij zou daardoor een grooten dienst bewezen worden en de vermetele inbrekers zouden tijd te over hebben, om ook eens na te denken overeen uitbreekmiddel. Do o r de n ij veri g e n rij ksve 1 dwachter , opziener der jacht en visscherij, L. Westhoff te Beltrum', die kort geleden met een zoogenaamden stap twee otters wist te bemachtigen, zijn eergisteren (Zaterdag) in de buurtschap Zwolle onder Eibergen, door middel van vergift een moer- en een rekelvos gedood, welke laatste 15 halve kilo’s woog. Vanwege de geneesheeren van het Krankzinnigengesticht te Deventer is aan Bestuurders een ontwerp ingediend om een nieuw krankzinnigengesticht op het buitengoed „de Brinkgreve,11 een i/2 uur van de stad, op te richten, waarbij het paviljoensysteem als grondbeginsel wordt aangenomen. Het gesticht zou 450 patiënten moeten huisvesten, te verplegen in twaalf paviljoenen, een gebouw voor de directie enz. De centraalverwarming zou plaats hebben naar het systeem Laagdruk-stoomluchtverwarming van Schafer & Walker te Berlijn. Onnoodig op te merken dat de verwezenlijking van dit grootsche plan geheel afhankelijk zal zijn of de bestuurders er in zullen slagen de noodige gelden, ruim 8 ton, bijeen te krijgen. Uit Oldenzaal wordt gemeld: De plannen tot aansluiting van de Geldersch Overijselsche Locaalspoorwegmaatschappij aan den spoorweg alhier zijn in bewerking. De Raad van toezicht op de spoorwegdiensten heeft die plannen om advies overgelegd aan den directeur-generaal der staatsspoorwegen. Vorden, 1 April. Door de Vrijzinnige Kiesvereeniging alhier is tot voorloopigen candidaat voor een lid der Provinciale Staten gesteld, de heer Hesselink van Suchtelen , burgemeester van Groenlo. Borculo, 31 Maart. Heden avond vergaderde onze Liberale Kiesvereeniging opnieuw om een definitieven candidaat te stellen voor de verkiezing op 11 April a.s. Met algemeene stemmen, zijnde 24, werd de heer Hesselink van Suchtelen van Groenlo als zoodanig gekozen. Verder werd er nog door de afgevaardigden (bij monde van den heer A. Meilink D.H.zn.) verslag uitgebracht van de vergadering op 25 Maart jl. te Ruurlo Eerbeek, 30 Maart. J.l. Dinsdag werd in de gewone jaarlijksche vergadering van de Onderlinge veeverzekering-maatschappij Eerbeek door den boekhouder rekening gedaan over het boekjaar ’BB. Het bleek dat ditjaar niet gunstig voor genoemd fonds geweest was, want bij het voorlezen der rekening hoorde men bij den aanvang: Batig saldo van ’B7 f 311.54 en aan ’t eind: nadeelig saldo f 26.00i/s. Uit het verslag vernam men dan ook dat van de 232 stuks vee die verzekerd waren, er negen zijn gestorven, waarvoor vergoed was f 590.00. De rekening sloot in ontvangsten en uitgaven, met inbegrip van het te kort, met de som van f 669.84y3. Gedurende de tien jaren van het bestaan, heeft deze Maatschappij jaarlijks 1 i/s % premie geheven; voor dit jaar is ze echter bepaald op 2 °/0. Wij voegen hier nog bij dat, tot ons en zeker veler leedwezen, een verdienstelijk bestuurslid aan deze maatschappij is ontvallen- De heer W. J. van Pannekoek eender oprichters van Eerbeeks veefonds en die sedert dien tijd geheel belangeloos met ijver en nauwgezetheid als secretaris gefungeerd heeft, is inden loop dezer week, helaas te vroeg, door den dood aan de zijnen en zijn werkkring ontrukt. Ruurlo, 30 Maart. Het getal kiezers