Verknopingen, Aanbestedingen enz. De uitslag der aanbesteding van brandstoffen voor de Gem.-inrichtingen, van 1 Oct. 1890 tot 15 Mei 1891, is als volgt: Laagste inschrijvers waren: P. Hasselo & Co. (Hasselo & Co. was in loting met W. Glaser & Zn. wegens inschrijving voor gelijk bedrag) voor f 0.77 per H.L- kachelgruis; C. H. Kerlen voor f 1-18 per 100 K.G. haardkolen ; E. Zwiers voor f 0.89 de H.L. nootjeskolen; Idem voor f4 64 de 1000 stuks lange turf. --- Markt- en Handelsberichten. Deventer 23 Sept. Aan de heden alhier gehouden veemarkt werden 65 runderen aangevoerd, waarin zeer beperkte handel was. Men besteedde voor neurende koeien f 130 a f 190, melkgev. f 120 a f 180, drachtige f 140 a f 200, guste f 90 a fl3O, neurende pinken f9O af 120, drachtige fBO af 110, guste t 40 a f 70, vette kalveren f 30af40, nuchtere f 5 af 8 per stuk. Op de stallen besteedt men voor vette runderen 60 a 70, pinken 50 a5B et., vette kalveren 36 a4O ct., vette varxens 46 a 56 ct. alles per kilo; biggen per week f 0,80 a f 1,—. --- Algemeene Berichten. De Commissaris des Konings in N.-Holland, jhr. Schorer, en twee leden van Ged. Staten, de heeren Ferf en Druyvestein, die de manoeuvres te. Bussum waren gaan zien, keerden, door overvloed van passagiers, ineen goederenwagon van daar naar Amsterdam terug. Men leest ineen brief uit de Hofstad inde Arnh■ Crt. over de Kamer-opening: „De optocht met de vier hofkoetsen de dagbladberichtgevers, die er vijf geteld hebben , verstaan blijkbaar de kunßt van tellen niet, ofschoon zij niet eens van de eene hand op de andere behoefden over te tellen met de huzaren en de politie-agenten, heeft Dinsdag te midden vaneen betrekkelijk grooten toeloop van nieuwsgierigen, of belangstellenden , plaats gehad. Het verwondert mij, dat de heeren niet liever in open rijtuigen gingen. De „adat" mag anders zijn, maar ondeftig zou het zeker niet wezen, want de kwistig gegalonneerde costuums zouden veel beter zijn uitgekomen in het vroolijk zonlicht van het middaguur dan inde betrekkelijke duisternis der ouderwetsche rijtuigen. Maar wie heeft toch uitgevonden, de acht ministers in drie koetsen te .verdeelen? In twee zou’t misschien een indruk van volpakking hebben gegeven, maar waarom dan de Excellentiën niet twee aan twee in vier koetsen geplaatst: dan konden ze allen „vooruit rijden“ en de dagbladverslaggevers hadden gelijk daar de stoet met het vehikel van den kamerheer-ceremoniemeester dan werkelijk uit vijf rijtuigen zou bestaan. Het staat zoo dwaas, de minister op het vóórbankje tegenover twee vooruitrijdende collega’s in twee van de koetsen; het staat precies alsof hij een eindje mag meerijden. Aan den neer Lohman, als den lieflijken Benjamin van het gezelschap, viel dit lot tan deel inde eerste koets. „Nu, —■ zei een werkman, die op het Buitenhof naast mij stond, tot een kameraad. die ziet er ook uit of hij niet best tegen ’t achteruit rijden kan En inderdaad, wie met de gewone expressie van het gelaat van dezen minister niet bekend is, moest, hem ziende, wel zoo iets denken, of meenen dat Z. E. zich zat te ergeren, omdat hij, een oud-Kamerlid, een oud-raadsheer, een oud-hoog leeraar, nog wel aan de V. Ü , een minister des Konings, om de deur dicht te doen, ten aanschouwe van het gansche Haagsche publiek op het vóórbankje van de galakoets moest zitten. De Nieuwe Rott. Crt. herinnert, naar aanleiding der millioenenrede, aan de beschuldigingen bij de stembus van 1888 uitgebracht over het financieel beleid der vrijzinnige partij. Het schreide ten hemel, zoo roekeloos als er werd omgegaan met de belastingpenningen der natie. De vrijzinnigen leefden als groote heeren en teerden