voor leden der Tweede Kamer, der Prov. Staten en den Gemeenteraad, bedraagt alhier 168. Lichtenvoorde, 30 Maart. Door de R. K. Vereeniging van kiezers is heden definitief tot kandidaat voor het lidmaatschap der Prov-Staten in het district Ruurloo gesteld, de heer G. R. C. M. Raupp, burgemeester van Lichtenvoorde. Men zegt, dat deze candidaatstelling is geschied in overleg met de R. K. Kiesvereeniging „Recht voor Allen” te Zutphen. Dinxperlo, 31 Maart. De heer Dr. H. C. de Leeuw alhier, is benoemd tot gemeentegeneeskundige te Eist, standplaats Lent. --- FEUILLETON. Kaïn’s Legaat 68) roman van Wilkie Collins. Zonder dat ik van mijn kant iets deed dat hem in toorn kon doen ontsteken, keerde hij zich plotseling woedend naar mij om. „Geen enkel teeken van berouw!" barstte hij los. „Zelfs geen blos van schaamte! Ellendeling, uw onverschillig gelaat veroordeelt u reeds!“ Op dat oogenblik eerst, kreeg ik een vermoeden van de afschuwelijke verdenking waaronder ik lag. Ik kon mij zelf niet inhouden, hoewel ik had moeten begrijpen dat hij niet toerekenbaar kon worden geacht. „Kort en goed" zeide ik. „U zult mij zeggen wat ik recht heb om te weten. Gij verdenkt mij van iets. Wat is dat?" In plaats van daarop te antwoorden, greep hij mij bij den arm en leidde mij naar de tafel. „Neem dat papier," zeide hij. „Het is beschreven. Lees en laat Haar tusschen ons oordeelen. Uw leven hangt van uw antwoord af'.“ Was er ergens een wapen inde kamer verborgen, of bad hij het inden zak van zijn kamerjapon. Ik luisterde ik de voetstappen van den dokter weêr inden gang hoorde, maar ik vernam niets meer. Jaren geleden heeft mijn leven op het spel gestaan bij het arresteeren vaneen ontsnapten gevangene. Toen voelde ik niet de minste vrees; maar die man was niet gek, en. ik was toen twintig jaar jonger. Nu ik zooveel ouder was kon ik mijn armen vriend toch nog toonen, dat ik niet bang voor hem was maar toch kostte het mij groote inspanning. Ik vouwde het papier open. „Moet ik dit voor mij zelf lezen ? of zal ik het hardop doen ?“ vroeg ik. „Lees het hardop." Zijn dochter schreef hem als volgt: „Ik heb het ongeluk gehad, dierbare vader, u te mishagen en ik durf niet verwachten dat u mij ontvangen zult. Wat ik als mijn plicht had beschouwd u mondeling mede te deelen, zal ik, hoe zwaar het mij ook valt, nu schriftelijk doen. „Hoewel het mij grieft u verdriet aan te doen, in uwen tegenwoordigen toestand, moet ik niet aarzelen ute openbaren hetgeen ik tot mijn innig leedwezen omtrent mijn moeder ben te weten gekomen. „Maar laat ik u bewijzen, dat ik, in deze treurige zaak, mij niet bedrieg. „In die gelukkige dagen toen ik nog in mijn vader’s liefde mocht deelen , zeidet gij dat u van plan waart een dierbaren vriend uittenoodigen om eenigen tijd bij ons te komen doorbrengen. Als ik goed verstaan heb hebt u hem reeds gekend toen mijn moeder nog inleven was. U verteldet mij omtrent dien ouden vriend veel belangrijke zaken, maar u hebt mij nooit verteld dat hij mijn moeder kende of haar ook maar eena gezien had. Ik vei onderstelde dus vast en zeker dat die twee menschen vreemdelingen voor elkander zijn geweest tot den dag van haar dood toe. „Als ik u somtijds verkeerd begrepen heb vernietig dan hetgeen ik geschreven heb , zonder verder te lezen; en vergeef mij dat ik U noodeloos verontrust.“ Hier viel mijnheer Gracedieu mij inde rede. „Leg het neer!“ riep hij uit; „ik wil niet wachten totdat gij tot het einde toe gelezen hebt – *za u ondervragen. Geef mij het papier; het zaam zijn om deze geheimzinnige ongerechtigheid heldei voor den geest te hebben." Ik gaf hem den brief terug. Hij aarzelde – en zag nogmaals het portret aan. „Neem het weg," zeide hij; „ik kan mijn vrouw met aanzien." Ik keerde de schilderij om. minder Hij raadpleegde het papier en las net mt mmder aanzeline en met meer bewustzijn dan ik v<-n hem “mS zou hebben. M * ft* ™” SjS? waarin hij verkeerde, zijn geest he 9 wt d ’ evenals een hevige storm de lue i . alleen merechte verklaring het" iilfgSen ïï wat zAdiiiter schreef, zou het mti niet duidelijker kunnen ZijnHelmieaeSschriift mij" begon hij, „dat gij gezegd hebt dat g« dadelijk wist wie zij was door de gelijkenis met haar moeder. Is dat waar ?" ”EnlkgTeheb™n voorwendsel gezocht om weg te komen – zie! hier staat het Toen zij uom opheldering“oog, zocht gij een uitvlucht en liet haar alleen." „Dat deed ik." , . Wederom raadpleegde hij het papier. _ Mijn dochter zegt.... Neen! ik wil met inde rede worden gevallen – zij zegt dat gij verlegen waart. I» dat zoo ?“ „Dat is zoo. Wacht een oogenblik voor gij verder vraagt. Ik zal u vertellen waarom ik verlegen was." „Heb ik u niet gezegd dat ik niet gestoord wilde worden ? Denkt gij in mijn besluit verandering te kunnen brengen ?“ Hij zag den brief opnieuw in. „Ik weet niet waar ik gebleven ben. Dat is uw schuld zoek het voor mij op.“ Het bewijs waarmede hij van planwas mij te overtuigen , moest ik zelf inden brief vinden! Ik wees hem de plaats aan waar hij gebleven was. _ He hoffelijkheid die hem steeds eigen was, verloochende zich ook nu niet, ondanks zijn toornige stemming. Hij zeide „ik dank u,“ en ondervroeg mij een oogenblik daarna op even heftigen toon als zoo even. Denk uin den tijd. terug, mijnheer, toen wij elkander in uwe woning bjj de gevangenis ontmoet hebben. Kendet gij mijn vrouw toen reeds ?“ „Neen , toen nog niet * „Hebt gij elkander ook gezien ha! nu weet ik het hebt gij elkander gezien nadat ik de stad verliet? Geen uitvluchten! Gij bekent aan Helena gezegd te hebben dat gij haar kendet door de gelijkenis met hare moeder. Gij hebt haar moeder dus gezien. Waar?" Ik deed nogmaals een poging om mij te verdedigen. Opnieuw weigerde hij hardnekkig naar mij te luisteren. Het was nutteloos, nog verder aan te dringen. Welk gevaar mij ook dreigde hoe eer ik het kende, hoe beter. Ik zeide hem dat mevrouw Gracedieu mij een bezoek had gebracht, nadat hij en zijn vrouw de stad verlaten hadden. „Gij wilt toch niet zeggen", riep hij uit, „dat zij bij u kwam?" „Ja, dat is zoo." Na dat antwoord scheen het papier hem niet langer van dienst te kunnen zijn. Hij wierp het op den grond. «En gij hebt haar ontvangen", zeide hij, zonder te onderzoeken of ik van haar bezoek wel wist ? Zoowel van uw, als van haar kant, schandelijke misleiding. O, wat is dat afschuwelijk!" Toen zijn dwaze verdenking, dat ik de minnaar van zijn vrouw was geweest, zich op die wijze verraadde, deed ik een laatste poging om het gedrag van zijne vrouw zoowel als dat van mij, in het ware daglicht te stellen. „Het doel van het bezoek van Mevrouw Gracedieu was om mij te raadplegen “ Yoor ik kon uitspreken, zag