maar van den hoo :en boom. Alleswas op den weelderigsten voet ingericht. Zöö moest ons volk ten slotte wel te gronde gaan; een staatsbankroet kon niet uitblijven; reeds stond men op den rand daarvan. De kiezers gaven daaraan gehoor, een ministerie uit de verbonden partijen trad op en geen hand is uitgestoken om te vereenvoudigen en te bezuinigen, zegt de N. R-Ct. Alles is gebleven, wat het was. En als deze regeering tot heden in staat is geweest, aan de klimmende eischen van den dienst te voldoen, het groote offer te brengen, dat de uitvoering van de nieuwe schoolwet vordert, en zoo menig offer meer, zonder toevlucht te nemen tot versterking van de middelen; en als zij nog bovendien een belangrijk geschenk kan geven aan de gemeenten, zonder dat te verhalen op de belastingschuldigen, dan heeft zij dit enkel en alleen te danken aan het goed beleid van de voorgangers, die niet alleen ’s lands penningen voorzichtig hebben beheerd, maar ook tijdig gezorgd hebben, dat aan de toenemende eischen het hoofd zou kunnen geboden worden. Wat zou er, bij al de zorgeloosheid van den tegenwoordigen beheerder der schatkist, van de financiën wpr den, wanneer eens die voorgangers een minder goed beheer hadden gevoerd? Het blad gaat daarna ’s Ministers becijfering na, die het „niet van luchthartigheid vrij te pleiten” acht, en besluit aldus: Intusschen ziehier de oplossing van het raadsel, dat ditmaal aan de „millioenen-rede” eene bijzondere belangrijkheid gaf zijn het juist deze in de lucht hangende millioenen, die de minister voor zijn geschenk aan de gemeenten bestemd heeft! De minister verzwijgt niet, dat om het tekort van 36V2 millioen te dekken, ’s rijks kas weldra met een aanzienlijk bedrag zal behooren versterkt te worden (door leening). En uit zijne mededeelingen blijkt ook, dat, om in het tekort op de Indische geldmiddelen te voorzien, alle nog aanwezige Indische saldo’s met inbegrip van het restant der jongste leening, zullen moeten worden opgebruikt. Maar dat alles belet niet, dat de minister overeen „excedent van ’s rijks ontvangsten” dat op dit oogenblik niets meer is dan eene fictie, en vermoedelijk wel altijd een fictie zal blijven, wil beschikken, omdat hij beloofd heeft de „noodlijdende” gemeenten te zullen redden, en blijkbaar met deze belofte verlegen zit. Het bestuur van de vereeniging ter bevordering van de belangen des boekhandels heeft aan de Tweede Kamer een adres gezonden over het „Ontwerp van wet tot regeling der brievenposterij." Volgens art. lc worden onder Nieuwsbladen verstaan alle ten minste eenmaal per week verschijnende couranten en tijdschriften. Daar evenwel verschillende Nieuwsbladen worden uitgegeven, die om de veertien dagen of maandelijks verschijnen en geheel den vorm en het karakter van Nieuwsbladen bezitten, geeft het in overweging de omschrijving van Nieuwsbladen aldus te doen luiden: „alle ten minste éénmaal per maand verschijnende couranten en ten minste éénmaal per week verschijnende tijdschriften." Inde omschrijving van Bijvoegsels in art. ld ware het volgens adressant zeer wensehelijk ook de geregeld verzonden wordende platen , kaarten, titels, inhoudsopgaven en registers op te nemen. Voorts wijst hrt op de wenschelijkheid, om de rubrieken, vermeld onder art. 1, b—c te vermeerderen met eene voor akten en geschreven bescheiden. De gunstige bepalingen , waarbij dergolijke stukken voor verminderd port naar het buitenland kunnen verzonden worden, zouden ook voor de verzending in het binnenland zeer gewaardeerd worden. Ten slotte geeft het bestuur de Kamer in ernstige overweging om aan het slot van de tweede alinea van art. 20, luidende: 2. Het tioor tusschenkomst