ik dat hij de hand inden zak van zijn kamerjapon stak. „Een man die onschuldig is", verklaarde hij op strengen toon, „zou mij gezegd hebben dat mijn vrouw hem een bezoek had gebracht- gij hieldt het geheim. Een onschuldige vrouw zou mij haar wensch te kennen hebben gegeven om naar U toe te gaan toen zij mijn huis verliet, hield zij dit geheim; zij hield het ook voor mij geheim toen zij terug kwam „Mijnheer Gracedieu, ik dring er op aan dat u mij aanhoordt! De beweegreden die uw vrouw ” Hij haalde het voorwerp dat hij voor mij verborgen had gehouden uit zijn zak. Nu deedj hij geen poging meer het te verbergen; ik zag dat hij een scheermes open deed. Het was nu geen tijd om mijn onschuld te bewijzen ; ik moest er aan denken om mijn leven te verdedigen. Als iemand zonder vuurwapen is, hoe kan hij zich dan verdedigen tegen een scheermes inde handen vaneen krankzinnige? Er stond een stoel naast mij; die was het eenige verdedigingsmiddel dat binnen mijn bereik lag. Ik legde mijn hand op de leuning en hield den predikant in het oog Hij stond stil en zag nu eens naar de schilderij, dan weder naar mij. „Wie zal ik het eerst dooden ? zeide hij in zichzelf. Den man die eens mijn vertrouwde vriend was? Of de vrouw die ik als een engel op aarde beschouwde?” Hij zweeg een oogenblik stil, in bange twijfel wat hij doen zou. „De vrouw het eerst riep hij uit. „Ellendige Bedriegster! Echtbreekster ! O, hoe afgodisch beminde ik haar !!! Met een kreet van woede, viel hij op de schiiderij aan scheurde het doek uit de lijst, sneed het kwaadaardig in stukken en vertrapte die onder zijn voeten. „Ga heen adder, die ik aan mijn boezem gekoesterd heb ” riep hij’ uit,” ga heen en vaar ten helle Daarop vestigde hij zijne blikken op mij. „Nu uw beurt,“ zeide hij —en stormde op mij los met het geopende scheermes inde hand. Ik slingerde den stoel tegen zijn arm. Het mes viel op den grond. Ik greep hem bij den pols. Als een wild dier trachtte hij mij te bijten. Met de hand die ik vrij had – als ik mij op een andere wijze had kunnen verdedigen, zou ik dat gedaan hebben – met de hand die ik vrij had, greep ik hem bij de keel, drong hem terug en hield hem zoo in bedwang tegen den muur. Ik was echter zoo bevreesd hem ernstig te bezeeien dat ik vei gat dat ik inde kamer was opgesloten en op het punt stond om hulp te roepen. Ik svorstelde nog met den ongelukkige, toen het geluid van voetstappen inden gang de stilte verbrak. Ik hoorde den sleutel m het slot omdraaien en zag tot miine groote gerustelling den dokter de deur opendoen. (Wordt vervolgd.) --- Advertentie Deze COURANT verschijnt dagelijks, uitgezonderd Zon- en Feestdagen. Advertentiën en ingezonden stukken worden ingewacht tot ’s middags 1 uur aan het bureau van uitgave. Abonnementsprijs: f 1,50 per 3 maanden, franco per po3t f 1,871/2, afzonderlijke nummers 5 cent. Advertentieprijs: I—4 regel f 0,60. Elke regel meer 15 cent, voor het buitenland 20 cent. Groote letters naar plaatsruimte. --- Antirevolutionair Zelfbedrog. Bij de verkiezing te Dordrecht was het aantal stemmen op den antirevolutionairen candidaat ruim 80 minder, dat op den liberalen slechts 11 minder dan op 20 Maart 1888. De Standaard, die openhartig genoeg is om te erkennen „dat we op gevoelige wijze geslagen zijn,“ kan dien achteruitgang slechts aan drie oorzaken toeschrijven. „Yooreerst aan het altoos ongunstig feit dat onze tegenstander een wethouder der gemeentewas. Ten tweede hieraan dat er van liberale zijde misleiding in het spelwas. Ea ten derde dat blijkbaar een zeker aantal Roomsche kiezers thuis bleef.