vaneen postkantoor verkrijgen van abonnementen op Nieuwsbladen en Tijdschriften, de volgende woorden toe te voegen: „In plaatsen waar geen boekverkooper gevestigd is." Door deze bijvoeging zoude aan een rechtmatige grief, meermalen inde vereeniging geuit, over mededinging, den boekhandel door de posterijen aangedaan, tegemoet gekomen worden. Men schrijft uit Amsterdam dd. 21 Sept. aan de Zwolsche Courant: Voor een dicht bezette zaal trad heden middag de heer Domela Nieuwenhuis in het gebouw „Constantia" aan de Rozengracht op ter bespreking van de vraag: „Wie zijnde rustverstoorders ?“ Dat rustverstoorder een strafbare uitdrukking was, begreep spreker, met het oog op het feit dat de rust het ideaal van den fatsoenlijken Hollander was, maar niet dat de minister van binnenlandsche zaken daaraan aanstoot nam. Voor hem Joch moest het woord een compliment zijn, want nog onlangs was op een Zendingsfeest Jezus een rustverstoorder der wereld genoemd. Inderdaad is elk hervormer, ontdekker of groote geest een rustverstoorder; met rust is niets te verkrijgen, de geheele schepping is revolutionair en vóór rust: d.i. anti-revolutionair te zijn is dus in strijd met de schepping. Hoe noodig beweging en vooruitgang was, toonde spreker aan ineen uitvoerige rede, waarin de bekende grieven tegen de maatschappij breed werden uitgemeten. Uitvoerig stond spreker bij de werkstakingen stil; die werden niet door de socialisten in het leven geroepen, maar door de tijdsomstandigheden en het toenemend gevoel van eigenwaarde bij de arbeiders. Kenschetsend vond spreker het, dat èn in de Duitsche mijndistricten èn te Londen, waar de belangrijkste werkstakingen voorkwamen , de bevolking niet socialistisch was. Uitvoerig werd de toestand der fabrieks arbeiders besproken en ten slotte de trits van vijanden der arbeiders gehekeld. De kerk, in zichzelf de minst gevaarlijke, maar alleen geducht door haar kapitaal; de troon, die niets beteekent, doch overal wankelt en slechts door de beurs wordt staande gehouden, daar de ministers slechts marionetten zijn, aan wier touwtjes de geldmannen trekken, en zoo zij voor die macht niét bukken, gedoemd zijn onder te gaan , en eindelijk het kapitaal, de groote vijand. Dat onder te brengen moet het hoofddoel zijn: het streven daarnaar heet rustverstoring, en daarop zijn wij trotsch: de naam rustverstoorder is ons een eerenaam. Aan het slot wekte hij, zinspelende op de zaak-Croll, tot eendracht op. Mr. Treub heeft bij den Gemeenteraad van Amsterdam een schrijven ingezonden, waarin hij, het praeadvies van B. en W. aangaande de schoolbaden bestrijdende, voorstelt : 10. Er zal aan twee scholen der le klasse, door B. en W- aan te wijzen, als proef', een inrichting worden verbonden tot het verstrekken van kostelooze douchebaden aan de kinderen , die deze scholen bezoeken; 20. Op de begrooting voor 1891 zal voor de inrichting der sub. lo genoemde schoolbaden worden uitgetrokken een som van f 3000 en voor het onderhoud daarvan en de waterverwarming een post worden opgenomen pro memorie- Het voorstel wordt ondersteund door de heeren: J. N. Van Hall, A. W. C- Berns, C. M. J. Willeumier, Alex. Daniëls, C- N. J. Moltzer J.Ezn., C. J. Den Tex, Armand P. Th. Sassen, J. Becker, C. V. Gerritsen, W. Heineken. Zondag avond werd in het lokaal van Neerland’s Werkman inde Suikerbakkerssteeg te Amsterdam, het bekende stuk Robert en Bertram opgevoerd. De zaal was stamp vol, en alles liep in eene groote hitte zeer goed van stapel, totdat opeens, midden in het 2e bedrijf, het gaslicht uitging en de geheele zaal in eene dichte duisternis was gehuld. Algemeene ontsteltenis, geschreeuw en gegil. Onmiddellijk daarop ontstond een verschrikkelijk gedrang en een onbeschrijflijke paniek in het donker. leder was op lijfsbehoud bedacht, en het gedrang werd zóó groot, dat veler kleeren aan Harden werden gescheurd, en een aantal vrouwen het op de zenuwen kregen. De brandweer , die spoedig aanwezig was, ontruimde ten slotte de zaal. Gelukkig zijn er geen ernstige ongelukken voorgevallen, hoogstens liepen enkelen schrammen op. Naar men vertelde, werd inde duisternis nog even de buffetlade gelicht. Volgens L. S., den kunstcriticus inde Haarlemsche Courant, is mevrouw Beersmans lijdende aan eene ernstige ongesteldheid. Ook al gaat alles naar wensch, dan zal zij waarschijnlijk gedurende eenige maanden niet kunnen optreden. L. S. zegt dit ineen beschouwing , gewijd aan het optreden van mejuffrouw Aleida Klein te ’s Hertogenbosch als Louise in Vorstenschool. Hij laat zich daarover gunstig uit en zegt aan het slot van zijn opstel o- a. „En dus ? . . . Waat ik moet eindigen en „men" vergt nu eenmaal vaneen verslaggever als vaneen congresverhandelaar, dat hij zijn betoog in eenige conclusies zal samenvatten – . . En dus is mej. Alida Klein op eenmaal met de kap gepromoveerd tot een tweede mevr. X. (wie lust heeft zet’ hier een naam inde plaats) ? Weest, wat ik u bidden mag, niet voorbarig. Onze jonge actrice is, gelukkig, geen tweede mevr. X, maar zichzelf. Dat is te zeggen: een zeventienjarige aankomende tooneelspeelster, die van de natuur heel veel innerlijke en uiterlijke gaven heeft gekregen: een mooi instrument en een artistiek vermogen om het te bespelen een jong meisje, dat gelukkig ook genoeg eigen oordeel, zelfkennis en intuïtie bezit om te gevoelen, hoever zij bij het vervullen van haar moeilijke taak is ten achter gebleven en hoe juist die verkregen mooie gaven haar onder de verplichting leggen ze te ontwikkelen. Maar ook een jonge actrice, die gisteren avond met haar preuves zóó gelukkig is geweest, dat we aan het eind van de vertooning, toen de toejuichingen van het publiek weggeklonken waren, niet konden nalaten haar nog eens met hartelijken handdruk te feliciteeren met dit eerste succes en al haar collega’s, door haar lieftallige bescheidenheid gewonnen, hetzelfde hebben gedaan . . . Doch de conclusies, de conclusies! Nu, als ge ’t dan volstrekt wilt, ziehier. Ik concludeer: Dat ’t voor de leerlingen van onze (tooneel)- school heel nuttig is, goed te leeren begrijpen , te leeren verzen zeggen, practisch te werken , en vooral, zoo het kan, rollen te studeeren uit het répertoire van hun aanstaand gezelschap; dat ’t voor een beginnend tooneelartist toch nog de moeite waard blijkt die school te bezoeken ; dat jonge artisten bij groote gezelschappen soms ook al veel doen kunnen, wanneer men ’t maar met hen durft wagen; dat het voor een actrice nog altijd een bijzonder geluk blijkt een mooie stem te hebben, er lief uitte zien en sympathiek te wezen." --- Gemengde Berichten. Inden Haagse hen kout van de Prov. Gr Crt. wordt melding gemaakt van het volgende voorval, dat vennoedelijk een staartje hebben zal. Een jong schatrijk advocaat, die volmaakt gelukkig zou wezen, indien hij lid van den gemeenteraad, prov. staten of van de Tweede Kamer worden kon, had reeds meermalen gepoogd, door eene der Haagsche kiesvereenigingen tot candidaat te worden gesteld. Eindelijk was hij in aanmerking gekomen en nu had een kiezer, dieniet bijzonder kieskeurig schijnt, op zich genomen, overal stemmen voor den eerzuchtigen candidaat te winnen. De kiezer, overtuigd dat kleine geschenken de vriendschap onderhouden , had van den candidaat de schriftelijke belofte weten te verkrijgen, dat deze hem voor al de te bewijzen