“ Yan waar de Standaard met die derde oorzaak bekend is zegt het blad niet. Wij willen daarlaten of de Roomsche kiezers, die altijd zoo ijverig voor hun Calvinistische vrienden inde weer zijn, geen reden tot klagen hebben over de bondgenooten, die lang zoo trouw niet opkomen. Maar er is nooit gebleken dat zij in dit opzicht kwaad met kwaad vergelden. De liberale „misleiding41 bestaat, zooals wij reeds gemeld hebben, ineen aanbeveling van den beer Van Gijn dooreen schermvereeniging, die zoo onbeschaamd is zich „.Nederland en Oranje11 te noemen en toch niet anti-revolutionair te zijn. Zeker ligt het minder op den weg eener schermvereeniging zich met de verkiezingen te bemoeien. Maar dat zulk een handeling „in hoogs mate zwanger11 zou zijn „van politieke immoraliteit11, gelijk de Standaard beweert, kunnen wij waarlijk niet inzien. Deze zwaarwichtige beschuldiging berust .alleen op de onderstelling van de redactie, dat de schermvereeniging „blijkbaar om onvoorzichtige kiezers te misleiden, plotseling op 'politiek gebied is verschenen11 , eene onderstelling, die de redactie „blijkbaar11 evenzeer uit haar duim zuigt als het wegblijven van „Roomsche kiezers.11 Zooals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten. Misschien is er voor den achteruitgang der antirevolutionaire partij nog wel een vierde oorzaak aan te wijzen, al ziet de Standaard die niet. Zou het zoo geheel onmogelijk zijn dat de nieuwe kiezers, die zich de eerste maal lieten vangen door de schrikbeelden van „liberale tyrannie“ en dergelijke, nu reeds wat beter uit hun oogen zien, en minder lust hebben eene partij te steunen, die gouden bergen belooft maar niets goeds doet? Wie de moeite, die gedaan werd om het district Dordrecht te „bewerken11 met den uitslag vergelijkt, moet wel denken aan den berg, die een belachelijke muis baarde. De veldheer zelf hield er „krijgsraad11, en dat niet eens, maar tweemaal op één dag. Hij bezwoer zijn getrouwen om toch te bedenken hoeveel er op het spel stond. Twee van de ijverigste adjudanten, de heer Fabius, pro fessor, en de heer van Oversteeg zoo wij ons niet bedriegen amanuensis aan het hoofdkwartier, dat inde wandeling den wonderlijken naam van de vrije universiteit draagt, kwamen het vuur aanblazen en maakten de booze liberalen uit voor al wat leelijk is, Toch komen er een tachtig stemmen minder uit de bus. Hoe kan men aannemen, dat de populariteit van den heer van Gijn zulk een invloed zou gehad hebben ? Is het niet veel waarschijnlijker, dat in het district Dordrecht, gelijk elders, vele orthodoxe 1 rotestanten, die tot dusverre met de antirevolutionairen medegingen, begrepen hebben dat bun leidsman de partij op wegen voert, die alleen zijn blinde volgelingen met hem kunnen bewandelen ? --- BINNENLAND. Zutphen, 1 April 1889. Inde heden middag gehouden raadszitting, waarin alle leden aanwezig waren, werd aan de onderwijzers F. ten Hoopen en H- J. Kroon op hun verzoek eervol ontslag verleend tegen den termijn van 3 maanden na de aanvrage en werd met 14 van de 15 stemmen (eender heeren hield