tijdroovende diensten schadeloos zou stellen. Intusschen liep de candidatuur op niets uit, dank zij het doorzicht der Hagenaars. De verkiezingsagept diende nu bij den candidaat eene declaratie van f 10,000 in wegens gedane uitgaven en werkzaamheden ten behoeve van zijne candidatuur. De schatrijke candidaat, die deze mislukte poging wat duur betaald vindt, weigert, en dealles trotseerende omkooper stelt nu eene actie tegen hem in tot betaling van voormelde som. Qu’allait-il faire dans cette galère! In het Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen in D n Haag ging het gisteravond zeer luidruchtig toe. Er was een voorstelling aangekondigd vaneen nog onbekende Maatschappij „Ned Tooneelverbond*, onder „directie van mevr. A. G. Bleeker“. De voordracht vaneen klucht, eenige dichtstukken en een „melodrama11 Frankrijk en Bourgondie waarin vier acteurs optraden! was zóó erbarmelijk en veelal zoo onverstaanbaar , dat het hoog geplaatste publiek anderen waren er schier niet opgekomen , een kabaal van belang maakte, door fluiten , schreeuwen, vooral door lachen. De ergenis over zulk een verregaande fopperij sloeg gelukkig niet over tot gevaarlijker blijken van wrevel. Aardiger feest dan een vliegerwedstrijd is voor de jeugd haast niet denkbaar. Elk seizoen heeft zijn eigen spelen, maar 'de vliegertijd staat van ouds als de mooiste van het jaar aangeschreven. Dat het denkbeeld om ook te Zwolle weder eens zulk een wedstrijd te houden bijval zou vinden was dan ook te verwachten.. En dat het bijval gevonden heeft blijkt uit het feit, dat zich 145 deelnemers hadden aangegeven. Deze waren allen gisteren voormiddag op het land bij het Katerveer present, ieder strijder natuurlijk vergezeld van belangstellende vrienden, oudere broeders of vaders, die een handje hielpen, ’t Was voor velen noodig, want er waren vliegers bij, breed van omvang en sierlijk van bewerking. Zelfs ontmoetten wij er een, die meer dan vijf meter hoog en vier meter breed was en die ook dooreen heel escorte werd begeleid, daar mj op lange latten moest worden gedragen. Dat die de lucht zou ingegaan zijn was niet waarschijnlijk, maarde proef behoefde niet te worden genomen, daar de felle wind hem reeds onder weg deed breken! ar waren mooie exemplaren onder. De meeste deelnemers hadden het gewone model gehouden en het opgesierd met plaatjes of toepasselijke inscripties. Maar men zag er van alles : huizen, schepen , molens , mannen en vrouwen. En ’t knapste was dat de zonderlingste figuren goed de lucht ingingen. Het dikke boertje o. a. stond prachtig inde lucht, de molen ging ook omhoog, maarde wieken wilden , jammer genoeg, niet draaien. Het meerendeel stond prachtig, dank zij de tfissche koelte , die dwars over den IJssel woei. van de 145 stuks werden er 72 gemeten, ue overige zijn of niet opgegaan óf gingen Wïrloren voor dat ze gemeten konden worden. *erscheidene prijzen werden uitgereikt: Om parapluies waterdicht te ®mken, lost men ineen glas een deel parade in tien deelen benzine op, en begiet de Uitgespannen paraplui met deze oplossing. Dver het aldus geprepareerde regenscherm r°llen de regendroppels weg, zonder spoor achter te laten. Het middel doet aan de stof geen nadeel. Eender beroemdste rabbijnen te Jeruzalem en eender grootste talmoedisten van den tegeiwoordigen tijd, rabbi Nachman JNathan Coronel, is aldaar overleden. In het jaar 1810 te Amsterdam geboren, begaf hij voo*- jare? geleden naar het Heilige Land, te Torn', Zilch met der woon te Safed, later studie-,Waarr hij zich geheel aan de studie der Heilige Leer wijdde, een groote wetenschappelijke werkzaamheid ontwikkelde en dikwerf' oude manuscripten uitgaf. ’ ---