zich buiten stemming) mej. H. Revelman benoemd als onderwijzeres aan school H, Het rapport der Afdeelingen op het plan tot restauratie van het Gemeentehuis lekte een levendige discussie uit, waarbij men nog steeds evenveel meeningen vertegenwoordigd vond als in dat rapport zelf. De oude plaats voor het Raadhuis behouden en dan restaureeren, een nieuw bouwen op een nieuwe plaats, een nieuw op de oude plaats, een prijsvraag uitschrijven, een architect toevoegen aan den stadsarchitect voor het ontwerpen vaneen nieuw plan, al die denkbeelden kwamen ter sprake. Het debat had niet de eigenschap van flink gepreciseerd te zijns: berhaald«lijk hoorde men het woord „in ’s Blaue hinein” wêerklinken. Ten slotte werd met twee stemmen tegen het eerste deel eener „motie11 van den heer dfe Kempenaer aangenomen, uitmakende dat het Raadhuis zal blijven ter plaatse waar het tegenwoordig is en dat men nog nader zal onderzoeken wat dan verder wenschelijk is: restauratie of bouw vaneen geheel nieuw Raadhuis ter aangewezen plaatse. Onze stadg e n e’© t e mej. L. A. A. Albers, tijdelijk geplaatst te Amersfoort, is benoemd tot onderwijzeres aan de burgerschool voor meisjes te Gorinchem. De Kamer van Koophandel en Fabrieken alhier heeft hare instemming betuigd met het adres der K. v. K. te Alkmaar, waarbij deze aandringt op gelijktijdige openstelling der verschillende telegraaf- en telefoonkantoren op Zondag, welke op dien dag beperkten dienst hebben. Heden morgen vertrok van hier naar Nijmegen een detachement sterk 1 wachtmeester, 1 korporaal en 8 huzaren, onder bevel van den len luit. jhr. Boreel de Mauregnault. Genoemde officier zal gedurende de maanden April en Mei belast zijn met het geven van onderricht inde rijkunst, aan de onbereden officieren aldaar in garnizoen. De rij cursus voo-r officieren uil Doesburg, sedert 1 November 11. onder leiding van den len luit. v. Hoogstraten alhier aangevangen, is op heden geëindigd. Weersgesteldheid te Zutphen, gedurende de maand Maart. Hoewel inde afgeloopen maand de gewone Maartsche buien niet geheel uitbleven, was toch over het algemeen het weder minder buiig dan in dezelfde maand van het vorige jaar en bedroeg dan ook de totale regen- en sneeuwval dit jaar in Maart niet meer dan twee vijfde der regen en sneeuw die gedurende de lentemaand van 1888 nederviel. Terwijl het totale cijfer verleden jaar in Maart 99.9 m.M. bedroeg, was het dit jaar 40.5 mM., of inde geheele maand nog minder dan den 12den, 17den en 20sten Maart 1888 tezamen, zijnde dit alstoen.respectievelijk 22-6, 10.8 en 14.8 mM. Heldere dagen waren inde afgeloopen maand zeldzaam, terwijl het slechts een ze vental dagen geheel droog bleef. Over het algemeen genomen was de temperatuur niet te koud; alleen de eerste week der maand en de 16de en 17de toch was de vorst van beteekenis, staande de thermometer het laagst, 18° Fahr., inden nacht van den 3den op den 4den, bet hoogst, 51° Fahr., inden namiddag van den 25sten. Noordelijke en Zuidelijke winden wisselden elkander af, zonder echter tot storm of harde wind toe te nemen, terwijl de laagste barometerstand, bij matigen Zuidelijken wind, den 20sten 742,5 mM. bedroeg en de hoogste stand, 776,8 mM. inden avond van den 15den werd waargenomen, bij Noordelijken wind en,, voor den tijd van het jaar, nog al strengen vorst. ---